1879 roku jako jedna z niewielu w zaborze rosyjskim. Powstanie straży przypisuje się zamożnym mieszkańcom miasta Łowicza Hipolitowi Wyszyńskiemu, Reonaldowi Oczykowskiemu. W marcu 1879 roku



Pobieranie 39.83 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar39.83 Kb.
Krótka Historia

Bogata jest historia i działalność Ochotniczej Straży Pożarnej w Łowiczu. Powstała ona w 1879 roku jako jedna z niewielu w zaborze rosyjskim. Powstanie straży przypisuje się zamożnym mieszkańcom miasta Łowicza Hipolitowi Wyszyńskiemu, Reonaldowi Oczykowskiemu. W marcu 1879 roku ówczesne władze carskie zatwierdziły ustawę Towarzystwa Straży Ogniowej Ochotniczej. Już w maju 1879 roku na zebraniu w magistracie powołano zarząd w składzie: prezes Rady Nadzorczej Bazyli Popow, naczelnik Hipolit Wyszyński, sekretarz Remualt Oczykowski, lekarz Zygmunt Kaczkowski.


W 1880 roku rozstawiono w różnych punktach miasta 12 drewnianych słupów z dzwonami alarmowymi. W tym samym roku dla bezpieczeństwa ogniowego Łowicz podzielono na 4 rewiry.
W 1881 roku straż łowicka wzbogacił się o przekazany wóz rekwizytowy pomysłu Władysław Tarczyńskiego, który był jednym z pierwszych założycieli łowickiej straży. Wóz był leki oprócz sprzętu ratunkowego mieściło się 12 ludzi.

1882 rok
W 1883 rok wóz rekwizytowy pomysłu Władysław Tarczyńskiego został nagrodzony srebrnym medalem na wystawie w Warszawie .
1884 rok
1885 rok
1886 rok
1887 rok
1888 rok
1889 rok
W 1890 roku pobudowano na Glinkach wieżę do ćwiczeń tzw. wspinalnie.
1891 roku
1892 rok
Na posiedzeniu w dniu 5 czerwca 1893 roku zarząd straży ogniowej postanowił udzielać nagrodę – 3 rubli właścicielowi pierwszej pary koni dostarczonej do magistratu oraz płacić za każdego konia pracującego w akcji ratunkowej.
1894 roku
1895 roku
W 1896 roku do towarzystwa należało 120 członków honorowych opłacających składkę roczną z której utrzymywano straż. Byli zwolni od czynnego udziału przy ratowaniu od ognia i dostarczania narzędzi przeciwpożarowych na alarmy i próby.
1987 roku

W 1898 roku Henryk Reinecke zorganizował przy straży orkiestrę dętą . W tym samym roku z inicjatywy Władysława Tarczyńskiego zaczęto odprawiać rokrocznie nabożeństwa żałobne za zmarłych strażaków i ich rodzin. Przez członka straży kapelana ks. Teodora Mościckiego.


W 1899 roku w budynek przy ul. Podrzecznej 24 zbudowanym specjalnie na (późniejsze kino „Eos”.) Powstaje Teatr amatorski miał zapewnić stały dochód towarzystwu. Przedstawienia urządzano własnymi środkami. Dużą pomoc okazali obywatele miasta. Aktorami była przeważnie młodzież. Stroje szyli „ aktorzy” i ich rodziny. Dekoracje urządzali strażacy.
W 1900 roku dzięki staraniom naczelnika Romana Szabłowskiego towarzystwo sprawiło sobie sztandar, z okazji rocznicy 21 lat powstania straży. Sztandar był z białego atłasu, na jego pierwszej stronie wyhaftowano złotem wizerunek św. Wiktorii – patronki miasta, na drugiej herb guberni warszawskiej (wstęga Wisły i snop zboża) oraz herb Łowicza (Pelikan).

W 1901 roku naczelnik dr Bronisław Behrens wprowadził badania lekarskie dla nowo wstępujących ochotników.


7 marca 1902 roku straż brała udział w gaszeniu pożar fabryki chemicznej oraz w tym samym roku gasiła drewnianą bożnice. Uratowano wtedy m.in. księgę Kahału, za co wdzięczni Żydzi przekazali na rzecz straży 200 rubli.
W 1903 roku wpływy pieniężne do kasy były dość duże, gdyż na 447 posesji składkę na rzecz straży opłacało 89 właścicieli domów.
W dniach 2 i 3 sierpnia 1904 roku odbył się jubileusz 25 lat istnienia Łowickiej Ochotniczej Straży Ogniowej. Wyrazem uznania był liczny udział przedstawicieli straży ogniowych z Królestwa Polskiego. Z darów otrzymanych utworzono „skarbiec” opiekunem został Władysław Tarczyński, twórca Muzeum Starożytności w Łowiczu. Straż liczyła 9 członków honorowych , czynnych 181, wspierających 127. Wyposażona była w 5 sikawek ręcznych, 7 drabin, 15 beczek drewnianych dwukołowych, 2 wozy rekwizytowe trakcji konnej.

1 lipca 1905 roku prezes Stanisław Stanisławski i sekretarz Józef Miklaszewski – wystosowali odezwę do wszystkich straży w Królestwie Polskim, w której pisali: aby przed dniem 14 sierpnia delegaci zażądała od Rady Cesarsko –Rosyjskiego Towarzystwa, rozpatrzona i ewentualnie postanowiona sprawa wytworzenia osobnego oddziału dla Królestwa Polskiego . Na apel łowiczan, deklarując poparcie dla projektowanego związku, odpowiedziało ponad 40 straży, tylko jedna zajęła stanowisko negatywne.
W 1906 roku Zarząd Wzajemnych Ubezpieczeń Budowli od Ognia udzielił zasiłek Towarzystwu Ochotniczej Straży Ogniowej w Łowiczu w kwocie 1000 rubli.
1907 roku
1908 rok
W 1909 roku godnością członka honorowego obdarzeni byli: ks. Teodor Mościcki, Władysław Tarczyński, Roman Szabłowski, Aleksander Dowiat, Romuald Oczykowski, dr Bronisław Behrens, Antoni Grzybowski, Konstanty Konopacki, Stefan Markowski i księżna Maria Radziwiłł.
Po śmierci ks. Teodora Mościckiego w 1910 roku strażacy ufundowali tablicę, którą wmurowano w kościele pijarskim.
1911 rok
W dniu 18 i 19 sierpnia 1912 roku na zjeździe we Włocławku została wybrana Komisja Organizacyjna w skład, której weszli druhowie z Łowicza: dr Stanisław Stanisławski jako przewodniczący i Emil Balcer jako skarbnik.
7 – 8 września 1913 roku odbył się zjazd w Łowiczu, na którym omówiono przygotowania do zjazdu krajowego, Wybrano członków nowej komisji organizacyjnej w który weszli druhowie dr Stanisław Stanisławski i Emil Balcer z Łowicza.

W czasie trwania I wojny światowej po zajęciu miasta przez Niemców straż ogniowa została osierocona, wojskowe władze niemieckie internowały do Niemiec burmistrza miasta Emila Balcera naczelnika straży A. Trawińskiego, Władysława Tarczyńskiego, i wielu innych działaczy społecznych. Nowo mianowany przez wojskowe władze burmistrz miasta Leon Gołębieski objął kierownictwo nad strażą i mianuje Wincentego Janczaka naczelnikiem, organizuje z tych strażaków, którzy pozostali w mieście sekcję porządkowo – sanitarną przy Komitecie Obywatelskim. Na czele sekcji stanął Juliusz Gerasewicz. W dniu 23 sierpnia 1914 roku, został opracowany nowy regulamin dla straży. Pełnili oni służbę całą dobę, zmieniając się co 6.00 godzin. Obowiązkiem strażaków było przestrzeganie zamykania sklepów o godz. 22.00 i czuwanie nad bezpieczeństwem mieszkańców. Wszyscy strażacy musieli mieć przy sobie gwizdki do wszczęcia alarmu, a niektórzy otrzymali pozwolenie na broń. Straż nie wyjeżdżała do pożarów poza miasto, ograniczała się do ratowania od ognia samego miasta Łowicza. Stopniowo odradzało się życie polityczne – kulturalne Łowicza.

Jeszcze w czasie wojny wysunęła mysi zjednoczenia wszystkich straży ogniowych w zaborze rosyjskim w jeden związek. Zmiany polityki państw zaborczych starających się zyskać przychylność Polaków, rosyjskie władze zatwierdziły w kwietniu 1915 roku statut Towarzystwa św. Floriana zrzeszający wszystkie straże z ziemi Królestwa Polskiego.
W Warszawie 1916 roku odbył się zjazd krajowy na którym powołano Związek Florjański a do władz związku wszedł Emil Balcer z łowickiej straży .
1917 rok
1918 rok
Mieszkańcy miasta Łowicza w dowód uznania ufundowali w 1919 roku nowy sztandar w 40 rocznicę istnienia Straży Ogniowej Ochotniczej w Łowiczu.
1920 rok

W 1921 roku doszło do zjednoczenia wszystkich Polskich straży ogniowych, powołano Główny Związek Straży Pożarnych Rzeczpospolitej Polskiej. Po powołaniu związku łowicka straż zbogaca się w nowy sprzęt gaśniczy. Wykonuje szereg robót remontowych w remizie. Prowadzi szkolenia i kursy pożarnicze, zawiązuje kółko dramatyczne oraz klub sportowy „Strażak”, przy straży działa orkiestra dęta.


1922 rok
W październiku 1923 roku straż otrzymała z powrotem remizę w gmachu magistratu, wybudowaną jeszcze przed I wojną przez władze rosyjskie.
1924 rok
Dnia 5 sierpnia 1925 roku podczas jubileuszu 46 lat Straży Ogniowej Ochotniczej. Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej Stanisław Wojciechowski, wbił ozdobny gwóźdź w drzewiec sztandaru.
W 1927 roku orkiestra pod kierownictwem Stefana Wacławskiego liczyła od 16 do 20 członków, którzy ubrani byli, w szare mundury i czarne kaski na głowach.
1928 rok
W 1929 roku obchodzono 50 lat istnienia Straży Ogniowej Ochotniczej w Łowiczu. Dla uczczenia tego jubileuszu z inicjatywy burmistrza, Leona Gołębiowskiego, powstał Komitet Organizacyjny z udziałem 22 osób. Straż otrzymała w darze od miasta pierwszy samochód pożarniczy Chevrolet ałtopogotowie „Pelikan” z motopompą, straż wydała jednodniówkę. Straż liczyła 6 członków honorowych , 102 czynnych i 100 popierających.
1930 rok
1931 rok
1932 rok
1933 rok
28 stycznia 1934 roku na Walnym Zgromadzeniu wybrano nowy zarząd. Od tego czasu straż prowadzi ożywioną działalność we wszystkich kierunkach. przy wydatnej pomocy Powszechnego Zakładu Ubezpieczeń Wzajemnych i własnych funduszów zakupiono drugi samochód Chevrolet autocysternę „Bzura” z motopompą.
1935 rok
Zarząd podejmuje decyzje o budowie nowej remizy OSP przy ul. Podrzecznej. 23 sierpnia 1936 roku poświęcono i wmurowano kamień węgielny początkując budowę, do końca tego roku pobudowano i przykryto budynek dachem. Budynek zostaje szybko ukończony, i uroczyście przekazany straży.
1937 rok
1938 rok

Nastał 1939 rok najtrudniejszy okres dla straży łowickiej, po wybuchu drugiej wojny światowej masowe aresztowania w Łowiczu nie ominęły strażaków, wielu z nich wywieziono do obozów koncentracyjnych. Na pierwszym piętrze w remizie urządzono hotel dla żołnierzy niemieckich, żandarmeria zarekwirowała sprzęt gaśniczy i instrumenty orkiestry. Z pozostałych w mieście strażaków utworzono obronę przeciwlotniczą. Komisarycznym komendantem straży był początkowo Polak Marian Wojciechowski, a następnie Niemiec Adolf Nadler.
Jesienią 1944 roku żołnierze niemieccy zaprószyli ogień, uległo spaleniu całe pierwsze piętro strażnicy, ogień zniszczył wiele cennych pamiątek i dokumentów. Zarząd po zakończeniu II wojny przystąpił do odbudowy organizacji i do przywrócenia jej dawnej roli jaką spełniała w mieście. Przystąpiono do remontu i odbudowy pierwszego piętra remizy, w szeregi organizacji napływają młodzi ludzie zostaje utworzony z nich pluton młodzieżowy.
W 1946 roku straż zakupiła samochody pożarnicze ałtopogotowie na podwoziu Dodge i dwie ałtocysterny na podwoziu Fiat Polski i Dodge i drabinę mechaniczną, oraz autopompę „Fiat”.
W 1950 roku wszystkie straże podporządkowano Komendzie Głównej Straży Pożarnej. W każdej miejscowości powołano komendy straży pożarnych.
20 stycznia 1951 roku na walnym zgromadzeniu powołano Komendę OSP zamiast Zarządu OSP Komendantem został Andrzej Stefaniak,

1 marca 1953 roku Komenda OSP utworzyła 8 osobowe zawodowe pogotowie strażackie czynne przez całą dobę, składało się ono z samych kierowców.
W dniu 28 grudnia 1956 roku na Krajowym Zjeździe Delegatów Ochotniczych Straży Pożarnych powołano Związek Ochotniczych Straży Pożarnych i powołany Zarząd Główny Związku Ochotniczych Straży Pożarnych.
W 1957 roku powołano ponownie Zarząd OSP a Komendę OSP przekształcono na Komendę Powiatową SP.
W 1959 roku obchodzono 80 lat łowickiej OSP z okazji jubileuszu, Komenda Powiatowa SP przydzieliła łowickiej OSP nowy samochód gaśniczy Star 20 P typ N – 70 GM – 8.
W 1960 roku oddano do użytku suszarnie na węże oraz pomieszczenia gospodarcze, pobudowane na plac sąsiadujący z gmachem strażackim kupiony przez Zarząd. W tym samym roku zarząd podjął uchwałę. Zabraniała ona używania napojów alkoholowych podczas wszelkich imprez strażackich.

W 1967 roku łowicka OSP obchodziła jubileusz 88 letniej rocznicy. Z inicjatywy zarządu OSP i Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. Został ufundowany sztandar przez mieszkańców i odznaczony Złotym Znakiem Związku OSP.



W 1968 roku Łowicką OSP odwiedziła delegacja strażaków szwajcarskich. W tym samym roku świetlice przemianowano na „Klub Strażaka” działał on pod patronatem Wydziału Kultury Rady Narodowej.
W Grudniu 1969 roku utworzono kółko strzeleckie, które posiadało broń sportową
W 1970 roku utworzono kółko płetwonurków, które posiadało łodzie i sprzęt do nurkowania.
W 12 czerwca 1975 roku powstaje Komenda Rejonowa Straży Pożarnych w Łowiczu z siedzibą w budynku OSP.
W 27 maja 1979 roku odbył się jubileusz 100 – lecie łowickiej OSP uroczystość uświetniono korowodem historycznych wozów i sikawek pożarniczych trakcji konne. Od Komendy Głównej Straży Pożarnych z Warszawy jednostka otrzymała nowy samochód gaśniczy Star P 244L typ 005 GBA 2,5/16.
Marzec 1982 r. Polskim Czerwony Krzyż w Łowiczu utworzono bank krwi strażaka do Klubu Honorowych Dawców Krwi przy OSP w Łowiczu przystąpiło 24 druhów, od marca do września oddano 9,95 litra krwi.
1 maja 1982 r. w Łowiczu powołano do życia jednostkę Zawodowej Straży Pożarnej. Z braku miejsca ZSP urządzono w strażnicy OSP, w której swą siedzibę miała także Komenda Rejonowa Straży Pożarnych.
16 wrzesień 1984 r. uroczystości jubileuszowe 105 lat istnienia i działalności Ochotniczej Straży Pożarnej w Łowicz. Odbyło się odsłonięcie tablicy pamiątkowej ku czci Bezimiennym Członkom Łowickiej OSP ufundowanej przez społeczeństwo miasta Łowicza, którą wmurowano w ścianę budynku.
24 marzec 1989 r. W Wielki Piątek i Wielką Sobotę grupa 21 członków naszej jednostki uczestniczyła w adoracji przy grobie pańskim oraz w niedzielnej procesji wielkanocnej w Kościele Ojców Pijarów. Był to powrót do dawnych tradycyjnych więzi pomiędzy kościołem Pijarskim a łowicką Strażą Ogniową Ochotniczą.
Listopad 1991 r. Jednostka Ratowniczo – Gaśnicza z Komendą Powiatową PSP przejęła prorosyjskie koszary wojskowe przy ul Kiernoskiej. Po przeprowadzce do nowej siedziby, zarząd OSP znów mogła samodzielnie gospodarzyć, nie mniej jednak namnożyło to sporo problemów gospodarczych, organizacyjnych i finansowych.
1994 r. Jednostka Wojskowa w Nowym Mieście nad Pilicą przekazała łowickiej OSP Jelcza 315 typ 004 GCBA 6/32 Musiał on przejść remont, wykonano w czynie społecznym.
17 lipiec 1996r. Jednostki Wojskowej w Witkowicach niedaleko Starogardu Szczecińskiego przekazała łowickiej OSP samochód pożarniczy Żuk A-151 GLBM-0,4-4/4

10. kwiecień .1997r. jednostka została włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo Gaśniczego. Jednostka posiada dwa ciężkie samochody gaśnice – Jelcz 315 M GCBA i jeden lekki samochód gaśnicy – Żuk A 151 GLM
29 sierpnia 1999r. odbył się jubileusz 120 – lat łowickiej OSP podczas, którego wręczono nowy sztandar poświęcenie przez Papieża Jana Pawła II. Ufundowany przez 4 osobowy komitet oraz zakładów pracy i ze zbiórki ulicznej zebrano kwotę wystarczającą na wyhaftowanie sztandaru.

Siedzibie 2002 r. OSP odbyło się uroczyste przekazanie Volkswagena Transportera T-4. Jest to 4-letni samochód sprowadzony z Niemiec. Pojazd po zamontowaniu regału przekazanego przez KP PSP i wyposażeniu w niezbędny sprzęt będzie służył jako lekki samochód ratownictwa technicznego.
Październiku 2003r. Przeprowadzono kapitalny remont garażu. Wymieniono w nim posadzkę na terakotę, na ścianach ułożono glazurę, wymieniono instalację c/o. Wykonawcą była firma BUDOWA” Janusza Mostowskiego.

4 grudnia 2004r. W KP PSP w Łowiczu odbyło się uroczyste przekazanie nowego samochodu pożarniczy Star 12.185 typ L 70. GBA 2,5/23 przekazany przez ZG ZOSP w Warszawie

i Wojewódzki FOŚ i GW w Łodzi.


5 października 2005 r. Tego dnia czterech łowickich ochotników wyjechała na wycieczka do Montorie-Sur-Le-Lior we Francji – siostrzanego miasta Łowicza. Komendant Straży Pożarnej Daniel Guibon przekazał prezent dla łowickiej OSP w postaci umundurowania strażaka. Był to gest zapowiadający współpracę między naszymi jednostkami.
3 maja 2006 r. Do Łowicza przybyła trzynastoosobowa grupa Francuzów z miasta Montoire-sur-le-Loir, wśród której było czterech strażaków w tym komendanta Daniela Guibon tamtejszej Straży Pożarnej i wice merem Bernard Lafaiye.
14 lutego 2007 r. Odbyła się pierwsza próba nowopowstałej 26 osobowej Miejsko – Strażackiej Orkiestry Dętej przy łowickiej OSP. Orkiestry dętej powstała przy pomocy Starostwa Powiatowego, Urzędu Miasta i ZP ZOSP w Łowiczu.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna