Bibliografia radogoska



Pobieranie 2.08 Mb.
Strona14/59
Data28.04.2016
Rozmiar2.08 Mb.
1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   ...   59

1957

wydawnictwa

USTAWODAWSTWO Polski Ludowej. Tom I: ZBIÓR przepisów prawnych ogłoszonych w „Dzienniku Ustaw” w latach 1944–1947. Według stanu prawnego na dzień 31 XII 1956 roku. W–wa 1957.

[ss. 366–371: Rozporządzenie Rady Ministrów z dn. 20 grudnia 1945 r. o zmianie granic miasta Łodzi. „Dziennik Urzędowy”, 13.02, nr 4, poz. 35. „(...) § 1. Włącza się do obszaru miasta Łodzi: gminę Radogoszcza, pow. łódzkiego – całą; (...)” ]


prasa

Cały naród buduje swój kraj i swoją stolicę. [w:] „Tramwajarz Łódzki”, 1957, styczeń, nr 1, s. 2.

[Materiał pośrednio dotyczący Radogoszcza; informacja o działalności Społecznego Funduszu Odbudowy Stolicy, od 7 XII 1956 r. – Społecznego Funduszu Odbudowy Kraju i Stolicy, z którego środków powstało mauzoleum radogoskie, udostępnione we wrześniu 1961 r. (I etap, bez ekspozycji w parterowej hali.]

[bez autora], Pamięci ofiar hitleryzmu. [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 19 I 1957, nr 16, s. 2.

[„Wczoraj, w przeddzień 12. rocznicy wyzwolenia Łodzi spod okupacji hitlerowskiej, na terenie byłej fabryki Bayera [Arnolda BAJERA – WŻ] przy ul. Pabianickiej 119 odbyło się uroczyste złożenie wieńców pod pomnikiem ofiar zamordowanych przez hitlerowców [w fabryce tej od października do grudnia 1939 r. znajdował się obóz przejściowy; w końcu 1939 r. więźniów z tej fabryki przepędzono do obozu przejściowego na Radogoszczu w fabryce M. Glazera – WŹ]. (...) Dzisiaj, w 12 rocznicę wyzwolenia Łodzi, w godzinach rannych wieńce zostaną złożone przed płytą Nieznanego Żołnierza, na grobach żołnierzy radzieckich, na miejscu straceń bojowników Rewolucji 1905 r. oraz w Radogoszczu: na miejscu kaźni i na cmentarzu.]

[bez autora], Kwiaty i wieńce na grobach bohaterów. W XII rocznicę wyzwolenia Łodzi. [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 20 I 1957, nr 17, s. 2.

[„Wczoraj minęło 12 lat od chwili, gdy robotnicza Łódź wyzwolona została spod jarzma hitlerowskiego. (...) Podobnie jak w latach ubiegłych i w tym roku społeczeństwo Łodzi złożyło wieńce i kwiaty na mogiłach poległych bojowników w kilku punktach naszego miasta. (...) przed Pomnikiem Wdzięczności w parku Poniatowskiego, (...). Dwa tysiące [około 1.500 – WŹ] więźniów obozu w Radogoszczu nie doczekało wyzwolenia, zostali zamordowani przez okupanta. Pamięć o nich jednak pozostała. Co roku w dniu 19 stycznia społeczeństwo naszego miasta oddaje hołd bohaterom. Wczoraj na miejsce kaźni przybyły delegacje z licznych zakładów pracy, organizacji społecznych z dzielnic Staromiejskiej i Bałut, przedstawiciele Prezydium Rady Narodowej oraz rodziny tych, którzy tu zginęli. W imieniu ZBoWiD kilka słów powiedział tow. Skórka. Minutą milczenia uczcili wszyscy pamięć bohaterów. Na mogiłach [na pobliskim cmentarzu – WŹ] złożono kwiaty i wieńce. Na miejscu straceń bojowników Rewolucji 1905 r., (...) na Grobie Nieznanego Żołnierza, (...) na cmentarzu w Radogoszczu, na grobach bojowników PPR i Gwardii Ludowej (...).]

[bez autora], W 15. rocznicę stracenia stu w Zgierzu. [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 19 I 1957, nr 67, s. 1.

[„Dnia 20 marca 1957 r. mija 15 rocznica rozstrzelania przez hitlerowskiego okupanta 100 zakładników w Zgierzu [dużą grupę wśród nich stanowili więźniowie zabrani z Radogoszcza, w tym prof. dr med. Władysław Dzierżyński – WŹ]. W związku z tą bolesną rocznicą Społeczny Komitet Obchodu XV Rocznicy Egzekucji zwrócił się do mieszkańców Zgierza z apelem o uczczenie pamięci straconych. W środę (20 III), gdy o godz. 10.40 głos dzwonów i syren fabrycznych w Zgierzu przypomni moment oddania pierwszej salwy, na minutę przerwana zostanie praca w zgierskich zakładach i zahamowany ruch uliczny.”]

[Relacja z obchodów Święta Zmarłych w Łodzi]. [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 2 XI 1957, nr 262, s. 5.

[+ foto jednego z pomników na grobach ofiar styczniowej masakry na cmentarzu św. Rocha przy ul. Zgierskiej.

Fragment relacji: „(...) Przed grobami ofiar hitleryzmu, przed mogiłami spalonych w Radogoszczu więźniów hitlerowskiej katowni – harcerze stoją na wartach. Tysiące osób zwiedziło wczoraj obóz hitlerowski na Radogoszczu. W salach dawnej katowni [we fragmencie parterowej hali obok spalonego budynku – WŹ] – tłumy w milczeniu oglądają wstrząsającą wystawę męczeństwa narodu polskiego. Rodzice objaśniają dzieciom, przypominają. Olbrzymie wykresy, plansze. Zdjęcia świadczą o bestialstwie hitlerowskiego najeźdźcy. Ileż tu żałosnych pamiątek – strzępy więziennych pasiaków, plakaty z obwieszczeniami o karze śmierci. (...)”.]

1958

wydawnictwa

Łódź od A do Z. Informator uniwersalny. Pod red. Henryka Rudnickiego. Łódź 1958.

[ss. 163–167: rozdz. p.t. „Jak spalono Radogoszcz”; oprac. Henryk Rudnicki, na podst. wspomnień Franciszka Zarębskiego, b. więźnia Radogoszcza]

SZTAJNERT Bernard, Chwila ahistoryczna [wiersze]. Łódź 1958.

[s. ....: wiersz p.t. „Radogoszcz”]


prasa

[bez Autora], ZBoWiD przed XIII rocznicą wyzwolenia Łodzi. [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 15 I 1958, nr 16, s. 4.

[„(...) ......................... (...)”.]

RUDNICKI Henryk, Taaakie imieniny! [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 22 I 1958, nr 18, ss. 3 I 4.

[Felieton w cyklu „Ze środy na piątek”:

„(...) Opowiedz no, Hendryku, jak to było w dniu wyzwolenia Łodzi. (...) Siedzieliśmy po piwnicach, oczekując nagłej śmierci z ręki hitlerowców. Palił się jak świeca Radogoszcz. Nad miastem huczały granaty. (...) Rozdawali też [żołnierze radzieccy – WŹ] pierwsze polskie gazety. Była to „Wolność”. (...) Prędko, prędko, do drukarni przeklętej „Litzmannstädter Zeitung”. Prędko drukować własną łódzką gazetę. (...) [Drukarze] drżącymi z emocji rękoma składali pierwszy tytuł „Wolna Łódź”, taką bowiem nazwę otrzymała babka „Głosu Robotniczego”, przekształcona po dziesięciu numerach na „Głos Ludu”, który potem, w dniu 21 czerwca 1945 r., przybrał ostateczny tytuł „Głos Robotniczy”. Tego dnia huknęła wiadomość, że do Grand Hotelu przybył pełnomocnik Rządu Rzeczpospolitej i Polskiej Partii Robotniczej – Ignacy Loga-Sowiński. (...) Potem był wiec w hali w parku Poniatowskiego. (...) Jakie sprawozdania, jakie tytułu [w ówczesnej łódzkiej prasie]: (...) „Kazanie wygłoszone przez ks. kanonika mgr Józefa Orłowskiego z okazji nabożeństwa żałobnego za spokój dusz umęczonych w katowni na Radogoszczu”, „Sprawozdanie Nadzwyczajnej Komisji dla zbadania zbrodni hitlerowskich w Radogoszczu”, (...) Miasto jest jeszcze zaciemnione. Do domu daleko [red. H. Rudnicki w tym czasie mieszkał w pobliżu spalonego więzienia radogoskiego – WŹ] więc idziemy po nocne przepustki. Jeszcze stan wojenny. W ruinach getta ukryli się hitlerowcy [!? – WŹ]. (...) Na Radogoszczu huczy artyleria przeciwlotnicza. (...) Teraz przyjechali znów do Łodzi, w gościnę [przedstawiciele Armii Czerwonej, którzy brali udział w wyzwoleniu Łodzi spod okupacji niemieckiej w styczniu 1945 r. – WŹ], aby święcić wspólnie z nami trzynastą rocznicę tamtego dnia. Rosły, atletycznej postawy gen.–płk Włodzimierz Kołpakczi, ten sam, który wspanialym manewrem czołgów radzieckich otoczył Łódź już w dniu 17 stycznia. Przyjechał gen.-mjr Furtienko, który w tamtych dniach podpisywał się krótko i zwięźle – Furt, a my, dziennikarze, na łapu-capu podaliśmy do prasy takie skrócone nazwisko. Przyjechał gen. Wiedienajew, płk Leśniewski, płk Krajnow. (...) Ale najpiękniejsza dla mnie osobiście chwila [wspomina H. Rudnicki – WŹ], kiedy kpt Andrzej [Andrej] Łazarczyk i lejtnant Muratow Gagerin, po wspólnym zredagowaniu „Sprawozdania Nadzwuczajnej Komisji dla zbadania zbrodni hitlerowskich w obozie śmierci na Radogoszczu”, oświadczyli: – A tiepier, gaspadin Giendryk, wypijemy za wasze osobiste zdrowie! Przecież dzisiaj, siewodnia, wasze imieniny! Więc wypiliśmy po stakancziku. Pamiętam, Pamiętam. (...)”]

ARKUSZEWSKI Stanisław, Radogoszcz – rok 1942. [w:] „Za Wolność i Lud”, 1958, nr 4, ss. 14 – 15.

[„(...) ......................... (...)”.]


1   ...   10   11   12   13   14   15   16   17   ...   59


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna