2 techniczne aspekty użycia metodologii teorii ugruntowanej



Pobieranie 66.34 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar66.34 Kb.
2.4. TECHNICZNE ASPEKTY UŻYCIA METODOLOGII TEORII UGRUNTOWANEJ

Zastosowanie niżej opisanych technik analityczno - badawczych umożliwia uczynienie procesu badawczego otwartym, czyli objaśnienie kontekstu wewnątrz którego badanie jest wykonywane. Dzięki temu pewien "pragmatyzm metodologiczny" może tu być uzasadniony (np. przyjęte przez badacza procedury metodologiczne ad hoc), bądź przedstawiony do krytycznej refleksji czytelnika teorii [por. paragraf 3.3.1.]. Umożliwia to kontrolę całej jakościowej analizy danych empirycznych. Widzimy tutaj także wiele aspektów interakcji badacza z badaną rzeczywistością i materiałem empirycznym. W tym przypadku rzeczywistością badaną jest sytuacja pracy.


2.4.1. Kodowanie

Bardzo istotną procedurą techniczną w procesie generowania teorii ugruntowanej jest kodowanie. Jest to procedura odmienna od procedury o tej samej nazwie stosowanej w badaniach ilościowych. Kodowanie ma tutaj na celu "wydobycie" z materiału jakościowego (zapisu z obserwacji, wywiadu swobodnego, ulotek reklamowych, artykułów gazetowych dotyczących wizerunku firm, itp.) kategorii i ich własności poprzez ukazanie wskaźników odnoszących się do sformułowanych konceptualizacji (B.Glaser, 1978, s.55). A.L.Strauss (1987, s.27) proponuje by kodowanie nie ograniczało się tylko do nazwania kategorii (badanego zjawiska), ale by uwzględniało warunki przyczynowe jej występowania, warunki interweniujące, interakcje, strategie (podstawowy cel i ogólny plan danego działania) i taktyki działania (zbiór konkretnych zachowań realizujących strategię), a także kontekst oraz konsekwencje działań, które dana kategoria opisuje. Często konsekwencje stają się warunkami dla wystąpienia następnej fazy obserwowanego procesu (zjawiska). Te sześć elementów stanowi tzw. paradygmat kodowania (coding paradigm; patrz poniżej Rys. 1.) a kodowanie tego typu nazywa się zogniskowanym kodowaniem kategorii (axial coding, Strauss, Corbin, 1990: 96 - 116; por. także Załącznik 2).


Rys.1. Paradygmat kodowania

Warunki przyczynowe
Zjawisko (kategoria centralna)
Kontekst
Warunki interweniujące
Działania / strategie i techniki interakcyjne


Konsekwencje

Bez uwzględniania tych elementów kodowanie nie jest rzeczywistym kodowaniem (j.w., s.28 oraz Strauss, Corbin, 1990, por. także dalej roz. 6). W paradygmacie kodowania widzimy zatem olbrzymi nacisk na analizę poziomu interakcyjnego bowiem należy analizować same interakcje a także strategie i taktyki mające charakter interakcyjny oraz kontekst ich występowania (por. paragr. 2.3). 1/



Warunki przyczynowe są to główne zdarzenia i różne fakty, które powodują zajście i rozwój danego zjawiska. Bez wystąpienia tych zdarzeń zajście zjawiska nie byłoby możliwe, są to zatem warunki konieczne.

Zjawisko jest to główna idea, zdarzenie, incydent na który zorientowane są działania i interakcje badanych osób. Kontekst jest to specyficzny zestaw własności odnoszący się bezpośrednio do danego zjawiska, tj. miejsce i przestrzeń oraz czas zdarzeń składających się na dane zjawisko. Kontekst dotyczy zatem najbardziej bezpośrednich warunków występowania danego zjawiska. Warunki interweniujące są to strukturalne warunki wpływające na strategie interakcji i działań odnoszących się do danego zjawiska oraz zmieniające częściowo charakter badanego zjawiska bądź jego natężenie. Działania / interakcje dotyczą strategii (celów i planów ich realizacji) skonstruowanych by kierować, utrzymywać kierunek działań i stosowanych technik interakcyjnych odnoszących się do danego zjawiska w danych warunkach. Techniki interakcyjne to konkretne zachowania, które w określonym zestawieniu składają się na taktyki realizujące strategie. Natomiast konsekwencje są to wyniki i rezultaty działań oraz interakcji (Strauss, Corbin, 1990: 96 - 115).

W paradygmacie kodowania duży nacisk jest położony na warunki występowania danego zjawiska. Użytecznym narzędziem kodowania i opisu warunków przyczynowych i interweniujących, a także bezpośrednich warunków występowania danego zjawiska / działania nazywanych kontekstem, jest tzw. matryca warunków (conditional matrix; patrz Rys.2). Szczególnie jest ona narzędziem użytecznym dla początkującego badacza, bowiem porządkuje mu wymiary w których mogą występować różnorodne warunki odnoszące się do danego działania.




Poziom międzynarodowy


Kraj




Społeczność

Organizacja





Wnętrze organiz.



Grupa



Interakcja










Działanie






Rys. 2. Matryca warunków (wg Strauss, Corbin, 1990: 163).


Najbardziej zewnętrznym poziomem matrycy warunków jest poziom międzynarodowy obejmujący następujące czynniki: politykę międzynarodową, prawne regulacje rządowe dotyczące relacji między różnymi krajami, kulturę rozpatrywaną w międzynarodowym kontekście porównawczym, wartości, gospodarkę, historię i międzynarodowe problemy, takie jak np. jak ochrona środowiska w kontekście globalnym. Drugim rozpatrywanym poziomem analizy warunków danego zjawiska może być poziom krajowy, tj. polityka wewnętrzna danego kraju, jego wewnętrzne regulacje prawne, wewnętrzne zróżnicowanie kulturowe, historia, wartości, gospodarka i różne problemy wewnętrzne. Następnym poziomem jest poziom społeczności (community) obejmujący wszystkie wyżej omówione czynniki ale odnoszące się do danej społeczności. Każda społeczność posiada np. swoją własną specyficzną charakterystykę demograficzną. Idąc dalej do wnętrza matrycy warunków spotykamy organizacyjny / instytucjonalny poziom. Każda organizacja posiada swoją strukturę, procedury formalne, uregulowania, problemy i historię. Natępny poziom to poziom wewnątrz - organizacyjny i dotyczy on specyficznych cech np. firm produkcyjnych, jej wydziałów i działów oraz relacji pomiędzy nimi, ich wzajemnego wobec siebie ulokowania. Poziom grupowo - indywidualny dotyczy biografii, filozofii, wiedzy i doświadczenia osób oraz grup (np. zawodowych, związkowych, itp.). Poziom interakcyjny jest niezwykle istotny w kodowaniu. Prze interakcje rozumie się tutaj wspólne działania ludzi lub branie przez nich pod uwagę punktu widzenia innych w odniesieniu do danego zjawiska. Każde działanie, nawet indywidualne, wymaga interakcji w formie samoreflekcji gdzie bierze się pod pod uwagę relacje i kontakt z innymi. Interakcja obejmuje tutaj takie procesy jak: negocjacje, dominację, nauczanie, dyskusję, spieranie się, i samorefleksję. Na końcu, w samym wnętrzu, matrycy warunków znajduje się poziom działania. Działanie może mieć charakter rutynowy bądź strategiczny, kiedy np. formułujemy nowy plan i cele działania. Poziom ten dotyczy aktywnego i ekspresywnego wyrażania siebie przez ludzi by utrzymywać bądź wpływać na kierunek przebiegu danego zjawiska. Poziom ten ściśle łączy się z poziomem interakcyjnym (Strauss, Corbin, 1990: 158 - 162)


Wyróżniamy dwa podstawowe typy kodowania: kodowanie rzeczowe i teoretyczne. Kodowanie rzeczowe odnosi się do rzeczowego skonceptualizowania danego obszaru badań, czyli nadania nazw lub pojęć zebranemu materiałowi empirycznemu opisującemu daną rzeczywistość. Natomiast kodowanie teoretyczne dotyczy konceptualizacji wzajemnych relacji poszczególnych kategorii, tj. budowania hipotez. Na przykład kategoriami rzeczowymi w naszych badaniach, dotyczącymi pracy rekrutacyjnej były: ‘sieć powiązań społecznych’, ‘rekomendacje od klientów’ oraz ‘zamówienie na wykonanie usługi rekrutacyjnej’. Obrazowo związek pomiędzy kategoriami można przedstawić następująco:

Sieć powiązań -> rekomendacje -> zamówienia na usługi.

Kategorie te mogą być zakodowane teoretycznie w następującą hipotezę: ‘Sieć powiązań społecznych jest warunkiem otrzymania przez agencję rekrutacyjną rekomendacji od klienta, która w konsekwencji staje się warunkiem otrzymania zamówienia na usługi od innych klientów’ (por. Konecki 1998 roz. II).



Kodowanie rzeczowe rozpoczyna się od tzw. kodowania otwartego (pierwszy podtyp kodowania rzeczowego). Kodowanie otwarte polega na zakodowaniu zebranych danych na wszystkie możliwe sposoby (zob. tab. 1; por. także B.Turner, 1981, s. 233). Danym (wierszom lub paragrafom przepisanego tekstu wywiadu czy zapisu z obserwacji) przypisuje się etykiety, które pozwalają badaczowi oderwać się od czystego materiału empirycznego i przenoszą go na poziom konceptualny. Wiersze analizowanego tekstu powinny być ponumerowane, szczególnie jest to pomocne w czasie dyskusji grupowej badaczy mającej na celu generowanie kategorii oraz kontrolę danych odnoszących się do danej kategorii. 2

TAB. 1 KODOWANIE OTWARTE




A. Fragment z wywiadu przeprowadzonego przez badacza K.K. , Wyw. Nr 5, Paolo Alto, Ca; headhunter pracujący pojedyńczo, głównie wg zasady opłat za usługę z góry.

B. Wygenerowane kategorie możliwie w pełni pokrywające załączoną treść rzeczową

1

2

3



4

5

6



7

8

9



10

11

12



13

14

15



16

17

18



19

20

21



22

'Ja nie pracuję wg schematu opłat za zatrudnienie kandydata. W pracy opłacanej za wykonanie usługi, wg mnie, zamówienie przychodzi zawsze po jakiejś rekomendacji od kogoś kogo ja znam. Nie przychodzi od firmy klienta, która znajduje mnie w książce telefonicznej lub w książce ogłoszeń. To tak nie działa. Mogę oczywiście wysyłać listy do firm, tłumaczyć im kim jestem, opowiadać o moim doświadczeniu i pokazywać listę rekrutacji, które wykonałem. Oczywiście robię to, utrzymując public relations w centrum mojego biznesu, tj., informując permanentnie ludzi, którzy mogliby skorzystać z moich usług. Ale doświadczenie mówi mi, że to się opłaca tylko w dłuższym okresie czasu. Jest mało prawdopodobne by ktoś kto mnie nie zna, dostając list ode mnie, zdecydował się zatelefonować do mnie, bym wykonał dla niego poszukiwanie kandydatów. Oni są przyzwyczajeni do telefonowania do ludzi, których znają.'.

- schemat opłat w sytuacji zatrudn. kandydata

- schemat opłat za wykonania usługi rekrut.

- zamówienie na usługę

- rekomendacja

- osobiste kontakty; - sieć powiązań

- anonimowy klient,

- źródła informacji o headhunterach

- informowanie potencjalnego klienta;

- promocja;- inform. potencjalnego klienta

- promocja; - public relations

- zabiegi rekomendacyjne; - promocja

- public relations

- waga promocji

- potencjalni klienci

- doświadczenie zawodowe

- opłacalność promocji; - czas promocji

- prawdopodobień. otrzymania zamówienia

- kontakty osobiste; - sieć; - informowanie

- pierwszy kontakt

- zlecenie (zamówienie na usługę)

- przyzwyczajenie; - komunikacja ze strony klienta; - kontakty osobiste; - sieć powiązań


Przykład z Tab. 1 wskazuje na rozległe możliwości konceptualnego zakodowania opisu jednego zdarzenia. Otwarte kodowanie pozwala badaczowi we wstępnej fazie analizy uwolnić się od niezwykle wiążącego jego sposób myślenia, materiału rzeczowego i rozpocząć myślenie konceptualne o danym obszarze badawczym. Oczywiście przykład kodowania z Tab.1. nie wyczerpuje wszystkich możliwości zakodowania poszczególnych linijek zapisu wywiadu. Jednak na początku badań staramy się wydobyć maksymalnie dużo etykiet, które pokryją nam opis danych, w tym przypadku, pochodzących z wywiadu. Po otwartym zakodowaniu danego materiału empirycznego badacz powinien zdecydować się, którą kategorię opracowywać nasycając ją następnie własnościami. Wybór zależy od zainteresowań badacza i od rodzaju następnych danych, które pojawiają się w trakcie badań.

W tym momencie badacz rozpoczyna kodowanie selektywne (drugi podtyp kodowania rzeczowego; B.Glaser, 1978, s.61), tj. ogranicza on kodowanie do tych zmiennych, które odnoszą się do centralnej kategorii jego badań. Tak było również w sytuacji naszego badania (Konecki, 1998). Centralną kategorią była tzw. "proces poszukiwań kandydatów". Interesowało nas, między innymi, jak konsultanci rekrutacji zdobywają zamówienia od klientów, czyli jaki jest początek procesu poszukiwań. Początek poszukiwań tkwi w relacjach pomiędzy konsultantami a klientami (pracodawcami). Relacje te, sięć powiązań, są warunkiem otrzymania zamówienia co w konsekwencji może zainicjować proces, czyli spowodować rozpoczęcie procesu poszukiwań kandydatów przez konsultantów rekrutacji (zob. j.w., roz. 2 ‘Sieć powiązań społecznych a wiarygodność’).

Po podjęciu decyzji o wyborze do analizy danej kategorii rozpoczęliśmy specyfikowanie jej własności, przygotowując do tego specjalną kartę kodową (patrz. TAB.2).



TAB. 2 KARTA KODOWA

Nr karty i kategorii (lub tytuł)
Kat. II
odniesienia (porównania)

do ------------------------->

innych kart

(kategorii)


Nazwa własności lub

kategorii --------------------------->
Krótkie przypomnienie lub opis (cytat) przypadku ---------------->


Tytuł karty
SIEĆ POWIĄZAŃ’
Por. z kat. ‘Moralny ład headhuntingu’ oraz z kat. ‘Społeczny świat headhuntingu’)

1. Długotrwałe relacje - rekrutanci pracują nad stworzeniem trwałych relacji z klientami (Wyw. 4, przypis 6)

2. Rekomendacje - ‘...wg mnie, zamówienie przychodzi zawsze po jakiejś rekomendacji od kogoś kogo ja znam...’ (Wyw. 5, przypis 1)

3. Długotrwałe relacje - ‘Znam go od wielu lat. Zadzwonił do mnie ponieważ poprzednio też pracowałem dla niego.’ (Wyw. 5, przypis 5)

4. Wiarygodność wobec kandydata - wiarygodność ta jest ważna dla rekrutanta bowiem kandydat może stać się w przyszłości klientem (Wyw. 5, przypis 6)

5. Wiarygodność wobec klienta - większa wiarygodność rekrutanta w relacjach z stałymi klientami (Wyw. 5, przypis 12)

6. Wiarygodność wobec klienta - praca dla konkretnej osoby, większa możliwość kontroli i odpowiedzialność (Wyw. 5, przypis 15)

7. Wiarygodność wobec klienta - praca bez formalnej umowy (Wyw. 5, przypis 27).

8. Pozycja profesjonalna konsultanta w społeczności biznesowej - pozycja w świecie biznesu wiąże się z posiadaniem rozbudowanej sieci relacji (Wyw. 5. przypis 34)

9. Długotrwałe relacje - jeśli są łatwiej otrzymać zamówienie (Wyw.5, przyp.35)

10. Wiarygodność wobec kandydata - utrzymywanie dobrych stosunków z kandydatem (Wyw. 6, przyp. 9)

11. Rekomendacje - są najczęściej używaną metodą promocji przez rekrutantów (Wyw. 6, przyp. 13)

12. Długotrwałe relacje - są również istotne w agencjach opłacanych w sytuacji zatrudnienia kandydata, jednak częściej uzyskują one zamówienia od nieznanych im klientów (Wyw. 7, przypis 4, oraz Wyw. 8, przypis 6).

13 Zaufanie pomiędzy rekrutantem i klientem - przypadek rekrutanta pracującego dla firmy i rekrutującego z niej ‘tylnymi drzwiami’ (Wyw. 14, przypis 6) oraz przypadek niepłacenia rekrutantom przez firmę klienta (Wyw. 14, przypis 13).

14. Uczestnictwo w profesjonalnych organizacjach - uczestnictwo to poszerza sieć powiązań społecznych (Wyw. 16, przypis 1)

15. Relacje rekrutanta z działem HRM klienta - jeśli relacje są poprawne to może być to warunkiem sukcesu w rekrutacji i selekcji (Wyw. 18, przypis 6 i 8).



Znaczenia skrótów: Wyw. - wywiad przepisany w edytorze tekstu (wraz z numerem); przyp. - przypis - oznacza on kod (etykietę), który został nadany pewnej części danych z wywiadu w postaci przypisu w którym odnotowano określoną etykietę oraz dodano do niej notatkę o charakterze interpretacyjnym bądź teoretycznym; wywiady były kodowane początkowo w sposób całkowicie otwarty a następnie bardziej selektywny, aż w końcu selekcja materiałów była oparta całkowicie na związkach danych z podstawową kategorią tj. ‘procesem poszukiwań kandydatów’).


Po przygotowaniu kart kodowych zapisuje się na nich przypadki (zwykle ich krótkie przypomnienia) odnoszące się do własności danej kategorii aż do momentu, gdy jest się przekonanym, że kategoria jest nasycona. Oznacza to, że nie pojawiają się już nowe przypadki wskazujące na nowe własności. W trakcie kodowania badacz porównuje ze sobą ciągle wskaźniki (przypadki), a także porównuje wskaźniki z wyłaniającym się pojęciem (B.Glaser, 1978, s.62), by w ten sposób maksymalnie wyspecyfikować kategorię oraz dopasować nazwę kategorii do wskaźników. Jak już wspomnieliśmy badacz wykonuje jednocześnie kodowanie teoretyczne, tj. łączy kategorie w hipotezy.
2.4.2. Pisanie not teoretycznych

Bardzo istotnym procesem w budowaniu teorii ugruntowanej jest pisanie not teoretycznych (theoretical memos). Noty teoretyczne są to zapisane w języku teoretycznym myśli badacza o zakodowanych kategoriach i ich relacjach wobec siebie, tj. hipotezach tak jak wyłaniają się one w trakcie kodowania teoretycznego. Teoria rozwija się więc z opisu kategorii, własności i hipotez zawartych w notach teoretycznych. Noty teoretyczne umożliwiają osiągnięcie konceptualnego poziomu abstrakcji, będącego wyższym poziomem integracji kategorii niż tylko ich samo wygenerowanie (zob. przykład noty teoretycznej Załączniku 1). Noty teoretyczne opisują i tłumaczą powiązania kategorii w określonych warunkach i kontekstach, a przede wszystkim ich relacje do kategorii centralnej. Noty teoretyczne są więc narzędziem kodowania teorytycznego.

Badacz, jeśli ma jakąś ideę teoretyczną powinien w każdym momencie przerwać kodowanie i zapisać ją. W naszym badaniu noty teoretyczne zapisano początkowo bezpośrednio w trakcie kodowania w postaci przypisów do określonych partii danych empirycznych zawartych w przepisanych w edytorze tekstu wywiadach. Po czym noty odnoszące się do poszczególnych własności a składających się na opis konkretnej kategorii odcinano i składano na poszczególne karty kodowe opisujące każdą kategorię z osobna. Oto krótki przykład noty teoretycznej dotyczący dwóch kategorii:

Tab. 3. Fragment noty teoretycznej ‘Wiarygodność’.



‘Wiarygodność konsultantów jest elementem ich zasobu interakcyjnego. Konsultant posiada większą wiarygodność wśród klientów stałych, niż wśród nowych klientów, którzy nie mieli jeszcze szansy sprawdzenia jego wiarygodności.

Wiarygodność konsultantów wpływa na uzyskiwanie rekomendacji od klientów, które z kolei, wpływają na uzyskiwanie zamówień ze strony klientów.’

Ta nota teoretyczna może być z kolei zaprezentowana czytelnikowi w formie takiej gdzie teoretyczna interpretacja jest jeszcze bardziej wymieszana z materiałem opisowym. W ten sposób czytelnik w większym stopniu może zrozumieć i niejako "odczuć" opisywaną rzeczywistość (por. A.L.Strauss, 1987, s. 217). Oto nota teoretyczna z naszych badań (Konecki, 1998):

‘...wiarygodność jest wytwarzana, rozwijana i podtrzymywana w bezpośrednich interakcjach pomiędzy dwoma jednostkami. Konsultant pracuje dla konkretnej osoby. Jest to bardzo charakterystyczna cecha działalności usługowej opartej na sieci powiązań nieformalnych. Wiarygodność jest zwykle wartością dla obydwu stron interakcji. Konsultant nie tylko odczuwa profesjonalną odpowiedzialność w stosunku do klienta, ale także pewną społeczną odpowiedzialność i zobowiązanie... Utrzymywanie kontaktu z potencjalnymi klientami pomoże konsultantom rekrutacji uzyskać zamówienia od klientów w przyszłości.

Dzięki tym kontaktom konsultanci uzyskują rekomendacje, które są bardzo ważne dla otrzymania zamówienia. Rekomendacje dają klientom poczucie bezpieczeństwa a headhunterom wiarygodność. Klienci wolą raczej wybrać znaną firmę headhuntingową, niż podjąć ryzyko wynajęcia firmy mniej znanej, i opłacanej tylko w sytuacji znalezienia kandydata.’
Daną kategorię odnosimy do innych kategorii i łaczymy ją, jeśli mamy ku temu empiryczne powody i dowody, z innymi kategoriami: Np.:

Sieć powiązań społecznych -> Zaufanie -> przestrzeganie reguł moralnych.

Opisowo możemy hipotezę (tezę) tą przedstawić następująco:

Sieć powiązań społecznych wpływa na wytworzenie się zaufania pomiędzy partnerami interakcji a także na przestrzeganie reguł moralnych w społecznym świecie headhuntingu.’

Na koniec odnosimy zwykle naszą opisywaną kategorię niższego rzędu i poziomu ogólności do kategorii centralnej (Podstawowego Procesu Społecznego), w naszym przypadku ‘procesu poszukiwań kandydatów’. Np.:



Sieć powiązań społecznych -> otrzymanie zamówienia -> rozpoczęcie procesu. Opisowo możemy tą hipotezę (tezę) przedstawić następująco.

‘Uczestnictwo rekrutanta w sieci powiązań społecznych ułatwia mu zdobycie zamówienia od klienta, co z kolei, pozwala rozpocząć procesu poszukiwań kandydatów’. Opisywane przez nas kategorie powinny odnosić się i wiązać z centralną kategorią. Jest to również kryterium selekcji kategorii włączonych do naszego teoretycznego opisu.

Noty teoretyczne powinno pisać się co najmniej w dwóch egzemplarzach. Karty not teoretycznych powinny być zatytułowane i ponumerowane tak, żeby łatwo było je sortować, bowiem w miarę rozwoju teorii pojawiają się nowe wzory integracji kategorii. Trzeba więc być na taką ewentualność technicznie przygotowanym. Posortowane odpowiednio noty teoretyczne są podstawą dla pisania teorii ugruntowanej także w formie publikacji (B.Glaser. 1978, patrz rozdział - "Theoretical Sorting", s. 116-127 oraz rozdział "Theoretical Writing", s. 128-141; por.także A.L.Strauss, 1987, s. 258-264; A. L. Strauss, J. Corbin, 1990: 224 - 248).
2.5. Podsumowanie

Metodologia teorii ugruntowanej pozwala uczynić proces analityczno - badawczy otwartym i umożliwia kontrolę prawomocności wniosków teoretycznych płynących z badań jakościowych. Nie oznacza to, że przyjmuje ona zewnętrzne ograniczanie metodologiczne tzw. "nauki normalnej" (normal science).



Charakter pojęć uczulających odbiega od charakteru pojęć analitycznych właściwych dla klasycznej metodologii ilościowej. Ponadto procedura kodowania nie służy klasyfikacji danych do wcześniej ustalonych kategorii a służy wygenerowaniu kategorii, które mają pokryć konceptualnie badany obszar. Poszukiwanie Podstawowego Procesu Społecznego służy oddaniu dynamiki rzeczywistości społecznej, która ma charakter procesualny, a nie strukturalny. Analizując interakcje, strategie i techniki interakcyjne możemy dotrzeć do źródeł tej dynamiki. Procedury metodologiczne "odkrywania teorii ugruntowanej" są więc prostą konsekwencją założeń teoretycznych symbolicznego interakcjonizmu (Szkoła Chicago), a także ujmując problem szerzej paradygmatu interpretatywnego.


1. Widzimy zatem ponownie wpływ założeń orientacji interpretatywnej nawet na procedury analityczne, czyli w tym przypadku kodowanie.

2 Dyskusja grupowa jest bardzo użyteczną strategią generowania kategorii i kodowania rzeczowego a także teoretycznego. Wykorzystując dynamikę grupową, można szybko wygenerować wiele etykiet czy też nazw kategorii w krótkim okresie czasu. Ponadto jest możliwa większa kontrola adekwatności nazw kategorii i pojęć w stosunku do odpowiadających im partii materiału empirycznego.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna