1. Okoliczności sprawy



Pobieranie 19.32 Kb.
Data05.05.2016
Rozmiar19.32 Kb.
Casus:
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 30 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 483/07 oddalił skargę Syndyka Masy Upadłości X w Warszawie sp. z o.o. w upadłości w Warszawie na decyzję Ministra Kultury z 5 stycznia 2007 r., nr 21/07 w przedmiocie wpisu do rejestru zabytków ruchomych.
1. Okoliczności sprawy

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, przywołaną decyzją z 5 stycznia 2007 r. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Warszawie z 8 sierpnia 2006 r. nr 1234/06, orzekającą wpisanie do rejestru zabytków ruchomych województwa mazowieckiego tematycznej kolekcji przedmiotów artystycznych stanowiących wystrój wnętrz budynków Zespołu Torów Wyścigowych położonego w Warszawie przy ul. Końskiej 1, w skład której wchodzą przedmioty w liczbie 251 sztuk, wyszczególnione w załączniku do decyzji stanowiącej jej integralną część oraz o nadaniu tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków w dniu 3 lipca 2006 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wpisu do rejestru zabytków kolekcji przedmiotów stanowiących wyposażenie wnętrz pomieszczeń Zespołu Torów Wyścigowych w Warszawie. W dniu 24 lipca 2006 r. Syndyk Masy Upadłościowej poinformował posiadacza kolekcji, tj. Polski Klub Jeździecki o planowanej aukcji wyznaczonej na dzień 9 sierpnia 2006 r. Powyższa okoliczność dała podstawę Wojewódzkiemu Konserwatorowi Zabytków do podjęcia działań w oparciu o art. 10 ust. 2 ustawy z 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.). W dniu 4 sierpnia 2006 r. miały miejsce komisyjne oględziny kolekcji, podczas których dokonano identyfikacji dzieł artystycznych - 251 sztuk, przechowywanych w pomieszczeniach budynku administracyjno-biurowego wraz z "łącznikiem" oraz trybuny I. Zbiór ten powiększany sukcesywnie do lat dziewięćdziesiątych XX w., stanowi właściwy wystrój Zespołu, tematycznie związanych z funkcją tego zespołu.

Przedmiotowa kolekcja (obrazy, szkice, grafiki, rzeźby, tkaniny oraz nagrody przyznawane w kolejnych gonitwach), związana jest z działalnością Towarzystwa Zachęty do Hodowli Koni w Polsce, powołanego w 1920 r. i była sukcesywnie powiększana do lat dziewięćdziesiątych XX w. Kolekcja ta stanowi wyposażenie wnętrz pomieszczeń Zespołu Torów Wyścigowych w W. i jest tematycznie związana z ich funkcją. Zespół ten został wybudowany w latach 1931-39 według projektu Z. P.-Z. i wpisany do rejestru zabytków decyzją Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Warszawie z 1 lipca 1989 r. Poszczególne obiekty posiadają zróżnicowaną wartość artystyczną, ale jednocześnie stanowią cenną kulturowo całość o znacznej wartości historycznej.

W kolekcji ujęto także : w dziale I. MALARSTWO pod poz. 108 (237) obraz H. Zgliczyńskiego, pt. Żaglowce na morzu, czy skatalogowana w dziale III. RZEŹBA pod poz. 19. (189) figurka pt. Łoś.; III. RZEŹBA pod poz. 22 (196) figurę Jan III Sobieski; w dziale I. MALARSTWO pod poz. 94 (148) obrazu W. Kossaka pt. Zwyciężyliśmy

Przesłankami umożliwiającymi wydanie przez wojewódzkiego konserwatora zabytków decyzji o wpisie zabytku ruchomego do rejestru zabytków jest między innymi uzasadniona obawa zniszczenia lub uszkodzenia danego zabytku. W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż zamiar sprzedaży dzieł sztuki wchodzących w skład ww. kolekcji stanowiących wyposażenie wnętrz pomieszczeń Zespołu przez Syndyka Masy Upadłościowej, stanowi poważne zagrożenie rozproszenia poszczególnych jej elementów, a tym samym zniszczenia tego zbioru. Zasadnicze znacznie w tej sprawie ma ustalenie, czy zbiór ww. przedmiotów stanowi kolekcję w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Przesłankami przemawiającymi za uznaniem dzieł sztuki stanowiących wyposażenie wnętrz pomieszczeń Zespołu za kolekcję jest to, że przedmioty te posiadają wspólną tematykę nawiązującą do funkcji budynków, w których były gromadzone przez kolejne lata jako składniki wystroju zabytkowych wnętrz. Zasadniczą część kolekcji stanowią portrety koni wyścigowych oraz postaci związanych z długoletnią działalnością Zespołu. Tym samym można uznać, iż u podstaw tej kolekcji leży koncepcja gromadzenia obiektów związanych z historią i działalnością prowadzoną na terenie Zespołu. Kolekcja ta stanowi świadectwo minionej epoki, a jej zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną.

Skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wniósł Syndyk Masy Upadłości. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że doszło do naruszenia art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W ocenie skarżącego w sprawie nie mamy do czynienia z kolekcją dzieł sztuki, a jedynie ze zbiorem niepowiązanych ze sobą tematycznie przedmiotów. Brak jest dokumentów świadczących o możliwości nadania temu zbiorowi miana kolekcji, a obie decyzje mają w tym zakresie charakter wyłącznie uznaniowy i nie znajdują uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy. Z niezrozumiałych dla skarżącego przyczyn, w toku inwentaryzacji pominięto szereg cennych obiektów, zamieszczono obiekty faktycznie nieznajdujące się na terenie administrowanym przez skarżącego lub nieposiadające wartości artystycznej.

Podniesiono również, że ustalenia skarżonej decyzji stoją w sprzeczności z podstawą zasadą prawa upadłościowego wyrażoną w art. 2 Prawa upadłościowego i naprawczego, którą jest dbałość o zaspokojenie w maksymalnie wysokim stopniu roszczeń wierzycieli upadłego. Decyzje te nie uwzględniają także sytuacji gospodarczo-prawnej, w jakiej znajduje się skarżący, a także zasad wynikających z przepisów prawa upadłościowego.


2.Postępowanie sądowe

Mimo, że wraz ze skargą przesłałeś do WSA pełnomocnictwo udzielone przez Syndyka w dniu 10 sierpnia 2007 Sąd nie doręczał Ci żadnych pism w postępowaniu. Nie zostałeś także powiadomiony o terminie rozprawy. Po jakimś czasie wyrok oddalający skargę otrzymałeś od klienta.


3. Z uzasadnienia wyroku WSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za bezzasadny zarzut, że zaskarżona decyzja nie uwzględnia zasad wynikających z przepisów prawa upadłościowego, bo przepisy te nie miały zastosowania w sprawie. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji działały w oparciu o przepisy ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami i zaskarżona decyzja podlegała badaniu przez Sąd, co do zgodności z przepisami tej ustawy. Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami jest ustawą szczególną. Przy stosowaniu jej przepisów, powołane do tego organy administracji publicznej, obowiązane są do przestrzegania wyłącznie zawartych w niej uregulowań prawnych. Ustawa ta nie nakłada na te organy obowiązku uwzględniania przy wydaniu decyzji sytuacji gospodarczo-prawnej podmiotów, których dotyczą rozstrzygnięcia zawarte w decyzji, jak i zasad odnoszących się do innych postępowań szczególnych jakim jest postępowanie upadłościowe.

Ustawa o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami nie zawiera przepisów regulujących procedurę uznania rzeczy ruchomych za kolekcję. Ustawodawca natomiast wprowadził w art. 6 ust. 1 lit. b powołanej ustawy obowiązek ochrony i opieki zabytków ruchomych będących w szczególności kolekcjami, definiując w tym przepisie kolekcję jako zbiór przedmiotów zgromadzonych i uporządkowanych według koncepcji osób, które tworzyły te kolekcje. Zakwalifikowanie więc określonych przedmiotów do kolekcji zostało pozostawione ocenie organów powołanych do ochrony i opieki nad zabytkami. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że przesłankami przemawiającymi za uznaniem wymienionych w załączniku do decyzji organu I instancji przedmiotów za kolekcję jest to, że przedmioty te posiadają spójną tematykę nawiązującą do funkcji budynków, w których były gromadzone przez kolejne lata jako składniki wystroju zabytkowych wnętrz. Zasadniczą część kolekcji stanowią portrety koni wyścigowych oraz postaci związanych z długoletnią działalnością Torów Wyścigów Konnych w Warszawie, zaś u podstaw tego zbioru leży koncepcja gromadzenia obiektów związanych z historią i działalnością prowadzoną na terenie Torów Wyścigów Konnych. Odpowiada więc ta ocena definicji kolekcji zawartej w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o ochronie zabytków Co prawda, poszczególne przedmioty posiadają zróżnicowaną wartość artystyczną, ale jednocześnie stanowią cenną kulturowo całość o znacznej wartości historycznej.

Decyzja o wpisaniu zabytku ruchomego, jakim jest kolekcja, do rejestru zabytków z urzędu została pozostawiona uznaniu powołanego do tego organu, gdyż art.. 10 ust. 2 ustawy o ochronie zabytków stanowi, że wojewódzki konserwator zabytków może wydać z urzędu decyzję o wpisie zabytku ruchomego do rejestru w przypadku uzasadnionej obawy zniszczenia, uszkodzenia lub nielegalnego wywiezienia za granicę zabytku o wyjątkowej wartości historycznej, artystycznej lub naukowej. Argumentacja przytoczona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji potwierdza zasadność jej wydania przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Warszawie z urzędu. Organ uznał, że kolekcja ta stanowi świadectwo minionej epoki, a jej zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną. Zamiar sprzedaży poszczególnych obiektów zgłoszony przez Syndyka Masy Upadłości Spółki. Słusznie organ uznał za realne zagrożenie rozproszenia kolekcji równoznaczne z jej zniszczeniem. Jednocześnie wskazano, że sprzedaż takich obiektów nie jest zabroniona, jednakże w przypadku kolekcji wpisanej do rejestru zabytków nie jest możliwa sprzedaż poszczególnych jej elementów.


4. Przepisy

Ustawa z 23.07.2003 o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. 2003/162/1568)

Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:

1) zabytek - nieruchomość lub rzecz ruchomą, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową;

2) zabytek nieruchomy - nieruchomość, jej część lub zespół nieruchomości, o których mowa w pkt 1;

3) zabytek ruchomy - rzecz ruchomą, jej część lub zespół rzeczy ruchomych, o których mowa w pkt 1;



Art. 6. 1. Ochronie i opiece podlegają, bez względu na stan zachowania:

2) zabytki ruchome będące, w szczególności:

a) dziełami sztuk plastycznych, rzemiosła artystycznego i sztuki użytkowej,

b) kolekcjami stanowiącymi zbiory przedmiotów zgromadzonych i uporządkowanych według koncepcji osób, które tworzyły te kolekcje,

c) numizmatami oraz pamiątkami historycznymi, a zwłaszcza militariami, sztandarami, pieczęciami, odznakami, medalami i orderami, […]
Art. 10. 1. Do rejestru wpisuje się zabytek ruchomy na podstawie decyzji wydanej przez wojewódzkiego konserwatora zabytków na wniosek właściciela tego zabytku.

2. Wojewódzki konserwator zabytków może wydać z urzędu decyzję o wpisie zabytku ruchomego do rejestru w przypadku uzasadnionej obawy zniszczenia, uszkodzenia lub nielegalnego wywiezienia zabytku za granicę albo wywiezienia za granicę zabytku o wyjątkowej wartości historycznej, artystycznej lub naukowej.



Sporządź skargę kasacyjną, spełniającą wszystkie wymogi formalne i konstrukcyjne (materialne)


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna