7 gaśnice przenośne 1 podział



Pobieranie 1.36 Mb.
Strona2/26
Data10.05.2016
Rozmiar1.36 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   26

7.1.2.2. Znakowanie - identyfikacja gaśnicy



7.1.2.2.1 Kolor

Korpus gaśnicy powinien być pomalowany na kolor czerwony RAL 3000.

Przepisy narodowe mogą wymagać wykonania kolorowej strefy o powierzchni do 10% powierzchni całego korpusu gaśnicy, na której powinien być umieszczony identyfikator środka gaśniczego.
7.1.2.2.2 Oznaczanie

Oznaczenia na gaśnicy powinny być wykonane w kolorze kontrastującym z kolorem tła. Oznaczenie musi być podzielone na pięć części jak to pokazano na Rysunku 2.

Oznaczenia wymagane w częściach 1, 2, 3 i 5 powinny zostać umieszczone na tej samej plakietce lub ramce. Plakietka (lub ramka) powinna być przymocowana w takiej pozycji aby wszystkie znaki były łatwo czytelne po umieszczeniu gaśnicy we wsporniku.

Oznaczenie umieszczane w Części 4 mogą znajdować się w dowolnym miejscu gaśnicy.

Wartość H, służąca do obliczania wielkości znaków literowych, (która powinna być określana w odniesieniu do dużej litery E), z wyjątkiem sytuacji gdy oznaczenia wykonane są w więcej niż jednym języku, nie może być mniejsza niż:

- 3 mm dla gaśnic mających ładunek  3 kg lub 3 litry;

- 5 mm dla gaśnic mających ładunek > 3 kg lub 3 litry.

Jeśli oznaczenia wykonane są w więcej niż jednym języku minimalna wartość H powinna wynosić 2 mm.

Wysokość napisów w Częściach 1, 2, 3 i 4 powinna taka jak poniżej z tolerancją  10%.

- Część 1: 1,5 x H dla słów „gaśnica”

0,75 H dla pozostałych informacji;

- Część 2: 1 x H;

- Część 3: 1 x H;

- Część 4: 0,5 x H.

Wysokość ramki zawierającej Część 5 nie może przekraczać 1/3 całkowitej wysokości Części 1, 2 i 3.

UWAGA Liczby w kółkach oznaczają część oznaczenia a liczby po prawej stronie każdej części wskazują na wysokość napisów w proporcji do H .


Część 1 powinna zawierać następujące informacje, w kolejności:

- słowa GAŚNICA lub GAŚNICA z podanym rodzajem środka gaśniczego;

- rodzaj środka gaśniczego i nominalna wielkość napełnienia tym środkiem;

- skuteczność gaśnicza gaśnicy (7.1.3.4.).



Część 2 powinna zawierać następujące informacje:

- instrukcje użycia zawierającą jeden lub kilka piktogramów wraz z objaśnieniami;

Tekst instrukcji użycia powinien być napisany w języku lub językach kraju w którym gaśnica będzie eksploatowana, poszczególne działania które należy wykonać powinny być umieszczone kolejno, pionowo, z góry na dół.

Piktogramy powinny znajdować się w tej samej pozycji względem odpowiedniego tekstu a kierunek ruchu który należy wykonać powinien być pokazany strzałkami.

- piktogramy reprezentujące rodzaje pożarów pokazane są na Rysunku 3. Piktogramy pożarów grupy A oraz B powinny być stosowane tylko wówczas gdy odpowiednia ocena ogniowa podana jest w oznaczeniu. Piktogram grupy C na gaśnicach proszkowych powinien być stosowany tylko jeśli na oznaczeniu umieszczona jest przydatność do gaszenia pożarów grupy C. Piktogramy te należy umieszczać poziomo w jednej linii poniżej instrukcji użycia.


GAŚNICA OGNIOWA


12 KG PROSZEK ABC

55A 233B C

1. USUNĄĆ POKRYWKĘ OCHRONNĄ

2. UDERZYĆ W ZBIJAK

3. NACISNĄĆ DŹWIGNIĘ PRĄDOWNICY

Ostrzeżenie

NAPEŁNIĆ PO UŻYCIU OKRESOWO SPRAWDZAĆ

CIĘŻAR NABOJU SPRAWDZAĆ COROCZNIE


UŻYWAĆ WYŁĄCZNIE PRODUKTÓW I CZĘŚCI ZAMIENNYCH ZGODNYCH Z MODELEM

ŚRODEK GAŚNICZY: 12 kg ABC Nr CERTYFIKAT - 413A

GAZ NAPĘDOWY 225 g CO2 TYP X25H
ZAKRES TEMPERATUR -20ºC DO +60ºC




Rysunek 2 – Przykład oznaczenia gaśnicy.
Piktogramy reprezentujące rodzaje pożarów powinny być umieszczane w kwadratach o boku minimum 20 mm – dla gaśnic o ładunku mniejszym lub równym 3 kg lub 3 litry, albo w kwadratach o boku minimum 25 mm – dla gaśnic większych. Kwadrat zawierający literę kodową powinien być umieszczony w narożu każdego piktogramu, jak to pokazano na Rysunku 3.

Gaśnice z deklarowaną przydatnością do gaszenia pożarów grupy D nie powinny posiadać oznaczenia przydatności do żadnej innej grupy.



Część 3 powinna zawierać informacje dotyczące ograniczeń lub zagrożeń wynikających z użycia gaśnicy, w szczególności toksyczności i zagrożeń elektrycznych.

UWAGA Należy zwrócić uwagę na przepisy narodowe.

Gaśnice wodne lub pianowe które nie były badane lub nie spełniły wymagań w zakresie badań dielektrycznych powinny być oznaczone następującym ostrzeżeniem: „OSTRZEŻENIE: Nie używać do urządzeń elektrycznych pod napięciem”.

Gaśnice z innymi środkami gaśniczymi lub gaśnice wodne spełniające wymagania w zakresie badań dielektrycznych powinny posiadać oznaczenie wskazujące na ich przydatność do gaszenia urządzeń elektrycznych pod napięciem, np. „nadaje się do gaszenia urządzeń elektrycznych pod napięciem niewiększym niż 1000 V z odległości 1 m”.

UWAGA Należy zwrócić uwagę na narodowe przepisy lub praktykę.

Cześć 4 powinna zawierać przynajmniej następujące informacje:


- instrukcje napełniania po każdym użyciu;

- instrukcję okresowego sprawdzania i stosowania do napełniania i konserwacji wyłącznie produktów i części zamiennych odpowiednich dla danego modelu gaśnicy;

- identyfikator środka gaśniczego i, w szczególności, identyfikator i zawartość procentowa dodatków w gaśnicach wodnych;

- jeśli jest stosowany, identyfikator gazu napędowego;

- numer(y) lub odniesienia dotyczące instytucji zatwierdzającej gaśnicę;

- oznaczenie modelu podane przez producenta;

- zakres temperatur działania;

- ostrzeżenie dotyczące ryzyka zamarznięcia dla gaśnic wodnych;

- powołanie normy.

Część 5 powinna zawierać:

- nazwę i adres producenta gaśnicy i/lub dostawcy.

Dodatkowo, w dowolnym miejscu gaśnicy powinna być podany jej rok produkcji.

H

½ H

R
ysunek 3 - Piktogramy


7.1.3. PARAMETRY
7.1.3.1. Masa

Masa całkowita gaśnicy w stanie gotowym do użycia nie powinna przekraczać 20 kg.


7.1.3.2. Ładunki nominalne

Ładunki nominalne gaśnic muszą być równe jednej z wartości podanych w tabelach 4 do 9, zależnie od rodzaju środka gaśniczego.


7.1.3.3. Tolerancja napełnienia

Rzeczywisty ładunek gaśnicy musi być równy ładunkowi nominalnemu z tolerancją określoną w tabeli 3.



Tabela 3 – Tolerancje napełnienia

Medium gaśnicze

Tolerancja względna

%

Proszek

1 kg


2 kg

≥ 3 kg

± 5

± 3


± 2

Wszystkie inne środki gaśnicze

0

- 5



7.1.3.4. Minimalna skuteczność gaśnicza

Podział pożarów na grupy podany jest w EN 2.

Minimalne skuteczności gaśnicze podane są w tabelach 4 do 9, w zależności od rodzaju środka gaśniczego i wielkości ładunku.

Gaśnica powinna uzyskać ocenę skuteczności gaśniczej klasy A, klasy B lub obu klas jak podano w odpowiedniej tabeli i zgodnie z deklaracją producenta.

PRZYKŁAD Gaśnica proszkowa, dla której producent zadeklarował osiągnięcie klasy A i klasy B, o wielkości ładunku 9 kg, musi uzyskać ocenę minimum 27A i 144B.

Gaśnice na środek czysty muszą mieć minimalną ocenę ogniową 5A i/lub 21B dla gaśnic o ładunku 1kg, 2kg, 3kg, 4kg, 6kg, 9kg i 12 kg.


7.1.3.4.1. Ocena skuteczności gaśniczej dla pożarów grupy A

Minimalne skuteczności gaśnicze gaśnic dla pożarów grupy A podane są w tabelach 4 i 5.



UWAGA Numery w pierwszej kolumnie każdej tabeli dotyczą wielkości pożaru testowego).

Tabela 4 – Minimalna skuteczności gaśnicza, minimalne czasy działania

i nominalne ładunki dla gaśnic proszkowych

Pożar testowy

Minimalny czas działania

s

Nominalne dopuszczalne ładunki

kg

5A

6

1

8A

6

1, 2

13A

9

1, 2, 3, 4

21A

9

1, 2, 3, 4, 6

27A

9

1, 2, 3, 4, 6, 9

34A

12

1, 2, 3, 4, 6, 9

43A

15

1, 2, 3, 4, 6, 9, 12

55A

15

1, 2, 3, 4, 6, 9, 12


Tabela 5 – Minimalna skuteczności gaśnicza, minimalne czasy działania

i nominalne ładunki dla gaśnic wodnych, łącznie z gaśnicami pianowymi

Pożar testowy

Minimalny czas działania

s

Nominalne dopuszczalne ładunki

l

5A

6

2, 3

8A

9

2, 3, 6

13A

9

2, 3, 6, 9

21A

9

2, 3, 6, 9

27A

12

2, 3, 6, 9

34A

15

2, 3, 6, 9

43A

15

2, 3, 6, 9

55A

15

2, 3, 6, 9


7.1.3.4.2. Ocena skuteczności gaśniczej dla pożarów grupy B

Minimalne skuteczności gaśnicze gaśnic dla pożarów grupy B podane są w tabelach 6, 7, 8 i 9.



UWAGA Numery w pierwszej kolumnie każdej tabeli dotyczą wielkości pożaru testowego.

Tabela 6 – Minimalna skuteczności gaśnicza, minimalne czasy działania

i nominalne ładunki dla gaśnic proszkowych

Pożar testowy

Minimalny czas działania

s

Nominalne dopuszczalne ładunki

kg

21B

6

1

34B

6

1, 2

55B

9

1, 2, 3

70B

9

1, 2, 3, 4

89B

9

1, 2, 3, 4

113B

12

1, 2, 3, 4, 6

144B

15

1, 2, 3, 4, 6, 9

183B

15

1, 2, 3, 4, 6, 9, 12

233B

15

1, 2, 3, 4, 6, 9, 12


Tabela 7 – Minimalna skuteczności gaśnicza, minimalne czasy działania

i nominalne ładunki dla gaśnic wodnych, łącznie z gaśnicami pianowymi

Pożar testowy

Minimalny czas działania

S

Nominalne dopuszczalne ładunki

l

34B

6

2

55B

9

2, 3

70B

9

2, 3

89B

9

2, 3

113B

12

2, 3, 6

144B

15

2, 3, 6

183B

15

2, 3, 6, 9

233B

15

2, 3, 6, 9


Tabela 8 – Minimalna skuteczności gaśnicza, minimalne czasy działania

i nominalne ładunki dla gaśnic na dwutlenek węgla

Pożar testowy

Minimalny czas działania

S

Nominalne dopuszczalne ładunki

kg

21B

6

2

34B

6

2

55B

9

2, 5

70B

9

2, 5

89B

9

2, 5

113B

12

2, 5

144B

15

2, 5

183B

15

2, 5

233B

15

2, 5

Tabela 9 – Minimalna skuteczności gaśnicza, minimalne czasy działania

i nominalne ładunki dla gaśnic halonowych

Pożar testowy

Minimalny czas działania

S

Nominalne dopuszczalne ładunki

kg

21B

6

1

34B

6

1, 2

55B

9

1, 2, 4

70B

9

1, 2, 4, 6

89B

9

1, 2, 4, 6

113B

12

1, 2, 4, 6

144B

15

1, 2, 4, 6

183B

15

1, 2, 4, 6

233B

15

1, 2, 4, 6



7.1.3.5. Czas działania

Czas działania gaśnicy (czas w którym nastąpi całkowite rozładowanie środka gaśniczego, bez przerw i przy całkowitym otwarciu zaworu, nie obejmuje rozładowania gazu napędowego) musi być równy lub większy od odpowiedniej wartości podanej w tabelach 4 do 9. Czas działania każdej z trzech gaśnic powinien mieścić się w przedziale 15% wartości średniej.


7.1.3.6. Pozostałość środka gaśniczego

Pozostałość środka gaśniczego (masa środka gaśniczego pozostająca w gaśnicy po jej ciągłym, całkowitym rozładowaniu łącznie z gazem napędzającym), nie może być większa niż 10% ładunku nominalnego.


7.1.3.7. Początek rozładowywania

Gaśnice powinny działać w ciągu 4 sekund od otwarcia zaworu sterującego. W przypadku gaśnic zasilanych ciśnieniem z oddzielnego źródła zawór sterujący powinien zadziałać w ciągu 6 sekund po aktywacji.


7.1.3.8. Efektywny zakres temperatur działania

a) Gaśnice powinny być zdolne do działania w temperaturach pomiędzy Tmax i Tmin ; zadeklarowanych przez producenta

- Tmax dla wszystkich gaśnic musi wynosić 60ºC lub więcej;

- Tmin poza gaśnicami wodnymi, musi wynosić -20ºC, -30ºC lub mniej;

- Tmin dla gaśnic wodnych musi wynosić +5ºC, 0ºC, -5ºC, -10ºC, -15ºC, -20ºC, -25ºC, -30ºC lub mniej. Dla gaśnic wodnych bez dodatków zapobiegających zamarzaniu Tmin musi wynosić +5ºC.

Podczas działania w temperaturach granicznych Tmax i Tmin , po przejściu:

a) cyklu termicznego A. Gaśnice należy przetrzymywać w każdej z poniższych temperatur przez okres (24  1) godz.

- (Tmin  2)C,

- (+ 20  5) C;

- (Tmax  2)C.

b) cyklu termicznego B. Gaśnice należy przetrzymywać w każdej z poniższych temperatur przez okres (24  1) godz.

- (Tmax  2)C;

- (+ 20  5) C;

- (Tmin  2)C.

gaśnice muszą spełnić poniższe wymagania:

- rozładowanie musi rozpocząć się w ciągu 10 sekund po otwarciu zaworu sterującego;

- z wyjątkiem gaśnic na dwutlenek węgla, czas działania nie może przekraczać dwukrotnej wartości uzyskanej podczas badania w temperaturze 20ºC. Gaśnice na dwutlenek węgla muszą być zgodne z 7.2.3.8.;

- czas działania nie może być krótszy niż 6 sekund;

- pozostałość środka gaśniczego nie może być większa niż 15% ładunku nominalnego dla gaśnic zawierających proszek typu BC i nie większy niż 10% ładunku nominalnego dla pozostałych środków gaśniczych.



b) Czas działania gaśnic na dwutlenek węgla powinien wynosić:

- w temperaturze Tmax czas działania nie może być większy od czasu określonego podczas badania w temperaturze 20ºC.

- w temperaturze minimalnej Tmin czas działania nie może być dłuższy niż 2,5-krotna wartość czasu określonego podczas badania w temperaturze 20ºC.
7.1.4. NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

7.1.4.1. Przepis Rady Europy 2037/2000 dotyczący używania halonów



7.3. GAŚNICE PRZEWOŹNE PIANOWE, WODNE 25 i PROSZKOWE 25 i 100
7.3.1. PODZIAŁ I OZNACZENIE

Podział i oznaczenie wg PN-EN 1866:2001


7.3.2. WYKONANIE

Wykonanie wg PN-EN 1866:2001


7.3.3. PARAMETRY
7.3.3.1. Znamionowe wielkości napełnienia

Znamionowe wielkości napełnienia gaśnic, w zależności od rodzaju środka, powinny odpowiadać wartościom podanym w tablicy nr 7.4.3.1.

Tablica nr 7.4.3.1.


Proszek

w [kg]

Środek gaśniczy na bazie wody,

w [ dm3 ]

25

25

100


7.3.3.2. Czas działania

Czas działania gaśnic powinien odpowiadać wartościom podanym w tablicy nr 7.4.3.2.

Tablica nr 7.4.3.2.



Rodzaj gaśnicy

Wielkość napełnienia gaśnicy

Czas działania w [s]

Minimum

Maximum

Wodne, wodne z dodatkami lub pianowe

25

30

70

Proszkowe

25

20

50

100

60

90


7.3.3.3. Środek gaśniczy

Środek gaśniczy użyty do napełnienia gaśnicy powinien posiadać certyfikat – dopuszczenie krajowe.


7.3.3.4. Pozostałe parametry wg PN-EN 1866:2001
7.3.4. NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

PN-EN 1866:2001 Gaśnice przewoźne.



7.6. AGREGATY GAŚNICZE WODNO-PIANOWE PRZENOŚNE I PRZEWOŹNE
7.6.1. PODZIAŁ I OZNACZENIA
7.6.1.1. Podział

W zależności od wykonania rozróżnia się urządzenia przenośne i przewoźne.


7.6.1.2. Oznaczenie

Przykład oznaczenia agregatu gaśniczego:



AGREGAT GAŚNICZY (oznaczenie wg producenta)
7.6.2. WYKONANIE
7.6.2.1. Materiały

Wszystkie elementy stykające się z wodą i wodnym roztworem środka pianotwórczego powinny być wykonane z materiałów odpornych na korozyjne działanie wody i wodnych roztworów środków pianotwórczych.


7.6.2.2. Konstrukcja
7.6.2.2.1. Agregaty do impulsowego podawania środka gaśniczego

Agregaty przenośne powinny być wykonane jako plecakowe. Na stelażu z uprzężą powinien być zamontowany zbiornik środka gaśniczego o pojemności nie mniejszej niż 10 dm3 oraz butla ze sprężonym powietrzem.

Agregaty przewoźne mogą być wykonane w wersji wyposażonej w układ jezdny i uchwyt do przemieszczania (ze zbiornikiem środka o pojemności od 25 do 100 dm3). Agregaty mogą być wykonane w wersji do zamontowania na stałe w pojazdach pożarniczych i zasilanych ze zbiornika środka gaśniczego pojazdu.

Agregaty przenośne i przewoźne powinny być wyposażone w ręczną prądownicę do impulsowego gaszenia o jednorazowej dawce środka gaśniczego od 0,5 do 1,5 dm3.

Agregaty przeznaczone do zabudowy w pojazdach pożarniczych powinny współpracować z działkami do impulsowego gaszenia, zamontowanymi w samochodach.

Elementy agregatu powinny spełniać wymagania odrębnych przepisów krajowych.


7.6.2.2.2. Agregaty do ciągłego podawania środka gaśniczego

Agregaty powinny być wyposażone w sprężarkę powietrza oraz pompę wody. Dopuszcza się zasilanie wodne agregatu ze źródła zewnętrznego. Agregat powinien być wyposażony w zwijadło szybkiego natarcia zakończone prądownicą z zaworem, urządzenie dozujące środek pianotwórczy lub zwilżacz zapewniający uzyskiwanie stężeń co najmniej 1 i 3 %. Wymagania dotyczące wykonania poszczególnych podzespołów agregatu w tym napędu pompy i sprężarki, wg pkt. 2.6 niniejszego załącznika.

Natężenie przepływu wody i wodnego roztworu środka pianotwórczego oraz ciśnienie nominalne powinno być zgodne z deklaracją producenta.
7.6.2.3. Znakowanie

Na urządzeniu powinny być umieszczone co najmniej następujące dane:



  1. nazwa lub znak producenta,

  2. masa całkowita (dla urządzeń przenośnych),

  3. nominalna pojemność zbiornika środka gaśniczego (dotyczy agregatów do impulsowego podawania środka gaśniczego),

  4. nominalna wydajność prądownicy (dotyczy agregatów do ciągłego podawania środka gaśniczego),

  5. ciśnienie nominalne wody i/lub sprężonego powietrza w prądownicy lub działku,

  6. rok produkcji.


7.6.3. PARAMETRY
7.6.3.1. Wymiary i masa

Agregaty do impulsowego podawania środka gaśniczego:



  • długość przewodów zasilających pistolet gaśniczy powinna wynosić nie mniej niż 1 m dla agregatu plecakowego oraz nie mniej niż 10 m dla agregatu przenośnego,

  • maksymalna masa urządzenia plecakowego (gotowego do pracy) nie powinna przekraczać 40 kg.

Agregaty do ciągłego podawania środka gaśniczego:

- długość przewodów zasilających prądownicę nie powinna być mniejsza niż 60 m.


7.6.3.2. Czas ładowania (dotyczy agregatów do impulsowego podawania środka gaśniczego)

Czas ładowania pistoletu agregatu plecakowego lub przewoźnego nie powinien przekraczać 5s.

Dla agregatów zabudowanych w pojazdach pożarniczych czas ładowania działka nie powinien przekraczać 10 s.
7.6.3.3. Pozostałość środka gaśniczego (dotyczy agregatów do impulsowego podawania środka gaśniczego)

Pozostałość środka gaśniczego w zbiorniku nie powinna być większa niż 5% pojemności maksymalnej zbiornika (nie dotyczy agregatów zabudowanych w samochodach pożarniczych i zasilanych ze zbiornika środka gaśniczego pojazdu).



7.6.3.4. Maksymalny zasięg strumienia gaśniczego

Agregaty do impulsowego podawania środka gaśniczego:



  • maksymalny zasięg rzutu strumienia gaśniczego nie powinien być mniejszy niż 10 m, przy kącie pochylenia prądownicy 32o względem poziomu i prędkości wiatru nie większej niż 1 m/s,

  • maksymalny zasięg rzutu dla agregatu zabudowanego w samochodzie pożarniczym i wyposażonego w działko nie powinien być mniejszy niż 20 m, przy kącie pochylenia działka 32o względem poziomu i prędkości wiatru nie większej niż 1 m/s.

Agregaty do ciągłego podawania środka gaśniczego:

  • maksymalny zasięg rzutu strumienia gaśniczego nie powinien być mniejszy niż 6 m, przy kącie pochylenia prądownicy 32o względem poziomu i prędkości wiatru nie większej niż 1 m/s.


7.6.3.5. Skuteczność gaśnicza

Agregaty z prądownicą ręczną powinny ugasić pożary testowe nie mniejsze niż 13A i 55B.



Test gaśniczy 13A składa się z beleczek drewnianych ułożonych w stos na stojaku metalowym (wysokość stojaka 250 mm, szerokość 900 mm, długość 1300 mm).

Stojak metalowy wykonany jest z kątownika stalowego 50 mm x 50 mm. Beleczki wykonane z drewna sosnowego ( pinus silvestris ) o zawartości wilgoci od 10 do 15 % mają przekrój kwadratowy o boku 39 + 2 mm. Beleczki należy ułożyć krzyżowo w 14 warstwach na stojaku metalowym. Pierwsza warstwa (i każda następna o numerze nieparzystym ) złożona symetrycznie na środku stojaka składa się z beleczek o długości 1300 mm. W każdej warstwie zachować odległość 60 mm miedzy beleczkami. Beleczki ułożone w każdej warstwie parzystej powinny mieć długość 50 cm. Pod stosem (wzdłuż) ustawić wannę z blachy stalowej o głębokości 100 mm, szerokości 600 mm i długości 1400 mm.

Do tacy pod stosem, na warstwę wody należy wlać 4,2 dm3 heptanu technicznego. Zapalić heptan. Po 2 min palenia usunąć tacę spod stosu. Następnie pozwolić, aby stos palił się swobodnie przez 6 min. Po całkowitym czasie rozpalania stosu wynoszącym 8 minut można przystąpić do gaszenia pożaru testowego.

Test gaśniczy 55B powinien być wykonany z użyciem cylindrycznej wanny stalowej o średnicy 1480 + 15 mm i głębokości 150 mm, wykonanej z blachy o grubości 2,5 mm. Wysokość mierzona od podstawy tacy do jej obrzeża nie powinna być większa niż 350 mm. Konstrukcja tacy powinna być taka, aby powietrze nie mogło przepływać pod dnem tacy lub należy usypać piasek wokół tacy, lecz nie wyżej niż poziom podstawy tacy.

Do wanny należy nalać 18 dm3 wody (warstwa ok. 10 mm) oraz 37 dm3 n-heptanu technicznego.

Czas rozpalania paliwa w tacy - 60 s. Po tym czasie, w ciągu 10 s należy przystąpić do gaszenia pożaru testowego.

Ocena wyników badania – Skuteczność gaśniczą uznaje się za pozytywną w przypadku ugaszenia 2 testów z 3 (w przypadku pierwszych dwóch testów pozytywnych lub negatywnych, trzeciego testu się nie wykonuje).

Agregaty do impulsowego podawania środka gaśniczego:


  • objętość zbiornika agregatu plecakowego powinna wystarczyć do ugaszenia pożarów testowych bez konieczności uzupełniania środka gaśniczego,

  • dla agregatu przewoźnego zużycie środka gaśniczego do ugaszenia pożarów testowych nie powinno przekraczać 15 dm3.

Agregaty do ciągłego podawania środka gaśniczego:

  • zużycie środka gaśniczego do ugaszenia pożaru testowego nie powinno przekraczać 30 dm3.



7.7. AGREGATY ŚNIEGOWE
7.7.1. PODZIAŁ I OZNACZENIE

Podział i oznaczenia wg PN-88/M-51072.


7.7.2. WYMAGANIA OGÓLNE

Wymagania wg PN-88/M-51072.


7.7.3. WYMAGANIA SZCZEGÓLNE
7.7.3.1. Położenie butli

Położenie butli może być inne niż przedstawione na rys. 1 i 2 z PN-88/M-51072 pod warunkiem zastosowania rozwiązania konstrukcyjnego z wykorzystaniem odpowiedniej rurki syfonowej.


7.7.3.2. Prądownica

Dopuszcza się inne rozwiązania prądownicy niż w PN-83/M-51077, na przykład z zaworem odcinającym, pod warunkiem zachowania parametrów wytrzymałościowych wszystkich elementów zgodnie z odrębnymi przepisami.


7.7.3.3. Barwa

Butle agregatu powinny być pomalowane na kolor czerwony.


7.7.3.4. Plombowanie

Siła zrywająca zabezpieczenie przed przypadkowym uruchomieniem (np. plombę) powinna wynosić od 20 do 100 N.


7.7.4 NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

- PN-88/M-51072 Sprzęt pożarniczy. Agregaty śniegowe.

- PN-83/M-51077 Sprzęt pożarniczy. Prądownice śniegowe CO2.


8.2. PIANOTWÓRCZE ŚRODKI GAŚNICZE
8.2.1. PODZIAŁ I OZNACZENIE
8.2.1.1. PODZIAŁ
a) Typy. Podział środków pianotwórczych na typy wg załącznika A.1 PN-EN 1568-3:2003.
b) Rodzaje. Ze względu na przeznaczenie do gaszenia odpowiednich grup pożarów
wg PN-EN 2:1998, pianotwórcze środki gaśnicze dzieli się na rodzaje oznaczone takimi samymi symbolami jak grupy pożarów.
c) Odmiany. Ze względu na wytwarzaną pianę gaśniczą, pianotwórcze środki gaśnicze dzieli
się na odmiany oznaczone symbolami:

PC – przeznaczone do wytwarzania piany ciężkiej,

PS – przeznaczone do wytwarzania piany średniej,

PL – przeznaczone do wytwarzania piany lekkiej

PW – przeznaczone do wytwarzania piany PC, PS i PL .
d) Zasady budowy symbolu klasyfikacyjnego. Symbol klasyfikacyjny pianotwórczego środka gaśniczego składa się z symbolu rodzaju wg b) i symbolu odmiany wg c).

Symbol pianotwórczego środka gaśniczego przeznaczonego do gaszenia cieczy polarnych (mieszających się z wodą) powinien zawierać napis „ciecze polarne”, umieszczony w formie indeksu.


8.2.1.2 OZNACZENIE

Na każdym opakowaniu powinny być umieszczone trwale następujące dane:



  • nazwa i adres producenta i dystrybutora;

  • nazwa handlowa wyrobu poprzedzona napisem PIANOTWÓRCZY ŚRODEK GAŚNICZY poszerzona o nazwę typu wg 8.2.1.1.a),

  • inne istotne cechy środka np. ciecz newtonowska lub pseudoplastyczna, w przypadku środków AFFF i FFFP „tworzący film wodny”,

  • symbol klasyfikacyjny wg 8.2.1.1.d),

  • numer świadectwa dopuszczającego środek do stosowania,

  • zalecane stężenie/stężenia wodnych roztworów środka pianotwórczego,

  • zakres temperatur stosowania środka pianotwórczego,

  • podstawowe zalecenia ekologiczne,

  • zawartość środka pianotwórczego w opakowaniu w dm3 ,

  • dane dotyczące partii wyrobu – numer , miesiąc i rok produkcji,

  • okres gwarancji,

  • sposób utylizacji środka pianotwórczego po przekroczeniu daty jego przydatności

Trwałość i czytelność znakowania opakowań powinna być zachowana przez cały okres przydatności środka pianotwórczego.
8.2.2. PARAMETRY
8.2.2.1. Cechy zewnętrzne

Cechy zewnętrzne – ciecz jednorodna o charakterystycznej barwie i zapachu, bez rozwarstwień i osadów.


8.2.2.2. Parametry ogólne

Parametry ogólne – podano w tablicy nr 8.2.2.2.

Tablica nr 8.2.2.2.


Lp

Parametr

Wymaganie

1

Gęstość, g/cm3

Wartość niezmienna, zgodna z warunkami technicznymi producenta, z dopuszczalną tolerancją ± 0,02 g/cm3

2

Wartość pH

wartość niezmienna, zgodna z warunkami technicznymi producenta, z dopuszczalnymi odchyłkami ± 0,5

3

Lepkość, mm2/s

Dla środków pianotwórczych będących cieczami newtonowskimi:

- w temperaturze 20o C wartość niezmienna, zgodna z warunkami technicznymi producenta z dopuszczalną tolerancją ± 10 %,

- w najniższej temperaturze stosowania - wartość niezmienna, zgodna z warunkami technicznymi producenta z dopuszczalną tolerancją ± 10 %, lecz nie więcej niż 200 mm2/s


4

Napięcie powierzchniowe, [mN/m] a)

wartość niezmienna, zgodna z warunkami technicznymi producenta, z dopuszczalną tolerancją ± 10 %

5

Temperatura krzepnięcia, oC

wartość niezmienna, zgodna z warunkami technicznymi producenta, z dopuszczalną tolerancją ± 2o C

  1. dla wodnego roztworu środka pianotwórczego, w zalecanym przez producenta stężeniu

UWAGA: oznaczenie wg 1, 2, 4 i 5 wykonać w temperaturze 20 ± 5o C


8.2.2.3. Parametry szczegółowe

Parametry szczegółowe – podano w tablicy nr 8.2.2.3.


Tablica nr 8.2.2.3.

Lp

Parametr

Wymaganie

Typ środka pianotwórczego

proteinowe

P

fluoroproteinowe

FP

typu

FFFP

syntetyczne

S

typu

AFFF

1

Zawartość osadu, %(m/m)

wartość niezmienna, zgodna z warunkami technicznymi producenta, z dopuszczalną tolerancją ± 10%, lecz nie większa niż:

0,25

0,25

0,25

0,1

0,1

2

Liczba spienienia a)

 6

 5

 5

 8

 5

przy wydajności wodnego roztworu środka pianotwórczego

1,25 dm3/min

0,75 dm3/min

3

Wartość pięciominutowa piany, [%] b)

≤ 15

≤ 15

--

≤ 10

--

4

Szybkość wykraplania piany,

[min] b)

- wartość 25%

-wartość 50% (połówkowa)



 7

 7

--

 7

--

 15

 15

 6

 15

 8

5

Czas gaszenia, [s] c)

≤ 60

≤ 50

≤ 35

≤ 50

≤ 35

6

Czas nawrotu palenia, [min] d)

 10

 20

 10

 5

 5

7

Odporność na wodę morską

dla środków przeznaczonych do stosowania z wodą morską parametry pian wytworzonych z roztworów z zastępczą wodą morską (wg załącznika G.4 PN-EN 1568-3) powinny odpowiadać wartościom wg tablicy

  1. pianę należy wytworzyć za pomocą urządzenia do wytwarzania piany wg rys. I.2 PN-EN 1568-3 przy ciśnieniu podawania 0,7 ± 0,2 MPa, stosując stężenie środka pianotwórczego zalecane przez producenta i wykorzystując pojemnik 1000 ml,

  2. oznaczenia wykonać na stanowisku wg rys. G.1 PN-EN 1568-3 dla piany wytworzonej wg a),

  3. oznaczenie wykonać na tacy o średnicy wewnętrznej 565 mm i wysokości 150 mm, wykonanej z blachy kwasoodpornej, chłodzonej płaszczem wodnym, rozpalając 9 dm3 etyliny lub alkoholu przez 60 s,

  4. oznaczenie wykonać wstawiając cylindryczny pojemnik stalowy o wymiarach 120 x 110 mm zawierający 1 dm3 etyliny lub alkoholu do tacy przygotowanej wg c) wypełnionej podawaną przez 3 minuty pianą.

UWAGA: Wszystkie oznaczenia wykonać w temperaturze 20 ± 5 oC.


8.2.3. NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

- PN-EN 1568-3 Środki gaśnicze. Pianotwórcze środki gaśnicze. Część 3: Wymagania dotyczące środków pianotwórczych do wytwarzania piany ciężkiej służącej do powierzchniowego gaszenia cieczy palnych niemieszających się z wodą.



9.1. SORBENTY
9.1.1. PODZIAŁ I OZNACZENIE


        1. Podział

          1. Ze względu na mechanizm wiązania zanieczyszczeń sorbenty dzieli się na:

  • Adsorbenty, wiążące substancje na swojej powierzchni,

  • Absorbenty, wiążące substancje w swojej objętości.

          1. Ze względu na miejsce zastosowania sorbenty dzieli się na:

  • Stosowane na powierzchniach stałych otwartych,

  • Stosowane na powierzchniach stałych zamkniętych,

  • Stosowane na powierzchniach wód stojących,

  • Stosowane na powierzchniach wód płynących.

          1. Ze względu na sorbowane medium sorbenty dzieli się na:

  • Uniwersalne,

  • Do związków niepolarnych organicznych,

  • Do kwasów,

  • Do zasad,

  • Do substancji łatwo zapalnych,

  • Do związków utleniających się,

  • Do roztworów wodnych i cieczy polarnych.

          1. Ze względu na palność sorbenty dzieli się na:

  • Palne,

  • Niepalne.


9.1.1.2. Przykład oznaczenia:

SORBENT (nazwa handlowa)
9.1.2. ZNAKOWANIE

Na opakowaniu handlowym powinny być umieszczone, co najmniej następujące dane:

nazwa sorbentu;

przeznaczenie;

nazwa producenta lub dystrybutora;

adres producenta lub dystrybutora;

telefon producenta lub dystrybutora;

krótka instrukcja stosowania;

zastrzeżenia w stosowaniu.


9.1.3. PARAMETRY
9.1.3.1. Zdolność pochłaniania oleju

Zdolność pochłaniania oleju opałowego lekkiego przez sorbent nie mniejsza niż 80% zdolności pochłaniania oleju opałowego lekkiego przez węgiel aktywny o granulacji 4÷8 mm cz.d.a. (czysty do analizy). Oznaczenia dokonywać metodą Westinghouse’a w stożku o średnicy 70 mm i wysokości 75 mm, wykonanym z siatki ze stali nierdzewnej, oczko o boku 0,25 mm.



9.1.3.2. Granulacja

95% masy sorbentu o granulacji nie mniejszej niż 0,3 mm – oznaczenie metodą analizy sitowej wg PN-71/C-04501.


9.1.3.3. Bierność chemiczna

Sorbent nie może wchodzić w reakcje chemiczne z pochłanianymi substancjami.




      1. INNE WYMAGANIA

Producent/dystrybutor powinien w instrukcji stosowania sorbentu lub w odrębnej instrukcji określić sposób postępowania ze zużytym sorbentem z uwzględnieniem zaabsorbowanego medium.
9.1.5. NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

- PN-71/C-04501 Analiza sitowa. Wytyczne wykonywania.



9.2. ZWILŻACZE
9.2.1. OZNACZENIE

Przykład oznaczenia zwilżacza do usuwania zanieczyszczeń olejowych i ropopochodnych z powierzchni stałych:



ZWILŻACZ (nazwa handlowa)
9.2.2. ZNAKOWANIE

Na opakowaniu handlowym powinny być umieszczone, co najmniej następujące dane:



  • nazwa zwilżacza;

  • przeznaczenie;

  • nazwa producenta lub dystrybutora;

  • adres producenta lub dystrybutora;

  • telefon producenta lub dystrybutora;

  • krótka instrukcja stosowania;

  • zastrzeżenia w stosowaniu.


9.2.3. PARAMETRY
9.2.3.1. Odczyn roztworu roboczego

Wartość pH roztworu roboczego nie mniejsza od 6,5 i nie większa od 9.


9.2.3.2. Zdolność wymywania roztworu roboczego

Nie mniejsza niż 60% zdolności wymywania n-heptanem oleju opałowego lekkiego z sorbentu mineralnego, nasyconego tym olejem. Oznaczanie zdolności wymywania roztworu roboczego odbywa się poprzez wstrząsanie kolb stożkowych 500 ml, zawierających 100 g. nasyconego olejem sorbentu i 150 ml medium wymywającego (n-heptan lub badany zwilżacz). Wstrząsanie wykonywać nadając kolbom stożkowym ruchy kołowe, w płaszczyźnie poziomej, ze stałą amplitudą 20 mm, przy częstotliwości wstrząsów około 260 na minutę. Następnie sorbent odsączyć i wysuszyć do stałej masy. Zdolność wymywania n-heptanu określa stosunek różnicy mas sorbentu nasyconego olejem opałowym lekkim i sorbentu po wymywaniu do masy sorbentu po wymywaniu, wyrażona w procentach wagowych.

Zdolność wymywania zwilżacza oznaczyć analogicznie jak w przypadku n-heptanu.
9.2.3.3. Szybkość wydzielania fazy olejowej

Suma faz piana olejowa-emulsja i roztwór wodny-emulsja nie mniejsza niż 150 ml i nie większa niż 180 ml po 30 minutach od zakończenia jednominutowego mieszania oleju opałowego lekkiego i roztworu roboczego zwilżacza w homogenizatorze i przelania powstałej emulsji do 250 ml cylindra miarowego. Mieszanie 10 ml oleju opałowego lekkiego i 100 ml roztworu roboczego zwilżacza wykonywać w temperaturze 20 ± 3°C, przy 14 000 obrotów na minutę. Rozdział faz piana olejowa-emulsja i roztwór wodny-emulsja nie może rozpocząć się natychmiast po zakończeniu jednominutowego mieszania w homogenizatorze.


9.2.3.4. Inne właściwości

Inne właściwości roztworów roboczych zwilżaczy, powinny być zgodne z aktualnymi wymogami Ustawy Prawo Wodne, w części dotyczącej warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi i Ustawy Prawo Ochrony Środowiska.

Roztwory robocze zwilżaczy nie mogą stwarzać zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi.

10.1. CENTRALE SYGNALIZACJI POŻAROWEJ


      1. PODZIAŁ I OZNACZENIE

Podział i oznaczenie zgodnie z PN-EN54-1 Systemy sygnalizacji pożarowej. Wprowadzenie.

PN-EN54-2 Systemy sygnalizacji pożarowej. Centrale sygnalizacji pożarowej.


10.1.1.1 ZNAKOWANIE

Urządzenie powinno posiadać następujące oznaczenia:



  • nazwę lub znak fabryczny producenta,

  • oznaczenia typu urządzenia lub inne jednoznaczne oznakowanie,

  • datę produkcji lub jej kod,

  • stopień ochrony zgodny z PN-EN 60529,

  • oznaczenie zacisków elektrycznych.

Oznaczenie powinno być wykonane trwale, na materiale niepalnym.


        1. WYKONANIE

Centrala sygnalizacji pożarowej powinna spełniać wymagania funkcjonalne oraz dotyczące konstrukcji zawarte w normie PN-EN54-2. Jako wymagania obowiązkowe dla CSP wprowadza się wymagania właściwe dla poniższych funkcji fakultatywnych wymienionych w normie PN-EN54-2 w zakresie:

  • wyjścia do pożarowych urządzeń alarmowych wg p. 7.9 normy,

  • wyjścia do urządzeń transmisji alarmów pożarowych wg p. 7.9 normy,

  • wyjścia do urządzenia transmisji sygnałów uszkodzenia wg p. 8.9 normy,

  • opóźnienia sygnału na wyjściach wg p. 7.11 normy,

  • alarmowania współzależnego wg p. 7.12 w przypadku central adresowalnych.

Ponadto CSP powinna być wyposażona w środki do zapisywania liczby zdarzeń wraz z zegarem czasu rzeczywistego, podczas których wchodzi w stan alarmowania. W tym przypadku powinny być spełnione co najmniej następujące wymagania:



  • wyzerowanie licznika powinno być możliwe tylko na poziomie dostępu 4;

  • informacja powinna być dostępna na poziomie dostępu 1 lub 2;

  • licznik powinien umożliwiać zapis co najmniej 9999 zdarzeń;

  • zegar czasu rzeczywistego powinien wskazywać czas i umożliwiać jego rejestrację z dokładnością co do 1 sekundy;

  • powinna być zapewniona możliwość wydruku historii zdarzeń.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   26


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna