Autor: Antoni Zięba, Ewa Siedlarczyk, Marek Raniszewski, Przemysław Nosal, Marta Nowicka



Pobieranie 6.52 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar6.52 Kb.
Uniwersytet Rolniczy im. Hugona Kołłątaja w Krakowie

Koło Naukowe Leśników

Sekcja Ekologii Lasu

Autor: Antoni Zięba, Ewa Siedlarczyk, Marek Raniszewski, Przemysław Nosal, Marta Nowicka

Opiekun naukowy: dr hab. inż. Marcin Pietrzykowski

Konsultacje z zakresu fitosocjologii: dr inż. Wojciech Różański


Charakterystyka szaty roślinnej tajgi górskiej w dolinie potoku Sludianka w górach Chamar-Daban (Syberia)

The characteristic of the vegetation of the mountain taiga in valley of Sludianka river in Chamar-Daban Mountains (Siberia)



W dniach 20.06-09.07.2011 r. Sekcja Ekologii Lasu brała udział w międzywydziałowej wyprawie badawczej na Syberię, w rejon Jeziora Bajkał. Badania dotyczyły tajgi górskiej i zostały przeprowadzone na dziewięciu powierzchniach badawczych w kształcie kwadratów o pow. ok. 250 m² (16 x 16 m), w transekcie pionowym wzdłuż górnych pięter doliny potoku Sludianka (góry Chamar-Daban, Syberia Wschodnia) w przedziale wysokości ok. 1237-1772 m n. p. m. (tj. do górnej granicy lasu). Na każdej powierzchni badawczej wykonano zdjęcia fitosocjologiczne metodą Braun-Blanqueta (przy czym na pow. 2 i pow. 6 ze względu na kryterium jednorodności płatu wykonano po dwa zdjęcia – łącznie 11 zdjęć fitosocjologicznych) oraz określono współrzędne geograficzne (GPS), wysokość n.p.m., ekspozycję, nachylenie stoku, uproszczony opis warunków geologicznych wraz z fizjografią terenu, a także dokonano pomiaru podstawowych parametrów dendrometrycznych drzew. Powierzchnie badawcze reprezentowały zróżnicowane pod względem gradientu wysokości, ekspozycji, nachylenia stoków, podłoża geologicznego warunki mikrosiedliskowe panujące w górach. Głównymi gatunkami lasotwórczymi na badanym obszarze były: limba syberyjska (Pinus cembra ssp. sibirica) i jodła syberyjska (Abies sibirica) i zdiagnozowano tutaj 4 zespoły roślinne: Equiseto hyemalis-Abietetum sibiricae (Chytry et al. 1998) na pow. 1 (1237 m n. p. m.), pow. 2b (1263) i pow. 6a (1426)– zajmuje najniższe i najżyźniejsze siedliska górskie, z związku Aconito rubicundi-Abietion sibiricae (Anenkhonov, Chytry 1998) charakteryzującego się licznymi gatunkami reliktowymi plioceńskich lasów mieszanych (Epova 1956, Anenkhonov, Chytry 1998); Calamagrostio obtusatae-Abietetum sibiricae (Danihelka et al. 1998) – tajga ciemna środkowych położeń gór Przybajkala; Maianthemo bifolii-Pinetum sibiricae (Danihelka et al. 1998) – najzimniejsze siedliska tajgi przy górnej granicy lasu; oraz biogrupy limbowe w strefie ekotonowej pomiędzy Maianthemo bifolii-Pinetum sibiricae, a zaroślami kosolimby Pleurozio schreberi-Pinetum pumilae (Chytry et al. 1995) na pow. 9 (1772). Ponadto dokonano porównania za pomocą współczynnika Jaccarda borów limbowych Syberii z europejskimi (dane z Tatr, Alp, Karpat Rumuńskich – materiały Sekcja Ekologii Lasu KNL). Charakterystykę szaty roślinnej uzupełniono o analizę zasięgów występowania taksonów rosnących na badanym obszarze (elementy geograficzne) oraz opis gatunków rzadkich i endemicznych, dla których często wciąż brak nazw w języku polskim. Dodatkowe obserwacje przyrodnicze śladami polskich odkrywców i zesłańców (B. Dybowski, A. Czekanowski) doprowadziły do syntetycznego opisu tundry alpejskiej i pięter roślinnych w górach Chamar-Daban, a także ich porównania z Sajanem Wschodnim w Rep. Buriacji.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna