1. charakterystyka standardu mrp II



Pobieranie 146.88 Kb.
Strona1/2
Data02.05.2016
Rozmiar146.88 Kb.
  1   2

lOpis standardu MRP II, Jarosław Prochowski

Opis standardu MRP II

Jarosław Prochowski

1.CHARAKTERYSTYKA STANDARDU MRP II




1.1Informacje ogólne.

1.1.1MRP II - objaśnienie skrótu.


Podobnie jak w przypadku wielu skrótów obcojęzycznych, tak i w przypadku skrótu „MRPII”, pierwszą napotkaną trudnością dla osoby nie zajmującej się tą tematyką, jest właściwe rozwinięcie tego symbolu. Następną trudność stanowi poprawne przetłumaczenie rozwiniętego skrótu na język ojczysty.

Wgłębiając się w tematykę MRPII można zauważyć, że dwa ostatnie znaki „II” oznaczają, licząc od zera, kolejną generację systemów MRP zwanych w języku angielskim Material Requirement Planning. Systemy te umożliwiały planowanie potrzeb materiałowych przedsiębiorstw produkcyjnych. Tak więc z nazwą MRP nie ma większych kłopotów.

Kolejna generacja systemów MRP, oznaczana również symbolem MRP, ale z dodatkiem o zamkniętej pętli (closed-loop MRP) opierała się na znacznie bardziej zaawansowanym modelu produkcji. Model ten uwzględniał wpływ informacji zwrotnych, określających stan procesu produkcyjnego w różnych fazach jego zaawansowania, na różne parametry opisujące całość produkcji. Krótko mówiąc w modelu o zamkniętej pętli wprowadzono sprzężenia zwrotne.

Następny model to już właśnie MRPII. Stanowi on obecnie standard zarządzania produkcją, a w stosunku do poprzedniego został rozbudowany o elementy związane z procesem sprzedaży i wspierające podejmowanie decyzji na szczeblach strategicznego zarządzania produkcją. Rozwinięcie nazwy modelu MRPII różni się od rozwinięcia nazwy jego poprzedniej wersji mimo jednakowych oznaczeń – „MRP”. Pełna nazwa angielska brzmi - Manufacturing Resource Planning. Taka zmiana nazwy nastąpiła ponieważ w miarę rozwoju pierwotnego modelu MRP, odnosił się on do coraz liczniejszych aspektów działania przedsiębiorstwa czy organizacji gospodarczej. Już model z zamkniętą pętlą uwzględniał nie tylko zasoby materiałowe, potrzebne w procesie produkcji. W modelu MRPII bierze się pod uwagę wszystkie sfery zarządzania przedsiębiorstwem związane z przygotowaniem produkcji, planowaniem i kontrolą produkcji oraz sprzedażą i dystrybucją wyprodukowanych dóbr. Najczęściej używanym tłumaczeniem MRPII jest - Planowanie zasobów produkcyjnych. Oddaje ono niewątpliwie charakter i tak już złożonego modelu MRPII. Trzeba jednak pamiętać, że model ten w dalszym ciągu rozwija się i ulega zmianom obejmując kolejne sfery działalności przedsiębiorstwa. Bardzo nośną propozycją jest zmiana przymiotnika produkcyjny na gospodarczy. Wtedy model MRPII nazwany by został po polsku systemem Planowania Zasobów Gospodarczych. Jest oczywiste, że proponowana nazwa jest znacznie bardziej pojemna, zawierając w sobie nie tylko pojęcie zasobów potrzebnych bezpośrednio do realizowania procesu produkcyjnego, ale również związanych z nim pośrednio. Poza materiałami, są to przede wszystkim ludzie, pieniądze, czas, środki trwałe i szereg innych. Przymiotnik gospodarczy odnosi się w tym przypadku bardziej do przedsiębiorstwa jako całości, niż do samego procesu wytwórczego. Jednak właśnie współczesne systemy i organizacja typu MRPII są bardziej związane z całością funkcjonowania organizacji gospodarczej, niż z jakimkolwiek jej elementem czy procesem.

Mając na uwadze fakt, że model MRPII i formuła nowoczesnego przedsiębiorstwa (a ogólniej organizacji gospodarczej) ciągle się rozwijają, można zaproponować nazwę o jeszcze szerszym znaczeniu. Systemy MRPII, wzbogacone o narzędzia i środki wspomagania decyzji na strategicznych szczeblach zarządzania organizacją, praktycznie umożliwiają szybkie planowanie i korekcję działalności gospodarczej przedsiębiorstw. Bardziej prawidłowa byłaby więc dla MRPII nazwa Planowanie Działalności Gospodarczej (przedsiębiorstwa). Jednak to określenie trzeba raczej pozostawić dla nowego modelu zarządzania wprowadzanego na Zachodzie pod nazwą ERP (Enterprise Resource Planning) nazywanego również MRPII plus lub MRPIII. Model ten można scharakteryzować jako MRPII, rozszerzone o mechanizmy komunikacji i współdziałania przedsiębiorstwa równocześnie z układem dostawców i klientów za pośrednictwem sieci i z wykorzystaniem specyficznych zasobów bazodanowych. [3].

1.1.2Zarys historii powstania MRP II.


Lata pięćdziesiąte bieżącego stulecia charakteryzowały się gwałtownym rozwojem zarówno podstaw wiedzy o sterowaniu i zarządzaniu, jak również gwałtownym rozwojem techniki komputerowej. W wyniku, stworzone zostały podstawy pod zastosowanie systemów komputerowych w zarządzaniu przedsiębiorstwami produkcyjnymi.

W połowie lat pięćdziesiątych powstała cybernetyczna teoria adaptacyjnych systemów sterowania. Adaptacyjne systemy sterowania, umożliwiły dopasowanie sposobu działania układu sterującego do zmieniających się charakterystyk obiektu sterowanego i otoczenia. Również w połowie lat pięćdziesiątych, Joseph A. Orlicky wprowadził rozróżnienie w produkcji przemysłowej popytu niezależnego, np. zewnętrznego pochodzącego z zamówień klienta, od popytu zależnego, będącego wynikiem rozwinięcia na komponenty (elementy wchodzące) produktu, na który powstał popyt niezależny. Konsekwencją rozróżnienia popytu niezależnego i zależnego, było z jednej strony zakwestionowanie praktycznej przydatności, w produkcji złożonych wyrobów przemysłowych, statystycznej teorii zapasów, z drugiej zaś strony, szybkie rozpowszechnienie innowacji nazwanej później metodą MRP (Material Requirement Planning, czyli planowanie zapotrzebowań na komponenty i materiały wejściowe), w zarządzaniu produkcją przemysłową, pochodzącą również od J. A. Orlicky’ego.


Tabela 1. Podstawowe czynniki determinujące zróżnicowanie pojęć w sposobach zarządzania zapasami o popycie niezależnym i zależnym w podejściu MRP[18].




POPYT NIEZALEŻNY

(zapas handlowy)



POPYT ZALEŻNY

(zapas produkcyjny)



PEWNOŚĆ

Niepewny (stochastyczny)

Pewny (deterministyczny)

SPOSÓB USTALANIA

Prognozowanie

Obliczanie

CIĄGŁOŚĆ

Stabilny (ciągły)

Sporadyczny (dyskretny)

ZUŻYCIE ZAPASU

Równomierne (stopniowe)

Nierównomierne (skokowe)

Zapas produkcyjny – surowce i elementy z zakupu lub kooperacji oraz przetwarzane

Z
apas handlowy - wyroby finalne oraz części zamienne.
Rysunek 1. Zróżnicowanie zasad zarządzania produkcją i zapasami w podejściu MRP [18].

Zróżnicowanie cech popytu niezależnego i zależnego implikowało odmienność podejść w zarządzaniu zapasami produkcyjnymi i handlowymi. W przypadku zapasów handlowych, z uwagi na niepewność i prognozowanie popytu, należy stosować powszechną zasadę uzupełniania zapasu - celem utrzymania jego dyspozycyjności. Dla zapasów produkcyj­nych, przy znanym planie produkcji wyrobów, potrzeba taka nie występuje. Dyspozycyjność zapasów powinna być dostosowana do wielkości i czasu występowania potrzeb, czyli powinna być planowana, a nie prognozowana (Rys.1). Zarządzanie produkcją i zapasami w podstawowym module systemu MRP zmierzała do tak właśnie postawionego celu [18].

W 1957 roku powstało stowarzyszenie APICS (skrót od słów American Production and Inventory Control Society – Amerykańskie Stowarzyszenie Sterowania Produkcją i Zapasami), którego współzałożycielami byli J. A. Orlicky i Oliver W. Wight. Stowarzyszenie to zajmowało się rozwojem i rozpowszechnianiem metody MRP.

Do połowy lat 60-tych, dominował w organizacji produkcji system odnawiania zapasu robót w toku i wykonanych półfabrykatów, polegający na obserwacji obniżenia się stanu zapasów do statystycznie określonego punktu, od którego należało uruchomić nowe zlecenia produkcyjne lub zaopatrzeniowe (tzw. Recorder Point). W połowie lat 60-tych rozpowszechniła się dopiero, daleko doskonalsza - metoda kształtowania poziomu zapasów robót w toku i gotowych półfabrykatów, pod wspomnianą już nazwą MRP (Material Requirement Planning). Metoda MRP wykorzystywała dane dotyczące struktury wyrobów i rozwinięcia tych struktur, w powiązaniu z posiadanymi zapasami robót w toku i półfabrykatów nie objętych rezerwacją na wcześniej uruchomione zlecenia produkcji wyrobów gotowych. Metoda ta w Polsce została spopularyzowana głównie przez Orlicky’ego, autora wydanej w języku polskim w 1975 roku książki pt. „Planowanie potrzeb materiałowych – nowy styl sterowania produkcją i zapasami”. Od roku 1960 rozwiązania MRP przeszły znaczną ewolucję. Oferowane obecnie tzw. systemy klasy MRPII i nowo tworzone systemy MRPII stanowią rezultat szeregu kolejnych ewolucyjnych rozwinięć podstawowego modelu oznaczonego przez skrót MRPI. W procesie tej ewolucji daje się wyróżnić cztery charakterystyczne etapy, które prezentuje poniższy rysunek (Rys. 2.­)






Rysunek 2 Etapy rozwojowe informatycznych systemów logistycznego zarządzania[20].



R

ysunek 3 Ogólny schemat wejść i wyjść informatycznego systemu MRPI. [20].


ETAP 1

Podstawowy moduł MRPI o nazwie planowanie potrzeb materiałowych (Material Requirements Planning) został opracowany w oparciu o scharakteryzowane wyżej przesłanki podejścia MRP. Zada­niem realizowanym w zakresie tego modułu była dekompozycja planu produkcji wyrobów w plan potrzeb elementów składowych wytwarzanych i nabywanych, z dokładnym podaniem dla każdego składnika ilościowo - czasowych parametrów przepływu (Rys.3).


Rozwój elektronicznego przetwarzania danych umożliwił już w latach 60 pierwsze komputerowe, aplikacje opracowanego systemu. Aplikacje te two­rzone były w oparciu o procesor BOM (Bill of Mate­rials Processor- kartoteka struktury wyrobów), któ­ry przekształcał dyskretny plan produkcji wyrobów w dyskretny plan realizacji komponentów, drogą rozwinięcia potrzeb na produkt najwyższego pozio­mu BOM. Obliczany popyt brutto był następnie porównywany z dostępnym zapasem i otwartymi zleceniami w planowanym horyzoncie na każdym poziomie struktury BOM, celem ustalenia potrzeb netto. Aplikacje te realizowano na dużych komputerach w centralnych ośrodkach obliczeniowych dla wielu przedsiębiorstw.
ETAP 2

W etapie tym dokonano rozszerzenia podstawo­wego zakresu MRP o planowanie zapotrzebowania na pozostałe zasoby, niezbędne do wy­konania planowanych zadań. Planowanie takie występuje w rozszerzonej wersji systemu MRPI pod nazwą planowanie zasobów produkcyjnych - MRPII (Manufacturing Resources Planning). Przy czym przez zasoby rozumie się maszyny, urządzenia, pracowników, narzędzia. środki transportu, powierzchnię produkcyjną – często wyrażane w jednej zagregowanej wielkości jaką jest zdolność produkcyjna.

Rozszerzenie to pozwoliło zintegrować pod­stawowy moduł MRPI z takimi modułami systemu klasy MRPII jak: planowanie zdolności produkcyj­nych (Capacity Requirernents Planning - CRP), operatywne planowanie produkcji (Master Produktion Scheduling – MPS), oraz ogólne planowanie zdolności produkcyjnej (Capacity Requirernents Planning - CRP). Integracja ta realizowana drogą sprzężenia zwrotnego, umożliwiła przeprowadza­nie w tych modułach odpowiednich modyfikacji (korekt), celem harmonizacji terminów wykonania zadań, w przypadku występowania problemów ze zdolnością produkcyjną. Dalsze połączenie modu­łów fazy planowania z modułami realizacyjnymi fazy sterowania umożliwiło dokonywanie dalszych aktualizacji planowanych i realizowanych zadań, drogą wprowadzenia dodatkowych, zwrotnych sprzę­żeń informacyjnych, uwzględniających:


  1. Szczegółową kontrolę zdolności produkcyjnych (wykorzystującą rezultaty harmonogramowania w fazie sterowania produkcją),

  2. Wyniki rzeczywistej realizacji zleceń (produkcyj­nych i zakupu). Charakter tych powiązań przedsta­wiono na rys. 4.

Systemy informatyczne logistycz­nego zarządzania uwzględniające sprzężenia pomię­dzy fazą planowania i sterowania określono jako closed loop MRP (systemy MRP funkcjonujące w „zamkniętej pętli”).






A - Pętla harmonizacji terminów realizacji zadań

B - Pętla kontroli zdolności produkcyjnych

C - Pętla kontroli wykonania zleceń

Rysunek 4 Closed loop MRP [18].
ETAP 3

Dalszy etap rozwoju MRP wiązał się z próbą roz­szerzenia zakresu zarządzania produkcją o zakres innych jeszcze obszarów funkcjonalnych przedsiębiorstwa. Należą do nich przede wszystkim ob­szary marketingu i finansów, mające jak wiadomo zasadniczy wpływ na kształt planu produkcji. Uwzględnianie, oprócz zasobów produkcyjnych, również zasobów finansowych (w odpowiedniej ilości i czasie) a także dalszy rozwój tej metody na drodze pełnej integracji z rachunkowością przedsiębiorstwa i planowaniem strategicznym, umożliwiło konstrukcję systemów oferujących zintegrowane podejście do zarządzania zasobami wytwórczymi. Systemy takie okre­śla się obecnie mianem zintegrowanego zarzą­dzania produkcją (Manufacturing Resources Planning) lub w skrócie MRPII. Modułową struk­turę typowego pełnego systemu MRPII w posta­ci ogólnej przedstawiono na rys.5.






Rysunek 5 Zintegrowane zarządzanie produkcją (Manufacturing Resources Planning - MRPII) [18].
W początkowym okresie MRPII była metodą „popychania produkcji (push)”. W dalszych latach rozwoju, metoda ta została rozszerzona o mechanizmy JIT (Just-In-Time). W ten sposób MRPII stała się metodą zarządzania produkcją zawierającą również mechanizm „ciągnięcia produkcji – pull”.

ETAP 4


Etap ten wyznacza zakres funkcjonalny najbar­dziej aktualnych nowo obecnie tworzonych sys­temów zintegrowanego zarządzania zasobami przedsiębiorstwa, określonych umownie mianem MRPIII lub też ERP (Enterprise Resource Planning). Systemy klasy MRPIII stanowią rozwinie­cie systemu MRPII o odpowiednio rozbudowa­ne procedury wspomagające procesy decyzyjne SWD oraz procedury z bazą wiedzy SBW, reali­zujące ideę sztucznej inteligencji. Należy podkreślić, że największa liczba wdrożeń objęła dotychczas systemy klasy MRPII, umożli­wiające analizę symulacyjną i tworzenie alternatyw­nych planów produkcji z punktu widzenia ich wpływu na wynik finansowy a tym samym dające możliwość odpowiedzi na pytanie „co jeżeli ... ?”. W Polsce w ostatnich latach można zaobserwo­wać wzrastającą liczbę wdrożeń zintegrowanych systemów zarządzania klasy MRP. Jednak więk­szość przedsiębiorstw - użytkowników tych syste­mów - należy zaliczyć do grupy D z listy rankingo­wej ABCD opracowanej w Bostonie (USA) przez Oliwer Wight Software Research, Inc. służącej do oceny poziomu i zakresu użytkowania systemów klasy MRP. Należy zaznaczyć, że do użytkowni­ków grupy D należą przedsiębiorstwa, w których zakres wykorzystania systemu informatycznego zarządzania ogranicza się do bazy danych i usta­lania potrzeb jedynie ilościowo, bez ich harmo­nogramowania w czasie.

Stałe doskonalenie i rozszerzanie modelu MRPII, w wyniku gromadzenia doświadczeń oraz stosowanie coraz doskonalszych technologii informatycznych prowadzi do dojrzewania nowego standardu zarządzania przedsiębiorstwem produkcyjnym. Należy oczekiwać, że w ciągu najbliższych lat powstanie standard ISO na model MRPII. [1],[4],[10],[18],[20].


1.1.3Idea systemu MRP II.


Każde przedsiębiorstwo, aby działać konkurencyjnie musi dostarczać swój produkt w sposób ekonomiczny w czasie oczekiwanym przez klienta. System MRPII (Manufacturing Resource Planning) jest sprawdzonym narzędziem do osią­gania tych celów. Jest to bowiem model realnego procesu planowania i sterowania działalnością gospodarczą. Odda­je jego rzeczywistą złożoność, a jednocześnie pozwala na zarządzanie nim poprzez standardowe, ujednolicone podejście do rozwią­zywania tzw. uniwersalnego (podstawowego) równania produkcyjnego.

Rów­nanie to jest zestawem pytań stawianych sobie przez kierownictwo każdej jednostki gospodarczej :




  1. Co będziemy wytwarzać i w jakim terminie musimy zaspokoić popyt klienta ?

  2. Co jest potrzebne i kiedy, aby móc zrealizować zadanie produkcyjne ?

  3. Jakimi dostępnymi zasobami i kiedy dysponujemy ?

  4. Jakie mamy zapotrzebowanie netto na poszczególne zasoby ?

Idea MRPII wykorzystuje kilka prostych pomysłów, takich jak rozróżnienie popytu zależnego i niezależnego, szerokie zastosowanie klasyfikacji ABC, opracowanie zasad nadawania priorytetów zadaniom (zleceniom) produkcyjnym, napisanie algorytmów na symulację komputerową powszechnie znanej ręcznej metody sporządzania "deficytek"1, dla kolejnych kroków planistycznych, postępując cyklicznie począwszy od wyrobu finalnego a skończywszy na materiałach kupowanych i zbudowanie modelu funkcjonowania przedsiębiorstwa przeznaczonego do zaspakajania popytu zewnętrznego na wytwarzane produkty i usługi.

Mówiąc o istocie systemu MRPII należy także wyjaśnić duże niepo­rozumienie związane z jego właściwym rozumieniem. Powszechnie uważa się, że System Planowania Zasobów Gospodarczych jest systemem informatycznym, jednak nie jest to prawdą. System MRPII nie jest również oprogramowaniem. Jest to system organizacyjny, lub inaczej mówiąc bi­znesowy, który dla efektywnego funk­cjonowania potrzebuje wsparcia infor­matycznego.

Rozwój MRPII był stymulowany możliwościami technicznymi sprzętu informatycznego. To właśnie rozwój informatyki uczynił z niego narzędzie pozwalające na sprawne zarządzanie różnymi aspektami działalności gospo­darczej przedsiębiorstw, ponieważ duże agregaty danych musiały być w jakiś spo­sób przetwarzane, składowa­ne i dostarczane do miejsc ich użycia. Obecnie, możliwości techniczne, rozu­miane łącznie w kategoriach sprzętu i oprogramowana, są wręcz nieogra­niczone i relatywnie niedrogie. Sedno tkwi jednak w tym, co jest przetwarza­ne przez system komputerowy.

MRPII jest metodą koncentrowania się na tych informacjach, które z punktu widzenia zarządzania przedsiębior­stwem ukierunkowanym na konkurencyjność, są niezbędne do prawidłowego planowania i sterowania produkcją i sprze­dażą. Jest to także jednorodny w przekroju przedsiębiorstwa schemat podejmowania decyzji, co ma być robione. Jak mają pracować robotnicy, co ma robić dział sprzedaży i marketin­gu, a co technolodzy aby zaspokoić potrzeby klienta lepiej od innych oferentów.

Metoda posiada cały szereg szczegółowych algoryt­mów dedykowanych osobom na różnych stanowiskach i szczeblach zarządzania. Są one efektem skumulowanego doświadczenia setek przedsiębiorstw, które już wdrożyły MRPII. Nikt indywidualnie nie jest w stanie tego wszyst­kiego wymyślić i sklasyfikować w jeden spójny system, chociaż wszyscy z elementów technik MRPII korzystają. System MRPII jest po prostu opisanym „zdrowym rozsąd­kiem”.

Całe MRPII jest narzędziem integrującym przedsiębior­stwo, i jako takie, jest przeznaczone dla jednego człowieka - dyrektora naczelnego. Od niego wymaga się bowiem ko­ordynowania działań we wszystkich komórkach przedsię­biorstwa. Dyrektor naczelny jednoczy firmę, jest osobą, która podejmuje, aprobuje i ponosi odpowiedzialność za wszystkie decyzje. MRPII istnieje po to, aby ułatwić jego pracę. Cała metoda jest jedynie formą systematyza­cji prac, które on i tak rutynowo wykonuje. Wszak musi uzgodnić wielkość zbytu ze sprzedażą, aby zmieścić się w planie finansowym, musi wynegocjować z produkcją wielkości i terminy spływu, musi mieć zapewnione środ­ki obrotowe, itd.

Algorytmy MRPII służą do przełożenia decyzji naczel­nego kierownictwa na szczegółowe plany działania po­szczególnych pionów przedsiębiorstwa. Jednocześnie, poprzez zaszyte w jego logice elementy sprzężenia zwrot­nego przekazywane są „do góry” informacje o zrealizowa­niu bądź kłopotach w realizacji planów produkcji i sprzedaży. Wszystkie dane są ex definitione ze sobą uzgadniane. Cały system operuje na bazie tych samych, spójnych wewnętrz­nie i aktualnych informacji, których zresztą jest jedynym źródłem. [1],[4],[10]


1.1.4Zakres systemu MRP II.


Systemy klasy MRP II integruje - obejmując swym zakresem wszystkie obszary działalności przedsiębiorstwa produkcyjnego: począwszy od planowania sprzedaży i produkcji (w różnych horyzontach czasowych, w tym planowania kroczącego łącznie z harmonogramowaniem produkcji), przyjmowania zamówień, nadzorowania ich realizacji i spedycji (sprzedaż i dystrybucja), prowadzenia zaopatrzenia materiałowo - technicznego, poprzez przyjmowanie dostaw (w połączeniu z kontrolą jakości), prowadzenie gospodarki magazynowej, produkcji wydziałów produkcyjnych - w tym nadzorowanie produkcji w toku, w powiązaniu z zarządzaniem kosztami, prowadzeniem rachunkowości i wspomaganiem zarządzania finansami.

Stowarzyszenie APICS obok opracowywania kolejnych wersji standardu MRP II, opracowało również i zaleciło do stosowania, wytyczne dotyczące metodyki wdrażania systemów klasy MRPII.[1]


1.1.5Zadania Systemu MRP II.


Zgodnie z ideami APICS - system klasy MRPII - zarządzania produkcją, dystrybucją i finansami, ma dostarczyć kierownictwu przedsiębiorstwa zrozumiałe, nowoczesne narzędzie wspomagania zarządzania. Narzędzie to ma umożliwiać wspomaganie zarządzania na trzech szczeblach zarządzania:


  1. Strategicznym,

  2. Operacyjnym,

  3. Wykonawczym.

Rozwiązanie na szczeblu strategicznym umożliwia wspomaganie zarządzania strategicznego zarówno przedsiębiorstwem jednozakładowym jak również przedsiębiorstwem wielozakładowym i przedsiębiorstwem wielonarodowym (czyli przedsiębiorstwem wielozakładowym, o zakładach rozlokowanych w kilku krajach, z możliwością prowadzenia rachunkowości dla każdego zakładu w wielu walutach wzajemnie wymienialnych o zmiennych kursach). Rozwiązanie to dostarcza kierownictwu przedsiębiorstwa narzędzi do osiągania wysokiej produktywności prowadzonych działalności gospodarczych.[1]


1.1.6Typy przedsiębiorstw obsługiwanych przez MRP II.


MRPII - obsługuje cztery typy przedsiębiorstw:

  1. Przedsiębiorstwa konstruujące wyrób na zamówienie, z typowych modułów i części (Engineer-to-Order Products) np. turbiny energetyczne.

  2. Przedsiębiorstwa produkujące wyroby w wielu wersjach wykonań na zamówienie, opierających się na modułach projektowanych wg indywidualnych potrzeb użytkownika z wykorzystaniem typowych części (Make-to-Order Products), np. samochody ciężarowe.

  3. Przedsiębiorstwa produkujące wyroby o wielu wersjach wykonań, montowane na zamówienie, z typowych modułów i części (Assembly-to-Order Products) np. samochody osobowe.

  4. Przedsiębiorstwa produkujące typowe wyroby dla anonimowego klienta, czyli produkowane na tzw. magazyn (Make-to-Stock Products).

MRPII uważany jest dzisiaj za ramę dla fabryki przyszłości. Rama ta scala i koordynuje współdziałanie wszystkich zasobów i czynników produkcji tworząc z nich całość i przeciwdziałając tym samym rozpadowi i załamaniu się struktury produkcyjnej przedsiębiorstwa. Zapewnienie zarówno planowania strategicznego kształtowania zasobów przedsiębiorstwa, jak również planowania operatywnego (realizacji popytu klientów przedsiębiorstwa) i planowania warsztatowego (wykonawczego) zapewniającego wyrównywanie obciążeń i terminowe realizowanie zadań produkcyjnych w jeden model prowadzenia działalności przedsiębiorstwa, jest najlepszym znanym podejściem do zorganizowania celowego, sprawnego i efektywnego systemu ekonomicznego przedsiębiorstwa. [1], [4]






Rysunek 6 Zalecenia APICS dotyczące powiązania systemu MRPII z systemem zarządzania [4]


1.1.6.1Klasyfikacja typów produkcji.


Tradycyjnie produkcję klasyfikowano jako dyskretną (discrete), powtarzalną (repetitive) i aparaturową (process). Dla współczesnych przedsiębiorstw jak wiadomo, taka tradycyjna klasyfikacja jest niewystarczająca ze względu na zróżnicowanie metod wytwarzania oraz występowanie paru typów produkcji w obrębie jednego przedsiębiorstwa. MRP II korzysta z przedstawionej niżej klasyfikacji typów produkcji [1]:

  • Produkcja dyskretna

  • Produkcja powtarzalna

  • Produkcja aparaturowa

  • Produkcja typu mieszanego
          1. Produkcja dyskretna (discrete).

Występuje wówczas gdy przedmiotem wytwarzania są wyroby materialne „twarde” wytwarzane w partiach o zmiennej liczbie elementów. Na wydziałach produkcyjnych przeważa technologiczna organizacja indywidualnych stanowisk w gniazda produkcyjne. Produkcja jest wykonywana na podstawie zleceń produkcyjnych.
          1. Produkcja powtarzalna (repetitive).

Ten typ produkcji ma miejsce wówczas gdy przedmiotem wytwarzania są wyroby materialne „twarde” wytwarzane w formie potokowej o relatywnie dużej szybkości potoku i dużej liczbie. W wydziałach produkcyjnych przeważa przedmiotowa organizacja indywidualnych stanowisk w linie produkcyjne (często o wymuszonym takcie) lub gniazda przedmiotowe. Produkcja wykonywana jest na podstawie planów (harmonogramów) spływu półproduktów i wyrobów.
          1. Produkcja aparaturowa (process).

Obejmuje głównie takie produkty jak żywność, substancje aktywne leków, wyroby chemiczne, produkty ciekłe i gazowe. Proszki itp. na drodze realizacji procesów chemicznych, biosyntezy itp. Wydziały produkcyjne są zorganizowane tak aby umożliwiać produkcję w formie szarż lub produkcję aparaturową ciągłą. Produkcja wykonywana jest na podstawie planów (harmonogramów) spływu półproduktów i wyrobów.

          1. Produkcja typu mieszanego (coexistent).

Obejmuje ona wytwarzanie dóbr wymagających użycia kombinacji różnych typów produkcji: dyskretnej, powtarzanej, aparaturowej. Produkcja wykonywana jest częściowo na podstawie zleceń produkcyjnych, a częściowo wykonywana jest na podstawie planów (harmonogramów) spływu półproduktów i wyrobów.

1.1.7Rynek producentów systemów klasy MRP II.


Według Computer World [19], działa obecnie na świecie około 300 producentów oprogramowania systemów klasy MRPII.

Listy referencyjne poszczególnych wersji oprogramowania systemów klasy MRPII liczą od kilkudziesięciu do kilku tysięcy pozycji. Wielu producentów oferuje kilka lub kilkanaście wersji językowych oprogramowania klasy MRPII, co jest szczególnie interesujące dla firm ponad narodowych, prowadzących działalność gospodarczą w wielu krajach. Szereg najlepiej sprzedawanych rozwiązań oprogramowania klasy MRPII jest zintegrowane z rozbudowanymi systemami rachunkowo-finansowymi, co niewątpliwie zwiększa przydatność i atrakcyjność oprogramowania.

Należy w tym miejscu podkreślić, że mimo wielu bardzo zróżnicowanych rozwiązań oprogramowania systemów klasy MRPII, idee leżące u podstaw wszystkich tych rozwiązań zawierają wspólne jądro, różniąc się jedynie w zakresie realizacji standardu APICS i w szczegółach realizacyjnych oprogramowania. [1]

1.1.8Cel opracowania MRP II Standard System.


Decyzja doboru właściwego oprogramowania klasy MRPII dla potrzeb konkretnego przedsiębiorstwa, nie jest prosta w przygotowaniu i podjęciu. Ze względu na wielość oferentów i daleko idące zróżnicowanie opcji oferowanego oprogramowania, co wiąże się ściśle z cenami tego ostatniego, potrzebne są narzędzia umożliwiające z jednej strony zrozumienie własnych potrzeb przedsiębiorstwa w zakresie niezbędnych opcji systemu klasy MRPII, z drugiej zaś strony zdefiniowanie tych potrzeb w kategoriach tego systemu. Następnym krokiem jest dokonanie wyboru z pośród gamy ofert. Logicznym jest, że zrozumienie własnych potrzeb przedsiębiorstwa, powinno poprzedzić rozpisanie zapytań ofertowych skierowanych do dostawców oprogramowania.

Wychodząc zarówno na przeciw potrzebom edukacyjnym potencjalnych użytkowników, jak i potrzebom wspomagania opracowywania wymagań ­poprzedzających proces ofertowy, z inicjatywy stowarzyszenia APICS, opracowywany jest okresowo MRPII Standard System. Częścią składową standardu, jest tzw. książka robocza (Work Book), zawierająca listę około 400 kwestionariuszy dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej, charakterystyki produktów, realizowanych technologii, itp - łącznie umożliwiających sprecyzowanie potrzeb własnych przedsiębiorstwa. Odpowiedzi udzielone na pytania zawarte w powyższych kwestionariuszach, umożliwiają jednoznaczne sformułowanie wymagań na oprogramowanie systemu klasy MRPII.

Celem określenia wymagań na oprogramowanie, wraz z dokonaniem selekcji oprogramowania, nie jest wytypowanie najlepszego oprogramowania. Jest nim natomiast:


  1. Wyszukanie działającego oprogramowania, posiadającego wszystkie niezbędne opcje dla przedsiębiorstwa.

  2. Zabezpieczenie się przed niespodziankami w toku wdrażania systemu MRPII.

  3. Ocenienie jak się ma wybrane oprogramowanie w stosunku do pozostałych ofert.

  4. Wytworzenie w zespole wdrażającym przekonania, że wybrane oprogramowanie jest wystarczająco dobrze udokumentowane oraz dostawca dysponuje sprawnie działającym serwisem.

MRPII Standard System jest opracowany z myślą o udostępnieniu użytkownikom informacji o prostych i efektywnych rozwiązaniach systemowych, mających tę przewagę nad złożonymi rozwiązaniami, że są łatwiejsze do zrozumienia przez użytkowników, a często również łatwiejsze do oprogramowania. Tym samym, MRPII Standard System przyczynia się do rozpowszechniania prostych i efektywnych rozwiązań. Dodatkowo, MRPII Standard System dostarcza wskazówek doświadczonym użytkownikom, jak wykorzystać standardowe podsystemy MRPII do rozwiązywania dodatkowych zadań, np. jak użyć INV, MRP i CRP dla prowadzenia gospodarki pomocami warsztatowymi.


1.1.9Opis MRP II Standard System.


Opis MRPII Standard System jest podzielony na dziewięć części i załączniki (łącznie 18 załączników). Opis standardu poprzedzają: Historia powstania MRPII Standard System i podziękowania, Struktura i ograniczenia. Zasady użytkowania standardu i towarzyszącej Workbook (książki roboczej).

Część 1 - Wprowadzenie, składa się z dwóch rozdziałów:

  • Omówienie Standardu

  • Podstawy architektury oprogramowania.

Część 2 - Kierowanie biznesem, składa się z trzech rozdziałów:

Część 3 - Planowanie potrzeb .materiałowych, składa się z sześciu rozdziałów:

  • Logika wyznaczania potrzeb netto i sprawdzania wyjątków MRPII;

  • Planowanie zleceń i rozwinięcia;

  • Wejście do sekwencji planowania procesów;

  • Trwale zaplanowane zlecenia;

  • Znakowanie;

  • Humanistyczna inżynieria.

Część 4 - Podsystemy obsługujące Planowanie Potrzeb Materiałowych, składa się z czterech rozdziałów:

  • Podsystem BC7M;

  • Podsystem Transakcji Zapasów;

  • Podsystem Harmonogramów Spływu;

  • Podsystem Trwale Zaplanowanych Zleceń.

Część 5 - Wykonywanie Planu Potrzeb Materiałowych, składa się z trzech rozdziałów:

  • Podsystem Marszrut Technologicznych;

  • Harmonogramowanie Warsztatowe i Rozdzielnictwo;

  • Harmonogramowanie Dostawców i Pokrewne Działania Zaopatrzeniowe.

Część 6- Planowanie Zdolności i ich Kontrola, składa się z dwóch rozdziałów:

  • Planowanie Zapotrzebowań na Zdolności;

  • Kontrola Wejścia / Wyjścia.

Część 7 - Planowanie Dystrybucji i Wielozakładowość, składa się z jednego rozdziału:

  • Planowanie Zasobów Dystrybucji.

Część 8 - Integracja z Innymi Funkcjami, składa się z czterech rozdziałów:

  • Planowanie i Kontrola Narzędzi;

  • Interfejs Planowania Finansowego;

  • Symulacja;

  • Pomiar Działania

Część 9 - Wspomaganie Projektowania i Ogólne Specyfikacje, składa się z siedmiu rozdziałów:

  • Moduł Głównego Harmonogramowania Produkcji;

  • Moduł Zarządzania popytem;

  • Planowanie Potrzeb Materiałowych

  • Moduł Harmonogramowania Warsztatowego i Rozdzielnictwa;

  • Kontrola Wejścia / Wyjścia;

  • Harmonogramowanie Dostawców

  • Negocjacje.

Osiemnaście załączników:

  1. Dwu Poziomowe Główne Harmonogramowanie Produkcji;

  2. Systemy bez Koszykowe i Koszykowe;

  3. Logika Planowania Materiałowego bez Uwzględniania Ponownego Harmonogramowania;

  4. Automatyczne Ponowne Harmonogramowanie;

  5. Zapas Bezpieczeństwa i Czas Bezpieczeństwa;

  6. Dynamiczne Zlecanie Ilości;

  7. Równoważenie Danych o Potrzebach Brutto;

  8. Porządkowanie Elementów dla Ponownego Planowania;

  9. Trwale Zaplanowane Zlecenia;

  10. Pełne Znakowanie;

  11. Poziome a Pionowe Prezentowanie MRP;

  12. Streszczenie Raportów;

  13. Modularny BOM;

  14. Logika Kodowania Niższych Poziomów;

  15. Demontaż, Sortowanie i Procesy Chemiczne;

  16. Usuwanie Zaplanowanych Zleceń i Moment Zwalniania Zleceń;

  17. Alternatywna Metoda Harmonogramowania Montażu Końcowego;

  18. Aktualizowanie Zapotrzebowań na Komponenty w Trwale Zaplanowanych Zleceniach.
  1   2


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna