BOŚnia I hercegowina chronologia 1983-2004 1983 – kampania przeciwko islamizacji



Pobieranie 31.09 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar31.09 Kb.
BOŚNIA I HERCEGOWINA chronologia 1983-2004

 

1983 – kampania przeciwko islamizacji (po odwilży 1982).



18 lipca – 20 sierpnia  1983 – proces 12 oskarżonych o próbę utworzenia islamskiej państwowości (Alija Izetbegović otrzymuje 14 lat więzienia, Omer Bechem – 15, inne działacze (inżynierowie, pisarzy, prawnicy – mniejsze wyroki).

1988 – zwolnienie Izetbegovicia i innych ofiar procesu 12.

1989 – grupa Izetbegovicia przyjmuję kontrolę nad organem Wspόłnoty Muzulmańskiej „Preporod”.

 1989 grudzień – zjazd ZKBiH, walka miedzy narodowymi frakcjami, zwycięstwo frakcji konserwatystów Djurakovicia. Zjazd wystąpił przeciwko wielopartyjności i konstytucyjnych zmian.



1990, styczeń – przyjęcie uchwały o systemie wielopartyjnym.

27 marca 1990 – grupa Izetbegovicia razem z przewodniczącymi muzułmanów z Zagrzebia tworzą SDA (Stranka Demokratski Akcije).

Kwiecień 1990 – zakaz partii etnicznych.

Kwiecień 1990 – zaangażowanie ZK BiH w prόbę kontynuacji XIV Kongresu ZKJ.

12 lipca 1990 – powstanie SDS (Srpska Demokratska Stranka).

18 sierpnia 1990 – powstanie HDZ (Hrvatska Demokratska Zajednica).

wrzesień 1990 - rozłam w SDA, – tworzenie przez Adila Zulfikarpasicia MBO (Muzułmańskiej Bośniackiej Organizacji).

wrzesien 1990 – zmiana nazwy ZK BiH na Partię Demokratycznej Przemiany.

18 listopada 1990 – wybory do parlamentu (SDA – 86 miejsca, SDS – 72, HDZ – 44, Marković – 12), prezydenta (Abdić – 48, Izetbegović – 40, Plavsić – 26, Kolijević – 25, Klijuić – 20). Prezydentem, za pogodzeniem z Abdiczem, zostaje Alija Izetbegović, premierem – J. Pelivan (HDZ), przewodniczącym parlamentu – M. Krajisznik (SDS).

1991

kwiecień 1991 – tworzenie HVO.

marzec 1991 – SDA tworzy Ligę Patriotyczną z oficerów JNA.

11 maja 1991 – SDA tworzy Muzułmańską Radę Narodową Sandżaku

5 lipca 1991 – tworzenie ABH.

9-10 listopada 1991 – referendum o stworzeniu Republiki Serbskiej.

12 listopada 1991 – powstaje Wspόlnota Chorwacka w dolinie Sawy i Środkowej Bośni.

14 listopada 1991 – SDA i HDZ przyjmują uchwalę o suwerenności.

18 listopada 1991 – powstaje chorwacki twór terytorialny Herceg Bosna.

25 listopada 1991 – referendum o samookreśleniu muzułmanów BiH.

26 listopada 1991 – początek pracy parlamentu Serbskiego, złożonego z deputowanych do parlamentu BiH.

21 grudnia 1991 – ogłoszenie Republiki Serbskiej.

1992

29 lutego – 1 marca 1992 – referendum o niepodległości BiH, bojkotowany przez Serbów.

1 marca 1992 – prowokacyjne zabicie w muzułmańskiej dzielnicy Serba z flagą narodową.

 6 kwietnia 1992 – uznanie niepodległości BiH przez USA, rozpad rządu i początek wojny.



7 kwietnia 1992 – ogłoszenie niepodległości Republiki Serbskiej. Prezydentem zostaje Radovan Karadzić.

3 lipca 1992 – autonomia chorwackiej Herceg-Bosna (na czele – Mate Boban).

23 września 1992 – w Nowym Jorku prezydent Chorwacji Franjo Tudjman podpisał umowę z Aliją Izetbegovicem prezydentem BiH umowę o współpracy pomiędzy dwoma państwami.

6 października Serbskie siłó zbrojne okupowały Bosanski Brod. To największa klęska strategiczna Bosnii i Chorwacii.

Styczeń 1993 plan Vance-Owen - podział na prowincje Chorwaci  i muzułmanie ze słabym rządem centralnym, umocnienie się u siebie obu milicji. Walki w Mostarze od początku listopada.

Kwiecień 1993 SDA eliminuje Selimowskiego i kontroluje Wspólnotę Muzułmańską.

27 września 1993 Abdić proklamuje autonomiczna Zachodnią Bosnię, walczy z nim V korpus ABH.

25 października 1993 prezydencja BiH wyklucza Borasa, Abdicia i Lazicia i kooptuje N. Durakovicia (lub Djurakovicia) szefa postkomunistów z SDP, I. Komszicia byłego wiceprzewodniczącego SDP. Nowy rząd ma utworzyć Harris Silajdżić, szef MSZ. Oznacza to zastąpienie koalicji SDA-HDZ przez SDA-partie obywatelskie (czyli postkomuniści-JD).

26 października 1993 dwu dowódców mafijnych zostaje wyeliminowanych: M. Topalović-Caco i R. Delalić-Czelo, którzy szantażowali ludność cywilną w Sarajewie i grabili. D-ca ABH do czerwca 1993, S. Halilović, reprezentujący lobby sandżackie, zostaje zamknięty w areszcie domowym -II,108

 W listopadzie 1993 SDA zdobyła kontrolę nad większością dowódców korpusów. D-cą ABH R. Delić. We władzach SDA kooptowani: B. Alispahić szef MSW i F. Muslimović, szef bezpieczeństwa wojskowego.



Jesień trzy organizacje: Zgromadzenie Bośniackie kontrolowane przez SDA, Zgromadzenie Chorwatów, przewod. I. Komszić i Serbska Rada Obywatelska z M. Pejanoviciem.

Styczeń 1994 Tudjman wysyła wojsko do BIHU.

21 lutego 1994 - po spotkaniach w Genewie i naciskach zach.

23 luty wstrzymanie ognia na froncie chorwacko-muzułmańskim.

    1994



1 marca 1994 wstępna ugoda o federacji chorwacko-muzułmańskiej w Waszyngtonie, podpisuje premier muzułmański Haris Silajdżić i chorwacki Mate Granić, Bobana jako szefa HDZ i prezydenta Herceg-Bosna zastępuje Kreszimir Zubak.

30 marca 1994 Parlament Bośni jednogłośnie przyjmuje Konstytucję.

Maj 1994 - Zubak wybrany prezydentem Federacji.

9 marca 1995 ugoda w Bonn - o federacji.

5 lipca 1995 Zubak i Izetbegowić podpisują porozumienie w sprawie Mostaru w Genewie.

8 września 1995 Genewa negocjacje MSZ Chorwacji, Serbii i Bośni.

 21 listopada 1995 Dayton - pokój

 kwiecień 1993 - 23 luty 1994 (zgoda na przerwanie ognia wprowadzona 7 marca) wojna chorwacko-muzułmańska

12 marca 1994 ugoda w Splicie o wspólnym wojsku po dwu armiach w okresie przejściowym bez dat.

26 marca 1994 Sarajewo - wspólne dowództwo w okresie przejściowym po dwu latach tylko na papierze.

1995

W lipcu 1995 Abdić wspierał SAO Krajinę i Rep. Serbską w ataku na Bihać. Kontrofensywa Armii Chorwackiej zajęła Krajinę i Zach. Bosnię. Bombardowania i zawieszenie broni.

 5 października 1995. Sierpień 1995 konflikt między Karadżiciem i Mladiciem, ten drugi odmawia ustąpienia, w październiku front patriotyczny i armia żądają ustąpienia Karadżicia, ten ucieka do regionu Sarajewa, odzyskuje armię, ale Banja Luka i wschodnia Hercegowina odrywają się.



Październik 1995 Chorwaci z BiHu uczestniczyli w wyborach chorwackich i mają swych posłów. W systemie większościowym muzułmanie zdominowaliby Chorwatów.

24 grudnia 1995 Wojsko BiH oraz Serbskie odziały militarne zaczęły wycofywanie się z terenów frontowych według pokojowego porozumienia w Dayton.

1996

4 stycznia 1996 prezydent Franjo Tudjman i Alija Izetbegovic podpisali umowę o współpracy w Sarajewo.

30 stycznia 1996 parlament Bosnii powołał po raz pierwszy po wojnie rząd. Hasan Muratovic został mianowany na stanowisko premiera.

3 lutego 1996 Serbsko bosnijskie wojsko opuściło Sarajewo. IFOR wziął kontrol nad tym terenem do 30 marca.

30 czerwca 1996 Radowan Karadzic opuścił stanowisko Srpskej Republiki, pełnomocnictwo przekazał Bilijanowi Plavsicu.

14 Wrześnią 1996 prezydenckie i parlamentarne wybory w BiH. SDA 37,9 %, SDS 24,1 %, HDZ 14,1 %. Na prezydenta został wybrany Alija Izetbegovic.

W tym roku poziom bezrobocia w BiH był 40-50%.

1997

14 lutego 1997 Międzynarodowa komisja przedstawiła swoją pozycję dotyczącą miasto Breko. Breko i Korytarz Posavina, który łączy Północną i Południową część Bosnijskiej Republiki Serbskiej powinny należeć administracji Serbów Bosnijskich.

Marzec 1997 FRY i Republika Serbska podpisały umowę o stworzeniu wspólnego rynku. Prezydent Izetbegovic oraz Międzynarodowa Wspólnota się odmówili przyznać to porozumienie.


7 maja/ 1 lipca 1997 The International Tribunal for Crimes in the former Yugoslavia (ITCY, The Hague) skazał Bośniackiego Serba Dusko Tadic na 12 lat w więzieniu.

1 lipca 1997 Pogorszenie stosunków pomiędzy liderem Bośniackich Serbów Karadzicem i prezydentem Serbskiej Republiki Bilijanam Plavsicem.

5 lipca 1997 parlament zmusił odejść Bilijana Plavsica ze stanowiska prezydenta Serbskiej Republiki. To było przeprowadzone nie zgodnie z konstytucją. Na abdykację prezydenta miał prawo tylko referendum. Dla tego zachodnie organizacji takie jak the High Representative for Bosnia-Herzegovina, and the US Special Envoye for the Former Yugoslavia, zadeklarowały, że Plavsic jest jedynym legalnym przedstawicielem Serbskiej Republiki i zagwarantowały jemu poparcie.

1998

18 stycznia 1998 prezydent Plavsic powiedział w Bani Luce że Serbowie powinni sami kontrolować wewnętrzną polityki Serbskiej Republiki, oraz stwierdził jeżeli parlament nie wybierze premiera, to przedstawiciel Wspólnoty Międzynarodowej w Bośni Carlos Westendorp sam powie jego imię.

27 czerwca 1998 więcej niż 200 przedstawicieli z całej BiH oficjalnie ogłosili Nową Chorwacką Inicjatywę. 

12-13 września 1998 generalne wybory w BiH.

25 września OSCE ogłosiło wyniki generalnych wyborów w BiH. Serb ultra nazista Nikola Poplasen lider SRS oraz wojenny przestępca Radovan Karadzic przegrali Biljanovi w walce o prezydenturę v Republice Serbskiej. Serb Zivko Radisic zwyciężył w rywalizacji z Momcilo Kajisnik za serbskie krzesło bośniackiej prezydentury. Kresimir Zubak przegrał Ante Jelavic (Chorwacka prezydentura), Alija Izetbegovic został wybrany od muzułmanów. Radic został prezesem trzech prezydentów.

1999

10 stycznia 1999 Bośniacki federalny MSW ogłosił że został wydany rozkaz aresztować Fikreta Abdica muzułmańskiego wojennego przestępcę.

12 kwietnia 1999 The International Criminal Tribunal for the Former Yugoslavia zaczął proces przeciwko Chorwatom Dario Kordic i Mario Cerkez, którzy popełnili wojenną zbrodnie w stosunku do muzułmanów w Środkowej Bośni w 1993-1994 latach.

23 kwietnia 1999 zaczyna się prywatyzacja w BiH.

14 maja 1999 Bośniacki premier Edhem Bicakcic (muzmułmanin) i zastępca premiera Dragan Covic (Chorwat) w Sarajewo podpisali pakiet konkretnych decyzji dotyczących polepszeniu ekonomicznej sytuacji w BiH.

23 lipca 1999 spotkanie w Sarajewo parlamentarzystów oraz wojskowych z 2-ch części BiH w sprawie wspólnego bezpieczeństwa i regionalnej stabilności.

31 sierpnia 2003 Naczlny dowódca armii Serbów bośniackich generał Momir Talic aresztowany w Austrii.

28 pazdziernika 1999 Deputowani z muzułmańskiej Koalicji na Rzecz Jednolitej i Demokratycznej Bośni i Hercegowiny (KCD) wycofali poparcie dla premiera republiki Serbów Bośniackich Milorada Dodika oskarżając go o brak współpracy.

5 listopada 1999 SRS w Bośni wezwała do bojkotowania Serbami wyborów lokalnych zaplanowanych na 8 kwietnia. Oraz później nawet zagroziła użyć siłę by przeszkodzić w tych wyborach.

9 listopada 1999 Rozpada się KCD.

2000

14 lutego 2000 Alija Izetbegovic przejął przewodnictwo trzyosobowego Prezydium BiH.

8 kwietnia 2000 W BiH odbyły się wybory lokalne, drugie po Dayton.

7 lipca parlament BiH zaaprobował na stanowisko rotacyjnego premiera Spasoje Tusevljaka. Ale wspólnota międzynarodowa nie zaaprobowała go, bo współpracował z R. Karadzicem.

22 pazdziernika 2000 V. Kostunica nowy prezydent Jugosławii zapowiedział nawiązanie stosunków dyplomatycznych z BiH.

16 grudnia 2000 Dopiero po ośmiu latach przerwy ustanowiły się normalne dyplomatyczne stosunki pomiędzy BiH i FRJ.

 2001



 6 października 2001– HDZ – BiH kongres w Mostar Ante Jelavic został po raz kolejny wybrany przewodniczącym partii.

11 października 2001 Alija Izetbegovic podał się do dymisji ze stanowiska przewodniczącego SDA, oficjalnym powodem dymisji jest problem ze zdrowiem oraz wiek.

13 października na 2001 posiedzeniu SDA nowym przewodniczącym partii został wybrany Sulejman Tihic.

1 listopada 2001 zostali awansowani na stanowiska przewodniczących służb specjalnych Bosnii i Chorwacii, AID oraz SNS. Ten awans spowodował atak mediów, polityków w Sarajewie. Ta decyzja została wytłumaczona prezydentem jako kolejny krok do integracji wszystkich agencji w jedyną Federalną służbę bezpieczeństwa.

24 grudnia 2001 Serbska partia SDS na zjeździe w Banie Luka zmieniła statut partii dla tego żeby zakazać wstęp do partii osobom oskarżonym w przestępstwach w czasie wojny w tym i założycieli partii Radovana Karadzica oraz Momcilo Krajisnik.

2002

16 stycznia 2002 Minister Spraw Zagranicznych Chorwacji Tohino Picula ogłosił w parlamencie, że Chorwacja nie będzie indyferentną wobec reform konstytucyjnych w BiH.

25 stycznia 2002 liderzy ośmiu najgłówniejszych partii politycznych spotkali się w Mrakovica niedaleko Prijedor z oficjalnym celem-ustalić kierunki reform konstytucjonalnych.

11 marca 2002 na zjeździe SDS w Banje Luce Dragan Kalinic został wybrany na stanowisko przewodniczącego partii.

27 marca 2002 alians partyjny podpisał kompromisowy dokument „Porozumienie z Sarajewo” o zmianach konstytucyjnych które zostały zniszczone przez OHR. HDZ i SDA się odmówiły od podpisania tego porozumienia, partii RS przyjęły.

19 kwietnia 2002 kolejne odmówienie w podpisaniu „Porozumienia z Sarajewo” tym razem  Izbą Reprezentantów Federacji.

5 sierpnia 2002 Komisja Wyborcza ogłosiła początek kompanii wyborczej która się odbędzie w październiku.

20 października 2002 Zostały ogłoszone wyniki wyborów. W ogólnokrajowym parlamencie najwięcej miejsca zdobyły: w przypadku ugrupowań bośniackich SDA i SzBiH, chorwackich – HDZ i HDU, zaś serbskich – SDS i SNSD. Jedyne ugrupowanie, oficjalnie deklarujące się jako „wieloetniczne” (SDP), uzyskało dopiero siódme miejsce. Trzy partie – liderzy (SDA, HDZ i SDS) znane są ze swego przywiązania do programów o silnym zabarwieniu nacjonalistycznym i niechęci do współpracy z innymi narodowościami Bośni.

31 grudnia zakończyła działalność misja policyjna ONZ w Bośni (International Police Task Force, ITPF), której zadaniem od czasu podpisania porozumień w Dayton było utrzymywanie porządku publicznego oraz nadzorowanie i szkolenie miejscowych sił policyjnych. Zadania te przejęła od niej dysponująca mniejszą obsadą i skromniejszym budżetem misja Unii Europejskiej (EUPM).

2003

13 stycznia 2003 parlament BiH zaakceptował Gabinet Ministrów państwa, premier – Adnan Terzic (SDA), MSZ – Mladen Ivanic (PDP), Barisa Colak (HDZ) – MSW, Mila Gadzic zagaraniczne relacji w dziedzinie ekonomii, Ljerka Maric (HDZ) – MF, Branko Dokic (SDS) transport i komunikacji, Safet Halilovic (SBiH) – sprawy obywatelskie, Mirsad Kebo (SDA) – prawa człowieka i uciekinierzy.

20 stycznia 2003 Republika Serbska powołała wielu etniczny rząd – 8 Serbów, 5 Bośniaków, 3 Chorwatów.

 27 stycznia 2003 Niko Lozanic został nowym prezydentem Federacji BiH, Sahdaz Dzihanovic i Desnica Radivojevic vice prezydenci.



14 lutego 2003 serbski radykalny lider Vojislav Seselj został oskarżony o zbrodnie przeciwko ludzkości.

27 lutego 2003 były prezydent Serbskiej Republiki Biljana Plavsic został uwięziony na 11 lat.

7 marca 2003 rajd SFOR na bazy wojska Republiki Serbskiej.

12 marca serbski premier Zoran Dindic został zabity. Przypuszczano że został zabity tak zwaną grupą Zemuna związaną z reżimem Milosevica.

15 marca 2003 Miro Lazovic zostaje prezesem nowego aliansu partyjnego socjaldemokratów - Socjaldemokratyczna Unia.

5 kwietnia 2003 Ivica Rajic został aresztowany Chorwacką policją a później oskarżony o masakrę Bośniaków w Stupni Do w październiku 1993.

13 sierpnia SFOR aresztował Ratko Mladica.

2004

14 stycznia Ante Jelavic były lider HDZ oraz członek prezydentury BiH został aresztowany razem z byłym Ministrem Obrony Miroslavem Rupcicem zarzucono im organizowana przestępczość.

Luty 2004 Serbski premier Vojislav Kośtunica i prezydent SR Dragan Kalinić spotkali się w Bijeljinie.

12 lutego Liderzy SDS Kalinic, Dragan jeszcze 6 przywódców zrezygnowali z polecenia, które zaproponował Paddy Ashdown podać do dymisji Śarovica ze stanowiska w Partii.

8 kwietnia 2004 Wzrost napięcia w Bośni spowodowany nieudaną próbą zatrzymania 1 kwietnia Radovana Karadżicia przez siły SFOR w podsarajewskim Pale. W trakcie operacji został ranny duchowny prawosławny. Przyczyną jeszcze było wypowiedzenie Ashdowna P. o przestanie finansowania SDS.

21 kwietnia 2004 odmówiono BiH w uczestniczeniu w organizacji Państwa dla Pokoju (PdP).

27 czerwca 2004 w drugiej turze w SR w wyborach prezydenckich wygra Boris Tadić w rywalizacji z Nikolićem.

Pod koniec roku w grudniu 2004 grożono SR sankcjami Haskiego Trybunału za brak struktur państwowych z Wspólnotą Międzynarodową.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna