1. nazwa produktu leczniczego voredanin, 20 mg, tabletki powlekane



Pobieranie 67.8 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar67.8 Kb.

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO



1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO
Voredanin, 20 mg, tabletki powlekane
2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg atorwastatyny (w postaci soli wapniowej atorwastatyny).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA
Tabletka powlekana.
Białe, okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane o średnicy 9 mm.
4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania
Voredanin jest wskazany do stosowania jednocześnie z dietą, w celu obniżenia podwyższonego stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL, apolipoproteiny B lub triglicerydów u pacjentów z hipercholesterolemią pierwotną, heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną lub hiperlipidemią złożoną (mieszaną) (odpowiadającą hiperlipidemii typu IIa i IIb wg klasyfikacji Fredericksona), jeśli dieta lub inne środki niefarmakologiczne były niewystarczająco skuteczne.
Voredanin jest również wskazany u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, jako leczenie wspomagające z innymi lekami obniżającymi poziom cholesterolu LDL lub w przypadkach, gdy inne metody terapeutyczne nie są wystarczająco skuteczne.
4.2 Dawkowanie i sposób podawania
Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Voredanin pacjent powinien stosować standardową dietę ubogocholesterolową, którą należy utrzymywać przez cały okres leczenia. Dawki powinny być ustalane indywidualnie w zależności od wyjściowego stężenia cholesterolu LDL, celu leczenia i reakcji pacjenta na leczenie.

Zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę. Modyfikacji dawek należy dokonywać co 4 tygodnie lub rzadziej. Dawka maksymalna wynosi 80 mg raz na dobę. Dawkę dobową należy podawać jednorazowo, niezależnie od pory dnia i  posiłków.


U pacjentów z rozpoznaną chorobą wieńcową lub u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia epizodów niedokrwiennych celem terapii jest osiągnięcie stężenia cholesterolu LDL <3 mmol/l (lub <115 mg/dl) i cholesterolu całkowitego <5 mmol/l (lub <190 mg/dl).
Pierwotna hipercholesterolemia i hiperlipidemia złożona (mieszana)

U większości pacjentów wystarcza dawka 10 mg leku Voredanin na dobę. Skuteczność terapeutyczną obserwuje się w ciągu 2 tygodni, a maksymalne działanie lecznicze występuje zwykle w ciągu 4 tygodni. Utrzymuje się ono podczas długotrwałego leczenia.


Heterozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

Dawka początkowa wynosi 10 mg leku Voredanin na dobę. Dawkę należy ustalić indywidualnie, a modyfikację dawkowania należy przeprowadzać w odstępach 4-tygodniowych, do osiągnięcia dawki 40 mg na dobę. Następnie dawkę można zwiększyć do dawki maksymalnej 80 mg na dobę lub podawać atorwastatynę w dawce 40 mg raz na dobę w skojarzeniu z lekiem wiążącym kwasy żółciowe.


Homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna

W badaniu klinicznym z udziałem 64 pacjentów, w tym 46 z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, atorwastatynę podawano w dawkach do 80 mg. W przypadku tych 46 pacjentów średnie zmniejszenie stężenia cholesterolu LDL wyniosło 21%.

Pacjenci z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną otrzymywali atorwastatynę w dawce 10 mg do 80 mg na dobę w skojarzeniu z innymi lekami obniżającymi stężenie lipidów we krwi (np. inne leki zmniejszające stężenie cholesterolu LDL), jeśli inne metody leczenia okazały się nieskuteczne.
Pacjenci z zaburzeniem czynności nerek

Zaburzenia czynności nerek nie wpływają na stężenie atorwastatyny w osoczu ani na jej skuteczność. Z tego względu nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania.


Pacjenci w podeszłym wieku

Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania zalecanych dawek u pacjentów powyżej 70 lat są podobne jak u innych dorosłych.


Dzieci i młodzież

Voredanin należy stosować u dzieci pod kontrolą lekarza specjalisty.

Doświadczenie dotyczące stosowania leku u dzieci jest ograniczone do małej grupy pacjentów (w wieku 4-17 lat) z ciężką hiperlipidemią, taką jak homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna. W tej grupie pacjentów zalecana dawka początkowa atorwastatyny wynosi 10 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi i tolerancji na leczenie, dawkę można zwiększyć do 80 mg na dobę. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania z uwzględnieniem okresu dojrzewania w tej grupie pacjentów nie zostały ocenione.
4.3 Przeciwwskazania
Voredanin jest przeciwwskazany:


  • u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą,

  • u pacjentów z czynną chorobą wątroby lub niewyjaśnioną, utrzymującą się zwiększoną aktywnością aminotransferaz w surowicy krwi, przekraczającą 3-krotnie górną granicę normy,

  • u pacjentów z miopatią,

  • w okresie ciąży i karmienia piersią,

  • u kobiet w wieku rozrodczym nie stosujących skutecznych metod antykoncepcji.


4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
Wpływ na wątrobę

Przed rozpoczęciem leczenia, jak również okresowo w jego trakcie, należy przeprowadzić badania kontrolne czynności wątroby.

Badania czynności wątroby należy również przeprowadzić w przypadku wystąpienia u pacjentów objawów podmiotowych i przedmiotowych sugerujących uszkodzenie wątroby.

Pacjenci, u których stwierdzono zwiększenie aktywności aminotransferaz powinni być monitorowani do czasu ustąpienia zaburzeń. W przypadku utrzymującego się ponad 3-krotnego zwiększenia aktywności aminotransferaz zaleca się zmniejszenie dawki lub odstawienie leku Voredanin (patrz punkt 4.8).


Należy zachować ostrożność podczas stosowania leku Voredanin u pacjentów spożywających znaczne ilości alkoholu i (lub) z chorobami wątroby w wywiadzie.
Wpływ na mięśnie szkieletowe

Atorwastatyna, podobnie jak inne inhibitory reduktazy HMG CoA, może w bardzo rzadkich przypadkach wpływać na mięśnie szkieletowe i powodować bóle mięśniowe, zapalenie mięśni i miopatię, która może prowadzić do rabdomiolizy tj. stanu stanowiącego zagrożenie życia, charakteryzującego się podwyższoną aktywnością kinazy kreatynowej (ponad 10-krotnie powyżej górnej granicy normy), mioglobinemią i mioglobinurią, które z kolei mogą prowadzić do niewydolności nerek.


Przed rozpoczęciem leczenia:
Atorwastatynę należy ostrożnie stosować u pacjentów z predyspozycją do rabdomiolizy. Przed rozpoczęciem leczenia statynami należy oznaczyć aktywność kinazy kreatynowej (CK) w następujących przypadkach:

  • zaburzenia czynności nerek

  • niedoczynność tarczycy

  • miopatia uwarunkowana genetycznie w wywiadzie

  • miopatia związana z przyjmowaniem statyn lub fibratów w wywiadzie

  • zaburzenia czynności wątroby i (lub) spożywanie nadmiernych ilości alkoholu

  • pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) - należy rozważyć konieczność oznaczenia aktywności CK mając na uwadze występowanie innych czynników ryzyka predysponujących do rabdomiolizy.

W powyższych przypadkach należy rozważyć ryzyko związane z leczeniem względem potencjalnych korzyści leczenia, jednocześnie zalecana jest obserwacja kliniczna pacjentów. W przypadku znacznie podwyższonej aktywności CK (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy normy) nie należy rozpoczynać leczenia.


Oznaczanie aktywności kinazy kreatynowej (CK)

Aktywności CK nie należy oznaczać po ciężkim wysiłku fizycznym oraz w przypadku występowania innej przypuszczalnej przyczyny zwiększenia aktywności CK, ponieważ interpretacja otrzymanych wyników może być utrudniona. W przypadku znacznego zwiększenia aktywności CK (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy normy) oznaczenie należy powtórzyć po 5 7 dniach w celu potwierdzenia wyników.


Podczas leczenia:

  • Należy nakazać pacjentom niezwłoczne zgłaszanie wystąpienia bólów mięśniowych, kurczy mięśni lub osłabienia ich siły zwłaszcza, jeśli objawom tym towarzyszy ogólne złe samopoczucie i gorączka.

  • Jeśli wymienione powyżej objawy wystąpią podczas leczenia atorwastatyną, należy oznaczyć aktywność CK. Jeśli stwierdzi się znaczne zwiększenie aktywności CK (ponad 5-krotnie powyżej górnej granicy normy), lek należy odstawić.

  • Jeśli objawy ze strony mięśni są nasilone i na co dzień powodują dyskomfort u pacjenta, należy rozważyć przerwanie leczenia, nawet jeśli aktywność CK nie przekracza 5-krotnie górnej granicy normy.

  • Jeśli objawy ustąpią, a aktywność CK powróci do normy, można rozważyć dalsze stosowanie atorwastatyny lub innej statyny w minimalnej dawce pod warunkiem ścisłego monitorowania stanu pacjenta.

  • Leczenie atorwastatyną należy przerwać, jeżeli wystąpi istotne zwiększenie aktywności CK (ponad 10-krotnie powyżej górnej granicy normy) lub w przypadku podejrzenia lub rozpoznania wystąpienia rabdomiolizy.

Ryzyko wystąpienia rabdomiolizy rośnie podczas stosowania atorwastatyny jednocześnie z takimi lekami jak cyklosporyna, erytromycyna, klarytromycyna, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, niacyna, gemfibrozyl, inne fibraty lub inhibitory proteazy wirusa HIV (patrz punkt 4.5 i 4.8).


Śródmiąższowa choroba płuc

Donoszono o pojedynczych przypadkach występowania śródmiąższowej choroby płuc w trakcie stosowania niektórych statyn, szczególnie w terapii długotrwałej (patrz punkt 4.8). Zgłaszane objawy obejmowały: duszność, kaszel bez odkrztuszania, ogólne pogorszenie stanu zdrowia (zmęczenie, zmniejszenie masy ciała oraz gorączka).



Jeżeli istnieje podejrzenie, że u pacjenta mogła wystąpić śródmiąższowa choroba płuc, leczenie statynami należy przerwać.
4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji
Ryzyko wystąpienia miopatii podczas stosowania inhibitorów reduktazy HMG-CoA zwiększa się podczas jednoczesnego stosowania z cyklosporyną, fibratami, antybiotykami makrolidowymi, z erytromycyną włącznie, lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli lub niacyną. Rzadko prowadziło to do rabdomiolizy i zaburzeń czynności nerek wskutek mioglobinurii. Z tego powodu należy rozważyć możliwe korzyści i zagrożenia związane z jednoczesnym stosowaniem wyżej wymienionych leków z lekiem Voredanin (patrz punkt 4.4).
Inhibitory cytochromu P450 3A4: atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4. Mogą zatem wystąpić interakcje podczas jednoczesnego stosowania leku Voredanin i inhibitorów cytochromu P450 3A4 (np. cyklosporyny, antybiotyków makrolidowych, z erytromycyną włącznie, klarytromycyny, nefazodonu, leków przeciwgrzybiczych z grupy azoli, w tym itrakonazolu, oraz inhibitorów proteazy wirusa HIV). Z tego względu należy zachować szczególną ostrożność podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny z wyżej wymienionymi produktami leczniczymi, ponieważ może to prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu (patrz również punkt 4.4).
Erytromycyna, klarytromycyna: jednoczesne stosowanie atorwastatyny w dawce 10 mg raz na dobę z erytromycyną (cztery razy na dobę po 500 mg) lub klarytromycyną (dwa razy na dobę po 500 mg), znanymi inhibitorami cytochromu P450 3A4, powodowało zwiększenie stężenia atorwastatyny w osoczu. Klarytromycyna zwiększała Cmax atorwastatyny o 56% i AUC o 80%.
Inhibitory glikoproteiny P: atorwastatyna i jej metabolity są substratami glikoproteiny P. Inhibitory glikoproteiny P (np. cyklosporyna) mogą zwiększać biodostępność atorwastatyny.
Itrakonazol: jednoczesne stosowanie atorwastatyny w dawce 40 mg i itrakonazolu w dawce 200 mg na dobę powodowało trzykrotny wzrost AUC atorwastatyny.
Inhibitory proteazy: stosowanie atorwastatyny jednocześnie z inhibitorami proteazy, znanymi inhibitorami CYP3A4, wiązało się ze zwiększeniem stężenia atorwastatyny w osoczu.
Sok grejpfrutowy: zawiera jeden lub więcej składników hamujących CYP34A i może zwiększać w osoczu stężenie leków metabolizowanych przez ten cytochrom. Wypicie 240 ml soku grejpfrutowego powodowało zwiększenie AUC atorwastatyny o 37% i zmniejszenie AUC czynnego metabolitu ortohydroksylowego o 20,4%. Spożywanie dużych ilości soku grejpfrutowego (ponad 1,2 l dziennie przez 5 dni) zwiększało AUC atorwastatyny 2,5 razy i AUC aktywnych inhibitorów reduktazy HMG CoA (atorwastatyny i jej metabolitów) 1,3 razy. Z tego powodu nie zaleca się spożywania dużych ilości soku grejpfrutowego podczas leczenia atorwastatyną.
Induktory cytochromu P450 3A4: wpływ leków indukujących aktywność cytochromu P450 3A4 (np. ryfampicyny czy fenytoiny) na lek Voredanin jest nieznany. Możliwe interakcje z innymi substratami tego izoenzymu, choć nie są znane, powinny być brane pod uwagę w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków o wąskim indeksie terapeutycznym, na przykład leków przeciwarytmicznych klasy III, takich jak np. amiodaron.
Jednoczesne podawanie innych leków:
Gemfibrozyl/fibraty: ryzyko miopatii spowodowanej przez atorwastatynę jest większe podczas jednoczesnego stosowania fibratów. Badania in vitro wskazują na to, że gemfibrozyl hamuje glukuronizację atorwastatyny. Może to prowadzić do zwiększenia stężenia atorwastatyny w osoczu (patrz również punkt 4.4).
Digoksyna: jednoczesne, wielokrotne podawanie digoksyny i atorwastatyny w dawce 10 mg nie miało wpływu na stężenie digoksyny w osoczu w stanie stacjonarnym. Jednakże stężenie digoksyny zwiększyło się około 20% podczas jednoczesnego podawania atorwastatyny w dawce 80 mg na dobę. Interakcję tę można wyjaśnić hamowaniem transportu przez białko błonowe, glikoproteinę P. Pacjenci przyjmujący digoksynę powinni być uważnie monitorowani.
Doustne środki antykoncepcyjne: jednoczesne stosowanie atorwastatyny i doustnych środków antykoncepcyjnych powoduje zwiększenie stężenia noretysteronu i etynyloestradiolu. Należy uwzględnić wzrost stężenia podczas ustalania dawek doustnych środków antykoncepcyjnych.
Kolestypol: stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu było zmniejszone (około 25%) podczas jednoczesnego stosowania z kolestypolem. Jednakże działanie hipolipemizujące było większe, kiedy atorwastatyna i kolestypol były podawane jednocześnie, niż kiedy stosowano każdy lek osobno.
Leki zobojętniające kwas żołądkowy: jednoczesne stosowanie atorwastatyny oraz doustnych, płynnych leków zobojętniających kwas żołądkowy zawierających wodorotlenek magnezu i wodorotlenek glinu zmniejszało stężenie atorwastatyny w osoczu około 35%; jednak nie miało to wpływu na obniżenie stężenia LDL cholesterolu.
Warfaryna: jednoczesne stosowanie atorwastatyny i warfaryny powodowało niewielkie skrócenie czasu protrombinowego w pierwszych dniach przyjmowania obu tych leków, jednak wartość tego parametru wracała do normy w ciągu 15 dni. Niemniej jednak pacjenci przyjmujący warfarynę powinni być ściśle monitorowani po włączeniu do ich leczenia atorwastatyny.
Fenazon: jednoczesne, wielokrotne stosowanie atorwastatyny i fenazonu miało niewielki wpływ lub nie wykazywało wpływu na eliminację fenazonu.
Cymetydyna: badanie interakcji cymetydyny i atorwastatyny nie wykazało występowania jakichkolwiek interakcji pomiędzy tymi lekami.
Amlodypina: farmakokinetyka atorwastatyny w stanie stacjonarnym nie zmieniła się podczas jednoczesnego stosowania atorwastatyny w dawce 80 mg i amlodypiny w dawce 10 mg.
Inne produkty lecznicze: w badaniach, w których atorwastatyna była stosowana jednocześnie z lekami przeciwnadciśnieniowymi lub hipoglikemizującymi nie wykazano istotnych klinicznie interakcji.
4.6 Ciąża i laktacja
Podawanie leku Voredanin jest przeciwwskazane w czasie ciąży i karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia atorwastatyną. Nie ustalano bezpieczeństwa stosowania atorwastatyny w czasie ciąży i karmienia piersią.
Badania na zwierzętach wykazały, że inhibitory reduktazy HMG CoA mogą wpływać na rozwój zarodka i płodu. Rozwój potomstwa u szczurów był spowolniony i zmniejszyła się przeżywalność pourodzeniowa potomstwa matek, którym podawano atorwastatynę w dawkach większych niż 20 mg/kg mc./dobę. U szczurów stężenie atorwastatyny i jej czynnych metabolitów w osoczu i mleku są zbliżone. Nie wiadomo, czy atorwastatyna przenika do mleka ludzkiego.
4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu
Atorwastatyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

4.8 Działania niepożądane
Najczęściej opisywanymi działaniami niepożądanymi są objawy ze strony układu pokarmowego: zaparcie, wzdęcia, niestrawność, ból brzucha, które ustępowały w trakcie leczenia. Z badań klinicznych z powodu działań niepożądanych atorwastatyny zostało wykluczonych mniej niż 2% pacjentów.

Poniższe zestawienie działań niepożądanych opracowano na podstawie danych z badań klinicznych i raportów zgłaszanych po wprowadzeniu atorwastatyny do obrotu.


Działania niepożądane przedstawiono według częstości występowania: często ( 1/100 do < 1/10); niezbyt często ( 1/1 000 do < 1/100); rzadko (1/10 000 do < 1/1 000); bardzo rzadko (< 1/10 000).
Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

Niezbyt często: małopłytkowość.


Zaburzenia układu nerwowego:

Często: ból głowy, zawroty głowy, parestezje, niedoczulica.

Niezbyt często: neuropatia obwodowa.
Zaburzenia ucha i błędnika:

Niezbyt często: szum w uszach.


Zaburzenia żołądka i jelit:

Często: zaparcie, wzdęcia, niestrawność, nudności, biegunka.

Niezbyt często: jadłowstręt, wymioty.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Często: wysypka, świąd.

Niezbyt często: pokrzywka.

Bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy, wykwity pęcherzowe (w tym rumień wielopostaciowy,

zespół Stevensa-Johnsona oraz martwica toksyczno-rozpływna naskórka).
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

Często: bóle mięśni, bóle stawów.

Niezbyt często: miopatia.

Rzadko: zapalenie mięśni, rabdomioliza.


Zaburzenia endokrynologiczne:

Niezbyt często: łysienie, hiperglikemia lub hipoglikemia, zapalenie trzustki.


Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

Często: zmęczenie, ból w klatce piersiowej, ból pleców, obrzęki obwodowe.

Niezbyt często: złe samopoczucie, zwiększenie masy ciała.
Zaburzenia układu immunologicznego:

Często: nadwrażliwość.

Bardzo rzadko: anafilaksja.
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Rzadko: zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa.


Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:

Niezbyt często: impotencja.


Zaburzenia psychiczne:

Często: bezsenność.

Niezbyt często: amnezja.

Badania diagnostyczne:

Tak jak w przypadku innych inhibitorów reduktazy HMG CoA, w trakcie stosowania atorwastatyny obserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi. Zmiany te były przeważnie łagodne, przemijające i nie wymagały przerwania leczenia. Istotne klinicznie zwiększenie aktywności aminotransferaz w surowicy krwi (ponad 3-krotnie powyżej średniej górnej granicy normy) występowało u 0,8% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Zwiększenie to było zależne od dawki i odwracalne u wszystkich pacjentów.


Zwiększenie aktywności kinazy kreatynowej (CK) w surowicy (ponad 3-krotnie powyżej średniej górnej granicy normy) stwierdzono u 2,5% pacjentów przyjmujących atorwastatynę. Wyniki te są podobne do otrzymanych w badaniach klinicznych dla innych inhibitorów reduktazy HMG CoA. Zwiększenie aktywności CK (ponad 10-krotnie powyżej średniej górnej granicy normy) wystąpiło u 0,4% pacjentów leczonych atorwastatyną (patrz punkt 4.4).
Obserwowano następujące działania niepożądane w trakcie stosowania niektórych statyn:

  • zaburzenia snu, w tym koszmary senne

  • utratę pamięci

  • zaburzenia seksualne

  • depresję

  • pojedyncze przypadki śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie w trakcie długotrwałej terapii (patrz punkt 4.4).


4.9 Przedawkowanie
Nie określono swoistego leczenia w przypadku przedawkowania atorwastatyny. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i jeśli zachodzi konieczność zastosować leczenie wspomagające. Należy monitorować czynność wątroby oraz aktywność kinazy kreatynowej (CK) w surowicy. Atorwastatyna wiąże się w znacznym stopniu z białkami osocza i z tego powodu hemodializa nie ma znaczenia w przyspieszeniu usuwania atorwastatyny z organizmu.
5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne
Grupa farmakoterapeutyczna: inhibitory reduktazy HMG-CoA, kod ATC: C10 AA05
Atorwastatyna jest selektywnym, konkurencyjnym inhibitorem reduktazy HMG CoA, enzymu katalizującego przekształcenie 3 hydroksy-3-metyloglutarylokoenzymu A do mewalonianu, prekursora steroli, w tym cholesterolu. W wątrobie triglicerydy i cholesterol są wbudowywane w lipoproteiny bardzo niskiej gęstości (VLDL) i transportowane w osoczu do tkanek obwodowych. Lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL) powstające z VLDL ulegają katabolizmowi głównie za pośrednictwem receptora LDL o dużym powinowactwie.
Atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu i lipoprotein we krwi poprzez hamowanie reduktazy HMG CoA i hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie. Atorwastatyna zwiększa także liczbę receptorów LDL na powierzchni błony komórkowej hepatocytów, przyśpieszając w ten sposób wychwyt i katabolizm LDL.
Atorwastatyna zmniejsza wytwarzanie LDL i ilość cząsteczek LDL. Atorwastatyna powoduje znaczny i stały wzrost aktywności receptora LDL oraz korzystnie zmienia jakość krążących cząsteczek LDL. Atorwastatyna skutecznie zmniejsza stężenie cholesterolu LDL u pacjentów z homozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, którzy zazwyczaj nie reagują na leczenie zmniejszające stężenie lipidów we krwi.
W badaniu zależności odpowiedzi od wielkości dawki wykazano, że atorwastatyna zmniejsza stężenie cholesterolu całkowitego (30 46%), cholesterolu LDL (41 61%), apolipoproteiny B (34 50%) i triglicerydów (14 33%) i w różnym stopniu zwiększa stężenie cholesterolu HDL i apolipoproteiny A1. Wyniki te potwierdzają się w przypadku pacjentów z heterozygotyczną hipercholesterolemią rodzinną, postaciami hipercholesterolemii innymi niż rodzinna oraz hiperlipidemiami mieszanymi, w tym u pacjentów z cukrzycą insulinoniezależną.
Wykazano, że zmniejszenie stężenia cholesterolu całkowitego, cholesterolu LDL i apolipoproteiny B zmniejsza ryzyko epizodów sercowo-naczyniowych i zgonów z tej przyczyny. Aktualnie prowadzi się badania nad wpływem atorwastatyny na chorobowość i śmiertelność.
W profilaktycznym badaniu obserwacyjnym (MIRACL) oceniano wpływ podawania atorwastatyny w dawce 80 mg u 3086 pacjentów (atorwastatyna: n=1538, placebo: n=1548) z ostrym epizodem wieńcowym, w tym dusznicą bolesną. Leczenie było rozpoczynane 24-96 godzin po przyjęciu do szpitala. Ryzyko ponownej hospitalizacji z powodu dusznicy bolesnej z cechami niedokrwienia mięśnia sercowego uległo znamiennemu obniżeniu o 26% (p=0,018).
5.2 Właściwości farmakokinetyczne
Wchłanianie: atorwastatyna wchłania się szybko po podaniu doustnym, osiągając największe stężenie w osoczu (Cmax) w czasie od 1 do 2 godzin. Stopień wchłaniania zwiększa się proporcjonalnie do dawki atorwastatyny. Biodostępność atorwastatyny w tabletkach powlekanych wynosi 95 99% w porównaniu z biodostępnością atorwastatyny podanej w postaci roztworu. Całkowita biodostępność atorwastatyny wynosi około 12%, a ogólnoustrojowa aktywność hamująca reduktazę HMG CoA wynosi około 30%. Mała ogólnoustrojowa dostępność jest przypisywana usuwaniu leku przez komórki błony śluzowej żołądka i jelit zanim dostanie się on do krążenia i (lub) szybkiemu metabolizmowi w wątrobie (efekt pierwszego przejścia).
Dystrybucja: średnia objętość dystrybucji atorwastatyny wynosi około 381 l. Atorwastatyna wiąże się z białkami osocza ≥ 98%.
Metabolizm: atorwastatyna jest metabolizowana przez cytochrom P450 3A4 do pochodnych orto- i parahydroksylowych oraz różnych produktów beta-oksydacji. Te produkty są następnie metabolizowane na drodze glukuronidacji. Hamowanie in vitro reduktazy HMG CoA przez metabolity orto- i parahydroksylowe jest równoważne z hamowaniem przez atorwastatynę. Około 70% działania hamującego reduktazę HMG CoA przypisuje się czynnym metabolitom.
Wydalanie: po przejściu wątrobowych i pozawątrobowych przemian metabolicznych atorwastatyna jest wydalana głównie z żółcią. Jednak nie wydaje się, aby podlegała wątrobowo-jelitowej recyrkulacji. Średni okres półtrwania atorwastatyny u ludzi wynosi około 14 godzin. Okres półtrwania działania hamującego reduktazę HMG-CoA wynosi około 20 do 30 godzin ze względu na wpływ aktywnych metabolitów.
Szczególne grupy pacjentów
Osoby w podeszłym wieku: stężenie atorwastatyny i jej czynnych metabolitów w osoczu jest większe u zdrowych osób w podeszłym wieku, niż u młodych dorosłych, natomiast wpływ na lipidy krwi jest porównywalny w obu grupach.
Dzieci: dane farmakokinetyczne dotyczące dzieci są niedostępne.
Płeć: stężenia atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów są różne u kobiet i u mężczyzn (u kobiet Cmax jest około 20% większe niż u mężczyzn, a AUC jest około 10% mniejsze niż u mężczyzn). Różnice te nie mają znaczenia klinicznego, a różnice w działaniu na lipidy krwi u kobiet i u mężczyzn są nieistotne.
Zaburzenia czynności nerek: zaburzenia czynności nerek nie wpływają na stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu oraz na skuteczność działania na gospodarkę lipidową.
Zaburzenia czynności wątroby: stężenie atorwastatyny i jej aktywnych metabolitów w osoczu jest znacznie zwiększone (Cmax około 16 razy i AUC około 11 razy) u pacjentów z przewlekłym poalkoholowym uszkodzeniem wątroby (Child-Pugh B).
5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Atorwastatyna nie wykazała działania rakotwórczego u szczurów. Największa badana dawka była 63-krotnie większa od największej dawki stosowanej u człowieka (80 mg na dobę) w przeliczeniu na mg/kg mc. oraz 8 do 16-krotnie większa w przeliczeniu na wartości AUC(0-24) określone na podstawie całkowitej aktywności hamującej. W trwającym 2 lata badaniu na myszach, częstość występowania gruczolaka wątrobowokomórkowego u samców i raka wątrobowokomórkowego u samic wzrastała podczas podawania dawek maksymalnych, przy czym dawka maksymalna 250-krotnie przekraczała największą dawkę stosowaną u ludzi w przeliczeniu na mg/kg mc. Efekt obserwowany u myszy był od 6 do 11- krotnie większy w przeliczeniu na AUC(0-24). W czterech testach in vitro oraz w jednym teście in vivo atorwastatyna nie wykazywała właściwości mutagennych ani właściwości klastogennych. W badaniach na zwierzętach atorwastatyna nie wpływała na płodność samców otrzymujących dawki do 175 mg/kg mc./dobę ani na płodność samic otrzymujących dawki do 225 mg/kg mc./dobę oraz nie miała działania teratogennego.
6. DANE FARMACEUTYCZNE


    1. Wykaz substancji pomocniczych


Rdzeń tabletki:

Mannitol

Celuloza mikrokrystaliczna

Wapnia węglan

Powidon K-30

Kroskarmeloza sodowa

Sodu laurylosiarczan

Krzemionka koloidalna bezwodna

Magnezu stearynian
Otoczka:

Hypromeloza

Tytanu dwutlenek (E 171)

Makrogol 6000


6.2 Niezgodności farmaceutyczne
Nie dotyczy.
6.3 Okres ważności
2 lata.
6.4 Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.
6.5 Rodzaj i zawartość opakowania
Blister z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań: 4, 7, 10, 14, 20, 28, 30, 50, 56, 84, 98, 100, 200 lub 500 tabletek powlekanych.


Pojemnik z HPDE z wieczkiem z LDPE w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań: 10, 20, 30, 50, 100 lub 200 tabletek powlekanych.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania
Brak szczególnych wymagań.
7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU
Labormed Pharma S.A.

Spl. Independentei 319E

6th District, Bukareszt

Rumunia
8. NUMERY POZWOLEŃ NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU


Pozwolenie nr: 15071
9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA
2009.01.09
10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO




: data files
data files -> Regulamin przetargu ofertowego pisemnego
data files -> Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej Preambuła
data files -> In Hotel Benczúr Hotel accommodation booking form
data files -> Zatwierdzam podpis kierownika jednostki specyfikacja istotnych warunków zamówienia
data files -> Protok ó Ł nr 9/07 z posiedzenia Komisji Wsi I Rolnictwa Rady Miejskiej w Kożuchowie odbytego w dniu 23 października 2007 roku
data files -> Regulamin Wystawy Stałej Fotografii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi § 1
data files -> Analiza przekazów handlowych umieszczonych przed i po audycjach dla małoletnich w programach telewizyjnych, telewizji publicznej oraz posiadających polską koncesję, na podstawie dwóch prób tygodniowych
data files -> Uwaga: dokument ten nie jest oryginałem pisma, a stanowi cyfrowe odwzorowanie (ocr) papierowego dokumentu, udostępnionego na stronie krrit w formacie pdf
data files -> Specyfikacja istotnych warunków zamówienia na Dostawa części zamiennych do ogrzewania, pneumatyki, oświetlenia I układów hamulcowych autobusów komunikacji miejskiej




©absta.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna