Bibliografia radogoska



Pobieranie 2.08 Mb.
Strona17/59
Data28.04.2016
Rozmiar2.08 Mb.
1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   ...   59

1962

wydawnictwa

CYGAŃSKI Mirosław, Komuniści niemieccy i czescy w więzieniu sieradzkim w okresie okupacji hitlerowskiej. „Rocznik Łódzki”, Tom VI, 1962, ss. 97 – 107.

[Wielu więźniów Radogoszcza było wywożonych do więzienia sieradzkiego dla zasadnieczego odbycia tam kary, lub przywożonych stamtąd po jej odbyciu.]

ZIEGLER Eduard, Die Heimatvertriebenen. ....m. wyd ?...... 1962.

[E. Ziegler, łodzianin. Po wojnie więziony w obozie na Sikawie. W swoich wspomnieniach napisał o tym obozie m.in.: „(...) Już samo słowo „Sikawa” wprowadzało każdego łódzkiego Niemca w stan niewyobrażalnego przerażenia. (...)”.


prasa

1962, styczeń


CZAPLIŃSKI Tadeusz, 10 stycznia – Łódź wolna. [w:] „Głos Robotniczy”, 19 I 1962 r., nr ...., s. .... .

[„(...) ......................... (...)”.]

(PAP), 17 rocznica wyzwolenia Łodzi. [w:] „Trybuna Ludu“, wyd. A 1, 19 01.1962, Nr 19, s. 3.

[„19 bm. przypada 17 rocznica wyzwolenia Łodzi. W przeddzień rocznicy u stóp pomnika Braterstwa Broni w parku im. J. POniatowskiego i w Mauzoleum na Radogoszczu liczne delagacje złożyły wieńce i wiązanki kwiatów. (…)“]

MIERZEJEWSKI Stanisław, SS–gruppenführer und general der Polizei – Heinz Reinefarth. [w:] „Głos Robotniczy“, 12. 02.1962, Nr 36, s. 3.

[Reinefarth był w okresie od .... 1944 r. do ...... 194... dowódcą SS i Policji w „Kraju Warty” w związku z tym jego działalność pośrednio wiąże go z więzieniem radogoskim]



1962, luty

1962, marzec


[Józef Bujała], Za murami Radogoszcza. [w:] „Głos Robotniczy”, Wyd. ......, 16 III 1962, nr ...., s. 4.

[wspomnienia więźnia Radogoszcza zatrzymanego 6 marca 1942 r. w związku ze sprawą J. Mierzyńskiego jako zakładnik w grupie około 100 osób]

[bez Autora], Fragmenty kroniki z 1942 r. [w:] „Głos Robotniczy”, Wyd. A, 16 III 1962, nr ...., s. 4.

[ (...) W związku z zabiciem dwóch gestapowców 6 marca 1942 r. aresztowano w Zgierzu 161 Polaków [149 mężczyzn i 12 kobiet – WŹ]; 11–12 marca 1942 r. aresztowano w powiecie łódzkim 71 podoficerów i oficerów WP [osadzono ich w Radogoszczu razem ze 149 zakładnikami ze Zgierza – WŹ]; 11–12 marca 1942 r. aresztowano w powiecie łęczyckim i kutnowskim 179 oficerów i podoficerów WP. Rozlokowano ich po posterunkach „Schupo” i „Kripo”, „Gandarmerie” – m.in. w Solcy, Leśmierzu, Górze św. Małgorzaty, Parzęczewie, Ozorkowie, Łęczycy, Kutnie itp.. Część spośród aresztowanych, po dokonaniu selekcji, przewieziono do „Erweitertes Polizeigefängnis” w Radogoszczu. Duży procent odesłano do obozów koncentracyjnych i tam mordowano. (...)” ]



1962, kwiecień


PRZYBYLSKI Henryk, Łódzki obóz śmierci. [w:] „Głos Robotniczy”, 14–15 IV 1962, nr 89, s. 3.

[„(...) ......................... (...)”.]

[bez Autora], Kwiecień miesiącem obejmowania patronatu nad miejscami walki i straceń. [w:] „Za Wolność i Lud, 16–30 IV 1962, nr 8, s. 12.

[Patronat na mauzoleum radogoskim objęła chyba pobliska Fabryka Pierścieni Tłokowych przy ul. Liściastej (w d. fabryce M. Galzera).]



1962, maj


Z.W., Z działalności Okręgu Łódź–Miasto [ZBoWiD]. [w:] „Za Wolność i Lud”, 1–15 V 1962, nr 9, s. 13.

[„W ramach obchodu Międzynarodowego Tygodnia Solidarności Bojowników Ruchu Oporu Okręg Łódzki ZBoWiD, w porozumieniu z organizacjami politycznymi i społecznymi, zorganizował szereg imprez mających na celu zapoznanie młodzieży z historią Ruchu Oporu, szczególnie w obozie w Buchenwaldzie raz w getcie warszawskim. (...) W Tygodniu FIR eksponowano wystawę p.t. „Kobieta i Dziecko w Oświęcimiu”. Obchody Tygodnia zakończono wielkim wiecem społeczeństwa Łodzi w b. obozie w Radogoszczu. (...).”]



1962, czerwiec


[bez Autora], Tematyka [prac] Rady [Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa] w działalności Społecznych Opiekunów Zabytków. [w:] „Za Wolność i Lud”, 1–15 VI 1962, nr 11, s. 12.

[„(...) ......................... (...)”.]



1962, lipiec

1962, sierpień

1962, wrzesień

1962, październik


BOGDAN Jacek, Sprawa Reinefartha znów na widowni. [w:] „Za Wolność i Lud”, 1–15 X 1962, nr 19, s. 5.

[Portret gen. Hinza Reinefartha, d–cy SS i policji w „Kraju Warty“ w mundurze.]



1962, listopad


J.GŁ. [Janusz Głowacki] , Zniknęły z ulicy „kocie łby”. [w:] „Głos Robotniczy”, 12 XI 1962, nr 269, s. 5.

[Oddanie do użytku w dniu 10 XI 1962 r. zmodernizowanego (kostka granitowa) odcinka ul. Zgierskiej, od ul. gen. J. Sowińskiego do Helenówka. Zdjęcie z otwarcia wykonane na tle mauzoleum radogsokiego.]

H.R. [Henryk Rudnicki], Jak zginęło 40. nauczycieli łódzkich. Pamiętnik gestapowca Ernesta Maschke ujawnia kulisy zbrodni dokonanej przed 23 laty. [w:] „Głos Robotniczy”, 16 XI 1962, nr 273, s. 3.

[Dotyczy egzekucji w dn. 12 XI 1939 r. nie w podłódzkich lasach, jak pisze autor tej informacji a – w świetle ostatnich znalezisk – na poligonoie Brus, wg powojennych ustaleń osób wziętych z obozu w fabryce M. Glazera.

Ernest Maschke, ur. 18 VI 1913 r. w Lipsku, wyruszając w roku 1939 w charakterze SS-mana na Polskę, postanowił prowadzić pamiętnik swych „bohaterskich czynów”.

Ernest Maschke został zdekonspirowany przez władze prokuratorskie Niemieckiej Republiki Demokratycznej [NRD] wiosną bieżącego roku. Podczas rewizji znaleziono w jego mieszkaniu ów „pamiętnik chwały” [czyli oryginał tego pamiętnika musi, albo może, znajdować się w Niemczech (do ustalenia, gdzie został aresztowany i która prokuratura tam prowadziłą to śledztwo), w aktach tej sprawy, a jego fotokopia na pewno znalazła się w aktach Prokuratury Wojewódzkiej w Łodzi, bo z tekstu wynika, że Rudnicki miał ją w ręku i cytuje jego fragmenty; por. inf. w P.S. – WŹ] Maschke był skrupulatnym człowiekiem. Notował wszystko dokładnie. „12 listopada 1939 r. – pisze w swoim pamiętniku – o godzinie 9.00 wraz z czterdziestu innymi SS-manami wyjechaliśmy autobusem pod dowództwem batalionsführera Kroga z Saengerhaimu w Łodzi. Jechaliśmy początkowo na pólnoc, a potem zboczyliśmy z szosy w wiejską drogę do lasu, jakieś 10 km od Łodzi. Przyjechaliśmy do strzelnicy wojskowej gdzi już nas oczekiwali Polacy.

Mówiący po polsku i po niemiecku oficer stał na skarju strzelnicy. Polacy musieli biec pojedynczo wzdłuż linii strzału. Za każdym Polakiem biegł Ss-man, uzbrojony w pistolet maszynowy. Na komendę oficera wydaną w polskim niemieckim języku trzeba było stanąć i strzelić w tył głowy Polaka. Zwłoki były usunięte przez nieznane osob” – pisze Maschke. Tutaj jednak zawiodła go skrupulatność – nie może spamiętać czy zastrzelili sześciu, czy ośmiu Polaków. Pamięta tylko, ze „wykończono” ogółem 40 osób. Pod data 24 XI 1939 r. – ta sama historia, tylko, ze „zastrzelono wówczas jedynie 37 Polaków”.

Jak ustaliły polskie władze prokuratorskie, 12 Listopada 1939 r. hitlerowcy zabrali w więzienia [obozu przejściowego przy obecnej ul. Liściastej – WŹ] na Radogoszczu, mieszczącego się w dawnej fabryce [Michała] Glazera – czterdziestu łódzkich nauczycieli, przeważnie działaczy Polskiego Związku Zachodniego: kierownika jednej z łódzkich szkół – Lisieckiego, Edwarda Dutkiewicza, Tomasza Wasilewskiego [nie nauczyciela a senatora RP – WŹ] i innych, których nazwiska trudno dzisiaj ustalić. Nauczycieli tych wywieziono wczesnym rankiem do łagiewnickiego lasu, na strzelnicę, skąd przez całą godzinę dochodziły odgłosy strzałów.

Wkrótce po wyzwoleniu ekshumowano zwłoki rozstrzelanych w lesie łagiewnickim i tamże pochowanych Polaków. Niektóre ofiary hitlerowsmiego barbarzyństwa zostały rozpoznane przez członków rodzin i pochowano na innych cmentarzach, jedenastu pochowano na cmentarzu w Łagiewnikach.
P.S. Prokuratura Wojewódzka dla m. Łodzi prosi wszystkie osoby, które pamiętają o wydarzeniach w dniu 12 listpada 1939 r., bądź znają nazwiska rozstrzelanych – o zgłoszenie się w siedzibie Prokyratury, ul. Piotrkowska 151, pokój nr 15.”]

1962, grudzień



1   ...   13   14   15   16   17   18   19   20   ...   59


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna