1. Czym jest dan? Lista lekarzy dan. Protokół dan



Pobieranie 190.82 Kb.
Strona1/4
Data08.05.2016
Rozmiar190.82 Kb.
  1   2   3   4
DAN - Defeat Autism Now (Instytut Badań nad Autyzmem w USA)
1. Czym jest DAN? Lista lekarzy DAN.

2. Protokół DAN

Tłumaczenie ze strony: http://www.autismwebsite.com/ari/dan/whatisdan.htm

Autism Research Institute

4182 Adams Avenue

San Diego, CA 92116 USA

fax: 619-563-6840
Czym jest DAN!

Autism Research Institute w styczniu 1995 r. zebrał w Dallas grupę 30 starannie wybranych lekarzy i naukowców, w jasno określonym celu: by podzielić się informacjami i pomysłami w kierunku jak najszybszego zwalczenia autyzmu. Uczestnikami z USA i Europy są lekarze reprezentujący najbardziej zaawansowane myślenie w sprawach autyzmu. Uczestnicy ci wciąż współpracują ze sobą w celu odkrycia efektywnych metod leczenia.


Głównym celem konferencji DAN! było opracowanie dokumentu, który mógłby być używany przez wszystkich lekarzy jako przewodnik do oceny klinicznej pacjentów z autyzmem prowadzącej do właściwego leczenia. Po roku intensywnej pracy powstał dokument będący konsensusem alternatywnego podejścia medycznego do diagnozy i leczenia autyzmu. 244-stronicowy podręcznik nosi tytuł Biomedical Assessment Options for Children with Autism and Related problems i kosztuje 30$.

Rodzice i lekarze, dla których leki psychotropowe nie są najlepszym ani jedynym sposobem leczenia pacjentów z autyzmem, z radością powitają ten zaawansowany podręcznik oceny klinicznej.

Jeśli chciałbys nabyć 244-stronicowy podręcznik zobacz ARI Information Request Form lub ARI's Publication list. Możesz również napisać do ARI po więcej informacji o DAN!, takich jak lista lekarzy, następne konferencje i kasety audio.

(URL: http://www.autism.com/ari/dan/contents.html) - danhttp://www.autism.com/ari/dan/contents.html

Niniejsze tłumaczenie jest tłumaczeniem amatorskim i służy do celów informacyjnych. Niektóre terminy medyczne podane są w jęz. Angielskim. Dla rodziców z forum Dzieci Sprawnych Inaczej -tłumaczyły: Małgosia Olszewska i Annamag
Konsultacja: dr Barbara Krajewska

http://www.autismwebsite.com/ari/dan/treatmentoptionsmercurymetal.pdf


Protokół DAN!
8 lutego 2005
WSTĘP DO ZNOWELIZOWANEGO RAPORTU NA TEMAT USUWANIA RTĘCI
W ostatnich latach pojawiło się wiele kontrowersji dotyczących ewentualnej roli rtęci jako czynnika powodującego obecną światową epidemię autyzmu. Chociaż wiele kwestii naukowych i prawnych nie zostanie uregulowanych przez pewien czas, istnieje wiele dzieci autystycznych, które potrzebują pomocy TERAZ.
Instytut Badań nad Autyzmem (The Autism Research Institute) ocenia rozmaite biomedyczne terapie autyzmu od roku 1967. Jedna ze stosowanych metod jest proszenie rodziców o ocenę skuteczności każdej z biomedycznych terapii, którą spróbowali. Ponad 23 tysiące rodziców odpowiedziało na nasze ankiety. Spośród 77 biomedycznych interwencji ocenianych przez rodziców pod względem skuteczności (zob. www.AutismResearchInstitute.com, wybierz Parent Ratings of Treatments)- usuwanie rtęci uzyskało o wiele wyższą ocenę nie każdy inny lek, suplement lub specjalna dieta. Usuwanie rtęci (detoksyfikacja) zostało ocenione jako pomocne przez 73% rodziców, a dieta bez glutenu i kazeiny znalazła się na drugim miejscu (63%). Jest to znacząca i dodająca odwagi konkluzja, której nie można zignorować! Instytut Badań nad Autyzmem zorganizował pierwszą konferencję naukową na temat usuwania rtęci w lutym 2001 r. w Dallas, Texas, w odpowiedzi na zapotrzebowanie na informacje dotyczące najlepszego leczenia zatrucia rtęcią. Raport stanowiący owoc tej konferencji został opublikowany w marcu 2001 r. i został rozpowszechniony w formie książkowej jak i na stronie internetowej Instytutu Badań nad Autyzmem.
Druga konferencja poświecona usuwaniu rtęci odbyła się w Los Angeles we wrześniu 2004 r. i poświecona była najnowszym osiągnięciom w technologii detoksyfikacji. Niniejszy raport prezentuje konkluzje z tej konferencji. Pragnę podziękować serdecznie uczestnikom naszej konferencji w Los Angeles poświeconej usuwaniu rtęci, których doświadczenie i ogromna wiedza znalazły wyraz w tym raporcie. Szczególnie dziękuje profesorowi Jimowi Adamsowi Ph.D. za jego wspaniałą pracę nad redakcją obecnego Raportu o Usuwaniu Rtęci u Dzieci Autystycznych (2005)
Bernard Rimland

Dyrektor Instytutu Badań nad Autyzmem



TERAPEUTYCZNE OPCJE DOTYCZĄCE ZATRUCIA RTĘCIĄ/METALAMI W AUTYZMIE I W POKREWNYCH ZABURZENIACH ROZWOJOWYCH
CEL:

W ciągu ostatnich kilkunastu lat gromadzonych jest coraz więcej klinicznych i naukowych dowodów na to, że większość dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią/metalami. Ponadto, istnieje wiele raportów lekarzy i rodziców, zgodnie, z którymi usuniecie rtęci i innych toksycznych metali może być bardzo korzystne dla dzieci z autyzmem, prowadząc czasem do dużej redukcji autystycznych symptomów.

Rozmaite czynniki detoksyfikujace i rozmaite protokoły zostały zastosowane i celem tego dokumentu jest omówienie "za" i "przeciw" różnych dostępnych terapii. Generalnie, zgadzamy się w pełni, że usuniecie rtęci i innych toksycznych metali jest jedna z najbardziej korzystnych terapii autyzmu i pokrewnych zaburzeń. Potrzeba więcej badań naukowych, lecz skuteczne terapie są dostępne teraz. Każde dziecko stanowi indywidualną jednostkę, dlatego niniejszy raport prezentuje raczej ogólne wskazówki, a nie specyficzne zalecenia.

DOWODY ZATRUCIA RTECIĄ U DZIECI Z AUTYZMEM
Istnieją rozlegle dowody na to, że wiele dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią. Krótko mówiąc, dowody wskazują na to, że dzieci z autyzmem mają niski poziom glutationu i cysteiny (prekursor glutationu), które są główną ścieżką usuwania toksycznych metali, takich jak rtęć.

Dzieci z autyzmem często zażywały nadmierne ilości antybiotyków, które w wielkim stopniu utrudniają wydalanie rtęci. Z powodu swej ograniczonej zdolności do wydalania rtęci dzieci autystyczne mają niski poziom rtęci we włosach niemowlęcych ,wysoki poziom rtęci w niemowlęcych ząbkach i wyższe wydzielanie rtęci po zażyciu DMSA w porównaniu z grupą kontrolną. Symptomy autyzmu są zgodne z symptomami zatrucia rtęcią. Studia epidemiologiczne nie są jednoznaczne, jednakże kilkanaście opublikowanych badań wskazuje na silny związek miedzy autyzmem a thimerosalem (substancją konserwującą) w szczepionkach. Ogólnie wydaje się, że większość dzieci z autyzmem cierpi z powodu zatrucia rtęcią i może potencjalnie osiągnąć korzyści z terapii detoksyfikujacej.

(Zob. Appendix A - więcej szczegółów na temat zatrucia rtęcią i Appendix B - więcej szczegółów na temat dowodów zatrucia rtęcią u dzieci z autyzmem).
TESTY NA ZATRUCIE RTĘCIĄ/METALAMI
Istnieje wiele testów, które można wziąć pod uwagę, aby wykryć ewentualne zatrucie rtęcią. Wierzymy, że testy prowokujące i być może testy na przeciwciała są najlepszymi metodami, lecz czasami potrzeba wielu cykli terapii detoksyfikującej zanim nastąpi istotne wydzielanie rtęci/metali.

Krew, włosy i niesprowokowany mocz (tj. bez podania środka chelatującego) ogólnie NIE są dobrymi metodami testowania zatrucia rtęcią w niemowlęctwie, kiedy - jak sadzimy - nastąpiło pierwotne zatrucie. Inne możliwe sposoby testowania zatrucia rtęcią opisane są w Appendix C.


Krew: Większość lekarzy przyzwyczajona jest do testów sprawdzających obecność ołowiu we krwi. Większość zatruć ołowiem stanowią chroniczne, nieustanne zatrucia, więc jest to logiczna metoda testowania obecności ołowiu, chociaż ołów ma krótki okres połowicznego zaniku we krwi. Jednakże badanie krwi nie jest dobrą metodą wykrywania dawnych zatruć, ponieważ rtęć i inne metale mają jedynie krótki okres połowicznego zaniku we krwi.
Włosy i mocz : Włosy i mocz stanowią miernik wydalania przez organizm toksycznych metali, na który wpływa zarówno toksyczne obciążenie organizmu jak i poziom glutationu (który kontroluje wydalanie). Włosy rosną z prędkością około jednego cala przez 1-2 miesiące, wiec długość włosów określa okres badanego czasu. Mocz jest miernikiem niedawnego zatrucia, najczęściej w ciągu ostatnich kilku dni. Poziomy glutationu są często niskie w autyzmie, co prowadzi do niskiej zdolności wydalania, więc obniżony poziom glutationu może maskować/ukrywać wysokie toksyczne obciążenie organizmu. W praktyce, badanie włosów i niesprowokowanego moczu nie są zwykle dobrymi metodami wykrywania zatrucia rtęcią/metalami w autyzmie.
TEST PROWOKACYJNY
Najbardziej rozstrzygającą metodą testowania zatrucia rtęcią/metalami jest podawanie czynników detoksyfikujacych, po którym zbiera się mocz lub stolec, w zależności od metody wydzielania.

Taki test daje Wam dwie ważne informacje :

1) metal był obecny w organizmie i 2) detoksyfikacja może usunąć ten metal.

Jednym ważnym ograniczeniem tych testów jest fakt, że skala normalnych wyników dla moczu i stolca najczęściej związana jest z wynikami osób, które nie biorą czynnika detoksyfikujacego, więc nawet normalna osoba mogłaby mieć wysokie rezultaty. W konsekwencji, doświadczony lekarz musi ostrożnie interpretować wyniki. (Jedynym wyjątkiem jest DMSA dla dzieci, odnośnie którego istnieją ograniczone dane - zobacz niżej.)

Innym ograniczeniem jest to, że niskie dawki czynników detoksyfikujacych mogą nie wywołać istotnego wzrostu wydzielania. Nie jest to w pełni zrozumiałe, lecz wydaje się, że pierwsza cześć dawki może zostać zneutralizowana przez organizm, zatem większe dawki mogą być potrzebne dla testów prowokacyjnych, w przeciwieństwie do długotrwałej terapii.
Jedną z komplikacji testów prowokacyjnych jest fakt, że czynnik detoksyfikujący może preferencyjnie wiązać się najpierw tylko z jednym metalem, wiec wydzielanie tego metalu może ukrywać/maskować obecność innych metali. Rtęć może być ściśle powiązana z tkanką ciała i może nie zostać usunięta do momentu, gdy znaczne ilości innych toksycznych metali zostaną już usunięte.

Sugerujemy gromadzenie normalnej próbki moczu (tj. przed podaniem czynnika detoksyfikujacego), a następnie próbki moczu sprowokowanego, pobranej o tej samej godzinie następnego dnia. Pozwala to na bezpośrednie porównanie efektów prowokacji z niesprowokowanym moczem. Porównanie z niesprowokowanym moczem pomaga także, jeśli osoba ma nienormalne poziomy kreatyniny, ponieważ ten test wyrażany jest zazwyczaj jako proporcja toksyn do kreatyniny. Kreatynina znajduje się często na marginalnym poziomie w moczu autystyków, więc niska kreatynina może wywołać fałszywe wysokie rezultaty. Zwróćcie także uwagę na to czy rezultaty badań danego laboratorium opierają się na stosunku do kreatyniny.


NIEKTÓRE TYPOWE TESTY PROWOKACYJNE :
* Doustne DMSA (9 dawek):
Dawkowanie : 10mg/kg ciała w każdej dawce, 3 razy dziennie, przez 3 dni.
Tuż przed podaniem ostatniej dawki opróżnijcie pęcherz, a następnie gromadźcie cały mocz przez następne 8 - 10 godzin. Ten test posiada zaletę wynikająca z tego, że Bradstreet i inni ustalili skalę normalnych wyników, opierając się na badaniach 18 normalnych dzieci i 221 dzieci z autyzmem. Korzystając z laboratorium Doctor's Data Laboratory, ustalili oni następujące poziomy u normalnych dzieci : 1.29+/-1.54 mcg Hg/g kreatyniny, 15.0+/-9 mcg Pb/g kreatyniny i 0.46 mcg Cd/g kreatyniny. Uwaga: 1000 mcg = 1 mg

Dzieci z autyzmem miały średnio trzykrotnie wyższe poziomy wydzielania Hg.


* Doustne DMSA (pojedyncza dawka) :
Dawkowanie : 20-25mg/kg - jeden raz.
Opróżnijcie pęcherz, następnie podajcie DMSA i gromadźcie cały mocz przez 6-10 godzin. (Nie stosujcie dawki w wysokości 10mg/kg, ponieważ badanie Adamsa i innych nie stwierdziło żadnej istotnej różnicy miedzy 15 dziećmi z autyzmem i piętnastoma dziećmi z grupy kontrolnej). Niektórzy lekarze nie zalecają tej wysokiej pojedynczej dawki, z powodu obawy o niepożądane reakcje i preferują serie mniejszych dawek, wspomniane wcześniej.
*Doodbytnicze DMSA (jedna dawka):
dawka 25mg/kg, jeden raz. Gromadzimy mocz od następnego rana w przypadku dzieci korzystających z toalety, a w przypadku dzieci, które nie korzystają z toalety, zaczynamy gromadzić mocz w nocy, korzystając z pediatrycznych torebek do zbierania moczu. Czas gromadzenia moczu waha się między 12 - 24 godzinami, w zależności od preferencji lekarza i możliwości rodziny.
PROWOKACJE PRZY UŻYCIU DMPS
Kilkunastu lekarzy DAN! posiada doświadczenie w prowokacjach DMPS i uważa je za pożyteczne, podczas gdy inni lekarze DAN! nie stosują ich. Dla tych, którzy popierają stosowanie DMPS, sugerujemy następujące pojedyncze dawki prowokacyjne:
* Doustne DMPS (pojedyncza dawka) : 5-10mg/kg, pojedyncza dawka, po której gromadzi się mocz przez 6-12 godzin. Dawka dla dzieci może być niższa, a dawka dla dorosłych może być wyższa, w zależności od zaleceń ich lekarza.
* Dożylne DMPS (pojedyncza dawka): Dawkowanie w wysokości 3-5mg/kg, po której gromadzi się mocz przez 6-8 godzin.
* Przezskórne DMPS (pojedyncza dawka) : Dawkowanie w wysokości 3mg/kg, po którym gromadzi się mocz przez 12-24 godzin.

* Doodbytnicze DMPS (pojedyncza dawka): 10mg/kg, czopek musi pozostać w organizmie przez przynajmniej 30-45 minut, po czym gromadzimy mocz przez 8-12 godzin.


Istnieją nieoficjalne raporty, według których jednoczesne podawanie glutationu i DMPS może spowodować wzrost wydzielania toksycznych metali do moczu, jednakże nie jest to jeszcze pewne. Jednym z najbardziej popularnych laboratoriów testujących poziomy toksyn i istotnych minerałów w moczu jest Doctor's Data Laboratory, 170 Roosevelt Rd, West Chicago, IL 60185. Tel. (800) 323-2784 ; 708 231-3649.
TERAPIA PRZED DETOKSYFIKACJĄ
Przed rozpoczęciem terapii detoksyfikacyjnej ważne jest uregulowanie, poprawa statusu żywieniowego, normalizacja poziomów glutationu, terapia dysbiozy jelitowej i kontrola podstawowego funkcjonowania nerek i wątroby oraz pełna analiza krwi (Complete Blood Count).
1) Redukcja toksycznego zagrożenia :

Ponieważ celem detoksyfikacji jest obniżenie toksycznego obciążenia organizmu, to ważne jest najpierw zredukowanie dostępności toksycznych metali w maksymalny sposób. Obejmuje to :


* Unikanie plomb z amalgamatu srebrowo-rtęciowego, które są głównym źródłem rtęci u większości Amerykanów. Jeżeli dziecko ma plomby z rtęcią, to trzeba je ostrożnie usunąć przed rozpoczęciem terapii detoksyfikacyjnej. Plomby powinien usuwać jedynie doświadczony dentysta przeszkolony w bezpiecznym usuwaniu plomb, używając wysokopróżniowe ssanie i inne środki bezpieczeństwa. Nawet takie środki bezpieczeństwa mogą doprowadzić do tymczasowego wzrostu zatrucia rtęcią.
* Unikanie ryb i skorupiaków morskich ,szczególnie największych ryb (rekin, miecznik, tuńczyk). (0czyszczony olej rybny jest dozwolony, ponieważ zawiera ważne istotne kwasy tłuszczowe i nie zawiera istotnych ilości rtęci.) Najbezpieczniejsze oleje to te, które zostały przebadane także na obecność PCB i innych rozpuszczalnych w tłuszczach toksyn.
* Oczyszczona woda : zlećcie zbadanie wody przez lokalne przedsiębiorstwo wodociągów, lub stosujcie odwróconą osmozę, aby usunąć wszelkie toksyczne (niestety także niezbędne) minerały.
* Organiczna żywność (jest preferowana) lub intensywne mycie powierzchni owoców i warzyw.
* Stosowanie JEDYNIE szczepionek bez thimerosalu.
2) STATUS ŻYWIENIOWY : Większość dzieci z autyzmem potrzebuje zwiększonej ilości witamin, minerałów i pewnych aminokwasów. Cynk jest szczególnie ważny, ponieważ jego poziom jest zazwyczaj niski w autyzmie. Niektóre czynniki detoksyfikujące mogą usuwać istotne minerały, wiec potrzebne będą dodatkowe minerały. Terapia antyoksydacyjna jest ważna w celu zredukowania stresu oksydacyjnego i podniesienia poziomów glutationu. Witamina C, witamina E, witamina B6, cynk i selen są szczególnie potrzebne, jako dodatki do stosowania preparatu z wieloma witaminami i minerałami. Należy unikać miedzi w większości przypadków, ponieważ zazwyczaj jest ona na wysokim poziomie. Podawanie suplementów jest omówione bardziej szczegółowo w dalszej części tego raportu, jak również w książce "Biomedical Assessment Options for Children with Autism" J.Pangborna i S.M. Bakera.
3) Glutation : Glutation pełni wiele istotnych funkcji w organizmie, m.in. łączy się z toksycznymi metalami i eliminuje je. Poziomy glutationu w plazmie są zwykle 50% niższe u dzieci z autyzmem, wiec ważne jest znormalizowanie tych poziomów przed podjęciem detoksyfikacji.

W przeciwnym wypadku jest to wylewanie wody z dziurawego statku - możecie wylewać wodę (toksyny), lecz one przeciekają z powrotem, jeśli "dziury" (brak glutationu) nie zostały załatane. Normalnie, koncentracja glutationu jest znacznie wyższa wewnątrz komórek, wiec najlepiej jest mierzyć jej poziomy wewnątrz erytrocytów (czerwone ciałka krwi). Poziomy glutationu można podwyższyć wieloma sposobami, np :

a) przezskórny, podskórny lub dożylny glutation. Nowa forma lipoceutyczna (lipoceutical form) wygląda obiecująco. Nie jest jasne czy doustne podawanie glutationu prowadzi do podniesienia poziomu glutationu w osoczu.

b) W wyniku badania przeprowadzonego przez Jamesa i innych stwierdzono, że podawanie 800 mcg kwasu foliowego (folinic acid) i 1000 mg TMG częściowo podnosi poziomy glutationu u dzieci z autyzmem, a dodanie podskórnych zastrzyków metylokobalaminy (75 mcg/kg, dwa razy w tygodniu) znormalizowało poziomy glutationu. Zauważcie, że dawkowanie metylokobalaminy zasugerował Dr. J. Neubrander - proponując wstrzykiwanie tej substancji do tłustej tkanki pośladków. (Zauważcie, ze Dr Neubrander zaleca teraz dawkowanie 64.5 mcg/kg, co trzy dni). Dodanie witaminy B6 (istotny współczynnik) może podnieść poziom glutationu jeszcze bardziej. Dodanie metioniny może być pomocne, lecz należy robić to ze szczególną ostrożnością po podaniu metylokobalaminy, aby zapobiec negatywnym reakcjom.


c) Witamina C : Z badania przeprowadzonego przez C.Johnstona z udziałem studentów collegu wynika, że podawanie 500 mg witaminy C dziennie podniosło poziomy glutationu o 50%. Podwyższenie dawki witaminy C do 1000 mg dziennie nie przyniosło dodatkowych korzyści.
4) Dysbioza jelitowa : Przynajmniej 50% dzieci z autyzmem ma zaparcia i/lub biegunkę, a w badaniu przeprowadzonym przez Rosseneu stwierdzono, ze 95% tych dzieci miało ogromnie wysoki poziom E.coli i innych bakterii, produkujących duże ilości endotoksyn. Dysbioza candidy może także stanowić problem. Niektóre terapie detoksyfikujace mogą spowodować lub zaostrzyć problem dysbiozy bakterii i candidy, albo bezpośrednio - oferując pożywkę dla tych organizmów, albo powodując wydzielanie toksycznych metali do jelita. Wydaje się, że jest to szczególnie prawdziwe w przypadku doustnego kwasu a-liponowego (alpha lipoic acid) i NAC, czasami istnieje taki problem przy stosowaniu doustnego DMSA, nieco rzadziej przy stosowaniu doustnego DMPS i być może jest to rzadki problem przy stosowaniu przezskórnego DMPS. Zobaczcie obszerniejszą dyskusję na ten temat w Appendix D.
5) Monitorowanie wątroby/nerek i pełne badanie krwi (Complete Blood Count) przed i podczas detoksyfikacji. Ważne jest kontrolowanie funkcjonowania nerek (BUN, kreatynina) i funkcjonowania wątroby (SGOT, SGPT, GGT, ALT, AST) przed używaniem pewnych substancji detoksyfikująCych, ważna jest także kontynuacja kontroli funkcjonowania wątroby i nerek podczas detoksyfikacji. Podobnie ważne jest badanie krwi (Complete Blood Count) łącznie z obliczeniem ilości płytek przed detoksyfikacją, ponieważ niektóre substancje detoksyfikujące mogą wpływać negatywnie na działanie wątroby/nerek, liczbę płytek krwi na limfocyty. Omawiamy to bardziej szczegółowo poniżej.
OPCJE DETOKSYFIKACJI
O detoksyfikacji należy myśleć po uprzednim uregulowaniu w najwyższym możliwym stopniu kwestii omawianych uprzednio. (Więcej informacji dostępnych jest w książce "Biomedical Assessment Options for Children with Autism and Related Problems" J.Pangborna i S.M.Bakera, opublikowanej przez Autism Research Institute). Istnieje wiele czynników (substancji) usuwających metale i niektóre z nich mogą być podawane na różne sposoby (dożylnie, doustnie, czopki do odbytnicy, przezskórnie). Trzy najważniejsze z nich, które omówimy, to DMSA, DMPS i TTFD. Aby wybrać konkretny czynnik/czynniki należy rozważyć jego skuteczność, toksyczność, ewentualne usuwanie niezbędnych minerałów, wpływ na dysbiozę jelitową, sytuację prawną i doświadczenie kliniczne.
OPCJA PIERWSZA : DMSA
Sytuacja prawna : DMSA w formie doustnej zostało zatwierdzono przez FDA (Amerykańska Agencja d.s. Żywności i Leków) w celu leczenia zatrucia ołowiem u dzieci (nawet u dzieci rocznych), których poziom ołowiu we krwi wynosi > 45 mcg/100 ml. Jak w przypadku każdego dopuszczonego leku, lekarze mogą przepisywać DMSA w innych celach, takich jak leczenie innego rodzaju zatrucia metalami. DMSA jest także dostępne jako suplement bez recepty, lecz zalecamy usilnie, aby brać ten lek tylko pod kontrolą lekarza posiadającego odnośną wiedzę.

Skuteczność : DMSA posiada zdolność wiązania i usuwania szerokiego zakresu toksycznych metali, łącznie z ołowiem, rtęcią, arszenikiem, cyną, niklem i antymonem. Doświadczenia na zwierzętach zademonstrowały, że DMSA może skutecznie obniżać poziom rtęci w nerkach i w wielu innych tkankach, lecz wydaje się, że nie posiada zdolności przenikania do wnętrza komórek lub przenikania bariery krew - mózg. Kilka badań pokazało, że DMSA nie obniża poziomu metali w mózgu zwierząt.

Absorpcja/wydzielanie: W przypadku doustnego stosowania DMSA absorpcja wynosi około 20% a poziom DMSA we krwi osiąga maksymalna wartość w ciągu 2-4 godzin. Wydzielanie jest znacznie wolniejsze, a okres połowicznego rozpadu wynosi około 2 dni. DMSA jest wydzielane przede wszystkim w moczu, głównie jako disiarczek DMSA i cysteiny.
TESTY PRZED I PODCZAS STOSOWANIA DMSA
* Ponieważ DMSA jest wydzielane głównie w moczu, ważne jest monitorowanie funkcjonowania nerek co 2-3 miesiące.

* Długotrwale stosowanie DMSA może wywołać bone marrow suppression (zahamowanie czynności szpiku kostnego) więc ważna jest pełna analiza krwi (Complete Blood Count) i liczba płytek krwi.

* DMSA może wywołać uszkodzenie wątroby, więc konieczne jest monitorowanie transaminaz wątrobowych (ALT, AST, GGT).

* DMSA podwaja wydzielanie cynku, wiec poziomy cynku muszą być kontrolowane przed i podczas terapii, ponieważ cynk jest często na niskim poziomie w autyzmie i powinien być uzupełniany - w razie potrzeby - w celu utrzymania normalnych poziomów. Jeśli poziomy cynku pozostają niskie po początkowej suplementacji, to mogą być konieczne niezwykle wysokie poziomy suplementacji cynku (50-100 mg).

* DMSA zwiększa wydzielanie miedzi. Miedź jest normalnie na wysokim poziomie w autyzmie, wiec jest to zazwyczaj korzystne, lecz poziom miedzi powinien być kontrolowany przed i podczas terapii.

* DMSA nie wpływa na wydzielanie żelaza, wapnia czy magnezu.


FORMY DMSA :
DOUSTNA : Postać doustna jest najczęściej stosowaną formą DMSA. Wydaje się, że absorpcja ustna wynosi około 22%. Wadą tej formy DMSA jest fakt, że wywołuje ona pogorszenie się symptomów żołądkowo-jelitowych u około 10-20% dzieci autystycznych, prawdopodobnie dlatego, że niewchłonięte DMSA może być konsumowane przez jelitową candidę/bakterie.
DOŻYLNA: FDA (Agencja Leków i Żywności) nie zatwierdziła dożylnego stosowania DMSA i nie istnieje prestiżowe badanie naukowe dotyczące dożylnej postaci DMSA.
CZOPKI DOODBYTNICZE: Istnieje tylko ograniczone doświadczenie związane ze stosowaniem czopków DMSA. Wydaje się, że są one lepsze od formy doustnej, pomimo wolniejszej absorpcji, ponieważ mniej prawdopodobne jest pogorszenie się dysbiozy jelitowej. Ta forma DMSA nie została zatwierdzona przez FDA, lecz może być preparowana przez farmaceutę na polecenie lekarza. Jeśli stosujemy DMSA w formie czopka do odbytu to powinniśmy stosować taki sam harmonogram, jednakże z powodu częstotliwości stolca, dawkowanie 3 razy dziennie może stanowić problem, ponieważ czopki powinny pozostać na miejscu przez 30-45 minut. W przypadku niektórych dzieci możliwe jest stosowanie czopka DMSA w momencie, gdy dziecko zasnęło.

Dawkowanie w celu detoksyfikacji, między testami prowokacyjnymi, dostosowane jest także do specyfiki pacjenta. Wielu rodziców daje dzieciom czopki dawkując 10 mg/kg w każdym czopku, 3 razy dziennie, stosując cykl 3 dni terapii, 11 dni odpoczynku. Jednakże mówi się, że dawka podawana raz dziennie jest lepiej tolerowana i może być odpowiedniejsza dla dziecka, które oddaje stolec więcej niż raz dziennie. Ponadto, czopki do odbytnicy nie mogą zawierać więcej niż 500 mg DMSA i dlatego w przypadku starszych dzieci dawkowanie może być dopasowywane do ich potrzeb. Jak w przypadku każdego leku w formie czopka do odbytnicy istnieje możliwość wysypki. Rozwiązaniem jest stosowanie balsamu "Bag balm".

  1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna