Akademia medyczna w warszawie przewodnik dydaktyczny



Pobieranie 278.42 Kb.
Strona2/11
Data07.05.2016
Rozmiar278.42 Kb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11

ZASADY I FORMA OCENY WYNIKÓW NAUCZANIA

Do zaliczenia zajęć z pediatrii konieczna jest obecność na seminariach i ćwiczeniach, zdane kolokwium wstępne, pozytywna ocena asystenta , zdane kolokwium końcowe w formie testowej.

W sesji zimowej studenci zdają egzamin pisemny, testowy i ustny, praktyczny – egzamin testowy jest wspólny dla całego VI roku I Wydziału Lekarskiego.

Nie przewiduje się zwolnień z egzaminu testowego.

Egzamin testowy obejmować będzie przede wszystkim materiał z wykładów, seminariów i ćwiczeń ze wszystkich trzech lat nauczania pediatrii.
Studenci grup VI do IX odbywają zajęcia w Zespole Klinik w SPSK przy ul. Działdowskiej.
I KATEDRA PEDIATRII

W skład I Katedry Pediatrii wchodzą dwie Kliniki:



  1. Klinika Pneumonologii i Alergologii Wieku Dziecięcego – tel. 4523259 lub 4523204

Kierownik Kliniki – prof. nadzw. dr hab. Marek Kulus

  1. Klinika Gastroenterologii i Żywienia Dzieci – tel. 4523220 lub 4523201

Kierownik Kliniki - prof. dr hab. Andrzej Radzikowski
II KATEDRA PEDIATRII

Kierownik Katedry i Kliniki Diabetologii, Patologii Noworodka i Wad Wrodzonych:

prof. dr hab. Lech Korniszewski – tel. 4523254 lub 4523302
Koordynacja zajęć - prof. nadzw. dr hab. Marek Kulus

Odpowiedzialne za dydaktykę:


I Katedra Pediatrii – dr med. Joanna Lange tel. 4523265

II Katedra Pediatrii – dr. med. Zofia Konarska tel. 4523292

Zajęcia odbywają się w semestrze zimowym w blokach 3-tygodniowych w łącznym wymiarze godzin 90 (55 godzin ćwiczeń i 35 godzin seminariów) w godzinach 815-1300.


Na początku każdego 3-tygodniowego bloku obowiązuje studentów zaliczenie kolokwium wstępnego (forma testowa). Zdanie tego kolokwium jest warunkiem dopuszczenia do odrabiania ćwiczeń. Zagadnienia na kolokwium wstępnym obejmują – propedeutykę pediatrii oraz tematykę omawianą w poprzednich latach (wykłady oraz seminaria z roku IV i V).

W ramach prowadzonych zajęć każdego studenta obowiązuje obowiązkowych dyżur popołudniowy w Izbie Przyjęć w godzinach od 14 – 18. Odrobienie dyżuru w trakcie trwania ćwiczeń jest warunkiem dopuszczenia do kolokwium końcowego.


PROGRAM NAUCZANIA

Celem nauczania jest zapoznanie studentów z praktycznymi aspektami pracy młodego lekarza. Program obejmuje kontakt z opiekunami dzieci hospitalizowanymi w klinikach, zbieranie wywiadu, leczenie najczęstszych chorób, z jakimi zgłaszają się rodzice z dziećmi do Poradni i Izby Przyjęć.


TEMATYKA SEMINARIÓW

  1. Niedokrwistości wieku dziecięcego.

  2. Skazy krwotoczne u dzieci.

  3. Choroby rozrostowe układu krwiotwórczego.

  4. Powiększenie węzłów chłonnych u dzieci.

  5. Wczesne objawy chorób nowotworowych u dzieci.

  6. Zakażenia układu nerwowego.

  7. Stany naglące w pediatrii.

  8. Najczęstsze problemy okresu dojrzewania (depresje, jadłowstręt, alkohol, narkotyki).

  9. Zaburzenia wzrastania i dojrzewania.

  10. Choroby metaboliczne u dzieci.

  11. Choroby tarczycy.

  12. Choroby nadnerczy.

  13. Cukrzyca i stany hipoglikemiczne.
ZASADY I FORMA OCENY WYNIKÓW NAUCZANIA

Do zaliczenia zajęć z pediatrii na VI roku konieczna jest: zaliczenie kolokwium wstępnego, obecność na wszystkich zajęciach programowych oraz odrobienie jednego obowiązującego dyżuru. Zajęcia kończy kolokwium pisemne w formie testowej. Zaliczenie przedmiotu pediatria jest związane ze zdaniem egzaminu z pediatrii, który odbywa się w sesji zimowej. Egzamin składa się z: testu, egzaminu praktycznego i ustnego.
ZAJĘCIA FAKULTATYWNE

W Klinice Pneumonologii i Alergologii Wieku Dziecięcego w ramach zajęć z pediatrii istnieje możliwość odrabiania zajęć fakultatywnych w ilości 30 godzin. Zajęcia te będą prowadzone w Sali seminaryjnej Kliniki na I piętrze we środy o godzinie 14. Szczegółowy plan zajęć jest wywieszony przy Sekretariacie Kliniki. Chętnych proszę o zapisywanie się u dr Joanny Lange.


LITERATURA OBOWIĄZUJĄCA

  1. Pediatria” pod red. K. Kubicka, K. Kawalec PZWL 1999

  2. Hematologia w praktyce pediatrycznej” pod red. M. Matysiaka PZWL 2002

  3. „Zaburzenia hormonalne i metaboliczne” pod red. T. Romera PZWL 1993


LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA

  1. Podręcznik pediatrii – W.E. Nelson, tłumaczenie polskie 1995

zzzAGDAzAGDNIENIEA



CHIRURGIA
KLINIKA CHIRURGII OGÓLNEJ I CHORÓB KLATKI PIERSIOWEJ Warszawa, ul.Banacha 1A, blok B, V piętro, tel.823-66-74

Kierownik Kliniki: dr hab. n. med. Maciej Skórski

Odpowiedzialny za dydaktykę: - dr n. med. Wiesław Wiechno


KLINIKA CHIRURGII OGÓLNEJ, TRANSPLANTACYJNEJ I WĄTROBY


Warszawa, ul. Banacha 1A, blok B, VI piętro, tel.822-92-53

Kierownik Kliniki: prof. dr hab.n. med. Marek Krawczyk


Odpowiedzialny za dydaktykę: - prof. dr hab. n. med. Bogdan Michałowicz
Ćwiczenia odbywają się w blokach 4-tygodniowych po 2 grupy jednocześnie - z dwóch grup, grupa o numerze niższym odrabia ćwiczenia na piętrze V, a grupa o numerze wyższym na piętrze VI.

ORGANIZACJA ZAJĘĆ I PROGRAM NAUCZANIA

Ćwiczenia trwają 4 tygodnie, dziennie po 5 godzin (z przerwą) i obejmują:

- zajęcia praktyczne w salach chorych i operacyjnych,

- prezentacje chorych leczonych i konsultowanych w Klinice,

- seminaria tematyczne.
W czasie bloku ćwiczeń obowiązuje odbycie jednego pełnodobowego dyżuru ostrego. Rozdział studentów na dyżury odbywa się w pierwszym dniu ćwiczeń i musi być dokonany tak, aby wszystkie dyżury w czasie 4 tygodni były jednakowo obsadzone.
TEMATY SEMINARIÓW


  1. Nowotwory dróg żółciowych

Lokalizacja i częstość występowania nowotworów : pęcherzyka , brodawki dwunastniczej , dróg żółciowych wewnątrz i zewnątrzwątrobowych. Żółtaczka jako objaw wiodący. Diagnostyka obrazowa: USG,TK, ECPW. Różnicowanie z nienowotworowymi przeszkodami w odpływie żółci.

Możliwości leczenia chirurgicznego: operacje radykalne i paliatywne. Rokowanie. Zabiegi niechirurgiczne, protezowanie. Opieka nad chorym z zewnętrznym drenażem dróg żółciowych.



  1. Chirurgia niedokrwienna mózgu

Udział tt. przedczaszkowych w ukrwieniu mózgu. Objawy kliniczne niedokrwienia. Epidemiologia udarów mózgowych. Diagnostyka zwężeń i niedrożności tętnic zaopatrujących ośrodkowy układ nerwowy ( arteriografia, USG, UDP,TK, NMR). Leczenie chirurgiczne: wskazania, taktyka i techniki operacyjne. Zabiegi niechirurgiczne , leczenie zachowawcze.

  1. Leczenie nadciśnienia naczyniowo-nerkowego

Wtórne nadciśnienie tętnicze. Patofizjologia nadciśnienia wywołanego niedokrwieniem nerki.

Przyczyny zwężeń tętnic nerkowych. Diagnostyka patologii naczyniowych w tt.nerkowych.

Wskazania do udrożnienia i rozszerzenia tętnic. Rodzaje wykonywanych operacji i zabiegów niechirurgicznych.


  1. Diagnostyka i leczenie chorób tętnic obwodowych

Patofizjologia i obraz kliniczny przewlekłego niedokrwienia tętniczego kończyn. Diagnostyka: badanie przedmiotowe, arteriografia, UDP ich rola w ustalaniu wskazań do różnych rodzajów leczenia. Rodzaje operacji wykonywanych w leczeniu niedrożności tętnic. Techniki endowaskularne. Powikłania po zabiegach i operacjach, odległe wyniki leczenia. Tętniaki aorty – rozpoznawanie, leczenie. Objawy pękania tętniaka, postępowanie przy rozpoznaniu pękającego tętniaka aorty brzusznej.

  1. Nadciśnienie wrotne

Różne przyczyny i różne postacie nadciśnienia wrotnego, ich patofizjologia. Krwotok z żylaków przełyku – rozpoznanie i tamowanie. Diagnostyka umożliwiająca wybór metody leczenia. Skleroterapia doraźna i planowa. Leczenie chirurgiczne : zespolenia odbarczające i operacje typu „non-shunt. Przezskórne zespolenia odbarczające (TIPS). Problem encefalopatii wątrobowej.

Wodobrzusze „ gastropatia portalis”, hipersplenizm, encefalopatia. Miejsce przeszczepiania wątroby w leczeniu nadciśnienia wrotnego.



  1. Chirurgia endoskopowa

Sprzęt i instrumentarium używane do wykonywania zabiegów endoskopowych. Chirurgia laparoskopowa: technika laparoskopii, zasady manipulacji wewnątrzbrzusznych. Najczęściej wykonywane rodzaje operacji laparoskopowych – wskazania i przeciwwskazania. Endoskopia zabiegowa górnego odcinka przewodu pokarmowego: tamowanie krwotoków, rozszerzanie zwężeń łagodnych i nowotworowych, usuwanie polipów, sfinkterotomia , usuwanie złogów z dróg żółciowych, protezowanie i in. Endoskopia zabiegowa dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Torakoskopia. Zabiegi endoskopowe w leczeniu chorób naczyń.

7. Chirurgia wątroby

Anatomia chirurgiczna wątroby, różne rodzaje zabiegów resekcji tkanki wątrobowej. Diagnostyka zmian ogniskowych w wątrobie – rola USG, TK, NMR, angiografii. Biopsja zmian ogniskowych – wskazania i ocena wartości badania. Leczenie zmian łagodnych : torbieli, naczyniaków, gruczolaków. Problemy związane z leczeniem torbieli pasożytniczych. Ropień wątroby. Leczenie radykalne i paliatywne nowotworów pierwotnych i przerzutowych. Postępowanie w rozległych uszkodzeniach urazowych wątroby.



8. Chirurgia przełyku

Anatomia przełyku. Możliwości wytworzenia „ zastępczego przełyku”. Dysfagia jako główny objaw choroby przełyku. Rak przełyku i wpustu – rozpoznanie, ocena operacyjności, leczenie radykalne i paliatywne. Zaburzenia czynnościowe; achalazja. Zwężenia nienowotworowe: pozapalne, po oparzeniach, po zabiegach endoskopowych. Uchyłki przełyku. Przepuklina rozworu przełykowego; refluks esophagitis. Ciała obce w przełyku.



9. Chirurgia płuc i serca

Anatomia i fizjologia płuc, symptomatologia chorób płuc. Rak płuca: klasyfikacja, rozpoznanie, możliwości leczenia chirurgicznego. Wskazania do leczenia operacyjnego zmian w płucach: torbieli, rozstrzeni, ropni, ognisk gruźliczych i in. Zabiegi operacyjne na sercu i naczyniach wieńcowych.

Przeszczepianie serca.

10. Obrażenia urazowe klatki piersiowej

Możliwe skutki zamkniętego urazu: złamanie żeber, krwiak opłucnej, odma opłucnowa, stłuczenie płuca, uszkodzenie drzewa oskrzelowego i dużych naczyń. Zespół „ wiotkiej klatki piersiowej” – oddech paradoksalny. Rana penetrująca klatki piersiowej: odma otwarta, zranienie płuca, rana serca. Urazowa tamponada serca. Pomoc doraźna w stanach zagrażających życiu. Drenaż jamy opłucnowej ( czynny i bierny).



11. Przeszczepianie wątroby

Wskazania do przeszczepiania wątroby w trybie zwykłym i pilnym. Tryb kwalifikowania chorych do leczenia przeszczepianiem. Organizacja pobrania ( w ramach pobrania wielonarządowego) i przeszczepiania. Podstawowe wiadomości o technice transplantacji. Prowadzenie chorego po transplantacji; immunosupresja. Możliwość powikłań. Wyniki przeszczepiania wątroby. Problemy etyczne i prawne związane z pobieraniem narządów i ich przeszczepianiem. Kryteria orzekania o śmierci mózgowej.



12. Obrażenia wielonarządowe

Definicja obrażenia wielonarządowego. Postępowanie z chorymi na miejscu wypadku i w szpitalu.

Wielostronna diagnostyka: badania rtg, USG,TK, angiografia, punkcje diagnostyczne. Wskazania do leczenia chirurgicznego i taktyka wyboru kolejności interwencji. Leczenie wstrząsu. Rokowanie.

13. Problemy etyczne i prawne w pracy chirurga

Stosunek lekarza do chorego; szczególna sytuacja chorego w obliczu operacji. Znaczenie prawidłowego ustalenia rozpoznania i wyboru metody leczenia w przypadkach, gdy skutki operacji są nieodwracalne. Ocena własnych kompetencji i możliwości. Informowanie chorych i ich rodzin. Problem informowania o chorobach nieuleczalnych. Zgoda na leczenie, operację , przetaczanie krwi. Problem leczenia w stanach beznadziejnych. Tajemnica lekarska. Kodeks etyki lekarskiej a przepisy prawne.



14. Zakrzepica żylna; zespół pozakrzepowy

Fizjologiczne mechanizmy zabezpieczające przed krzepnięciem wewnątrznaczyniowym. Wrodzone niedobory inhibitorów jako przyczyna zakrzepicy żylnej. Stany kliniczne predysponujące do zakrzepicy. Objawy kliniczne predysponujące do zakrzepicy. Objawy kliniczne zakrzepicy żył głębokich i zakrzepowego zapalenia żył powierzchniowych. Badania obrazujące (USG-Doppler i flebografia). Leczenie przeciwzakrzepowe i trombolityczne. Możliwości leczenia chirurgicznego. Zespół pozakrzepowy : fizjopatologia i objawy kliniczne, leczenie chirurgiczne.



15. Choroby sutka

Anatomia sutka i spływu chłonki. Złośliwe i łagodne guzy sutka; dysplazja torbielowato-włóknista.

Epidemiologia raka sutka ; czynniki ryzyka. Różnicowanie guzów łagodnych i złośliwych. Rak sutka u mężczyzny. Klasyfikacja TNM guzów złośliwych, określanie stopnia złośliwości. Diagnostyka z uwzględnieniem USG, mammografii, PCI. Leczenie chirurgiczne, wskazania do radioterapii i chemioterapii. Rehabilitacja kobiet po odjęciu sutka. Stany zapalne sutka.

16. Rak tarczycy

Klasyfikacja nowotworów tarczycy. Różnicowanie guzów łagodnych i złośliwych. Rola scyntygrafii, USG,PCI. Leczenie chirurgiczne raka tarczycy z rozpoznaniem ustalonym przed operacją i w przypadku rozpoznania ustalonego ex post. Leczenie uzupełniające.



17. Podstawy chirurgii plastycznej i rekonstrukcyjnej

Wskazania do operacji rekonstrukcyjnych. Leczenie operacyjne nowotworów skóry. Metody uzupełniania ubytków i zabiegi wytwórcze. Chirurgia ręki. „Chirurgia kosmetyczna.” Rola chirurga plastyka w leczeniu oparzeń.




1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna