Adoracja: Wiara celebrowana w liturgii



Pobieranie 43.66 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar43.66 Kb.


Czwartek, 17.10.2013

Przygotowanie: Bractwo św. Zofii


Adoracja: Wiara celebrowana w liturgii


13. „Liturgia godzin”

Wystawienie Najświętszego Sakramentu.

Śpiew: Przed tak wielkim Sakramentem

Liturgia godzin


P.: Panie Jezu Chryste dziękujemy Ci za to, że nas dziś wezwałeś i zgromadziłeś tego wieczoru u Twoich stóp. Dziękujemy Ci za to, że, jak obiecałeś, „jesteś z nami po wszystkie dni aż do skończenia świata”. Każdy dzień jest nam dany po to, abyśmy w nim spotkali Ciebie, nasz Panie i Zbawicielu. Nasz przemijający czas ma nas prowadzić do wiekuistej kontemplacji Boga, do nieustannej adoracji. Kościół daje swoim wiernym Liturgię Godzin zwaną też Liturgią Uświęcenia Czasu aby przypominać im o tym ostatecznym celu i sensie wszelkiej aktywności.

Dziękujemy Ci Panie Jezu za modlitwę brewiarzową, która pomaga nam zatrzymać się i spotkać z Tobą mimo poczucia, że zbyt wiele się dzieje i czas za szybko ucieka. Jesteś Panem czasu. Bądź Panem całego naszego czasu..



Modlitwa w ciszy

L1: Z Katechizmu Kościoła Katolickiego: „Nikt nie może powiedzieć bez pomocy Duch Świętego ”Panem jest Jezus”. Za każdym razem, gdy zaczynamy modlić się do Jezusa, Duch Święty swoją uprzedzającą łaską wprowadza nas na drogę modlitwy. Właśnie dlatego Kościół zachęca nas, abyśmy codziennie wzywali Ducha Świętego, zwłaszcza na początku i na końcu każdej ważnej czynności. (KKK)

L2: Królu niebieski, Duchu Pocieszycielu, Duchu Prawdy, wszędzie obecny i napełniający wszystko, skarbcu wszelkiego dobra i źródło Życia, przybądź, zamieszkaj w nas i zbaw nas, o Ty, któryś jest Dobry

Śpiew: Stworzycielu Duchu Przyjdź



L1: Z Konstytucji o liturgii świętej: Najwyższy Kapłan Nowego i wiecznego Testamentu, Jezus Chrystus, przyjmując ludzka naturę, wniósł w to ziemskie wygnanie ów hymn, który w niebieskich przybytkach rozbrzmiewa po wszystkie wieki. Łączy on z sobą całą społeczność ludzką, aby wspólnie śpiewać tę boską pieśń chwały. Ten urząd kapłański wykonuje nadal przez swój Kościół, który nieustannie wielbi Boga i wstawia się za zbawienie całego świata nie tylko przez odprawianie Eucharystii, lecz także innymi środkami, zwłaszcza przez modlitwę brewiarzową.

Zgodnie ze starożytną tradycją chrześcijańską brewiarz jest tak ułożony, aby wszystkie pory dnia i nocy uświęcać przez uwielbienie Boga. Gdy kapłani oraz inne do tego przez Kościół wyznaczone osoby, lub też wierni modlący się wspólnie z kapłanem według zatwierdzonej formy, wykonują tę przedziwną pieśń chwały, wówczas jest to prawdziwie głos Oblubienicy, przemawiającej do Oblubieńca. Co więcej, jest to modlitwa Chrystusa i Jego Ciała zwrócona do Ojca.

Wszyscy poświęcający się tej modlitwie wypełniają zadanie Kościoła i zarazem uczestniczą w najwyższym zaszczycie Oblubienicy Chrystusa, ponieważ oddając Bogu chwałę, stoją przed tronem Bożym w imieniu Matki Kościoła.

Śpiew: Ludu królewski



L2: Anselm Grun komentując regułę św. Benedykta tak pisze: „Wskazówka św. Benedykta, by podczas modlitwy uświadamiać sobie w sposób szczególny Bożą obecność, ukazuje istotę jego podejścia do modlitwy. Nie są ważne poszczególne słowa, ważne jest trwanie w obecności Boga, skierowanie się ku Niemu, chłonięcie ciałem i duszą Jego obecności. Św. Benedykt opisuje ten stan trzema fragmentami psalmów: „Służcie Panu z bojaźnią”. Bojaźń jest postawą całkowitego otwarcia się na Boga, przepojeniem tajemniczą Bożą bliskością. „Psalite sapienter – śpiewajcie mądrze”. Sapienter odnosi się do modlitwy wewnętrznej. Mnich tak powinien recytować psalmy, by jego mowa była także przeżywaniem własnej wiary, poszukiwaniem Boga, który mówi w każdym słowie. Trzeci cytat odnosi się do liturgii niebiańskiej, w którą wprowadza nas udział w oficjum chórowym. „Będę śpiewał Ci psalm wobec aniołów”. Benedykt opisuje trwanie w Bożej obecności używając obrazu. Mnich powinien być świadom, że stoi przed Bogiem, którego adorują aniołowie, w jednym kręgu z aniołami patrzącymi na Najwyższego. Modlitwa mnicha jest wejściem w odwieczną pieśń anielską, wejściem w ich wspólnotę. Aniołowie są konkretnym odbiciem Bożej obecności. Wokół aniołów stoją modlący się, otuleni miłującą i zbawiającą Bożą obecnością.”

Śpiew: Głoś Imię Pana



L1: L. 1. W Ogólnym wprowadzeniu do liturgii godzin czytamy: „Godzina czytań podaje do rozważania Ludowi Bożemu, a zwłaszcza osobom szczególnie Bogu poświęconym, obfity skarbiec Pisma Świętego oraz najpiękniejsze teksty autorów pism dotyczących życia duchowego. Godzina czytań nie jest jednak tylko samym czytaniem odpowiednich tekstów, ale dzięki psalmom, hymnom, modlitwom i pozostałym elementom, jest także prawdziwą Godziną modlitewną. W niej, w sposób szczególny może być prowadzony dialog między Bogiem a ludźmi: modlitwa towarzyszy czytaniu Pisma św. I w ten sposób nawiązuje się rozmowa między Bogiem a człowiekiem... do Niego się zwracamy, gdy się modlimy, Jego słuchamy czytając Słowo Boże.”

Śpiew: Twoje Słowo



L2: Dziś wspominamy św. Ignacego Antiocheńskiego – biskupa i męczennika. Ignacy był po św. Piotrze drugim biskupem Kościoła w Antiochii. Skazany na pożarcie przez dzikie zwierzęta został przewieziony do Rzymu i tam poniósł śmierć męczeńską około roku 107 za panowania cesarza Trajana. W drodze do Rzymu wysłał 7 listów do różnych Kościołów. W tych listach wyłożył naukę o Chrystusie, o Kościele i o życiu chrześcijańskim. Włączmy się w modlitwę Kościoła odmawiając dzisiejszą Godzinę Czytań.

Godzina czytań na dzień 17.10.13


K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

HYMN

1 Jezu, bóstwem równy Ojcu,
Uniżyłeś się jak sługa,
Krzyż przyjmując z posłuszeństwa,
By nas zbawić swoją śmiercią.

2 Ojciec za to Cię wywyższył,
Dał Ci moc nad wszelkim bytem,
By na Twoje imię święte
Każde zgięło się kolano.

3 Razem z wszystkim, co stworzyłeś,
Twój majestat wysławiamy,
Ty zaś pomnij, Synu Boży,
Żeś na wieki naszym bratem.

4 Jezu, pochyl się nad nami,
Zdejmij ciężar naszej winy,
Pociesz w trudzie i niedoli,
Bądź nam światłem wśród ciemności.

5 Pomóż iść przez całe życie
Z czystym sercem i nadzieją,
Że objawisz swe oblicze
W dniu ostatnim ziemskiej drogi.

6 Niechaj wszelki język wyzna,
Żeś jest Panem w chwale Ojca,
Który z Tobą w Duchu Świętym
Wiecznie hołd i cześć odbiera. Amen.

PSALMODIA

1 ant. Nie ocaliło ich własne ramię, * lecz prawica Twoja i światło Twego oblicza.



Psalm 44

Modlitwa w czasie klęski narodu

We wszelkich przeciwnościach odnosimy pełne zwycięstwo dzięki Temu, który nas umiłował

I

Boże, słyszeliśmy na własne uszy, †


ojcowie nasi nam opowiedzieli *
o czynach, których za ich dni dokonałeś w pradawnych czasach.

Ty własną ręką zasadziłeś ich po wygnaniu pogan; *


by ich rozprzestrzenić, wypleniłeś narody.

Bo nie zdobyli ziemi mieczem swoim *


ani ich nie ocaliło własne ramię,

Lecz ramię i prawica Twoja, *


i światło Twego oblicza, boś ich umiłował.

Ty, mój Boże, jesteś moim Królem, *


który zapewnił zwycięstwo Jakubowi.

Dzięki Tobie starliśmy naszych wrogów, *


w imię Twoje zdeptaliśmy napastników.

Bo nie zaufałem mojemu łukowi *


ani mój miecz mnie nie ocalił,

Lecz Ty nas wybawiłeś od wrogów *


i zawstydziłeś tych, co nas nienawidzą.

Każdego dnia chlubimy się Bogiem *


i nieustannie sławimy Twe imię.

Chwała Ojcu i Synowi, *


i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *


i na wieki wieków. Amen.

Ant. Nie ocaliło ich własne ramię, / lecz prawica Twoja i światło Twego oblicza.

2 ant. Pan nie odwróci od was swojego oblicza, * jeśli się nawrócicie do Niego.

II

A jednak nas odrzuciłeś i okryłeś wstydem, *


już nie wyruszasz z naszymi wojskami.

Sprawiłeś, że ustępujemy przed wrogiem, *


a ci, co nas nienawidzą, łup sobie zdobyli.

Na rzeź nas wydałeś jak owce *


i rozproszyłeś między poganami.

Swój lud sprzedałeś za bezcen *


i niewiele zyskałeś z tej sprzedaży.

Wystawiłeś nas na wzgardę sąsiadów, *


na śmiech otoczenia, na urągowisko.

Uczyniłeś nas przysłowiem wśród pogan, *


głowami potrząsają nad nami ludy.

Moja zniewaga jest zawsze przede mną *


i wstyd mi twarz okrywa,

Na głos miotającego szyderstwa i obelgi, *


wobec mściwego nieprzyjaciela.

Chwała Ojcu i Synowi, *


i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *


i na wieki wieków. Amen.

Ant. Pan nie odwróci od was swojego oblicza, / jeśli się nawrócicie do Niego.

3 ant. Powstań, Panie, * i nie odrzucaj nas na zawsze.

III

Wszystko to na nas przyszło, †


choć nie zapomnieliśmy o Tobie *
i nie złamaliśmy Twojego przymierza.

Nie odwróciło się nasze serce *


ani kroki nie zboczyły z Twej ścieżki,

Kiedy nas starłeś w krainie szakali *


i okryłeś nas mrokiem.

Gdybyśmy zapomnieli imię naszego Boga *


i wyciągali ręce do boga obcego,

Czyżby Bóg nie dostrzegł tego, *


On, który zna tajniki serca?

Lecz to z powodu Ciebie ciągle nas mordują, *


mają nas za owce na rzeź przeznaczone.

Ocknij się! Dlaczego śpisz, Panie? *


Przebudź się! Nie odrzucaj nas na zawsze!

Dlaczego ukrywasz Twoje oblicze, *


zapominasz o naszej nędzy i ucisku?

W proch runęło nasze życie, *


ciałem przylgnęliśmy do ziemi.

Powstań, przyjdź nam na pomoc *


i wyzwól nas przez swoją łaskę!

Chwała Ojcu i Synowi, *


i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *


i na wieki wieków. Amen.

Ant. Powstań, Panie, i nie odrzucaj nas na zawsze.

K. Panie, okaż Twemu słudze światłość swego oblicza.
W. I naucz mnie Twoich ustaw.

I CZYTANIE

Początek Księgi proroka Aggeusza 1, 1-2, 1



Zachęta do odbudowania świątyni. Chwała przyszłej świątyni

W drugim roku rządów króla Dariusza, w pierwszym dniu szóstego miesiąca Pan skierował te słowa przez proroka Aggeusza do Zorobabela, syna Szealtiela, namiestnika Judy, i do arcykapłana Jozuego, syna Josadaka: «Tak mówi Pan Zastępów: Ten lud powiada: "Jeszcze nie nadszedł czas, aby odbudowywać dom Pański". Wówczas Pan skierował te słowa przez proroka Aggeusza: Czy to jest czas stosowny dla was, by spoczywać w domach wyłożonych płytami, podczas gdy ten dom leży w gruzach? Teraz więc - tak mówi Pan Zastępów: Rozważcie tylko, jak się wam wiedzie! Siejecie wiele, lecz plon macie lichy; przyjmujecie pokarm, lecz nie ma go do sytości; pijecie, lecz nie gasicie pragnienia; okrywacie się, lecz się nie rozgrzewacie; ten, kto pracuje, aby zarobić, pracuje odkładając do dziurawego mieszka!

Tak mówi Pan Zastępów: Wyjdźcie w góry i sprowadźcie drewno, a budujcie ten dom, bym sobie w nim upodobał i doznał czci - mówi Pan. Rozważcie tylko, jak się wam wiedzie! Wyglądaliście wiele, a oto macie mało, a kiedy i to niewiele znieśliście do domu, Ja to rozproszyłem. Dlaczego tak się dzieje? - wyrocznia Pana Zastępów: Z powodu mego domu, który leży w gruzach, podczas gdy każdy z was pilnie się troszczy o swój własny dom. Dlatego niebiosa nad wami zatrzymały rosę, a ziemia nie dała swego urodzaju. Ja sprowadziłem bowiem suszę na ziemię i na góry, na pszenicę, na winne krzewy i na oliwki - na wszystko, cokolwiek może wydać rola, na ludzi i na bydło, i na wszelką pracę rąk». Zorobabel, syn Szealtiela, i arcykapłan Jozue, syn Josadaka, a także cała Reszta ludu usłyszeli wówczas głos Pana Boga swego i słowa proroka Aggeusza - jako że wysłał go ich Pan Bóg - i lud przejął się lękiem przed Panem. Aggeusz zaś, wysłannik Pański, pełniąc to poselstwo Pańskie, przemówił do ludu tymi słowami: «Ja jestem z wami! - wyrocznia Pana».

Pobudził więc Pan ducha Zorobabela, syna Szealtiela, namiestnika Judy, i ducha arcykapłana Jozuego, syna Josadaka, a także ducha całej Reszty ludu; przyszli więc i wzięli się do pracy przy domu swego Boga, Pana Zastępów, dnia dwudziestego czwartego szóstego miesiąca, w drugim roku [rządów] króla Dariusza.

Dnia dwudziestego pierwszego siódmego miesiąca Pan skierował te słowa do proroka Aggeusza: «Powiedzże to Zorobabelowi, synowi Szealtiela, namiestnikowi Judy, i arcykapłanowi Jozuemu, synowi Josadaka, a także reszcie ludu: Czy jest między wami ktoś, co widział ten dom w jego dawnej chwale? A jak się on wam teraz przedstawia? Czyż nie wydaje się wam, jakby go w ogóle nie było? Teraz jednak nabierz ducha, Zorobabelu - wyrocznia Pana – nabierz ducha, arcykapłanie Jozue, synu Josadaka, nabierz też ducha cały lud ziemi! - wyrocznia Pana. Do pracy! Bo Ja jestem z wami, wyrocznia Pana Zastępów. Zgodnie z przymierzem, które zawarłem z wami, gdyście wyszli z Egiptu, duch mój stale przebywa pośród was; nie lękajcie się!

Bo tak mówi Pan Zastępów: Jeszcze raz, a jest to jedna chwila, a Ja poruszę niebiosa i ziemię, morze i ląd. Poruszę wszystkie narody, tak że napłyną kosztowności wszystkich narodów, i napełnię chwałą ten dom, mówi Pan Zastępów. Do Mnie należy srebro i do Mnie złoto – wyrocznia Pana Zastępów. Przyszła chwała tego domu będzie większa od dawnej, mówi Pan Zastępów; na tym to miejscu Ja udzielę pokoju» - wyrocznia Pana Zastępów.



RESPONSORIUM Ag 1, 8; Iz 56, 7

W. Pan mówi: Wyjdźcie na górę † i budujcie dom, * Bym sobie w nim upodobał.

K. Mój dom będzie nazwany domem modlitwy dla wszystkich narodów.

W. Bym sobie.



II CZYTANIE

Z listu św. Ignacego Antiocheńskiego, biskupa i męczennika do Rzymian


(Cap. 4, 1-2; 6, 1-8, 3: Funk 1, 217-223)

Pszenicą Bożą jestem; zmielą mnie zęby dzikich zwierząt

Piszę do wszystkich Kościołów i ogłaszam wszystkim, iż chętnie umrę dla Boga, jeśli mi w tym nie przeszkodzicie. Proszę was, wstrzymajcie się od niewczesnej życzliwości. Pozwólcie mi się stać pożywieniem dla dzikich zwierząt, dzięki którym dojdę do Boga. Jestem Bożą pszenicą. Zostanę starty zębami dzikich zwierząt, aby się stać czystym chlebem Chrystusa. Proście za mną Chrystusa, abym za sprawą owych zwierząt stał się żerową ofiarną dla Boga.

Na nic mi się zdadzą ziemskie przyjemności i królestwa świata. Lepiej mi umrzeć w Chrystusie, niż panować nad całą ziemią. Szukam Tego, który za nas umarł; pragnę Tego, który dla nas zmartwychwstał. Bliskie jest moje narodzenie. Wybaczcie mi, bracia! Nie wzbraniajcie żyć, nie chciejcie, abym umarł. Skoro pragnę należeć do Boga, nie wydawajcie mnie światu i nie uwodźcie tym, co ziemskie. Pozwólcie chłonąć światło nieskalane. Gdy je osiągnę, będę pełnym człowiekiem. Pozwólcie mi naśladować mękę mego Boga. Jeśli ktoś ma Go w swoim sercu, zrozumie, czego pragnę, a znając powód mego utrapienia, ulituje się nade mną.

Książę tego świata chce mnie porwać i przeszkodzić memu dążeniu do Boga. Niechaj go nikt z was nie wspomaga. Bądźcie raczej po mojej stronie, to jest po stronie Boga. Nie rozprawiajcie o Jezusie Chrystusie, gdy równocześnie pragniecie świata. Niechaj nie mieszka w was zazdrość. Nawet gdybym prosił, będąc u was, nie słuchajcie; uwierzcie raczej temu, co teraz do was piszę. Piszę zaś będąc przy życiu, a pragnąc śmierci. Moje upodobania zostały ukrzyżowane i nie ma już we mnie pożądania ziemskiego. Jedynie woda żywa przemawia do mnie z głębi serca i mówi: Pójdź do Ojca. Nie cieszy mnie zniszczalny pokarm ani przyjemności świata. Pragnę Bożego chleba, którym jest Ciało Jezusa Chrystusa z rodu Dawida, i napoju, którym jest Jego Krew – miłość niezniszczalna.

Nie chcę już dłużej żyć na ziemi. Stanie się tak, jeśli zechcecie. W tych krótkich słowach was proszę: Wierzcie mi: Jezus Chrystus pozwoli wam zobaczyć, iż mówię szczerze. Przez Jego to prawdomówne usta Ojciec rzeczywiście przemówił. Módlcie się za mnie, abym doszedł do Niego. Napisałem wam, kierując się nie ludzkim rozumieniem, ale myślą Boga. Jeśli będę cierpiał, będzie to znakiem waszej do mnie miłości, jeśli zostanę uwolniony, będzie to oznaczać waszą niechęć.

RESPONSORIUM Łk 12, 48; Mdr 6, 6

W. Nic nie ukryje się przed wami, † jeżeli będziecie mieć doskonalą wiarę w Jezusa Chrystusa, i miłość, / które są początkiem i celem życia; * Początkiem jest wiara, celem zaś miłość.

K. Przyobleczcie się w łagodność, odnówcie się w wierze, którą jest Ciało Pańskie i w miłości, którą jest Krew Chrystusa. W. Początkiem.

MODLITWA

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, Ty chcesz, aby świadectwo świętych męczenników było ozdobą całego Kościoła, * spraw, aby sławne męczeństwo świętego Ignacego z Antiochii, przez które zasłużył na wieczną chwałę, * było dla nas źródłem męstwa w wierze. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

K. Błogosławmy Panu.

W. Bogu niech będą dzięki.

Śpiew: Jak dobrze jest dziękować Ci, Panie


Modlitwa na Rok Wiary


P: Zbawicielu świata, dziękujemy Ci za dar wspólnej modlitwy i adoracji. Przy Tobie rośnie nasza wiara, umacnia się nadzieja, rozpala się miłość. Kończąc naszą wspólną modlitwę, gorąco prosimy Cię o pomnożenie naszej wiary. Spraw, aby nasza wiara stawała się coraz mocniejsza i aby coraz bardziej przemieniała nasze życie. Po tej modlitwie pozostaniemy na dłuższej adoracji w ciszy.

L1: Panie Jezu, Synu Boga żywego, przymnóż nam wiary w Twoje słowo, w którym ukryta jest prawda i w którym Ty sam jesteś obecny. Otwórz nasz umysł i serce, abyśmy uważnie słuchali słów Ewangelii i gorliwie poznawali Twoją naukę, przekazywaną przez Kościół. Ześlij na nas swego Ducha, aby doprowadził nas do całej prawdy.

Śpiew: Panie, przymnóż nam wiary.



L2: Zbawicielu świata, przymnóż nam wiary w Twoje zbawcze działanie w sakramentach świętych i Twoją obecność pośród nas w znaku chleba. Niech nasza wiara objawi się w chętnym przychodzeniu na adorację i pełnym zaangażowaniu w przeżywanie sakramentów, szczególnie Eucharystii.

Śpiew: Panie, przymnóż nam wiary.



L3: Jezu, Synu Maryi, przymnóż nam wiary w Twoją obecność w nas samych i w innych ludziach. Nie pozwól nam zapomnieć o Twoich słowach: „Cokolwiek uczyniliście jednemu z najmniejszych, Mnieście uczynili”. Dodaj nam sił, abyśmy służyli Ci w ludziach, do których nas posłałeś.

Śpiew: Panie, przymnóż nam wiary.



P: Przyjmij, miłosierny Jezu, naszą pokorną modlitwę o pomnożenie wiary. Niech ona kształtuje całe nasze życie i doprowadzi nas do Ciebie. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.

Adoracja w ciszy.



©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna