Alina Naruszewicz-Duchlińska, uwm olsztyn Sygnatury internetowe wstępny zarys problematyki



Pobieranie 60.12 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar60.12 Kb.
Alina Naruszewicz-Duchlińska, UWM Olsztyn
Sygnatury internetowe – wstępny zarys problematyki
Sygnatura1 to dołączany2 do wiadomości internetowej3 rodzaj wizytówki nadawcy, zawierający jego podstawowe dane: pseudonim, imię i nazwisko, adres mailowy, numer użytkownika stosowanego komunikatora oraz indywidualny znak rozpoznawczy (hasło, aforyzm, grafika itd.), np.:


*********** X4, x@sail-ho.pl z odwiecznym (since 1995) mottem: *
"Kazda  dostatecznie rozwinieta technologia niczym
 szczegolnym nie rozni sie od magii"                           Linux admin
                                   Portal żeglarski:
http://www.sail-ho.pl
************************************* Support Open Source: 
http://www.rwo.pl *5
Sig stanowi łatwo wyróżnialny składnik komunikatu. Zajmuje pozycję w najniższej części listu elektronicznego, poza głównym korpusem tekstu. Autonomię wzmacniają znaki typograficzne. Sygnatura oddzielona jest od reszty wypowiedzi separatorem w postaci dwóch myślników i spacji. Oprócz delimitacji tekstowej, ma to też znaczenie praktyczne – tak wydzielony podpis jest przy odpowiedzi automatycznie kasowany. Poszczególne wersy zaczynają się często od znaków < lub [6. Ewidentnie wyróżnia się ze struktury linearnej tekstu, jednakże niezaprzeczalnie wchodzi w jego skład – „otóż żeby sygnatura była po prostu na zewnątrz tekstu, zerwałaby z nim związek i utraciła moc sygnowania. Gdyby też w pełni należała do tekstu i była jego częścią, również przestałaby być podpisem i straciła swoją moc. Podpis znajduje się w miejscu, którego nie sposób zaznaczyć na żadnej mapie. Jest zewnętrznym wnętrzem i wewnętrznym zewnętrzem. Samym przejściem, momentem podziału”7.

Pełni rolę pragmatyczną pozwalając zidentyfikować nadawcę wypowiedzi. Jemu samemu zaś ułatwia autokreację i bywa elementem strategii budowania pozytywnego wizerunku. W Internecie charakteryzuje nas to, co piszemy, ale i jak się podpisujemy. Zmieniając treść wypowiedzi możemy posługiwać się cały czas tą samą sygnaturą, traktując ją jako elektroniczny odpowiednik wizytówki albo nawet skrócone cv czy narzędzie do ukazywania swojego credo. Używanie sygnatur jest świadectwem indywidualności realizacji języka i wyrazem dążności do uzyskania czegoś analogicznego do podpisu na obrazie, znaku, który jednoznacznie wskazuje na określonego nadawcę, potwierdza że to naprawdę on jest autorem komunikatu i uniemożliwia podszywanie się pod niego.

Sygnatura jest elementem sieciowej tożsamości swojego twórcy. Podobnie jak przy nadawaniu przezwiska twórca sygnatury „uruchamia proces porządkowania świata – opiera się na osobliwej kategoryzacji, poszukiwaniu – uznanych w danym sposobie bycia za istotne – atrybutów nazywanego przedmiotu. Chodzi więc także o interpretację, rozumienie odpowiedniego fragmentu świata przez znalezienie w trakcie ukierunkowanej obserwacji cech uznawanych za prawdziwie ważne”1. Sig może wprost lub pośrednio wskazywać na poglądy danej osoby, jej poczucie humoru, stosunek do rzeczywistości, nastrój danego dnia, przekazywać informacje uznane za najistotniejsze, często związane z tematyką danej grupy, np. na liście poświęconej dzieciom wymienione zostały w sygnaturze imiona potomków i podano ich wiek z dokładnością co do dnia, a w forum interesującym się wędkarstwem napisano: Hehe, wczoraj siedzialem do 3.30 nad woda i teraz w pracy oczy mi sie same zamykaja :) Ale w niedziele wyciagnalem okaz :) Rekord zyciowy :) (patrz sygnaturka)


>=D   X | X @interia.pl  C=<
>=D   O.Bielsko | K.Kobiernice   C=<
>=D   Sandacz 65cm, | GG:X     C=<
>=D   Spławik, spinning, grunt        C=<
To sygnatura, a nie formuła pożegnalna mniej lub bardziej rozwinięta, stanowi w komunikacji usenetowej element zamykający ramę tekstu, a tym samym zwracający na siebie zwiększoną uwagę odbiorcy. Zainteresowaniu sprzyja jej forma, przemyślana i często kunsztowna językowo, dopracowana ortograficznie i typograficznie oraz/czy wzbogacona rysunkami, tworzonymi za pomocą znaków klawiaturowych, tzw. ASCII art2, np.:
      _-(_)-  _-(_)-  _-(_)-  _-(")-  _-(_)-  _-(_)-  _-(_)-
    `(___)  `(___)  `(___)  `%%%%%  `(___)  `(___)  `(___)
 jgs // \\   // \\   // \\   // \\   // \\   // \\   // \\ 
             Who's the black sheep in the family?

      ___/___      :   I   Nawet najpiękniejszy film w końcu się kiedyś      I


     <  102  >=======  I   urywa.                                            I
/o----d-----b---o\ :   I                                                     I
 \8oooooooooooo8/  :   I_______________________________________________(/me)_I

   __("<         X


   \__/       qrczak@x.org.pl
    ^^     http://qrnik.knm.org.pl/~qrczak/

Tego typu podpis wychodzi poza czystą funkcję komunikacyjną, służąc ekspresji i estetyce. Wiąże się to z tym, że „pod wpływem pisma zmienia się sposób konstruowania myśli, organizacji tekstu i jego odbioru. W piśmie dominacja słyszenia ustępuje dominacji widzenia”1.

Znaki klawiaturowe wykorzystuje się także w roli swoistych ornamentów, odpowiedników dekoracji na papeteriach, np.



  1. Pozdrawia X.......................................
    Połowa tego, co piszemy jest szkodliwa, druga połowa jest
    niepotrzebna.............................................
    /Tristan Bernard/........................................




  1. :: --
    :: "Gdy wypowiadamy sie, niewiele mowimy na poruszany temat i glownie
    :: ujawniamy stan naszego umyslu" - Timothy Leary




  1. #    X # 
    #                                                     #
    #     e v e r y   s t e p   t h a t   i   t a k e     #
    #      i s   a n o t h e r   m i s t a k e . . .      #




  1. --=   : :. X.: :    =--
    --=   
    X @astercity.net =--
    --=   Nie martw sie o jutro,          =--
    --=   martw sie jak jutra doczekasz   =--

Stosowane są różne układy poszczególnych składników komunikatu, np. rozbija się najpopularniejszą klasyczną strukturę linearną zachowaną w powyższych przykładach w układ dwukolumnowy:



  1. M.S.Z.                 # Niezależnie od tego, jak wielki jest
    Mechanical             # twój sukces, czy jak tragiczna klęska,
    Synthetic Zombie       # mniej więcej miliard Chińczyków ma
    X(at)X.pmp.com.pl  # to głęboko... – Lazlo




  1. ~   Stanislaw    ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Cytat dnia: ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
    ~   X   ~      Slogan - srodek na wzmocnienie pluc,      
    ~   gg X   ~               szkodliwy dla mozgu.               ~
    ~ wp.pl@X ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Często w skład sygnatury wchodzą cytaty. Ich proweniencja jest bardzo różna: poczynając od klasyki literatury, przez współczesną kulturę popularną. Przywołuje się m. in. słowa dawnych i współczesnych prozaików: […] iloraz inteligencji tłumu równy jest IQ najgłupszego jego przedstawiciela podzielonemu przez liczbę uczestników. T. Pratchett, „Maskarada” i poetów: … jaka jest pańska narodowość?-- Jestem pijakiem. Jestem nieślubnym dzieckiem Bogarta i Marlin Monroe. To wszystko na ten temat. (Marcin Świetlicki); polityków: Do Jamesa Bonda brakuje mi jeszcze postury – Jan Maria Rokita; bohaterów filmów ˝Każdy ma niezbywalne prawo do zmarnowania sobie życia” [˝Amelia˝]; kreskówek: ‘W życiu nie liczą się tylko ciało i muskuły – ważny jest jeszcze fryz’ Johnny Bravo, a także przypadkowo zasłyszane wypowiedzi ˝Mamlet, Hakbet… co to za różnica, ja nie lubię tych argentyńskich seriali˝ (C) powietrze. Podaje się dokładnie autora, przybliża mniej więcej źródło, np. Któryś z Wielkich Poetów Romantyzmu lub tylko za pomocą cudzysłowu wskazuje na obcą proweniencję danych słów. Cytaty pełnią kilka funkcji: przywoływania autorytetów, erudycyjną i ornamentacyjną1, a także humorystyczną. Dzięki ich wprowadzeniu dochodzi niejako do zmiany podmiotu mówiącego – „granice utworzone w wyniku tej zmiany są zatarte. Mają też specyficzny charakter: łatwo przenika przez nie ekspresja mówiącego, która dzięki temu rozpowszechnia się na cudzą mowę”2 i odwrotnie – same wzmacniają swoją siłą przekazu wykorzystujący je komunikat.

Popularne są trawestacje znanych zwrotów, np. Szanuj siebie i blizniego swego, zielen i netykiete; moj kawałek html’a; Nie wierz: Gazecie, psu i kobiecie; MAKE TEA NOT LOVE; to read or not to be; Wia(g)ra czyni cuda; Myślę sobie, że warto chwalić dnia przed zachodem słońca. Powiem więcej – po nocy też nie trzeba drzeć mordy. Zdarzają się pastisze stylów, np. modlitewnego – Święty Izydorze, módl się, żeby Internet był przestrzenią przyjazną, twórczą, użyteczną dla wszystkich ludzi, niezależnie od tego jak wyglądają i jak się poruszają, jak mówią, jak postrzegają, jak myślą. Wykorzystywane są elementy języka środowiskowego, np. Witaj w PLONKU3, człowieku; FYI4: "Ja jestem osłem i Ty jesteś osłem" -- Anthony de Mello A tak poza tym to dziś jest mój 10432 dzień życia, sprawność intelektualna 69.0%, psychiczna -43.4% a fizyczna -39.8% :-) http://nerdquiz.sgh.waw.pl/ - polska wersja quizu dla nerdów5.

Znaczna część sygnatur jest nacechowane ludycznie, stanowiąc dowód skłonności internautów do zabawy słowem i gier językowych oraz dystansu wobec obowiązujących konwencji. Potrzebne osobie chcącej nawiązać kontakt informacje zostają podane, ale w sposób żartobliwy, pozbawiony oficjalnego charakteru, np.:



  1. X [uowca uosi]
    Skargi, wnioski, propozycje: X@e-post.pl
    G-Gadu-X [czynne cala dobe]

Nie rob z siebie ofiary losu, juz on to zrobi za ciebie.



  1. X
    GG: X
    tygodnia poczatek
    moze walne glupi watek?

Niektórzy respondenci odchodzą od przyjętego schematu oficjalnych informacji o sobie, zastępując go m. in. podaniem liczby przeżytego czasu życia, opisem miejsca w którym się przebywa czy autocharakterystyką, np.



  1. User uptime: 11522 day(s) 7 hour(s) 22 minute(s)


z poważaniem, Piotr Grzegorzyca

  1. sprzed monitorka, z niebieskiego krzesełka, w białym pokoiku, w szarym domku, w małym miasteczku, w niewielkim kraju, na błękitnej planetce, wokół żółtego słońca, w mlecznej drodze, w zimnej próżni... cd może n.




  1. Chodze do 3 gimnazjum
    Szkola jest wiejska (250 osob)
    Jestem pozytywnie nastawiona do nauki
    Kocham muzyke Pink Floyd

Omawiane formy podpisów służą swoistej (auto)promocji, często w ich skład wchodzą reklamy albo odsyłacze do danej strony internetowej, przeważnie własnej, podaje się sam link lub w połączeniu z krótką charakterystyką zawartości, np.



  1. o rowerach (nieco) inaczej :
    http://galex1.republika.pl




  1. www.piwnicapodbaranami.px.pl - widać po adresie
    www.zax.pl/~yola - to moja      www.pro.art.pl - teatry




  1. mailto: x@poczta.onet.pl
    FAQ pl.comp.bazy-danych
    http://www.dbf.pl/faq/
    Karate Klub NATAN
    http://www.karate.iq.pl/
    Vortal Budo
    http://budo.net.pl/forum/

Tekst tego typu sygnatur pełni funkcję informacyjną i perswazyjną. Grupę dyskusyjną traktuje się jako swoistą płaszczyzną reklamową, zaadresowaną do określonego tzw. targetu. Skupia ona przecież osoby interesujące się danym zagadnieniem1. W typologii sloganów wyróżnia się posiadające cechy analogiczne do analizowanych elementów tekstowych tzw. slogo, określane też jako signature line, które „pojawia się często w dolnej części reklamy prasowej czy billboardu lub w ostatniej sekwencji reklam radiowych i telewizyjnych. Jest mniej wyeksponowane w sensie wielkości, ale za to stanowi najbardziej stały element przekazu – nie zmienia się nigdy w obrębie jednej kampanii, prawie zawsze towarzyszy kilku kolejnym akcjom reklamowym”2.

Internauta może posługiwać się tą samą sygnaturą czyniąc z niej swój stały znak charakterystyczny albo różnicować ten element e-maila w zależności od charakteru korespondencji (prywatny, służbowy) czy indywidualnych preferencji. Kiedy traktuje się sygnaturę jako istotny element własnego stylu, zmieniając ją pozostaje się w tej samej konwencji, umożliwiającej rozpoznanie autora, np.:


  1. Bzdrężyło. Szłapy maślizgajne                       X
    Bujowierciły w gargazonach                           a.k.a. "X”
    Tubylerczykom spełły fajle,                       Odpowiadając prywatnie,
    Humpel wyświchnął ponad                       usuń: FALSZYWY z adresu

  2. Błyszniało - szlisgich hopuch świr           X
    Tęczując w kałdach świtrzem wre,             a.k.a. "X"
    Mizgłupny był borolągw hyr,               Odpowiadając prywatnie,
    Chrząszczury wlizły młe.                  usuń: FALSZYWY z adresu


  3. Było smaszno, a jaszmije smukwijne           X
    Świdrokrętnie na zegwniku wężały,            a.k.a. "X"
    Peliczaple stały smutcholijne             Odpowiadając prywatnie,
    I zbłąkinie rykoświstąkały.               usuń: FALSZYWY z adresu

  Ciekawostką jest to, że internauci starają się chronić przed niepożądaną pocztą, tzw. spamem zastępując w adresach znak @ innymi znakami, wyrazami albo konstrukcjami omownymi, tym samym uniemożliwiając automatyczne funkcjonowanie w bazach danych adresowych, np. X$plusnet,pl; X [at]o2[dot]pl; Pisząc do mnie usuń ˝wronę˝ ;) z adresu; x (maupa) sol (kropka) pl; odpisujac mi usun z adresu ‘REMOVE-THIS’; Adres antyspamowy – przed odpowiedzią skasuj slowo ˝WYTNIJTO˝; Przy odpowiadaniu na priv zastanow sie nad moim adresem ;-); UWAGA: Aby odpisać mi bezpośrednio odwróć moje imię w adresie.

Sygnatury mają różną wielkość. Etykieta internetowa nakazuje ich ograniczenie do 4-5 wersów, ale to zalecenie bywa lekceważone. Zdarza się, że podpis zdecydowanie przewyższa powierzchniowo treść wiadomości i trudno wtedy kategorycznie stwierdzić czy to sygnatura jest dodatkiem do wiadomości, czy raczej jest odwrotnie, np. łączona z krótkim zaprzeczeniem lub potwierdzeniem moralizatorska i mająca działać pouczająco sygnatura:

 

| Będę sprawdzał na google, zanim zacznę zawracać komuś |


   | dupę... Będę sprawdzał na google, nim zacznę zawracać |
   | dupę... Będę sprawdzał na google, zanim zacznę zawra- |
   | cać dupę. Odtąd będę sprawdzał na google, zanim zacz- |
   | nę zawracać ludziom dupę... Będę sprawdzał na google, |
   | nim zacznę zawracać grupowiczom dupę. Obiecuję ,.,.w- |
   | dzać w google, zanim zacznę zawracać usnetkowc/    )ę |
   | i zamierzam teraz dotrzymać słowa. :) Obiecuj(.(.  ;: |
   | odtąd będę sprawdzał na google, zanim zacznę /_   /a- |
   | nie użytkownikom Usnetu dupy... Teraz już bedę_`= \ze |
   | szukał w google, aby nie zawracać ludziom du(_\/ ) \  |
   |______________________________________________\_,'   \_|
                                                     \_.--/
                                                      \_|_\
                                                     | | |
                                                     /__\-'
  Lc. :)

Ten specyficzny podpis jest elementem zamykającym daną wypowiedź, ale z definicji nie może zastępować komunikatu. Przesadne rozbudowywanie sygnatur spotyka się z krytyką ze strony użytkowników grup dyskusyjnych: generalną zasadą jest, aby nie wysyłać do listy czy grupy dyskusyjnej informacji niepotrzebnych, nie wnoszących dla uczestników toczących się dyskusji żadnych nowych treści, a stanowiących jedynie „szum informacyjny". Do takich niepotrzebnych informacji należą np. nadmiernie długie i rozbudowane sygnatury1; Długa sygnatura może być początkowo zabawna, lecz bardzo szybko się starzeje. Należy rownież pamiętać, ze duża część użytkownikow musi zapłacić za każdy przesłany im bajt informacji2.



Podsumowując: sygnatury zawierają dane nadawcy, umożliwiając z nim kontakt, identyfikują go i są elementem kreacji jego internetowego wizerunku. Stanowią wyraz indywidualności swego twórcy i jego kreatywnego podejścia do schematów korespondencji elektronicznej oraz autonomiczny i często wielowarstwowy komunikat w obrębie listu elektronicznego. Oczywiście nie wszyscy użytkownicy list dyskusyjnych posługują się sygnaturami, ale są one na tyle popularne, że warto przeprowadzić nad nimi szersze badania.
Artykuł opublikowany w: 2. Teksty kultury. Oblicza komunikacji XXI wieku, red. J. Mazur, M. Rzeszutko-Iwan, Lublin 2006, s. 249-255.

1 Używane jest też skrótowe określenie sig, powstałe przez abrewiację angielskiego określenia signature.

2 Robi to automatycznie program pocztowy, podając sygnaturę zaprojektowaną przez jego użytkownika lub wykorzystując standardowe formuły ze swoich zasobów.

3 Są popularne w internetowych grupach dyskusyjnych, ale zdarzają się też w zwykłych e-mailach.

4 Przykłady podaję z zachowaniem oryginalnej pisowni i interpunkcji, ujednolicona została tylko czcionka. Żeby nie zaburzać charakteru typograficznego i efektów graficznych, egzemplifikację wytłuszczam, a nie używam kursywy.

5 Materiał zaczerpnięto z polskich grup dyskusyjnych. Eksplorację przeprowadzono od 2003 do 2005 roku. Wykorzystany został także zbiór zamieszczony na stronie Łukasza Kowalczyka, poświęconej sygnaturkom polsko- i anglojęzycznym (adres: http://bobo.fuw.edu.pl/~lukow/hoohoo/sigs-pl.html).

6 Sam wygląd tekstu sygnatury uzależniony jest od używanego czytnika i systemu operacyjnego. Szczegółowo te zagadnienia są omówione na stronie Sygnaturki w swoim środowisku ‘naturalnym’ (adres: http://hell.pl/nina/newssigs/kameleon.htm).

7 A. Skrendo, Sygnatura Tadeusza Różewicza. Dwie interpretacje ze wstępem i post scriptum, [w:] Osoba w literaturze i komunikacji literackiej, red. E. Balcerzan, W. Bolecki, Warszawa 2000, s. 150.

1 P. Kowalski, Samotność i wspólnota. Inskrypcje w przestrzeniach współczesnego życia, Opole 1993, s. 113-114.

2 Bogate zbiory tego typu zawierają m. in. strony: http://hell.pl/nina/newssigs/newssigs.html, http://www.ascii.piwko.pl/sygnaturki/syg00.html

1 R. Piętkowa, Wizualizacja semantyki. O niektórych sposobach zapisu we współczesnych tekstach, [w:] Styl a tekst, red. S. Gajda, M. Balowski, Opole 1996, s. 159.

1 Zob. S. Morawski, O cytacie bez cytatów, „Nurt" 1966, nr 8, s. 38-46, W. Bolecki, Pre-teksty i teksty. Z zagadnień związków międzytekstowych w literaturze polskiej XX wieku, Warszawa 1998, s. 17.

2 M. Bachtin, Słowo dialogu – dialogowość słowa, przedruk wg wydania Estetyka twórczości słownej, przeł. D. Ulicka, PIW, Warszawa 1986, s. 390-401, [w:] Antropologia słowa. Zagadnienia i wybór tekstów, opr. G. Godlewski, A, Menclew, R. Sulima, red. G. Godlewski, Warszawa 2003, s. 161.

3 Plonk to wpisanie na listę osób, których korespondencja jest automatycznie kasowana lub oznaczana jako przeczytana przez program pocztowy.

4 FYI – akronim od for your information.

5 Nerd – pejoratywne określenie osoby pasjonującej się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itd. Definicja została zaczerpnięta ze strony http://pl.wikipedia.org.

1 Na charakter grupy wskazuje jej nazwa: pierwszy człon wskazuje na to, w jakim jest języku, drugi wskazuje na ogólny charakter poruszanych zagadnień (np. rec < recreation ‘rozrywka’, sci < science ‘nauka’, soc < society ‘społeczeństwo), a trzeci precyzuje zakres tematyczny.

2 M. Kochan, Slogany w reklamie i polityce, Warszawa 2003, s. 81.

1 Cytat ze strony Etykieta Usenetu, adres: http://www.wsp.krakow.pl/papers/netykiet.html

2 Netykieta czyli sieciowy savoir-vivre, adres: http://free.polbox.pl/netyk.html





©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna