29. niedziela w ciągu roku a trochę o historii misji



Pobieranie 8.64 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar8.64 Kb.
29. niedziela w ciągu roku A
Trochę o historii misji
Kościół – jak naucza Sobór Watykański II – z natury swojej jest misyjny. Nakaz misyjny otrzymał od samego Zbawiciela. To sam Chrystus nakazał Apostołom iść na wszystkie krańce świata i przepowiadać Dobrą Nowinę wszelkiemu stworzeniu.

Posłannictwo Kościoła, a więc Ojca Świętego, biskupów, kapłanów i ludzi świeckich, jest więc przedłużeniem misji zleconej Jezusowi z Nazaretu przez Boga Ojca. Nic więc dziwnego, że misyjna działalność Kościoła Chrystusowego należy do jego najbardziej istotnych zadań.

W pierwszych wiekach chrześcijaństwa Kościół prowadził działalność misyjną przede wszystkim w imperium rzymskim, a także w niektórych rejonach Afryki i Azji. Na początku IV stulecia chrześcijańscy misjonarze dotarli aż na Półwysep Indyjski.

Wielki rozwój misji chrześcijańskich nastąpił w wiekach średnich i był on przy tym wielokierunkowy. Święty Patryk rozpoczął chrystianizację Irlandii. Z tego kraju chrześcijaństwo przedostało się do Szkocji i Anglii. Trzeba też wspomnieć o wielkiej wyprawie misyjnej św. Bonifacego i wielu wędrujących misjonarzy zakonnych, którzy doprowadzili do tego, że Europa Zachodnia stała się niebawem w całości chrześcijańska. Dalszy rozwój misji nastąpił w XIII stuleciu za sprawą dopiero co powstałych zakonów żebraczych, przede wszystkim franciszkanów i dominikanów. Przedstawiciele tych zgromadzeń udali się nie tylko do różnych krajów europejskich, ale także do Afryki i Azji. Oni pierwsi dotarli do Japonii i Chin. W Europie Wschodniej dominowali misjonarze Kościoła wschodniego, którzy pracowali wśród narodów bałkańskich i słowiańskich. Dotarli aż na Ural. Wszyscy znamy działalność współpatronów Europy św. Cyryla i św. Metodego. To właśnie ich działalność misyjna dała początek słowiańskiej kulturze chrześcijańskiej.

„W czasach średniowiecza – pisze ks. Daniel Olszewski – włączył się do akcji misyjnej Kościół w Polsce. Pierwszym misjonarzem na ziemiach polskich był św. Wojciech. Rozpoczął on dzieło chrystianizacji pogańskich Prusów, wśród których poniósł śmierć męczeńską w 997 roku. W XIII wieku akcję misyjną w Prusach i na Rusi (w Kijowie) prowadził krakowski dominikanin, św. Jacek (+ 1257). Najważniejszym osiągnięciem misyjnym Kościoła polskiego było nawrócenie w końcu XIV wieku Litwinów na wiarę chrześcijańską, co łączyło się z zawarciem unii polsko-litewskiej i z koronacją księcia litewskiego Władysława Jagiełły na króla Polski (Ilustrowana encyklopedia dla młodzieży Bóg –Człowiek – Świat, s. 172).

Jednakże największy rozwój chrześcijańskich misji nastąpił w czasach nowożytnych, kiedy to misjonarze dotarli na wszystkie kontynenty świata. Wraz z Krzysztofem Kolumbem krzewiciele wiary w Chrystusa dotarli do Ameryki. Nie można w tym miejscu zapomnieć o szczególnej działalności misyjnej Towarzystwa Jezusowego. Najbardziej znanym misjonarzem jezuickim był św. Franciszek Ksawery, który duszpasterzował w krajach Dalekiego Wschodu i jest dzisiaj patronem misji katolickich.

Aktywność misyjna Kościoła katolickiego miała miejsce również w wieku XIX i XX. Mimo nieistnienia Polski na mapach świata w połowie XIX stulecia Kościół polski może pochwalić się niemałymi osiągnięciami na polu misyjnym. Oddajmy znowu głos ks. Danielowi Olszewskiemu, który pisze: „Wielkie zasługi na tym polu położyła bł. Maria Teresa Ledóchowska (+ 1922). W 1894 roku założyła ona Towarzystwo św. Piotra Klawera, którego celem było niesienie pomocy misjom katolickim. Rozwinęła następnie szeroką akcję misyjną wśród Murzynów w Afryce. Początkowo polscy misjonarze nie mieli własnych placówek misyjnych, pracowali w misji portugalskiej i angielskiej. Pierwsza polska stacja misyjna powstała na kontynencie afrykańskim w początkach 1912 roku; pierwsza prefektura misyjna, samodzielna polska, została założona na mocy dekretu Stolicy Apostolskiej z 14 lipca 1927 roku w Rodezji w Afryce Południowej. Odtąd udział Polaków w akcji misyjnej Kościoła zwiększał się będzie systematycznie i mnożyć się będą polskie placówki misyjne na wszystkich kontynentach świata (Ilustrowana encyklopedia dla młodzieży Bóg – Człowiek – Świat, s. 173).

Doniosłość misji chrześcijańskich jednoznacznie docenił Sobór Watykański II w dekrecie Ad gentes divinitus. Ojcowie soborowi zalecają misjonarzom dostosowanie nauczania Kościoła do zróżnicowanych niezmiernie miejscowych kultur. Owe kultury mają być doskonalone w Jezusie Chrystusie, naszym Zbawicielu.


ks. Jan Augustynowicz


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna