Ara Pacis Augusta



Pobieranie 8.16 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar8.16 Kb.
Ara Pacis Augusta

Jest to ołtarz pokoju, wybudowany przez cesarza Augusta, na pamiątkę jego powrotu do Rzymu z Galii i Hiszpanii, gdzie pacyfikował tamtejsze plemiona. Dla imperium nastał okres pokoju tzw. Pax Augusta. Z tej okazji po przyjeździe cesarza 4 lipca 13 r.p.n.e. odbyła się procesja zakończona złożeniem ofiary. W procesji tej wzięli udział sam August, członkowie jego rodziny, kapłani i senatorowie. Uroczystość ta odbywała się przy prowizorycznym ołtarzu otoczonym drewnianym ogrodzeniem, jednak już po niej cesarz ślubował zbudowanie w tym miejscu stałego, marmurowego ołtarza. Prace architektoniczno- rzeźbiarskie trwały do 9 r.p.n.e. Ara Pacis wchodzi w skład budowli znajdujących się na Polu Marsowym.

Ołtarz oraz jego ogrodzenie zostało wykonane z marmuru z Luna. Budowla postawiona została na planie prostokąta o wymiarach 11,6 x 10,6 m. Wysokość ścian bocznych wynosi 6,3 m.Ołtarz właściwy znajduje się na podwyższeniu, okalające go ogrodzenie ma dwa przejścia na bokach dłuższych czyli na boku wschodnim i zachodnim. Od strony zachodniej znajdowało się główne wejście oraz schody. Od wschodu do ołtarza prowadziła rampa, przez którą doprowadzano zwierzęta ofiarne.

Ogrodzenie dekorowane jest zarówno od wewnątrz jak i od zewnątrz. W jednym i drugim wypadku płaskorzeźby umieszczone są na dwóch poziomach. Od zewnątrz w dolnym poziomie wszystkich czterech ścian wije się bardzo ozdobna wić akantu. Wyrasta ona z dużego krzewu i rozgałęzia się w wolutach i spiralach. Między zwoje wkomponowano wizerunki ptaków, motyli i drobnych zwierząt. Jest to tzw. wić ożywiona.

W górnym pasie od strony zewnętrznej umieszczono fryzy figuralne, oddzielone od wici wąskim fryzem meandrowym.

Boki wschodni i zachodni, przerwane wejściami, zawierały sceny mitologiczno - alegoryczne. Po lewej stronie głównego, zachodniego wejścia płaskorzeźba ukazywała małego Romulusa i Remusa wraz z Wilczycą w grocie Luperkal u stóp drzewa figowego a także Marsa i Faustulusa. Na prawo znajduje się scena ofiary Eneasza. Nalewa on napój ofiarny dla bogów zaraz przed tym jak poświęci świnię w miejscu jego nowego domu w Italii. Według starych zwyczajów ma nagi tors i głowę przykrytą rąbkiem togi. Przed nim znajduje się ołtarz oraz dwaj młodzi pomocnicy kapłana. Pierwszy trzyma paterę z darami w postaci owoców a drugi ofiarną maciorę. W tle widoczna jest kaplica bogów. Za Eneaszem stał Achates lub jego syn Julus. Oba przedstawienia odnoszą się do założenia Rzymu.

Po wschodniej stronie budowli płaskorzeźby ukazują symbole pokoju i urodzaju. Prawy panel obrazuje uzbrojoną boginie Rome jako wojowniczkę w hełmie i pancerzu. Bogini siedzi na stosie broni. Lewy panel doskonale zachowany ukazuje Matkę Ziemię, boginię Tellus lub personifikacje Italii. Ubrana jest ona w długą szatę przylegającą do ciała, z welonem na głowie i diademem z owoców we włosach. Siedzi na skale trzymając na kolanach owoce oraz dwóch chłopców symbolizujących Czas i Świat. U jej stóp spoczywa wół i stoi owieczka. Oprócz tych postaci na płaskorzeźbie widnieją jeszcze dwie inne kobiety. Jedna siedzi na łabędziu, a druga na fantastycznym stworze morskim o łbie drapieżnika, wyłaniającym się z fal. Obie mają nagie torsy, a ich nogi spowija szata. Nad ich głowami unoszą się rozwiane płaszcze. Kobiety te to Aurae – boginie wiatru unoszące się na żaglach z własnych szat lub personifikacje Nieba nad Italią oraz Morza okalającego ją.

Jeśli chodzi o ściany ciągłe czyli północną i południową to na ich górnym poziomie przedstawiono procesje z 4 lipca 13r.p.n.e. Procesja senatorów jest ukazana na boku północnym. Są oni odziani w togi, ich wzrok jest skierowany na zachód ku głównym drzwiom ołtarza.

Na boku południowym widzimy rodzinę cesarską i kapłanów. Identyfikacja poszczególnych osób biorących udział w procesji jest trudna do przeprowadzenia ze względu na zły stan zachowania płaskorzeźb. Wiadomo,iż w pochodzie kroczyli m.in. : sam August, Agryppa, Liwia, Julia, Gajusz Cezar oraz Tyberiusz, Druzus, Antonia Młodsza wraz z Germanikiem, Antonia Starsza z mężem i dwojgiem dzieci. Fryz Ara Pacis jest to fryz historyczny będący pierwszym w dziejach sztuki europejskiej portretem zbiorowym.

Wszystkie postacie są ujęte statycznie, w profilu lub w trzech czwartych. W tle widoczni są liktorzy towarzyszący cesarzowi i nie tylko. Dają oni złudzenie głębi przestrzennej, mimo iż figury są wykonane w dość płaskim reliefie.

Dekoracje wewnętrzną ołtarza stanowią w dolnym pasie pilastry zwane także ryzalitami, a w górnym girlandy złożone z kwiatów i owoców, zwisające z bukranionów. Z czaszek byków zwisają również falujące wstęgi.

Ołtarz właściwy składał się ze stołu ofiarnego i dwóch skrzydeł bocznych. Dekorowany był tzw małym fryzem, który przedstawiał westalki z kapłanem i liktorami oraz pochodem zwierząt ofirnych i ofiarników.



Obecnie ołtarz znajduje się w Rzymie w pobliżu mauzoleum Augusta. Został on zrekonstruowany w 1939 roku na podstawie zachowanych fragmentów.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna