7 gaśnice przenośne 1 podział



Pobieranie 1.36 Mb.
Strona7/26
Data10.05.2016
Rozmiar1.36 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   26

10.4.3.13. Badania i weryfikacja wydajności systemu


Badania parametrów systemu na zgodność z wymaganiami określonymi w tablicy 1 powinny obejmować wszystkie konfiguracje systemu transmisji alarmów pożarowych jakie mogą być stosowane zgodnie z dokumentacją producenta. W przypadku gdy zgodnie z dokumentacja techniczną do transmisji wykorzystywane są łącza publicznej sieci telekomunikacyjnej do badań należy wykorzystać odpowiednie łącza lub ich symulator.

Weryfikację parametrów działającej sieci transmisji alarmów pożarowych powinna być prowadzona zgodnie z PN-EN-136-1-1 pkt. 7.



10.4.4. WYMAGANIA DOTYCZĄCE URZĄDZEŃ TRANSMISJI ALARMÓW POŻAROWYCH I SYGNAŁÓW USZKODZENIOWYCH (UTASU)


10.4.4.1. Cechowanie


Cechowanie UTASU , czytelne na poziomie dostępu 1 powinno zawierać:

a) oznaczenie dokumentu referencyjnego

b) nazwę lub znak towarowy producenta lub dostawcy;

c) typ lub inne oznaczenie UTASU ;



  • Powinno być możliwe określenie kodu lub numeru który identyfikuje datę produkcji na poziomie dostępu 2 lub 3.


10.4.4.2. Wymagania funkcjonalne

Urządzenie transmisji alarmów pożarowych i sygnałów uszkodzeniowych (UTASU) jest przeznaczone do współpracy z jedną centralą sygnalizacji pożarowej (CSP) i powinno umożliwiać:

  1. przyjęcie sygnału alarmu pożarowego z CSP

  2. przesłanie sygnału alarmu pożarowego do centrum odbiorczego alarmów pożarowych

  3. odbiór sygnału potwierdzenia alarmu z centrum odbiorczego alarmów pożarowych

  4. przesłanie sygnału potwierdzenia do CSP

  5. odbiór sygnału uszkodzeniowego z sieci transmisji

  6. przesłanie sygnału uszkodzeniowego do CSP

  7. odbiór sygnału uszkodzeniowego z CSP

  8. przesłanie sygnału uszkodzeniowego do centrum odbiorczego sygnałów uszkodzeniowych



10.4.4.3. Wskaźniki świetlne

UTASU powinno wyposażone w następujące oddzielne wskaźniki świetlne:

  1. wskaźnik odbioru sygnału potwierdzenia z centrum odbiorczego alarmów pożarowych;




  1. co najmniej jeden wspólny wskaźnik uszkodzenia sygnalizujący:

  • nieodebranie sygnału potwierdzenia alarmu z centrum odbiorczego alarmów pożarowych w czasie 100s dla łącza typu 1 (wg tabeli 1)lub w czasie 240s dla łącza typu 2 od wg tabeli 1 od zainicjowania transmisji sygnału alarmu pożarowego;

  • uszkodzenie w UTASU;

  • uszkodzenie w sieci transmisji;

  • zwarcie lub przerwę w połączeniu pomiędzy CSP a UTASU. Sygnał uszkodzeniowy powinien w tym przypadku zostać przesłany do centrum odbiorczego sygnałów uszkodzeniowych;


c) wskaźnik zasilania.


10.4.4.4. Interfejs


Sygnały pomiędzy centralą sygnalizacji pożarowej a urządzeniem transmisji alarmów pożarowych muszą być przesyłane przez interfejs równoległy.

Sygnały na liniach tego interfejsu o czasie trwania dłuższym niż 200 ms powinny być rozpoznawane jako wiadomość.

Sygnały o czasie trwania krótszym niż 50 ms nie powinny być rozpoznawane jako wiadomość. Producent UTASU w dokumentacji technicznej powinien określić warunki techniczne wykonania połączenia pomiędzy tym urządzeniem a centralą systemu sygnalizacji pożarowej



        1. Wymagania dotyczące konstrukcji


10.4.4.5.1. Wymagania ogólne i deklaracje producenta

UTASU powinna być zgodna z wymaganiami, dotyczącymi konstrukcji, określonymi w rozdziale 10.4.4.5.3, które są związane z użytą technologią. Pewne wymagania mogą być weryfikowane przez badania. Inne (np. długookresowa niezawodność UTASU) mogą być weryfikowane przez kontrolę konstrukcji i dokumentacji towarzyszącej (specyfikację produktu lub systemu, raporty itd.)

W celu udzielenia pomocy w procesie sprawdzania konstrukcji, producent powinien zadeklarować na piśmie:


  1. że konstrukcja została opracowana zgodnie z systemem zarządzania jakością, który zawiera komplet zasad dla konstrukcji wszystkich elementów UTASU;

  2. że elementy UTASU zostały dobrane do zamierzonego celu, i można oczekiwać ich poprawnej pracy w zakresie ich danych technicznych, gdy warunki środowiskowe na zewnątrz UTASU są zgodne z klasą 3k5 EN 60721-3-3.


10.4.4.5.2. Dokumentacja
10.4.4.5.2.1. Producent powinien przygotować dokumentację instalowania i użytkowania, która powinna być przedłożona instytucji wykonującej badania wraz z UTASU. Powinna ona zawierać co najmniej następujące informacje:

  1. opis ogólny aparatury, zawierający listę:

  1. dane techniczne wejść i wyjść UTASU, wystarczające do oceny mechanicznej, elektrycznej i programowej kompatybilności z innymi elementami systemu (np. jak opisano w EN 54-1:1996), włącznie z podaniem tam, gdzie jest to właściwe:

  • wymagań dotyczących zasilania dla zalecanej pracy;

  • maksymalne i minimalne elektryczne wartości znamionowe dla każdego wejścia i wyjścia;

  • informacji o parametrach komunikacyjnych użytych w każdym torze transmisji;

  • zalecane parametry kabli dla każdego toru transmisji;

  • wartości znamionowe bezpieczników;

  1. informacje dotyczące instalowania, zawierające:

- przydatność do stosowania w różnych warunkach środowiskowych zgodnie z tabelą 1 (np. dostawca specyfikuje parametry UTASU oraz parametry torów i sieci transmisji przy wykorzystaniu których spełnione zostana wymagania określone w tabeli 1);

- instrukcje montażu;

- instrukcje podłączenia wejść i wyjść;


  1. instrukcje konfiguracji oraz sprawdzania;

  2. instrukcje obsługi;

  3. instrukcje dotyczące konserwacji.

Producent powinien przygotować dokumentację konstrukcyjną, która powinna być przedłożona instytucji wykonującej badania wraz z UTASU. Dokumentacja ta powinna zawierać rysunki, spisy części, schematy blokowe, schematy ideowe i opisy funkcjonalne do takiego stopnia, ażeby mogło być przeprowadzone sprawdzenie zgodności z niniejszymi wymaganiami, oraz ażeby była możliwa ogólna ocena konstrukcji mechanicznej i elektrycznej.
10.4.4.5.3. Wymagania dotyczące konstrukcji mechanicznej
10.4.4.5.3.1. Obudowa UTASU powinna mieć mocną konstrukcję, adekwatną do metody instalowania zalecanej w dokumentacji. Powinna ona spełniać wymagania co najmniej klasy IP30 wg EN 60529:1991 +Corr.1993 na poziomie dostępu 2.
10.4.4.5.3.2. Wszystkie wskaźniki świetlne powinny być wyraźnie oznakowane w celu wskazania ich przeznaczenia. Informacja powinna być czytelna z odległości 0,8 m przy intensywności oświetlenia otoczenia od 100 do 500 luksów.
10.4.4.5.3.3. Zaciski dla torów transmisji i bezpieczniki powinny być wyraźnie oznakowane.
10.4.4.5.4. Wymagania konstrukcyjne elektryczne i inne
10.4.4.5.4.1. Alarmy pożarowe powinny mieć najwyższy priorytet przy przetwarzaniu sygnałów.
10.4.4.5.4.2. Dostępność zasilania UTASU powinna co najmniej na takim samym poziomie jak dostępność zasilania CSP wymagana przez EN 54-4.
10.4.4.5.4.3. Przejścia pomiędzy głównym i rezerwowym źródłem zasilania nie powinny zmieniać żadnych wskazań i/lub stanu jakichkolwiek wyjść, z wyjątkiem tych, które odnoszą się do zasilaczy.
10.4.4.5.4.4 Jeżeli UTASU posiada środki do odłączania lub regulacji głównego lub rezerwowego źródła zasilania, powinny one być dostępne na poziomie dostępu 3 lub 4.
10.4.4.5.5. Integralność torów transmisji
10.4.4.5.5.1 Uszkodzenie w jakimkolwiek torze transmisji pomiędzy UTASU a siecią transmisji (jak zdefiniowano w PN-EN 50136-1-1) nie powinno wpływać na poprawne działanie UTASU lub jakiegokolwiek innego toru transmisji.
10.4.4.5.5.2 Jeżeli UTASU jest przeznaczona do użytkowania z zasilaczem (pozycja L z rysunku 1 normy PN-EN 54-1) zawartym w oddzielnej obudowie, wówczas powinien być przewidziany interfejs dla co najmniej dwóch torów transmisji do zasilacza tak, aby zwarcie lub przerwa w jednym z nich nie wpływała na drugi.
10.4.4.5.6 Dostępność wskaźników i elementów sterowniczych

Uwaga: Patrz PN-EN 54-2.


Dla UTASU powinny być przewidziane cztery poziomy dostępu, od poziomu dostępu 1 (najbardziej dostępnego) do poziomu dostępu 4 (najmniej dostępnego). Ręczne elementy obsługi i inne funkcje powinny być pogrupowane na odpowiednich poziomach dostępu, jak określono w PN-EN 54-2 pkt. 12.6.
10.4.4.5.7. Sygnalizowanie za pomocą wskaźników świetlnych
10.4.4.5.7.1. Obowiązkowe wskazania wskaźników świetlnych powinny być widoczne przy intensywności światła otoczenia do 500 luksów, pod każdym kątem do 22,5o względem linii przechodzącej przez wskaźnik i prostopadłej do jego powierzchni montażowej:

- z odległości 3 m dla wskazania zasilania energią;

- z odległości 0,8 m dla innych wskazań.
10.4.4.5.7.2. Jeżeli używane są wskaźniki migoczące, okresy włączenia i/lub wyłączenia nie powinny być krótsze niż 0,25 s, zaś częstotliwość migotania nie powinna być niższa niż:

- 1 Hz dla wskazań alarmu pożarowego;

- 0,2 Hz dla wskazań uszkodzenia.
10.4.4.5.8. Barwy sygnalizacji

Wskaźniki świetlne sygnalizacji ogólnej i szczegółowej, powinny emitować światło barwy:



  1. czerwonej dla potwierdzeń alarmów pożarowych przesyłanych z centrów odbiorczych alarmów pożarowych

  2. żółtej dla sygnalizacji uszkodzenia

  3. zielonej dla wskazań obecności zasilania energią w UTASU.


10.4.4.5.9.Testowanie sygnalizatorów

Wszystkie obowiązkowe wskaźniki optyczne powinny umożliwiać ich testowanie w wyniku ręcznego działania na poziomie dostępu 1 lub 2.


10.4.4.5.10. Dodatkowe wymagania konstrukcyjne dla UTASU sterowanych programowo
10.4.4.5.10.1 Wymagania ogólne i deklaracje producenta
W celu spełnienia niniejszych UTASU może zawierać układy sterowane przez oprogramowanie. W tym przypadku powinna ona spełniać wymagania rozdziału 10.4.4.5.10 jak również te wymagania rozdziału 10.4.4.5, które są związane z zastosowanym rozwiązaniem.
10.4.4.5.10.2. Dokumentacja oprogramowania
10.4.4.5.10.2.1. Dokumentacja przygotowana przez producenta powinna umożliwiać zapoznanie się z budową oprogramowania i powinna być przedłożona wraz z UTASU w instytucji wykonującej badania. Dokumentacja ta powinna być wystarczająco szczegółowa dla sprawdzenia zgodności konstrukcji z niniejszymi wymaganiami, oraz powinna zawierać co najmniej następujące informacje:

  1. opis funkcjonalny realizacji głównego programu, zawierający:

  • zwięzły opis każdego modułu i wykonywanego przez niego zadania;

  • opis współpracy modułów;

  • opis sposobu wywoływania modułów, włącznie z obsługą przerwań;

  • ogólną hierarchię programu.

W opisie powinna być użyta forma graficzne do prezentacji budowy systemu i przepływu danych, lub równoważna jasna metoda dokumentowania oprogramowania.

  1. opis, które obszary pamięci są używane dla różnych celów (np. program, dane obiektowe i dane chwilowe);

  2. jeżeli wykorzystywane jest dynamiczne zarządzanie pamięcią to powinna być stosowana separacja pomiędzy programem, danymi specyficznymi dla obiektu oraz bieżącymi danymi i powinno to być opisane wraz z metodą przydziału pamięci

  3. opis współpracy oprogramowania ze sprzętem CSP.


10.4.4.5.10.2.2. Szczegółowa dokumentacja konstrukcyjna powinna być przygotowana i utrzymana przez producenta. Dokumentacja ta może nie być przedkładana instytucji wykonującej badania, lecz powinna być dostępna do kontroli w sposób uwzględniający prawa producenta do poufności. Dokumentacja ta powinna zawierać co najmniej następujące elementy:


  1. opis każdego modułu programu, zawierający:

  • nazwę modułu;

  • informacje dotyczące daty i/lub wersji;

  • opis wykonywanych zadań;

  • opis interfejsów obejmujący rodzaj przekazywanych danych, zakres ważności danych i sprawdzanie ważności danych;

  1. kod źródłowy, włącznie ze wszystkimi zmiennymi lokalnymi i globalnymi, zastosowane stałe i etykiety, oraz wystarczający komentarz umożliwiający poznanie przebiegu programu;

  2. szczegóły wszelkich narzędzi programowych, wykorzystywanych do przygotowania programu (np. narzędzia projektowe wysokiego poziomu, kompilatory, assemblery itp.).


10.4.4.5.10.3. Budowa oprogramowania

W celu zapewnienia niezawodności UTASU powinny być spełnione następujące wymagania dotyczące budowy oprogramowania:



  1. oprogramowanie powinno mieć strukturę modułową;

  2. budowa interfejsów dla danych generowanych ręcznie i automatycznie nie powinna pozwalać na pojawienie się błędów w realizacji programu;

  3. w programie powinny być zastosowane sposoby zapobiegające blokowaniu się systemu.


10.4.4.5.10.4. Nadzorowanie programu
10.4.4.5.10.4.1. Realizacja programu powinna być nadzorowana zgodnie z 10.4.4.5.10.4.2 lub 10.4.4.5.10.4.3. Jeśli algorytmy związane z głównymi funkcjami programu nie są realizowane powinno to być sygnalizowane co najmniej jako ogólne uszkodzenie .
10.4.4.5.10.4.2. Jeżeli program jest wykonywany przez jeden procesor realizacja algorytmów powinna być monitorowana przez układ monitorujący zgodnie z 10.4.4.5.10.4.4
10.4.4.5.10.4.3. Jeżeli program jest wykonywany na więcej niż jednym procesorze realizacja algorytmów zgodnie z 10.4.4.5.10.4.1 powinna być monitorowana w każdym procesorze. Układ monitorujący według 10.4.4.5.10.4.4 powinien być związany z jednym lub kilkoma procesorami i przynajmniej jeden taki procesor powinien monitorować działanie każdego procesora nie związanego z takim układem monitorującym.
10.4.4.5.10.4.4. Układ monitorujący według 10.4.4.5.10.4.2 i 10.4.4.5.10.4.3 powinien mieć podstawe czasu niezależną od monitorowanego systemu. Działanie układu monitorującego oraz sygnalizacja uszkodzenia nie powinny być uniemożliwione przez defekt w realizacji programu nadzorowanego systemu.
10.4.4.5.10.4.5. Jeżeli zostanie wykryty defekt w realizacji programu jak w 10.4.4.5.10.4.1, to te objęte uszkodzeniem części UTASU powinny wejść w stan bezpieczeństwa nie później od wskazania uszkodzenia systemowego. Ten stan bezpieczeństwa nie powinien powodować nieprawidłowej aktywacji sygnałów obowiązkowych.
10.4.4.5.10.5. Przechowywanie programów i danych
10.4.4.5.10.5.1. Kod programu i dane niezbędne do spełnienia niniejszych wymagań powinny być utrzymywane w pamięci, która powinna być zdolna do ciągłej, nieodświeżanej i niezawodnej pracy w okresie co najmniej 10 lat.
10.4.4.5.10.5.2. Następujące wymagania należy stosować w odniesieniu do programu:

    1. program powinien być utrzymywany w nieulotnej pamięci, do której zapis możliwy jest tylko na poziomie dostępu 4;

    2. powinno być możliwe zidentyfikowanie wersji programu na poziomie dostępu 3.


10.4.4.5.10.5.3. W stosunku do danych obiektowych powinny być spełnione następujące wymagania:

  1. zmiany danych specyficznych dla obiektu powinny być możliwe do wprowadzenia tylko poziomach dostępu 3 lub 4;

  2. zmiana danych obiektowych nie powinna mieć wpływu na strukturę programu;

  3. jeżeli w pamięci ulotnej są przechowywane dane obiektowe, powinny być one zabezpieczone przed utratą podczas zaniku napięcia zasilania przez zastosowanie rezerwowego źródła energii, które może być odłączone od pamięci na poziomie dostępu 4 i które jest zdolne do utrzymania zawartości pamięci przez co najmniej 2 tygodnie;

  4. jeżeli takie dane są przechowywane w pamięci o dostępie swobodnym (RAM), wówczas powinien istnieć mechanizm, który będzie zapobiegał wpisowi do pamięci danych podczas realizacji programu na poziomie dostępu 1 lub 2 tak, aby jej zawartość mogła być zabezpieczona w razie wystąpienia uszkodzenia w realizacji programu;

  5. powinno być możliwe odczytanie danych specyficznych dla obiektu na poziomie dostępu 2 lub 3;

  6. jeżeli dane specyficzne dla obiektu mają numer wersji powinno być możliwie jej określenie na poziomie dostępu 2.


10.4.4.5.10.5. Nadzorowanie zawartości pamięci

Zawartość pamięci z programem oraz dane obiektowe powinny być automatycznie testowane w odstępach nie przekraczających jednej godziny. Urządzenie testujące powinno sygnalizować uszkodzenie systemowe w razie wykrycia uszkodzenia zawartości pamięci.


10.4.4.5.11. Zasilanie

UTASU powinno być zasilane przez zasilacz zgodny z PN-EN 54-4.


10.4.4.5.12. Badania
10.4.4.5.12.1. Postanowienia ogólne
10.4.4.5.12.1.1. Normalne warunki badań

Jeżeli nie podano inaczej w metodzie badania, badanie powinno być przeprowadzane po stabilizacji badanej próbki w normalnych warunkach badań, jak opisano w EN 60068-1 a mianowicie:



  1. temperatura : 15 oC do 35 oC,

  2. wilgotność względna : 25% do 75%,

  3. ciśnienie powietrza : 86 kPa do 106 kPa.

Temperatura i wilgotność powietrza powinny być zasadniczo stałe przy każdej próbie środowiskowej, gdzie mają zastosowanie normalne warunki atmosferyczne.
10.4.4.5.12.1.2. Konfiguracja próbki

Konfiguracja próbki powinna obejmować podłączenie do CSP oraz do sieci transmisji zgodnie ze specyfikacją producenta.


10.4.4.5.12.1.3. Mocowanie i orientacja podczas badania

Jeżeli w programie badania nie podano inaczej, urządzenie powinno być zamocowane w jej normalnym położeniu, za pomocą normalnych środków montażowych, wskazanych przez producenta. Aparatura powinna znajdować się w warunkach poziomu dostępu 1, z wyjątkiem przypadków, gdy wymagany jest inny poziom dla sprawdzania funkcjonalności.



10.4.4.5.12.1.4. Podłączenia elektryczne

Jeżeli metoda badania wymaga, aby centrala znajdowała się w stanie roboczym, wówczas powinna być ona podłączona do zasilania zgodnego z wymaganiami EN 54-4.

Jeżeli nie wymaga się inaczej, zasilanie powinno odpowiadać nominalnym warunkom pracy.

Wszystkie tory transmisji powinny być podłączone do kabli i urządzeń lub do sztucznych obciążeń. Urządzenia inne niż UTASU mogą być utrzymywane podczas badań w normalnych warunkach atmosferycznych.


10.4.4.5.12.2. Badanie funkcjonalności
10.4.4.5.12.2.1. Cel badania

Celem badania funkcjonalności jest przedstawienie działania urządzenia przed, podczas i/lub po narażeniu środowiskowym.


10.4.4.5.12.2.2. Program badania

Program badania powinien być tak zaprojektowany, ażeby podczas badania funkcjonalności umożliwić sprawdzenie każdego rodzaju funkcji wejściowych i każdego rodzaju funkcji wyjściowych.




            1. Badania środowiskowe

Badania środowiskowe należy przeprowadzić zgodnie z PN-EN 54-2 pkt. 15.3 i tablicą 1.


      1. WYMAGANIA DLA URZĄDZEŃ POWIADAMIAJĄCYCH

Podstawowe wymagania na urządzenia powiadamiające wchodzące w skład stacji odbiorczych alarmów pożarowych oraz w skład stacji odbiorczych sygnałów uszkodzeniowych określone są w specyfikacji technicznej CLC/TS 50136-4.




      1. WYMAGANIA DLA URZĄDZEŃ POŚREDNICZĄCYCH

Do urządzeń pośredniczących w transmisji alarmów pożarowych i sygnałów uszkodzeniowych zastosowanie mają wymagania dotyczące konstrukcji UTASU określone w pkt. 10.4.4.5 – 10.4.4.12.3 niniejszych wymagań.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   ...   26


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna