Analiza rynku turystycznego peru janina naskalska turystyka I rekreacja



Pobieranie 95.92 Kb.
Data09.05.2016
Rozmiar95.92 Kb.

___________

ANALIZA RYNKU TURYSTYCZNEGO PERU

JANINA NASKALSKA

TURYSTYKA I REKREACJA

ORT 1, DZIENNE



I. Wprowadzenie

1. Podstawowe informacje


  1. Dane wielkościowe

  2. Dane demograficzne

  3. Dane gospodarcze



II. Warunki rozwoju turystyki





  1. Klimat

  2. Krainy geograficzne

  3. Podział na regiony turystyczne

  4. Główne destynacje turystyczne (wg Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO)

  5. Pozostałe regiony koncentracji ruchu turystycznego

  6. Dostępność komunikacyjna (droga powietrzna, ladowa, szynowa, wodna)

III. Analiza rynku turystycznego





  1. Branża turystyczna

touroperatorzy, agenci, baza noclegowa, promocja i informacja turystyczna

  1. Profile turysty

  2. Rynej recepcji turystycznej

  3. Rynek emisji turystycznej

turystyka krajowa – liczby

  1. Podsumowanie

  2. Ciekawostki



  1. Wprowadzenie





  1. Podstawowe informacje




  • Republika Peru: państwo w zachodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Spokojnym. Jest to trzecie co do wielkości państwo kontynentu i największy kraj andyjski.

  • Podział administracyjny: Peru podzielone jest na 25 regionów i prowincję Lima ze stolicą.

  • Strefa czasowa: UTC –5



  1. Dane wielkościowe

Powierzchnia



  • całkowita 1 285 215 km² (trzecie największe państwo Ameryki Południowej)

  • wody śródlądowe 8,8% powierzchni kraju

  • zasięg wód terytorialnych 200 mil od linii brzegowej

  • zamorskie tereny – 60 milionów hektarów na Antarktydzie



Liczba ludności (VII 2007)


  • całkowita 28 675 000 (czwarte najludniejsze państwo Ameryki Południowej)

  • gęstość zaludnienia 22,3 osób / km²



  1. Dane demograficzne




  • 72,6% obywateli Peru mieszka w miastach, a pozostałe 27,4% na terenach wiejskich (2005)

  • język hiszpański używa 80,3% obywateli Peru,

  • język keczua - 16,5%

  • inne języki (głównie indiańskie) - 3% populacji kraju (1993)




  • Indianie stanowią 45% populacji kraju,

Metysi 37%,

biali (głównie pochodzenia hiszpańskiego) 15%




6,7% - ewangelicy,

2,6% - wyznawcy innych religii,

1,4% - ateiści


  • Średnia długość życia wynosi dla mężczyzn 62 lata, a dla kobiet 66 lat.

  • Przyrost naturalny – 18,7 ‰ (2000)

  • Odsetek bezrobotnych - 8% (2000)



  1. Dane gospodarcze




  • kraj rozwijający się i obciążony wysokim zadłużeniem zagranicznym, ale jednocześnie jeden z najszybciej rozwijających się w całej Ameryce Południowej.

  • ustrój polityczny: republika, w której głową państwa jest prezydent wybierany w powszechnych wyborach na 5-letnią kadencję

  • obecny prezydent Alan Garcia Pérez (2006-2011)

  • niepodległość od 28 lipca 1821 z rąk Hiszpanii

  • jednostka monetarna Nuevo Sol, dzielona na Centimos

  • waluta stabilna

  • inflacja na poziomie 2,2%

  • 4,3 miliona osób żyje na granicy ubóstwa

  • PKB na osobę wynosi 6715$. (2005)

  • struktura PKB: 65% - usługi, 27% - przemysł z budownictwem, 8%- rolnictwo z leśnictwem (2000)

  • główni eksporterzy: USA – 26,1%, Wielka Brytania – 11,6%, Chiny – 7,9% (ryby i produkty rybne, złoto, miedź, cynk, ropa, kawa, cukier, bawełna)

  • główni importerzy : USA – 27,5%, Hiszpania – 8,3%, Chile – 7,9% (przemysł maszynowy, sprzęt transportowy, żelazo, stal, chemikalia, farmaceutyki, produkty żywnościowe)

  • podstawa gospodarki: wydobycie i eksport rud miedzi, cynku, ołowiu, żelaza, ropy naftowej i gazu ziemnego, bizmutu, rtęci, molibdenu, antymonu, srebra (1. miejsce w świecie-2000), złota oraz guano

  • rolnictwo:

uprawia się bawełnę, kukurydzę, ryż, pszenicę, jęczmień, kawy, kakao, maniok, trzcinę cukrową, banany, winorośl, tytoń, herbaty, owoce cytrusowe, drzewo kola, nielegalnie kokainę

  • eksploatuje się drewno mahoniowca, cedru tropikalnego, kauczukowca, drzewa chinowego

  • hoduje się owce, bydło, lamy, alpaki, trzodę chlewną

  • istnieje wysoko rozwinięte rybołówstwo (4. miejsce w świecie)

  • według amerykańskiego magazynu The Economist (z listopada 2005), Perú zajmuje szóste miejsce na świecie w kategorii wzrostu ekonomicznego

  • Wpływy z turystyki stanowią 7% PKB Peru i jest to najszybciej rosnący sektor gospodarki. Jest to drugie, po eksporcie, najważniejsze źródło dochodów Peru.




  1. Warunki rozwoju turystyki



  1. Klimat




  • Na większości obszaru występuje klimat równikowy:

wybitnie wilgotny w Amazonii

suchy górski w Andach.

zwrotnikowy suchy na wybrzeżu


  • średnie opady roczne i temperatury:

Amazonia - około 24-32°C, mała amplituda temperatur, wysokie opady

Wybrzeże 15-30°C, skrajnie sucho.




  1. Krainy geograficzne




  • Wybrzeże (Costa)

wąski pas nizinny, często nawiedzany przez trzęsienia ziemi

stanowi ok. 12% powierzchni kraju

przecina je kilkadziesiąt rzek, tylko 10 z nich wpada do morza. Pozostałe są rzekami okresowymi lub giną w piaskach pustyni.

Wzdłuż wybrzeży płynie chłodny Prąd Peruwiański/ Humboldta, przynoszący obfitość ryb. Najważniejsze porty rybackie to: Pisco i Paracas.

Klimat suchy, miejscami o charakterze pustynnym i półpustynnym,

roczne opady 20-50 mm.

Średnie temperatury: 15-17°C zimą i 19-21°C latem.

Charakterystyczna mgła zwana garua, której występowanie związane jest z Prądem Humboldta.




  • Góry (Sierra)

Wyższa Kordyliera Zachodnia, z pasmem Kordyliery Białej z szczytami powyżej 6000 m n.p.m. - najwyższy: Mount Huascaran 6768 m.

Niższa Kordyliera Wschodnia

Puna - śródgórska wyżyna rozdzielająca te pasma górskie.

Z pasma Kordyliery Czarnej wypływają źródła Amazonki: Huallaga, Ukajali i Maranon.

Średnie temperatury: 19-23°C latem, 5-10°C zimą.

Opady roczne - 800 do 900 mm.

Największe znaczenie w regionie ma przemysł wydobywczy i hutniczy

Najważniejszą arterią komunikacyjną jest kolej transandyjska.

Ważne miasta regionu: Arequipa i Cuzco



  • Dżungla (Selva)

zajmuje 2/3 powierzchni, lecz jest zamieszkiwana tylko przez kilkanaście procent ludności.

Klimat gorący, wilgotny równikowy

dzieli się na 2 podregiony:

las deszczowy (cloud forest) o tropikalnym klimacie z 3000 mm opadów rocznie i las nizinny (lowland jungle) idealny do uprawiania turystyki z porą suchą od kwietnia do października i temperaturami do 35 C.

Przeważającą część terenu zajmuje wilgotny las równikowy.

Największy akwen: jezioro Titicaca. (najwyżej położone jezioro żeglowne dla dużych statków i zarazem największe jezioro wysokogórskie na Ziemi)

Główne rzeki: Ukajali, Maranon, Urubamba, Apurimac


  1. Regiony turystyczne

Peru dzieli się na 3 regiony: Północny, Centralny i Południowy




  • W regionie Północnym wyszczególniamy następujące podregiony:

Tumbes, Piura, Lambayeque, La Libertad, Cajamarca, Amazonas, Loreto, San Martín

  • W regionie Centralnym wyszczególniamy następujące podregiony:

Ancash, Lima, Callao, Huánuco, Junín, Pasco, Ucayali

  • W regionie Południowym wyszczególniamy następujące podregiony:

Huancavelica, Ica, Arequipa, Moquegua, Tacna, Puno, Ayacucho, Apurimac, Cusco, Madre de Dios


  • Do najbardziej popularnych należą: Lima, Cuzco-Machu Picchu, Arequipa, góry Cordillera Blanca, jezioro Titicaca, Nazca oraz Montania;

stare miasta kolonialne, jak: Cajamarca, Ayacucho, Trujillo, Piura;

uzdrowiska peruwiańskie: Jesus, Yura, So-cosani (departament Arequipa), Chamos, Monterey (Ancash), Los Bańos del Inca (Cajamarca) oraz Churin - jedno z największych w Ameryce Południowej, położone u podnóża Pachangara.





  1. Główne atrakcje turystyczne (wg Listy Światowego Dziedzictwa UNESCO)




  • Miasto Cuzco (na liście od 1983)

Wielkie centrum cywilizacji inkaskiej, założone ok. 1200 r. w dolinie Vilcanota, szczyt rozwoju osiągnęło w XV w. za panowania Inki Pacha-cutiego, kiedy to wzniesiono w mieście licznie świątynie, pałace i inne okazałe budowle.

W pierwszych latach konkwisty zostało spalone i ograbione przez hiszpańskich najeźdźców. Odbudowane ponownie, głównie w stylu barokowym, stało się w XVII i XVIII w. ważnym ośrodkiem kulturalnym wicekrólestwa Peru.

Atrakcje: kościoł Towarzystwa Jezusowego, tzw. Compania.

klasztory Merced, San Francisco, pałac Pizarra

Świątynia Słońca – Coricancha, kościół Santo Domingo,

ruiny inkaskich twierdz: Sacsayhuaman i Pucara

amfiteatr w Kenco.



  • Zabytkowe sanktuarium Machu Picchu (na liście od 1983)

Piętnastowieczne ruiny położone na zboczach góry na wysokości 2460 m n.p.m. otoczone kanionem rzeki Urubamba. Była to cytadela / miasto, misternie zaprojektowana i wykuta w białym granicie otaczających ją skał.

Ruiny zostały odkryte w 1911 r. przez amerykańskiego archeologa Hirama Binghama należą do największych atrakcji turystycznych nie tylko Peru, ale całej Ameryki Łacińskiej.




  • Stanowisko archeologiczne Chavin de Huantar (na liście od 1985)

Miejscowość założona w epoce Wczesnego Horyzontu (1400-400 p.n.e.), położona na północy górskich obszarów na wysokości 3117 m n.p.m., założona przez przedstawicieli Kultury Chavín, która jest zaliczana do najstarszych kultur archeologicznych w okresie prekolumbijskim historii Peru.

Całość założenia architektonicznego została rozplanowana wzdłuż osi wschód-zachód i składa się z budowli o charakterze kultowym. Dwie najważniejsze budowle zostały nazwane: El Castillo (zamek) oraz Wczesna Świątynia.




  • Park Narodowy Huascaran (na liście od 1985)

Obejmuje masywy Huascaran (6768 m n.p.m.) i Aguja Nevada (5840 m n.p.m.) oraz 600 lodowców, 300 jezior i 27 innych, pokrytych śniegiem, szczytów sięgających ponad 6000 metrów. Park ma powierzchnię 340 km2.

Obszar Cordillera Blanca, w którym znajduje się Park jest miejscem stałych spotkań najwybitniejszych alpinistów świata.




  • Strefa archeologiczna ChanChán (na liście od 1986)

Największe miasto epoki prekolumbijskiej w Ameryce Południowej. Zlokalizowane w peruwiańskim regionie La Libertad zajmuje obszar około 28,0 km2 kwadratowych

Powstałe około 850 roku miasto było stolicą Imperium Chimú, istniejącą do lat 70. XV wieku.

Miasto wybudowano z glinianej cegły adobe suszonej na słońcu i pokrytej tynkiem, w którym rzeźbiono ornamenty.


  • Park Narodowy Manu (na liście od 1987)

Znajduje się na wschodnich zboczach Andów Peruwiańskich. Został założony w 1973 roku i zajmuje powierzchnię 15330 km². Obejmuje górny odcinek rzeki Modre de Dios oraz obszar dorzecza rzeki Manú (system rzeczny Amazonki).

Na terenie Parku żyje ok. 200 gatunków ssaków, 90 gatunków żab, 1000 gatunków ptaków, 1200 gatunków motyli i ponad 20000 gatunków roślin.




  • Zespół zabytkowy w Limie (na liście od 1991)

założona przez Francis-ca Pizarro w 1535 r. leży nad rzeką Rimac u wybrzeży Oceanu Spokojnego.

Przez blisko trzy wieki była stolicą hiszpańskiego wicekrólestwa Peru oraz głównym ośrodkiem politycznym i kulturalnym zachodniej części Ameryki Południowej (uniwersytet San Marcos z XVI w.). Do najważniejszych zabytków należą kościoły i klasztory:



    San Francisco, uważany za najwybitniejsze dzieło baroku peruwiańskiego; Santo Domingo; San Agustin; oraz katedra z grobem założyciela miasta.

Świeckie budownictwo reprezentują liczne domy kolonialne z pięknymi patiami i balkonami - Casa de Allaga, Casa de Oquendo, Casa de Torre Tagle, Casa de los Pilatos.

Wśród kościołów Limy szczególne miejsce zajmuje miejsce pielgrzymek - sanktuarium Santa Rosa z XVIII wieku.

Podstawowym terenem wypoczynkowym Limy jest wybrzeże pacyficzne, gdzie na odcinku ok. 60 km ciągną się piaszczyste plaże z licznymi kąpieliskami.


  • Park Narodowy Rio Abiseo (na liście od 1990)

Park powstał w 1983 r. w celu ochrony flory i fauny lasów wilgotnych, typowych dla tej części Andów, wyróżniającej się licznymi gatunkami endemicznymi. Odkryto tu 36 dotąd nieznanych stanowisk archeologicznych, położonych na wysokości od 2,5 do 4 tys. m n.p.m., które dają pełen obraz społeczeństwa przedinkaskiego.

Ze względu na delikatnośc i unikatowość wartości archeologicznej parku jest on zamknięty dla celów turystycznych od 1996 roku. Docierają do niego jedynie naukowe grupy badające nietypową florę, faunę i preinkaskie ruiny.




  • Linie i rysunki naziemne pustyni Nazca i Pampas de Jumana

    (na liście od 1994)



Linie i rysunki naziemne Nazca i Pampas de Jumana, położone na jałowej nizinie nadbrzeżnej w Peru, około 400 km na południe od Limy, pokrywają powierzchnię 450 km2. Linie, nakreślone na ziemi w okresie od 500 p.n.e. do 500 n.e., ze względu na ich jakość, naturę, rozmiary i ciągłość, stanowią jedną z największych zagadek archeologii. Niektóre z rysunków przedstawiają żywe stworzenia, inne - stylizowane rośliny lub istoty fantastyczne, jeszcze inne tworzą kilkukilometrowe figury geometryczne. Przypuszcza się, że spełniały one funkcje rytualne, związane z astronomią.


  • Stare Miasto w Arequipie (na liście od 2000)

zwane białym Miastem, zbudowane z białego wulkanicznego tufu zwanego sillar, stanowi połączenie europejskich i miejscowych technik budowlanych, widocznych we wspaniałych osiągnięciach artystów kolonialnych oraz murarzy kreolskich i indiańskich. Przemieszanie wpływów przejawia się w solidnych murach, arkadach i sklepieniach, dziedzińcach i otwartych przestrzeniach oraz w złożonej dekoracji barokowej fasad budowli.


  1. Pozostałe regiony koncentracji ruchu turystycznego




  • Pozostałe Parki Narodowe Peru:



Park Narodowy Bahuaja-Sonene

Park Narodowy Cutervo,

Park Narodowy Tingo Maria,

Park Narodowy Cerros de Amotape

Park Narodowy Yanachaga Chemillen


  • Okolice jeziora Tititaca:

Titicaca - największe z wysokogórskich jezior świata - leży w głębi płaskowyżu Altiplano (na pograniczu z Boliwią) na wysokości 3812 m n.p.m. Zajmuje powierzchnię 8288 km2. Okolice zamieszkują Indianie Uru, których osady tworzą pływające wyspy (islas flotantes) zrobione z trzciny totora. Z trzciny zrobione są tu również domy-szałasy oraz łodzie z balsy. Uru trudnią się głównie rybołówstwem oraz uprawą roli na niewielkich działkach nad brzegami Titicaca.


  • Nizinny obszar Montania

zajmujący blisko 700 tys. km2 należy do dorzecza Amazonki. Środowiskiem naturalnym tego regionu jest wilgotny las równikowy, który przecinają spokojnie płynące rzeki z niezliczonymi kanałami, zlewające się ze sobą podczas pory deszczowej. Występuje tu ok. 800 gatunków drzew, np.: - heban, cedr, balsa, kauczukowiec oraz drzewo chinowe. W lasach żyją liczne gatunki małp, pancerniki, oceloty, jaguary, żółwie, węże. W wodach Amazonki żyją charakterystyczne bardzo niebezpieczne piranie i osiągające 4 m długości - paiche.

Głównym centrum turystycznym tego regionu jest stolica prowincji Loreto - lquitos. Miasto założone w1755 r. na lewym brzegu Amazonki. Jest ważnym portem śródlądowym i lotniczym oraz wiodącym ośrodkiem administracyjnym, turystycznym i kulturalnym wschodniej części kraju.





  1. Dostępność komunikacyjna




  • Drogą powietrzną:



Peruwiańskie lotniska są zrzeszone w rządowej organizacji CORPAC S.A. (Corporacion Peruana De Aeropuertos Y Aviacion Comercial S.A.). Ma ona za zadanie prywatyzować, modernizować i powiększać bazę lotniskową kraju.

Składają się na nią:

50 lotnisk regionalnych, w tym 14 lotnisk komercyjnych

12 lotnisk do obsługi ruchu międzynarodowego:


Lima - Jorge Chávez International Airport

Największy port krajowy i międzynarodowy Peru. Znajduje się w Callao, 10 km od centrum Limy. W 2007 lotnisko obsłużyło 7507811 pasażerów i 92878 operacji lotniczych.


Arequipa - Rodriguez Ballon International Airport

Główny port drugiego co do wielkości miasta Peru - Arequipy. Razem z portem w Cuzco są największymi lotniskami przesiadkowymi w Południowym Peru.


Chiclayo - Cap. FAP José A. Quiñones Gonzales International Airport Główny port regionu Lambayeque, jednego z bardziej zaludnionych w kraju.
Pisco - Capitán FAP Renán Elías Olivera Airport
Pucallpa - Captain Rolden International Airport

Główny port lotniczy regionu Ukajali.


Iquitos - Crnl. FAP Francisco Secada Vignetta International Airport

Port obsługujący piąte co do wielkości miasto w Peru- Iquitos. Razem z lotniskiem w Pucallpie jest głównym portem przesiadkowym peruwiańskiej części Amazonii. Ma wiele połączeń z małymi wioskami i miasteczkami dżungli amazońskiej.


Cusco - Alejandro Velasco Astete International Airport

Port największej atrakcji turystycznej Peru – miasta Cuzco i niedaleko położonych ruin Machu Picchu.. Nazwa lotniska pochodzi od znanego Peruwiańskiego pilota - Alejandro Velasco Astete, który jako pierwszy przeleciał ponad Andami w 1925 właśnie do tego portu.

Obsługuje wiele lotów międzynarodowych, krajowych i czarterowych.
Trujillo - Cap. FAP Carlos Martínez de Pinillos International Airport

Port obsługujący trzecie co do wielkości miasto - Trujillo. Jest głównym portem przesiadkowym Północnego Peru.


Tacna - Crnl. FAP Carlos Ciriani Santa Rosa International Airport

Port obsługujący region Tacna, znajduje się 27 km od granicy z Chile


Piura - Cap. FAP Guillermo Concha Iberico International Airport

Główny port regionu Piura, drugiego pod względem gęstości zaludnienia w Peru. Zlokalizowany jest 2 km od centrum Piury i 130 km od sławnego resortu Máncora.


Peurto Maldonado - Padre Aldamiz International Airport

Port zlokalizowany jest niedaleko najbardziej znanych peruwiańskich atrakcji środowiskowych, takich jak: Tambopata i Iberia. Obsługuje głównie turystów zainteresowanych zieloną i ekoturystyką. Wymagane jest dokument potwierdzający zrobione szczepionki przeciwko żółtej febrze, która występuje w dżungli peruwiańskiej.


Puno/Juliaca - Inca Manco Capac International Airport Port zlokalizowany jest w Juliaca, 30 km na północ od Puno. Posiada najdłuższy pas startowy w Ameryce Łacińskiej.

W Peru jest 20 linii lotniczych obsługujących międzynarodowe loty:


Aerolíneas Argentinas (argentyńska)

Aerovias de Mexico S.A.C. (meksykańska)

Air Canada (kanadysjka)

Air Comet (hiszpańska)

Air France - KLM (holenderska)

Air Peru Internacional S.A.C. (peruwiańska)

American Airlines (amrykańska)

Avianca (kolumbijska)

Aerosur - Compañía Boliviana De Transporte Aéreo Privado S.A. (boliwijska)

Continental Airlines Inc. (amerykańska)

Copa Airlines (panamska)

Delta Airlines (amerykańska)

Iberia (hiszpańskie)

Lan Perú S.A. (peruwiańska)

Líneas Aéreas Costarricenses S.A. (kostarykańska)

Lufthansa (niemiecka)

Sky Airline (chilijska)

Transamerican Airlines S.A. - Taca Perú (peruwiańska)

Spirit Airlines INC (tania linia amerykańska)

Gol Transportes Aéreos S.A. (tania linia brazylijska)

6 linii lotniczych obsługujących krajowe loty:
Aerocondor S.A.C.

Aerodiana S.A.C.

Aerotickets Perú S.A.C. - Star Perú

Lan Perú S.A.

LC Busre S.A.C.

Transamerican Airlines S.A. - Taca Perú

7 linii lotniczych czarterowych:
Aero Transporte S.A. ATSA

Aeroica S.R.L

Aeroparacas S.A.

Grupo Aéreo Nº42 de la FAP

Asociación de Operadores de Turismo de Amazonas

Servicios Aéreos de los Andes S.A.C.

Taxi Aereo Ejecutivo


  • Drogą lądową:



Peru przecina 78000 km dróg, spośród których 16705 km to autostrady i drogi ekspresowe. 8711 km łączy północ kraju z południem, a 7994 km wschód z zachodem.

Wzdłuż wybrzeża biegnie odcinek Drogi Panamerykańskiej.

„Jest to droga, mająca na celu połączenie krajów obu Ameryk, od północy Alaski, poprzez Amerykę Środkową, po południe Argentyny. Tak naprawdę jest to system dróg i autostrad połączonych szeregowo a niekiedy również równolegle ze sobą tak, aby połączyć większość krajów obu Ameryk. Łączna długość całej trasy, liczonej od kręgu polarnego na Alasce do miasta Ushuaia w Argentynie, wynosi około 25750 km. Oprócz tej trasy Panamericana ma wiele odnóg, łączących większość krajów Ameryki Południowej” (źródło: Wikipedia).

Są też plany i marzenia rządów oraz mieszkańców Ameryki Południowej, by powstała droga łącząca Atlantyk z Pacyfikiem, tzw. Transoceanika. Jak do tej pory istnieją jedynie nieutwardzone, błotniste i pojedyncze nitki tej międzykontynentalnej magistrali. Przeszkodą w szybkiej budowie jest brak pieniędzy oraz sprzeciw ekologów wobec tego – na pewno bardzo szkodliwego dla unikalnych terenów Niziny Amazonki – projektu.




  • Drogą szynową:



Linie kolejowe w kraju pochodzą głównie z XIX wieku i łączą andyjskie ośrodki wydobycia różnych surowców z portami na wybrzeżu kraju. Przykładem jest, do 2006 roku najwyżej położona na świecie Ferrocarril Central Andino, linia kolejowa Lima-La Oyroa-Cerro de Pasco, wybudowana przez polskiego inżyniera Ernesta Malinowskiego.

Trasa rozpoczyna się w porcie Callao, prawie na poziomie morza, prowadzi przez Limę i dalej osiąga wysokość 4818 metrów na Przełęczy Anticona (Ticlio, Lima).

Linie kolejowe mają łącznie 1988 km długości


  • Droga wodną:



Duże znaczenie ma żegluga rzeczna na Amazonce i jej dopływach. Drogi rzeczne osiągają długość 8600km na Amazonce i 200km na Jeziorze Titicaca.

Główne porty rzeczne Peru to Iquitos i Pucallpa, Yurimaguas

Główne porty morskie Peru:

Paita, Salaverry, Chimbote, Callao, Pisco, Ilo, Matarani, Mollendo, San Martin, Talara



III. Analiza rynku turystycznego





  1. Branża turystyczna

W turystyce zatrudnionych jest 10,8% społeczności w wieku produkcyjnym, z czego 484000 bezpośrednio, a 340000 niebezpośrednio. Najpopularniejszymi branżami jest hotelarstwo i transport.

Rozrasta się ona w skali 16% rocznie, a w 2004 roku rozwój osiągnął 25 %.





    • Przykładowi tour operatorzy:

GO2PErU.COM

Andean travelweb

Amazon trail peru

Inca trek

Surtrek


Wasai

Amazon Andes Peru

Sun gate tours

South American Expedition

Trafico Peru



  • Przykładowi agenci turystyczni:

Peru Explorers

Peru Contact

Enjoy Peru

Fertur Peru

Terra Andina

Maria Kralewska S.A. – agencja turystyczna rodzinnej firmy polsko-peruwiańskiej, licencjonowany przewodnik Ministerstwa Turystyki Peru


  • Baza noclegowa 2007:

Największa liczba łóżek według regionów (250 273 wszystkich):

Lima- 79 096

Cusco – 21 974

Arequipa – 16 678

Ica -12 755

Ancash – 12 554

Hotele pięcio-gwiazdkowe w Peru:

23, w tym łóżek- 5618 (sieci Marriott, Sheraton, Plaza, Accor)
Hotele cztero-gwiazdkowe

29, w tym łóżek 3469 (sieć Best Western)


Hotele trzy-gwiazdkowe

372, w tym łóżek 20162


Hotele dwu-gwiazdkowe

806, w tym łóżek 29476


Hotele jedno-gwiazdkowe

288, w tym łóżek 9298


Inne:

44, w tym łóżek 1976





  • System promocji i informacji turystycznej:

Odpowiedzialnym za rozwój turystyki w Peru są:


Comisión de Promoción del Perú – PromPerú (Komisja Promocji Peru)

Ministerio de Comercio Exterior y Turismo – MINCETUR (Ministerstwo Handlu zagranicznego i Turystyki).


PromPeru w ramach promocji Peru organizuje:

Udział w międzynarodowych targach (Japonia, Wielka Brytania, Berlin, Włochy, Ukraina i wiele innych –łącznie 140 targów)

Workshopy dla przedstawicieli branży turystycznej

Press toury

Study toury

Współpraca z ambasadami, Ministerstwem Spraw Zagranicznych i innymi placówkami dyplomatycznymi Peru zagranicą.



  1. Profil turysty odwiedzającego Peru




  • Główne kraje pochodzenia turystów przyjeżdżających do Peru to:

USA, Chiny, Chile, Boliwia, kraje Unii Europejskiej (głównie: Francja, Wielka Brytania, Niemcy, Włochy, Hiszpania).


  • Podział wg kontynentów:

Ameryka Południowa – 49,4%

Ameryka Północna – 21,7%

Europa -21,2%

Azja- 4,3%

Oceania- 1,7%

Ameryka Centralna – 1,5%

Afryka- 0,2%


  • Wśród odwiedzających 70% stanowią mężczyźni, a 30% kobiety.




  • Wiek:

Pomiędzy 25 a 54 rokiem życia, z czego 28% - między 25 a 34 rokiem życia.


  • Stan cywilny:

Małżeństwa- 57%


  • Wykształcenie:

Wyższe – 38%


  • Roczny dochód na rodzinę:

Mnijeszy niz 20 000US$ - 25%


  • Czas przeznaczony na zwiedzenie Peru:

Od 1-4 miesięcy – 40%

Poniżej 1 miesiąca -39%




  • Sposób organizacji wyjazdu:

Samodzielnie- 75%


  • Cel podróży:

56% -w celach wypoczynku

21% - w celach handlowych,

12% - VFR

4% - na kongresy i konferencje

2% - z innych przyczyn


  • Długość pobytu:

Od 1 do 14 dób


  • Średnia wielkośc wydatków:

1114 $


  1. Rynek recepcyji turystyczej

W 2007 przyjazdy do Peru stanowiły 0,20% światowych przyjazdów turystycznych.

(898 milionów- Świat; 1,81miliona – Peru).
Wg Generalnej Dyrekcji do Spraw Migracji- Dirección General de Migraciones (DIGEMIN) ilość przyjezdnych zagranicznych do Peru w 2007 roku wynosiła: 1 906 126 osób. Najwięcej przyjechało w lipcu, aż 222 445.
Stanowi to 8.29% wzrostu w porównaniu z poprzednim rokiem.
Tab.1. Przyjazdy zagraniczne do Peru (od I – X 2007)


Fuente: DIGEMIN
Elaboración: T News
Źródło: http://www.tnews.com.pe/actualidad/ac-53.htm 15.05.2008

Tab.2. Przyjazdy zagraniczne do Peru (od I – X 2005/2007)




Fuente: DIGEMIN
Elaboración: T News
Źródło: http://www.tnews.com.pe/actualidad/ac-53.htm 15.05.2008
Wg Ministerstwa Turystyki Peru (MINCETUR) w roku 2007 Peru odwiedziło 1,8 miliona turystów.

Wg branży hotelarskiej było to 700 tysięcy turystów.

Dokładną liczbę turystów można też szacować licząc liczbę wejść do twierdzy Machu Picchu, ponieważ wiadomo ze statystyk, że 8 na 10 osób odwiedzających Peru tam dociera. Wejścia natomiast są biletowane i limitowane.
Od stycznia do listopada 2007 zanotowano 514 560 wejść na Machu Picchu, z czego najwięcej turystów było w lipcu i w sierpniu.
Tab.3. Liczba wizyt turystów zagranicznych na MACHU PICCHU (od I – XI 2007)


Fuente: INC-CUSCO
Elaboración: T News
Źródło: http://www.tnews.com.pe/actualidad/ac-53.htm 15.05.2008

Innym sposobem szacunku jest przyjżenie się liczbie przylotów na lotnisko w Limie, które obsługuje prawie 75 % wszystkich przylotów do kraju. Tendencja jest wzrostowa; ilość przylotów wzrosła o 42% od 2004 roku.

W 2007 na lotnisku Jorge Chávez zarejestrowano 1 053 541 przyjazdów międzynarodowych, czyli o 16% więcej niż w 2006.

Najwięcej przylotów odnotowano w lipcu -114 300 i w sierpniu – 96 761.


Tab.4. Przyjazdy międzynarodowe na lotnisko Jorge Chavez (2007)


Fuente: MINCETUR
Elaboración: T News
Źródło: http://www.tnews.com.pe/actualidad/ac-53.htm 15.05.2008


  • Najczęściej podejmowane formy turystyki w Peru to:

Turystyka aktywna,

Turystyka kulturowa

Ekoturystyka

Turystyka gastronomiczna




  1. Rynek emisji turystycznej



Od stycznia do sierpnia 2007 turystów podróżujących wewnątrz krajowych było: 2 393 21.


Do miast emitujących największą ilośc turystów krajowych należą:

Lima – 2 046 248 (+ 3 527 194 odwiedzających jednodniowych w granicach kraju)

Arequipa – 138 919

Trujillo – 113 544

Chiclayo – 53 549

Huancayo – 40 961

Ocenia się, że w 2007 ruch wzrośnie o 12%.

IV. Podsumowanie
Niezwykła bioróżnorodność, ukształtowanie geograficzne, dziedzictwo kulturowe i archeologiczne oraz swoista atmosfera zatrzymania w czasie wśród ludności wiejskiej sprawia, że Peru to wyjątkowy cel turystycznych wędrówek. Turyści na całym świecie zgodnie przyznali Peru pierszeństwo w egzotyce i to właśnie te cechy są silnymi stronami peruwiańskiego rynku turystycznego.

Szansą dla Peru może być wciąż większa promocja wśród zwolenników turystyki środowiskowej. Unikalna przyroda jest najmocniejszą cechą Peru w porównaniu do innych popularnych na świecie turystycznych destynacji.

Niszą na peruwiańskim rynku jest turystyka biznesowa i konferencyjno-kongresowa. Przyniosłaby ona o wiele większe dochody (ze względu na swój charakter) i zniwelowała sezonowość.

Zagrożeniem może być dewastacja walorów przyrodniczych i kulturowych spowodowana turystyką masową (w celu zapobiegania jej negatywnym skutkom już została zmniejszona roczna liczba wejść na tzw. Inca Trail prowadzący do Machu Picchu).

Słabą stroną jest mało wykwalifikowany personel, niski poziom znajomości języków obcych oraz niski poziom usług hotelarskich (braki w bazie noclegowej).

A także brak nowych produktów turystycznych, chociażby nadmorskich kurortów.


V. Ciekawostki
W 2007 Peru zostało wybrane za najbardziej atrakcyjną destynację turystyczną dla birdwatcherów. Wyboru dokonał Nature Bird Fair i British Birdwatching Fair (wg „Caribbean News Digital”). W Peru występuje 1800 gatunków ptaków.
U podnóża Mismi (5536 m n.p.m.) bierze swój początek najdłuższa rzeka świata - Amazonka.
Peru znalazło sie na 19 miejscu w raporcie organizacji Pro Poor Tourism na temat krajów najszybciej sie rozwijających pod względem liczby przyjazdów turystów w latach 1990-2000.
W 2007 roku 100 milionów osób ze wszystkich kontynentów wyłoniło nowe siedem cudów świata. Wśród nich znalazła się inkaska twierdza Machu Picchu. Głosowanie przebiegało przez internet i system smsowy.
Według badania Country Brand Index 2006 Peru zostało wybrane jako najlepsze państwo na świecie w kategorii „egzotyczne”. Badanie przeprowadzała międzynarodowa firma konsultingowa, która specjalizuje się w rozwoju marek - FutureBrand, jak również agencja public relations Weber Shandwick. Ranking polega na zestawieniu marek z różnych krajów, a później zbadaniu nowego zjawiska w podróżach i turystyce. Udział wzięło 1500 turystów oraz ekspertów z dziedziny turystyki oraz hotelarstwa.

Bibliografia:


http://www.lata.org/index.php

http://www.peru.info/perueng.asp

http://www.atrakcje-turystyczne.com/ameryka-poludniowa/peru/

http://www.unesco.pl/?id=225

http://www.elcomercio.com.pe/edicionimpresa/Html/2007-11-14/inei_y_promperu_destacan_la_l.html

http://www.lima.polemb.net/index.php?document=25

http://www.thefreelibrary.com/Peru.-a0108441901

http://www.euromonitor.com/factfile.aspx?country=PU

http://www.unep.org/bpsp/Tourism/Case%20Studies%20(pdf)/PERU%20(Tourism).pdf

http://www.propoortourism.org.uk/16_stats.pdf

http://www.peru.info/s_ftopublicaciones.asp?page=3&HidId=2&HidWord=&HidAccion=Grupo



http://www.caribbeannewsdigital.com/SPANISH/News.aspx?Id=18485

http://pl.wikipedia.org/wiki/Peru – 17.05.2008

http://www.peru.info/e_ftogeneraleng.asp?ids=1671&ic=2&pdr=841&jrq=2.1 – 17.05.2008

„Małe tablice geograficzne” Wydawnictwo Adamantan, Warszawa 2002



Przewodnik ”Ameryka Południowa”, Wydawnictwo Pascal




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna