Budowa zbiornika retencyjnego „Zagorzyce-Rogówka” na rzece Czerwonka



Pobieranie 83.63 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar83.63 Kb.
Inwestor: Rzeszów, dnia ........................


Wniosek o wydanie decyzji

o środowiskowych uwarunkowaniach

dla przedsięwzięcia pn.

Budowa zbiornika retencyjnego „Zagorzyce-Rogówka”

na rzece Czerwonka

na terenie m. Zagorzyce

gm. Sedziszów Malopolski

woj. podkarpackie”

...................................................................

(Podpis)

Załączniki:



  • 3 egzemplarze kopii mapy ewidencji z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie

  • 3 egzemplarze Karty informacyjnej przedsięwzięcia wraz z wersją elektroniczną

  • opłata skarbowa - zwolniony – jako jednostka samorządu terytorialnego zgodnie z ustawą art. 7 pkt 3

o opłacie skarbowej z dnia 16.11.2006 r. (Dz.U. z 2006 Nr 225 poz. 1635)


KARTA INFORMACYJNA PRZEDSIĘWZIĘCIA
zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 5 Ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko

z dnia 3 października 2008 r. (Dz.U.Nr 199 poz. 1227)



Nazwa przedsięwzięcia: Budowa suchego zbiornika retencyjnego „Zagorzyce-Rogówka”

na rzece Czerwonka


1) rodzaj, skala i usytuowanie przedsięwzięcia:
Lokalizacja zbiornika

W oparciu o „Koncepcję programowo – przestrzenną ochrony przed powodzią zlewni rzeki Wielopolka wraz z dopływami na terenie gmin: Wielopole Skrzyńskie, Ropczyce, Sędziszów, Małopolski, Iwierzyce, Ostrów, Dębica woj. podkarpackie” opracowane w 2009 r. przez

Agencją Technik Ekologicznych i Realizacji Inwestycji „mk PERFEKT” w Kielcach.

oraz wizje terenowe przejęto przekrój zaporowy w 0+500 rz. Czerwonka.


UWAGA Zbiornik „Zagorzyce-Rogówka” wchodzi w skład zbiorników przeciwpowodziowych zlokalizowanych w zlewni rzeki Wielopolka .

Współpraca tych zbiorników zbiorników pozwoli na zredukowanie fali powodziowej na rzece Wielopolce z przepływu Q1% do przepływu bezpiecznego Q10%


Przedmiotowe przedsięwzięcie obejmuje w swym zakresie /szczegółowy zakres wykonywanych robót wyszczególniony został w pkt 4 wniosku/:

Budowę suchego zbiornika przeciwpowodziowego.

Uzyskana pojemność retencyjna wynosi 425 000tys m3 . Pozwala ona zapewnić znaczącą redukcję fali powodziowej, do przepływu bezpiecznego o prawdopodobieństwie wystąpienia Q10%

Dokonano kwalifikacji przedsięwzięcia rozpatrując łącznie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. oraz dyrektywę Nr 85/337/EWG z dnia 27.06.1985r. w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne (dyrektywa OOŚ) zmienioną dyrektywą Rady Nr 97/11/WE z dnia 3 marca 1997 r. oraz dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 2003/35/WE i uznano, że w przypadku:

Budowa suchego zbiornika przeciwpowodziowego jest wymieniona w § 3 ust. 1 pkt 61 Rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 9 listopada 2004 r. (tj. „urządzenia przeciwpowodziowe, z wyłączeniem ich konserwacji i przebudowy”), a Dyrektywa Rady kwalifikuje ją analogicznie jak w przypadku rozbudowy i przeciwfiltracyjnego zabezpieczenia obwałowania.

Budowa dróg przywałowych – ciągi komunikacyjne – jest wymieniona w § 3 ust. 1 pkt 56 Rozporządzenia Rady Ministrów z dn. 9 listopada 2004 r. jako „drogi publiczne o nawierzchni utwardzonej, niewymienione w § 2 ust.1 pkt 29 i 30, o długości nie mniejszej niż 1 km”,


Biorąc powyższe pod uwagę stwierdza się, iż przedmiotowe przedsięwzięcie, podlega procedurze screeningu.

Działki objęte niniejszym wnioskiem, zlokalizowane w obrębie ewidencyjnym

wg wypisów z ewidencji gruntów:
Działki, na których będzie realizowane przedsięwzięcie:
Obręb Zagorzyce: 5107; 7368; 4945; 4991; 5105/1; 5105/2; 4988; 4989; 5173; 5174; 5175; 5203/2; 5205; 5204; 4995/1; 5079; 5103/1; 4987; 5176/1; 4985; 5196; 5206/2; 4992; 5104; 5177; 5177; 5077/2; 5080; 5078; 5195; 4986; 5194/2; 4996/1; 4982; 5206/1; 4984; 5197; 5077/1; 5103/2; 4994; 5176/2; 4993/1; 4993/3; 5075; 5207; 4993/4; 4983; 5106; 5109/2; 5109/2; 4990, 4944/1, 4948/1
Działki, na które będzie oddziaływać przedsięwzięcie ( powtórzenie j.w. ):
Obręb Zagorzyce: 5107; 7368; 4945; 4991; 5105/1; 5105/2; 4988; 4989; 5173; 5174; 5175; 5203/2; 5205; 5204; 4995/1; 5079; 5103/1; 4987; 5176/1; 4985; 5196; 5206/2; 4992; 5104; 5177; 5177; 5077/2; 5080; 5078; 5195; 4986; 5194/2; 4996/1; 4982; 5206/1; 4984; 5197; 5077/1; 5103/2; 4994; 5176/2; 4993/1; 4993/3; 5075; 5207; 4993/4; 4983; 5106; 5109/2; 5109/2; 4990, 4944/1, 4948/1
2) obsługa komunikacyjna:
a) lokalizacja wjazdu i wyjazdu:

- drogi technologiczne – tymczasowe, wykonane z płyt żelbetowych jedynie na czas budowy, a po jej zakończeniu rozebrane


b) ilość miejsc parkingowo-postojowych na terenie objętym inwestycją i na obszarach przyległych
- przy realizacji przedsięwzięcia nie będą tworzone miejsca parkingowo – postojowe
c) ilość samochodów osobowych (szt./dobę)
- z uwagi na charakter przedsięwzięcia nie przewiduje się poruszania samochodów osobowych na wale, ewentualne poruszanie się pojazdów wzdłuż rozbudowywanego istniejącego wału przewiduje się w celu zapewnienia dojazdu do działek rolniczych oraz komunikację w przypadku powodzi
d) ilość samochodów ciężarowych i innych pojazdów (szt./dobę)

  • ewentualne poruszanie się samochodów ciężarowych lub innych pojazdów przewiduje się podczas realizacji przedsięwzięcia lub w trakcie prowadzenia prac konserwacyjnych oraz w przypadku akcji powodziowej.




3) powierzchnia zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowy sposób ich wykorzystania i pokrycie szatą roślinną:
Powierzchnia zajęta pod inwestycję wynosi 9ha.

Obecnie teren zbiornika stanowią użytki zielone ( łąki ), oraz nieużytki.

Suchy zbiornik przeciwpowodziowy, który ma powstać na rzece Czerwonce, wymaga zgodnie z obowiązującymi przepisami w zakresie ochrony przyrody (Ustawa z dnia 3. X .08 Dz. U. nr 199 poz 1227 ) dokonania inwentaryzacji roślinności na branym pod uwagę terenie oraz określenia jej walorów przyrodniczych.

Zgodnie z USTAWĄ z dnia 3 października 2008 r. „o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko” (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227) niniejsze opracowanie przyrodnicze przedstawiające oddziaływanie na środowisko może być niezbędne dla Instytucji do podjęcia stosownych decyzji.


Rzeka Wielopolka , której nazwa pochodzi od miejscowości Wielopole Skrzyńskie, przez którą przepływa w swym górnym biegu, jest prawobrzeżnym dopływem Wisłoki w miejscowości Brzeźnica poniżej Ropczyc. Jest rzeką III rzędu , na całej swej długości przepływającej przez obszar województwa podkarpackiego.

Jej źródła znajdują się na Pogórzu Strzyżowskim, koło wsi Nawsie, na wysokości około 400 m n.p.m. Całkowita długość rzeki wynosi 53,7 km a powierzchnia jej zlewni 486,1 km ² .

W górnym odcinku Wielopolka wykazuje cechy charakterystyczne dla potoków górskich. To znaczy że ma duży spadek podłużny , przekraczający 10 promille , kamieniste dno, znaczną chyżość przepływu oraz koryto wcięte w skalne podłoże. Ponadto wielkości jej przepływów uzależnione są w znacznym stopniu od opadów a wody wezbraniowe szybka opadają. Dolny odcinek który zaczyna się od Ropczyc i dochodzi do ujścia Wielopolki do Wisłoki , ma już inny charakter rzeki nizinnej, co wynika stąd , że rzeka płynie na tym odcinku po południowo - wschodnim zasięgu Kotliny Sandomierskiej, gdzie występuje płaskowyż Kolbuszowski . Koryto Wielopolki na tym odcinku jest wyraźnie szersze, mniej wcinające się w teren, ma dużo mniejszy spadek podłużny a rzeka płynie wolnej i znacznie spokojniej, chociaż prowadzi stosunkowo dużo wody.

Zlewnię rzeki Wielopolki , mającą 486,1 km², można pod względem użytkowania powierzchni, również podzielić na górną i dolną. Górna część zlewni, dochodząca aż do Ropczyc, charakteryzuje się silniejszym urzeźbieniem terenu oraz wyraźnymi wniesieniami nad poziom morza , gdyż jest to obszar Pogórza Strzyżowskiego , gdzie kulminacje terenowe przekraczają 400 m n.p.m. a deniwelacje wynoszą do 150 m.

W strukturze użytkowania, najwięcej bo około 50 % udziału stanowią użytki rolne , lasy zajmują ponad 30 %. Rosną przeważnie na bardziej spadzistych stokach wyższych wzniesień terenowych , gdzie mechaniczna uprawa gleb jest utrudniona również ze względu na mniejszą miąższość oraz wzrost udziału części szkieletowych w składzie mechanicznym gleby.

W grupie użytków rolnych, największy udział w strukturze użytkowania terenu mają grunty orne bo około 40 % . Stosunkowo mało zajmują natomiast trwałe użytki zielone , których udział dochodzi najwyżej do 10 % , co jest wynikiem występowania stosunkowo dobrych i na ogół odpowiednich do uprawy gleb, utworzonych z frakcji gliniastej i pylastej z niewielką domieszką piasku. Korzystna jest też na ogół zasobność gleb w składniki pokarmowe oraz niezbyt silne ich zakwaszenie. Z tego też względu dużo na tej części( górnej) uprawia się krzewów jagodowych, drzew owocowych oraz warzyw.

Górna część zlewni Wielopolki jest stosunkowo gęsto zaludniona, a miejscowości są na ogół duże i niezbyt od siebie oddalone. Przypisać to należy korzystnym dla życia człowieka warunkom środowiska przyrodniczego. W strukturze użytkowania terenu, pod zabudowę osiedlowo gospodarczą przypada w tej części zlewni prawie 10 % jej powierzchni ogólnej. Można powiedzieć, że struktura użytkowania powierzchni w górnej części zlewni rzeki Wielopolki jest stosunkowo dobrze przystosowana do występujących tu warunków przyrodniczych i nie wymaga większych korekt.

Inna natomiast jest struktura użytkowania powierzchni w dolnej części zlewni omawianej rzeki , gdzie wzniesienie terenu jest wyraźnie mniejsze, relief o wiele łagodniejszy, a okres wegetacji nieco wydłużony z powodu większej ciepłoty powietrza. Lepsze dla upraw roślin rolniczych są również gleby z powodu większego udziału w ich składzie granulometrycznym frakcji pylastej , w tym szczególnie eolicznego pochodzenia czyli lessu. Dlatego grunty orne w strukturze użytkowania powierzchni mają aż 70 % udziału. Użytki zielone jeszcze mniej niż w górnej części , bo tylko około 7 % . Bardzo mały udział w strukturze użytkowania tej części zlewni mają lasy , bo tylko około 6 % , co wskazuje że są to obszary prawie bezleśne. Pod terenami zabudowanymi na całej zlewni rzeki Wielopolki przypada około 8 % powierzchni a na pozostałe sposoby użytkowania ( wody, drogi , nieużytki i inne ) reszta .


Górna i dolna część zlewni jest też wyraźnie zróżnicowana występowaniem szaty roślinnej. W części górnej wprawdzie przeplatają się nawzajem ekosystemy trawiaste, uprawne i leśne ale te ostatnie mają wyraźnie większy udział w strukturze użytkowania powierzchni niż ma to miejsce w części dolnej. Tereny leśne pokrywają bowiem blisko 35% powierzchni ogólnej górnej części zlewni, podczas gdy w części dolnej zajmują tylko około10%. Szata leśna w górnej części zlewni jest gatunkowo znaczniej zróżnicowana, co wynika z większego urzeźbienia terenu, wywierającego największy wpływ na heterogeniczność siedlisk glebowych, a w konsekwencji także na różnorodność biologiczną zbiorowisk roślinnych. Inaczej wyglądają lasy na stokach północnych niż na południowych. Te pierwsze są gęstsze, bujniejsze niż lasy stoków południowych. Występują też różnice gatunkowe. Na ekspozycjach północnych często spotyka się drzewostany bukowe podczas gdy na południowych drzewostany grabowe, wiązowe lub klonowe. W największych obniżeniach terenowych jakimi są dna dolin rzecznych, spotyka się fragmenty lasów łęgowych(?) topolowo-wierzbowych lub olszynowych. Te ostatnie tworzą przeważnie zabudowę biologiczną cieków wodnych chroniąc ich brzegi przed niszczącym działaniem wielkich przepływów wód wezbraniowych.

Przykładem składu gatunkowego roślinności zabudowy biologicznej na Wielopolce mają być zdjęcia fitosocjologiczne wykonane metodą Brauna – Blanqueta przez autora (Kostuch) w roku 2007.

Miejscowość Grobla - zabudowa biologiczna rzeki Wielopolki


Populus nigra

Salix alba

Salix fragilis

Alnus glutinosa



Betula pendula

Ulmus laevis

Salix viminalis

Padus avium



Padus canadensis

Populus alba

Phalaris arundinacea

Agropyron repens

Aegopodium podagraria

Bryonia alba

Carex sylvatica

Dryopteris filix mas

Urtica dioica

Galeobdolon luteum

Melandrium album

Dactylis phleoides

Cirsium arvense

Festuca gigantea

Arctium tomentosum

Petasites officinalis

Rudbeckia lacinata

Calystegia sepium


1,1

+

+



+

+

+



+

2,1-2


+

+

2,3-4



1,2

2,3-2


1,2

+

+



+

1,2


+

1,2


+

+

+



2,3

1,2


1,1

W lasach łęgowych stanowiących też zabudowę biologiczną niniejszej rzeki, oprócz rosnących pojedynczo lub w niewielkich skupieniach takich drzew jak: topola osika ( Populus tremula ) ,Topola biała ( Populus alba ) wierzby białej i kruchej (Salix alba i Salix fragilis ),

Jesiona wyniosłego ( Fraxinus excelsior ) , olszy czarnej ( Alnus glutinosa ) , rosną też krzewy, z których najliczniejsza jest czeremcha pospolita ( Padus avium ).

Bardzo bujne jest zazwyczaj runo, którego komponentami sa najczęściej : mozga trzcinowata (Phalaris arundinacea ) , niecierpek gruczołowaty ( Impatiens glandulifera ), lepiężnik rózowy ( Petasites officinalis ) , kielisznik zaroślowy ( Calystegia sepium ), przestep biały (Bryonia alba ), podagrycznik pospolity ( Aegopodium podagraria ), pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica ), a znacznie rzadziej także rudbekia naga ( Rudbekia lacinata ).

Lasy, występujące nieco dalej od cieków wodnych, na stokach wzniesień i kulminacji terenowych tworzą przeważnie drzewostany liściaste na siedliskach grądowych. Tworzą je:

Buk pospolity ( Fagus sylvatica ) , klon pospolity ( Acer pseudoplatanus ), dąb szypułkowy (Quercus robur ) , grab zwyczajny ( Carpinus betulus ) , wiąz górski ( Ulmus glabra ) , jawor (Acer platanoides ). Za wyjątkiem drzewostanów bukowych, gdzie udział jodły pospolitej (Abies alba ), bywa na ogół nieco większy, w pozostałych drzewostanach jej domieszka bywa zazwyczaj niewielka, podobnie zreszta jak lipy drobnokwiatowej ( Tilia cordata ) , lipy szerokolistnej ( Tilia platyphyllos ) oraz trześni ( Cerasus avium ). Bardzo bogata jest warstwa krzewów stanowiących podszycie w wyzej wymienionych drzewostanach. Są to przede wszystkim : leszczyna pospolita ( Coryllus avellana ), trzmielina zwyczajna ( Euonymus europaeus ), głogi : jednoszyjkowy i dwuszyjkowy ( Crataegus monogyna i Crataegus laevigata ), kalina koralowa ( Viburnum opulus ) , szakłak pospolity ( Rhamnus catharticus ), bluszcz pospolity ( Hedera helix ) berberys zwyczajny ( Beerberis vulgaris ), ligustr pospolity ( Ligustrum vulgare ), dzika róża ( Rosa canina ) , bez koralowy ( Sambucus racemosa ) i inne.

Bogate w gatunki roślin naczyniowych jest w omawianych lasach również runo leśne, które tworzą : jeżyny ( Rubus sp. ) , konwalia majowa ( Convalaria majalis ), przytulia wonna

( Galium odoratum ), gajowiec żółty ( Galeobdolon luteum ), paproć orlica ( Pteridium aquilinum ) , malina właściwa ( Rubus idaeus ), nawłoć olbrzymia ( Solidago gigantea ), groszek wiosenny (Lathyrus vernus ) , starzec leśny ( Senecio sylvaticum ), przenęt purpurowy ( Prenanthes purpurea ) , sałatnik leśny ( ( Hieracium murarium ) i inne.


Bogactwu florystycznemu ekosystemów leśnych, towarzyszy też bogactwo faunistyczne

Świat zwierząt reprezentowany jest, przede wszystkim, przez : ssaki, ptaki, gady, płazy ryby, owady, pajęczaki, mięczaki i pierścienice. Najłatwiejsze do zauważenia są duże ssaki jak sarna (Capreolus capreolus) , jeleń ( Cervus elaphus) ) , dzik ( Sus strofa ), zajac (Lepus europaeus ) . Można tez niekiedy zobaczyć borsuka ( Meles meles ), kunę leśną ( Martes martes ), wydrę ( Lutra lutra ) , łasicę ( Mustela nivalis ), lisa ( Vulpes vulpes ) gronostaja (Mustela erminea ), wiewiórkę ( Sciurus vulgaris ), kreta ( Talpa europaea ) ,

mysz (Apodemus flavicollis i Apodemus sylvaticus ) , szczura ( Rattus norvegicus ) i latające ssaki jakim są nietoperze ( Chiroptera sp.).

Na terenie Pogórza Strzyżowskiego zidentyfikowano ponad 40 gatunków ssaków z czego do prawnie chronionych należą : popielnica ( Myoxus glis ), orzesznica (Muscardinus avellanarius ), bóbr europejski ( Castor fiber ), który na te tereny został przed kilkunastu laty reintrodukowany i nieźle się w niektórych wodach zadomowił. Wiele z wymienionych przedstawicieli ssaków spotyka się również na terenie zlewni Wielopolki a szczególnie tam gdzie znajdują się zalesienia, zapewniające zwłaszcza dużym ssakom, skuteczne schronienie.

Ptaków na terenie Pogórza Strzyżowskiego gniazduje, jak wynika z badań ornitologicznych około 100 gatunków z tego ponad połowa związana jest ze zlewnią Wielopolki . Oprócz znanych z powszechnego występowania takich ptaków jak gołębie , wróble, bociany, gawrony, sroki, kawki, kosy, szpaki rybitwy, dzikie kaczki krzyżówki, gęsi , słowiki, jastrzębie, dzięcioły, sowy , skowronki, sikory, czaple, kukułki, występuje tu także wiele innych gatunków ptaków jak chociażby pluszcz ( Cinklus cinclus aquaticus ), zimorodek (Alcedo atthis ), trzcinniak zwyczajny ( Acrocephalus arundinaceus ) ale nie gniazduje, strumieniówka (Locustella fluviatilis ), derkacz ( Crex crex ), kraska (Coracias garrulus ), dudek (Upupa epops ) , szczygieł (Carduelis carduelis ), kwiczoł ( Turdus pilaris ), muchołówka szara (Muscicapa striata ) oraz muchołówka mała ( Ficedula parva ), orlik krzykliwy (Aquila pomarina ), trzmielojad (Pernis apivorus ) , drozd obrożny (Turdus torquatus) , orzechówka (Nucifraga caryocatactes ), kobuz ( Falco subbuteo ) , puszczyk (Strix aluco ), dzierzba

( Lanius minor i Lanius collurio ), cierniówka (Sylvia communis ) , kretogłów (Jynx torquilla ), kopciuszek ( Phoenicurus ochruros gibraltariensis ),

Ponadto w okresie wiosny i jesieni zatrzymuje się tu na wypoczynek wiele ptaków przelotowych.

Jak widać z tego krótkiego wyszczególnienia , bogata jest awifauna, która ze zlewnia Wielopolki jest w jakiś sposób na krócej lub dłużej, związana pokarmowo lub rozrodczością .

Gady i płazy występują na terenie zlewni Wielopolki stosunkowo często. Najczęściej spotykanymi gadami są jaszczurki zarówno zwinka (Lacerta agilis ) jak i żyworodna ( Zootoca vivipara ). Spotkać je można najczęściej na powierzchniach porośniętych trawami, a szczególnie na suchszych dosłonecznych siedliskach glebowych , względnie też kamienistych o rzadszym zadarnieniu. W podobnych warunkach przebywają węże np. żmija zygzakowata (Vipera Berus ) i beznoga jaszczurka padalec zwyczajny ( Anguis fragilis ). Wyjątek pod tym względem stanowi zaskroniec ( Natrix natrix ), który preferuje miejsca bardziej ocienione i to przeważnie w pobliżu wód powierzchniowych.

Płazy na terenie omawianej zlewni występują jeszcze w stosunkowo dużych liczebnościach,

i dlatego stosunkowo łatwo bywają zauważane, a szczególnie w wodach i ich najbliższym sąsiedztwie. Zresztą szczególnie płazy żabowate dają o sobie znać swym rechotem , kumkaniem lub wydawaniem jeszcze innych odgłosów . Prawnie chronionymi płazami z rzędu płazów bezogonowych (Anura) są : Ropuchy ( Bufo bufo i Bufo calamita), które ze względu na dużą liczbę zjadanych owadzich szkodników roślin i zwierzat są uważane za najpożyteczniejsze, żaby zielone : jeziorowa ( Rana lessonae) ) , śmieszka ( Rana ridibunda) , wodna ( Rana esculenta ) , które mogą tworzyć również hybrydy,

żaby brunatne: trawna (Rana temporaria), moczarowa ( Rana arvalis ) i zwinka ( Rana dalmatina ). Z płazów beznogich występuje również kumak górski ( Bombina variegata ) oraz rzekotka drzewna ( Hyla arboreta ).

Z płazów ogoniastych (Urodela ) występują traszki : grzebieniasta, zwyczajna i górska ( Triturus cristatus, T. Vulgaris i T. alpestris ). Znacznie już rzadszym płazem ogoniastym jest salamandra plamista ( Salamandra salamandra ), ktorą zobaczyć mona prawie wyłącznie w czasie lub po wielkich ulewnych deszczach , kiedy wychodzi z zatopionych podziemnych nor i porusza się niezdarnie po powierzchni terenu. Jest płazem który ze względu na zagrożenie wyginięciem ( zmniejsza się systematycznie jej populacja ), został objęty całkowita ochroną, podobnie jak ropuchy, rzekotka i kumak. Również wszystkie gatunki traszek objęte są ochroną a także żaby brunatne a żaby zielone wodna jeziorowa i śmieszka tylko w niektórych okresach ( 01 marca – 31 maja ) , Warto zwrócić uwagę na to, że ochroną objęty jest także skrzek i kijanki.

W wodach powierzchniowych występujących na terenie zlewni Wielopolki nie brakuje też ryb. Są to przeważnie ukleja (Alburnus alburnus ), kleń ( Squalius cephalus ) , płoć (Rutilus rutilus ), kiełb ( Romanogobio kesslerii, ), brzana (Barbus barbus ), jelec (Leuciscus leuciscus) ) a sporadycznie strzelba potokowa ( Phoxinus phoxinus ) a z ryb drapieżnych także szczupak ( Esox lucius ) , okoń ( Perca fluviatilis ) , świnka (Chondrostoma nasus), i boleń ( Aspius aspius ) . Rozpowszechnione wędkarstwo powoduje, że miarowe ryby nie występują byt licznie , bogaty jest natomiast narybek i ryby niemiarowe, których wielkość nie pozwala jeszcze na ich łowienie. Stosunkowo rzadko, występuje w wodzie Wielopolki i jej dopływach pstrąg potokowy, który wymaga wód pierwszej klasy czystości a tych na niektórych odcinkach cieków po prostu brak. Większość wymienionych gatunków ryb podlega przynajmniej częściowej ochronie jeżeli liczebność ich populacji uległa zauważalnej redukcji .

Występowanie owadów w środowisku przyrodniczym zarówno pod względem liczebności populacji , a także ilości gatunków , przechodzi wszelkie wyobrażenia . Wystarczy chociażby przykład mrówek pszczół, much czy komarów. Takie mnóstwo owadów uzasadnione jest wieloma względami a głównie tym, ze stanowią one pożywienie dla ptaków i innych zwierząt jak mrówkojad, płazy , kret, ryby, pajęczaki i wiele innych a nawet roślin rosiczka, tłustosz.

Jest też między nimi wiele owadów zapylających jak: pszczoły , trzmiele, muchy i inne bez których nasze pola i sady a także wiele innych roślin łąkowych i leśnych przestałoby owocować a zatem i rozmnażać się.

Do najbardziej pięknych owadów, w odbiorze wizualnym, należą motyle, których na terenie zlewni Wielopolki spotyka się wiele gatunków a wśród których są gatunki chronione : paź królowej (Papilio machanon) i paź żeglarz (Iphiclides podalirius syn. Papilio podalirius ) , mieniak tęczowiec (Apatura iris) , a z motyli nocnych także zmierzchnica trupia główka (Acherontia Atropos ) .

Motyle podobnie jak ptaki są zwierzętami labilnymi, poruszającymi się po większym terenie, jednak ich obecność świadczy najczęściej o tym , że tam składają jaja i się przepoczwarzają, lub znajdują możliwości pokarmowe co wiąże ich obecność z danym miejscem.

Oprócz motyli występują też owady bardzo pożyteczne jak np. zapylające, a szczególnie pszczoły i trzmiele, owady drapieżne, likwidujące szereg innych owadów i innych zwierząt często pasożytniczych jak np. mrówki, ale tez owady które są groźnymi szkodnikami roślin i zwierząt , jak np : muchy, komary, , stonka ziemniaczana, pasożyty zewnętrzne i wewnętrzne, wołek zbożowy, ździeblarze i wiele innych. Bardzo liczne i należące do wielu gatunków i rodzajów są też liczne pająki. Zauważyć to można we wszystkich ekosystemach występujących na terenie zlewni Wielopolki , po sieciach pajęczych porozpinanych na drzewach, trawach a nawet na glebie. W grupie pająków spotyka się też na omawianym obszarze pająka tygrzyka paskowanego (Argiope bruennichi), który był dawniej częściej spotykany, a ze względu na zmniejszającą się jego populację został objęty prawną ochroną. Dziś jest on na tych terenach rarytasem , chociaż jego obecność jest nadal potwierdzana prowadzonymi w tym zakresie badaniami naukowymi.
Charakterystyka roślinności występującej na obszarze projektowanego

,,suchego” zbiornika przeciwpowodziowego na rzece Bystrzycy
Projektowany suchy zbiornik przeciwpowodziowy „Zagórzyce-Rogówka” na rzece Czerwonce ma chronić przed powodzią tereny niżej położone w dolinie rzeki

oraz miasto Sędziszów Małopolski.

Zbiornik o powierzchni około 9ha przechwytywał będzie powodziowe przepływy

rz Czerwonki , magazynował je okresowo i w ten sposób chronił przed powodzią wymienione miejscowości oraz tereny rolnicze w dolinie poniżej zbiornika. Zbiornik zostanie usytuowany na terenach miejscowościZagórzyce w części dolinowej rzeki Czerwonki. Zajmował będzie część obszaru kotlinowatego doliny rzeki.

Zbiornik „Zagórzyce-Rogówka” współpracując z pozostałymi zbiornikami pozwoli na zredukowanie przepływu powodziowego Q1% do przepływu bezpiecznego Q10%
Szata roślinna.
Zbiornik Zagorzyce – Rogówka o powierzchni 9 ha, pojemności 425 000 m sześciennych i głębokości 4,72 m, będzie w górnym odcinku rzeki Czerwonki. Będzie on usytuowany w poprzek cieku na prawym obrzeżu doliny w niewielkim oddaleniu od koryta cieku, z dobrze wykształconą zabudową biologiczną brzegów. Sam zbiornik będzie wprawdzie umieszczony na terenach rolniczych ale w bezpośrednim sąsiedztwie terenów leśnych, które ze względu na antropopresję nie przedstawiają większych walorów przyrodniczych i nie wymagają specjalnej ochrony.
4) rodzaj technologii (w odniesieniu do istniejącej i planowanej działalności – ogólna charakterystyka istniejącego i planowanego przedsięwzięcia):
Opis projektowanych rozwiązań technicznych
Złożenia ogólne dotyczące wypracowano w oparciu o:

(a) „Koncepcję programowo – przestrzenną ochrony przed powodzią zlewni rzeki Wielopolka wraz z dopływami na terenie gmin: Wielopole Skrzyńskie, Ropczyce, Sędziszów, Małopolski, Iwierzyce, Ostrów, Dębica woj. podkarpackie”

(b) „Zagadnienia związane z programowaniem zbiorników małej retencji, wymagające analizy przy opracowaniu wstępnych koncepcji zbiorników opracowane przez RZGW Kraków w 2004r.

(c) „Wojewódzki Program Ochrony i Rozwoju Zasobów Wodnych Województwa Podkarpackiego w Zakresie Przywrócenia Możliwości Migracji oraz Restytucji Ryb Dwuśrodowiskowych” opracowany przez RZGW w Krakowie w 2006r.

(d) Wojewódzki Program Małej Retencji dla woj. podkarpackiego – aktualizowany w 2004r.
Dla uszczegółowienia założeń ujętych w w/w opracowania dla potrzeb niniejszej koncepcji dokonano:

- stosownych obliczeń modeli fal powodziowych dla zadanych prawdopodobieństw wielkości przepływów wód powodziowych

- rozwiązań konstrukcyjnych zbiornika przeciwpowodziowego

Wynikające z modeli fal powodziowych, wielkości koniecznej objętości retencji zostały porównane z możliwościami retencyjnymi poszczególnych wariantów rozwiązań projektowych oraz z koniecznymi nakładami finansowymi które trzeba ponieść na inwestycje. Porównanie to umożliwiło zoptymalizowanie przyjęcia rozwiązania wskazanego do realizacji.

Zgodnie ze danymi zawartymi w (a) „Koncepcję programowo – przestrzenną ochrony przed powodzią zlewni rzeki Wielopolka wraz z dopływami na terenie gmin: Wielopole Skrzyńskie, Ropczyce, Sędziszów, Małopolski, Iwierzyce, Ostrów, Dębica woj. podkarpackie” oraz obliczeniami hydraulicznymi koryta rzeki przyjęto jako wodę o prawdopodobieństwie Q10% jako wodę brzegową nie stwarzającą dużego zagrożenia powodziowego. Przyjęto więc że maksymalny wydatek urządzeń upustowych zapory będzie wynosił Q10%, natomiast urządzenia przelewowe będą przeprowadzać wodę miarodajną i kontrolną.

W celu zminimalizowania konieczności obsługi zaprojektowano wszystkie urządzenia bez zamknięć, jako urządzenia stałe.


Parametry techniczne suchego zbiornika przeciwpowodziowego „Zagórzyce-Rogówka”:
Przedmiotowe przedsięwzięcie obejmuje w swym zakresie /szczegółowy zakres wykonywanych robót wyszczególniony został w pkt 4 wniosku/:

Budowę suchego zbiornika przeciwpowodziowego.



  • Uzyskana pojemność retencyjna wynosi 425tys m3 . Pozwala ona zapewnić znaczącą redukcję fali powodziowej, do przepływu bezpiecznego o prawdopodobieństwie wystąpienia Q10%.

  • Powierzchnia zalewu 9,0ha

  • Piętrzenie będzie realizowane za pomocą zapory czołowej i zapory bocznej.


Parametry zapór:
Zapora czołowa o długości 120m, szerokość w koronie 6.0m, nachylenie skarp 1: 2.5

zapory boczne o długość 1000m, szerokość w koronie 3.0m, nachylenie skarp 1:2

Na odcinkach gdzie zapory przecinają starorzecza i pod sekcją przelewo-upustową zaprojektowano przesłonę pionową o głębokości 8,0m.


Sekcja przelewowo-upustowa

Ze względu na warunek maksymalnego uproszczenia obsługi zapory, zaprojektowano sekcję upustowo-wieżową bez zamknięć, pracującą w oparciu o maksymalne wydatki poszczególnych urządzeń.



Upust sztolnię zaprojektowano jako kanał o przekroju prostokątnym o wymiarach 5,0x2,0m pracujący w warunkach zatopienia wodą dolną.

Upust denny zaprojektowano o świetle 1,5x1,0m

Dla redukcji energii wody i likwidacji odskoku hydraulicznego zaprojektowano wspólną nieckę wypadową dla całej sekcji o długości 8,50m.


Przepławka dla ryb

Ponieważ zbiornik pracuje jako zbiornik suchy, dla umożliwienia migracji ryb przez budowlę zaprojektowano w dnie upustu dennego kinetę prostokątną o szerokości 1,0m i głębokości 0,30m.

Kineta ma za zadanie koncentrować strugę wody przy przepływach średnich i średnioniskich, wytwarzając jednocześnie prąd wabiący dla ryb.
Przełożenie rowów melioracyjnych

Istniejące rowy melioracyjne z uwagi na projektowaną zaporę czołową należy przełożyć i zgodnie z zaznaczeniem na mapie, wprowadzić do koryta rzeki Bystrzycy w obrębie zbiornika.


Odwodnienia zawala

W celu oprowadzenia wód powierzchniowych z zawala w obszarze zapory bocznej, projektuje się:



  • rowy odwadniające w stopie odpowietrznej zapór bocznych z odprowadzeniem do rzeki Bystrzycy poniżej zapory czołowej zbiornika.

  • Przepust wałowy średnicy 60cm




  1. ewentualne warianty przedsięwzięcia:

„Koncepcja programowo – przestrzenna ochrony przed powodzią zlewni rzeki Wielopolka wraz z dopływami na terenie gmin: Wielopole Skrzyńskie, Ropczyce, Sędziszów, Małopolski, Iwierzyce, Ostrów, Dębica woj. podkarpackie”” rozpatrzyło dwa warianty zabezpieczenia przeciwpowodziowego doliny rzeki Wielopolki:


Wariant I
Zabezpieczenie realizowane byłoby poprzez zabudowę, obwałowanie i regulację rzeki Wielopolki na terenie gmin Ropczyce, Iwierzyce, Sędziszów, Wielopole Skrzyńskie, na długości całkowitej 93,2km. Wzrost zagrożenia powodziowego na recypientach rzeki Wielopolka. Koszt inwestycji 438 040tys zl
Wariant II
zamiast obwałowań rzeki Wielopolki budowa:

  • 9szt zbiorników suchych

  • 2szt zbiorników mokrych

  • krótkich odcinków obwałowań opaskowych

Koszt inwestycji 222 699tys zł
Można stwierdzić, że wariant II jest wariantem optymalnym dla uzyskania maksymalnych efektów zabezpieczenia przeciwpowodziowego przy minimalizacji nakładów inwestycyjnych.

Zalety wariantu II to:

  1. ochrona przed powodzią terenów zlewni rzeki Wielopolki rozszerza zakres zabezpieczeń do terenów położonych poniżej zbiorników

  2. zbiorniki redukują przepływ Q1% do Q10%

  3. wariant II zmniejsza konieczność wycinki drzew o ponad połowę

  4. koszt inwestycji wynosi około 50% wariantu I

  5. Redukcja fali powodziowej na recypientach rzeki Wielopolka.

6) przewidywana ilość wykorzystywanej wody i innych wykorzystywanych surowców, materiałów, paliw oraz energii:
Eksploatacja zbiornika po zrealizowaniu całego przedsięwzięcia nie będzie wymagała wykorzystywania wody i innych surowców, materiałów, paliw oraz energii. Wykorzystywane w trakcie realizacji przedsięwzięcia materiały, paliwa i energia występują w procesach technologicznych, które są dopuszczone do stosowania i nie stwarzają zagrożenia dla środowiska naturalnego.
- przewidywana ilość wykorzystywanej wody i innych wykorzystywanych surowców, materiałów, paliw oraz energii w trakcie wykonywania robót:

  • paliwo – w ilości niezbędnej do pracy ciężkiego sprzętu

  • woda – w małych ilościach do celów socjalnych

  • energia elektryczna – ewentualnie do oświetlenia placu budowy


7) rozwiązania chroniące środowisko
Zminimalizowanie ewentualnego niekorzystnego wpływu na środowisko przy realizacji całego przedsięwzięcia zostanie uzyskane poprzez wykorzystanie lokalnych materiałów oraz materiałów posiadających wszelkie wymagane atesty, a także zachowanie podczas prowadzenia prac daleko idących środków ostrożności. W celu maksymalnego ograniczenia negatywnego wpływu inwestycji na środowisko założono, że:

- wycinka drzewostanu zostanie ograniczona do niezbędnego minimum



- wycinka drzew i krzewów zostanie przeprowadzona poza okresem lęgowym ptaków i czasem rozrodu innych zwierząt bytujących w rejonie projektowanego zbiornika
8) rodzaje i przewidywane ilości wprowadzanych do środowiska substancji

lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko, w tym:


  1. emisje do powietrza i zasięg oddziaływania:

Wykonywane sprzętem mechanicznym roboty ziemne przy realizacji całego przedsięwzięcia spowodują zwiększoną niezorganizowaną emisję spalin do atmosfery. Będzie to jednak oddziaływanie ograniczone, nie większe niż wynikające z pracy ciągników i maszyn budowlanych. Wzrośnie też okresowo zapylenie powietrza wskutek zwiększonego ruchu, wynikającego z transportu mas ziemnych i dowozu materiałów budowlanych.


  1. emisje hałasu i zasięg oddziaływania:

W czasie prowadzenia robót może wystąpić emisja hałasu w związku z wykorzystaniem maszyn budowlanych, ciężarówek przewożących materiały budowlane. Będzie to jednak zjawisko o charakterze krótkotrwałym.

  1. ilość i sposób odprowadzania ścieków socjalno–bytowych:

Zaplecze budowy będzie wyposażone w urządzenia sanitarne ze szczelnym pojemnikiem do gromadzenia nieczystości płynnych o charakterze socjalno – bytowym (toalety przenośne), które będą systematycznie wywożone do oczyszczalni.


  1. rodzaj, ilość i sposób odprowadzania ścieków technologicznych:

Zarówno w trakcie realizacji przedsięwzięcia jak i po jego zakończeniu nie będą występować ścieki technologiczne.


  1. ilość i sposób odprowadzania wód opadowych:

Zarówno w trakcie realizacji przedsięwzięcia jak i po jego zakończeniu nie będzie występować konieczność odprowadzania wód opadowych.

  1. rodzaj, przewidywane ilości i sposób postępowania z odpadami

W czasie wykonywania robót nie będą wytwarzane odpady.


  1. ilości i rodzaje zainstalowanych i planowanych maszyn, urządzeń:

Szczegółowe dane odnośnie lokalizacji i ilości urządzeń umieszczono w pkt 4. przedmiotowego wniosku.


  1. możliwe transgraniczne oddziaływanie na środowisko:

- ze względu na lokalizację i charakter przedsięwzięcia nie przewiduje się transgranicznego oddziaływania na środowisko. Zgodnie z Konwencją o ocenach oddziaływania na środowisko w kontekście trans granicznym (Dz.U.z 1999 r. Nr 96, poz. 1110) i art. 58-70 ustawy Prawo ochrony środowiska, nie zachodzą przesłanki do przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko w kontekście transgranicznym.
i) obszary podlegające ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r.

o ochronie przyrody (Dz. U. z 2004 r. Nr 92, poz. 880, z późn. zm.), znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia:
Na obszarze zlewni Wielopolki występują osobliwości przyrodnicze , które już są obiektami prawnej ochrony lub na to zasługują. Usytuowanie zlewni w obrębie jednostek fizjograficznych jakim są Pogórze Strzyżowskie i Płaskowyż Kolbuszowski oraz sąsiadujących z nimi po stronie południowo-zachodniej obszarów Pogórza Ciężkowickiego a po stronie zachodniej Płaskowyżu Tarnowskiego powoduje, że na wododziałach wzniesień granicznych tych jednostek występują mniejsze lub większe obszary leśne , z bogatymi zespołami roślinności charakterystycznej dla siedlisk grądowych. Kompleksy leśne są poprzedzielane licznymi enklawami pól uprawnych, tworzącymi wraz z lasami niezwykłą mozaikę. Osady ludzkie znajdują się w większości w dolinach, co jest korzystne z punktu widzenia dziko żyjących zwierząt , tym bardziej, że odłogowanie wielu pól ornych ogranicza przebywanie tam ludzi pracujących na polach.

Na obszarze miasta Ropczyce znajduje się rezerwat przyrody obejmujący wąwóz lessowy z drzewostanem dębowo brzozowym . Stanowi on unikat w skali środkowo- europejskiej.

W powiecie ropczycko - sędziszowskim kilkadziesiąt drzew ma certyfikat pomnika przyrody. są to przeważnie lipy i dęby. Kilka pomników przyrody jest też na terenie gminy Dębica. W miejscowości Zawada rośnie też pomnikowy platan. W powiecie ropczycko – sędziszowskim na terenie Puszczy Sandomierskiej , w sieci Natura 2000 znajduje się obszar OSO dla ochrony ptaków, nie obejmujący jednak zlewni rzeki Wielopolki.

Koło Wielopola Skrzyńskiego znajduje się również OSO utworzony w celu ochrony krajobrazu o malowniczym wyglądzie. Piękne zbiorowiska roślinności leśnej i łąkowej występują również w wielu miejscach na obszarze zlewni rzeki Wielopolki . Znajdują się w nich także niektóre rzadko spotykane oraz chronione rośliny, których egzystencji, budowa zbiorników nie powinna zagrażać , gdyż zbiorniki usytuowane będą przeważnie na terenach użytków rolnych, gdzie cenne przyrodniczo taksony roślinne nie występują.


W związku z powyższym, kierując się jednocześnie opinią organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów sieci Natura 2000, nie przewiduje się, aby przedsięwzięcie to ze względu na swoją lokalizację i charakter mogło wpłynąć w sposób istotnie negatywny na stan siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk gatunków roślin i zwierząt, dla których zostały wyznaczone lub są projektowane obszary sieci Natura 2000.
j) czy dla projektowanej inwestycji planuje się utworzenie obszaru ograniczonego użytkowania (dla przedsięwzięć wymienionych w art. 135 Prawa ochrony środowiska), spowodowane tym, że mimo zastosowanych dostępnych rozwiązań technicznych, technologicznych i organizacyjnych nie mogą być dotrzymane standardy jakości środowiska poza terenem zakładu lub innego obiektu.
- planowana inwestycja nie należy do przedsięwzięć wymagających utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania.

........................................................



Podpis wnioskodawcy



©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna