Agent transferowy



Pobieranie 56.9 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar56.9 Kb.
Agent transferowy - instytucja, która na zlecenie funduszu prowadzi rozliczenia sprzedawanych i odkupywanych jednostek uczestnictwa, prowadzi rejestr uczestników funduszu oraz świadczy usługi rachunkowo-księgowe.

Akcja - papier wartościowy, potwierdzający uczestnictwo jego właściciela w kapitale spółki akcyjnej. Akcja uprawnia do uczestnictwa w zyskach spółki w formie dywidendy, a w przypadku likwidacji spółki do udziału w jej majątku.

Aktywa funduszu – czyli jego majątek, na który składają się lokaty oraz środki finansowe pochodzące z wpłat uczestników i z innych źródeł.

Aktywa netto funduszu – aktywa fundusz pomniejszone o jego zobowiązania.

Alokacja (z łac. allocatio) składki – czyli podział składki, wpłacanej przez uczestnika w ramach jednego programu inwestycyjnego (prowadzonego przez jedno TFI), między kilka funduszy o różnej polityce inwestycyjnej.

»B

Bessa - silny i długotrwały spadek kursu papierów wartościowych, notowanych na giełdzie.

Blokada rejestru - jeśli w określonym czasie uczestnik funduszu nie zamierza przeprowadzać żadnych transakcji, może zlecić blokadę rejestru. W czasie blokady rejestru, nie będą na nim przeprowadzane żadne transakcje.

Bon - krótkoterminowy papier wartościowy, którego emitent potwierdza, że zaciągnął pożyczkę i zobowiązuje się zwrócić ją wraz z odpowiednimi odsetkami w określonym terminie, nie dłuższym niż jeden rok.

»C

Cel inwestycyjny funduszu - jest określany w statucie funduszu inwestycyjnego. Jest to wyznacznik działania funduszu, zmierzającego do osiągnięcia założonych dochodów dla uczestników funduszu. Może to być np. utrzymanie realnej wartości aktywów. W takim przypadku fundusz dąży do osiągnięcia stopy zwrotu powyżej poziomu inflacji.

Cel inwestycyjny inwestora – planowane przez inwestora osiągnięcie zysku z określonej kwoty przeznaczonej do inwestycji po upływie założonego okresu inwestowania.

Cena nabycia jednostki uczestnictwa - cena jednostki uczestnictwa, po jakiej fundusz sprzedaje (zbywa) swoje jednostki. Cenę jednostki ustala się na podstawie wartości aktywów netto funduszu przypadających na jednostkę uczestnictwa (NAV) . Cena ta może być powiększona o opłatę manipulacyjną, pobieraną przez fundusz przy zbywaniu jednostek uczestnictwa. Jeśli fundusz nie pobiera opłaty manipulacyjnej, cena nabycia jest równa wartości NAV.

Cena odkupienia jednostki uczestnictwa - cena jednostki uczestnictwa, po jakiej fundusz odkupuje swoje jednostki od uczestników. Cena tą ustala się na podstawie wartości aktywów netto funduszu przypadających na jednostkę uczestnictwa (NAV).

Certyfikat inwestycyjny – papier wartościowy emitowany przez fundusze inwestycyjne zamknięte. Jest odpowiednikiem jednostki uczestnictwa, którą oferuje fundusz inwestycyjny otwarty. Fundusze inwestycyjne zamknięte emitują ograniczoną liczbę udziałów (stąd określenie: "zamknięte"). Cena certyfikatów, podobnie jak ceny akcji, jest ustalana przede wszystkim na giełdzie, a nie na podstawie wyceny aktywów funduszu przypadających na certyfikat.

»D

Depozytariusz – instytucja, która przechowuje aktywa funduszu, sprawuje kontrolę nad funduszem, szczególnie w zakresie inwestycji i zarządzania powierzonymi pieniędzmi. Depozytariusz czuwa też nad zgodnością działań funduszu z przepisami prawa i własnym statutem. Depozytariusz działa w imieniu uczestników funduszu. Depozytariuszem może zostać bank z siedzibą w Polsce, dysponujący środkami własnymi w wysokości co najmniej 100 mln zł, oddział instytucji kredytowej, posiadający siedzibę na terytorium Polski, jeżeli fundusze przydzielone do dyspozycji tego oddziału wynoszą co najmniej 100 mln zł lub Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych. Depozytariusz nie może być akcjonariuszem towarzystwa zarządzającego funduszem, którego aktywa przechowuje. Pracownicy depozytariusza nie mogą być członkami władz towarzystwa.

Dochód funduszu - przychody z lokat netto (czyli pomniejszone o podatek) lub zrealizowany zysk (bądź strata) ze zbycia lokat.

Doradca inwestycyjny – to osoba, posiadająca uprawnienia do zarządzania aktywami funduszu inwestycyjnego, legitymująca się odpowiednią licencją, uzyskaną po egzaminach przed Komisją Papierów Wartościowych i Giełd. Doradca inwestycyjny zajmuje się zarządzaniem funduszami. To do niego należy podejmowanie decyzji o tym, kiedy i jak zainwestować aktywa funduszu. Towarzystwo musi zatrudniać co najmniej dwóch doradców.

Dystrybutor - fundusz lub inna instytucja uprawniona przez fundusz do realizowania dyspozycji i zleceń złożonych przez uczestników funduszu. Z reguły dystrybutorem jest biuro maklerskie lub bank.

Dywersyfikacja lokat - ograniczenie ryzyka inwestycji poprzez lokowanie pieniędzy nie w jednym, ale w dwóch lub więcej funduszach o odmiennej polityce inwestycyjnej.

Dywersyfikacja portfela funduszu - rozproszenie aktywów funduszu na różne lokaty w celu ograniczenia ryzyka inwestycyjnego, związanego z danym rodzajem lokaty.

Dzień przeliczenia – dzień, w którym na rachunku inwestora zostają zapisane nabyte przez inwestora jednostki danego funduszu, a także dzień odpisania z tego rachunku jednostek, które zostały sprzedane przez inwestora.

Dzień wyceny – dzień ustalania wartości jednostki uczestnictwa na podstawie rynkowej wartości wszystkich lokat. Najczęściej dniami wyceny są dni, w których odbywają się sesje Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie.

»E

Emitent - podmiot, który oferuje nabywcom papiery wartościowe i inne instrumenty finansowe, a z pieniędzy uzyskanych z ich sprzedaży finansuje swoje wydatki. Nabywca, którym może być fundusz inwestycyjny, oczekuje dochodów wynikających np. z oprocentowania emitowanych obligacji lub wzrostu cen akcji.

»F

Fundusz akcji – fundusz, którego polityka inwestycyjna zakłada inwestowanie aktywów głównie w instrumenty o podwyższonym ryzyku inwestycyjnym (np. akcje). Udział akcji w portfelu takiego funduszu może wynieść 100 proc., zazwyczaj nie przekracza 90 proc.

Fundusz inwestycyjny – instytucja zbiorowego inwestowania, jego działalność polega na lokowaniu zebranych od uczestników pieniędzy w papiery wartościowe i inne prawa majątkowe, określone w ustawie. Fundusze inwestycyjne są tworzone i zarządzane przez towarzystwa funduszy inwestycyjnych.

Fundusz obligacji – fundusz, którego polityka inwestycyjna zakłada inwestowanie aktywów głównie w lokaty o przewidywalnym dochodzie (np. obligacje i bony skarbowe). Udział tych bezpiecznych lokat w portfelu tego funduszu powinien wynosić co najmniej 90 proc.

Fundusz podstawowy - to szczególna konstrukcja funduszu inwestycyjnego. Towarzystwo funduszy inwestycyjnych może utworzyć tzw. fundusz podstawowy, który sprzedaje swoje jednostki uczestnictwa lub emituje certyfikaty inwestycyjne wyłącznie określonym w statucie innym funduszom inwestycyjnym, utworzonym przez to samo towarzystwo, tzw. funduszom powiązanym.

Fundusz portfelowy – certyfikaty inwestycyjne tego funduszu są przydzielane tylko w zamian za odpowiedni pakiet papierów wartościowych, z których fundusz buduje swój portfel.

Fundusz sektorowy – fundusz, którego polityka inwestycyjna zakłada inwestowanie aktywów głównie w przedsiębiorstwa danej branży, np. akcje firm teleinformatycznych.

Fundusz sekurytyzacyjny – emituje certyfikaty inwestycyjne, by za pozyskane pieniądze nabyć wierzytelności.

Fundusz stabilnego wzrostu – fundusz, którego polityka inwestycyjna zakłada inwestowanie znacznej części aktywów w lokatach o przewidywalnym dochodzie (czyli w bony skarbowe, obligacje), a mniejszej części - w lokaty o wyższym ryzyku inwestycyjnym (czyli akcje). Udział akcji w portfelu tego funduszu maksymalnie może wynosić 40 proc., a średnio wynosi 30 proc.

Fundusz zrównoważony – fundusz, którego polityka inwestycyjna zakłada inwestowanie w części aktywów w lokatach o przewidywalnym dochodzie (bony skarbowe i obligacje), a części w lokatach o wyższym ryzyku inwestycyjnym (akcje). Udział akcji w portfelu typowego funduszu zrównoważonego wynosi od 40 do 60 proc. Średnio akcje stanowią 50 proc. aktywów tego funduszu.

»G

Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie – (w skrócie: GPW – czytaj: gie-pe-wu). Aktualnie jedyna w Polsce giełda papierów wartościowych, na której odbywa się przede wszystkim krajowy obrót akcjami publicznych spółek akcyjnych, obligacjami państwowymi, walorami Narodowych Funduszy Inwestycyjnych i innymi papierami dopuszczonymi do obrotu publicznego.

»H

Hossa - długotrwała zwyżka kursów papierów wartościowych notowanych na giełdzie, podnosząca w istotny sposób wycenę poszczególnych walorów, jak i całego rynku.

»I

Inflacja - wskaźnik wzrostu cen i usług wyrażony w procentach. Wskaźnik ten regularnie jest publikowany przez Główny Urząd Statystyczny.

Instrumenty pochodne – to instrumenty finansowe mające postać kontraktu, którego wartość zależy od wartości innego instrumentu finansowego (np. akcji czy waluty) lub towaru, zwanego instrumentem podstawowym. Inaczej mówiąc, instrument pochodny "pochodzi" od instrumentu podstawowego.

Instrumenty rynku pieniężnego - papiery wartościowe, takie jak bony skarbowe, obligacje o krótkim (do jednego roku) terminie wykupu, a także depozyty na okres jednego roku.

Inwestor – osoba, która lokuje swoje oszczędności w wybranej formie inwestycji, np. funduszu inwestycyjnym, w akcje spółek notowanych na giełdzie lub w nieruchomości, w celu zwiększenia realnej wartości tych oszczędności.

»J

Jednostki uczestnictwa - jednostki uczestnictwa oferują fundusze inwestycyjne otwarte. Jednostki uczestnictwa nabywane są bezpośrednio od funduszu po złożeniu odpowiedniej dyspozycji wobec funduszu. Jednostki uczestnictwa dają jednakowe prawa do udziału w aktywach funduszu. W zależności od wielkości wpłaty, uczestnik funduszu ma przydzieloną odpowiednią liczbę jednostek uczestnictwa.

»K

Klasyfikacja funduszy – kryterium podziału funduszy inwestycyjnych. Fundusze można podzielić np. według kryterium prawnego (fundusze otwarte, specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte oraz fundusze inwestycyjne zamknięte) lub według kryterium polityki inwestycyjnej (fundusze akcji, obligacji, rynku pieniężnego, zrównoważone).

Komisja Papierów Wartościowych i Giełd - w skrócie: KPWiG. Sprawuje nadzór m.in. nad towarzystwami funduszy inwestycyjnych oraz zarządzanymi przez nie funduszami. Jest organem administracji państwowej, nadzorującym publiczny obrót papierami wartościowymi, pilnującym sprawnego funkcjonowania rynku papierów wartościowych i chroniącym inwestorów, w tym uczestników funduszy.

Konwersja- przenoszenie oszczędności między funduszami w obrębie jednego towarzystwa. Konwersji można dokonać za pośrednictwem jednego zlecenia, obejmującego umorzenie jednostek uczestnictwa w jednym funduszu i nabycie jednostek w innym, zarządzanym przez to samo towarzystwo.

Koszty limitowane - koszty pokrywane z aktywów funduszu. Określenie "limitowane" oznacza, że ich dopuszczalna wysokość została określona w statucie funduszu. Jeżeli rzeczywisty poziom tych kosztów przekracza limit określony w statucie, to nadwyżkę pokrywa towarzystwo.

Koszty nielimitowane - koszty pokrywane z aktywów funduszu, bez górnego limitu określonego w statucie. Do tej kategorii zaliczane są koszty opłat wymaganych przez organy państwowe oraz koszty transakcyjne, związane z nabywaniem i sprzedażą lokat stanowiących aktywa funduszu.

»L

Limit inwestycyjny - określona w procentach część aktywów funduszu inwestycyjnego, która może być zainwestowana w lokaty danej kategorii. Takie ograniczenia w lokowaniu aktywów funduszu, mają na celu ograniczenie ryzyka inwestycyjnego.

»N

Nabycie – zakup jednostek uczestnictwa wybranego funduszu, poprzez złożenie zlecenia nabycia i wpłacenia odpowiedniej kwoty. Wpłaty mogą być dokonywane w punktach obsługi klienta (POK) lub przelewem z banku/przekazem pocztowym bezpośrednio na konto funduszu.

»O

Obligacja- papier wartościowy, którego emitent, czyli wystawca, potwierdza, że zaciągnął pożyczkę w określonej wysokości i zobowiązuje się zwrócić ją wraz z odsetkami w określonym terminie. Emitentami obligacji mogą być Skarb Państwa (obligacje skarbowe), związki samorządowe (obligacje gminne, komunalne), przedsiębiorstwa (obligacje przedsiębiorstw). Obligacja ma wartość nominalną (zazwyczaj równą kwocie pożyczki) oraz realną (kurs), jeśli jest przedmiotem obrotu giełdowego lub pozagiełdowego, uzależnioną od stopy oprocentowania i aktualnego popytu i podaży.

Odkupienie - odkupienie od uczestnika przez fundusz jednostek uczestnictwa. Odkupienie odbywa się na zlecenie uczestnika, które można składać osobiście lub przez pełnomocnika w punkcie obsługi klienta (POK) lub telefonicznie/faksem - po podpisaniu odpowiedniej umowy. W zleceniu odkupienia uczestnik określa liczbę jednostek albo kwotę, za jaką mają być odkupione jednostki uczestnictwa.

Opłata - wszelkie koszty ponoszone przez inwestora w wybranej formie inwestycji, obniżające zysk z tej inwestycji.

Opłata manipulacyjna - opłata pobierana jednorazowo od wpłat za nabycie jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego. Pobierana jest przed przeliczeniem wpłaty na jednostki. Zwykle maleje wraz z przyrostem stażu członkowskiego lub ze wzrostem wpłacanych kwot..

Opłata za zarządzanie- to wynagrodzenie pobierane przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych (TFI) za zarządzanie funduszem. Opłata ta pokrywana jest z aktywów funduszu w każdym dniu ich wyceny, określana jest jako procent tych aktywów. Maksymalny poziom opłaty za zarządzanie określa statut funduszu. Opłata za zarządzanie należy do kosztów limitowanych. Opłata za zarządzanie jest uwzględniania przy wyliczaniu wartości jednostki uczestnictwa.

»P

Papiery dłużne – to różnego rodzaju obligacje, weksle, certyfikaty, bony skarbowe i pieniężne. Papiery dłużne zazwyczaj charakteryzują się wysoką płynnością i niewielkim ryzykiem inwestycyjnym.

Papier wartościowy - dokument określający prawa majątkowe przysługujące jego posiadaczowi. Papierami wartościowymi są np.: akcje, obligacje, bony skarbowe, bony oszczędnościowe, banknoty, czeki, weksle, a także jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. Ze względu na rodzaj praw majątkowych, papiery wartościowe można podzielić na reprezentujące współwłasność (akcje) lub wierzytelność (pozostałe). Ze względu na charakter dochodu uzyskiwanego z danego papieru wartościowego, wyróżnia się papiery wartościowe o stałym dochodzie (akcje uprzywilejowane, obligacje o kuponie zerowym lub stałym oprocentowaniu, weksle) oraz papiery wartościowe o zmiennym dochodzie (m.in. akcje zwykłe, obligacje o zmiennym oprocentowaniu, jednostki uczestnictwa funduszy inwestycyjnych).

Pełnomocnik - osoba, instytucja uprawniona przez klienta do dysponowania jednostkami uczestnictwa w jego imieniu. Pełnomocnictwo udzielane jest pisemnie.

POK - punkt obsługi klientów prowadzony przez dystrybutora (np. biuro maklerskie, bank).

Polityka inwestycyjna funduszu - polityka inwestycyjna jest zapisana w statucie funduszu i informuje potencjalnych uczestników, w jaki sposób fundusz zamierza osiągnąć swój cel inwestycyjny. Polityka inwestycyjna określa kategorie lokat, w jakie będzie inwestował aktywa fundusz oraz wyjaśnia, jakimi kryteriami będą się kierować zarządzający funduszem przy wyborze tych lokat, by fundusz osiągnął zamierzony cel inwestycyjny.

Portfel funduszu - to wszystkie aktywa funduszu, ulokowane w określonych kategoriach lokat.

PPE - Pracowniczy Program Emerytalny, jest elementem III filaru systemu emerytalnego. Jest dobrowolna forma oszczędzania na dodatkową emeryturę. PPE tworzy i finansuje dla swoich pracowników, pracodawca.

Prospekt informacyjny - dokument informacyjny zawierający statut funduszu inwestycyjnego oraz wszystkie informacje potrzebne do oceny ryzyka inwestycyjnego, związanego z danym funduszem.

»R

Ranking funduszy - zestawienie wyników inwestycyjnych (stóp zwrotu) osiąganych przez fundusze inwestycyjne w danym okresie. Rankingi rentowności publikowane są m.in. w prasie codziennej lub w portalach internetowych.

Rating - ocena klasyfikacyjna ryzyka inwestycyjnego związana z określonymi papierami wartościowymi lub zdolnością emitenta do terminowej spłaty zaciągniętych zobowiązań. Jest to także ocena kondycji finansowej firmy. Ratingi nadają wyspecjalizowane agencje ratingowe. Oceny ratingowe są ważne przez określony czas, najczęściej przez 1 rok.

Realna stopa zwrotu - dochody uzyskiwane z danej inwestycji, pomniejszone o stopę inflacji.

Reinwestycja - powtórny zakup jednostek uczestnictwa w funduszu po tym, jak wcześniej zostały one umorzone. Z prawa do reinwestycji można skorzystać raz w roku, pod warunkiem, że od daty umorzenia jednostek uczestnictwa w danym funduszu do ich ponownego nabycia upłynęło mniej niż 60 dni. Reinwestycja jest zwolniona z opłaty manipulacyjnej, ale tylko do kwoty, na jaką uprzednio zostały umorzone jednostki uczestnictwa.

Rejestr funduszy inwestycyjnych - rejestr prowadzony przez Sąd Okręgowy w Warszawie, zawierający spis wszystkich funduszy inwestycyjnych działających w Polsce.

Rejestr jednostek uczestnictwa – inaczej rachunek inwestora. To elektroniczna ewidencja jednostek uczestnictwa poszczególnych uczestników funduszy inwestycyjnych. Każdy uczestnik ma odrębny rejestr. Zapisywane w nim są wszystkie operacje, jak np. zakup i odkupienie jednostek uczestnictwa oraz dane identyfikacyjne uczestnika.

Rejestr uczestników - elektroniczna ewidencja danych każdego uczestnika funduszu prowadzona przez agenta transferowego. Rejestr uczestników zawiera m.in. dane identyfikacyjne uczestnika, liczbę posiadanych przez niego jednostek uczestnictwa, datę, liczbę i cenę nabycia jednostek, datę, liczbę odkupionych jednostek i kwotę wypłaconą za odkupione jednostki, informację o pełnomocnictwach udzielonych lub odwołanych przez uczestnika.

»S

Saldo rachunku - wartość zgromadzonych na rachunku inwestora środków, obliczona jako iloczyn liczby jednostek uczestnictwa zapisanych na tym rachunku i aktualnej wartości tych jednostek. Przykładowo uczestnik ma zapisane na rachunku 472,354 jednostki. Aktualna wartość jednej jednostki to 75,25 zł. Zatem saldo rachunku wynosi: 472,354 x 75,25, czyli 35 544,64 zł.

Sprawozdanie finansowe funduszu – okresowa pisemna informacja o wszystkich lokatach funduszu oraz kosztach, jakie poniósł fundusz w danym okresie sprawozdawczym. Sprawozdanie obejmuje stan lokat na dzień, w którym została sporządzona informacja, oraz wysokość kosztów poniesionych w całym okresie, którego ona dotyczy. Fundusz sporządza ją dwa razy do roku w formie półrocznych i rocznych sprawozdań.

Statut funduszu - jest to dokument w postaci aktu notarialnego, określający warunki działania funduszu inwestycyjnego. Statut określa m.in. cel inwestycyjny funduszu, jego politykę inwestycyjną, wysokość opłat, częstotliwość wyceny jednostek uczestnictwa. Statut oraz ewentualnie wprowadzane w nim zmiany, są zatwierdzane przez KPWiG.

Stopa zwrotu: realna, nominalna, oczekiwana - wskaźnik zmiany wartości jednostki funduszu, obliczany w procentach. Nominalna stopa zwrotu to procentowa zmiana wartości jednostki uczestnictwa w danym okresie. Jeżeli procentową zmianę wartości jednostki odnosimy do inflacji, to mówimy o realnej stopie zwrotu. Na przykład: gdy stopa nominalna jest dodatnia, ale niższa od inflacji, wówczas realna stopa zwrotu ma wartość ujemną. Oczekiwana stopa zwrotu to ta, jakiej może się spodziewać uczestnik danego funduszu.

Stopa zwrotu brutto funduszu - wskaźnik zmiany wartości portfela funduszu. Obliczany jest w procentach w danym okresie przed potrąceniem kosztów pobieranych z aktywów (m.in. opłaty za zarządzanie).

Strata z inwestycji - to ujemna różnica między ceną po jakiej uczestnik kupił jednostki uczestnictwa, a ceną ich odkupienia przez fundusz. Im większa jest ta różnica, tym wyższa strata uczestnika. Strata z inwestycji może wynikać np. ze słabej koniunktury na rynku w okresie inwestycji oraz zbyt krótkiego czasu trwania inwestycji.

Subfundusz – fundusz wydzielony z funduszu inwestycyjnego, prowadzący odmienną politykę inwestycyjną. Subfundusze nie posiadają osobowości prawnej, czyli są zależne od funduszu, w ramach którego działają.

Subskrypcja – pisemne zobowiązanie się do wykupienia (w określonej ilości) certyfikatu inwestycyjnego, który ma być wyemitowany przez fundusz inwestycyjny zamknięty.

Świadectwo Uczestnictwa - dokument potwierdzający realizację zlecenia dotyczącego jednostek uczestnictwa. W imieniu funduszu świadectwo uczestnictwa , przesyła uczestnikowi agent transferowy.

»T

Tabela opłat - zestawienie obowiązujących w danym funduszu opłat manipulacyjnych za wykonywanie poszczególnych zleceń.

Towarzystwo funduszy inwestycyjnych - (w skrócie: TFI, czytaj: te-e-fi) jest spółką akcyjną, tworzy i zarządza funduszami inwestycyjnymi (może zarządzać kilkoma funduszami).

»U

Uczestnik funduszu - osoba, firma lub organizacja, która nabyła jednostkę uczestnictwa funduszu.

»W

Wartość aktywów netto funduszu - wartość wszystkich lokat funduszu oraz środków pieniężnych na rachunku funduszu, pomniejszona o opłaty pokrywane z aktywów tego funduszu. Wartość aktywów netto obliczana jest w każdym dniu wyceny,

Wartość aktywów netto na jednostkę uczestnictwa (NAV) - ustalana w każdym dniu wyceny wartość netto jednostki uczestnictwa, wyliczona na podstawie wartości aktywów netto funduszu podzielonej przez liczbę wszystkich jednostek uczestnictwa zapisanych na rejestrach uczestników.

Wierzytelności – prawo do żądania od dłużnika zwrotu pożyczki.

»Z

Zamiana jednostek uczestnictwa (konwersja) - przenoszenie pieniędzy z jednego funduszu inwestycyjnego do innego funduszu, zarządzanego przez to samo towarzystwo funduszy inwestycyjnych. Zamiana polega na odkupieniu przez fundusz wskazanej przez uczestnika w zleceniu liczby jednostek i jednoczesnym nabyciu za tę samą kwotę jednostek uczestnictwa w innym funduszu.

Zarządzający funduszem - specjaliści zatrudnieni przez towarzystwo funduszy inwestycyjnych w celu zarządzania pieniędzmi zgromadzonymi w funduszu, zgodnie z celem inwestycyjnym danego funduszu. Zarządzający fundusze odpowiadają za realizację polityki inwestycyjnej funduszu.

Zlecenie – dyspozycja złożona pisemnie, ustnie lub w inny dopuszczalny sposób za pośrednictwem dystrybutora. Podstawowe zlecenia to: zlecenie nabycia, zlecenie odkupienia, zlecenie konwersji, zlecenie ustanowienia lub odwołania blokady, zlecenie ustanowienia lub odwołania pełnomocnictwa.

Zysk z inwestycji - dochód wynikający z różnicy między ceną po jakiej uczestnik kupił jednostki uczestnictwa, a ceną ich odsprzedaży funduszowi. Im większa jest ta różnica, tym wyższy zysk uczestnika. Zysk z inwestycji zależy m.in. od celu inwestycyjnego funduszu, umiejętności osób zarządzających, koniunktury na rynku oraz czasu trwania inwestycji.

Systematyczność popłaca
Nie każdy zdaje sobie sprawę, jak wielka siła tkwi w jego pieniądzach. Na przykład odkładając co miesiąc nawet 30 złotych i inwestując tę sumę na lokacie oprocentowanej 2 proc. powyżej inflacji, po 30 latach będziemy mieć na koncie... 150 tys. złotych, choć sami odłożymy tylko 10 tys. 800 złotych.

______________________



34,89 mld zł
Fundusze inwestycyjne działające w Polsce zarządzały taką kwotą na koniec lipca 2004 r. W przeliczeniu na dolary jest to aż 9,5 mld. ______________________

Można nie płacić podatku
Od początku września zyski z oszczędności zgromadzonych na indywidualnych kontach emerytalnych (IKE) są zwolnione z 19-proc. podatku. IKE mogą prowadzić banki, biura maklerskie, towarzystwa ubezpieczeniowe i 82 fundusze inwestycyjne. Szacuje się, że nawet 4 mln osób może założyć sobie takie konta.

______________________



145
funduszy inwestycyjnych zarządzanych przez 17 towarzystw funduszy inwestycyjnych, działało na polskim rynku pod koniec sierpnia. W ostatnim miesiącu 138 z nich odnotowało wzrost wartości. Najbardziej drożały jednostki funduszy inwestujących w akcje. Najlepszy z nich przyniósł ponad 3 proc. miesięcznego zysku.

______________________



Przetrwały nawet Wielki Kryzys
Pierwszy fundusz inwestycyjny powstał w 1860 r. w Wielkiej Brytanii. Jednak tak naprawdę ta forma inwestycji rozwinęła się w latach dwudziestych XX wieku, szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Fundusze okazały się odporne nawet na Wielki Kryzys. Pod koniec trzeciej dekady XX w. działało w USA 400 funduszy.

______________________



8 procent
zysku przyniósł w ciągu ostatnich trzech miesięcy najlepszy fundusz inwestujący w akcje. Dziesięć funduszy akcyjnych może się pochwalić stopą zwrotu powyżej 5 procent.

Jak korzystniej pomnażać pieniądze - w banku czy w TFI?

Powyższe pytanie jest w istocie próbą zastanowienia się, kto lepiej pomnoży nasze oszczędności i która z tych form będzie dla nas wygodniejsza.

Zasady funkcjonowania banków są powszechnie znane - od części klientów zbierają lokaty i depozyty, płacąc za to ustalony procent, a drugiej części klientów te same pieniądze pożyczają - oczywiście na wyższy procent. Różnica w oprocentowaniu lokat i kredytów jest źródłem zysku banków. W praktyce najchętniej wybieranym przez banki klientem, któremu pieniądze są pożyczane, jest skarb państwa - banki kupują obligacje skarbowe. Żeby banki osiągały na tym zysk, oprocentowanie lokat i depozytów nigdy nie może być wyższe od oprocentowania obligacji.

Zatem, zakładając lokatę w banku, z góry wiemy, że uzyskamy niższy procent, niż gdybyśmy kupili obligacje. Ponadto w większości wypadków banki żądaja trwałego wkładu własnego - oznacza to, że nie możemy zerwać lokaty (wycofać pieniędzy przed terminem) pod rygorem utraty wszystkich naliczonych odsetek. Choćby do utrzymania rocznej lokaty zabrakło nam tylko jednego dnia - procenty przepadają. Inaczej jest w przypadku funduszy inwestycyjnych. One zarabiają nie na różnicy oprocentowania (same nie gwarantują przecież jego wysokości), lecz na zarządzaniu pieniędzmi. Fundusze inwestycyjne mogą zatem kupować obligacje, a uzyskany zysk w całości przekazywać swoim klientom. Z tego powodu lokowanie pieniędzy w funduszach inwestycyjnych jest znacznie lepszym rozwiązaniem niż zakładanie lokat bankowych - uzyskany procent jest po prostu wyższy. Po drugie, pieniądze z funduszy inwestycyjnych można wycofać w dowolnym momencie, nie tracąc żadnych odsetek. Wkłady do funduszy nie są bowiem oprocentowane - pieniądze są zamieniane na jednostki uczestnictwa, których wartość rośnie wraz z korzystnymi inwestycjami dokonanymi przez fundusze.

Fundusze inwestycyjne pobierają także opłaty. Te pobierane przy wpłacaniu pieniędzy do funduszy zwane są opłatą manipulacyjną i mają charakter jednorazowy. Co to oznacza? Załóżmy, że opłata manipulacyjna wynosi np. 2 proc. (w praktyce mogą być niższe, a w okresach promocji nawet znacznie niższe). Zatem, wkładając 10 tys. zł, 200 zł płacimy funduszowi, który następnie kupuje obligacje skarbowe oprocentowane na 7 proc. rocznie. Po roku nasz zysk wynosi więc 7 proc. minus 2 proc., czyli 5 proc. Ale już po dwóch latach dodamy do tego kolejne 7 proc., czyli zysk wynosi 12 proc. (nie licząc tzw. procentu składanego, o którym szerzej w kolejnych odcinkach cyklu). Tymczasem na lokacie rocznej, której oprocentowanie jest niższe niż obligacji, zarobimy w pierwszym roku 5 proc. i tyle samo w drugim roku. W sumie będzie to 10 proc., podczas gdy w funduszu mamy już 12 proc. Z każdym następnym rokiem różnica na korzyść TFI będzie się powiększać - oszczędzanie długoterminowe jest zatem w funduszach bardziej efektywne. Przypominamy, że w każdym przypadku należy jeszcze od zysku odliczyć 20-proc. podatek. W przypadku funduszy różnica jest zasadnicza, gdyż podatek pobierany jest przy wycofywaniu środków z funduszu (co może nastąpić nawet za 20 lat), podczas gdy w przypadku lokaty bankowej po jej wygaţnięciu.

Co więcej, fundusze mają możliwości inwestowania nie tylko w obligacje i papiery skarbowe, ale także w akcje, które, jak wiadomo, mogą dawać znacznie wyższe stopy zwrotu niż obligacje. Zatem tak naprawdę wartość jednostek uczestnictwa może rosnąć znacznie szybciej niż w naszym przykładzie. Np. w 2003 r. przeciętny zysk z funduszy inwestujących w akcje przekraczał 50 proc. Dla lokaty bankowej jest to poziom nieosiągalny. W tym miejscu należałoby poruszyć kwestię ryzyka inwestycyjnego, ale o tym szerzej w kolejnych odcinkach cyklu. Na dokładkę nasze pieniądze są w funduszach bezpieczniejsze. Choć jest to czarny scenariusz, wyobraźmy sobie bankructwo banku. Klienci otrzymają pełny zwrot pieniędzy tylko do równowartości 1 tys. euro. W przypadku bankructwa lub likwidacji TFI odzyskanie pieniędzy jest pewne, gdyż majątek towarzystwa funduszy inwestycyjnych jest oddzielony od pieniędzy wpłaconych do funduszu przez jego klientów. Co więcej, nawet po upadku czy likwidacji TFI fundusze mogą nadal funkcjonować i przynosić zyski uczestnikom, pozostając w zarządzaniu innego towarzystwa funduszy inwestycyjnych.

Jak lepiej oszczędzać – systematycznie czy jednorazowo?

Powszechnie wiadomo, że odkładanie pieniędzy nie jest celem samym w sobie. Ma służyć realizacji marzeń, takich jak zapewnienie lepszego startu dziecku w dorosłe życie, kupno domu, samochodu czy dodatkowa emerytura.

Jest wiele pomysłów na wykorzystanie oszczędności – każdy z nas ma swoje potrzeby. Jednak zanim przejdziemy do wydawania pieniędzy, trzeba najpierw je mieć. Ale jak zacząć oszczędzanie? Czy lepiej odłożyć od razu większą sumę pieniędzy (np. ze spadku, ze sprzedaży samochodu lub z innych źródeł), czy też lepsze jest odkładanie nawet niewielkich kwot, ale za to robienie tego systematycznie, np. raz w miesiącu czy raz na kwartał? Odpowiedź jest prosta – każda z metod jest równie dobra.



Byle zacząć
Posiadanie znacznej sumy pieniędzy daje nam pewien komfort psychiczny – mając je do dyspozycji, trzeba się tylko zastanowić, jak sensownie je zainwestować, aby pomnożyć kapitał. Jednak nie każdy ma tyle szczęścia – osoby, które nie mają dużych oszczędności, mogą i powinny przeznaczać na ich budowanie pewne sumy z domowego budżetu. Najważniejsze, aby czyniły to systematycznie. Każdy moment i każda kwota jest dobra na start. Wszyscy wiemy, że samodzielne odkładanie pieniędzy łatwo jest zaplanować, ale gorzej bywa z realizacją tego zamierzenia. Zawsze znajdzie się jakiś powód do wydania pieniędzy, które mogłyby zasilić nasze oszczędności. Dla utrzymania systematyczności dobrze jest wybrać taką formę, która niejako zobliguje nas do np. comiesięcznej wpłaty pieniędzy na rachunek oszczędnościowy (bo nie chodzi o trzymanie odłożonych pieniędzy w domu – w takiej formie one nie pracują, nie zostają pomnożone). Propozycję dla osób, które muszą mieć jakąś motywację dla robienia systematycznych oszczędności, przygotowały Towarzystwa Funduszy Inwestycyjnych. Programy takie nazwano planami systematycznego oszczędzania – w dniu podpisania umowy klient umawia się z TFI, że będzie raz na miesiąc (kwartał albo rok) wpłacał do funduszu określoną sumę. W niektórych TFI dodatkową zachętą jest obniżenie opłaty manipulacyjnej w takich planach przy deklaracji oszczędzania w pewnym okresie czasu, np. trzech lat. Niewywiązywanie się z tej umowy przez uczestnika nie grozi poważniejszymi konsekwencjami poza pobraniem pełnej opłaty manipulacyjnej przez TFI.

Podwoili oszczędności
Dalej jest już łatwiej. Zgodnie z zasadą „pieniądz robi pieniądz” odkładane oszczędności zaczynają z czasem pracować i dosłownie mnożyć się.
W 2003 r. kilka funduszy inwestycyjnych osiągnęło prawie 100-proc. stopę zwrotu, zatem udało im się podwoić wpłacone do nich pieniądze. Najbardziej cieszyli się z tego ci, którzy do funduszy wpłacili znaczne sumy – jeśli ktoś miał 50 tys. zł, to po roku już 100 tys. A jeśli ktoś wpłacił 500 zł, to po roku miał 1 tys.

Systematyczność
Ważne jest, aby utrzymać systematyczność i stale wpłacać do funduszu choćby najmniejsze kwoty. Wcześniej czy później uda się przecież odłożyć dostatecznie dużo pieniędzy, które dodatkowo pomnożone przez doświadczonych doradców inwestycyjnych zatrudnionych w towarzystwach funduszy inwestycyjnych złożą się na oczekiwany efekt. A może nawet udane inwestycje przekroczą nasze oczekiwania.

Fundusz inwestycyjny jest instytucją finansową lokująca środki pieniężne zebrane od przedsiębiorstw, gmin, osób prawnych i osób fizycznych w różnego rodzaju instrumenty finansowe (np. akcje, obligacje).
Funduszem inwestycyjnym zarządza Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych zatrudniające w tym celu doświadczonych doradców inwestycyjnych.
Fundusz inwestycyjny to nowoczesna i efektywna metoda oszczędzania.
Fundusze inwestycyjne stanowią nowoczesną alternatywę wobec lokat bankowych.
Fundusz inwestycyjny jest to najlepsza forma lokowania pieniędzy dla osób i firm, które nie są ekspertami na rynku kapitałowym bądź nie znajdują czasu na poszukiwanie najlepszych sposobów lokowania oszczędności, a chciałyby korzystnie pomnażać swoje pieniądze.
Środki finansowe, które powierzane są funduszowi inwestycyjnemu, przeliczane są następnie na jednostki uczestnictwa. Wartość jednostek zmienia się dzięki korzystnym inwestycjom TFI.
Fundusz inwestycyjny to instytucja zaufania publicznego. Działalność funduszu inwestycyjnego jest ściśle regulowana przepisami prawa i kontrolowana przez instytucje takie jak Komisja Papierów Wartościowych i Giełd, czy Bank Depozytriusz.

Efektywne i bezpieczne oszczędzanie

Powodów do oszczędzania jest tyle, ilu ludzi - każdy ma przecież wiele marzeń do spełnienia i celów do zrealizowania. Pytanie nie brzmi zatem, czy oszczędzać, ale jak to robić efektywnie.

Wielu Polaków stawia sobie to pytanie. Odpływ oszczędności z lokat bankowych oraz z obligacji skarbowych, jaki dokonał się przez ostatnie dwa lata, wskazuje, że możliwości efektywnego i bezpiecznego inwestowania pieniędzy poszukuje coraz większa liczba ludzi. Dlaczego? Otóż odsetki z lokat bankowych już dawno przestały gwarantować atrakcyjną stopę zwrotu, czyli zysk z inwestycji, a dodatkowo pogrąża je podatek od zysków kapitałowych. W sierpniu 2004 r. najlepsza lokata bankowa (niemal niedostępna dla zwykłych obywateli, bo dotycząca klientów posiadających 60 tys. zł i więcej) była oprocentowana na 6,75 proc. w skali roku. Jeśli od odsetek odejmiemy podatek, to okazuje się, że oprocentowanie wynosi 5,4 proc.


Tymczasem w lipcu roczna inflacja miała wartość 4,6 proc. Realny zysk posiadacza takiej lokaty wynosił zatem tylko 0,8 proc. w skali roku (przy założeniu, że inflacja nie będzie nadal rosła). Niewiele wyższe stopy zwrotu gwarantują obligacje - nic więc dziwnego, że inwestorzy, którzy do tej pory chętnie korzystali z lokat i obligacji jako sposobu na pomnożenie pieniędzy, zaczęli rozglądać się za nowymi możliwościami, które gwarantowałyby lepszy zarobek.

Wybór inwestorów padł na fundusze inwestycyjne, które od dłuższego czasu najskuteczniej pomnażają oszczędności - gwarantując stopę zwrotu o wiele wyższą niż lokaty i obligacje. Dodatkowym atutem jest fakt, iż oszczędzanie można zaczynać już od najmniejszych kwot - rzędu 100-500 złotych. Najważniejsze, aby zacząć.


Jest to możliwe, ponieważ towarzystwa funduszy inwestycyjnych, które zarządzają funduszami, zatrudniają licencjonowanych doradców inwestycyjnych. Ich zadaniem jest bezpieczne, ale i efektywne lokowanie pieniędzy klientów. Oznacza to, że zanim pieniądze zostaną zainwestowane np. w akcje wybranej spółki, jest ona dokładnie sprawdzana pod kątem możliwości wzrostu wartości akcji.
To właśnie jest główna przewaga funduszy inwestycyjnych nad samodzielnym inwestowaniem w akcje - mało kto ma czas (a często i wiedzę), by samemu najpierw sprawdzić sytuację finansową spółki notowanej na giełdzie, a później zajmować się inwestycjami. Lepiej zdać się na specjalistów. Jest to także inwestowanie bezpieczne. Towarzystwa funduszy inwestycyjnych są instytucjami zaufania publicznego. Wszystko w nich przeprowadzane jest w sposób jawny, a działalność funduszy i towarzystw monitorowana jest przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd oraz bank - depozytariusza.
O lepsze gwarancje bezpieczeństwa trudno nawet w bankach. Osoby decydujące się na oszczędzanie w funduszu inwestycyjnym wpłacają do niego pieniądze, które przeliczane są na wartości jednostek uczestnictwa.

Aktualną wartość jednostek każdy inwestor może szybko sprawdzić na stronach internetowych towarzystw funduszy inwestycyjnych, w prasie, telegazecie lub za pomocą telefonu. W miarę, jak doradcy inwestycyjni pomnażają wartość pieniędzy, rośnie także wartość jednostek uczestnictwa. Dodatkowym atutem jest to, że w każdej chwili możemy zażądać od funduszu umorzenia jednostek uczestnictwa i wypłaty pieniędzy.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna