Bibliografia radogoska



Pobieranie 2.08 Mb.
Strona20/59
Data28.04.2016
Rozmiar2.08 Mb.
1   ...   16   17   18   19   20   21   22   23   ...   59

1966

wydawnictwa

DZIEŁA sztuki i przedmioty plastyczne w zbiorach Muzeum Historii Ruchu Rewolucyjnego w Łodzi. Wystawa. Łódź – Sieradz 1966.

[na kartach nieliczbowanych czarno-białe reprodukcje obrazów dotyczących Radogoszcza:

1) Kaźmierczak Stefan, Spalenie Radogoszcza przez Niemców”, olej, 0,70 x 105 cm, sygn. M – .........., 2) Roman Tadeusz, Radogoszcz”, 1955 r., olej, 120 x 108 cm, sygn. M – .........., 3) Łubniewicz Albin, „Radogoszcz”, grafika – ołówek, 0,38 x 0,48 cm, sygn. M – ............

Ponadto w spisie wystawianych dzieł: Gosławski Józef, „Radogoszcz oskarża faszyzm niemiecki, 1939-1945”, medal, brąz, sygn. M – ........., Łubniewicz Albin, „Radogoszcz”, grafika – ołówek, 0,38 x 0,48 cm, sygn. M – ..........., Łubniewicz Albin, „Radogoszcz”, grafika – ołówek, 0,38 x 0,48 cm, sygn. M – ..........., Łubniewicz Albin, „Radogoszcz”, grafika – ołówek, 0,38 x 0,48 cm, sygn. M – ..........., Łubniewicz Albin, „Radogoszcz”, grafika – ołówek, 0,38 x 0,48 cm, sygn. M – ..........., Łubniewicz Albin, „Radogoszcz”, grafika – ołówek, 0,38 x 0,48 cm, sygn. M – ............]

Kronika getta łódzkiego. Tom II. Czerwiec – grudzień 1942. Łódź 1966.

[str. 148:

„Biuletyn” nr 93, z 22 VII 1942 r. (środa):

Egzekucja. Dziś [we wtorek!, 22 VII 1942 r.], około godz. 1.00 odbyła się po raz drugi w getcie publiczna egzekucja na placu przy ul. Bazarnej, Stracono na szubienicy dwóch mężczyzn: 16-letniego Grynbauma z Pabianic i 45-letniego Markowskiego. Straceni oni zostali za ucieczkę z obozu pracy pod Poznaniem. (...) str. 166:

„Biuletyn” nr 100, z 29 VII 1942 r. (środa):

„(...) [tytuł informacji: „Makowski Szymon, powieszony publicznie w ub. wtorek, liczył lat 51. .................. wysłany został z pabianicką grupą na roboty do Poznania. W drodze uciekł pod Kutnem. Razem z nim uciekł drugi powieszony, również pabianiczanin, 16-letni Josek Grynbaum. Obaj zostali pojmani i odstawieni do Radogoszcza [do Rozszerzonego Więzienia Policyjnego na Radogoszczu – WŹ], gdzie zapadł wyrok śmierci Skazańcy zostali przewiezieni do getta w dniu stracenia .............

SIKORSKI Bogusław, Wyprowadźcie z dzbanów kwiaty. Łódź 1966.

[s. 12: wiersz p.t. „To nie prawda, że pokolenie młode // jest po pokoleniem gorszym niż ich ojcowie”].


prasa

CYGAŃSKI Mirosław, Urząd tajnej policji hitlerowskiej (gestapo) w Łodzi w latach 1939–1944 i pozostałe po nim akta. [w:] „Archeion”, nr 33, ss. 165 – 179.

[„(...) ......................... (...)”.]

KONIKOWSKI H., 5 lat sportu spółdzielczego. [w:] „Spółdzielczość Pracy”, 10 X 1966, nr 41, s. ......

[„Międzyspółdzielniane Ognisko Kultury Fizycznej Inwalidów w Łodzi zorganizowało 18 bm. [? – chyba pomyłka w dniu] na stadionie „Startu” Spartakiadę Okręgową. Wzięli w niej udział sportowcy z 20 kół spółdzielczych w Łodzi i województwa łódzkiego. Licznie reprezentowane były koła spółdzielni: „Rusałka”, „11 Stycznia”, „Byłych Więźniów Radogoszcza”–Łódź, „Tęcza” z Łęczycy oraz ze Zduńskiej Woli. (...) W ogólnej klasyfikacji [końcowej] (...) III miejsce przypadło Spółdzielni im. Byłych Więźniów Radogoszcza. (...)”]



1967

wydawnictwa

LESZCZYŃSKI Kazimierz, Obozy pracy na ziemiach polskich w latach 1939–1945. Część II. Projekt–materiał do opracowania. Warszawa 1967. Łódź 1966, Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa.

[s. 51: hasło „Sikawa”,



s. 132: hasło „Radogoszcz”

Jest to wstępne opracowanie informatora encyklopedycznego p.t. „Obozy hitlerowskie na ziemiach polskich, 1939–1945”, wydanego w 1979 r.; por. >>]

POMNIKI męczeństwa, 1939–1945. Województwo łódzkie. [albumik pocztówek]. Warszawa 1967.

[albumik składający się z 12 pocztówek (zawiera pocztówki do oddarcia i wysłania oraz ich miniaturki na trwale związane z grzbietem; mauzoleum radogoskie na dwóch pierwszych pocztówkach]

RADOGOSZCZ. Wyd. 1. Warszawa 1967.

[Folder z serii „Pomniki Walki i Męczeństwa”. Porównaj wydanie II w 1969 r.]


prasa

1967; styczeń

1967; luty

1967; marzec


(Kas), Młodzi historycy badają dzieje b. więzienia kobiecego przy ul. Gdańskiej. [w:] „Dziennik Łódzki“, 22 III 1967, nr 68, s. 3.

[Uczniowie Koła Młodych Historyków w XXX LO im. J. Krasickiego w Łodzi, prowadzonego przez tamtejszą nauczycielke historii Janinę Michowicz; w efekcie powstał a m.in. publikacja w „Roczniku Łódzkim”, 1969, tom XII (XVI), ss. 147 – 152 (– MICHOWICZ Janina, Więzienie przy ul. Gdańskiej (1939–1945 r.) w świetle relacji byłych więźniarek); informacje o zbiorach w tym zakresie Muzeum Historii Ruchu Rewolucyjnego w Łodzi; Mało brakowało żeby kobiety z tego więzienia zginęly podczas styczniowej masakry na Radogoszczu.



1967; kwiecień

1967; maj


WALTER–JANKE Zygmunt, Sierżant Stefan Mierzyński. [w:] „Za Wolność i Lud“, 16–31 V 1967, nr 10, s. 7.

[Autor w 1942 r. był Komendy Okręgu łódzkiego AK. W artykule prezentuje szczegółowo sprawę sierż. S. Mierzyńskiego, która stała się pretekstem do egzekucji 100 osób w Zgierzu, 20 III 1942 r., , w tym dużej ilości wziętych z Radogoszcza:

„(…) 20 marca 1942 r. spędzili na plac za miastem parę tysięcy polskich mieszkańców. Przyjechali reprezentanci NSDAP, władz administracyjnych, policji, gestapo oraz silne oddziały Schupo i wojska. Przywieźli więźniów politycznych, przeważnie z obozu [więzienia – WŹ] w Radohgoszczy – 96 mężczyzn i 4 kobiety. Wśród kobiet była żona sierż. Mierzyńskiego. Więźniów rozstrzeliwano po dziesięciu. Zginął wtedy szef Biura Informacji i Propagandy łódzkiego Okręgu AK – mgr Jan Nowicki z Pabianic, mój kolega szkolny. Rozstrzelany został pierwszy dowódca Dzielnicy ZWZ Północ m. Łodzi – Wacław Górecki, zawodowy podoficer aresztowany 6 marca 1942 r. i szef sanitarny m. Łodzi – płk dr [W.] Dzierżyński, brat Feliksa Dzierżyńskiego. Z dzielnicy Ruda rozstrzelali Niemcy w Zgierzu Adama Pietrzaka, motoniczego [zapewne tramw. podmiejskich – ŁWEKD – WŹ] oraz Zygmunta Jarzębowskiego, kontrolera tramwajowego. Wśród rozstrzelanych wielu było żołnierzy AK. Masakra okryła żałobą Polaków z Łodzi i okolicy. (….)”.]

[notatka w rubryce „Kronika“], [w:] „Za Wolność i Lud”, 16–31 V 1967, nr 10, s. 16.

[informacja o obchodach Tygodnia Międzynarodowej Solidarności Bojowników Ruchu Oporu w kwietniu 1967 na terenie Radogoszcza. teren b. więzienia zwiedziała grupa studentów kubańskich z ambasadorem Kuby na czele. Wspomnieniami swoimi podzielił się z nimi b. więzień Radogoszcza – SZCZEPANCZYK. Foto warty honorowej harcerzy z hufca „Prominiści” przy iglicy radogoskiej]

[bez Autora], Osiągnięcia Komitetu w Łodzi. [w:] „Za Wolność i Lud”, 16–31 V 1967, nr 10, s. 17.

[Informacja o pracach Obywatelskiego Komitetu Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa w Łodzi jego przewodniczącego – mgr inż. Jerzego Lorensa. Komitet powstał w 1961 roku [Obok tego miejskiego komitetu w tym samym czasie – 25 V 1961 r. – powstał również Wojewódzki Komitet Obywatelski Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa w Łodzi]. Celem jego działalności było upamiętnienie miejsc pamięci narodowej na terenie Łodzi. „(…) Komisja Opieki [komitetu miejskiego], w oparciu o ewidencję miejsc zweryfikowanych, nawiązała łączność z odpowiednimi instytucjami i organizacjami, którym powirzono patronaty i opiekę nad miejscami upamiętnionymi [patronat nad Radogoszczem został powierzony Łódzkim Zakładom Urządzeń Klimatyzacyjnych „Uniprot”, ul. ....... (od 197..., przy ul. Obywatelskiej; w tych zakładach zostały wykonane dwa duże znicze, które zostały ustawione przed tzw. „sarkofagiem”; usunięto je pod koniec lat 80-tych XX w.], bądź też zaproponowała najlepszy sposób upamiętnienia. Przekazywanie patronatów odbywalo się w sposób uroczysty i było związane przeważnie z odpowiednimi rocznicami lub świętami. Według stanu na dzień 1 XI 1966 r., na terenie miasta zarejestrowano 102 miejsca walki i męczeństwa a upamiętnionych w sposób trwały – 49 [w tym Radogoszcz]. (…) Należy podkreślić masowy udział społeczeństwa w uczczeniu bohaterów walki i ofiar terroru wroga. Do tradycji weszły już wielotysięczne manifestacje na terenie byłego obozu koncentracyjnego [więzienia !] w Radogoszczu. (…). Dużym zainteresowaniem młodzieży cieszą się imprezy „Szlakiem Walki i Męczeństwa” przygotowywane przy współudziale Oddziału PTTK w Łodzi [rajd turystyczny organizowany po dzień dzisiejszy ok. 19 stycznia; zaczyna się tradycyjnie od złożenia kwiatów na terenie mauzoleum radogoskiego]. (…) zamierzamy również wydać m.in. informatory i broszury o miejscach upamiętnionych na terenie Łodzi [wyd. w 1972 r.: Czapliński Tad., Launer J., Miejsca pamięci narodowej w Łodzi.; wyd. w jęz. polskim, rosyjskim, niemieckim i angielskim].”.]

1967; czerwiec

1967; lipiec

1967; sierpień


RADZIWOŃCZYK Kazimierz, Akcja AB [Częsć I]. [w:] „Za Wolność i Lud”, 1–15 VIII 1967, nr 15, ss. 8 i 14.

[„(…) Nadzwyczajna akcja pacyfikacyjna (Ausserordentliche Befriedungsaktion, AB-Aktion [lub „Inteligenzaktion; I–Aktion], gdyż taką otrzymała nazwę, doprowadziła do zagłady dziesiątków tysięcy Polaków, przede wszystkim działaczy politycznych, społecznych, przedstawicieli nauki i inteligencji. (…) dr Hans Frank, na naradzie 30 V 1940 r. z dygnitarzami miejscowych władz niemieckich poświęconej „akcji AB”: „... 10 maja rozpoczęla się ofensywa na Zachodzie – wywodził H. Frank – a wieć z tym dniem przestalo dominować na świecie zainteresowanie wydarzeniami rozgrywającymi się u nas (…) i musimy wykorzystać ten dogodny moment (…). Przyznaję całkiem szczerze, ze będzie to kosztowało życie kilku tysięcy spośród polskiej duchowej warstwy kierowniczej. Jednakże na nas, narodowych socjalistach okres ten nakłada obowiązek zatroszczenia się o to, aby naród polski nie był już nigdy więcej zdolny do stawiania oporu”. Dotychczas [w 1967 r., teraz już nie] przyjmuje się powszechnie, że „akcja AB” rozegrala się tylko w Generalnym Gubernatorstwie. Jak wynika jednak z zachowanych materiałów niemieckich i innych świadectw, jakie napotkaliśmy badając te zbrodnicze wydarzenia wiosną 1940 r. objęła ona całe terytorium okupowanej Polski, tzn. również Pomorze, Poznańskie, Śląsk, północne Mazowsze i inne inkorporowane tereny [w Łodzi po raz pierwszy miała miejsce już w listopadzie 1939 r., wtedy na jej potrzeby utworzono obóz przejściowy w fabryce Michała Glazera na Radogoszczu – WŹ]. Na ziemiach wcielonych do Rzeszy „akcję AB” kontynuowano pod pretekstem odwetu i kary za rzekome wymordowanie we wrześniu 1939 r. 58 tys. volksdeutschów oraz za „krwawą niedzielę bydgoską”.

„Akcja AB” została powierzona organom gestapo. Przygotowania do niej rozpoczęły się już na początku 1940 r. [w Łodzi już w październiku 1939 r.] , co pozwoliło na bradziej planowe zorganizowanie aresztowań i wymierzenie ciosu z większą premedytacją, anizeli podczas improwizowanej po części „akcji Buergerbraeukeller” w listopadzie 1939 roku. Niemałąpomoc w ustalaniu list proskrypcyjnych polskich działaczy i przedstawicieli inteligencji okazały organom gestapo terenowe ogniwa hitlerowskiej administracji cywilnej oraz miejscowi volksdeutsche, posiadający dobre rozeznanie w polskich środowiskach. (…) Dziesiątkowanie polskich działaczy i inteligencji na terenach wcielonych do Rzeszy odbywało się permanentnie od września 1939 roku. (…) W konsekwencji od stycznia do kwietnia [1940 r.] na ziemiach wcielonych do Rzeszy, przygotowaniom do „akcji AB” towarzyszyła nieprzerwana fala masowych egzekucji. Reliktami tych zbrodni są bratnie mogiły (…) pod Lućmierzem i Wiączyniem setki ofiar z łódzkiego obozu Radogoszcz (…).

„Akcję AB na okupwanych ziemiach polskich zapoczątkowaly masowe aresztowania w Generalnym Gubernatorstwie (…) „zaczeły się aresztowania w jakichś masowych rozmiarach – 30 III i 1 IV notował te wydarzenia na teenie Warszawy Ludwik Landau w swojej „Kronice lat wojny i okupacji – Są aresztowania osób indywidualnych wybieranych: działaczy z PPS, z dawnej Falangi. (…) oraz lekarzy, adwokatów, nauczycieli. Trochę uspojone społeczeństwo wpadło znowu w silną depresję czy nawet panikę”.

Podobnie jak w GG, rozwijały się wydarzenia na ziemiach wcielonych do Rzeszy. Pierwsze masowe aresztowania gestapo w ramach „akcji AB” nastąpiły tam również na początku kwietnia [w Łodzi od ok. 20 maja], a z biegiem czasu ogarnęły liczne miasta i miasteczka, przede wszystkim zaś w tzw. „Kraju Warty”. (…) W „Kraju Warty” szczególnie masowy charakter miały kwietniowo-majowe aresztowania w Poznaniu, Inowrocławiu, Wieluniu, Aleksandrowie [Kujawskim], Chodzieży, a zwłaszcza w Łodzi. Gestapo łódzkie nie oszczędziło nawet młodzieży z rowiązanych drużyn harcerskich i hufców szkolnych. Podzieliła ona los innych ofiar „akcji AB” [w Łodzi w przeważającej części była to młodzież, bo inteligencja i działacze zostali aresztowani jeszcze w listopadzie 1939 r. wszyscy oni przeszli przez więzienie radogoskie]. W kwietniu i maju (…) transporty ofiar tych aresztowań (…) były przeważnie kierowane do KL Dachau.”

[RADZIWOŃCZYK Kazimierz, Akcja AB [Częsć II]. [w:] „Za Wolność i Lud”, 16–31 VIII 1967, nr 16, s. 12.

[Informacja o pracach Obywatelskiego Komitetu Rady Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa w Łodzi jego przewodniczącego – mgr inż. Jerzego Lorensa. Komitet powstał w 1961 roku [Obok tego miejskiego komitetu w tym samym czasie – 25 V 1961 r. – powstał również Wojewódzki Komitet Obywatelski Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa w Łodzi]. Celem jego działalności było upamiętnienie miejsc pamięci narodowej na terenie Łodzi. „(…)

1967; wrzesień


(str.), Wielka manifestacja na Radogoszczu. [w:] „Głos Robotniczy”, 1 IX 1967, nr 208, ss. 1 i 2.

[„(...) Przed trybuną postument okryty płótnem, na nim trzy urny z prochami ofiar obozów koncentracyjnych z Mauthausen, Gusen i Dachau. (...) Przy dźwiękach werbli byli więźniowie obozów koncentracyjnych udają się z urnami do odkrytych samochodów, by prochy zamordowanych przewieźć do Muzeum Ruchu Rewolucyjnego w Łodzi (...).”; informacja dotyczy muzealiów ze zbiorów MTN–Łódź: M–1000 (KL Dachau), M–999 (KL Sachsenhausen), M–998 (KL Mauthausen–Gusen) oraz zdjęcia I–........].



1967; październik


SOCHACKI Tadeusz, Płoną znicze. „Głos Nauczycielski”, 29 X 1967, nr 44, ss. 1 i 2.

[o Radogoszczu na podstawie wspomnień b. więźnia Radogoszcza – Józefa Zielińskiego]

(js), Dalszy ciąg serii „Pomników”. [w:] „Za Wolność i Lud”, 16–31 X 1976, nr 20, s. 17.

[„W kwietniu br. [10 IV 1967] weszły do obiegu trzy znaczki z serii „Pomniki walki i męczeństwa”, z rysunkami monumentów w Oświęcimiu i Monowicach oraz odznaki „Opiekun Miejsc Pamięci Narodowej”. Był to początek większej emisji, której dalszy ciąg został wydany 9 października [1967]. Druga część składa się rónież z trzech egzemplarzy dormatu 40,5 x 27 mm, opracowanych przez artystę-grafika – Krystynę Rogaczewską. Wykonano je – jak poprzednio – w technice stalorytniczo-wklęsłodrukowej i wydrukowano w nakładzie po 5 milionów. (...) W trzecim – o czarnej tonacji – główny motyw stanowi rysunek obelisku ku czci więźniów wymordowanych przez hitlerowców w Radogoszczu.

Wszystkie znaczki tej serii utrzymane są w jednakowym stylu. Główny akcent graficzny na jasnym tle, na ciemnym, podłużnym pasie u góry – [podano nominał znaczka] wartość 40 gr, a u dołu napis: „Martyrologia i walka” [?? nie ma tego napisu]. U podstawy, na całą szerokość, napis „POLSKA”. Inny natomiast tekst, określajacy rodzaj obiektu, tworzy narożnik [na znaczku „radogoskim” wzdłuż lewego boku napis: „Łódź-Radogoszcz – więźniom wymordowanym przez hitlerowców”].

Do omawianej serii wprowadzony został również 21 lipca, zarządzeniem ministra łączności, znaczek z wizreunkiem pomnika Powstańców śląskich, wartości 60 gr. projektował go R. Dudzicki, a wydrukowany został techniką offsetową, w nakładzie 4,5 mln. Ma on kształt kwadratu z perforacją, o boku 40,5 mm.”

[Ostatnie trzy znaczki z tej serii (.........) wprowadzono do obiegu 15 XI 1968; por. informację o podobnych seriach w Polsce i za granicą w: „Za Wolność i Lud”, 31 III 1979, nr 13, s. 19].]

1967; listopad

1967; grudzień



1   ...   16   17   18   19   20   21   22   23   ...   59


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna