Badanie opinii publicznej związane z zaufaniem do wymiaru sprawiedliwości



Pobieranie 3.32 Mb.
Strona1/22
Data09.05.2016
Rozmiar3.32 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22






Badanie opinii publicznej

związane z zaufaniem do

wymiaru sprawiedliwości

Raport z badania zrealizowanego

przez Centrum Badań Marketingowych INDICATOR

dla Krajowej Rady Sadownictwa

Warszawa, maj 2009

SPIS TREŚCI


1.OPIS REALIZACJI BADANIA 4

2.OPIS WYNIKÓW BADANIA 8

3.STRESZCZENIE PODSUMOWUJĄCE WYNIKI BADANIA 31

4.ZAŁĄCZNIKI BADANIA - TABELE 41

136



  1. OPIS REALIZACJI BADANIA




    1. PRZEDMIOT BADANIA


Przedmiotem badania było poznanie opinii publicznej związane z zaufaniem publicznym do wymiaru sprawiedliwości.

    1. METODA BADAWCZA


Badanie zostało przeprowadzone metodą indywidualnych zestandaryzowanych wywiadów kwestionariuszowych (PAPI). Metoda ta to osobista, bezpośrednia (face to face) rozmowa z respondentem, przeprowadzana przez przeszkolonych ankieterów z zastosowaniem specjalnie przygotowanego zestandaryzowanego kwestionariusza. Pytania dotyczą określonego problemu lub zagadnienia. Są uporządkowane w odpowiedniej kolejności pozwalającej na ich pogrupowanie w bloki tematyczne. Wywiady realizowane podczas poszczególnych projektów badawczych są przeprowadzane w identycznych warunkach.

Kwestionariusz składał się z 71 pytań zasadniczych oraz 35 pytań metryczkowych.



    1. PRÓBA BADAWCZA


Badanie przeprowadzono na 1500-osobowej próbie reprezentatywnej dorosłych Polaków w wieku 18-75 lat. Próba miała charakter ogólnopolski i była reprezentatywna pod względem płci, wieku, wykształcenia, wielkości miejscowości oraz regionu (województwa).

Respondenci do badania dobierani byli zgodnie ze schematem doboru losowego. Operat próby oparty był o procedurę typu random route, który polega na wyznaczeniu ankieterom adresów startowych, dzięki którym mogą oni dotrzeć do badanego w sposób losowy.

W pierwszej fazie badania wylosowano reprezentatywne wielkości miejscowości oraz regiony (województwa) według struktury danych GUS. Następnie w ramach struktury regionalnej wylosowano adresy startowe do badania z bazy PESEL. Następnie do adresów startowych dolosowano według struktury danych GUS kategorie płci, wieku i wykształcenia.

Maksymalny błąd statystyczny przy danej wielkości próby wynosi 2,5%.



    1. OPIS DOBORU PRÓBY BADAWCZEJ


Respondenci byli dobierani dwustopniowo. W pierwszej fazie dobierano gospodarstwo domowe (mieszkanie). Po dobraniu gospodarstwa domowego – w fazie drugiej – dobierano osobę spełniającą podane kryteria płci i wieku w formularzu doboru (adresy startowe).
      1. Dobór gospodarstwa domowego


Gospodarstwo domowe dobierane było na podstawie adresu startowego podanego w karcie doboru (adresy startowe). Po dotarciu do podanego adresu startowego ankieterzy w pierwszym kroku do adresu doliczali 3 mieszkania/domy i było to mieszkanie/dom, w którym mieli przeprowadzić wywiad. Na przykład, w formularzu doboru jako adres startowy podano „ul. Polna 47 m. 5”. Będąc pod wskazanym adresem jako pierwsze należało doliczyć mieszkanie kolejne wg rosnącej numeracji (w przykładzie mieszkanie nr 6), jako drugie następne mieszkanie (w przykładzie mieszkanie nr 7) a jako trzecie mieszkanie kolejne (w przykładzie mieszkanie nr 8). Wskazany adres „ul. Polna 47 m. 8” odpowiadał dobranemu gospodarstwu domowemu i był tym, w którym należało przeprowadzić wywiad.

Jeśli w numeracji mieszkań/domów były luki, to podczas odliczania należało kierować się rosnąca numeracją. Na przykład, jeśli brak mieszkania o numerze 8, to po mieszkaniu 7 jako kolejne należało potraktować mieszkanie nr 9. Analogiczna zasada obowiązywała w przypadku oznaczenia kilku mieszkań tym samym numerem rozszerzonym o oznaczenie literowe lub liczbowe. Na przykład, jeśli po mieszkaniu nr 7 były dwa mieszkania oznaczone jako 7A i 7B, to one traktowane były jako kolejne. Jeśli podczas odliczania mieszkań ankieterzy doszli do mieszkania ostatniego w budynku, to odliczanie należało kontynuować w budynku oznaczonym następnym numerem po tej samej stronie ulicy (wg rosnącego porządku numerów budynków). Na przykład, jeśli w budynku „ul. Polna 47” mieszkanie o numerze 6 okazało się ostatnim, to odliczanie kontynuowano w budynku „ul. Polna 49” od mieszkania nr 1. Jeśli podczas odliczania osiągnięto koniec ulicy, to odliczanie kontynuowano po jej przeciwnej stronie ulicy poruszając się tym razem zgodnie z malejącą numeracją budynków (wewnątrz budynków mieszkania odliczano zawsze zgodnie z numeracją rosnącą).

Jeśli podczas odliczania ankieterzy natrafili na budynek jednorodzinny, to traktowano go jako jedno mieszkanie. Jeśli w dobranym gospodarstwie nie było osoby spełniającej parametry doboru to kolejne gospodarstwo dobierano doliczając 3 kolejne adresy. Dobierając gospodarstwa we wsi, w której nie ma ulic, należało kierować się układem gospodarstw wzdłuż dróg dojazdowych.

      1. Dobór respondenta w gospodarstwie


Przy każdym adresie startowym wskazano płeć i wiek osoby, z którą należy przeprowadzić wywiad. Z badania wykluczono osoby, które w gospodarstwie znalazły się chwilowo czy przypadkowo (np. goście, którzy przyszli z wizytą).

Jeśli w dobranym gospodarstwie domowym (mieszkaniu) nie było osób spełniających kryteria doboru lub nie można było tego ustalić (nikt nie otwiera drzwi), to należało dobrać kolejne gospodarstwo doliczając trzy kolejne mieszkania/domy.

Jeśli w dobranym gospodarstwie domowym (mieszkaniu) była tylko jedna osoba spełniająca jednocześnie kryterium płci i wieku, to z tą osobą należało przeprowadzić wywiad. W takim przypadku losowania respondenta nie dokonywano.

Jeśli w dobranym gospodarstwie było 2, 3 lub więcej osób spełniających kryteria płci i wieku, to należało jedną z nich wylosować korzystając z ostatniej cyfry numeru respondenta. Reguła ta wymagała ustalenia przez ankietera wieku (kolejności wg wieku) wszystkich osób, które spełniały kryteria doboru. Na przykład, w gospodarstwie były 3 kobiety spełniające podane w formularzu doboru kryterium wieku, np. 18-24 lat. Ankieter ustalił, że kobiety te były w wieku 19, 21 i 22 lata. W pierwszej kolejności osoby te należało uporządkować według wieku, numerując po kolei, przy czym numerację rozpoczynano od cyfry 0, a nie od 1. Na przykład:

0 - 19 lat

1 - 21 lat

2 - 22 lata

Następnie z formularza doboru ankieterzy odczytywali ostatnią cyfrę numeru ID. Przypuśćmy, że w podanym przykładzie numer ID to 12209. Ostatnią cyfrą jest 9. Ankieterzy zawsze zaczynali odliczać od pierwszej osoby (odliczamy od zera), zaś odliczanie kontynuowali do ostatniej cyfry numeru respondenta. W podanym przykładzie odliczamy następująco: 0, 1, 2, 3 (wskazując ponownie na osobę oznaczoną symbolem 0), 4, 5 i tak dalej, aż do osiągnięcia ostatniej cyfry numeru respondenta. W podanym przykładzie cyfra 9 wskazuje na osobę w wieku 19 lat i ta osoba powinna być dobrana jako respondent. Osoby dobranej jako respondent nie można było zastąpić inną osobą, jeśli możliwe było przeprowadzenie wywiadu w innym terminie w okresie realizacji badania. Jeżeli z tą osobą nie można było w danej chwili przeprowadzić wywiadu to należało umówić się na wskazany przez tą osobę termin.

Jeżeli wylosowana osoba odmówiła przeprowadzenia wywiadu lub była niedostępna przez cały okres realizacji badania, to w tym samym gospodarstwie nie wolno było dobrać innego respondenta, należało dobrać nowe gospodarstwo domowe.

  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   22


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna