10 listopada 2008 godz. 1800 przystanek niepodległośĆ film dokumentalny / barwny Polska 2006, 15 min realizacja: Zofia Kunert scenariusz: Zofia Kunert zdjęcia: Krzysztof Kadłubowski, Mieczysław Chudzik, Sławomir Woźniak opracowanie muzyczne



Pobieranie 16.13 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar16.13 Kb.
10 listopada 2008 godz. 1800
przystanek niepodległośĆ

film dokumentalny / barwny

Polska 2006, 15 min.
realizacja: Zofia Kunert

scenariusz: Zofia Kunert

zdjęcia: Krzysztof Kadłubowski, Mieczysław Chudzik, Sławomir Woźniak

opracowanie muzyczne: Andrzej Milanowski
11 listopada jest jedną z najważniejszych dat w historii Polski. Jest to data objęcia przez zwolnionego z Magdeburga Piłsudskiego naczelnego dowództwa nad tworzącym się wojskiem polskim. Dzień ten uznano w II Rzeczypospolitej za Święto Niepodległości. Po przełomie w roku 1989 nawiązano do tej tradycji i obecnie obok 3 Maja - jest to jedno z głównych świąt państwowych.
drogi do niepodległości

film dokumentalny

Polska 1988, część 2, 52 min.
realizacja: Jerzy Ziarnik

scenariusz: Jerzy Ziarnik

zdjęcia: Leszek Krzyżański
Film montażowy, oparty na bogatych materiałach ikonograficznych. Polityczna i społeczna sytuacja Polski w latach 1917-1918 przedstawiona w kontekście najważniejszych wydarzeń tego okresu w Europie – dwóch ostatnich lat pierwszej wojny światowej i ruchów rewolucyjnych - wnoszących istotne zmiany na mapę Europy.

W filmie wykorzystano materiały archiwalne WFD oraz materiały ikonograficzne ze zbiorów Biblioteki UW, Biblioteki Narodowej, Muzeum Wojska Polskiego, Muzeum Historycznego m.st. Warszawy, Centralnego Archiwum PZPR i Archiwum Państwowego m.st. Warszawy.



11 listopada 2008 godz. 1400
A JEDNAK POLSKA. 1918-1921

film dokumentalny / barwny

Polska 1992, 87 min.
realizacja: Wincenty Ronisz

scenariusz: Wincenty Ronisz

zdjęcia: Jan Chodkiewicz
Realizatorzy dokumentu przedstawiają wydarzenia rozgrywające się przed blisko dziewięcioma dekadami, od 1918 po rok 1921. W okresie tyleż trudnym, co decydującym o bycie odrodzonego państwa polskiego. Dawne dni krwi i chwały wspominają w filmie uczestnicy owych dramatycznych wydarzeń, m.in. generał Roman Abraham, Stefan Andrzejewski, Władysław Kamirski, Kazimierz Węcławski i ksiądz Stanisław Tworkowski. Współczesnym zdjęciom filmowym z historycznych miejsc towarzyszą materiały archiwalne, pochodzące z Wytwórni Filmowej "Czołówka", Archiwum Białoruś Film, Archiwum imienia Dowżenki w Kijowie i Centralnego Archiwum Wojskowego.
12 listopada 2008 godz. 1800
BARIERA


Polska 1966, 77 min.

reżyseria: Jerzy Skolimowski

scenariusz: Jerzy Skolimowski

zdjęcia: Jan Laskowski

obsada: Joanna Szczerbic, Jan Nowicki, Tadeusz Łomnicki,

Maria Malicka, Zdzisław, Ryszard Pietruski

muzyka: Krzysztof Komeda

wykonanie muzyki: Ewa Demarczyk, Novi Singers

JAZZ CINEMA w ramach KOMEDA JAZZ FESTIVAL


Dramat psychologiczny, którego bohater - młody, współczesny człowiek - usiłuje pokonać dzielące go od świata bariery: wieku, pieniądza, starych kultów, konwencji i hierarchii. Bohater rzuca studia, dom akademicki. "Kiedy brałem stypendium, sprzedawałem się państwu ? Teraz mogę się sprzedać komu chcę!" Jego marzeniem jest małżeństwo z bogatą kobietą, willa na przedmieściu i jaguar w garażu. Proces mieszczanienia jest, jego zdaniem, nieunikniony, własną degrengoladę trzeba więc przyspieszyć. Spotyka jednak dziewczynę, która ma odmienne ideały. To każe mu zrewidować swój stosunek do życia i siebie.



13 listopada 2008 godz. 1800

RĘCE DO GÓRY



Polska 1967, 76 min.
reżyseria: Jerzy Skolimowski

scenariusz: Jerzy Skolimowski, Andrzej Kostenko

zdjęcia: Witold Sobociński, Andrzej Kostenko

obsada: Jerzy Skolimowski, Joanna Szczerbic, Tadeusz Łomnicki,

Adam Hanuszkiewicz , Bogumił Kobiela

muzyka: Krzysztof Komeda

JAZZ CINEMA w ramach KOMEDA JAZZ FESTIVAL


Film "Ręce do góry", zrealizowany w 1967 roku, nie wszedł na ekrany. Kiedy w 1981 roku zaistniała możliwość jego rozpowszechniania, Jerzy Skolimowski dokręcił prolog. Zrealizowany został na taśmie barwnej, film właściwy - na czarno-białej. Ostatecznie wszedł na ekrany w 1985 roku bez prologu.



Po dziesięciu latach spotykają się na zjeździe absolwenci Akademii Medycznej. Brak tylko jednego z nich. Przysłał depeszę. W czasie bankietu zostaje ona odczytana. Nadawca jest lekarzem na wsi, prowokuje kolegów do złożenia mu wizyty. Kilkoro z nich decyduje się na wyjazd, ale po to, by mu - jak mówią - skuć mordę. Ponieważ już żaden pociąg osobowy w tamtym kierunku nie odchodzi, wsiadają do towarowego. Odbywa się swoista psychodrama. Nazywają siebie markami posiadanych samochodów. Alfa, jej mąż Romeo, Opel Rekord, Wartburg, Zastawa. Okazuje się, że ich marzenia, a także osobiste i zawodowe ambicje, pozostały nie zrealizowane. Zapomnieli o swoich ideałach. Wspominają lata studenckie. Byli zetempowcami. Kleili gigantycznych rozmiarów portret Stalina, ale przez pomyłkę dokleili drugą parę oczu. Uznano ich za politycznych prowokatorów albo świadomych wrogów. W atmosferze zakłamania, fałszu i asekuranctwa odbyła się rozprawa przed sądem zetempowskim. Tylko Zastawa miał odwagę zapytać swych sędziów: czy wyście, koledzy, już wcześniej nie zdecydowali o nas? Usunięto go ze studiów, wyrzucono z akademika i ZMP. Usiłował popełnić samobójstwo ... Wszystko wskazuje na to, że Zastawa jest tym lekarzem ze wsi, który przysłał depesze i sprowokował swych kolegów do wyjazdu. Rano okaże się jednak, że wagon stoi w tym samym miejscu, w którym w nocy doń wsiadali. Był tylko przetaczany, po czym wrócił na stare miejsce . . .


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna