7 gaśnice przenośne 1 podział



Pobieranie 1.36 Mb.
Strona21/26
Data10.05.2016
Rozmiar1.36 Mb.
1   ...   18   19   20   21   22   23   24   25   26

Wymaga się, aby sygnalizatory pożarowe prawidłowo pracowały:





  1. w warunkach wibracji zgodnie z PN-EN 60068-2-6, w zakresie odporności

Typ sygnalizatora

Zakres częstotliwości

Hz


Amplituda przyśpieszenia

m/s2 {g}



Liczba osi

Szybkość zmian częstotliwości

oktawa/min



Liczba cykli zmian częstotliwości dla osi

A, B

10 - 150

5 {0,5}

3

1

2




  1. w warunkach wibracji zgodnie z PN-EN 60068-2-6, w zakresie wytrzymałości

Typ sygnalizatora

Zakres częstotliwości

Hz


Amplituda przyśpieszenia

m/s2 {g}



Liczba osi

Szybkość zmian częstotliwości

oktawa/min



Liczba cykli zmian częstotliwości dla osi

A, B

10 – 150

10 {1}

3

1

20




  1. w warunkach suchego gorąca zgodnie z PN-EN 600068-2-2,

Typ sygnalizatora

Temperatura

C


Czas

h


A

55  2

16

B

70  2

16




  1. w warunkach zimna zgodnie z PN-IEC 68-2-1+A#/Ap1,

Typ sygnalizatora
Temperatura

C
Czas

h
A

-10  3

16
B

-25  3

16




  1. przy wysokich wilgotnościach względnych (z kondensacją), które mogą zaistnieć w krótkich okresach, w przewidywanym środowisku roboczym.

Sprawdzenie wymagania należy przeprowadzić w warunkach wilgotnego gorąca cyklicznego przy zachowaniu następującej ostrości próby :


Typ

sygnalizatora



Dolna wartość temperatury

C


Wilgotność względna

(dolna wartość temperatury)

%


Górna wartość temperatury

C


Wilgotność względna (górna wartość temperatury) %

Liczba cykli

A i B

25  3

>95

40  2

93  3

2

Przed narażeniem urządzenie należy poddać sprawdzeniu funkcjonalnemu. W trakcie narażenia urządzenie należy monitorować w celu wykrycia jakichkolwiek zmian w stanie pracy. Po powrocie do stanu normalnego należy ponownie sprawdzić funkcjonalność i poddać urządzenie oględzinom pod kątem obecności uszkodzeń mechanicznych, zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych.



  1. w warunkach długookresowego wpływu wilgoci w środowisku roboczym (np. zmian własności elektrycznych wskutek absorpcji, reakcji chemicznych spowodowanych przez wilgoć, korozji galwanicznej itp.)

Sprawdzenie wymagania należy przeprowadzić w warunkach wilgotnego gorąca stałego przy zachowaniu następującej ostrości próby :


Typ sygnalizatora

Temperatura

C


Wilgotność względna

%


Czas

dób


A, B

40  2

93  3

21

Przed narażeniem urządzenie należy poddać sprawdzeniu funkcjonalnemu dla stanu dozoru i alarmu pożarowego. Urządzenie nie powinno być zasilane energią podczas narażenia. Po stabilizowaniu końcowym należy ponownie sprawdzić funkcjonalność i poddać urządzenie oględzinom pod kątem obecności uszkodzeń mechanicznych, zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych.



  1. w warunkach oddziaływania atmosfery korozyjnej.

Sprawdzenie zdolności do wytrzymania korodującego oddziaływania dwutlenku siarki należy przeprowadzić przy zachowaniu następującej ostrości próby :



Typ

Zawartość dwutlenku siarki

ppm


Temperatura

C


Wilgotność względna (górna wartość temperatury) %

Liczba dób

A, B

25  5

25  2

93  3

21

Uwaga : ppm – części na milion w objętości (cm3 /m3 )

Przed narażeniem urządzenie należy poddać sprawdzeniu funkcjonalnemu. Urządzenie nie powinno być zasilane energią podczas narażenia. Po stabilizowaniu końcowym należy ponownie sprawdzić prawidłowe działanie funkcjonalne.




  1. w przypadku udarów mechanicznych, które mogą wystąpić w przewidywanym środowisku pracy

Sprawdzenie odporności na mechaniczne udary pojedyncze należy przeprowadzić przy zachowaniu następującej ostrości próby :




Typ sygnalizatora

Czas trwania impulsu

ms


Maksymalne przyśpieszenie w zależności od masy próbki M (kg)

m/s2



Liczba kierunków wstrząsów


Ilość impulsów na kierunek

M  4,75 kg

M> 4,75 kg

A, B

6

10x(100-20M)

-

6

3

W okresie narażenia i przez kolejne 2 min urządzenie należy monitorować w celu wykrycia wszelkich sygnałów alarmu lub uszkodzenia. Po narażeniu należy sprawdzić funkcjonalność i poddać urządzenie oględzinom pod kątem obecności uszkodzeń mechanicznych, zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych.




  1. w warunkach uderzenia mechanicznego zgodnie z PN-EN 60068-2-75,

Typ sygnalizatora

Energia uderzenia

J


Ilość uderzeń w dostępny punkt

A, B

0,5  0,04

3




  1. w warunkach zmian napięcia zasilania w zakresie podanym przez producenta.

  2. w warunkach wyładowań elektryczności statycznej zgodnie z PN-EN 61000-4-2 na poziomie określonym zgodnie z PN-EN 50130-4.

  3. w warunkach oddziaływania pola elektromagnetycznego zgodnie z PN-EN 50130-4 od 1 MHz do 2000 MHz przy natężeniu pola 10 V/m, i modulacji AM i PM, w zakresach 415-466 MHz i 890-960 MHz przy natężeniu pola 30 V/m.

  4. w warunkach zakłóceń serią szybkich elektrycznych impulsów (EFT/B) zgodnie z PN-EN 50130-4.

  5. w warunkach zakłóceń impulsami dużej energii zgodnie z PN-EN 61000-4-5 na poziomie określonym zgodnie z PN-EN 50130-4.

  6. w warunkach zakłóceń przewodzonych wywołanych polami wcz zgodnie z PN-EN 61000-4-6 oraz PN-EN 50130-4 na poziomie 10Vrms w zakresie częstotliwości od 150 kHz do 200 MHz dla modulacji AM i PM.


11.6.4. NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

  • PN-IEC 68-2-1+A#/Ap1 Próby środowiskowe. Próba A – zimno.

  • PN-EN 60068-2-2 Wyroby elektrotechniczne. Próby środowiskowe. Próba B – suche gorąco.

  • PN-EN 60068-2-6 Wyroby elektrotechniczne. Próby środowiskowe. Próba Fc - wibracje (sinusoidalne).

  • PN-EN 60529 Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (Kod IP).

  • PN-EN 54-4 Systemy sygnalizacji pożarowej. Zasilacze.

  • PN-EN 50130-4 Systemy alarmowe. Kompatybilność elektromagnetyczna. Norma dla grupy wyrobów. Wymagania dotyczące odporności pożarowych, włamaniowych i osobistych systemów alarmowych.

  • PN-EN 61000-4-2 Kompatybilność elektromagnetyczna urządzeń do pomiaru i sterowania procesami przemysłowymi. Wymagania dotyczące wyładowań elektrostatycznych.

  • PN-EN61000-4-5 Kompatybilność elektromagnetyczna. Metody badań i pomiarów. Badanie odporności na udary.

  • PN-EN 61000-4-6 Kompatybilność elektromagnetyczna. Metody badań i pomiarów. Odporność na zaburzenia przewodzone indukowane przez pola o częstotliwości radiowej.

  • PN-EN 61000-4-8 Kompatybilność elektromagnetyczna. Metody badań i pomiarów. Badanie odporności na pole magnetyczne o częstotliwości 50 Hz.



11.7. CENTRALE KONTROLI DOSTĘPU


      1. PODZIAŁ I OZNACZENIA

Klasyfikacja zgodnie z punktem 5.1 PN-EN 50133-1.

Oznaczenie zgodnie z punktem 7 PN-EN 50133-1.


11.7.2. ZNAKOWANIE

Urządzenia wchodzące w skład systemu kontroli dostępu powinno posiadać następujące oznaczenia:



  • nazwę lub znak fabryczny producenta,

  • oznaczenia typu urządzenia lub inne jednoznaczne oznakowanie,

  • datę produkcji lub jej kod,

  • stopień ochrony zgodny z PN-EN 60529,

  • oznaczenie zacisków elektrycznych.

Oznaczenie powinno być wykonane trwale, na materiale niepalnym.


      1. WYKONANIE I PARAMETRY EKSPLOATACYJNE


11.7.3.1. Wymagania funkcjonalne

Centrala powinna realizować procedury sterowania i nadzoru elementów składowych systemu kontroli dostępu przy spełnieniu wymagań funkcjonalnych punktu 5.2 i 5.3 PN-EN 50133-1 oraz dodatkowo:



  • centrala powinna posiadać środki umożliwiające wprowadzenie systemu w stan bezpieczeństwa po odebraniu sygnału inicjującego z centrali sygnalizacji pożarowej (CSP) i/lub w wyniku działania ręcznego za pomocą elementu obsługi, które polega na użyciu np. kodu i/lub klucza. Stan bezpieczeństwa powinien być określony przez producenta jednak zawsze powinien powodować odblokowanie (otwarcie) wszystkich przejść kontrolowanych w celu umożliwienia swobodnej ewakuacji użytkowników obiektu w przypadku pożaru lub innego miejscowego zagrożenia;

  • stan bezpieczeństwa powinien posiadać najwyższy priorytet przy przetwarzaniu sygnałów;

  • czas niezbędny do przetwarzania sygnałów związanych z wprowadzaniem stanu bezpieczeństwa nie powinien przekraczać 10s,

  • kasowanie stanu bezpieczeństwa powinno być możliwe za pomocą oddzielnego elementu obsługi na poziomie dostępu wymagającym użycia specjalnych środków np. odpowiedniego klucza lub kodu. W następstwie operacji kasowania, sygnalizacja właściwego stanu pracy, stosownie do odbieranych sygnałów, powinna ustalić się w ciągu 20s.

  • centrala kontroli dostępu powinna posiadać wyjście umożliwiające przekazanie zwrotnego sygnału potwierdzającego wprowadzenie stanu bezpieczeństwa;

  • centrala kontroli dostępu powinna sygnalizować co najmniej w sposób optyczny wprowadzenie stanu bezpieczeństwa oraz umożliwiać łatwą identyfikację wszystkich zablokowanych (zamkniętych) przejść kontrolowanych. Wskazania te powinny być widoczne bez uprzedniej interwencji ręcznej (np. potrzeby otwarcia drzwiczek).

  • w przypadku central zintegrowanych z interfejsem przejścia kontrolowanego powinny być spełnione wymagania punktu 5.2.5 normy PN-EN 50133-1.

Sprawdzenie działania funkcjonalnego należy przeprowadzić zgodnie z p. 6 normy PN-EN 50133-1 z uwzględnieniem wymagań dotyczących stanu bezpieczeństwa.
Dodatkowe wymagana dotyczące konstrukcji

Wyjście związane ze stanem bezpieczeństwa

Centrala kontroli dostępu powinna być wyposażona w środki do przekazywania sygnału o wprowadzeniu stanu bezpieczeństwa w systemie. Centrala powinna uruchomić wyjście w ciągu 3 s od zasygnalizowania stanu bezpieczeństwa. Wyjście powinno być w stanie aktywnym do chwili skasowania stanu bezpieczeństwa.



Ciągłość torów transmisji

Uszkodzenie w jakimkolwiek torze transmisji pomiędzy centralą a innymi składnikami systemu kontroli dostępu nie powinno wpływać na poprawne działanie centrali lub jakiegokolwiek innego toru transmisji.



Zasilanie

Jeżeli centrala jest przeznaczona do użytkowania z rezerwowym źródłem zasilania, przejścia pomiędzy głównym i rezerwowym źródłem zasilania nie powinny zmieniać żadnych wskazań i/lub stanu jakichkolwiek wyjść, z wyjątkiem tych, które odnoszą się do zasilania.

Zanik zasilania podstawowego powinien być sygnalizowany.

Rezerwowe źródło zasilania w postaci baterii akumulatorów powinno być utrzymywane w stanie pełnego naładowania przez urządzenie buforowe.


Dodatkowe wymagania dotyczące central sterowanych programowo

W celu zapewnienia niezawodności centrali mają zastosowanie następujące wymagania dotyczące budowy oprogramowania:

a) oprogramowanie powinno mieć strukturę modułową;

b) budowa interfejsów dla danych generowanych ręcznie i automatycznie nie powinna pozwalać, aby nieważne dane powodowały błędy w realizacji programu;

c) w programie powinny być stosowane sposoby zapobiegające blokowaniu się systemu.

Realizacja programu powinna być nadzorowana. Urządzenie nadzorujące powinno sygnalizować uszkodzenie systemowe jeśli algorytmy związane z głównymi funkcjami programu nie zostaną zrealizowane w ciągu 100s. W przypadku wykrycia błędu w realizacji programu centrala powinna wprowadzić stan bezpieczeństwa w ciągu 100s.


11.7.3.2. Wymagania w zakresie odporności i wytrzymałości na oddziaływanie środowiska

W zakresie parametrów eksploatacyjnych centrala kontroli dostępu powinna wykazywać właściwości odpornościowe i wytrzymałościowe określone w PN-EN 50133-1 przy ostrości narażeń właściwej dla I (grupy) klasy środowiskowej.


11.7.3.3. Wymagania w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej oraz zabezpieczenia elektrycznego

Centrala powinna spełniać wymagania normy PN-EN 55022 w zakresie emisji, PN-EN 50130-4 w zakresie odporności na zakłócenia pochodzenia elektromagnetycznego.

W zakresie zabezpieczenia elektrycznego centrala powinna spełniać wymagania normy PN-EN 60950-1.


      1. NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

  • PN-EN 50133-1 Systemy alarmowe. Systemy kontroli dostępu. Wymagania systemowe

  • PN-EN 55022 Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC). Urządzenia informatyczne. Charakterystyki zaburzeń radioelektrycznych. Poziomy dopuszczalne i metody pomiaru

  • PN-EN 50130-4 Systemy alarmowe. Kompatybilność elektromagnetyczna. Norma dla grupy wyrobów. Wymagania dotyczące odporności pożarowych, włamaniowych i osobistych systemów alarmowych.

  • PN-EN 60529 Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (Kod IP).

  • PN-EN 60950-1 Urządzenia techniki informatycznej. Bezpieczeństwo. Część 1: Wymagania podstawowe



    1. INTERFEJSY PRZEJŚCIA KONTROLOWANEGO


11.8.1.PODZIAŁ I OZNACZENIA

Klasyfikacja zgodnie z punktem 5.1 PN-EN 50133-1.

Oznaczenie zgodnie z punktem 7 PN-EN 50133-1.
11.8.2. ZNAKOWANIE

Urządzenia wchodzące w skład systemu kontroli dostępu powinno posiadać następujące oznaczenia:



  • nazwę lub znak fabryczny producenta,

  • oznaczenia typu urządzenia lub inne jednoznaczne oznakowanie,

  • datę produkcji lub jej kod,

  • stopień ochrony zgodny z PN-EN 60529,

  • oznaczenie zacisków elektrycznych.

Oznaczenie powinno być wykonane trwale, na materiale niepalnym.


      1. WYKONANIE I PARAMETRY


11.8.3.1. Wymagania funkcjonalne
Wymagania ogólne

Wymagania dotyczące sterowania przejściem kontrolowanym zgodnie z p. 5.2.5 PN-EN 50133-1.

Dodatkowo, wyjście sterujące interfejsu przejścia kontrolowanego powinno być aktywowane w chwili wprowadzenia systemu w stan bezpieczeństwa lub wysterowania wejścia najwyższego priorytetu, w wyniku czego następuje otwarcie przyporządkowanego przejścia kontrolowanego.

Wejście najwyższego priorytetu

Interfejs powinien posiadać dedykowane wejście najwyższego priorytetu przeznaczone do awaryjnego otwarcia przejścia kontrolowanego „na żądanie”. Linia wejściowa powinna być monitorowana.



Funkcja awaryjnego otwarcia przejścia kontrolowanego

Interfejs powinien umożliwiać realizację funkcji awaryjnego otwarcia przyporządkowanego przejścia kontrolowanego w celu umożliwienia swobodnej ewakuacji użytkowników obiektu w następujących przypadkach:



  • uaktywnienia wejścia najwyższego priorytetu;

  • przerwy lub zwarcia w torze transmisji pomiędzy interfejsem a centralą kontroli dostępu, o ile interfejs nie jest przeznaczony do użytkowania z rezerwowym źródłem zasilania;

  • zaniku zasilania podstawowego;

  • błędu w realizacji programu (dotyczy interfejsów sterowanych programowo).


11.8.3.2. Wymagania dotyczące konstrukcji

Obudowa urządzenia powinna mieć wystarczającą wytrzymałość, adekwatną do sposobu montażu zalecanego w dokumentacji oraz deklarowanej przez producenta klasy środowiskowej wg p.5.4.1 PN-EN 50133-1. Powinna ona spełniać wymagania co najmniej klasy IP3X zgodnie z PN-EN 60529 przy czym :

- dla klasy środowiskowej I,II IP 30

- dla klasy środowiskowej III IP 32

- dla klasy środowiskowej IV IP 34

Wszystkie elementy regulacyjne, zaciski, bezpieczniki oraz wskaźniki świetlne powinny być wyraźnie oznakowane w celu wskazania ich przeznaczenia.

Elementy regulacyjne powinny być umiejscowione wewnątrz obudowy urządzenia.

Otwarcie obudowy urządzenia powinno być możliwe wyłącznie w wyniku użycia narzędzia.

Wszystkie obciążalne wyjścia służące do zasilania powinny być zabezpieczone (np. bezpiecznikami) tak, aby w przypadku zewnętrznych zwarć nie istniało niebezpieczeństwo uszkodzenia układów urządzenia.

Jeżeli interfejs jest przeznaczony do użytkowania z rezerwowym źródłem zasilania, przejścia pomiędzy głównym i rezerwowym źródłem zasilania nie powinny zmieniać żadnych wskazań i/lub stanu jakichkolwiek wyjść, z wyjątkiem tych, które odnoszą się do zasilania.

Zanik zasilania podstawowego powinien być sygnalizowany.

Rezerwowe źródło zasilania w postaci baterii akumulatorów powinno być utrzymywane w stanie pełnego naładowania przez urządzenie buforowe.


Dodatkowe wymagania dotyczące interfejsów sterowanych programowo

W celu zapewnienia niezawodności interfejsu mają zastosowanie następujące wymagania dotyczące budowy oprogramowania:

a) oprogramowanie powinno mieć strukturę modułową;

b) budowa interfejsów dla danych generowanych ręcznie i automatycznie nie powinna pozwalać, aby nieważne dane powodowały błędy w realizacji programu;

c) w programie powinny być stosowane sposoby zapobiegające blokowaniu się systemu.

Realizacja programu powinna być nadzorowana przez interfejs i/lub współpracującą centralę kontroli dostępu. W przypadku błędu w realizacji programu powinno nastąpić otwarcie przyporządkowanego przejścia kontrolowanego w ciągu 100s.


11.8.3.3. Wymagania w zakresie odporności i wytrzymałości na oddziaływanie środowiska

W zakresie parametrów eksploatacyjnych interfejs przejścia kontrolowanego powinien wykazywać właściwości odpornościowe i wytrzymałościowe określone w PN-EN 50133-1 przy ostrości narażeń właściwej dla III (grupy) klasy środowiskowej.


11.8.3.4. Wymagania w zakresie kompatybilności elektromagnetycznej oraz zabezpieczenia elektrycznego

Interfejs powinien spełniać wymagania normy PN-EN 55022 w zakresie emisji, PN-EN 50130-4 w zakresie odporności na zakłócenia pochodzenia elektromagnetycznego.

W zakresie zabezpieczenia elektrycznego interfejs powinien spełniać wymagania normy PN-EN 60950-1.


      1. NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE

  • PN-EN 50133-1 Systemy alarmowe. Systemy kontroli dostępu. Wymagania systemowe

  • PN-EN 55022 Kompatybilność elektromagnetyczna (EMC). Urządzenia informatyczne. Charakterystyki zaburzeń radioelektrycznych. Poziomy dopuszczalne i metody pomiaru

  • PN-EN 50130-4 Systemy alarmowe. Kompatybilność elektromagnetyczna. Norma dla grupy wyrobów. Wymagania dotyczące odporności pożarowych, włamaniowych i osobistych systemów alarmowych.

  • PN-EN 60529 Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (Kod IP).

  • PN-EN 60950-1 Urządzenia techniki informatycznej. Bezpieczeństwo. Część 1: Wymagania podstawowe



12.1. CENTRALE STERUJĄCE URZĄDZENIAMI ODDYMIAJĄCYMI I INNYMI PRZECIWPOŻAROWYMI
12.1.1. PODZIAŁ

W zależności od warunków środowiskowych rozróżnia się dwie klasy klimatyczne central sterujących urządzeniami oddymiającymi i przewietrzającymi:


I klasa klimatyczna – urządzenia przeznaczone do pracy wnętrzowej (np. kondygnacje budynków, sklepy, restauracje, pomieszczenia produkcyjne, pomieszczenia ruchu).

Wymagana jest dla tej klasy praca w zakresie następujących temperatur od –100 C do + 550C.


II klasa klimatyczna – urządzenia przeznaczone do pracy zewnętrznej, nie narażone na bezpośrednie działanie wody lub do pracy wewnątrz obiektów, narażone na działanie temperatur zewnętrznych ( np. garaże, poddasza, elewatory, rampy załadunkowe, magazyny).

Wymagana jest dla tej klasy praca w zakresie następujących temperatur od –250 C do + 550C.


12.1.1.1 Znakowanie

Urządzenie powinno posiadać następujące oznaczenia:



  • nazwę lub znak fabryczny producenta ,

  • oznaczenia typu urządzenia lub inne jednoznaczne oznakowanie,

  • datę produkcji lub jej kod,

  • parametry napięcia zasilania,

  • stopień ochrony zgodny z PN-EN 60529,

  • rodzaj klasy klimatycznej,

Oznaczenie powinno być wykonane trwale, na materiale niepalnym, umieszczone w miejscu widocznym.
12.1.2 WYKONANIE
12.1.2.1 Wymagana dotyczące konstrukcji mechanicznej
Wymagania ogólne

Obudowa urządzenia powinna mieć wystarczającą wytrzymałość, adekwatną do sposobu montażu zalecanego w dokumentacji oraz deklarowanej przez producenta klasy klimatycznej.

Obudowa centrali powinna zapewniać odpowiednią ochronę swoim układom wewnętrznym przed bezpośrednim działaniem ciał stałych i wody zgodnie z PN-EN 60529, dla:


  • I klasy klimatycznej wymagany jest, co najmniej stopień ochrony obudowy IP 42,

  • II klasy klimatycznej wymagany jest, co najmniej stopień ochrony obudowy IP 54.

Wszystkie obowiązkowe elementy manipulacyjne oraz wskaźniki świetlne powinny być wyraźnie oznakowane w celu informowania o ich przeznaczeniu. Oznaczenia powinny być czytelne z odległości 0,8 m w oświetleniu otoczenia o natężeniu od 100 lux do 500 lux.

Zaciski torów transmisji i bezpieczniki powinny być wyraźnie oznakowane.


12.1.2.2. Wymagania elektryczne

Sygnalizacja stanu alarmowania pożarowego powinna mieć najwyższy priorytet przy przetwarzaniu sygnałów.

Przełączenia pomiędzy głównym i rezerwowym źródłem zasilania nie powinny powodować żadnych zmian w sygnalizacji i/lub zmian stanu jakichkolwiek wyjść, z wyjątkiem tych które odnoszą się do zasilania.

Uszkodzenie w jakimkolwiek torze transmisji pomiędzy centralą sterującą oddymianiem, a innymi elementami systemu oddymiania i przewietrzania i/lub systemem sygnalizacji pożarowej nie powinno wpływać na poprawne działanie centrali lub jakiegokolwiek innego toru transmisji.

Jeżeli centrala jest przeznaczona do użytkowania z zasilaczem znajdującym się w oddzielnej obudowie, wówczas powinien być przewidziany interfejs dla co najmniej dwóch torów zasilania tak, aby zwarcie lub przerwa w jednym z nich nie wpływały na drugi. Pozostałe wymagania dotyczące zasilacza zawarte są w p. 12.2.

W przypadku zaniku głównego źródła zasilania, powinno następować zablokowanie funkcji przewietrzania (o ile taką przewidziano). Zablokowanie to powinno ustępować samoczynnie po powrocie zasilania podstawowego.


12.1.3 WYMAGANIA FUNKCJONALNE
12.1.3.1 Wymagania ogólne
12.1.3.1.1 Jeżeli centrala sterująca spełnia funkcję fakultatywną, wówczas powinna spełniać wszystkie odpowiadające tej funkcji wymagania.
12.1.3.1.2 Jeżeli przewidziane są funkcje inne niż określone w niniejszych WTU (np. przewietrzanie), nie powinny mieć one ujemnego wpływu na zgodność któregokolwiek z wymagań wg niniejszych WTU.
12.1.3.1.3 Centrala sterująca powinna być zdolna do jednoczesnego pozostawania w dowolnej kombinacji następujących stanów pracy:

- stanu alarmowania pożarowego;

- stanu uszkodzenia;

- stanu zablokowania (o ile przewidziano);

- stanu testowania (o ile przewidziano).

12.1.3.2 Wymagania dotyczące sygnalizacji
12.1.3.2.1 Wymagania ogólne
12.1.3.2.1.1 Centrala sterująca powinna jednoznacznie sygnalizować następujące stanów pracy:

- stanu dozorowania

- stanu alarmowania pożarowego;

- stanu uszkodzenia;

- stanu zablokowania (o ile przewidziano);

- stanu testowania (o ile przewidziano).

Sygnalizacja podstawowych stanów pracy może odbywać się za pośrednictwem centrali sterującej i/lub ręcznego przycisku oddymiania przyłączonego do zacisków wyjściowych centrali.
12.1.3.2.1.2 Wszystkie obowiązkowe komunikaty powinny być łatwo identyfikowane. Jeżeli poza sygnalizacją obowiązkową zastosowana jest sygnalizacja dodatkowa, to nie powinna ona powodować niejednoznaczności i nieładu.
12.1.3.2.2 Sygnalizacja za pomocą wskaźników świetlnych
Obowiązkowa sygnalizacja wykorzystująca wskaźniki świetlne powinna być widoczna przy intensywności światła otoczenia do 500 luksów, pod kątem do 22,5o mierzonym względem linii przechodzącej przez wskaźnik i prostopadłej do jego powierzchni montażowej:

- z odległości 3 m w przypadku sygnalizacji ogólnej stanu pracy;

- z odległości 3 m w przypadku sygnalizacji zasilania energią;

- z odległości 0,8 m w przypadku pozostałej sygnalizacji.

Jeżeli te same wskaźniki świetlne są używane do sygnalizowania uszkodzeń i blokowań, uszkodzenia powinny być sygnalizowane światłem pulsującym, a blokowania - ciągłym.
12.1.3.2.3 Barwy wskaźników

Wskaźniki świetlne wykorzystywane do sygnalizacji ogólnej i szczegółowej powinny być barwy:

a) czerwonej do sygnalizowania:


  • alarmów pożarowych;

  • przesyłania sygnałów do urządzenia transmisji alarmów pożarowych;

  • przesyłania sygnałów do urządzeń sterowniczych automatycznych urządzeń zabezpieczających, przeciwpożarowych

b) żółtej do sygnalizowania:

  • uszkodzeń,

  • zablokowań,

  • stref w stanie testowania,

  • transmisji sygnałów uszkodzeniowych,

c) zielonej do sygnalizowania zasilania w energię.

Stosowanie różnych barw nie jest wymagane dla wskazań wyświetlaczy alfanumerycznych


12.1.3.2.4 Sygnalizacja na wyświetlaczach alfanumerycznych (wymagania fakultatywne)

Jeżeli wyświetlacz alfanumeryczny składa się z elementów lub segmentów, uszkodzenie jednego z nich nie powinno mieć wpływu na prawidłową interpretację wyświetlanej informacji.

Wyświetlacze alfanumeryczne używane do sygnalizacji obowiązkowej powinny mieć co najmniej jedno wyraźnie wyróżniające się okno, składające się z co najmniej dwóch wyraźnie identyfikowalnych pól.

Przeznaczenie każdego pola powinno być wyraźnie oznaczone, jeżeli nie jest to zawarte w wyświetlanej informacji.

Pole powinno zawierać co najmniej:


    1. 16 znaków, gdy komunikat o alarmie pożarowym zawiera odsyłacz do innej informacji, pozwalającej zidentyfikować miejsce;

    2. 40 znaków, gdy komunikat zawiera pełną informację o miejscu wystąpienia alarmu pożarowego.

Komunikaty obowiązkowe na wyświetlaczu alfanumerycznym powinny być czytelne z odległości 0,8 m, przy natężeniu światła otoczenia od 5 lux do 500 lux, pod kątem względem normalnej do płaszczyzny wyświetlacza w zakresie do:

- 22,5o patrząc z lewej i prawej strony;

- 15o patrząc z góry i z dołu.
12.1.3.2.5 Sygnalizacja akustyczna (wymaganie fakultatywne)

Centrala sterująca może być wyposażona w elementy służące do sygnalizacji akustycznej. Te same elementy mogą być używane do sygnalizowania alarmu pożarowego i uszkodzeń.

Minimalny poziom dźwięku, mierzony w warunkach bezechowych w odległości 1 m przy zamkniętych wszystkich drzwiach w CSP, powinien wynosić:

- 60 dB (A) podczas sygnalizowania alarmu pożarowego;

- 50 dB (A) podczas sygnalizowania uszkodzenia.
12.1.3.2.6 Dostępność wskaźników i elementów obsługi

Wszystkie komunikaty (sygnalizacje) obowiązkowe powinny być widoczne na poziomie dostępu 1 bez uprzedniej interwencji ręcznej (np. bez potrzeby otwierania drzwiczek).

Elementy manipulacyjne na poziomie dostępu 1 powinny być dostępne bez stosowania specjalnych procedur.

Komunikaty i elementy manipulacyjne, które są obowiązkowe na poziomie dostępu 1 powinny być również dostępne na poziomie dostępu 2.

Wejście na poziom dostępu 2 powinno być możliwe z zastosowaniem specjalnej procedury.

Wejście na poziom dostępu 3 powinno być możliwe z zastosowaniem specjalnej procedury, różniącej się od procedury dla poziomu dostępu 2.

Wejście na poziom dostępu 4 powinno być możliwe z zastosowaniem specjalnych środków, które nie są częścią centrali.

Dodatkowe informacje dotyczące poziomów dostępu zawiera załącznik A normy PN-EN 54-2.


12.1.3.3 Stan dozorowania
Zasilanie centrali energią elektryczną powinno być sygnalizowane za pomocą oddzielnego wskaźnika świetlnego o barwie zielonej.

W stanie dozorowania mogą być przekazywane dowolne informacje o instalacji oddymiania i przewietrzania, jednakże nie powinny być podawane żadne komunikaty, które mogłyby być mylone z komunikatami dotyczącymi stanów:

- alarmowania pożarowego,

- uszkodzenia,

- blokowania,

- testowania.



12.1.3.4 Stan alarmowania pożarowego


12.1.3.4.1. Odbiór i przetwarzanie sygnałów

Centrala sterująca powinna być zdolna do odbierania, przetwarzania i wyświetlania sygnałów ze wszystkich komponentów, które są przyporządkowane do instalacji oddymiania i przewietrzania.

Sygnał z jednego wejścia nie powinien fałszować przetwarzania, przechowywania i/lub wyświetlania sygnałów z innych (np. z ręcznego przycisku oddymiania, czujki pożarowej, CSP).

W stanie alarmowania pożarowego wszystkie komponenty, które są przyporządkowane funkcjom wykonawczym powinny być wysterowane zgodnie z przeznaczeniem.

Czas przeznaczony na skanowanie, przepytywanie lub inne przetwarzanie sygnałów z elementów składowych systemu oddymiania i przewietrzana nie powinien wprowadzać opóźnienia w zasygnalizowaniu alarmu pożarowego większego niż. 10s.

Sygnały związane ze stanem alarmowania pożarowego mają najwyższy priorytet przy przetwarzaniu sygnałów.

Centrale wielostrefowe sterujące oddymianiem grawitacyjnym w przypadku alarmu pożarowego w jednej strefie powinny powodować zamknięcie klap w pozostałych, w których nie wykryto pożaru, jeżeli przedtem pracowały one w trybie przewietrzania.

12.1.3.4.2. Wyjścia związane ze stanem alarmowania

W przypadku gdy elementy składowe systemu automatyki pożarowej są zasilane za pośrednictwem centrali sterującej, centrala powinna zapewnić energię niezbędną do ich uruchomienia pod obciążeniem nominalnym (np. napędy elektromechaniczne).


Centrala sterująca powinna uruchomić wszystkie obowiązkowe wyjścia związane w ciągu 10s od wprowadzenia stanu alarmu pożarowego lub uruchomienia ręcznego przycisku oddymiania.

Centrala sterująca może być wyposażona w wyjścia przeznaczone do transmisji sygnału alarmu pożarowego do innych systemów. W takim przypadku uszkodzenia powstałe w obrębie innych systemów nie powinny w wpływać na poprawną pracę centrali sterującej. W tym celu mogą być wykorzystane elementy zapewniające separację galwaniczną układów np. bezpotencjałowe wyjścia przekaźnikowe lub transoptory.

Centrala sterująca oddymianiem i przewietrzaniem powinna posiadać wyjście pod podłączenia ręcznego przycisku oddymiania. Wyjście powinno zapewniać przekazanie komunikatów dotyczących podstawowych stanów pracy systemu, zależnie od typu przycisku zgodnie z p. niniejszych WTU.

Sterowanie pracą urządzeń oddymiania mechanicznego (np. wentylatorów oddymiających) powinno odbywać się za pośrednictwem dedykowanych wyjść np. bezpotencjałowych wyjść przekaźnikowych. W takim przypadku centrala powinna zapewniać możliwość ustawienia opóźnienia zadziałania wyjść w zakresie co najmniej od 0 do 120 s.


12.1.3.4.3 Funkcja kontroli ciągłości linii

Centrala sterująca powinna zapewnić funkcję kontroli ciągłości co najmniej w przypadku :



  • linii dozorowej;

  • linii sterującej pracą napędów elektromechanicznych i/lub trzymaczy elektromagnetycznych;

  • linii sterującej pracą wentylatorów oddymiania mechanicznego;

  • linii sygnałowej przeznaczonej do podłączenia sygnalizatorów optycznych i akustycznych;

  • linie wyzwolenia i kasowania ręcznego przycisku oddymiania, przy czym przerwa w linii kasowania powinna gwarantować zadziałanie funkcji pożarowych;

  • linii nadzorujących położenie klap i oddzieleń przeciwpożarowych.


12.1.3.4.4 Sygnalizacja optyczna stanu alarmowania
Stanie alarmowania pożarowego powinien być sygnalizowany w sposób optyczny za pomocą oddzielnego wskaźnika świetlnego (ogólnego wskaźnika alarmu pożarowego).

Barwy sygnalizacji powinny odpowiadać wymaganiom punktu 12.1.3.2.3

Uwaga : stan alarmowania pożarowego może być sygnalizowany za pośrednictwem centrali sterującej i/lub ręcznego przycisku oddymiania przyłączonego do zacisków wyjściowych centrali.
12.1.3.4.5 Sygnalizacja akustyczna (wymaganie fakultatywne)

Centrala sterująca może być wyposażona w środki do przekazywana sygnału akustycznego związanego ze stanem alarmowania. W takim przypadku zastosowanie mają następujące wymagania:



  • sygnalizacja akustyczna powinna być możliwa do skasowania na poziomie dostępu 1 lub 2,

  • sygnalizacja akustyczna nie powinna być wyłączana automatycznie,

  • sygnalizacja akustyczna powinna włączyć się ponownie po wejściu każdej nowej strefy w stan alarmowania.


12.1.3.4.6 Kontrola unieruchomienia elementów wykonawczych

W związku z tym, że istnieje realne niebezpieczeństwo unieruchomienia napędów elektromechanicznych w wyniku np. oblodzenia, wymagane jest, aby centrala sterująca pracą napędów miała możliwość wysterowania wyjścia dedykowanego do ich podłączenia przynajmniej jeden raz na dwie minuty przez okres co najmniej 30 minut.


W przypadku sterowania pracą solenoidów i elektromagnesów centrala powinna mieć możliwość wysterowania dedykowanego wyjścia impulsami prądowymi o czasie trwania przynajmniej 2s, generowanymi co 10s, przez okres co najmniej 2 min.
12.1.3.4.7 Kasowanie stanu alarmowania

Centrala sterująca i/lub współpracujący ręczny przycisk oddymiania powinny umożliwiać skasowanie stanu alarmowania pożarowego. Powinno być to możliwe za pomocą oddzielnego, ręcznego elementu obsługi na poziomie dostępu 2. Element ten powinien być używany tylko do kasowania i może być tym samym, który jest używany do kasowania stanu uszkodzenia. Po operacji kasowania, sygnalizacja właściwego stanu pracy, stosownie do odbieranych sygnałów, powinna albo pozostać w stanie poprzednim, albo ustalić się w ciągu 20 s.


12.1.3.4.8 Alarmowanie współzależne (wymaganie fakultatywne)

Jeżeli po odebraniu sygnału alarmowego z czujki pożarowej nie zostanie odebrany jeden lub więcej sygnałów potwierdzających alarm z tego samego lub innych ostrzegaczy, to mogą być przewidziane środki umożliwiające wstrzymanie wprowadzenia stanu alarmowania w obrębie systemu lub wysterowania związanego z tym stanem wyjścia lub wyjść.

W takim przypadku powinny być spełnione co najmniej następujące wymagania:


    1. powinna istnieć możliwość wyboru wariantu alarmowania współzależnego dla poszczególnych stref na poziomie dostępu 3,

    2. wstrzymanie wysterowania jednego wyjścia nie powinno mieć wpływu na działanie innych wyjść.


12.1.3.5. Stan uszkodzenia

Centrala sterująca powinna wprowadzić stan uszkodzenia, gdy zostaną odebrane sygnały, które po niezbędnym przetworzeniu są interpretowane jako uszkodzenie.

Centrala sterująca powinna być zdolna do jednoczesnego rozpoznawania wszystkich uszkodzeń określonych w 8.2 , chyba że jest to uniemożliwione przez:

- obecność sygnałów alarmu pożarowego z tej samej strefy,

- zablokowanie odpowiadającej strefy lub funkcji (o ile przewidziano),

- testowanie odpowiadającej strefy lub funkcji (o ile przewidziano).

Jakakolwiek przerwa lub zwarcie między centralą sterującą, a innymi elementami składowymi systemu automatyki pożarowej powinny rozpoznawane i sygnalizowane jako uszkodzenie w ciągu 100s od ich zaistnienia lub odebrana sygnału uszkodzeniowego, o ile nie przewidziano funkcji automatycznego wprowadzenia systemu w stan alarmu pożarowego w przypadku ich wystąpienia.

Centrala sterująca może realizować funkcję automatycznego wprowadzenia stanu alarmowania pożarowego jedynie w przypadku wystąpienia zwarcia w linii wyzwalającej ręcznego przycisku oddymiania i/lub linii dozorowej dołączonej do zacisków wyjściowych centrali.

W przypadku zasilania i sterowania urządzeń napędowych (np. napędy elektromechaniczne klap przeciwpożarowych, elektromagnesy trzymające i sterujące przegród przeciwpożarowych), przerwa czasowa pomiędzy wyjściowym elektrycznym impulsem wyzwalającym a potwierdzeniem zadziałania urządzenia napędowego dłuższa niż 100s powinna być sygnalizowana jako uszkodzenie.

Inne uszkodzenia nadzorowanych torów transmisji jak i uszkodzenia funkcji, powinny być sygnalizowane w czasie 100s od ich zaistnienia.


12.1.3.5.1. Sygnalizacja optyczna stanu uszkodzenia

Uszkodzenia powinny być sygnalizowane bez uprzedniej interwencji ręcznej. Stan uszkodzenia ma miejsce wówczas, gdy jest sygnalizowany:



    1. optycznie za pomocą co najmniej oddzielnego wskaźnika świetlnego (ogólnego wskaźnika uszkodzenia);

b) akustycznie (funkcja fakultatywna).

Sygnalizacja stanu uszkodzenia może się odbywać za pośrednictwem centrali sterującej i/lub ręcznego przycisku oddymiania.

Barwy sygnalizacji powinny odpowiadać wymaganiom punktu 12.1.3.2.3
12.1.3.5.2 Sygnalizacja akustyczna stanu uszkodzenia (wymaganie fakultatywne)

Sygnalizacja akustyczna uszkodzeń powinna umożliwiać jej ręczne wyciszenie na poziomie dostępu 1 lub 2. Może być przeprowadzone w taki sam sposób, jak podczas wyciszania sygnalizacji akustycznej w stanie alarmowania.

Sygnalizacja akustyczna powinna być wyciszana automatycznie, jeżeli centrala kasuje stan uszkodzenia.

Jeżeli sygnalizacja akustyczna została uprzednio wyciszona to powinna ona być wznowiona ponownie przy każdym rozpoznawanym na nowo uszkodzeniu.


12.1.3.5.3 Wyjście związane ze stanem uszkodzenia (wymaganie fakultatywne)

Centrala sterująca może być wyposażona w wyjścia przeznaczone do transmisji sygnału uszkodzenia do innych systemów. Uszkodzenia powstałe w obrębie innych systemów nie powinny w wpływać na poprawną pracę centrali sterującej. W tym celu mogą być wykorzystane elementy zapewniające separację galwaniczną układów np. bezpotencjałowe wyjścia przekaźnikowe lub transoptory.

Sygnał na tym wyjściu powinien pojawić się również wówczas, gdy centrala zostanie pozbawiona zasilania.
12.1.3.5.4 Kasowanie sygnalizacji uszkodzeniowej

Sygnalizacja uszkodzeń wg 8.2 powinna umożliwiać ich skasowanie:

- automatycznie, gdy uszkodzenia nie są już dłużej rozpoznawane; i/lub

- ręcznie na poziomie dostępu 2, które może być tym samym, które jest używane do kasowania sygnalizacji alarmu pożarowego.

Po skasowaniu sygnalizacja właściwego stanu pracy, stosownie do odbieranych sygnałów, powinna albo pozostać, albo ustalić się ponownie w ciągu 20 s.
12.1.3.6. Stan zablokowania (wymaganie fakultatywne)
12.1.3.6.1 Wymagania ogólne

W niektórych przypadkach (np. przy rutynowych czynnościach konserwacyjnych), centrala być wyposażona w środki do niezależnego zablokowana wejść i/lub jej wyjść.

Niezależne blokowanie i usuwanie blokad wejść i/lub wyjść właściwych dla stanu alarmowania pożarowego powinno być możliwe na poziomie dostępu 2 lub 3.

Centrala powinna być w stanie zablokowania podczas istnienia blokad.


12.1.3.6.2 Sygnalizacja stanu zablokowania

Stan zablokowania powinien być sygnalizowany optycznie za pomocą:

a) oddzielnego wskaźnika świetlnego (ogólnego wskaźnika zablokowania) i/lub

b) sygnalizacji dla każdego wprowadzonego zablokowania.

Barwy sygnalizacji powinny odpowiadać wymaganiom punktu 12.1.3.2.3

Do sygnalizowania może być wykorzystany ten sam wskaźnik świetlny, który sygnalizuje odpowiadające uszkodzenie, lecz sygnalizacja powinna być rozróżnialna. Ten sam wskaźnik świetlny i ta sama sygnalizacja mogą być wykorzystane do wskazywania stanu zablokowania i testowania.

Zablokowania powinny być sygnalizowane w ciągu 2 s od zakończenia manipulacji.
12.1.3.6.3 Stan testowania (wymaganie fakultatywne)

Centrala sterująca może umożliwiać testowanie procesu przetwarzania i sygnalizowania alarmu pożarowego z określonych stref. Może to wprowadzań ograniczenie w spełnieniu wymagań podczas stanu alarmowania dla danej strefy. W takim przypadku powinny być spełnione co najmniej następujące wymagania:



  1. jeżeli jedna lub więcej stref są w trakcie testowania, centrala powinna znajdować się w stanie testowania;

  2. stan testowania powinien być wprowadzany lub kasowany tylko w wyniku operacji ręcznej na poziomie dostępu 2 lub 3;

  3. powinna istnieć możliwość testowania każdej strefy indywidualnie;

  4. strefy w stanie testowania nie powinny mieć wpływu na obowiązkową sygnalizację i sygnały wyjściowe ze stref nie będących w stanie testowania;

  5. sygnały ze strefy znajdującej się w stanie testowania nie powinny uaktywniać innych wyjść za wyjątkiem tych, które są do niej przyporządkowane.


12.1.3.6.4 Sygnalizowanie stanu testowania

Stan testowania powinien być sygnalizowany optycznie, za pomocą:

- oddzielnego wskaźnika świetlnego (ogólnego wskaźnika testowania);

- wskaźnika każdej strefy.

Ten sam wskaźnik świetlny i ta sama sygnalizacja mogą być wykorzystane do sygnalizowania testowanej strefy i zablokowanej strefy.
12.1.4 Dodatkowe wymagania konstrukcyjne dla central sterowanych programowo
12.1.4 1. Wymagania ogólne

Centrala oddymiania i przewietrzania może zawierać elementy, które są sterowane przez oprogramowanie w celu spełnienia wymagań funkcjonalnych niniejszych WTU.


12.1.4.2 Budowa oprogramowania

W celu zapewnienia niezawodności centrali mają zastosowanie następujące wymagania dotyczące budowy oprogramowania:



  1. oprogramowanie powinno mieć strukturę modułową;

  2. budowa interfejsów dla danych generowanych ręcznie i automatycznie nie powinna pozwalać, aby nieważne dane powodowały błędy w realizacji programu;

  3. w programie powinny być stosowane sposoby zapobiegające blokowaniu się systemu.


12.1.4.3 Nadzorowanie programu

Realizacja programu powinna być nadzorowana. Urządzenie nadzorujące powinno sygnalizować błąd systemu, jeśli algorytmy związane z głównymi funkcjami programu nie zostaną zrealizowane w ciągu okresu czasu wynoszącego 100 s.

Błąd w realizacji programu nie powinien uniemożliwiać funkcjonowania urządzenia nadzorującego, oraz sygnalizowania uszkodzenia.

Jeżeli zostanie wykryty błąd w realizacji programu to centrala oddymiania powinna wejść w stan bezpieczeństwa w ciągu 100 s. Stan bezpieczeństwa powinien zostać określony przez producenta.


12.1.4.4. Przechowywanie programów i danych

Wszystkie realizowane kody i dane powinny być utrzymywane w pamięci, która jest zdolna do ciągłej i niezawodnej pracy w okresie co najmniej 10 lat.

Program powinien być utrzymywany w nieulotnej pamięci, do której zapis możliwy jest tylko na poziomie dostępu 4. Każde urządzenie pamięciowe powinno być identyfikowalne tak, aby jego treść mogła być w sposób jednoznaczny odniesiona do dokumentacji oprogramowania.

W stosunku do danych szczególnych, odnoszących się do miejsca zainstalowania, mają zastosowanie następujące wymagania:



  1. zmiany nie powinny być możliwe na poziomach dostępu 1 lub 2;

  2. zmiana szczególnych danych dotyczących miejsca zainstalowania nie powinna wpływać na budowę programu;

  3. jeżeli w pamięci ulotnej są przechowywane dane specyficzne odnoszące się do miejsca zainstalowania, powinny być one zabezpieczone przed utratą zasilania przez rezerwowe źródło energii, które może być oddzielone od pamięci na poziomie dostępu 4 i które jest zdolne do utrzymania treści pamięci co najmniej przez 2 tygodnie;

  4. jeżeli takie dane są przechowywane w pamięci o dostępie swobodnym (RAM), wówczas powinien istnieć mechanizm, który zapobiega wpisowi do pamięci podczas realizacji programu tak, aby jej zawartość mogła być zabezpieczona w przypadku błędu w realizacji programu.


12.1.4.5. Nadzorowanie zawartości pamięci

Zawartość pamięci z programem oraz szczególne dane dotyczące miejsca zainstalowania powinny być automatycznie testowane w odstępach czasu nie przekraczających jednej godziny. Urządzenie testujące powinno sygnalizować błąd systemu, jeżeli zostanie wykryte uszkodzenie zawartości pamięci.


12.1.5 PARAMETRY EKSPLOATACYJNE

W zakresie parametrów eksploatacyjnych centrale sterujące powinny wykazywać:

a) zdolność do poprawnego działanie w wysokich temperaturach otoczenia, które mogą krótkotrwale wystąpić w przewidywanych warunkach pracy.

Należy zachować podane niżej parametry:





Klasa klimatyczna

I

II

Temperatura

+ 1100C

+110 0C

Czas

2 h

2 h

lub



Klasa klimatyczna

I

II

Temperatura

+ 75 0C

+75 0C

Czas

4 h

4 h


Uwagi:

1) temperatura + 75 0C, przewidziana jest dla central, które współpracują z urządzeniami posiadającymi wyzwalacze termiczne o temperaturze zadziałania maksymalnie 68 0C,

2) temperatura + 110 0C , przewidziana jest dla central, które współpracują z urządzeniami posiadającymi wyzwalacze termiczne o temperaturze zadziałania maksymalnie 93 0C,

3) centrale przewidziane do pracy w temperaturze +110 0C mogą być stosowane wyłącznie w tych instalacjach oddymiania, w których są zastosowane siłowniki elektromechaniczne z wyzwalaczami termicznymi 90 0C. Dla siłowników elektromechanicznych posiadających wyzwalacze termiczne 120 0C urządzenia sterujące powinny posiadać dodatkowe wyzwalacze termiczne o temperaturze zadziałania maksimum 120 0C, umożliwiające samoczynne zadziałanie instalacji oddymiania i odprowadzania ciepła;

Warunki narażeń opisane w PN-EN 60068-2-2;


b) odporność na wibracje o poziomach, które mogą wystąpić w jej otoczeniu podczas pracy.

Należy zachować podane niżej parametry:



  • zakres częstotliwości: 10 Hz do 150 Hz;

  • amplituda przyśpieszenia: 4,905 ms-2 (0,5 g);

  • liczba osi : 3;

  • liczba cykli przemiatania na oś: 1 dla każdego stanu pracy.

Warunki narażeń opisane w PN-EN 60068-2-6;
c) wytrzymałość na długotrwałe wpływy wibracji o poziomach odpowiednich do środowiska roboczego. Należy zachować podane niżej parametry:

  • zakres częstotliwości: 10 Hz do 150 Hz;

  • amplituda przyśpieszenia 9,81 ms-2 (1 g);

  • liczba osi : 3;

  • liczba cykli wibracji na oś: 20 na oś.

Warunki narażeń opisane w PN-EN 60068-2-6.
d) zdolność do poprawnego funkcjonowania przy niskich temperaturach otoczenia.

Należy zachować podane niżej parametry:



  • temperatura: -10oC  3oC (dla I klasy klimatycznej)

-25oC  3oC (dla II klasy klimatycznej);

  • czas trwania: 16 h.

Warunki narażeń opisane w PN-IEC68-2-1 +A#/Ap1;
e) poprawność działania przy wysokich wilgotnościach względnych (z kondensacją), które mogą zaistnieć w krótkich okresach, w przewidywanym środowisku roboczym.

Sprawdzenie wymagania należy przeprowadzić w warunkach wilgotnego gorąca cyklicznego przy zachowaniu następującej ostrości próby :




Klasa

klimatyczna



Dolna wartość temperatury

0C

Wilgotność względna

(dolna wartość temperatury)

%


Górna wartość temperatury

0C

Wilgotność względna (górna wartość temperatury)

Liczba cykli

I

25  3

> 95

40  2

93  3

2

II

25  3

> 95

55  2

93  3

2

Przed narażeniem urządzenie należy poddać sprawdzeniu funkcjonalnemu. W trakcie narażenia urządzenie należy monitorować w celu wykrycia jakichkolwiek zmian w stanie pracy. Po powrocie do stanu normalnego należy ponownie sprawdzić funkcjonalność i poddać urządzenie oględzinom pod kątem obecności uszkodzeń mechanicznych, zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych.


f) zdolność do poprawnego działania w warunkach uderzenia mechanicznego zgodnie z PN-EN 60068-2-75 dla energii uderzenia 0,5 J dla obu klas klimatycznych;
g) zdolność do poprawnego działania w warunkach atmosfery korozyjnej.

Sprawdzenie zdolności do wytrzymania korodującego oddziaływania dwutlenku siarki należy przeprowadzić przy zachowaniu następującej ostrości próby :




Zawartość dwutlenku siarki

ppm


Temperatura

0 C

Wilgotność względna (górna wartość temperatury)

Liczba dób

255

252

933

21

Uwaga: ppm – części na milion w objętości (cm3 /m3)

Przed narażeniem urządzenie należy poddać sprawdzeniu funkcjonalnemu. Urządzenie nie powinno być zasilane energią podczas narażenia. Po stabilizowaniu końcowym należy ponownie sprawdzić prawidłowe działanie funkcjonalne.

Ponadto centrala sterująca powinna pracować poprawnie w niżej wymienionych warunkach zaburzeń pochodzenia elektrycznego i elektromagnetycznego:
h) w warunkach wyładowań elektryczności statycznej zgodnie z PN-EN 61000-4-2 na poziomie określonym zgodnie z PN-EN 50130-4,


  1. w warunkach oddziaływania pola elektromagnetycznego zgodnie z PN-EN 50130-4 od 1 MHz do 2000 MHz przy natężeniu pola 10 V/m, i modulacji AM i PM, w zakresach 415-466 MHz i 890-960 MHz przy natężeniu pola 30 V/m,

  2. w warunkach zakłóceń serią szybkich elektrycznych impulsów (EFT/B) zgodnie z PN-EN 50130-4 tab. 6,

  3. w warunkach zakłóceń impulsami dużej energii zgodnie z PN-EN 61000-4-5 oraz PN-EN 50130-4 na poziomie określonym w tablicy 7,

  4. w warunkach zapadów napięcia, krótkich przerw i zmian napięcia sieci zgodnie z PN-EN 50130-4,

  5. w warunkach zakłóceń przewodzonych wywołanych polami w.cz zgodnie z PN-EN 61000-4-6 oraz PN-EN 50130-4 na poziomie 10 V rms, w zakresie częstotliwości od 150 kHz do 200 MHz dla modulacji AM i PM,

  6. w warunkach zmian napięcia zasilającego Un +10 %, Un –15 %.




12.1.6 NORMY I DOKUMENTY POWOŁANE


  • PN-IEC68-2-1+A#/Ap1 Próby środowiskowe. Próba A – zimno.

  • PN-EN 60068-2-2 Wyroby elektrotechniczne. Próby środowiskowe. Próba B – suche gorąco.

  • PN-EN 60068-2-6 Wyroby elektrotechniczne. Próby środowiskowe. Próba Fc - wibracje (sinusoidalne).

  • PN-EN 60529 Stopnie ochrony zapewniane przez obudowy (Kod IP).

  • PN-EN 50130-4 Systemy alarmowe. Kompatybilność elektromagnetyczna. Norma dla grupy wyrobów. Wymagania dotyczące odporności pożarowych, włamaniowych i osobistych systemów alarmowych.

  • PN-EN 61000-4-2 Kompatybilność elektromagnetyczna urządzeń do pomiaru i sterowania procesami przemysłowymi. Wymagania dotyczące wyładowań elektrostatycznych.

  • PN-EN 61000-4-5 Kompatybilność elektromagnetyczna. Metody badań i pomiarów. Badanie odporności na udary.

  • PN-EN 61000-4-6 Kompatybilność elektromagnetyczna. Metody badań i pomiarów. Odporność na zaburzenia przewodzone indukowane przez pola o częstotliwości radiowej.



12.2. ZASILACZE URZĄDZEŃ PRZECIWPOŻAROWYCH
12.2.1. PODZIAŁ

W zależności od warunków środowiskowych rozróżnia się dwie klasy klimatyczne urządzeń zasilających:



I klasa klimatyczna – urządzenia przeznaczone do pracy wnętrzowej (np. kondygnacje budynków, sklepy restauracje, pomieszczenia produkcyjne, pomieszczenia ruchu).

Wymagana jest dla tej klasy praca w zakresie następujących temperatur: od –10 0C do + 55 0C.



II klasa klimatyczna – urządzenia przeznaczone do pracy zewnętrznej, nie narażone na bezpośrednie działanie wody lub do pracy wewnątrz obiektów, narażone na działanie temperatur zewnętrznych (np. garaże, poddasza, elewatory, rampy załadunkowe, magazyny).

Wymagana jest dla tej klasy praca w zakresie następujących temperatur: od –25 0C do + 55 0C.


12.2.2. WYKONANIE
12.2.2.1 Wykonanie mechaniczne

Obudowa zasilacza powinna zapewniać odpowiednią ochronę swoim układom wewnętrznym przed bezpośrednim działaniem ciał stałych i wody zgodnie z PN-EN 60529, dla:



  • I klasy klimatycznej wymagany jest, co najmniej stopień ochrony obudowy IP 42,

  • II klasy klimatycznej wymagany jest, co najmniej stopień ochrony obudowy IP 54.

Ponadto zasilacz powinien pracować prawidłowo:

  1. podczas występowania krótkotrwałych wysokich temperatur określanych jako „suche gorąco” zgodnie z PN-EN 60068-2-2 w następujących zakresach dla urządzeń zasilających instalacje oddymiania i odprowadzania ciepła:




Klasy urządzeń

I

II

Temperatura

+ 75 0C /110 0C

Czas

2 h

Zasilacze przewidziane do pracy w temperaturze + 75 0C mogą być stosowane wyłącznie w tych instalacjach oddymiania, w których są zastosowane siłowniki elektromechaniczne z wyzwalaczami termicznymi 70 0C.

Zasilacze przewidziane do pracy w temperaturze +110 0C mogą być stosowane wyłącznie w tych instalacjach oddymiania, w których są zastosowane siłowniki elektromechaniczne z wyzwalaczami termicznymi 90 0C.

Zasilacze przeznaczone do współpracy z innymi urządzeniami przeciwpożarowymi powinny dla obu klas pracować poprawnie w temperaturze otoczenia + 55 0C przez 16 godzin.



  1. podczas wibracji zgodnie z PN-EN 60068-2-6, dla przyśpieszenia 1 g w zakresie częstotliwości od 10 Hz do 50 Hz oraz 3 g w zakresie od 50 Hz do 150 Hz dla obu klas;

  2. w warunkach zimna zgodnie z PN-IEC 68-2-1+A#/Ap1, przy temperaturze -10 oC ± 3 oC w ciągu 16 h dla klasy I i –25 0C w ciągu 16 h dla klasy II;

  3. w warunkach wysokich wilgotności względnych (z kondensacją), które mogą zaistnieć w krótkich okresach, w przewidywanym środowisku roboczym.

Sprawdzenie wymagania należy przeprowadzić w warunkach wilgotnego gorąca cyklicznego przy zachowaniu następującej ostrości próby :


klasa

Dolna wartość temperatury

0C

Wilgotność względna

(dolna wartość temperatury) %



Górna wartość temperatury

0C

Wilgotność względna (górna wartość temperatury)

Liczba cykli

I

25  3

> 95

40  2

93  3

2

II

25  3

> 95

55  2

93  3

2

Przed narażeniem urządzenie należy poddać sprawdzeniu funkcjonalnemu. W trakcie narażenia urządzenie należy monitorować w celu wykrycia jakichkolwiek zmian w stanie pracy. Po powrocie do stanu normalnego należy ponownie sprawdzić funkcjonalność i poddać urządzenie oględzinom pod kątem obecności uszkodzeń mechanicznych, zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych.



  1. w warunkach uderzenia mechanicznego zgodnie z PN-EN 60068-2-75, o energii uderzenia 0,5 J dla obu klas urządzeń montowanych na ścianach oraz 1,9 J dla obu klas urządzeń montowanych na stropach;

  2. w warunkach oddziaływania atmosfery korozyjnej.

Sprawdzenie zdolności do wytrzymania korodującego oddziaływania dwutlenku siarki należy przeprowadzić przy zachowaniu następującej ostrości próby :


Zawartość dwutlenku siarki

ppm


Temperatura

0 C

Wilgotność względna (górna wartość temperatury)

Liczba dób

255

252

933

21

Uwaga: ppm – części na milion w objętości (cm3 /m3)

Przed narażeniem urządzenie należy poddać sprawdzeniu funkcjonalnemu. Urządzenie nie powinno być zasilane energią podczas narażenia. Po stabilizowaniu końcowym należy ponownie sprawdzić prawidłowe działanie funkcjonalne.



12.2.2.2. Wykonanie elektryczne

Wszystkie obciążalne wyjścia zasilacza powinny być zabezpieczone (np. bezpiecznikami) tak, aby w przypadku zewnętrznych zwarć nie istniało niebezpieczeństwo uszkodzenia układów urządzenia.

Zasilacz powinien posiadać środki zabezpieczające przed bezpośrednim i pośrednim zetknięciem się obwodów niskonapięciowych (np. stałoprądowych) z obwodami napięć średnich (np. zmiennymi) oraz uziemieniami części metalowych obudowy. Wszelkie elementy obsługowe, bezpieczniki, elementy regulacyjne i przyłącza kablowe powinny być dokładnie i jednoznacznie oznaczone (np. opisem funkcji, wartościami parametrów elektrycznych).

Zasilacz i jego układy powinny pracować poprawnie w niżej wymienionych warunkach zaburzeń elektrycznych i elektromagnetycznych:



  1. w warunkach wyładowań elektryczności statycznej zgodnie z PN-EN 61000-4-2 na poziomie określonym zgodnie z PN-EN 50130-4;

  2. w warunkach oddziaływania pola elektromagnetycznego zgodnie z PN-EN 50130-4 od 1 MHz do 2000 MHz przy natężeniu pola 10 V/m i modulacji AM i PM, w zakresach 415-466 MHz i 890-960 MHz przy natężeniu pola 30 V/m;

  3. w warunkach zakłóceń serią szybkich elektrycznych impulsów (EFT/B) zgodnie z PN-EN 50130-4 tab. 6;

  4. w warunkach zakłóceń impulsami dużej energii zgodnie z PN-EN 61000-4-5 oraz PN-EN 50130-4 na poziomie określonym w tablicy 7;

  5. w warunkach zapadów napięcia, krótkich przerw i zmian napięcia sieci zgodnie z PN-EN 50130-4;

  6. w warunkach zakłóceń przewodzonych wywołanych polami w.cz. zgodnie z PN-EN 61000-4-6 oraz PN-EN 50130-4 na poziomie 10Vrms w zakresie częstotliwości od 150 kHz do 200 MHz dla modulacji AM i PM;

  7. w warunkach zmian napięcia zasilającego Un +10 %, Un –15 %.




        1. Znakowanie

Urządzenie powinno posiadać następujące oznaczenia:

  • nazwę lub znak fabryczny producenta ,

  • oznaczenie typu urządzenia lub inne jednoznaczne oznakowanie,

  • datę produkcji lub jej kod,

  • parametry napięcia zasilania,

  • stopień ochrony zgodny z PN-EN 60529,

  • rodzaj klasy klimatycznej,

Oznaczenie powinno być wykonane trwale, na materiale niepalnym, umieszczone w miejscu widocznym.
12.2.3 PARAMETRY

1   ...   18   19   20   21   22   23   24   25   26


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna