Aktualizacja zleceniodawca



Pobieranie 1.56 Mb.
Strona11/23
Data07.05.2016
Rozmiar1.56 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   23

4.3Gospodarka odpadami


Informacje dotyczące gospodarowania odpadami zawarto w Aktualizacji Planu Gospodarki Odpadami dla gminy Lipowa na lata 2011-2018” który jest opracowywany równolegle.

„Aktualizacja Planu Gospodarki Odpadami dla Gminy Lipowa na lata 2011-2018” jest integralną częścią Programu Ochrony Środowiska, stanowi jednak odrębny dokument.


4.4Ochrona dziedzictwa przyrodniczego wraz z ochroną lasów

5.4.1 Charakterystyczne elementy przyrody ożywionej w strukturze przestrzennej zagospodarowania terenu gminy Lipowa


Zgodnie z przyrodniczo – leśną regionalizacją Polski, gmina Lipowa położona jest w dzielnicy Beskidu Śląskiego należącą do Krainy Karpackiej w zachodniej części Kotliny Żywieckiej.



Rysunek 11 Podział geobotaniczny obszaru gminy Lipowa

Źródło: Matuszkiewicz J.M., 1994, 42.5. Krajobrazy roślinne i regiony geobotaniczne 1:2 500 000. 1. Krajobrazy roślinne, 2. Regiony geobotaniczne (w:) Atlas Rzeczypospolitej Polskiej, IGiPZ PAN, Główny Geodeta Kraju, Warszawa

Beskid Śląski stanowi część fliszowych Karpat Zachodnich. Góry te mają układ pasmowy i są porozcinane głębokimi dolinami rzek i potoków. Cechują się również dużą lesistością. Mają one stosunkowo niedużą wysokość bezwzględną (najwyższe wzniesienie Skrzyczne 1257 m n.p.m.), ale duże różnice wysokości między szczytami a dnami dolin, sięgające w przypadku Kotliny Żywieckiej do 800m. Stoki są często strome, natomiast partie szczytowe spłaszczone i wyrównane. Beskid Śląskie w naturalny sposób dzieli się na dwie części: mniejszą – zachodnią, czyli Pasmo Stożka i Czantorii, oraz wschodnią – większą i bardziej rozczłonkowaną czyli Pasmo Baraniej Góry zwane również pasmem Wiślańskim lub Baraniogórskim. Grzbiet Pasma Wiślańskiego, którego wschodnia i południowowschodnia część wznosi się od Karolówki ku północnemu – wschodowi do szczytu Baraniej Góry, ciągnie się na północ do Malinowskiej Skały, gdzie dzieli się na prawą odnogę z kulminacją Skrzycznego i lewą esowato skierowana ku północy do pasma Klimczoka. Do ważniejszych grzbietów bocznych odchodzących, na terenie gminy Lipowa należą: ramię Kościelca rozciągającego się od Malinowskiej skały oraz grzbiet Magurki Radziechowskiej ciągnący się od Magurki Wiślańskiej.



Kotlina Żywiecka jest obniżeniem śródgórskim pomiędzy Beskidem Śląskim na zachód, Beskidem Małym na północ, Beskidem Makowskim na północny – wschód, Beskidem Żywieckim na południowy – wschód. Kotlina Żywiecka ma charakter tektonicznej depresji ograniczonej z zachodu linią uskoku. W jej dnie występują małoodporne osady, jednostki podśląskiej. Znaczną część dna kotliny zajmują tarasy i stożki napływowe Soły i jej dopływów, tworzące stopnie o wysokości ok. 2 m, 5-8 m, 14-28 m, a stare żwiry spotykane sa na wysokości 80-90 m n.p. rzeki. Osady rzeczne otulone są pokrywami glin zbliżonych charakterem do lessów o miąższości do 10 m.

5.4.2 Siedliska przyrodnicze


Ze względu na znaczne zróżnicowanie rzeźby terenu, budowy geologicznej i pokrywy glebowej, a także różnorodne formy i natężenie działalności człowieka, szata roślinna gminy Lipowa jest wyraźnie zróżnicowana. Ogólną charakterystykę zróżnicowania szaty roślinnej można przedstawić w oparciu o wyróżniane w różnych podziałach funkcjonalno-przestrzennych mezoregiony:

  • Beskid Śląski — obejmuje piętro roślinne regla dolnego i niewielkie fragmenty piętra pogórza w dolinach; dominują lasy świerkowe wtórnego pochodzenia, przypominające naturalne fitocenozy zespołu Abieti-Piceetum. Ponadto występuje tu żyzna buczyna karpacka (Dentario glandulosae-Fagetum) i kwaśna buczyna górska (Luzulo luzuloidis-Fagetum), pierwotnie zajmujące niemal całą powierzchnię. W terenach nieleśnych dominuje łąka mieczykowo-mietlicowa (Gladiolo-Agrostietum). W dolinach potoków rozwija się olszynka karpacka (Alnetum incanae). Do rzadko spotykanych, ale bogatych florystycznie zbiorowisk nieleśnych należą płaty młak eutroficznych (Valeriano-Caricetum flavae) i torfowisk niskich (Caricion nigrae). Godnymi uwagi są nieliczne, ale lokalnie dobrze wykształcone płaty zbiorowisk ziołoroślowych (rząd Adenostyletalia), rozwijające się na w źródliskach, ewentualnie w sąsiedztwie cieków wodnych w piętrze regla dolnego. Istotnym walorem są cenne formy przyrody nieożywionej (wychodnie piaskowców, jaskinie szczelinowe);

  • Kotlina Żywiecka — teren mocno zurbanizowany, w miejscach niezabudowanych użytkowany rolniczo od co najmniej kilkuset lat. Do najbardziej wartościowych przyrodniczo fragmentów roślinności należą pozostałości dominujących tu niegdyś lasów grądowych (Tilio-Carpinetum), łęgów, głównie olszynki karpackiej (Alnetum incanae) oraz rozwijające się zwykle w mozaice z bogatymi florystycznie łąkami rajgrasowymi użytkowanymi ekstensywnie i wtórnymi zaroślami z udziałem ciepłolubnych gatunków roślin (Rhamno-Prunetea) murawy kserotermiczne (Festuco-Brometea), szczególnie w obrębie terenów zbudowanych z utworów płaszczowiny cieszyńskiej (wapienie i łupki cieszyńskie). Charakterystyczne są również sztuczne odsłonięcia skał i inne elementy rzeźby, powstałe w wyniku prowadzonej tu niegdyś eksploatacji surowców skalnych. Naturalne odsłonięcia skalne występują w dolinie Leśnianki.

ZBIOROWISKA LEŚNE

Siedliska aktualnie występujących zbiorowisk leśnych przedstawiają się następująco:



  • Zespół górnoreglowy bór karpacki

Zespół ten występuję głównie w paśmie masywu Skrzycznego zajmując partie przygrzbietowe, powyżej wysokości 1050 m n.p.m. Najlepiej wykształcone płaty boru górnoreglowego rozciągają się na Baraniej Górze.

  • Zespół dolnoreglowy bór jodłowo – świerkowy

Zajmuję stosunkowo duże powierzchnie wszędzie tam, gdzie dominuję drzewostan świerkowy. Optimum występowania tego zespołu to wysokość od 800m do 1080 m n.p.m. o nachyleniu od 5 % do 35 % z preferencją stoków o ekspozycji północnej, północno – wschodniej i wschodniej.

Zespół wyróżniono fragmentarycznie nad potokami na siedlisku lasu łęgowego. Zajmuję z reguły niewielkie powierzchnie wzdłuż rzek i potoków na wysokości od 500 do 900 m n.p.m. Zdecydowanie większą część zespołu należy do związku Fagion, zajmując praktycznie wszystkie świeże siedliska lasów i lasów mieszanych.

  • Zespół kwaśna buczyna górska

Zespół ten jest najczęściej występującym zespołem górskim na terenie gminy Lipowa. Występuję najczęściej jako zbiorowisko zastępcze, na obszarach gdzie zostały wprowadzone monokultury świerka. Dominacja tego gatunku w powiązaniu m.in. z intensywnymi kwaśnymi opadami atmosferycznymi oraz kwaśnym podłożem doprowadziła do znacznych zmian w fitocenozie dna lasu. Występowanie zespołu preferują stoki o odmiennej ekspozycji.

  • Zespół buczyna karpacka

Występuję niezbyt często w górach na podłożu dość zasobnym. Na terenie gminy wyróżniono odmianę zachodniokarpacką w formie reglowej oraz podgórskiej. Forma podgórska występuję fragmentarycznie na żyźniejszym podłożu geologicznym, w przedziale wysokościowym 400 – 500 m n.p.m

ZBIOROWISKA NIELEŚNE



Ogółem stwierdzono na terenie gminy Lipowa 29 zespołów i zbiorowisk nieleśnych. Ich charakterystyka przedstawia się następująco:

  • Zespół chwastnicy jednostronnej i włośnicy sinej

Rozwija się w uprawach ziemniaków. Zbiorowisko to tworzą przede wszystkim takie gatunki jak: chwastnica jednostronna, komosa biała, przetacznik perski, włośnica sina, wilczomlecz obrotny i gwiazdnica pospolita.

  • Zespół wyki czteronasiennej

Występuję w uprawach zbożowych na terenie całej gminy. Charakterystyczne gatunki oprócz wyki czteronasiennej to: wyka ptasia, ostrożeń polny, stokłosa żytnia, miotła zbożowa.

  • Zespół żółtlicy i włośnicy sinej

Występuję w uprawach ogrodowych przywiązanych do bardzo bogatych w azot. Gatunkiem dominującym są: żółtlica drobnokwiatowa i owłosiona.

Występuję pospolicie na terenie całej gminy na ścieżkach poboczach oraz boiskach sportowych. Charakterystyczne gatunki dla tego zespołu to: życica trwała, babka zwyczajna, rdest ptasi, wiechlina roczna.

  • Zespół situ chudego

Występuję na ścieżkach wiodących przez polany w pobliżu wilgotnych łąk i muraw w miejscowości Twardorzeczka powyżej leśniczówki Morońka oraz Hali Jaśkowej. Gatunkiem dominującym jest Sit chudy pochodzący z Ameryki Północnej.

  • Szuwar trzcinowy

Jego występowanie stwierdzono w Słotwinie nad ciekiem wpadającym do Potoku Malinowego.

  • Szuwar trawiasty z manną fałdowaną

Występuję na brzegach drobnych cieków wodnych w zlewni potoków: Leśnianka, Żarnówka, Wieśnik. Oprócz manny fałdowanej można znaleźć tu również pojedynczo przetacznika bobowniczka, niezapominajkę błotną, skrzypa błotnego, jaskier rozłogową i miętę długolistną.

  • Zespół turzycy lisiej

Zajmuję lokalne zagłębienia w dolinie potoku Wieśnik, w pobliżu drogi z Lipowej Dolnej w kierunku Zakładu Zootechniki. Do gatunków dominujących należą oprócz turzycy lisiej również turzyca prosowata, dzióbkowata, pospolita, zajęcza, tojeść rozesłana, knieć błotna, jaksra promiennika, krwawnica pospolita.

  • Zespół sitowia leśnego

Jest zbiorowiskiem często występującym w postaci niewielkich płatów w dolinach potoków. Najrozleglejszy fragment stwierdzono w Twardorzeczce na skraju lasu przy granicy gminy Lipowa.

  • Wilgotna łąka ostrożeniowa

Zajmuję dna dolin potoków oraz obszary źródliskowe.

  • Zbiorowisko świerząbka orzęsionego i knieci błotnej górskiej

Zbiorowisko to można spotkać w miejscach wysięków wód gruntowych, głównie w reglu dolnym. Gatunki dominujące to: świerząbek orzęsiony, knieć błotna górska, pępawa błotna, niezapominajka błotna.

  • Zespół podagrycznika pospolitego i lepiężnika różowego

Zbiorowisko to jest charakterystyczne dzięki swej fizjonomii. Występuję nad potokiem Leśnianka i Kalonka w strefie nadbrzeżnej oraz w dolinach tych potoków w miejscach nie koszonych.

  • Łąka rajgrasowa

Łąka świeża zajmuję największe powierzchnie spośród zbiorowisk nieleśnych. Gatunkami dominującymi są: rajgras wyniosły, kłosówka wełniasta i miękka, złocień właściwy, brodownik zwyczajny, pępawa dwuletnia.

  • Łąka górska z mieczykiem dachówkowatym

Łąka ta należy do rzadkich zbiorowisk nieleśnych gminy Lipowa. Jej występowanie stwierdzono w dolinie Potoku Malinowskiego, w pobliżu Lasu Biała, w dolinie potoku Leśnianka za leśniczówką Łukaszne oraz nad potokiem Wieśnik. Łąka jest siedliskiem ściśle chronionych storczyków: podkolana białego i kukułki Fuchsa.

  • Eutroficzna młaka górska

Występuje wzdłuż drobnych cieków w lokalnych zagłębieniach w dolinach Potoku Malinowskiego oraz w kompleksie łąk w dolnych partiach Ostrego od strony wsi Ostre. W zbiorowisku tym można spotkać wełniankę wąskolistną, turzycę żółtą, kukułkę szerokolistną, gwiazdnicę błotną, ostrożnia błotnego.

  • Zbiorowisko z turzycą rzadkowłosą oraz zbiorowisko z turzycą gwiazdkową

Występują na terenie rezerwatu Stary Bór.

  • Murawa bliźniaczkowi

Można spotkać na większości polan górskich gminy Lipowa. W zbiorowisku tym panuję bliźniaczka psia trawka, kostrzewa czerwona, wietlica pospolita, śmiałek pogięty, tomka wonna, igrzyca przyziemna.

  • Wrzosowisko z bliźniaczką psią trawką

Występuje w Twardorzeczce powyżej leśniczówki Morońka na terenie, na którym podłoże geologiczne stanowi zlepieniec magurski.

  • Zespół koniczyny pogiętej i rzepika pospolitego

Stwierdzono w Lipowej Dolnej na skarpie potoku Żarnówka.

  • Ziołorośla z wietlicą alpejską

Występują w reglu górnym na siedlisku wilgotnym boru górnoreglowego w rezerwacie Satry Bór.

  • Ziołorośla z tojadem mocnym

Występuję wzdłuż potoków w otoczeniu źródlisk na terenie rezerwatu Stary Bór. Zbiorowisko to charakteryzuję dwuwarstwowa budowa. Warstwę wyższą tworzy tojad mocny i świerząbek orzęsiony. W skład warstwy niższej wchodzą prosownica rozpierzchła, fiołek dwukwiatowy, tojeść gajowa i śledziennica skrętolistna.

  • Ziołorośla z lepiężnikiem białym

Można spotkać w reglu dolnym w sąsiedztwie borów i buczyn naziemnych

  • Ziołorośla z lepiężnikiem wyłysiałym

Występują na wilgotnych tarasach górnych odcinków Twardorzeczki, Leśnianki i Malinowskiego Potoku.

  • Zbiorowisko z parzydłem leśnym

Występuję na stromych skarpach potoków, głównie w górnych partiach ich przebiegu w obrębie Beskidu Śląskiego.

  • Traworośla z trzcinnikiem owłosionym

Występują na szczycie Skrzycznego gdzie mają charakter antropogeniczny i rozwinęły się na obszarze zrębów.

  • Borówczysko czernicowe

Występuję na polanach górskich. Największe powierzchnie stwierdzono na Hali Jaśkowej.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   23


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna