8a. Ziarniaki Gram-dodatnie i Gram-ujemne tlenowe/ względnie beztlenowe



Pobieranie 57.51 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar57.51 Kb.
8a. Ziarniaki Gram-dodatnie i Gram-ujemne tlenowe/ względnie beztlenowe

Wejściówka
Ziarniaki Gram-dodatnie, katalazo-dodatnie: Micrococcus, Staphylococcus, Stomatococcus

Ziarniaki Gram-dodatnie, katalazo-ujemne: Streptococcus, Enterococcus, Aerococcus, Gemella

Ziarniaki Gram-ujemne: Neisseria, Moraxella

Występowanie, cechy charakterystyczne, czynniki warunkujące chorobotwórczość, najczęstsze postacie kliniczne zakażeń. Diagnostyka zakażeń wywołanych przez Staphylococcus (S. aureus, S. epidermidis, inne CNS), S. saprophyticus). Cechy charakterystyczne bakterii należących do rodziny Micrococcaecae, odróżnienie od gronkowców chorobotwórczych. Podział gronkowców na koagulazo(+) i koagulazo (-). Odróżnienie S. saprophyticus od S. epidermidis (test z nowobiocyną). Mechanizmy oporności gronkowców na antybiotyki


β-laktamowe oraz na glikopeptydy. Leczenie zakażeń wywołanych przez Staphylococcus (S. aureus, S. epidermidis, inne CNS).

Występowanie, cechy charakterystyczne, czynniki warunkujące chorobotwórczość, najczęstsze postacie kliniczne zakażeń. Struktura antygenowa S. pyogenes. Diagnostyka zakażeń wywołanych przez Streptococcus (grupy serologiczne: A – S. pyogenes, B – S. agalactiae, C – S. equisimilis, G – różne szczepy, S. pneumoniae, „ grupa viridans”), Enterococcus (E. faecalis, E. faecium), Neisseria (N. meningitidis, komensalne gatunki występujące fizjologicznie w jamie ustnej), Moraxella catarrhalis. Mechanizmy wrodzonej i nabytej oporności na antybiotyki i chemioterapeutyki wśród szczepów należących do rodziny Streptococcus i Enterococcus. Leczenie zakażeń o etiologii Streptococcus (grupy serologiczne: A – S. pyogenes, B – S. agalactiae, C – S. equisimilis, G – różne szczepy, S. pneumoniae, „ grupa viridans”), Enterococcus (E. faecalis, E. faecium), Neisseria (N. meningitidis, komensalne gatunki występujące fizjologicznie w jamie ustnej), Moraxella catarrhalis.



Część praktyczna:

Omówienie algorytmów postępowania identyfikującego ziarniaki Gram-dodatnie i Gram-ujemne.

Ocena morfologii różnych kolonii gronkowców na agarze zwykłym, agarze z krwią i podłożu Chapmana. Wykonanie testu na obecność katalazy.

Różnicowanie gronkowców: wykonanie testu sprawdzającego wytwarzanie czynnika zlepnego (clumping factor, CF) oraz testu probówkowego na wytwarzania koagulazy, ocena wytwarzania DNA-zy. Ocena antybiogramów z gronkowcami: PSSA (wrażliwe na penicylinę), MSSA (wytwarzają penicylinazę), MRSA (oporne na metycylinę – gen mecA), wypisanie wyniku.

Różnicowanie paciorkowców: ocena morfologii kolonii i typu hemolizy paciorkowców hemolizujących, zieleniących i niehemolizujących, test na katalazę, oglądanie zestawu do różnicowania serologicznego paciorkowców hemolizujących (Streptokit), ocena testu na optochinę do różnicowania pneumokoków od paciorkowców zieleniących. Demonstracja badania poziomu ASO, testu CAMP.

Ocena antybiogramów z paciorkowcami hemolizującymi i pneumokokami, wypisanie wyniku.



Różnicowanie enterokoków: wzrost na agarze zwykłym, agarze z krwią i D-Coccosel, wykonanie testu PYR. Ocena antybiogramu z enterokoków i HLAR, wypisanie wyniku.

Oglądanie preparatów bezpośrednich z zakażenia dwoinkami zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Oglądanie zestawu do określenia grupy serologicznej Neisseria meningitidis

Próba odróżnienia Moraxella catarrhalis od Neisseria za pomocą krążka z glukozą.

Odczytanie testu probówkowego na wytwarzanie koagulazy przez gronkowce.

Wstępna identyfikacja przygotowanych szczepów.

Oglądanie zestawów do różnicowania biochemicznego w/w drobnoustrojów.

Oglądanie preparatów bezpośrednich z czyraka – zakażenie gronkowcowe.
8b. Ziarniaki Gram-dodatnie i Gram-ujemne tlenowe/względnie beztlenowe

Część praktyczna:

Kontynuacja ćwiczenia 8a. Odczytanie nastawionych poprzedniego dnia testów różnicujących i antybiogramów.



9a. Pałeczki Gram-ujemne i Gram-dodatnie tlenowe/ względnie beztlenowe

Pałeczki Gram-ujemne jelitowe (duże) względnie beztlenowe z rodziny Enterobacteriaceae: Escherichia coli, Salmonella, Shigella, Klebsiella, Enterobacter, Citrobacter, Serratia, Proteus, Morganella, Providencia, Yersinia).

Pałeczki oksydazo-dodatnie, fermentujące: Vibrio, Aeromonas, Plesiomonas, Campylobacter, Helicobacter..

Pałeczki Gram-ujemne niefermentujące niewybredne tlenowe: Pseudomonas, Stenotrophomonas, Burkholderia, Acinetobacter, Alcaligenes, Moraxella, Flavobacterium.

Kokopałeczki Gram-ujemne (małe): Francisella, Pasteurella, Brucella, Bordetella, Gardnerella, Haemophilus, Legionella

Występowanie, czynniki warunkujące chorobotwórczość, najczęstsze postacie kliniczne zakażeń, zasady diagnostyki zakażeń wywołanych przez Escherichia coli (szczepy ETEC, EPEC, EIEC, EHEC), Shigella (S. dysenteriae, S. flexneri, S. boydii. S. sonnei), Salmonella (serotypy S. typhi (D) – dur brzuszny, S. paratyphi (A, B, C) – dury rzekome, salmonelozy - serotypy: S. enteritidis, S. agona, S. typhimurium, S. heidelberg..., Klebsiella (K. pneumoniae, K. oxytoca, K. rhinoscleromatis, K. ozenae), Vibrio cholerae, Campylobacter jejuni, Helicobacter pylori, Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter baumannii, Haemophilus influenzae.

Podział bakterii Gram-dodatnich: Firmicutes, Actinobacteria

Pałeczki Gram-dodatnie przetrwalnikujące: Bacillus (B. anthracis, B. cereus)

Pałeczki Gram-dodatnie nieprzetrwalnikujące: Corynebacterium - maczugowce, Mycobacterium - prątki, Erysipelothrix, Listeria.

Rozgałęzione pałeczki – promieniowce: Nocardia, Streptomyces, Rodococcus, Actinomadura.

Zakażenia wywoływane przez prątki kwasooporne – Mycobacterium: podział, morfologia i fizjologia prątków, postacie kliniczne, diagnostyka w gruźlicy (opracowanie materiału, homogenizacja, preparaty bezpośrednie, hodowle, próba biologiczna, system Bactec – 460, sondy molekularne, lekooporność. Odporność (szczepienia, próba tuberkulinowa) i epidemiologia w gruźlicy.

Zakażenia wywoływane przez Nocardia asteroides, diagnostyka, leczenie.

Zakażenia wywoływane przez Corynebacterium diphtheriae – diagnostyka, leczenie, profilaktyka, odporność.

Część praktyczna:

Wejściówka
Wykonanie preparatów z hodowli różnych pałeczek Gram-ujemnych.

Ocena wyglądu kolonii różnych pałeczek Gram-ujemnych na podłożu Mc Conkeya – kolonie laktozo-dodatnie (E coli), laktozo-ujemne (Salmonella, Shigella, Proteus, Yersinia), śluzowe (Klebsiella).

Ocena wyglądu kolonii Salmonella na podłożu SS.

Ocena wyglądu kolonii Pseudomonas oraz Acinetobacter na różnych podłożach (agar zwykły, agar z krwią, Pyocyanosel)

Wykonanie testu na wytwarzanie oksydazy u szczepów Pseudomonas aeruginosa i Acinetobacter baumannii.

Ocena wyglądu kolonii Helicobacter pylori i Campylobacter jejuni – wykonanie testu ureazowego.

Ocena wyglądu kolonii Haemophilus na agarze czekoladowym – wykonanie testów różnicujących.

Różnicowanie pałeczek Gram-ujemnych na podstawie cech biochemicznych – wykonanie prostych testów oraz testów API.


Oglądanie hodowli maczugowców rzekomobłoniczych na agarze z krwią oraz podłożu Löfflera.

Wykonanie preparatów barwionych metodą Grama i Neissera z maczugowców błonicy i rzekomobłoniczych.

Wykonanie preparatów barwionych metodą Grama oraz hodowli na agarze zwykłym (mikrokolonie) promieniowców Nocardia.

Wstępna identyfikacja przygotowanych szczepów.

Barwienie prątków gruźlicy w preparatach bezpośrednich metodą Ziehl-Neelsena i fluorescencyjnych.

Oglądanie hodowli prątków na podłożu Lövensteina-Jensena i lekooporności.

Test niacynowy.

Wykrywanie prątków metodą RT-PCR.



9b. Pałeczki Gram-ujemne i Gram-dodatnie tlenowe/ względnie beztlenowe

Część praktyczna:

Film: Trąd

Odczytanie prostych testów biochemicznych oraz API wykonanych dla różnych pałeczek.

Wykonanie typowania serologicznego E. coli EPEC.

Omówienie zestawów do typowania serologicznego Salmonella, Shigella.

Odczytanie odczynu Widala.

Oglądanie typowania fagowego bakterii.

Odczytanie antybiogramów wykonanych dla różnych pałeczek, wypisanie wyniku.

Oznaczanie przeciwciał przeciwko Bordetella pertussis.
10a. Zakażenia odzwierzęce – antropozoonozy. Prezentacje własne studentów.

Czynniki etiologiczne chorób odzwierzęcych: bakterie, wirusy, inne.

Choroby wywołane przez pałeczki Gram-ujemne: bruceloza (Brucella abortus, B. melitensis), tularemia (Francisella tularensis), dżuma (Yersinia pestis), jersiniozy (Yersinia enterocolitica i Y. pseudotuberculosis), Pastereuella multocida.

Choroby wywołane przez pałeczki Gram-dodatnie nieprzetrwalnikujace: listerioza (Listeria monocytogenes), różyca (Erisipelothrix rhusiopathiae.)

Choroby wywołane przez bakterie spiralne: leptospirozy (Leptospira interrogans – serotypy: L. icterohaemorrhagiaechoroba Weila, L grippotyphosa – gorączka błotna, ), borelioza z Lyme (Borrelia burgdorferi), dur powrotny ( Borrelia recurrentis), choroba kociego pazura (Bartonella henselae), goraczka Q (Coxiella burnetii), riketsjozy - dur plamisty (Rickettsia prowazeki) oraz inne gorączki, erlichioza (Ehrlichia), papuzica (Chlamydia psittaci).

Choroby wywołane przez pałeczki Gram-dodatnie, przetrwalnikujace laseczki):

wąglik (Bacillus anthracis).

Czynniki warunkujące chorobotwórczość w/w drobnoustrojów, postacie kliniczne, specyfika diagnostyki w poszczególnych schorzeniach (preparat bezpośredni, hodowle na odpowiednich podłożach, identyfikacja, badania serologiczne, próby skórno-alergiczne), epidemiologia i profilaktyka.



Część praktyczna:

Wykrywanie Borrelia burgdorferi metodą IF, Elisa i westernblot.


10b. Bakterie beztlenowe

Ziarniaki Gram-dodatnie: Peptostreptococcus, Micromonas, Anaerococcus, Peptoniphilus, Finegoldia, Sarcina.

Ziarniaki Gram-ujemne: Veilonella;

Pałeczki Gram-ujemne nieprzetrwalnikujące: Bacteroides, Porphyromonas, Prevotella, Fusobacterium, Leptotrichia;

Pałeczki Gram-dodatnie nieprzetrwalnikujące: Actinomyces, Propionibacterium, Eubacterium, Lactobacillus, Bifidobacterium, Mobiluncus;

Pałeczki Gram-dodatnie przetrwalnikujące (laseczki): Clostridium.

Występowanie bakterii beztlenowych we florze fizjologicznej człowieka.

Uwarunkowania zakażeń wywołanych przez bakterie beztlenowe, czynniki sprzyjające, czynniki warunkujące chorobotwórczość, postacie kliniczne zakażeń beztlenowcami, wskazania, rodzaje materiałów i transport na badania w kierunku beztlenowców.

Zasady badania bakteriologicznego w kierunku beztlenowców: pobieranie materiału, transport (odpowiednie podłoże transportowe), ocena preparatu bezpośredniego barwionego metodą Grama, posiewy na odpowiednie podłoża w warunkach beztlenowych, kontrola wzrostu w warunkach beztlenowych (równoległy przesiew na podłoża tlenowe i beztlenowe), identyfikacja biochemiczna, ocena wrażliwości beztlenowców na antybiotyki.

Zakażenia wywoływane przez beztlenowe promieniowce Actinomyces israeli (promienica) oraz przez laseczki z rodzaju Clostridium (C. tetani, C. difficile, C. botulinum, C. perfringens i inne) – chorobotwórczość, diagnostyka, epidemiologia, leczenie.

Mechanizmy odpornościowe w zakażeniach wywołanych przez beztlenowce.

Część praktyczna:

Film: Podstawowe metody hodowli beztlenowców.



Wejściówka

Hodowle beztlenowców – pokaz w pracowni diagnostycznej.

Wykonanie i oglądanie preparatów bezpośrednich barwionych metodą Grama z beztlenowcami (z płytki nazębnej, kieszonki dziąsłowej, kału).

Wykonanie posiewów w celu wykrycia obecności bakterii beztlenowych

Oglądanie hodowli z bakteriami beztlenowymi (charakterystyczna woń).

Wykonanie preparatów z hodowli Actinomyces i laseczek Clostridium.

Wykonanie preparatów z hodowli Propionibacterium acnes ze zmiany trądzikowej.

Różnicowanie biochemiczne przygotowanych szczepów bakterii beztlenowych (API, VITEK 2 Compact).

Ocena antybiogramu z bakterii beztlenowych, wypisanie wyniku.
11a. Bakterie beztlenowe

Ocena własnych hodowli z bakteriami beztlenowymi

Wykonanie preparatów z hodowli

Różnicowanie biochemiczne (API) bakterii beztlenowych oraz patogenów przewodu pokarmowego.


11b. Zakażenia układu pokarmowego. Zatrucia pokarmowe

Przypomnienie flory fizjologicznej przewodu pokarmowego i miejscowych mechanizmów

obronnych.

Czynniki etiologiczne (bakterie, wirusy, pasożyty), postacie kliniczne, epidemiologia, leczenie zakażeń przewodu pokarmowego i zatruć pokarmowych.

Zasady badań mikrobiologicznych w chorobach przewodu pokarmowego:


  • badanie kału i wymazów z odbytu na podłożach wybiórczo-różnicujących, badanie biochemiczne, typowanie serologiczne, typowanie fagowe;

  • posiew krwi, moczu, żółci, kału, odczyny serologiczne (dur i paradury);

  • wykrycie toksyn (Clostridium botulinum, Clostridium difficile, S aureus);

  • wykrycie antygenu w kale (Rotavirus);

Profilaktyka zakażeń jelitowych: badanie nosicielstwa Salmonella, Shigella, badanie stopnia zanieczyszczenia wody – miano coli.

Część praktyczna:

Wejściówka

Wykonanie posiewu własnych wymazów z odbytu lub kału na podłoża bakteriologiczne.

Oglądanie preparatów i dodatnich posiewów w kierunku patogenów układu pokarmowego.

Odczytanie odczynu Widala.

Ocena stopnia zanieczyszczenia wody (demonstracja).

Izolacja Clostridium difficile, potwierdzenie toksynotwórczości.

Oglądanie dodatnich posiewów w kierunku Campylobacter.

Wykrywanie antygenu Helicobacter pylori w kale testem ImmunoCard STAT! HpSA.

Prezentacja i omówienie wyników badań oznaczania przeciwciał IgG przeciwko Helicobacter pylori metodą IF oraz przeciwciał przeciwko specyficznym antygenom testem Westernblot.

Ocena wykonanych testów biochemicznych dla patogenów układu pokarmowego.

Wykonanie badania serologicznego celem wykrycia patogennych E coli.Ustalenie serotypu Salmonella, Shigella.Wykrycie antygenów rota-, adenowirusów, Helicobacter pylori. Wykrywanie przeciwciał przeciwko Helicobacter pylori.

12a. Zakażenia dróg oddechowych i oka

Przypomnienie flory fizjologicznej układu oddechowego oraz mechanizmów obrony przed zakażeniem.

Najczęstsze postaci kliniczne zakażeń górnych (URTI) i dolnych (LRTI) dróg oddechowych, czynniki etiologiczne (wirusy, grzyby, bakterie: gronkowce, paciorkowce, pałeczki Gram-ujemne, inne, drobnoustroje wywołujące atypowe zapalenia płuc: Mycoplasma, Chlamydia, Legionella, Coxiella), zakażenia pozaszpitalne i szpitalne.

Zasady diagnostyki (posiewy, badania serologiczne, wykrycie antygenu) i leczenia zakażeń układu oddechowego.

Chorobotwórczość, diagnostyka, epidemiologia zakażeń wywołanych przez Haemophilus influenzae, Mycoplasma pneumoniae, Legionella pneumophila, Bordetella pertussis.

Zakażenia oka – zakażenia wirusowe, grzybicze, bakteryjne, postaci kliniczne, zasady diagnostyki i leczenia.



Część praktyczna:

Wejściówka

Wykonanie preparatów bezpośrednich i posiewów materiałów z górnych dróg oddechowych.

Opracowanie plwociny.

Oglądanie i ocena preparatów bezpośrednich z plwociny (leukocyty, bakterie, grzyby).

Oglądanie hodowli różnych materiałów z dróg oddechowych z udziałem: Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Pseudomonas aeruginosa. Przypomnienie zasad różnicowania w/w drobnoustrojów.

Różnicowanie gatunków H influenzae (krążki X, V, XV) oraz Moraxella catarrhalis.

Wykrycie antygenu Legionella pneumophila w moczu testem BinaxNOW – demonstracja wyniku dodatniego i ujemnego , wykorzystanie testu w praktyce klinicznej.

Wykrycie antygenu Streptococcus pneumoniae w moczu testem BinaxNOW – demonstracja wyniku dodatniego i ujemnego, wykorzystanie testu w praktyce klinicznej.

Wykrycie antygenu Streptococcus pyogenes w materiale od pacjenta (wymaz z gardła, migdałków , rany, zmian skórnych itp.) test QUIKVUE+Strep A – omówienie wykonania testu i korzyści dla lekarza i pacjenta wynikających z szybkiego wykrycia obecności paciorkowców beta-hemolizujących gr. A w materiale badanym. Pokaz testu dodatniego i ujemnego.

Oznaczanie mRNA wirusa RS metodą RT-PCR w BAL-u, surowicy pacjenta – zastosowanie testu, przykłady wyników.


12b. Zakażenia dróg oddechowych i oka.

Odczyt testów biochemicznych.

Wykrywanie antygenów Legionella pneumophila met. immunofluorescencji i ELISA.

Ocena antybiogramów wykonanych z w/w drobnoustrojów, wypisanie i interpretacja wyniku.

Wykrywanie chlamydii i mykoplazm.

13a. Zakażenia układu moczowo-płciowego

Przypomnienie flory fizjologicznej układu moczowo-płciowego

Czynniki sprzyjające zakażeniom dróg moczowo-płciowych, postacie kliniczne.

Czynniki etiologiczne zakażeń dróg moczowych.

Badanie bakteriologiczne moczu – zasady i sposoby pobierania moczu, posiewy ilościowe i jakościowe, antybiogram. Flora fizjologiczna, stopnie czystości pochwy.

Najczęściej występujące stany zapalne pochwy: drożdżyca, rzęsistkowica, bakteryjna waginoza (Gardnerella vaginalis), chlamydioza (Chlamydia trachomatis), opryszczka (Herpes simplex typ 2). Zasady diagnostyki i leczenia.

Zakażenia wewnątrzpłodowe i okołoporodowe (Toxoplasma gondii, Rubella virus, CMV, HSV - TORCH; Treponema pallidum, Streptococcus agalactiae).

Część praktyczna:

Wejściówka

Wykonanie posiewu moczu ezą kalibrowaną.

Ocena biocenozy pochwy.

Oglądanie posiewów wymazów z pochwy.

Oglądanie hodowli Lactobacillus, Gardnerella vaginalis, Streptococcus agalactiae.

Zastosowanie podłoży chromogennych w diagnostyce moczu oraz identyfikacji S. agalactiae (Granada)– przykładowe posiewy

Przykład szybkiej diagnostyki – wykrywanie obecności Streptococcus agalactiae metodą Real-Time PCR w wymazach – demonstracja aparatu i omówienie testu.

Oznaczanie DNA Chlamydia trachomatis w wymazach z szyjki macicy, pochwy, BAL-u noworodka – zastosowanie testu, przykłady wyników.

Ocena jakościowych i ilościowych posiewów moczu.

Ocena antybiogramów z dróg moczowych, wypisanie i interpretacja wyniku.




13 b. Choroby przenoszone drogą płciową STD

Czynniki etiologiczne aktualnie związane z chorobami przenoszonymi drogą płciową:

1.wirusowe: 1.a: HSV, HPV, MCV (wywołują lokalne zmiany w obrębie i okolicy narządów rodnych); 1.b.

HIV, HBV, HDV, HCV, HGV, HTLV, HHV 8 (komórka docelowa poza układem płciowym);

2. bakteryjne: Treponema pallidum, Neisseria gonorrhoeae, Chlamydia trachomatis, Haemophilus ducreyi, Gardnerella vaginalis;

3. inne: Trichomonas vaginalis, drożdżaki;

Kiła – morfologia i fizjologia krętka bladego – Treponema pallidum, inne krętki wystepujące fizjologicznie i chorobotwórcze, diagnostyka kiły w zależności od okresu choroby (preparat bezpośredni, odczyny serologiczne klasyczne (VDRL, USR) i nowoczesne (FTA, FTA-ABS, immobilizacyjny), profilaktyka kiły, zakażenia poza kontaktem płciowym.

Rzeżączka – morfologia i fizjologia dwoinek rzeżączki – Neisseria gonorrhoeae, diagnostyka ostrej i przewlekłej rzeżączki (preparat bezpośredni, hodowle, identyfikacja), zakażenia poza kontaktem płciowym.

Nierzeżączkowe zapalenia cewki moczowej (NGU) – chlamydie, mykoplazmy, diagnostyka.

Chemioterapia STD.



Część praktyczna:

Wejściówka

Filmy: Rzeżączka. Kiła wczesna objawowa. HPV.

Oglądanie preparatów bezpośrednich z zakażenia dwoinkami rzeżączki.

Oglądanie hodowli dwoinek rzeżączki, wykonanie testu na wytwarzanie oksydazy.

Oglądanie odczynu FTA-ABS.

Oglądanie zestawu do diagnostyki Ureaplasma.

Wykrycie Chlamydia trachomatis w preparatach bezpośrednich metodą IF.

Oznaczanie genotypu wirusa HPV metodą PCR/hybrydyzacji w wymazach z kanału szyjki macicy, zeskrobin ze zmian chorobowych - przykłady wyników badań, omówienie zastosowania testu.



14a. Neuroinfekcje, zakażenia krwi, wsierdzia, skóry, kości i stawów.

Czynniki predysponujące do zakażeń CUN, drogi zakażenia.

Zasady pobierania płynu mózgowo-rdzeniowego do badania bakteriologicznego i wirusologicznego.

Czynniki etiologiczne zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych i mózgu -



  • bakteryjne ropne: Neisseria meningitidis, Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Staphylococus, Streptococcus agalactiae, pałeczki Gram-ujemne;

  • bakteryjne nieropne: Mycobacterium tuberculosis, Listeria monocytogenes, Borrelia burgdorferi, Treponema pallidum;

  • grzybicze: Cryptococcus neoformans, Candida

  • pasożytnicze: Toxoplasma gondii;

  • wirusowe (limfocytarne): wirusy neurotropowe – enterowirusy: Polio, Coxackie, Echo, arbowirusy, wścieklizny; wirusy nie neurotropowe, mogące dać powikłania mózgowe – odry, świnki, różyczki, herpes, adenowirusy, schorzenia latentne CUN;

Diagnostyka neuroinfekcji: badanie płynu mózgowo-rdzeniowego (preparaty bezpośrednie,

hodowle, wykazanie swoistych antygenów), posiewy innych materiałów, badania serologiczne (wykrycie przeciwciał).

Posocznica, bakteriemia, zapalenie wsierdzia – uwarunkowania kliniczne, czynniki etiologiczne, diagnostyka bakteriologiczna: zasady pobierania krwi na posiew ( czas, objętość, podłoża, liczba próbek itp.), metody hodowli krwi, ocena posiewów, interpretacja wyniku posiewu krwi.

Zapalenia skóry, stawów, kości, szpiku – czynniki etiologiczne, diagnostyka.

Zasady chemioterapii zakażeń CUN i krwi.

Część praktyczna:

Wejściówka

Demonstracja zestawów i podłoży do pobierania płynu mózgowo-rdzeniowego i krwi .

Oglądanie preparatów z zakażeń płynu mózgowo-rdzeniowego i krwi.

Hodowle i identyfikacja najczęstszych patogenów CUN i krwi.

Opracowanie dodatniej hodowli krwi w systemie monitorowanym.

Zestaw do identyfikacji antygenów H. influenzae, E. coli K1, S .agalactiae, N. meningitidis, Cryptococcus bezpośrednio z płynu mózgowo-rdzeniowego- zastosowanie w praktyce klinicznej

Ocena posiewów krwi.

Ocena antybiogramów, wypisanie i interpretacja wyniku.



14b. Zakażenia szpitalne

Definicja zakażenia szpitalnego, przepisy. Źródła i drogi szerzenia się zakażeń szpitalnych. Nosicielstwo, kolonizacja, zakażenie. Kliniczne postacie zakażeń szpitalnych.

Czynniki etiologiczne – bakteryjne, wirusowe, grzybicze, pasożytnicze. Charakterystyka drobnoustrojów szpitalnych - zmienność, oporność na antybiotyki. Zakażenia u chorych z niedoborami odporności (transplantacja, choroby nowotworowe, AIDS, dializa, inne)

Nadzór, kontrola, zapobieganie zakażeniom szpitalnym – rejestracja bierna, czynna.

Zasady chemioterapii zakażeń szpitalnych.

Część praktyczna:

Wejściówka

Film: Zakażenia szpitalne.

Oglądanie i odczytanie antybiogramów z zakażeń szpitalnych. Zasady dochodzenia epidemiologicznego w zakażeniach szpitalnych: typowanie fenotypowe i genotypowe szczepów szpitalnych (MRSA, pałeczki Gram-ujemne).

Wykrywanie MRSA w materiale bezpośrednim (np. wymaz z nosa) metodą Real-Time PCR w aparacie Gene-Expert – demonstracja i zastosowanie testu w codziennej pracy klinicznej.

Zapoznanie z aktami prawnymi aktualnie obowiązującymi dotyczącymi zakażeń szpitalnych .

Zasady współpracy lekarza z pracownią mikrobiologiczną.


15. Ćwiczenia praktyczne w pracowni (do realizacji w całym semestrze).





©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna