Anna Olszewska Edward Tomczyk



Pobieranie 324.42 Kb.
Strona1/5
Data09.05.2016
Rozmiar324.42 Kb.
  1   2   3   4   5



Anna Olszewska

Edward Tomczyk


PORADNIK MEDIATORA



opracowanie własne

MEDIACJE

W

SPRAWACH KARNYCH

ELBLĄSKIE CENTRUM MEDIACJI I AKTYWIZACJI SPOŁECZNEJ
ELBLĄG 2007

SPIS TREŚCI







Wprowadzenie ………………………………………………………….

4

I.

Akty prawne regulujące instytucję mediacji w polskim systemie prawnym ………………………………………………………………...

5


II.

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach karnych ……………………………………..

6


III.

Etapy postępowania mediacyjnego ……………………………………...

10




Faza I – wszczęcie postępowania mediacyjnego ………………………..

12




Faza II – sesja mediacyjna ……………………………………………...

13




Faza III – uzgodnienia końcowe .………………………………………

15

IV.

Monolog mediatora







- pierwsze spotkanie informacyjne ……………………………………...

17




- drugie spotkanie ……………………………………………………….

18

V.

Uprawnienia stron mediacji …………………………………………….

20

VI.

Wzory dokumentów postępowania mediacyjnego ……………………...

21




Załącznik nr 1 - Postanowienie o skierowaniu śledztwa do postępowania mediacyjnego ........................................

- Wniosek oskarżonego o przeprowadzenie mediacji ....

23

24






Załącznik nr 2 – Zgłoszenie gotowości do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego ........................................

25





Załącznik nr 3 – Spis czynności mediacyjnych ………………………….

26




Załącznik nr 4 – Oświadczenie stron ……………………………………

27



- Zaproszenie na mediację ……………………………...

27




Załącznik nr 5 – Ugoda mediacyjna …………………………………….

28-30




Załącznik nr 6 – Sprawozdanie z przeprowadzonego postępowania

mediacyjnego ………………………………………….

33-35





Załącznik nr 7 – Rachunek za przeprowadzone postępowanie

mediacyjne …………………………………………….

37


VII.

Wybrane przepisy dotyczące mediacji ………………………………….

38




- Kodeks postępowania karnego ……………………………………….

42




- Kodeks karny …………………………………………………………

46




- Kodeks karny wykonawczy ………………………………………….

46




- O postępowaniu w sprawach nieletnich ……………………………...

48




- Rozporządzenie KG Policji o mediacji ………………………………

49




- Rozp. Min. Spraw. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym ……………….

51


WPROWADZENIE

Mediacja oraz postępowanie mediacyjne to pojęcia, które obecnie stały się bardzo popularne i znajdują zastosowanie w różnych dziedzinach życia społecznego, gospodarczego a przede wszystkim prawnego. Stosowanie mediacji jest coraz bliższe praktyce sądowej. Ma to swoje odzwierciedlenie zarówno w sprawach karnych jak


i nieletnich oraz cywilnych w jak najszerszym tego słowa rozumieniu.

Mediacja w ogólnie przyjętym pojęciu to dobrowolne i poufne rozwiązywanie sporów pomiędzy stronami w obecności bezstronnej i neutralnej trzeciej osoby – mediatora.

„Mediacja ukierunkowuje strony na wspólne rozwiązanie problemów. Postępowanie mediacyjne oznacza naprawę tego wszystkiego, co tylko da się naprawić. Oznacza sprawiedliwość naprawczą, w której liczą się zadośćuczynienie, przeproszenie, przebaczenie tzn. także uczucia ludzi i ich emocje. W sprawiedliwości karnej najważniejszy jest efekt, w sprawiedliwości naprawczej – proces, jaki zachodzi między sprawcą a ofiarą”1.

Ważną rolę w postępowaniu mediacyjnym odgrywa osoba mediatora na którym spoczywa odpowiedzialność za całokształt organizacji toku postępowania mediacyjnego i stosowanych procedur. Rola mediatora w postępowaniu mediacyjnym nie jest łatwa. Wymaga się od niego nie tylko znajomości technik prowadzenia mediacji, ale również szczególnych predyspozycji. Mediator pomaga w wypracowaniu porozumienia między zwaśnionymi stronami. Ułatwia im rozmowę, zadaje pytania, łagodzi napięcia w jej trakcie, rozpoznaje źródła konfliktu, jak również ocenia realność składanych przez strony propozycji ugodowych. Jego zadaniem jest również sformalizowanie samego przebiegu postępowania mediacyjnego przez sporządzenie odpowiedniego protokołu oraz uwzględnienie w nim treści ugody.2

Reasumując powyższe wnioski i przemyślenia pragnę nadmienić, że celem tej broszury jest usprawnienie warsztatu pracy mediatora w prowadzeniu postępowania mediacyjnego w sprawach karnych. Bardzo pomocnym w zebraniu niezbędnego materiału, a szczególnie wzorów dokumentów była pomoc szerokiego grona mediatorów praktyków, członków naszego Elbląskiego Centrum Mediacji i Aktywizacji Społecznej a przede wszystkim Prezesa ECMiAS Pani Anny Olszewskiej oraz sędziów w stanie spoczynku Pani Barbary Filmanowicz i Pana Władysława Bagińskiego, za co autorzy „poradnika” serdecznie dziękują.



Zasadniczym zadaniem „Poradnika mediatora” jest pomoc w sprawnym
i prawidłowym przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego w sprawach karnych jak również zgodne z przepisami prawa sporządzanie dokumentacji mediacyjnej.

I. AKTY PRAWNE REGULUJĄCE INSTYTUCJĘ MEDIACJI
W POLSKIM SYSTEMIE PRAWNYM.



  • Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z 2.04.1997r. (Dz. U. z 1997r., nr 78,
    poz
    . 483) – art. 2, art. 31 ust. 1 i 2, art. 32, 45, 47, 71, 72, 80, 82, 166, 182.

Art. 2. Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.

Art. 31. 1. Wolność człowieka podlega ochronie prawnej.

2. Każdy jest obowiązany szanować wolności i prawa innych. Nikogo nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje.

Art. 32.1. Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania przez władze publiczne.

2. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym

lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.

Art.45.1. Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny
i niezawisły sąd.


Art. 47. Każdy ma prawo do ochrony prawnej życia prywatnego, rodzinnego, czci
i dobrego imienia oraz do decydowania o swoim życiu osobistym
.

Art.71.1. Państwo w swej polityce społecznej i gospodarczej uwzględnia dobro rodziny. Rodziny znajdujące się w trudnej sytuacji materialnej
i społecznej, zwłaszcza wielodzietne i niepełne, mają prawo do szczególnej pomocy ze strony władz publicznych.


2. Matka przed i po urodzeniu dziecka ma prawo do szczególnej pomocy władz publicznych, której zakres określa ustawa.

Art. 72. 1. Rzeczpospolita Polska zapewnia ochronę praw dziecka. Każdy ma prawo

żądać od organów władzy publicznej ochrony dziecka przed przemocą,
okrucieństwem, wyzyskiem i demoralizacją.


Art. 80. Każdy ma prawo wystąpienia, na zasadach określonych w ustawie, Praw Obywatelskich z wnioskiem o pomoc w ochronie swoich wolności lub praw naruszonych przez organy władzy publicznej.

Art. 82. Obowiązkiem obywatela polskiego jest wierność Rzeczypospolitej Polskiej oraz troska o dobro wspólne.

Art.166.3. Spory kompetencyjne między organami samorządu terytorialnego
i administracji rządowej rozstrzygają sądy administracyjne.


Art. 182. Udział obywateli w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości określa ustawa.



  • Ustawa kodeks karny z dnia 6.06.1997r. (Dz. U. z 1997r., nr 88, poz. 555) - art.46 § 1,2, art. 53 § 3, art. 60 § 2, art. 66 § 3 k.k.

  • Ustawa kodeks postępowania karnego z dnia 6.06.1997r. (Dz. U. z 1997r., nr 89, poz. 555) art.23a, art. 339 § 4, art. 325i § 2, art. 492 – 494, art. 499 k.p.k

  • Ustawa kodeks postępowania cywilnego z dnia 28.07.2005r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych ustaw (Dz. U. 2005r., nr 172, poz. 1438).art. 1831 - 18315 k.p.c

  • Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28.07.2005r. (Dz. U. nr 167, poz. 1398 z dnia 1.09.2005r.).




  • Ustawa kodeks pracy – art. 244 – 258 ustawy z dnia 26.06.1974r. (Dz. U. z 1998r., nr 21, poz. 94).




  • Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.05.2001r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach nieletnich (Dz. U. nr 56, poz. 591 z dnia 6.06.2001r.).

  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 13.06.2003r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach karnych. (Dz. U. nr 108, poz. 1020
    z dnia
    26.06.2003r.).

  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18.06.2003r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. nr 108, poz. 1026 z dnia 26.06.2003r.).

  • Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 30.11.2005r. w sprawie wysokości wynagrodzenia i podlegających zwrotowi wydatków mediatora
    w postępowaniu cywilnym
    (Dz. U. nr 239, poz. 2018 z dnia 7.12.2005r.).

  • Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19.12.2002r.
    w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju. (Dz. U. 2002r., nr 236, poz. 1990).

  • Kodeks etyki mediatorawydanie Polskie Centrum Mediacji, 2002 rok.

    • reguluje podstawowe zasady etyczno-moralne mediatora, określa obowiązki, zadania i prawa mediatora.

  • Standardy postępowania mediatora i prowadzenia mediacji” przyjęte dnia 26.062006r. przez Społeczną Radę ds. Alternatywnych Metod Rozwiązywania Konfliktów i Sporów działającą przy Ministrze Sprawiedliwości

II. ROZPORZĄDZENIE MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI W SPRAWIE POSTĘPOWANIA MEDIACYJNEGO W SPRAWACH KARNYCH.
W prawie karnym występują dwie strony:

  1. Pokrzywdzony.

  2. Oskarżony, /podejrzany/.


Ustawą z dnia 10.01.2003r. o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 17, poz. 155)

mediacja została wprowadzona do części ogólnej Kodeksu Postępowania Karnego /k.p.k./. Zmiana ta skutkowała wprowadzeniem mediacji na każdym etapie postępowania sądowego.
ROZPORZĄDZENIE

MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 13 czerwca 2003 r.


w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach karnych

(Dz. U. nr 108, poz. 1020 z dnia 26 czerwca 2003 r.)
Na podstawie art. 23a § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. Nr 89, poz. 555, z późn. zm.) zarządza się, co następuje:

§ 1. Rozporządzenie określa:

  1)  warunki, jakim powinny odpowiadać instytucje i osoby uprawnione do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego;

  2)  sposób powoływania i odwoływania instytucji i osób uprawnionych do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego;

  3)  zakres i warunki udostępniania akt sprawy instytucjom i osobom uprawnionym do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego;



  1. sposób i tryb postępowania mediacyjnego.


§ 2. 1. Do prowadzenia postępowania mediacyjnego uprawniona jest instytucja, która:

  1)  zgodnie ze swoimi zadaniami statutowymi powołana została do wykonywania zadań w zakresie mediacji, resocjalizacji, ochrony interesu społecznego, ochrony ważnego interesu indywidualnego lub ochrony wolności i praw człowieka;

  2)  posiada warunki organizacyjne i kadrowe umożliwiające przeprowadzenie postępowania mediacyjnego;

  3)  została wpisana do wykazu, o którym mowa w § 4 ust. 1.



2. Postępowanie mediacyjne w imieniu instytucji, o której mowa w ust. 1, zwanej dalej "instytucją", prowadzi upoważniony przez nią pisemnie przedstawiciel, spełniający warunki określone w § 3 pkt 1-7.
§ 3. Postępowanie mediacyjne może również prowadzić osoba godna zaufania, która:

  1)  posiada obywatelstwo polskie;

  2)  korzysta w pełni z praw cywilnych i obywatelskich;

  3)  ukończyła 26 lat;

  4)  biegle włada językiem polskim;

  5)  nie była karana za przestępstwo umyślne;

6)  posiada umiejętności likwidowania konfliktów oraz wystarczającą do przeprowadzania postępowania mediacyjnego wiedzę, w szczególności
w zakresie psychologii, pedagogiki, socjologii, resocjalizacji lub prawa;

  7)  daje rękojmię należytego wykonywania obowiązków;

  8)  została wpisana do wykazu, o którym mowa w § 4 ust. 1.
§ 4. 1. W sądzie okręgowym prowadzi się wykaz instytucji i osób godnych zaufania, uprawnionych do przeprowadzania postępowania mediacyjnego, zwany dalej "wykazem".

2. Wpis do wykazu następuje na wniosek, do którego dołączyć należy dokumenty potwierdzające spełnienie warunków określonych odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub

w § 3 pkt 1-6.


§ 5. 1. Prezes sądu okręgowego wpisuje do wykazu instytucję lub osobę godną zaufania, wyrażającą gotowość przeprowadzania postępowania mediacyjnego, po stwierdzeniu spełnienia warunków określonych odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt 1-7. Od decyzji o odmowie wpisu przysługuje zainteresowanemu odwołanie do prezesa sądu apelacyjnego.

2. Wpis zawiera następujące dane:

  1)  nazwę instytucji lub imię i nazwisko oraz datę urodzenia osoby godnej zaufania;

  2)  adres siedziby instytucji i jej formę organizacyjną lub adres zamieszkania osoby godnej zaufania.

3. Każda zmiana danych określonych w ust. 2 podlega wpisowi do wykazu. Osoba kierująca instytucją i osoba godna zaufania mają obowiązek zawiadomić prezesa sądu okręgowego o:

  1)  każdej zmianie danych określonych w ust. 2,

  2)  utracie warunków określonych odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt 1-6
w terminie 14 dni od zaistnienia zmiany lub utraty warunku.
§ 6. 1. Prezes sądu okręgowego skreśla z wykazu instytucję lub osobę godną zaufania:

  1)  na jej wniosek;

  2)  w razie śmierci osoby godnej zaufania lub likwidacji instytucji;

  3)  w razie utraty jednego z warunków określonych odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt 1-7.



2. Prezes sądu okręgowego może skreślić z wykazu instytucję lub osobę godną zaufania w razie niewykonywania lub nienależytego wykonywania obowiązków związanych z prowadzeniem postępowania mediacyjnego.

3. Od decyzji o skreśleniu z wykazu zainteresowanemu przysługuje odwołanie do prezesa sądu apelacyjnego.

§ 7. 1. W postanowieniu o skierowaniu sprawy do postępowania mediacyjnego sąd,
a w postępowaniu przygotowawczym prokurator lub inny uprawniony organ powołuje do prowadzenia postępowania mediacyjnego w konkretnej sprawie instytucję lub osobę godną zaufania spośród wpisanych do wykazu.

2. W wyjątkowych przypadkach, uzasadnionych potrzebą skutecznego przeprowadzenia postępowania mediacyjnego, można powołać do prowadzenia postępowania mediacyjnego w konkretnej sprawie zgłaszającą taką gotowość instytucję lub osobę godną zaufania spoza wpisanych do wykazu, jeżeli spełnia ona warunki wymienione odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub § 3 pkt 1-7.
§ 8. W postanowieniu, o którym mowa w § 7, należy wskazać w szczególności:

  1)  nazwę instytucji lub imię i nazwisko osoby godnej zaufania wyznaczonej do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego;

  2)  dane osobowe oskarżonego lub podejrzanego i pokrzywdzonego;

  3)  określenie czynu zarzucanego oskarżonemu lub podejrzanemu wraz z podaniem jego kwalifikacji prawnej;

  4)  zakres i sposób udostępnienia akt w danej sprawie;

  5)  termin zakończenia postępowania mediacyjnego, z uwzględnieniem art. 23a § 2 Kodeksu postępowania karnego.


§ 9. Sąd, prokurator lub inny uprawniony organ, który powołał instytucję lub osobę godną zaufania do prowadzenia postępowania mediacyjnego w konkretnej sprawie, odwołuje ją w razie:

  1)  skreślenia instytucji lub osoby godnej zaufania z wykazu;

  2)  ujawnienia okoliczności, o których mowa w art. 40-42 Kodeksu postępowania karnego.
§ 10. 1. Sąd, prokurator lub inny uprawniony organ, kierując sprawę do postępowania mediacyjnego, udostępnia przedstawicielowi instytucji albo osobie godnej zaufania, zwanej dalej "mediatorem", informacje z akt sprawy jedynie w zakresie niezbędnym do przeprowadzenia tego postępowania. Informacje te powinny zawierać dane osobowe pokrzywdzonego i podejrzanego lub oskarżonego, określenie czynu zarzucanego podejrzanemu lub oskarżonemu wraz z podaniem jego kwalifikacji prawnej i niezbędnych dla postępowania mediacyjnego okoliczności jego popełnienia.

2. W uzasadnionych przypadkach, na wniosek mediatora, sąd lub prokurator
- jeżeli uzna to za niezbędne - może również udostępnić, z zastrzeżeniami,
o których mowa w ust. 3, materiał dowodowy zawarty w aktach sprawy w części dotyczącej podejrzanego lub oskarżonego, pokrzywdzonego i przestępstwa, których postępowanie mediacyjne dotyczy.

3. Nie udostępnia się mediatorowi, zawartych w aktach sprawy, materiałów objętych tajemnicą państwową, służbową lub związaną z wykonywaniem zawodu lub funkcji, materiałów dotyczących stanu zdrowia podejrzanego lub oskarżonego, opinii
o nim, danych o jego karalności oraz pozwalających na ustalenie tożsamości świadka przesłuchanego w trybie art. 184 Kodeksu postępowania karnego i takich, których ujawnienie pokrzywdzonemu mogłoby mieć wpływ na odpowiedzialność karną innych oskarżonych w tej sprawie, a nie uczestniczących w postępowaniu mediacyjnym.

4. Udostępnienie akt sprawy może nastąpić tylko w obecności upoważnionego pracownika organu prowadzącego postępowanie. W uzasadnionych przypadkach organ ten może zarządzić wydanie mediatorowi kserokopii dokumentów z akt sprawy lub zezwolić na sporządzenie odpisów w zakresie określonym w ust. 1-3.
§ 11. Niezwłocznie po doręczeniu postanowienia, o którym mowa w § 7, mediator:

  1)  nawiązuje kontakt z pokrzywdzonym i podejrzanym lub oskarżonym, ustalając termin i miejsce spotkania z każdym z nich;

2)  przeprowadza z podejrzanym lub oskarżonym i pokrzywdzonym spotkania indywidualne, informując o istocie i zasadach postępowania mediacyjnego oraz przysługujących im uprawnieniach;

  3)   przeprowadza spotkanie mediacyjne z udziałem podejrzanego lub oskarżonego


i pokrzywdzonego;

  4)  pomaga w sformułowaniu treści ugody między podejrzanym lub oskarżonym


i pokrzywdzonym oraz sprawdza wykonanie wynikających z niej zobowiązań.
§ 12. Jeżeli nie jest możliwe bezpośrednie spotkanie podejrzanego lub oskarżonego z pokrzywdzonym, mediator może prowadzić postępowanie mediacyjne w sposób pośredni, przekazując każdemu z nich informacje, propozycje i zajmowane przez drugą stronę stanowisko co do zawarcia ugody.
§ 13. 1. Po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego mediator sporządza pisemne sprawozdanie i niezwłocznie przedstawia je organowi, który skierował sprawę do takiego postępowania.

2. Sprawozdanie powinno zawierać:

  1)  sygnaturę akt sprawy;

  2)  nazwę instytucji lub imię i nazwisko osoby godnej zaufania przeprowadzającej postępowanie mediacyjne;

  3)  informacje o liczbie, terminach i miejscach spotkań indywidualnych oraz wspólnych,


a także wskazanie osób biorących w nich udział;

  4)  informację o wynikach postępowania mediacyjnego;

  5)  podpis mediatora.

3. W razie zawarcia ugody stanowi ona załącznik do sprawozdania.
§ 14. Jeżeli postępowanie mediacyjne nie zostało ukończone w terminie określonym
w postanowieniu, o którym mowa w § 7, mediator niezwłocznie sporządza i przedstawia organowi, który skierował sprawę na drogę postępowania mediacyjnego, sprawozdanie przedstawiające przyczyny bezskutecznego upływu terminu. Sprawozdanie takie winno spełniać w odpowiednim zakresie wymogi określone w § 13 ust. 2.
§ 15. Instytucje i osoby godne zaufania uprawnione do przeprowadzania postępowania mediacyjnego na podstawie dotychczasowych przepisów podlegają wpisowi do wykazu, pod warunkiem, że odpowiadają wymogom określonym odpowiednio w § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 lub w § 3 pkt 1-7.
§ 16. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lipca 2003 r.
III. ETAPY POSTĘPOWANIA MEDIACYJNEGO.
Proces postępowania mediacyjnego w przeciwieństwie do oficjalnego procesu sądowego ma charakter całkowicie niesformalizowany. Nigdzie, w żadnym dokumencie międzynarodowym ani w jakimkolwiek krajowym akcie prawnym nie zostało powiedziane, jakie – kolejno – kroki powinien podjąć mediator z chwilą otrzymania sprawy.

Różni autorzy, analizując strategie postępowania mediacyjnego, przytaczają różne podziały postępowania mediacyjnego dzieląc je na fazy lub etapy. Faz mediacji czy inaczej nazywając etapów postępowania mediacyjnego jest tyle, ile literatury na ten temat. Największy autorytet w dziedzinie mediacji Christopher Moore’a (1996) opisuje12 etapów mediacji, czyli kroków, które mediator powinien zaplanować w swojej pracy.

Każdy etap procesu mediacyjnego ma swoje cele, zadania i wymaga określonych umiejętności ze strony mediatora. Postęp w mediacji będzie zależał od wielu czynników, jak np.: emocjonalnej gotowości uczestników sporu do rozwiązania powstałego konfliktu, warsztatu technik mediatora, umiejętności komunikacyjnych i możliwości koncentrowania się na zadaniu, rzeczowej rozmowie umożliwiającej dążenie do zawarcia porozumienia.

Dzisiejsze doświadczenia pozwalają wyróżnić następujące etapy postępowania mediacyjnego:



  1. Wszczęcie mediacji przez stronę lub strony i wybór mediatora.

  2. Przygotowanie stron i mediatora do mediacji, w szczególności zbadanie faktycznego i prawnego stanu sprawy.

  3. Organizacyjne spotkanie stron z mediatorem; określenie reguł postępowania
    i celu postępowania – rola mediatora, wyrażenie zgody na mediację i na mediatora.

  4. Pierwsza sesja mediacyjna: łączne spotkanie mediatora ze stronami: prezentacja stanowisk stron i punktów spornych.

  5. Pierwsze spotkanie indywidualne mediatora z każdą ze stron: zbliżanie stanowisk, budowanie rozwiązań alternatywnych.

  6. drugie i dalsze spotkania indywidualne ze stronami: zbliżenie stanowisk, tak długo jak mediator dostrzega celowość tych spotkań i to, że prowadzą one do ugody.

  7. Spotkanie końcowe mediatora ze stronami; zakończenie postępowania; zawarcie ugody; oświadczenie mediatora o niepowodzeniu mediacji; wycofanie stron
    z mediacji.

Fazy postępowania mediacyjnego.

Na mediatorze spoczywają wszystkie obowiązki związane ze sprawną organizacją


i kierowaniem postępowaniem mediacyjnym, które składa się z trzech faz.

Jest to inna forma prezentacji poszczególnych etapów mediacji ze wskazaniem na rodzaje dokumentów jakie powinien mediator prowadzić oraz jakie podejmować czynności, aby mediacja była sprawnie prowadzona.


Faza pierwszawszczęcie postępowania mediacyjnego.

  1. Złożenie wniosku o mediację przez stronę lub strony sporu do sądu.

  2. Skierowanie sprawy do mediacji przez sąd.

  3. Wyrażenie zgody na mediację przez wszystkie strony sporu.

  4. wyznaczenie przez mediatora terminu oraz miejsca mediacji.

Faza drugasesja mediacyjna.

  1. Wystąpienie mediatora – wyjaśnienie stronom istoty i zasad mediacji.

  2. Przedstawienie stronom obowiązujących zasad zachowania się w czasie spotkań.

  3. Przedstawienie obowiązujących procedur mediacyjnych.

  4. Swobodna prezentacja przez strony własnego stanowiska w sporze.

  5. Wzajemna konfrontacja stanowisk przez strony

  6. Przedstawienie przez mediatora diagnozy konfliktu i interesów stron.

  7. Rozmowy na osobności mediatora ze stronami.

Faza trzecia – uzgodnienia końcowe.

  1. Wybór rozwiązania możliwego do zaakceptowania dla obu stron.

  2. Przygotowanie przez strony projektu ugody przy pomocy mediatora.

  3. sprawdzenie przez mediatora zgodności ugody z prawem.

  4. Sporządzenie protokołu z mediacji przez mediatora.

  5. Podpisanie ugody przez strony sporu



Faza I – wszczęcie postępowania mediacyjnego


Lp

Rodzaj etapu


Rodzaj dokumentu

Czynności mediatora



1.

Skierowanie sprawy do mediacji przez sąd.
lub
Skierowanie sprawy przez instytucję.

Postanowienie o skiero-waniu sprawy do postępo- wania mediacyjnego

Mediator lub instytucja otrzymuje z sądu postano-wienie o skierowaniu sprawy do postępowania mediacyjnego w którym jest:

- numer sprawy (sygnatura akt sprawy);

- dane mediatora lub nazwa

instytucji;

- termin przeprowadzenia mediacji;

- inne dane;


Otrzymując „Postanowienie
o skierowaniu ….”:

- mediator zapoznaje się z tematem sprawy;

- ustala możliwości przeprowa-dzenia mediacji;

- kieruje do sądu (instytucji)

Zgłoszenie gotowości do

przeprowadzenie postępowania mediacyjnego”.

- nawiązuje kontakt ze stronami (telefoniczny, pisemny) i ustala termin i miejsce pierwszego spotkania (razem lub na osobności).

- wzór „pisma do stron



2.

Wyrażenie zgody na mediacje i me-diatora przez wszystkie strony sporu.

(Na pierwszym spotkaniu potwierdzenie zgody na mediatora)

Zgoda na mediację i na mediatora

W dokumencie powinno być:

- nazwisko i imię wyrażają-cego zgodę;

- miejsce zamieszkania;

- oświadczenie wyrażające zgodę na postępowanie mediacyjne;

- zgoda na mediatora;

- datę i czytelny podpis

wyrażającego zgodę.


„Zgodę na mediację i na mediatora” mediator przyjmuje przy pierwszym spotkaniu ze stronami.



Faza II – sesja mediacyjna


Lp

Rodzaj etapu

Rodzaj dokumentu

Czynności mediatora


1.

Wystąpienie mediatora

(pierwsze spotkanie informacyjne ze stronami lub z każdą stroną osobno)

Monolog mediatora

1. Przedstawiam się.

2. Strony przedstawiają się.

3. Określam cel spotkania i całego procesu mediacji.

4. Wyjaśniam moją rolę jako mediatora.

5. Wyjaśniam procedury mediacji.


6. Strony w każdej chwili mogą wycofać się z mediacji.

7. Ważniejsze prawne ure-gulowania postępowania mediacyjnego.

8. Pytania stron.


Wytyczne do pierwszego spotkania:

  1. Przyjaźnie witam strony.

2. Wskazuje gdzie kto ma siedzieć (strony patrzą sobie w oczy)

3. Siadam twarzą do stron

4. Określam cel spotkania.
5. Do stron zwracam się zrozumiale, ich językiem.

6. Muszę być czujny i uprzejmy.

7. Podczas spotkania nie mogę zajmować się czymś innym, odbierać telefonów.

8. Mam prawo robić notatki.

9. Upewniam się, że sala i sposób usadzenia stron odpowiada im.



2.

Przedstawienie obowiązujących zasad zachowania, postępowania stron w czasie mediacji




Mediator podkreśla, że od każdej strony wymaga właś-ciwego i uprzejmego zwraca-nia się do siebie.

1. Mediacja jest poufna.

2. Żadna decyzja nie może być podjęta bez zgody stron.

3. Mediator jest neutralny .

4. Mediator zachowuje wszystko co usłyszy w tajemnicy.

5. Można prosić o spotkanie

indywidualne mediatorem.

6. Strony mogą w każdej chwili zrezygnować z mediacji.

7. Treść ugody ustalacie razem, za obopólną zgodą.



3.

Przedstawienie obowiązujących procedur mediacyjnych

Mediator może obowiązujące procedury stronom przedstawić na kartce.

Najczęściej stosowane procedury:

1. Zgoda na dobrowolne poddanie się mediacji.

2. Akceptacja mediatora.

3. Uzgadnianie daty spotkań.

4. Uzgadnianie miejsca spotkań.

5. Ustalanie częstotliwości

następnych spotkań.

6. Termin mediacji do 30 dni.

7. Ugoda zawierana na piśmie.

8. Ustalanie co można podać do publicznej wiadomości

9. Ustalenie sposobu wymiany danych i dokumentów.

10. Czas spotkania na osobności 5-10 minut.

11. Przestrzeganie zasad

grzecznościowych.

12. Ustalanie jakie kwestie będą negocjowane i w jakiej kolejności.



4.

Swobodna prezentacja przez strony własnego stanowiska w sporze.

Wentylacja. Pozwala dyskutującym na otwarte przedstawienie swoich uczuć, frustracji, gniewu
i emocji .

Pozwala stronom być wysłuchanym.

Daje stronom satysfakcje psychologiczną. Mówiącym nie wolno przerywać.


Mediator słucha uważnie, ma prawo robić notatki i wyłapuje prawdziwe interesy każdej strony. Czuwa, aby rozmowa nie wymknęła się
z pod kontroli.

Mediator nie może dać się zastraszyć przez dyskutanta


i nie pozwolić, aby jedna strona zdominowała dyskusję.


5.

Wzajemna konfrontacja stanowisk przez strony.

Konfrontacja stanowisk stanowi proces, w czasie którego mediator stara się, aby strony czytelniej i zrozumiale przedstawiały swoje problemy, interesy i czego oczekują od drugiej strony.

Mediator gromadzi i porząd-kuje informacje. Korzysta z techniki parafrazy. Stara się, aby strony szerzej się wypowiadały i precyzowały informacje.


6.

Przedstawienie przez mediatora diagnozy konfliktu i interesów stron.

Ma na celu sformułowanie interesów i rozpoczęcie poszukiwania wspólnego stanowiska stron. Jest to tak zwane podsumowanie etapu mediacji.

Mediator stara się formułować prawdziwe problemy i interesy ich nurtujące. Mediator upewnia się, że każda ze stron w pełni rozumie swoją pozycję i interes oraz pozycję i interes drugiej strony.




7.

Rozmowy na osobności mediatora ze stronami.

Korzyści rozmowy na osobności:

1. Odreagowanie emocji

(uspokojenie strony).

2. Pomoc stronie w sprecy-zowaniu argumentacji.

3. Wyjawienie przez stronę

informacji poufnej, która może mieć znaczenie dla sprawy.

4. Mediator może wystąpić w roli „adwokata diabła”.

5. Możliwość przedyskuto-wania nowej opcji.



Mediator na spotkaniu na osobności winien unikać:

1. Przewidywania wyniku.

2. Zgadzania się z uczestnika-mi sporu.

3. Stawania po czyjejś stronie.

4. Wprawiania uczestnika sporu w zakłopotanie.

5. Wydawania sądów.

6. Naruszania zasady poufności.

7. przekazywania za stronę

uzgodnień w czasie

indywidualnego spotkania.




Faza III – uzgodnienia końcowe.


Lp.

Rodzaj etapu

Rodzaj dokumentu

Czynności mediatora


1.

Wybór rozwiązania możliwego do zaakceptowania dla obu stron

W czasie postępowania mediacyjnego strony mogą robić notatki z przedstawia-nych propozycji do rozwią-zania.

Mediator proponuje, aby strony propozycje rozwiązania problemu przemyślały w domu, poradziły się prawnika, specjalisty, lekarza i na następnym spotkaniu przedstawiły poprawione propozycje.

Realność propozycji mediator sprawdza poprzez zadawanie pytań:

- dlaczego Twoim zdaniem..

- jak praktyczna jest ta sugestia?

- czy sądzisz, że stać go na..

- czy przyjąłbyś swoją propozycję, gdybyś …?



2.

Przygotowanie przez strony projektu ugody przy pomocy mediatora.

Ugoda zawarta przed mediatorem” powinna zawierać następujące dane:

- datę i miejsce zawarcia ugody;

- dokładne określenie stron;

- dane osobowe mediatora;

- szczegółowe określenie

przedmiotu ugody;

- oświadczenie stron zamykające niniejszą ugodą wszelkie wzajemne roszczenia wynikające

z powstałego konfliktu;

- uznanie przez strony warunków ugody jako obowiązujące i nie wnoszą innych zastrzeżeń;

- ilość wykonanych egzem-plarzy;

- podpisy stron.


Mediator ma obowiązek proponować pewne sformułowania niezbędne
z punktu prawnego i zasad współżycia społecznego.


3.

Sprawdzenie przez mediatora zgodności treści ugody z prawem.


Mediator może skonsulto-wać treść zawartej ugody
z prawnikiem.

Opracowując warunki ugody mediator winien pilnować, aby ugoda była zgodna z prawem, zgodna z zasadami współżycia społecznego i realna do wykonania.


4.

Sporządzenie protokołu z mediacji przez mediatora.

Protokół z przeprowa-dzonej mediacji”

Protokół zawiera:

- miejsce, czas przeprowa-dzenia mediacji i w jakiej sprawie;

- dokładne wymienienie

uczestników mediacji z podaniem adresów zamieszkania;

- dane osobowe mediatora;

- informacja o przebiegu mediacji (wymienić wszystkie spotkania



wraz z datą);

- informacja o wyniku pos-tępowania mediacyjnego;



Mediator w protokole nie opisuje szczegółów mediacji, rozmów, uzyskanych informacji.

Na końcu protokołu może zawrzeć formułkę „strony zgodnie oświadczają, ze wyżej przedstawione informacje są zgodne z prawdą i odzwierciedlają faktyczny przebieg postępowania mediacyjnego”.




5.

Podpisanie ugody przez strony sporu.

Ugodę podpisują:

- mediator;

- strony;

- dokument wykonuje się w trzech egzemplarzach.



Protokół przesyła się sądowi wraz z zawartą ugodą.



    1. MONOLOG MEDIATORA.

Monolog mediatora



(pierwsze spotkanie informacyjne)
1/ Przedstawiam się.

Nazywam się Tomczyk Edward, zamieszkuję w Elblągu. Jestem stałym Mediatorem Elbląskiego Centrum Mediacji3. Posiadam uprawnienia do prowadzenia postępowania mediacyjnego. Jako osoba godna zaufania ujęty jestem w wykazie Prezesa Sądu Okręgowego w Elblągu4 (pokazuję niezbędne dokumenty).

Na wstępie pragnę przybliżyć państwu:

  1. Prawne uregulowania mediacji.

  2. Czym jest mediacja?

  3. Wyjaśnić na czym polega proces mediacji.

  4. Jaka jest moja rola jako mediatora?

  5. Przedstawić podstawowe zasady proceduralne obowiązujące w mediacji.


2/ Prawne uregulowania mediacji.

Ustawą z dnia 10.01.2003r. o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. nr 17, poz. 155) mediacja została wprowadzona do części ogólnej Kodeksu Postępowania Karnego.

Zmiana ta skutkowała wprowadzeniem mediacji na każdym etapie postępowania sadowego.

Natomiast szczegółowe zasady postępowania mediacyjnego w sprawach karnych określił Minister Sprawiedliwości w swoim Rozporządzeniu z dnia 13.06.2003r. (Dz. U. nr 108, poz. 1020).
2/ Wyjaśniam na czym polega proces mediacji.

Mediacja – jest to dobrowolne i poufne porozumienie stron będących w konflikcie
w obecności bezstronnej i neutralnej trzeciej osoby – mediatora.


Celem mediacji jest doprowadzenie do ugody, która zadowoli obie strony.

Mediacja pozwala szereg spornych spraw rozpatrzyć w krótkim czasie i po bardzo niskich kosztach. Mediacja ukierunkowuje strony na wspólne rozwiązanie problemu, konfliktu.
W postępowaniu mediacyjnym liczą się zadośćuczynienie, przeproszenie, przebaczenie, wspólne rozwiązanie problemu, a także uczucia ludzi i ich emocje.


W postępowaniu mediacyjnym nie ma sądu, sędziego, prokuratora. Ja też nie jestem sędzią. Sędziami są strony konfliktu, które w mojej obecności i pod moim kierownictwem sami rozstrzygają swój spór.

Mediacja odbywa się w miejscu neutralnym. Czas prowadzenia mediacji zależy od aktywności stron konfliktu, od tego jak szybko ustalą wspólne stanowiska w sprawie.


3/ Jaka jest moja rola jako mediatora?

Kieruję procesem mediacji i organizuję spotkania. Wysłuchuję wystąpień stron. Pomagam w sformułowaniu ugody, którą strony same wypracują i zgodnie ją przyjmą.
4/ Podstawowe zasady proceduralne obowiązujące w mediacji:

  • Mediator jest organizatorem spotkań a strony są gospodarzami tych spotkań. Obowiązuje nas zasada dobrowolności tzn. udział w mediacji jest dobrowolny. Każda ze stron (strony konfliktu, mediator) ma prawo wycofać się bez żadnych konsekwencji i w każdym momencie z dalszego udziału w mediacji. Nikt nie może być zmuszany do udziału w postępowaniu mediacyjnym. Osoba mediatora oraz reguły procedury powinny być zaakceptowane przez wszystkie strony.

  • Mediacja jest poufna. Poufność zobowiązuje tak mnie jak i strony. To o czym będziemy mówić pozostaje w tej sali.

  • Mediacja przebiega w warunkach prywatności, co pozwala na otwartość, ochronę reputacji i „zachowania twarzy”.

  • Żadna decyzja nie może być podjęta bez zgody stron – strony zachowują kontrolę i władzę zarówno nad samym procesem mediacji jak i treścią ugody czy porozumienia.

  • Każda ze stron ma prawo w każdej chwili odstąpić od stołu mediacji.

  • Moja neutralność – nie mam prawa narzucać Wam własnych rozwiązań, zmuszać do ustępstw.

  • Mediator zobowiązany jest do zachowania w tajemnicy fakty, o których dowiedział się w związku z prowadzeniem mediacji.

  • Można prosić na spotkanie na osobności z mediatorem – cel uzgodnienie stanowiska czy przekazanie informacji itp.

  • Od każdej strony wymagam właściwego i uprzejmego zwracania się do siebie. Proszę dążyć do opanowania własnej emocji. Nie używać słów wulgarnych
    i obraźliwych.


  • Treść ugody ustalacie wspólnie za obopólną zgodą. Moim zadaniem jak
    i Waszym będzie ocena czy uzgodnienia zawarte w ugodzie są realne do wykonania, czy nie.



7/ Proszę o pytania.

Monolog mediatora



(drugie spotkanie – procedury mediacyjne)


  • Witam serdecznie Państwa na drugim spotkaniu mediacyjnym. Pierwsze nasze spotkanie miało charakter informacyjny o mediacjach, na którym wyraziliście Państwo zgodę na prowadzenie postępowania mediacyjnego w Waszej sprawie /podkreślić, czego mediacja dotyczy/ wypełniając stosowne w tej kwestii dokumenty.

  • Czy podtrzymujecie decyzję co do mediatora tj. mojej osoby oraz rozpatrzenia sprawy na drodze postępowania mediacyjnego.

  • Zadaję pytania – tak? nie?

  • Cieszę się, że doprowadziliście Państwo do tego spotkania, którego celem jest rozstrzygnięcie Waszego problemu.

  • Muszę przyznać, że jest to już 50% satysfakcji dla panów (pani, pana), że zdecydowaliście się rozmawiać ze sobą (po tak długim okresie kłótni) i w mojej obecności.

  • Przekonany jestem, że przełamaliście pierwszą barierę zawiści, nienawiści, złości
    i tego wszystkiego złego, do czego doprowadził Wasz konflikt.

  • Proszę nie bać się spojrzeć sobie w oczy. Potraktujmy, że to, co Was poróżniło, skłóciło i doprowadziło do kłótni jest już poza Wami. Jest to Wasze jedno niezbyt przyjemne i niebudujące doświadczenie życiowe. Tak, więc przeszłość pozostawiamy za sobą i nie wracamy już do niej.

  • Teraz jako dojrzalsi o nowe doświadczenie życiowe w sposób godny, roztropny, bez złości będziecie rozpatrywać Wasz problem. W tym wszystkim najważniejszy jest dla Was dzień dzisiejszy i Wasza przyszłość. Pamiętać w tym wszystkim należy jedną zasadniczą sprawę, że należy widzieć zawsze dobro waszych rodzin, dzieci
    i Was samych, Wasz stan zdrowia i poczucia wartości.

  • Mam nadzieję, że do tego trudnego tematu podejdziecie Państwo ze spokojem
    z rozsądkiem i prowadząc negocjacje znajdziecie dobre wyjście dla obu stron konfliktu.

  • Pamiętajcie – w tej sprawie nie mogą być przegrani ani zwycięzcy. Zwyciężyć ma dobro i rozsądek.


Pokrótce przypomnę, jakie obowiązywać będą nas procedury w tej mediacji:

  1. Mediacja jest poufna.

  2. Mediacja przebiega w warunkach prywatności.

  3. Żadna decyzja nie może być podjęta bez zgody stron.

  4. Mediacja koncentruje się na tym, co każda ze stron uważa za sprawiedliwe.

  5. Musicie wiedzieć, że mediacja może pomóc Wam w utrzymaniu, wzmocnieniu kontaktów lub „odtruciu dotychczasowych konfliktów.

  6. Każda ze stron ma prawo w każdej chwili odstąpić od stołu mediacji.

  7. Moja neutralność – nie mam prawa narzucać Wam własnych rozwiązań, zmuszać do ustępstw.

  8. Można prosić o spotkanie na osobności z mediatorem – cel uzgodnienie stanowiska, przekazanie informacji zasięgnięcie rady.

  9. Od każdej strony wymagam właściwego i uprzejmego zwracania się do siebie. Proszę dążyć do opanowania własnych emocji. Nie używać słów wulgarnych
    i obraźliwych.

  10. Treść ewentualnej ugody czy porozumienia ustalacie wspólnie za obopólną zgodą. Moim zadaniem jak i Waszym będzie ocena czy zadania zawarte
    w ugodzie są realne do wykonania, czy nie.



V. UPRAWNIENIA STRON W MEDIACJI5.





  1. Możesz poprosić mediatora, aby mediacja odbywała się:

    1. Bezpośrednio - strony spotykają się ze sobą bezpośrednio, w obecności mediatora. Na wspólnych sesjach mediacyjnych razem definiują konflikt
      i szukają możliwości jego rozwiązania. Każdy z uczestników procesu może poprosić o spotkanie z mediatorem na osobności - spotkanie takie ma charakter poufny i może służyć m.in. przedyskutowaniu kwestii, które zdaniem uczestnika nie powinny być poruszane na spotkaniu ogólnym, bądź odreagowanie emocji, które mogłyby zakłócić przebieg mediacji.

    2. Pośrednio - strony odbywają sesje mediacyjne oddzielnie, każda ze stron spotyka się z mediatorem osobno i nie dochodzi do bezpośredniego spotkania stron konfliktu. Mediator jest w tym wypadku pośrednikiem, przekazując stronom informacje, wzajemne stanowiska oraz propozycje rozwiązań, wypracowane podczas kolejnych rozmów z mediatorem. Taka mediacja trwa dłużej i jest trudniejsza do prowadzenia zarówno dla stron, jak i dla mediatora. Uwaga. Możesz też prosić o zmianę trybu prowadzenia mediacji w jej toku
      z pośredniej na bezpośrednią i z bezpośredniej na pośrednią.

  2. Możesz zawsze zrezygnować z udziału w postępowaniu mediacyjnym bez podawania przyczyny, powiadamiając o swojej rezygnacji z udziału
    w postępowaniu mediacyjnym któregoś z mediatorów prowadzących sprawę (ustnie lub pisemnie) lub osobę odbierającą pisma i telefony w danym ośrodku

mediacyjnym.

  1. Możesz zawsze zrezygnować z osoby mediatora bez podawania przyczyny
    i możesz żądać, aby twoją sprawę poprowadził inny mediator
    .

Zmiana ta następuje w przypadku zgody wszystkich osób, będących stronami postępowania.

    1. W przypadku, gdy strony zdecydują się na zmianę mediatora, ale zgadzają się, aby sprawę prowadził mediator z danego stowarzyszenia mediatorów, wystarczy, aby powiadomiły o potrzebie zmiany osobę kierującą ośrodkiem mediacyjnym (ustanie lub pisemnie).

    2. W przypadku, gdy strony zdecydują się na zmianę mediatora, który nie jest zrzeszony w żadnej organizacji mediatorów (otrzymał Waszą sprawę bezpośrednio, na swoje nazwisko i wskazany przez siebie adres) lub zdecydują się na zmianę instytucji prowadzącej mediację (uznając, że dane stowarzyszenie z założenia nie jest do tego odpowiednie np. nie dysponuje odpowiednimi do prowadzenia mediacji pomieszczeniami), należy powiadomić o tym fakcie organ kierujący (Policję, Prokuraturę, Sąd), najlepiej pisemnie, zaznaczając wyraźnie, że strony chcą wziąć udział w mediacji, ale prowadzonej przez inną osobę czy przez inną organizację.




  1. Możesz zawiadomić Prezesa Sądu Okręgowego o niewykonywaniu lub nienależytym wykonywaniu obowiązków związanych z prowadzeniem postępowania mediacyjnego. Twoje zawiadomienie może dotyczyć zarówno mediatorów, jak i całych organizacji. Jest cennym źródłem informacji dla Prezesa Sądu Okręgowego, na której podstawie może skreślić wskazaną przez stronę osobę lub stowarzyszenie z listy godnych zaufania.


VI. WZORY DOKUMENTÓW POSTĘPOWANIA MEDIACYJNEGO OBOWIĄZUJĄCE W SPRAWACH KARNYCH6.
§ 7.1. W postanowieniu o skierowaniu sprawy do postępowania mediacyjnego sąd,
a w postępowaniu przygotowawczym prokurator powołuje do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego w konkretnej sprawie instytucję lub osobę godną zaufania spośród wpisanych do wykazu –
wzór załącznik nr 1

Mediator po otrzymaniu sprawy do postępowania mediacyjnego kieruje zgłoszenie gotowości do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego do organu, który ją przekazał - wzór załącznik nr 2

oraz prowadzi spis czynności mediacyjnych w danej sprawie – wzór załącznik nr 3
§ 8. W postanowieniu należy wskazać w szczególności:

  1. Imię i nazwisko osoby godnej zaufania wyznaczonej do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego;

  2. Dane osobowe oskarżonego (podejrzanego) i pokrzywdzonego;

  3. Określenie czynu zarzucanego oskarżonemu (podejrzanemu) wraz z podaniem jego kwalifikacji prawnej;

  4. Zakres i sposób udostępnienia akt w danej sprawie;

  5. Termin zakończenia postępowania mediacyjnego, z uwzględnieniem art.23a
    § 2 k.p.k
    .


§ 11. Niezwłocznie po doręczeniu postanowienia, o którym mowa w § 7, mediator:

  1. Nawiązuje kontakt z pokrzywdzonym i podejrzanym lub oskarżonym, ustalając termin i miejsce spotkania z każdym z nich;

  2. Przeprowadza z podejrzanym lub oskarżonym i pokrzywdzonym spotkania indywidualne, informując o istocie i zasadach postępowania mediacyjnego oraz przysługujących im uprawnieniach – składają oświadczenia wyrażając zgodę na udział w postępowaniu mediacyjnym oraz na osobę mediatora
    wzór załącznik nr 4

  3. Przeprowadza spotkania mediacyjne ze stronami.

  4. Pomaga w sformowaniu treści ugody między podejrzanym lub oskarżonym
    i pokrzywdzonym oraz sprawdza wykonanie wynikających z niej zobowiązań –
    wzór ugody załącznik nr 5



§ 13. 1. Po przeprowadzeniu postępowania mediacyjnego mediator sporządza pisemne sprawozdaniewzór załącznik nr 6 i niezwłocznie przedstawia je organowi, który skierował sprawę do takiego postępowania.

2. Sprawozdanie powinno zawierać:

  1. Sygnaturę akt sprawy;

  2. Imię i nazwisko osoby godnej zaufania przeprowadzającej postępowanie mediacyjne;

  3. Informacje o liczbie, terminach i miejscach spotkań indywidualnych oraz wspólnych, a także wskazanie osób biorących w nich udział;

  4. Informację o wynikach postępowania mediacyjnego;

  5. Podpis mediatora.



3. W razie zawarcia ugody stanowi ona załącznik do sprawozdania.
4. Przedstawia rachunek za przeprowadzenie postępowania mediacyjnego
wzór załącznik nr 7


WZORY DOKUMENTÓW

Załącznik nr 1
(Pieczęć prokuratury)

sygn. akt: Pg.Śl.254/07


POSTANOWIENIE

O SKIEROWANIU ŚLEDZTWA

DO POSTĘPOWANIA MEDIACYJNEGO
Elbląg dnia 9.06.2007r.
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Elblągu – Franciszek Prorok, po analizie akt śledztwa przeciwko Janowi Rączce z Elbląga, podejrzanemu o popełnienie przestępstwa określonego w art.. 216 § 1 kk w zw. z art. 12 kk i inne postanowił na podstawie
art. 23a § 1 kpk


  1. Uwzględniając wniosek podejrzanego Jana Rączki oraz wniosek pokrzywdzonej Janiny Rączki, skierować śledztwo Pg.Śl. 254/07 przeciwko Janowi Rączka do postępowania mediacyjnego.

  1. Wyznaczyć do przeprowadzenia postępowania mediacyjnego Jerzego Walczaka – mediatora sądowego z listy Prezesa Sądu Okręgowego w Elblągu.

  1. Udostępnić mediatorowi akta śledztwa Pg.Śl. 254/07 w siedzibie Prokuratury Rejonowej w Elblągu, po złożeniu przez mediatora wniosku w trybie § 10 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13.06.2003r. w sprawie postępowania mediacyjnego w sprawach karnych (Dz. U. nr 108 poz. 1020 z 2003r.).

4. Ustalam termin zakończenia postępowania mediacyjnego na dzień 9.07.2007r.

Uzasadnienie

W toku prowadzonego śledztwa, w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Janowi Rączce przedstawiono zarzuty o to, że:



  1. Działając w krótkich odstępstwach czasu, w wykonywaniu z góry powziętego zamiaru, tj. w okresie od 09.05.2006r. do dnia 12.02.2007r. w Elblągu, wielokrotnie znieważał swoją byłą żonę Janinę Rączkę w ten sposób, że nie mniej niż 100-krotnie w ciągu roku używał wobec niej słów wulgarnych, uznanych powszechnie za obelżywe. tj. o popełnienie przestępstwa określonego w art.. 216 § 1 kk w zw.
    z art.. 12 kk


  1. W dniu 10.12.2006r. ok. godz. 19.00 w mieszkaniu mieszczącym się przy
    ul. Robotniczej 15/4 w Elblągu, naruszył nietykalność cielesną byłej żony Janiny Raczki, w ten sposób, że jeden raz uderzył ją prawą ręką zaciśniętą w pięść
    w okolice ust pokrzywdzonej, tj. o popełnienie przestępstwa określonego w
    art. 217 § 1 kk



W dalszej części podano inne przewinienia. Zaznaczono, że obie strony wyraziły zgodę na mediację

(podpis prokuratora)

WNIOSEK OSKARŻONEGO O PRZEPROWADZENIE MEDIACJI




dnia .....................2007 r.



Jan Maślanka
Rzeczna 2
02-986 Lipiny
  


Sąd Rejonowy w Elblągu
Wydział X
(karny)

ul. 1 Maja 1

82 – 300 Elbląg

Sygn. akt 2 Ds. 3456/07



Wniosek o skierowanie sprawy

w celu przeprowadzenia postępowania mediacyjnego

Na podstawie art. 23a § 1 k.p.k. wnoszę o skierowanie na drogę postępowania mediacyjnego sprawy dot. czynu z art. 190 § 1k.k., w której jestem oskarżonym.



Uzasadnienie

Prokuratura Rejonowa w Elblągu skierowała w dniu.....................akt oskarżenia, zgodnie z którym zarzuca mi się, że w dniu..................\ w miejscowości Lipiny groziłem Adamowi Ygrek, iż go zabiję, tj. w ocenie Prokuratora popełniłem czyn z


art. 190 § 1 K.k.

Niewątpliwie między mną a Adamem Ygrek trwa konflikt. Zarówno wymieniony, jak i ja byliśmy uczestnikami wielu spraw, toczących się zarówno w prokuraturze, jak


i w sądzie, które nie doprowadziły do jego rozwiązania. Jesteśmy bliskimi sąsiadami
i znamy się od wielu lat, po zakończeniu tej sprawy nie unikniemy zatem choćby przypadkowych spotkań. W tej sytuacji chciałbym skorzystać z możliwości, jaką daje mediacja, aby samodzielnie ustalić sposób rozwiązania konfliktu nas dotyczącego i aby dokonać ustaleń, jak uniknąć go w przyszłości.

Wyniki postępowanie mediacyjnego mogłyby, jeżeli będzie to zgodne z oceną oskarżyciela publicznego, wpłynąć na kształt decyzji kończącej etapu postępowania sądowego. Wobec powyższego wnoszę jak w petitum.




/-/ Jan Zet
   oskarżony


Załącznik nr 2
Elbląg dnia .................................
Mediator

Nazwisko imię

ul. ........................

82 – 300 Elbląg

tel. 055 - .............
Prokurator

Prokuratury Rejonowej

W ………………………

lub

Prezes Sądu Okręgowego

w .......................................

  1   2   3   4   5


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna