7 gaśnice przenośne 1 podział



Pobieranie 1.36 Mb.
Strona11/26
Data10.05.2016
Rozmiar1.36 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   26

Zupełny zanik napięcia zasilania


W przypadku zaniku napięcia głównego źródła zasilania (zgodnie z PN-EN 54-4), CDSO może być wyposażona w układ kontrolujący i sygnalizujący uszkodzenia rezerwowego źródła zasilania, zanim nie przestanie ono gwarantować spełnianie obowiązkowych funkcji. W tym przypadku powinna włączyć się przynajmniej sygnalizacja akustyczna, na co najmniej 1 h.

UWAGA: Powyższe wymaganie jest fakultatywne.



        1. Uszkodzenie systemowe


W przypadku uszkodzenia systemowego powinny być spełnione przynajmniej następujące wymagania:

  1. uszkodzenie systemowe powinno być sygnalizowane w sposób optyczny za pomocą ogólnego wskaźnika uszkodzenia i oddzielnego wskaźnika świetlnego; żaden inny stan pracy CDSO nie powinien powodować maskowania tej sygnalizacji;

  2. uszkodzenie systemowe powinno być sygnalizowane akustycznie; sygnalizacja ta może być odłączana.

  3. po automatycznym resecie powinien być sygnalizowany optycznie i akustycznie fakt restartu.
        1. Akustyczna sygnalizacja uszkodzeniowa

          1. Sygnalizator akustyczny powinien emitować dźwięk w ciągu 0,5 s co 5 s.

          2. Uszkodzenie powinno spowodować zadziałanie sygnalizatora sterowanego przerzutnikiem i zaświecenie wskaźnika optycznego w sposób ciągły lub przerywany.

          3. Sygnalizacja akustyczna uszkodzeń powinna być możliwa do skasowania na poziomie dostępu 1 lub 2, tym samym potwierdzając odbiór informacji. Po tym potwierdzeniu sygnalizator akustyczny powinien zostać wyciszony a wskaźnik optyczny powinien przejść w stan ciągłego świecenia.

          4. Sygnalizacja akustyczna powinna zostać skasowana samoczynnie, jeżeli stan uszkodzenia CDSO skasuje się automatycznie.




          1. Skasowana sygnalizacja akustyczna powinna ponownie włączyć się przy każdym nowo wykrytym uszkodzeniu.




        1. Kasowanie sygnalizacji uszkodzeniowej

          1. Sygnalizacja uszkodzeniowa powinna być możliwa do skasowania w następujący sposób:


  • automatycznie, gdy uszkodzenia nie są już dłużej rozpoznawane; i/lub,

  • ręcznie, na poziomie dostępu 2, które może odbywać się w taki sam sposób jak kasowanie w stanie alarmowania.
          1. Po skasowaniu sygnalizacja właściwego stanu pracy, stosownie do odbieranych sygnałów, powinna albo pozostać, albo ustalić się ponownie w ciągu 10 s.




        1. Wyjście sygnalizacji uszkodzeniowej


CDSO powinna mieć wyjście do sygnalizacji wszystkich uszkodzeń. Sygnał uszkodzeniowy na tym wyjściu powinien pojawić się także wtedy, gdy CDSO zostanie pozbawiona zasilania.

        1. Wyjście do urządzenia transmisji sygnałów uszkodzeniowych


CDSO może umożliwiać przesyłanie sygnałów uszkodzeniowych do urządzenia transmisji sygnałów uszkodzeniowych (urządzenie J rysunek 1 wg PN-EN 54-1). Na wyjściu do tego przeznaczonym powinny być podawane sygnały dotyczące uszkodzeń. Sygnał uszkodzeniowy powinien być przekazany także wówczas, gdy CDSO zostanie pozbawiona zasilania.

Jako wyjście sygnalizacji uszkodzeniowej mogą być stosowane styki NO przekaźnika z pobudzoną w czasie normalnej pracy cewką.



      1. WYMAGANIA DOTYCZĄCE PRIORYTETÓW




11.1.7.1. Wymagania ogólne


Dźwiękowe systemy ostrzegawcze jako systemy umożliwiające rozgłaszanie sygnałów ostrzegawczych i komunikatów głosowych dla potrzeb bezpieczeństwa osób przebywających w budynkach, powinny preferować związane z tym funkcje. Dlatego przekaz muzyki, zapamiętanych zapowiedzi są niezwłocznie przerywane i następuje przekaz komunikatów alarmowych. W przypadku, gdy system rozgłaszania jest specjalnie dedykowany jako DSO, różne komunikaty alarmowe przekazywane przez DSO powinny być transmitowane w kolejności wynikającej z ich priorytetu.

Mimo możliwości pracy automatycznej w połączeniu CSP, DSO powinien zawsze umożliwiać wybór i sprawdzenie przez osobę upoważnioną w każdym momencie:



  1. rodzaju wcześniej zapisanych komunikatów przeznaczonych do nadawania,

  2. przydzielania komunikatów do różnych stref,

  3. przekazywania instrukcji w realnym czasie lub informacji nadawanych do osób przebywających w strefach poprzez mikrofon pożarowy.



11.1.7.2. Klasyfikacja priorytetów


Różnym zdarzeniom powinny być przyporządkowane poziomy priorytetów, zgodnie z ich pilnością. Zalecane są poda­ne niżej główne poziomy, ale może być korzystne wprowadzenie dalszych podgrup, w zależności od przyjętego scenariusza alarmowego dla danej strefy:

  1. ewakuacja - sytuacja potencjalnego zagrożenia życia, wymagająca natychmiastowej ewakuacji,

  2. alarm - sytuacja wystąpienia bliskiego niebezpieczeństwa, wymagająca ostrzeżenia w trakcie ewakuacji,

  3. brak zagrożenia - komunikaty eksploatacyjne np. testowanie systemu.

Stosowanie tych poziomów w kolejności malejących priorytetów zapewni nadawanie właściwych sygnałów alarmowych i komunikatów najpierw do stref bezpośrednio zagrożonych.


11.1.7.3. Priorytety wydarzeń


Powinny być przewidziane warianty wydarzeń, które spowodują odpowiednie reakcje DSO wg poniższej tablicy.

Wydarzenie

Akcja

Zanik zasilania podstawowego

Wyłączenie funkcji nie związanych z bezpieczeństwem takich jak: przekaz muzyki, zapowiedzi nie związanych z pracą DSO

Alarm z automatycznych czujek pożarowych - Alarm I stopnia

Ogłoszenie komunikatu alarmu w zagrożonej strefie, w strefie na wyższej kondygnacji oraz w przyległych strefach

Alarm II stopnia

Ogłoszenie komunikatu ewakuacyjnego w zagrożonej strefie oraz w strefie na wyższej kondygnacji.

Ogłoszenie komunikatu alarmu w przyległych strefach oraz w strefach na niższych kondygnacjach



Całkowita ewakuacja

Ogłoszenie komunikatu ewakuacyjnego we wszystkich strefach jednocześnie lub w różnych okresach czasu (okresowo) w poszczególnych kondygnacjach i strefach
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   26


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna