Arkusz zawiera informacje prawnie chronione do momentu rozpoczęcia egzaminu



Pobieranie 66.72 Kb.
Data28.04.2016
Rozmiar66.72 Kb.


Arkusz zawiera informacje prawnie chronione

do momentu rozpoczęcia egzaminu.



MCH

2015



prostokąt 1124


W

miejsce

na naklejkę
PISUJE ZDAJĄCY








KOD PESEL


























































EGZAMIN MATURALNY Z CHEMII
Poziom rozszerzony
Przykładowy arkusz egzaminacyjny

dla osób niewidomych (A6)


Data: 18 grudnia 2014 r.

Czas pracy: do 270 minut

Liczba punktów do uzyskania: 59


Instrukcja dla zdającego


  1. Obok każdego numeru zadania podana jest maksymalna liczba punktów, którą można uzyskać za jego poprawne rozwiązanie.

  2. Odpowiedzi zapisuj na kartkach dołączonych do arkusza, na których zespół nadzorujący wpisał Twój numer PESEL.

  3. W razie pomyłki błędny zapis zapunktuj.

  4. 4. W czasie trwania egzaminu zdający może korzystać z „Karty wybranych wzorów i stałych fizykochemicznych na egzamin maturalny
    z biologii, chemii i fizyki” oraz kalkulatora prostego.

Zadanie 1. (0–3)

Z konfiguracji elektronowej atomu (w stanie podstawowym) pierwiastka X wynika, że
w tym atomie:

- elektrony rozmieszczone są w czterech powłokach elektronowych

- elektrony walencyjne rozmieszczone są w dwóch powłokach elektronowych

- liczba elektronów walencyjnych sparowanych jest dwa razy większa od liczby elektronów niesparowanych

- liczba elektronów niesparowanych jest większa niż jeden.

1. Napisz symbol pierwiastka X, numer okresu i numer grupy określające jego położenie


w układzie okresowym oraz symbol bloku konfiguracyjnego (energetycznego), do którego należy pierwiastek X.
2. Napisz fragment konfiguracji elektronowej atomu pierwiastka X opisujący rozmieszczenie elektronów walencyjnych w podpowłokach.
3. Dla jednego z niesparowanych elektronów walencyjnych podaj wartości dwóch, charakteryzujących go liczb kwantowych: głównej [n] i pobocznej [l].
Zadanie 2. (0–2)

Nawozy sztuczne, stosowane w celu zwiększenia zawartości składników mineralnych


w glebie, przygotowuje się przez mieszanie różnych związków chemicznych w odpowiednich proporcjach.

Oblicz, w jakim stosunku masowym, w zaokrągleniu do liczb całkowitych, należy zmieszać azotan(V) potasu (saletrę potasową) i azotan(V) amonu (saletrę amonową), aby otrzymać nawóz zawierający 20,90% masowych azotu.

Informacja do zadania 3. i 4.

Pod wpływem ogrzewania chloran(V) potasu ulega rozkładowi, który może przebiegać zależnie od warunków z wydzielaniem różnych produktów. W obecności tlenku manganu(IV) jako katalizatora chloran(V) potasu rozkłada się już w temperaturze niższej od 600 K na chlorek potasu i tlen, co opisuje poniższe równanie reakcji.

Reakcja I:

2KClO3 2KCl + 3O2


Natomiast ogrzewany bez katalizatora ulega głównie reakcji opisanej równaniem:

Reakcja II:

4KClO3 3KClO4 + KCl

Na podstawie: A. Bielański, „Podstawy chemii nieorganicznej”, Warszawa 2004.


Zadanie 3. (0–1)

Oblicz i napisz stopnie utlenienia potasu, chloru i tlenu w następujących reagentach reakcji


I i II: O2, KCl, KClO3, KClO4

Zadanie 4. (0–2)

W poniższych zdaniach uzupełnij luki (1-9), o informacje dotyczące atomów danego pierwiastka w reakcjach I i II:

- jaką pełnią funkcję

- oddają czy przyjmują elektrony

- nazwę procesu, któremu ulegają.

W odpowiedzi napisz numer luki z zadania.
1. W reakcji I chlor w KClO3 pełni wyłącznie funkcję ----1. , ponieważ ----2. elektrony
i ulega procesowi ----3.

2. W reakcji I tlen w KClO3 pełni wyłącznie funkcję ----4. , ponieważ ----5. elektrony i ulega procesowi ----6.

3. W reakcji II chlor w KClO3 pełni funkcję ----7. , ponieważ ----8. elektrony i ulega procesowi ----9.
Informacja do zadań 5–8.

Dany jest ciąg przemian chemicznych:






Związek X (s)

Związek X (s)


Zadanie 5. (0–2)

Napisz, w formie jonowej skróconej, dwa równania reakcji wiedząc, że w obu przemianach jednym z produktów jest ten sam gaz.:

1. Równanie reakcji glinu z wodorotlenkiem sodu.

2. Równanie reakcji glinu z kwasem solnym.


Zadanie 6. (0–2)

1. Napisz w formie jonowej skróconej równanie reakcji, w której powstaje związek X.

2. Określ charakter chemiczny związku X oraz zaprojektuj doświadczenie, które potwierdzi przewidywany charakter chemiczny tego związku. W opisie doświadczenia uwzględnij wzory lub nazwy użytych odczynników oraz przewidywane obserwacje.

Zadanie 7. (0–1)
Na etykietach środków do udrażniania rur można przeczytać, że jednym z głównych składników tych preparatów jest wodorotlenek sodu.
Wyjaśnij, dlaczego tego typu preparatów nie powinno stosować się do czyszczenia instalacji aluminiowych.

Zadanie 8. (0–1)


Pojemniki używane do transportu stężonego kwasu azotowego(V) mogą być wykonane z glinu.
Podaj nazwę procesu chemicznego, który to umożliwia, i wyjaśnij, na czym on polega.

Zadanie 9. (0–2)


Wykonano następujące doświadczenie. Do trzech probówek zawierających rozcieńczony H2SO4 dodano opiłki metali: Zn, Cu, Cr.
Probówka IV zawierała stężony HNO3 do którego dodano opiłki Cu.
Napisz w formie jonowej skróconej równania reakcji, które przebiegały w probówkach podczas doświadczenia. Jeżeli w danej probówce reakcja nie zachodziła, zaznacz ten fakt.

Probówka I: H2SO4 (rozc.) + Zn …


Probówka II: H2SO4 (rozc.) + Cu …

Probówka III: H2SO4 (rozc.) + Cr …

Probówka IV: HNO3 (stęż.) + Cu …
Informacja do zadań 10–12.

Miareczkowanie alkacymetryczne (kwasowo-zasadowe), polega na dodawaniu z biurety roztworu, nazywanego titrantem, do kolby z próbką, nazywaną analitem. W miareczkowaniu wykorzystuje się stechiometryczną zależność między analitem i titrantem.

Przeprowadzono doświadczenie, podczas którego do wodnego roztworu mocnego elektrolitu znajdującego się w kolbie dodawano z biurety kroplami wodny roztwór innego mocnego elektrolitu. Za pomocą pehametru mierzono pH mieszaniny reakcyjnej. Zmiany pH podczas doświadczenia przedstawia poniższy wykres.

pH


13

7

1


0 10 20 V, cm3

Dany jest zestaw elektrolitów o wzorach:

HCOOH, HCl, NH H2O, NaOH, CH3COOH
Zadanie 10. (0–2)

Z powyższego zestawienia elektrolitów wybierz wzory tych związków, których roztwory wodne pełniły podczas opisanego doświadczenia funkcję analitu oraz funkcję titranta,


i uzasadnij swój wybór.

1. Wzór związku, którego roztwór pełni funkcję analitu: ...

2. Wzór związku, którego roztwór pełni funkcję titranta: ...

Uzasadnienie: …

Zadanie 11. (0–1)
Podaj nazwy trzech jonów, których stężenie jest największe w roztworze otrzymanym po dodaniu 20 cm3 titranta do roztworu analitu.
Zadanie 12. (0–2)

Do 10 cm3 analitu dodawano kroplami titrant o stężeniu 0,1 mol  dm–3.


1. Z wykresu umieszczonego w informacji do zadań 10.−12. odczytaj objętość titranta potrzebną do zobojętnienia analitu oraz podaj stężenie molowe analitu.

Objętość titranta: … .


Stężenie molowe analitu: … .

2. Oblicz masę substancji w analicie.

Zadanie 13. (0–2)

Przeprowadzono doświadczenie. W temperaturze T do dwóch probówek jednej z wodą, drugiej z roztworem kwasu octowego (etanowego) dodano próbki stałego octanu sodu (etanianu sodu) o jednakowej masie. Zawartość probówek mieszano aż do rozpuszczenia soli.


Oceń, jak zmieni się (wzrośnie czy zmaleje) pH roztworu w każdej z probówek po dodaniu octanu sodu (etanianu sodu). Odpowiedź uzasadnij, pisząc słowne wyjaśnienie lub zapisując w formie jonowej skróconej odpowiednie równania reakcji zachodzących w każdej
z probówek.
Informacja do zadania 14. i 15.

Na wykresie przedstawiono zależność rozpuszczalności soli: KNO3 i Pb(NO3)2 w wodzie od temperatury.

Legenda:

R – rozpuszczalność w g na 100 g wody

T – temperatura w °C

. . . . . Pb(NO3)2

- - - - KNO3



R

170


120


70

0
40 60 80 T

Na podstawie: J. Sawicka, A. Janich-Kilian, W. Cejner-Mania, G. Urbańczyk, „Tablice chemiczne”, Gdańsk 2002.
Zadanie 14. (0–3)

Wodny roztwór KNO3 o stężeniu 2,0 mol  dm−3 i gęstości 1,12 g  cm−3 pozostawiono w otwartym naczyniu w temperaturze 80 ºC.

Na podstawie odpowiednich obliczeń, oceń, czy zmniejszenie objętości roztworu z 200 cm3 do 190 cm3 wywołane parowaniem rozpuszczalnika spowoduje pojawienie się w naczyniu osadu. Uzasadnij swoją ocenę.

Zadanie 15. (0–1)

W temperaturze 60 ºC sporządzono dwa roztwory wykorzystując jako naczynia dwie zlewki zawierające po 50 g wody.

Do zlewki I dodano 45 g Pb(NO3)2 (s).

Do zlewki II dodano 45 g KNO3 (s)

Uzupełnij zdania (1-2) tak aby były prawdziwe, wybierając jedno z wyrażeń w każdym nawiasie.


1.Otrzymane roztwory miały (takie same / różne) stężenia wyrażone w procentach masowych. 2. Po obniżeniu temperatury obu roztworów o 20 ºC masa otrzymanego osadu w I zlewce była (większa / mniejsza) od masy osadu otrzymanego w II zlewce.


Informacja do zadania 16. i 17.

Ciekły amoniak należy do rozpuszczalników protonowych zdolnych do przyłączania protonu. Do rozpuszczalników protonowych można stosować definicję kwasu i zasady Brønsteda.
Pod względem chemicznym ciekły amoniak wykazuje wiele analogii do wody. Ulega więc autodysocjacji, którą opisuje równanie:

2NH3 ⇄ NH + NH


Podczas autodysocjacji ciekłego amoniaku powstaje kwas słabszy od kwasu octowego i mocna zasada. Iloczyn stężeń jonów powstających w wyniku autodysocjacji ciekłego amoniaku jest w temperaturze 223 K wielkością stałą i wynosi 10–30.

Na podstawie: A. Bielański, „Podstawy chemii nieorganicznej”, Warszawa 2004.


Zadanie 16. (0–2)

Zadanie 16.1 (0–1)

Dokończ zdania (1-2). Napisz, jaką funkcję (kwasu czy zasady Brønsteda) pełni w ciekłym amoniaku jon NH, a jaką jon NH.

1. Jon NH pełni rolę ... .

2. Jon NH pełni rolę ... .
Zadanie 16.2 (0–1)

W ciekłym amoniaku rozpuszczono pewną substancję. Podaj, jakie jest stężenie molowe jonów NH w powstałym roztworze w temperaturze 223 K, jeżeli stężenie jonów NH


w tym roztworze wynosi 10–19 mol ∙ dm–3.
Zadanie 17. (0–1)

Napisz, zgodnie z teorią Brønsteda, równanie dysocjacji kwasu octowego w ciekłym amoniaku.

Zadanie 18. (0–2)

Po zmieszaniu 140,00 cm3 wodnego roztworu wodorotlenku sodu o stężeniu 0,54 mol  dm–3


z 60,00 cm3 kwasu solnego o stężeniu 2,06 mol  dm–3 przebiegła reakcja opisana równaniem
NaOH + HCl → NaCl + H2O

a objętość powstałego roztworu była sumą objętości roztworów wyjściowych.


Oblicz pH otrzymanego roztworu. W obliczeniach pośrednich nie należy zaokrąglać uzyskanych wartości liczbowych. Wynik końcowy zaokrąglij do drugiego miejsca po przecinku.
Informacja do zadania 19. i 20.

Poniższe schematy (1-3) ilustrują ciąg przemian chemicznych.



1.


2.


3.
Zadanie 19. (0–1)

Wybierz poprawne dokończenie zdania.

Substancją oznaczoną literą X w powyższym schemacie jest

A. eten.

B. etyn.


C. etanol.

D. etano-1,2-diol.


Zadanie 20. (0–1)
Posługując się podziałem charakterystycznym dla chemii organicznej, określ typ
reakcji 3. Wybierz poprawną odpowiedź.

A. addycja


B. eliminacja
C. polimeryzacja
D. substytucja
Zadanie 21. (0–2)
Jedną z reakcji, której ulega etyn (acetylen), jest addycja kwasu octowego (etanowego). Przebiega ona zgodnie z równaniem:


Produktem reakcji jest octan winylu. Octan winylu poddany polimeryzacji daje poli(octan winylu), który znajduje wielostronne zastosowanie w produkcji klejów, mas szpachlowych, pokryć podłogowych oraz powłok malarskich (farb lateksowych).

Na podstawie: K.-H. Lautenschläger, W. Schröter, A. Wanninger, „Nowoczesne kompendium chemii”, Warszawa 2007.


1. Uzupełnij poniższe zdanie, dotyczące liczby wiązań typu  i typu  w cząsteczce octanu winylu. Z każdego nawiasu wybierz poprawną liczbę wiązań i napisz w odpowiedzi.

W cząsteczce octanu winylu jest ( 9 / 10 / 11 ) wiązań typu  i ( 1 / 2 / 3 ) typu .

2. Napisz wzór półstrukturalny (grupowy) pojedynczego meru poli(octanu winylu)
Zadanie 22. (0–2)

Pewien konserwant należy do estrów kwasu 4-hydroksybenzoesowego o wzorze ogólnym OH-Ar-COOR

Masa molowa tego konserwantu jest równa 166 g  mol–1.

1. Napisz równanie reakcji estryfikacji prowadzącej do powstania tego estru.

2. Podaj liczbę atomów węgla o hybrydyzacji sp2 w cząsteczce tego estru.

Zadanie 23. (0–2)

Toluen (metylobenzen) reaguje z chlorem. W zależności od warunków przeprowadzania procesu powstają różne chloropochodne toluenu.

Poniżej przedstawiono wzory dwóch monochloropochodnych metylobenzenu.



Zadanie 23.1. (0-1)

Napisz, w jakich warunkach zachodzi reakcja toluenu z chlorem, w wyniku której powstaje monochloropochodna oznaczona numerem I, a w jakich reakcja, w wyniku której powstaje monochloropochodna oznaczona numerem II.

Zadanie 23.2. (0-1)


Przeczytaj poniższy tekst i uzupełnij zdania (I-II). Wpisz w odpowiedniej formie określenia wybrane spośród podanych, tak aby uzupełnić luki (1-3) i aby powstały zdania prawdziwe.

addycja, eliminacja, substytucja, alkany, alkeny, benzen


I.Chlorowanie toluenu prowadzące do powstania monochloropochodnej o wzorze oznaczonym numerem I jest reakcją ----1., a w reakcji tej toluen zachowuje się w sposób typowy dla ----2.
II.W reakcji prowadzącej do powstania monochloropochodnej o wzorze oznaczonym numerem II toluen zachowuje się w sposób typowy dla ----3.
Zadanie 24. (0–2)

Przeprowadzono doświadczenie przebiegające w II etapach.

Etap I:

Do kolby stożkowej zawierającej 50 cm3 wodnego roztworu manganianu(VII) potasu o nieznanym stężeniu dodano 30 cm3 wodnego roztworu szczawianu potasu (K2C2O4) o stężeniu 0,25 mol  dm–3. Przebiegła reakcja opisana równaniem:




Po pewnym czasie roztwór odbarwił się.
Etap II:
Następnie, w celu usunięcia pozostałej ilości szczawianu potasu, do tej mieszaniny dodano 30 cm3 wodnego roztworu azotanu(V) wapnia o stężeniu 0,1 mol  dm–3.
Przebiegła reakcja opisana równaniem:

Wytrącony osad odsączono, wysuszono i zważono. Jego masa była równa 0,32 g.

Oblicz stężenie molowe manganianu(VII) potasu w badanej próbce.

Informacja do zadania 26. i 27.


Alkohole pierwszorzędowe ulegają dehydratacji podczas ogrzewania z kwasem siarkowym(VI) i w pewnej temperaturze produktami tej reakcji są alkeny. W innych warunkach temperatury alkohole pierwszorzędowe ulegają dehydratacji prowadzącej do powstawania symetrycznych eterów. Reakcję opisuje poniższy schemat.

2ROH R–O–R + H2O

Zadanie 25. (0–1)
Napisz nazwę systematyczną i wzór półstrukturalny (grupowy) alkoholu, z którego
w wyniku dehydratacji otrzymano eter o wzorze CH3CH2CH2–O–CH2CH2CH3.

Zadanie 26. (0–1)


Napisz, stosując wzór półstrukturalny (grupowy) alkenu, który powstaje w procesie dehydratacji butan-2-olu i występuje w postaci izomerów cis, trans.

Zadanie 27. (0–2)


Aldehydy i ketony ulegają redukcji wodorem do odpowiednich alkoholi, przy udziale katalizatora, np. platyny.
Estry ulegają redukcji, dając alkohole pierwszorzędowe. Reduktorem stosowanym zazwyczaj do redukcji estrów jest tetrahydroglinian litu (LiAlH4). Redukcja estrów przebiega według schematu:

R1COOR2 R1CH2OH + R2OH

Na podstawie: J. McMurry, „Chemia organiczna”, Warszawa 2003.

1. Napisz, stosując wzory półstrukturalne (grupowe) związków organicznych, równanie reakcji redukcji propanalu wodorem. Zaznacz warunki prowadzenia procesu.

2. Napisz wzory półstrukturalne (grupowe) związków otrzymanych w wyniku redukcji propanianu etylu.

Zadanie 28. (0–2)


W cząsteczce pewnego związku organicznego stosunek liczby atomów węgla, wodoru
i tlenu wynosi 1 : 2 : 1, natomiast jego masa molowa jest równa 90 g · mol–1.
Poniżej podano dwie dodatkowe informacje dotyczące opisanego związku.

Informacja 1: W jego cząsteczce można wyróżnić dwie różne grupy funkcyjne, a w roztworze wodnym związek ten dysocjuje z odszczepieniem jonu wodorowego.


Informacja 2: Jego cząsteczka jest chiralna.

Ustal, czy do narysowania wzoru półstrukturalnego (grupowego) opisanego związku organicznego należy wykorzystać informacje 1. i 2.


W tym celu uzupełnij zdania I-III. W zdaniach I i II: wybierz właściwy zwrot z podanych
w każdym nawiasie, uzasadnij swoje stanowisko. W zdaniu III: napisz nazwę systematyczną tego związku.
I Do ustalenia wzoru półstrukturalnego (grupowego) związku (należy wykorzystać informację 1. / nie trzeba wykorzystywać informacji 1.), ponieważ … .

II Do ustalenia wzoru półstrukturalnego (grupowego) związku (należy wykorzystać informację 2. / nie trzeba wykorzystywać informacji 2.), ponieważ … .

III Nazwa opisanego związku to: … .
Zadanie 29. (0–1)

Przeprowadzono doświadczenie. Do trzech probówek zawierających roztwór KMnO4 (aq) zakwaszony H2SO4 dodano następujące kwasy organiczne:

Probówka I - C17H35COOH

Probówka II - C17H33COOH

Probówka III - HCOOH (stęż.)

Zawartość probówki III ogrzano.


Napisz, jakie objawy reakcji (lub ich brak) umożliwią rozróżnienie substancji dodawanych do probówek I, II i III.
Informacja do zadania 30. i 31.

Opis pewnego produktu spożywczego zawiera informacje dotyczące związków chemicznych wchodzących w jego skład. Wynika z niego, że najliczniejszą grupę związków stanowią węglowodany (fruktoza, glukoza, maltoza). Obecne są także kwasy organiczne (cytrynowy, glukonowy, jabłkowy, foliowy), wyższe alkohole alifatyczne, aldehydy, ketony, estry oraz związki polifenolowe. Ponadto w skład produktu wchodzą białka, pewne ilości mikroelementów oraz witaminy. Jego barwa uzależniona jest od obecności barwników.


Na lekcji chemii uczniowie zapoznali się z opisem produktu spożywczego. Korzystając
z przygotowanego zestawu doświadczalnego przeprowadzili doświadczenie i sporządzili jego opis.


Zestaw doświadczalny:

Probówka I z wodnym roztworem glukozy.

Probówka II z badanym produktem spożywczym rozpuszczonym w wodzie.

Zawiesina Cu(OH)2 z nadmiarem NaOH
Cel doświadczenia sformułowany przez uczniów:

„Potwierdzenie obecności glukozy w badanym produkcie spożywczym.”


Po dodaniu zawiesiny Cu(OH)2 do obu probówek i zmieszaniu reagentów uczniowie ogrzali zawartość probówek i po chwili w każdej z nich zaobserwowali powstanie ceglastoczerwonego osadu.

Przemianę zachodzącą w probówce I nazwali próbą kontrolną, a przemianę zachodzącą


w probówce II próbą badawczą. Na podstawie przyjętych założeń i obserwacji uczniowie sformułowali wniosek.

Wniosek:

„W produkcie spożywczym obecna jest glukoza.”
Zadanie 30. (0–2)

1. Wyjaśnij, dlaczego podany przez uczniów cel doświadczenia oraz sformułowany wniosek były błędne.

2. Podaj poprawny cel opisanego doświadczenia.


Zadanie 31. (0–3)

W probówce I zaszła reakcja glukozy z odczynnikiem Trommera zgodnie z poniższym schematem:

CH2OH–(CHOH)4–CHO + Cu(OH)2 + OH → CH2OH–(CHOH)4–COO + Cu2O + H2O
1. Napisz w formie jonowej z uwzględnieniem pobranych lub oddanych elektronów (zapis jonowo-elektronowy) równania procesów redukcji i utleniania.

2. Uzupełnij współczynniki stechiometryczne w poniższym schemacie.

CH2OH–(CHOH)4–CHO + Cu(OH)2 + OH → CH2OH–(CHOH)4–COO + Cu2O + H2O
Zadanie 32. (0–1)

Przeprowadzono doświadczenie. Do czterech probówek zawierających koloidalny roztwór białka jaja kurzego dodano:

Probówka I siarczan(VI) miedzi(II)
Probówka II etanol

Probówka III siarczan(VI) amonu

Probówka IV chlorek sodu
Napisz obok numeru zdania literę P, jeżeli zdanie jest prawdziwe, lub literę F, jeżeli jest fałszywe.

1. We wszystkich probówkach zaobserwowano wytrącenie osadu.

2. Tylko w probówce IV nastąpiło zniszczenie otoczki solwatacyjnej białka.

3. Przemiana, która zaszła w probówce I i II, jest procesem nieodwracalnym.


Informacja do zadań 34–36.

Pewien aminokwas białkowy z grupy aminokwasów obojętnych zawiera 34,28% masowych węgla, 13,33% masowych azotu, 45,71% masowych tlenu oraz wodór.


Zadanie 33. (0–2)

Na podstawie odpowiednich obliczeń wykaż, że aminokwas o podanym składzie procentowym ma wzór sumaryczny C3H7NO3.


Zadanie 34. (0–1)

Do wodnego roztworu aminokwasu opisanego w informacji wprowadzono kwas solny.

Przed wykonaniem doświadczenia pH roztworu aminokwasu było równe pI.

Zapisz, w formie jonowej skróconej, stosując wzory półstrukturalne (grupowe) związków organicznych równanie reakcji zachodzącej podczas doświadczenia.


Zadanie 35. (0–1)

Aminokwasy pod wpływem kwasu azotowego(III), otrzymywanego w środowisku reakcji ze względu na jego nietrwałość, ulegają deaminacji, która przebiega zgodnie z poniższym schematem:


R-CH(NH2)COOH + HNO2 → R-CH(OH)COOH + N2+ H2O
Napisz, stosując wzory półstrukturalne (grupowe) związków organicznych, równanie reakcji opisanego w informacji aminokwasu z kwasem azotowym(III).



Układ graficzny

© CKE 2015



MCH

2015




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna