Atom-najmniejsza niepodzielna część pierwiastka, ma jego właściwości, wszystkie atomy1pierw. Są jednakowem pierwiastki łączą się poprzez łączenie atomów. Atomy są podzielne, elementy składowe-elektron,proton,neutron



Pobieranie 25.51 Kb.
Data03.05.2016
Rozmiar25.51 Kb.
Atom-najmniejsza niepodzielna część pierwiastka, ma jego właściwości, wszystkie atomy1pierw. Są jednakowem pierwiastki łączą się poprzez łączenie atomów. Atomy są podzielne, elementy składowe-elektron,proton,neutron. Atom jest elektrycznie obojętną jednostką, zbudowaną z dodatnio naładow. Jądra, otoczonego zespołem ujemnie naład. Elektronów.

Pierw. Chem – zbiór atomów tego samego rodzaju, o tej samej liczbie atomowej

Reakcja chemiczna- zmiana liczby/rodzaju wiązań chem, tworzenie nowych subst (prostych lub złożonych)

-Odwracalne(ogólne) aA+bB <-> cC+ dD dysocjacja cząsteczek wody H2O <->H+ - OH-

Wiązania chemiczne-swoiste więzi pomiędzy atomami (jonami) pierw

Izotopy-atomy, posiadające ściśle określoną liczbę protonów i neutronów. Izotopy danego pierw różnią się masą atomową

Ze względu na różnicę mas atom izotopy mają różne niektóre właściwości fizyczne, przy czym różnice te są tym większe im wiekszy jest rozrzut ich mas względem siebie. W formie czystej mają one inną gęstość, temp wrzenia, topnienia, sublimacji.



Izobary- jądra atomowe o równej liczbie masowej, różniące się liczbą atomową Z. Izobarami są atomy różnych pierw. Mające jednak tę samą liczbę nukleonów.

Izotony-nuklidy pierw. Mające tę samą liczbę neutronów w jądrze atomowym

Powłoka walencyjna-może zawierać nie więcej niż 8elektr, pierw zawierające 1lub2 elektr łatwo je tracą dodając kationy, pierw zawierające 6 lub7 elektr łatwo dopełniają ich liczbe do 8 (aniony)

Cząsteczka-połączenie 2lub większej liczby atomów tego samego lub różnych pierw. Najmniejsza ilość subst prostej lub związku zdolna do samoistnego istnienia, zachowująca wszystkie jego właściwości chemiczne

Liczba masowa = liczba protonów + liczba neutronów w jądrze (A)

Liczba atomowa-> liczba protonów=liczba elektr-ładunek elektryczny jądra atom. (Z) A/Z E

Numer okresu, w którym znajduje się pierw okresla liczbę powłok elektronowych

Numer grupy- w przypadku pierw grup głównych, info o liczbie elektronów w zew powłoce atomu- decyduje o wartościowości

Poszczególne pierwiastki zaliczamy do bloków energetycznych (s,p,d,f) w zależnośći od budowy ich powłok walencyjnych



Okresowość właściwości pierw wynika ze sposobu rozmieszczenia elektronów tzw. Konfiguracji elektronowej atomu danego pierw, a zwłaszcza z zabudowy powłok zew- walencyjnych. Liczba elektronów walencyjnych decyduje o wielu właściwościach chem pierw tej grupy

Energia jonizacji-najmniejsza energia potrzebna do oderwania jednego elektronu z atomu lub cząsteczki

Struktura krystaliczna- jony Na+ i Cl- w wyniku działania siły elektrostal. wego.

Przyciągania i odpychania tworzą sieć przestrzenną kryształu NaCl. Związki jonowe, gł sole i niektóre tlenki w temp pokoj wyłącznie ciała stałe krystaliczne. Występ jakiejs subst w stanie gazowym lub ciekłym wyklucza możliwość występowania w niej wiązania Jono



Biegunowość cząsteczek(dipole) –cząst o czysto atomowym wiązaniu jak H2 O2 są niepolarne, mają symetryczny rozkład ładunku ujemnego. Przyciągnięcie wiążącej pary elektronowej w związkach kowalencyjnych przez bardziej elektroujemny atom pierw nadaje cząst charakter polarny czyli biegunowy. Wszystkie cząst z wiązaniami atom spolaryzowanymi są dipolami.

Momenty dipolowe- biegunowość cząst określa się elektr momentem dipolowym-iloczynem bezwzględnego ładunku jednego z biegunów dipola przez odległość między środkami ciężkości odmiennych ładunków, jednostką jest kulombometr C*m. Wiązania atom spolar obserwujemy we wszystkich cząst heteroatomowych, lecz nie wszystkie są cząsteczkami polarnymi.W przypadku wyst w cząst kilku identycznych atomów możemy zastąpić ich ładunki jednym ładunkiem wypadkowym

Moc wiązania- energia wiązań związku chem to wielkość energii, którą trzeba dostarczyć, by mol gazowych cząsteczek związku rozłożyć na pierwiastki w temp 0K średnia wart energii przypadająca na 1 wiązanie

Orbitale molekularne-opisują elektrony w cząst, które w danym momencie mogą tworzyć wiązania chemiczne, dzielą sięna : orbitale wiążące- w których elektrony posiadają niższą energię niż gdyby przebywały na swoich orbitalach atomowych i nie uczestniczyły w tworzeniu wiązania, orbitale antywiążące-w których elektrony posiadają wyższą energię niż gdyby przebywały na swoich orbitalach atomowych, orbitale niewiążące-w których elektrony posiadają taką samą energię jak gdyby przebywały na swoich orbitalach atomowych

Ze względu na sposób nakładania się orbitali atomowych tworzących orbitale molekularne rozróżnia się wiązania σ i п



Powst orbitalu cząst typu σ-orbital cząst utworzony jest przez nakładanie się orbitali atom wzdłuż prostej przechodzącej przez jądra wiążących atomów, wzdłużne nakładanie się orbitali.

wiązanie typu п- powstałe w wyniku nakładania się bocznego orbitali atomowych(innych niż s)

Hybrydyzacja-uśrednienie energii, wymieszanie się orbitali atomowych w centralnych atomach niektórych cząst kowalencyjnych. Hybr orbitali-obiczenie rozkładu przestrzennego elektronów w cząsteczkach. Orbitale hybrydyzowane charakteryzują się identyczną energią elektronów i tym samym kształtem swych konturów, a różnią się jedynie ukierunkowaniem w przestrzeni.

Orbital п w odróżnieniu od σ składa się z2częsci, 2 chmur ładunku. Największą gęstość ładunku znajduje się poza prostą przechodzącą przez jądra łączących się atomów.

Układ okresowy- I i II gr- atomy o b. silnych właściwościach metalicznych. V, VI i VII-niemetalicznych, VIII-gazy szlachetne.

Stężenia roztworów wyraża się w :procentach-wagowych(podaje się liczbę jednostek masowych subst zawartych w 100jednstkach masowych roztworu) lub objętościowych(liczba jednostek obj subst rozpuszczonej, zawartej w 100jednostkach objętości roztworu), molach w 1dm3 roztworu, molach w 1kg rozpuszczalnika, ułamkach molowych składników tworzących roztwór, gramorównoważnikach w 1dm3 roztworu.

Dysocjacja chlorowodoru w wodzie- w cząst chlorowo atom wodoru związany jest z chlorem silnie spolaryzowanym wiązaniem atomowym, wprowadzenie chlorowodoru do wody prowadzi do orientacji polarnych cząsteczek widy wokół cząstek HCL. Następuje rozerwanie wiązania woród-chlor i utworzenie uwodnionych jonów H+ i Cl-, powst wodny roztwór kwasu solnego

Stopień utlenienia *wartościowość- `1 pierw w stanie wolnym =0 2` jony jednoatomowe Na+, Cl- =ładunkowi jonów 3` tlen ma stopień utlenienia –za wyjątkiem O2, nadtlenkow (H2O2) podtlenków (N2O) =-2 4` wodór ma stopień utlenienia =1 5`suma stopni utlenienia pierw w związkach=0 6` suma stopni utlenienia pierw w jonach=wartościowość pm

Iloczyn rozpuszczalności soli-iloczyn stężenia jonów powstałych w wyniku dysocjacji słabo rozpuszczonej soli. Wartość iloczynu rozpuszczalności jest w danej temp i przy danym ciśnieniu wartością stałą, charakterystyczną dla danego układu trudno rozpuszczalna subst jonowa/rozpuszczalnik.

Stała dysocjacji –kwas i zasada, przykładowo dla kwasu HA ulegającemu reakcji dysocjacji w wodzie : HmA + mH2O=mH3O+ + Am- stała dysocjacji ma postać Ka = [H+]*[Am-] / [HA] dla zasady MOH ulegającej reakcji M(OH)n+H2O=Mn+ + nOH- stała dysocjacji ma postać Kb = [Mn+]&[OH-] / [MOH’]

Im pKa jest mniejsze tym moc kwasu jest wieksza w przypadku kwasów nieorganicznych zawierających tlen, moc kwasu wzrasta wraz ze wzrostem elektorujemnosci centralnego atomu w reszcie kwasowej, w przypadku kwasów beztlenowych moc kwasu wzrasta wraz z rozmiarem powstającego w czasie dysocjacji anionu. Moc kwasu określa m.in. zdolność do wypierania reszty kwasowej z soli, kwas o większej mocy w reakcji z daną solą wypiera resztę kwasową pochodzącą ze słabszego kwasu. Kwas o mniejszej mocy nie będzie z solą mocniejszego kwasy reagował.

Im pKb jest mniejsze tym moc zasady jest większa-jest sens porównywać tylko w przypadku słabszych zasad. KB mocnych zasad jest na tyle duże w wodzie ze nie da się ich zmierzyć żadnymi znanymi metodami

Rozpuszczalność trudno rozpuszczalnego elektrolitu zależy od: rodzaju subst rozpuszczanej, rozpuszczalnika, temp, siśnienia, efektu solnego, wpływu wspólnego jonu, kwasowości roztworu

Auto-dysocjacja rozpuszczalników polarnych-mają zdolność do samo-jonizacji, cząsteczki tych rozpuszczalników mogą reagować ze sobą tworząc odpowiednie kationy i aniony. Stałe dysocjacji wymienionych reakcji przyjmują bardzo małe wartości co oznacza, że równowaga tych reakcji jest silnie przesunięta w lewo, w kierunku cząsteczek niezdysocjowanych, stężenie niezdys. Cząstek rozpuszczalnika stałe

Kierunek reakcji proteolitycznych-kwasy reagują w pierwszej kolejności z najmocniejszą zasadą, a zasady z najmocniejszym kwasem. Jeżeli słabszy z 2 kwasów i słabsza z 2 zasad są substratami, to reakcja przebiega jedynie w małym stopniu. Gdy do roztworu wodnego słabego elektrolitu wprowadzi się trzecią subst, która jest mocniejszym akceptorem protonów niż woda, to jej obecność będzie decydowała o produktach reakcji

Bufory-roztworami buforowymi nazywamy roztwory: zachowujące stałą wartość pH i nieczułe na niewielkie dodatki kwasów i zasad. Roztworami buf są roztwory zawierające jednocześnie słabe kwasy oraz ich sole z silnymi zasadami, słabe zasady i ich sole z silnymi kwasami

Gazy- nie maja określonego kształtu i objętości, przyjmują kształt naczynia, możemy poprzez ściśnięcie zmniejszyć jego objętość, właściwości fiz słabo zależą od rodzaju gazu

Kinetyczna teoria gazów- składa się z doskonale sprężystych kulek, które są tak małe i tak daleko od siebie ze ich objętość wlasna jest praktycznie rowna zeru, czastki SA niezależne od siebie tzn ze w gazie doskonalym nie ma sil wzajemnego przyciągania, poruszaja się ruchem prostoliniowym i jednostajnym zmieniając kierunek jedynie wskutek przypadkowych zderzen

Przy małych ciśnieniach obserwujemy niewielkie odstepsttwa od gazu doskonałego



Skraplanie gazów, izotermy Van der waalsa. Poniżej pewnej temp Tk > przy pewnych ciśnieniach nastepuje skokowa zmiana objętości, powyżej tej temp gaz nie może ulec skropleniu niezależnie od tego jak wysokie jest cisnienie

Ciecze- czasteczki mogą przesuwac się względem siębie, ale nie mogą oddalać się poza zasięg wzajemnych oddziaływań, objętość zalezy tylko w bardzo malym stopniu od cisnienia, zachowuja praktycznie stałą objętość, nie wykazują stałości kształtu’

Stan stały- sprężystość, kształt geometr, regularna budowa wew. Podział-kryształy, ciekłe krysztaly, szkła. Zdolność do zachowywania w zwykłych warunkach stałej objętości, struktura całkowicie uporządkowana.

Szkło-ciało bezpostaciowe, krzepnie w ciało sztywne, zachowujące podobnie jak ciecz stopień uporządkowania pośredni pomiędzy gazem a ciałem krystalicznym, nie wykazuje zależności swych właściwości od kierunku- ciało izotropowe,

Przemiana fazowa- zmiana stanu skupienia materii lub struktury, kierunek przemian fazowych zalezy od temp ciśnienia obj, stężenia składników

Substancje izomorficzne- subst o tym samym typie wzoru chem, tworzące ten sam typ sieci przestrzennej i wykazujące takie same lub zbliżone rozmiary komórki elementarnej

Odmiany alotropowe-odmiany pierw różniące się budową cząsteczki lub strukturą sieci

Odmiany polimorficzne- odmiany zw. Chem. Różniące się budową sieci krystalicznej

Przemiany fazowe : Sublimacja-przejście z fazy krystalicznej do gazowej Resublimacja odwrotnie, Topnienie – z fazy krystalicznej do ciekłej, krzepnięcie z ciekłej do krystalicznej, parowanie – od ciekłej do gazowej, skraplanie gazowa-ciekła

Regula faz Gibbsa : s=n-f+2 s-liczba stopni swobody, f-liczba faz, n-liczba niezależnych składników układu

Koagulację można wywołać – dodatek elektrolitu, zmiana temp, czynniki mechaniczne, dodatek nieelektrolitu, przepływ prądu, działanie światła

Żele-niektóre roztwory koloidalne np. roztwory wodne żelatyny mydła kauczuku itp. Samorzutnie mogą przejść ze stanu ciekłego w stan zbliżony do ciała stałego. Osiaga się go przez często przez obniżenie temp. Żele mogą być organiczne(elastyczne) lub nieorganiczne-mniej elastyczne. Elastyczny żel na skutek własności adsorpcyjnych może pochłaniać ośrodek dyspersyjny w wyniku czego zwiększa objętość. Charakteryzują się różnymi zdolnościami do pęcznienia. Niektóre po pewnym czasie mogą wydzielić część ośrodka rozpraszającego w postaci osobnej fazy-syneraza.

Emulsja- układ koloidalny w którym ośrodek rozpraszający i subst rozproszona jest cieczą. Ciekłe układy dyspersyjne, w których w jednej cieczy zwanej fazą ciągłą, zawieszone są subtelne kropelki 2cieczy, zwanej fazą rozproszoną. Układ emulsyjny 2nie mieszających się cieczy określamy jako olej w wodzie (O/W) jeżeli hydrofobowa faza, zwana olejem jest zawieszona w postaci rozproszonej w fazie hydrofilowej, zwanej wodą. Emulsje łatwo ulegają koalescencji-łączeniu się kropelek cieczy rozproszonej w większe krople. W celu zapobieżeniu koalescencji dodaje się emulgatorów Typ utworzonej emulsji zalezy od emulgatora, stabilizatora. Działanie emulgatorów polega na zmniejszeniu międzyfazowego napięcia pow. Pomiędzy kropelkami subst rozproszonej a cieczy rozpraszającej. Emulgatory hydrofilowe o małych cząst dają emulsje typu O/w

Emulgatory hydrofobowe dają emulsję typu W/O



Piana-układ koloidalny uzyskany w wyniku zdyspergowania w cieczy subst. Gazowej. Banieczki gazu rozdzielone są cieniutkimi warstwami cieczy. Trwałość pian zależy od wzmocnienia błonek oddzielających banieczki gazu cienkimi warstewkami subst powierzchniowo-czynnej. Tj. mydło, białko-subst pianotwórcze. Wytworzenie- doprowadzenie powietrza do cieczy przez małe otwory, lub w wyniku mechanicznego wstrząsania i mieszania cieczy z powietrzem. Piany stałe-pirozole- układy dyspersyjne, w których ośrodkiem dyspens jest ciało stałe, a fazą rozproszoną gaz. Zastosow-izolacja cieplna, akustyczna, szkło piankowe, pianoplastyk, pumex

Aerozole-otrzymuje się przez rozproszenie subst stałej albo cieczy w gazie


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna