Bibliografia radogoska



Pobieranie 2.08 Mb.
Strona24/59
Data28.04.2016
Rozmiar2.08 Mb.
1   ...   20   21   22   23   24   25   26   27   ...   59

1973

wydawnictwa

BOJANOWSKI Tadeusz, Polityka okupacyjnych władz hitlerowskich wobec Łodzi, 1939–1945. Łódź 1973.

[Opracowanie wydane w ramach serii „Biblioteczka Wiedzy o Łodzi, zeszyt ...; na ss. 6–7 fragment o więzieniu radogoskim]

CZAPLIŃSKI Tadeusz, Ruch oporu w Łódź w okresie okupacji hitlerowskiej. Łódź 1973, s. 14.

[Publikacja w ramach zestawu popularnych książeczek z serii „Biblioteczka Wiedzy o Łodzi”, zeszyt 14, wydanej z okazji 550. rocznicy nadania łodzi praw miejskich oraz 150 rocznicy powstania Łodzi przemysłowej. „(...) W październiku 1939 r. został zorganizowany obóz-więzienie przy ul. Liściastej, w dawnej fabryce Michała Glazera. W końcu 1939 r. został [on] przeniesiony do budynków fabryki Samuela Abbego, u zbiegu ulic Zgierskiej i Sowińskiego w Radogoszczu.

Trudno jest jednoznacznie określić jego funkcje [!!?? według tej bibliografii już było wiadomo! – WŹ] . Był on przejściowym obozem przesiedleńczym (do stycznia 1940 r. [najprawdopodobniej do 1 VII 1940 r. kiedy oficjalnie powstało tu WIĘZIENIE policyjne] ), obozem etapowym dla deportowanych do obozów koncentracyjnych, obozem pracy karnej [Radogoszcz nigdy nie był obozem pracy karnej; więźniów zasądzonych na taki obóz najpierw kierowano do Ostrowa Wlkp, a następnie na Sikawę]. Stąd też wiodła droga do miejsc masowych egzekucji w lasach lućmierskich, zgierskich i w „Okręglikach” [do lasu „Okręglik” na granicy Łodzi i Zgierza; w tych miejscach ginęli przede wszystkim więźniowie obozu przejściowego w f-ce M. Glazera, po przeniesieniu do f-ki S. Abbego już tam nie dokonywano masowych egzekucji, poza jeszcze egzekucją 100 Polaków w Zgierzu 20 III 1942 r.]. Był obozem wyniszczenia i zagłady [Radogoszcz nie był miejscem masowej zagłady, formalnie był tylko więzieniem policyjnym !!]. Przez obóz w Radogoszczu w ciągu jego istnienia przeszło ponad [około] 40.000 więźniów, z czego 20.000 zostało zamordowanych [?? według aktualnego stanu badań i uzgodnień z IPN-Łódź bezpośrednio na miejscu, wliczając w to ofiary styczniowej masakry, zginęło ok. 3.161 osób]. W przeddzień wyzwolenia Łodzi, w nocy z 17 na 18 stycznia 1945 r. hitlerowcy obóz podpalili, strzel;ając do usiłujących się ratować od śmierci w płomieniach. Męczeńską śmiercią zginęło 2.000 [około 1.500] więźniów.

Obóz-więzienie miał oddział przy ul. Teresy, gdzie więzino kobiety [więzienie w b. klasztorze karmelitanek przy ul. Teresy było oddziałem więzienia kobiecego przy ul. Gdańskiej 13]. I tu panowały warunki podobne jak w obozie głównym [przetrzymywano tu kobiety z lżejszymi wyrokami; nie zanotowano tu wypadków śmierci z powodu warunków bytowania lub znęcania się wachmanów]. (...)”]

CYGAŃSKI Mirosław, Hitlerowski obóz śmierci w Radogoszczu. [w:] „Walka i Praca”, 1973, nr 1/3, ss. 45–69; bibliografia.

[Jeden z ważniejszych artykułów n.t. więzienia radogoskiego, choć jest tam kilka nieścisłości, wynikających z ówczesnego poziomu wiedzy w tym zakresie.]

JURIEW Panteleimon, Łódzkie nowości wydawnicze. [w:] „Walka i Praca”, 1973, nr 2/4, ss. 86–87.

[Jerzy Launer i Marian Strobin, Przewodnik [po] Muzeum Historii Ruchu Rewolucyjnego w Łodzi. Łódź 1973 – recenzja.

„Przewodnik [po] Muzeum Historii Ruchu rewolucyjnego w Łodzi jest bardzo interesującą pozycją wydawniczą roku bieżącego. Pięknie wydany, na doskonałym papierze, zawiera bardzo ciekawe informacje dotyczące aktualnych ekspozycji muzealnych [w tym fragment poświęcony dziejom byłego więzienia radogoskiego – WŹ]. (...) Otwarcia Muzeum dokonano 16 października 1960 r. w ramach uroczystości związanych z odznaczeniem Łodzi Orderem Budowniczych Polski Ludowej. (...)”]

LAUNER Jerzy, STROBIN Marian, Przewodnik [po] Muzeum Historii Ruchu Rewolucyjnego w Łodzi. Łódź 1973.

[„(...) Oddziałem Muzeum jest teren b. więzienia radogoskiego.”]

prasa

styczeń 1973

luty 1973


PAWLAK Henryk, Materialna baza łódzkiej kultury. [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 22 II 1973, nr 45, s. 4.

[„ Program społeczno-gospodarczego rozwoju kraju, nakreślony uchwałami VI Zjazdu [PZPR], zawiera szeroką motywację dążeń partii i państwa do stworzenia właściwych warunków rozwoju kultury narodowej. (...) W wielu ośrodkach kraju przez całe lata złożone i skomplikowane problemy gospodarcze odsuwały na plan dalszy sprawy rozwoju bazy materialnej dla działalności w dziedzinie kultury. (...) Ze szczególną ostrością problemy te zarysowały się w Łodzi. Od samego początku [po II wojnie światowej] miasto wyposażone było w nader skromną i przestarzałą bazę urządzeń kulturalnych. (...) Przez całe lata jednak nie było generalnej koncepcji rozwoju bazy kulturalnej miasta, jasno sprecyzowanego bilansu potrzeb. Pilne inwestycje czekały latami na realizację [dokończenie budowy mauzoleum radogoskiego ciągnęło się w tym czasie już ponad 10 lat – WŹ]. (...) W najbliższych latach musimy wybudować Muzeum Sztuki Nowoczesnej (...). Przeprowadzić też trzeba wiele prac adaptacyjnych i remontowych w istniejących już placówkach kulturalnych. Trwają prace w Muzeum Historii Włókiennictwa, Muzeum Martyrologii w Radogoszczu stanie się w połowie przyszłego roku filią Muzeum Historii Ruchu Robotniczego [chodzi o prace adaptacyjne przy parterowej hali w której pomieszczono aktualną ekspozycję stałą poświęconą dziejom więzienia radogoskiego i Łodzi w latach 1939 – 1945 oraz adaptację na cele biurowe obiektu byłego budynku mieszkalnego właścicieli b. fabryki; obecnie Muzeum Tradycji Niepodległościowych – WŹ], (...).]



marzec 1973


[bez Autora], Kto go znał? Poszukiwani świadkowie zbrodni hitlerowskich [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 21 III 1973, nr 68, s. 2.

[„Główna Komisja Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce prowadzi śledztwo w sprawie zbrodni popełnionych w czasie okupacji na obywatleach polskich narodowości żydowskiej, w związku z tym poszukuje się świadków zbrodniczej działalności Dawida GERTLERA, ur. 15 XI 1911 w Chęcinach, obecnie przebywającego w Monachium (NRF), Harthausenstrasse 1.



Dawid Gertler w okresie okupacji hitlerowskiej, od dn. 1 V 1940 r. był współpracownikiem gestapo (nr 4317, pseud. „Hermann”). Działał on na terenie skupisk ludności żydowskiej, przede wszystkim w Łodzi, Warzawie, Częstochowie i Wieluniu. W Łodzi, w [tamtejszym] getcie, pełnił funkcję szefa policji specjalnej – „Juedischere Sonderdienst” [Sonder ..............

Materiał dotyczy więźnia Radogoszcza w 1943 r.



kwiecień 1973


[bez Autora], Kto posiada informacje? [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 3 IV 1973, nr 79, s. 4.

[„Okręgowa Komisja Badania Zbrodni Hitelrowskich w Łodzi prowadzi śledztwo w psrawie rozstrzeliwań na strzelnicy w Brusie, dokonywanych przez Niemców w czasie okupacji. Zastrzeleni tam zostali m.in.: Jan CHODAK, Józef SZCZEPANIAK, TOŁUŻYŃSKI i PIETRZAK. W miejscu tych zbrodni odkopane zostały szczątki 42 osób [czy jest to śledztwo w sprawie odkopania w czerwcu 1965 r. szczątków 40 osób na Brusie, pochowanych następnie na terenie mauzoleum radogoskiego !? – WŹ].

W związku z tym prosi się wszystkie osoby posiadające wiadomości na powyższy temat o zgłoszanie się do Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Łodzi, ul. Narutowicza 54 (…) albo składanie wyjaśnień na piśmie.”

[bez Autora], W Radogoszczu . [w:] „Głos Robotniczy”, wyd. A, 28-29 IV 1973, nr 100, s. 7.

[„W niedzielę, 29 bm, w 28 rocznicę wyzwolenia obozu hitlerowskiego w Dachau, o godz. 17 w Radogoszczu, przed Pomnikiem Martyrologii, odbędzie się uroczystość oddania hołdu pomordowanym w obozie Dachau, a więźniowie tego obozu złożą wiązanki kwiatów.”]

maj 1973


(jerg.), Pomnik ku czci 30 tys. pomordowanych w Lućmierzu. W 28 rocznicę zwyciestwa i wolności. [w:] „Głos Robotniczy“, 14 V 1973, nr 113, s. 1

[„Nie opodal międzynarodowej trasy E-12, w Lućmierzu pod Łodzią, odsłonięty został wczoraj, w 28 rocznicę zwycięstwa nad faszyzmem, pomnik ku czci 30 tys. Polaków, zamordowanych przez hitlerowskiego okupanta.

Uroczystość zgromadziła kilkaset osób z Łodzi, Zgierza i okolicznych miejscowości. przybyli także przedstawiciele władz partyjnych i administracyjnych województwa, powiatu łódzkiego oraz miasta i gminy Zgierz. Obecne były delegacje bratnich stronnictw politycznych, organizacji społecznych i mlodziezowytch.

Patronat nad pomnikiem, wykonanym wg projektu J. Kowalskiego, objęły zuchy i harcerze ze Szkoły Podstawowej w Proboszczewicach.”

W lesie tym zginęło w 1939 r. m.in. co najmniej 500 więźniów obozu przejściowego w f-ce Michała Glazera na Radogoszczu oraz pochowano tu ofiary publicznej egzekucji 100 Polaków w Zgierzu.]



czerwiec 1973

lipiec 1973

sierpień 1973

październik 1973

listopad 1973

grudzień 1973


1   ...   20   21   22   23   24   25   26   27   ...   59


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna