1. wstęP 2 rozwój systemów wspomagania zarządzaniem 6



Pobieranie 158.81 Kb.
Strona2/5
Data02.05.2016
Rozmiar158.81 Kb.
1   2   3   4   5

3. SYSTEMY DZIEDZINOWE I ZINTEGROWANE


Ogólnie komputerowe systemy wspomagania zarządzaniem przedsiębiorstwa można podzielić na systemy zintegrowane, którego funkcjonalność obejmuje wszystkie podstawowe obszary funkcjonowania przedsiębiorstwa, oraz systemy dziedzinowe, z których każdy jest wyspecjalizowany w obsłudze jednego obszaru funkcjonalnego – księgowości, gospodarki magazynowej itp.

3.1. SYSTEMY DZIEDZINOWE


Zakres zastosowania systemu dziedzinowego jest ograniczona do określonej grupy zagadnień. Ponadto w wielu przedsiębiorstwach komputeryzacja następowała sukcesywnie, obejmując coraz to nowe dziedziny, więc może występować równocześnie kilka systemów, opracowanych przez różne firmy. Systemy dziedzinowe wypełniają swoje specjalistyczne funkcje często dużo lepiej niż systemy zintegrowane, lecz mogą sprawiać trudności ze współdziałaniem. Zachodzi więc potrzeba wsparcia ich systemami, który udostępniałby dane zgromadzone w różnych systemach dziedzinowych, przeprowadzałby agregację tych danych w różnych konfiguracjach pomiędzy systemami dziedzinowymi oraz posiadałby szereg narzędzi do wielowymiarowych analiz tych danych. Firma konsultingowa Gartner Group nazwała tej klasy systemy terminem Business Intelligence Systems. Zdefiniowała je jako systemy, które są wyposażone w następujące narzędzia [Gontar (2000)]:

  • Systemy wspomagania decyzji, które są aplikacjami, wywodzące się z baz danych, oraz aplikacjami, które bazują na zaawansowanym modelowaniu matematycznym,

  • Narzędzia do wyszukiwania danych (Data Mining),

  • Narzędzia do budowy hurtowni danych.

Systemy zintegrowane, jak sama nazwa wskazuje, nie posiadają tej wady, natomiast wymagają ciągłej rozbudowy. Rozbudowę umożliwia budowa modułowa i otwartość tych systemów. Są one na ogół sprzedawane z narzędziami do rozwoju aplikacji, które pozwalają na samodzielne uzupełnienie funkcjonalności systemu zintegrowanego w przedsiębiorstwie. Ponadto firmy opracowujące te systemy często dokonują zakupów systemów dziedzinowych dla zastosowaniach ich w ZSI [Gontar (2000)].




3.2. SYSTEMY ZINTEGROWANE


Zintegrowane systemy wspomagania zarządzaniem dzielą się na kilka klas. Poprzedziły je systemy klasy MRP, które zaczęły powstawać w połowie dwudziestego wieku. Skrót MRP pochodzi od angielskiej nazwy Material Requirements Planning (Planowanie Potrzeb Materiałowych), stworzonej w 1973 roku przez Josepha Orlicky’ego [Orlicky (1973)]. Rozbudowa tej klasy systemów polegająca na uwzględnianiu informacji zwrotnych, określających stan procesu produkcyjnego doprowadziła do powstania systemów closed-loop MRP.

Następnym krokiem było powstanie systemów klasy MRP II, które są już zaliczane do systemów zintegrowanych. Skrót pochodzi od terminu Material Resource Planning (Planowanie Zasobów Materiałowych), zdefiniowanego w 1989 roku przez APICS, czyli American Production and Inventory Control Society – Amerykańskie Stowarzyszenie Sterowania Produkcją i Zapasami. W porównaniu z MRP systemy tej klasy zostały rozbudowane o elementy związane z ze sprzedażą i wspierające podejmowanie decyzji na szczeblach strategicznego zarządzania przedsiębiorstwem.

Zgodnie ze standardem MRP II, wyróżnić można następujące funkcje systemu wspomagania zarządzaniem przedsiębiorstwem [Gontar (2000)]:


  • Planowanie sprzedaży i planowanie produkcji.

  • Zarządzanie popytem.

  • Harmonogramowanie spływu produkcji finalnej.

  • Planowanie potrzeb materiałowych.

  • Specyfikacje struktur produktów w rozbiciu na elementy kolejnych poziomów wchodzenia do produktu finalnego.

  • Transakcje strumienia materiałowego.

  • Sterowanie zleceniami.

  • Sterowanie warsztatem produkcyjnym.

  • Planowanie zdolności produkcyjnych.

  • Sterowanie stanowiskiem roboczym.

  • Zakupy materiałowe i kooperacja.

  • Planowanie zasobów dystrybucji.

  • Pomoce warsztatowe,

  • Interfejsy modułów finansowych,

  • Symulacja,

  • Pomiar wyników.

Nie znaczy to jednak, że każdy system MRP II zawiera wszystkie wymienione moduły.

Standard MRP II dotyczy wspomagania zarządzania przedsiębiorstwami o różnych rodzajach produkcji. Zaliczają się do nich następujące rodzaje [Gontar (2000)]:



  • Produkcja jednostkowa na zamówienie z typowych modułów,

  • Produkcja seryjna na zamówienie z modułów projektowanych według potrzeb użytkownika z wykorzystaniem typowych części,

  • Produkcja seryjna na zamówienie z typowych modułów i części,

  • Produkcja seryjna z typowych modułów i części.

Systemy zintegrowane zgodne ze standardem MRP II pozwalają przedsiębiorstwu odpowiedzieć m.in. na następujące pytania [Gontar (2000)]:

  • Jakie wyroby gotowe należy wyprodukować i w jakim terminie, aby zaspokoić rozpoznany popyt?

  • Jakimi trzeba dysponować zdolnościami produkcyjnymi, półfabrykatami, surowcami i w jakim czasie, żeby wykonać tę produkcję?

  • Jakimi zdolnościami produkcyjnymi dysponuje przedsiębiorstwo obecnie i jaki jest zapas półfabrykatów i surowców?

  • Jakie surowce i usługi kooperacyjne trzeba kupić, żeby wykonać tę produkcję?

Obecnie wprowadza się systemy ERPEnterpise Resource Planning (Planowanie Zasobów Przedsiębiorstwa), który stanowi rozwinięcie MRP II o procedury finansowe, księgowość i rachunkowość zarządczą. Termin ERP wprowadziła firma Gartner Group w roku 1998 [Callaway (1999)]. Standard ten nie został formalnie zdefiniowany i jest niekiedy określany jako MRP III (Money Resource Planning – Planowanie Zasobów Finansowych) lub MRP Plus.


Tabela 1. Porównanie [Adamczewski (2003)] systemów ERP i ERP II.

System ERP

System ERP II

Orientacja na procesy i integrację wewnętrzną (logistyczna i finansową)

Orientacja na procesy i integrację zewnętrzną (partnerzy biznesowi, łańcuchy dostaw)

Nastawiony na rozwiązywanie problemów wewnątrz przedsiębiorstwa

Zorientowanie na kooperację i rozwiązywanie wspólnych problemów z partnerami biznesowymi

Dane generowane i wykorzystywane wewnątrz firmy

Dane upubliczniane również na zewnątrz firmy (także za pomocą subskrypcji)

Maksymalne wspomaganie potrzeb użytkownika

Pełna orientacja na zaspokojenie potrzeb klienta

Wspomaga mechanizmy tworzenia wartości lokalnych (wewnątrz firmy)

Wspomaga mechanizmy oparte na podziale korzyści między formą a partnerami biznesowymi

Wyznacza tradycyjne miary efektywności oparte na obniżce kosztów i wzroście wydajności

Wyznacza miary efektywności oparte na wartości dodanej całego łańcucha procesów

Sztywny zakres funkcjonalny oparty na centralnej bazie danych

Wykorzystuje hurtownie danych (analizy OLAP1) i wiedzę dla rozwoju biznesu

Projektowany, wdrażany i rozwijany całościowo (architektura modułowa)

Projektowany, wdrażany i rozwijany ewolucyjnie (architektura komponentowa oraz integracja aplikacji przedsiębiorstwa - EAI)

Oparty na architekturze klient - serwer

Zorientowany na rynki elektroniczne i oparty na usługach sieci internet

Jako główne korzyści, wynikające ze stosowania ZSI klasy ERP wymienia się najczęściej wyższe jakościowo wspomaganie procesów decyzyjnych przez [Adamczewski (2000)]:



  • wieloprzekrojowe informowanie kierownictwa przedsiębiorstwa na różnych poziomach zarządzania,

  • objęcie kanałami informacyjnymi wszystkich kluczowych obszarów przedsiębiorstwa (finanse, logistyka, produkcja, zasoby ludzkie itp.),

  • podniesienie wiarygodności informacji dzięki wprowadzaniu jej do systemu w miejscu powstawania,

  • kontrolowanie kosztów na podstawie ich określania w miejscu powstawania,

  • symulowanie budżetowe i analizy finansowe jako podstawa prognoz krótko- i długoterminowych,

  • zarządzanie strumieniem materiałów, surowców, półproduktów i usług w ramach całego łańcucha logistycznego,

  • mechanizmy, zapewniające bezpieczeństwo zasobów danych, między innymi dostęp tylko uprawnionych użytkowników oraz okresowa ich archiwizacja.

Ponadto podkreśla się kilkunastoprocentową, a nawet kilkudziesięcioprocentową poprawę takich wskaźników jak:
1   2   3   4   5


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna