Analiza rynku turystycznego Słowacji



Pobieranie 262.37 Kb.
Strona2/6
Data03.05.2016
Rozmiar262.37 Kb.
1   2   3   4   5   6

1. Region bratysławski (Bratysława wraz z regionem Małych Karpat)


Obejmuje on powiaty: Bratysława (Bratislava), Pezinok (Pezinok), częściowo

Seniec (Senec), częściowo Malacki (Malacky).

Region bratysławski (Bratislavský región) leży na południowym-zachodzie Słowacji, przy czym jego część południowa biegnąca wzdłuż nurtu Dunaju, będąc jednocześnie słowacko-węgierską granicą państwową a część zachodnia ciągnąca się wzdłuż nurtu rzeki Morawa (Morava) jest jednocześnie słowacko-austriacką granicą państwową. Przeważającą część jego terytorium tworzą Małe Karpaty (Malé Karpaty) oraz Nizina Naddunajska (Podunajská nížina). Centrum regionu jest Bratysława (Bratislava). Jako stolica Republiki Słowackiej, ma Bratysława niezwykle ekscentryczne położenie w stosunku do jego terytorium, leżąc na jej południowo-zachodnim obrzeżu. Stosunkowo długi odcinek katastralnych granic miasta jest jednocześnie granicą państwową, co jest rzadkością wśród metropolii europejskich. Bratysława to jedna z najmłodszych europejskich stolic. Po raz pierwszy stała się nią w latach 1939 - 1945, podczas krótkiej egzystencji Państwa Słowackiego. Współczesna Bratysława oferuje wiele możliwości udziału w atrakcyjnych imprezach kulturalnych lub sportowych, zabawy lub rekreacji bezpośrednio w mieście albo w jego najbliższej okolicy. Regularnie są tu także organizowane międzynarodowe targi i wystawy. Po wschodniej stronie Małych Karpat ciągnie się szereg miast i wsi, które tworzą małokarpacki region winiarski, będący największym na Słowacji pod względem powierzchni i znaczenia. Miłośnicy przyrody, kultury ludowej i dobrej jakości wina mogą się wybrać szlakiem z Bratysławy biegnącym u wschodniego podnóża Małych Karpat, znanym jako Małokarpacki szlak winny (Malokarpatská vínna cesta).

2. Region horehroński (Horehronie)

Obejmuje powiaty: Bańska Bystrzyca (Banská Bystrica), Brezno.


Rzeka Hron, od której nazwano region Horehronia – górnego dorzecza rzeki Hron (Horehronie), bierze swój początek na południowym zboczu majestatycznej Kralowej Holi (Kráľová hoľa). Od osnutej legendami góry, leżącej na wschodnim wybieraku Tatr Niskich (Nízke Tatry) Hron płynie potem w kierunku zachodnim. Przepiękny krajobraz z charakterystycznymi wsiami około górnego toku Hronu leży prawie w samym sercu Słowacji. Do dziś w większości miejscowości Horehronia można odnaleźć zabytki architektury ludowej, z których niektóre znajdują się w rezerwacie zabytków architektury ludowej w Dolinie Szpanej (Španá Dolina) i Hronseku (drewniany kościół). Z przyrodniczego punktu widzenia Horehroniu w zasadzie niczego nie brakuje. Tatry Niskie (Nízke Tatry) i Wielka Fatra (Veľká Fatra) są rajem dla turystów pieszych i rowerzystów. Miłośnicy turystyki pieszej mają możliwość wędrówek szlakami Tatr Niskich oraz przejście niskotatrzańskim  grzbietem. Piękno podziemi można podziwiać w Jaskini Harmanieckiej (Harmanecká jaskyňa) albo Jaskini Bystrzańskiej (Bystrianská jaskyňa). W okresie zimowym ulubionymi miejscami uprawiania sportów narciarskich są Donowały, Turecka, Myto pod Dziumbierem (Mýto pod Ďumbierom) albo okolice Czarnego Balogu (Čierny Balog). Trasy narciarstwa biegowe prowadzące nad Bańską Bystrzycą (Banská Bystrica) są znane miłośnikom białego szaleństwa nie tylko ze Słowacji, ale także z sąsiednich państw. Atrakcją okolicy Czarnego Balogu jest puszcza i  Czarnohrońska Kolejka Leśna (Čiernohronská lesná železnica). Znajduje się tu również uzdrowisko Brusno.

3. Region liptowski (Liptov)

Obejmuje powiaty: Rużomberk (Ružomberok), Liptowski Mikulasz (Liptovský Mikuláš).

Liptów (Liptov) leży na północy Słowacji, gdzie styka się w swojej północno-wschodniej części słowacko-polskiej granicy państwowej. Region charakteryzuje jeden z najbardziej malowniczych krajobrazów przyrodniczych. Od północy ogranicza go Wielka Fatra (Veľká Fatra), grzbiet Gór Choczańskich (Chočské vrchy) oraz grzbiet Tatr Zachodnich (Západné Tatry). Granice południową Liptowa tworzy grzbiet Tatr Niskich (Nízke Tatry), zaś jego granicę zachodnią tworzy grzbiet Wielkiej Fatry.

Dzięki wyjątkowym osobliwościom przyrodniczym i bogactwu zabytków kulturalno-historycznych Liptów jest jednym z najbardziej atrakcyjnych obszarów Słowacji. Większość jego terytorium tworzą góry, bogate w lasy i osobliwości przyrodnicze. Najcenniejsze klejnoty przyrody są chronione w Tatrzańskim Parku Narodowym (Tatranský národný park), Parku Narodowym Tatry Niskie (Národný park Nízke Tatry) oraz Parku Narodowym Wielka Fatra (Národný park Veľká Fatra). Turystyka piesza i rowerowa w lecie, z kolei narciarstwo zjazdowe i biegowe w zimie przyciągają do Liptowa rzesze gości. Ten rejon posiada także wiele interesujących jaskiń, a także źródeł leczniczych i wód termalnych oraz zbiornik wodny Jezioro Liptowskie (Liptovská Mara). W rejonie, oprócz bogactw przyrody, nie brak także zabytków kulturalno-historycznych. Cały region jest nadzwyczaj bogaty w zabytki architektoniczne, pochodzące z różnych okresów historycznych. Bardzo często są to probostwa i pałace, z którymi można się spotkać w wielu miejscowościach. Najstarszymi zabytkami architektonicznymi są ruiny średniowiecznych grodów (Likawa - Likava, Zamek Liptowski - Liptovský hrad). W licznych miejscowościach Liptowa można się do dziś spotkać z zabytkami architektury ludowej, z których większość znajduje się we Wlkolińcu (Vlkolínec - wpisany na Listę światowego dziedzictwa przyrodniczego i kulturalnego UNESCO) oraz w muzeum plenerowym (skansenie) w Pribylinie. Unikalny drewniany kościół w Świętym Krzyżu (Sv. Kríž) jest jedną z największych drewnianych budowli w Europie.



4. Region północnopoważski (Severopovažský - Žilina)

Obejmuje powiaty: Poważska Bystrzyca (Považská Bystrica), Żylina (Žilina), Nowe Miasto Kisuckie (Kysucké Nové Mesto), Bycza (Bytča), Czadca (Čadca), częściowo Puchów (Púchov).

Z uwagi na wyjątkowość scenerii przyrody i bogactwo zabytków kulturalno-historycznych region północnopoważski należy do najbardziej atrakcyjnych rejonów Słowacji. Większość jego terytorium jest górzysta, bogata w lasy i piękno przyrody. Najcenniejsze zabytki przyrody znalazły schronienie w Parku Narodowym Mała Fatra (Národný park Malá Fatra) oraz w chronionych parkach krajobrazowych Kisuce (Kysuce) i Góry Strażowskie (Strážovské vrchy). Klejnotom bogactwa przyrodniczego w niczym nie ustępują wartości stworzone ręką człowieka. Cały region jest nadzwyczaj bogaty w zabytki architektoniczne z różnych okresów historycznych. Dość często są to probostwa i pałace, na które można się natknąć w prawie każdej miejscowości. Najcenniejsze zamki znajdują się w Budatinie (Budatín) i Bytczy (Bytča). Najstarszymi zabytkami architektonicznymi są ruiny średniowiecznych zamków usytuowane zazwyczaj w miejscach z przepiękną panoramą widokową (Streczno - Strečno, Zamek Stary - Starý hrad, Lietawa - Lietava, Zamek Hryczowski - Hričovský hrad albo Zamek Sulowski - Súľovský hrad). Zrekonstruowane średniowieczne rynki w Żylinie (Žilina) i Rajcu (Rajec) znajdują się pod ochroną. W większości miejscowości w okolicy Żyliny można się do dziś zetknąć z zabytkami architektury ludowej, z których wiele umieszczono w Muzeum plenerowym w Wychyłowce (Múzeum v prírode vo Vychylovke), znanym także z leśnej kolejki trawersowej. Cały rejon słynął również w przeszłości ze sztuki domokrążnego drutowania, które osiągnęło wysoką wartość artystyczną. Zachowane do dziś prace sztuki drutowniczej są eksponatami w unikalnym Muzeum drutowania (Drotárské múzeum) w Budatinie.

5. Region tatrzański (Tatry i Spisz Północny)

Obejmuje powiaty: Poprad, Kieżmark (Kežmarok), Stara Lubowla (Stará Lubovňa)


Region tatrzański, leżący na północy Słowacji jest prawdopodobnie najbardziej atrakcyjnym turystycznie rejonem Słowacji. Składa się z dwóch regionów: Tatry i Spisz Północny (severný Spiš). Tatry są pogranicznym pasmem górskim, dzielącym się na Tatry Wysokie (Vysoké Tatry), Tatry Bielskie (Belianske Tatry) i Tatry Zachodnie (Západné Tatry). Na terytorium Słowacji Północnej leżą cztery piąte powierzchni Tatr. Słowacko-polska granica państwowa ogranicza obszar Tatr od północy. Na południu szczyty tatrzańskie stromo opadają do Kotliny Podtatrzańskiej (Podtatranská kotlina). Ze względu na nadzwyczajną koncentrację piękna przyrody Tatry zasłużyły sobie na nazwę „miniaturowych Alp“, ponieważ na niewielkiej powierzchni (341 km2, z czego 260 km2 znajduje się po stronie słowackiej) oprócz lodowców występuje wszystko to, co oferują Alpy. Szczególnie Tatry Wysokie są rajem dla turystów pieszych i taterników (wspinaczy górskich). Miłośnicy turystyki pieszej uwielbiają głównie w lecie turystykę w dolinach Tatr Wysokich, wspinaczki na szczyty wysokotatrzańskie (Krywań - Kriváň, Rysy, Gerlach - Gerlachovský štít w towarzystwie przewodnika górskiego) oraz przejścia ich grzbietami. Najlepsze trasy zjazdowe są do dyspozycji w „Areale Snow” („Areál snow”) na Jeziorze Szczyrbskim (Štrbské pleso) i Jeziorze skalnym (Skalnaté pleso) nad Tatrzańska Łomnicą (Tatranská Lomnica), gdzie sezon narciarski trwa aż do połowy maja. W Tatrach znajdują się liczne uzdrowiska klimatyczne. Spisz Północny jest nadzwyczajnie bogaty w zabytki architektoniczne z różnych okresów historycznych. Często są nimi pałace (Strażki - Strážky), klasztory (Czerwony Klasztor - Červený kláštor), zamki (Zamek Kieżmarski - Kežmarský hrad, Zamek Lubowelski – Ľubovniansky hrad) albo miejskie rezerwaty zabytkowe (Sobota Spiska - Spišská Sobota, Kieżmark - Kežmarok, Podoliniec - Podolínec). W wielu miejscowościach można po dziś dzień podziwiać zabytki architektury ludowej (np. miejscowość Żdar  - Ždiar), z których wiele umieszczono w muzeum plenerowym pod Zamkiem Lubowelskim. Perłą przyrody Spiszu Północnego jest Przełom Dunajca (Prielom Dunajca) w Pieninach na terytorium Pienińskiego Parku Narodowego (Národný park Pieniny).


6. Region koszycki (Košice)
1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna