Cezary Tomasz Szyjko Enigma nowego regionalizmu europejskiego Warszawa 2010 Redakcja naukowa



Pobieranie 1.37 Mb.
Strona9/20
Data29.04.2016
Rozmiar1.37 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   20

5. Istota zadań zleconych samorządu
Jednostki samorządu terytorialnego wykonują przede wszystkim zadania własne. Poza realizacją zadań własnych samorządy są powołane również do realizacji zadań z zakresu administracji rządowej, które określane są jako zadania zlecone. Art. 8 ust. 1 Ustawa o samorządzie gminnym oraz art. 4a Ustawy o samorządzie powiatowym, a także art. 14 ust. 3 Ustawy o samorządzie województwa, ustawy mogą nakładać na jednostki samorządu terytorialnego obowiązek wykonywania szczególnej kategorii zadań, które nie są zamieszczone w podziale zadań na zadania własne i zlecone, a mianowicie zadań z zakresu organizacji przygotowań wyborów powszechnych oraz referendów.90 Zadania zlecone z administracji rządowej, ustawy samorządowe przewidują dwie kategorie: 1. Zadania przekazane na mocy regulacji ustawowej; 2. Zadania przekazane w drodze porozumienia zawieranego między jednostką samorządu terytorialnego a organem administracji rządowej.
Zadania zlecone najogólniej możemy określić jako zadania należące do administracji rządowej, a gmina realizuje je, działa jako przedstawiciel tej administracji. „Nie ma więc w tym zakresie zastosowania zasada, że wykonuje ona zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Nie jest to tez sfera chronionej sądownie samodzielności samorządu terytorialnego”.91 Za szkody powstałe na skutek błędnie podjętych decyzji w sprawie zadań zleconych, solidarną odpowiedzialność ponoszą jednostki samorządu terytorialnego i Skarb Państwa. Słusznym wydaje się pogląd M. Steca,92 który twierdzi, że „gdy określone zadanie czy kompetencje powinny być w całym państwie wykonywane wg identycznych reguł, standardów i w sformalizowanym trybie, a państwo swoją mocą potwierdza prawidłowość uwiarygodnia tę czynność, to wówczas jest to zadania z zakresu administracji rządowej”.
Ustawy są przede wszystkim formą zlecenia zadań. Art. 8 ustawy o samorządzie gminnym, obok zadań zleconych ustawą, wyszczególnia organizację i przeprowadzenie wyborów powszechnych oraz referendów. W literaturze można przeczytać poglądy,93 że rozszerzenie art. 8 ust. 1 o zadanie dotyczące przygotowania i przeprowadzenia wyborów i referendów było zbędne, ponieważ mieszczą się w pojęciu zadań z zakresu administracji rządowej. Ze względu na źródło pochodzenia zadania zlecone dzielimy na: zadania przekazane przez ustawę, zadania wykonywane na podstawie porozumień. Zadania zlecone są realizowane po zapewnieniu środków finansowych w odpowiedniej wysokości. Szczegółowe zasady oraz terminy przekazywania tych środków określają ustawy (które nakładają obowiązek wykonywania zadań tego rodzaju),94 bądź też zawarte porozumienia. Zadania, które zlecono w drodze ustawy wyszczególnione zostały przede wszystkim w ustawie z dnia 17 maja 1990 r.95 o podziale zadań i kompetencji między organy gminy a administracji rządowej.
Zadania te dotyczą różnych dziedzin spraw publicznych, między innymi z zakresu administracji publicznej, powszechnego obowiązku obrony, gospodarki gruntami, ochrony zdrowia, a w szczególności:

1) powszechnego obowiązku obrony, a w tym:

a) przygotowanie ludności i mienia na wypadek wojny,

b) orzekanie o konieczności sprawowania przez żołnierzy oraz osoby spełniające zastępczo obowiązek służby wojskowej, bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny, oraz o uznaniu ich za jedynych żywicieli rodzin,

c) udział w przygotowywaniu poboru i jego przeprowadzaniu,

d) nakładanie świadczeń osobistych i rzeczowych na rzecz obrony kraju,

e) przeprowadzanie rejestracji przedpoborowych mężczyzn;

2) czynności (niektóre) wykonywanych przez urzędy stanu cywilnego, np. przyjmowanie oświadczeń o: wstąpienia w związek małżeński, wyborze nazwiska, jakie będą nosić małżonkowie i dzieci zrodzone z małżeństwa, uznaniu dziecka, wskazanie kandydata na opiekuna prawnego i inne;

3) ewidencja ludności i dowodów osobistych:

a) wydawanie dokumentów stwierdzających tożsamość,

b) prowadzenie ewidencji ludności,

c) wydawanie decyzji administracyjnych w sprawach zameldowania lub wymeldowania;

4) ochrona gruntów rolnych i leśnych;

5) ochrona i kształtowanie środowiska;

6) zwalczanie zaraźliwych chorób zwierzęcych;

7) zapobieganie narkomanii.


Gmina zobowiązana jest do realizacji zadań z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych i referendów. Zadania e są o szczególnym charakterze i są obowiązkowe. Realizacja jest podyktowana terminami wyborów samorządowych, parlamentarnych i prezydenckich. Finansowanie tych zadań uwzględniane jest w budżecie gminy, a wydatki są refundowane przez wojewodę.
Drugą formą zlecenia zadań są porozumienia zawarte między organami gminy a innymi jednostkami samorządu terytorialnego lub organami administracji rządowe (art. 8 ust. 1 i 2a u.s.g.). Tytułem do wykonywania kompetencji z zakresu administracji rządowej nie jest ustawa, tylko porozumienie z organami tej administracji, a jego treść wyznacza ramy udziału samorządu terytorialnego w realizacji zadań i kompetencji administracji rządowej. Ustawodawca nie określił charakteru prawnego tych porozumień i budzą one wiele wątpliwości. Dominuje pogląd, że mają one charakter szczególnych aktów prawa publicznego,96 a nie umów cywilnoprawnych, ponieważ funkcjonują na podstawie przepisów prawa administracyjnego.

W literaturze pojawiają się opinie odmienne. Skoro ustawodawca nie sprecyzował, jaki powinien być ich charakter, to również może mieć charakter mowy cywilnoprawnej,97 w której strony złożą zgodne i niewadliwe oświadczenie woli o zakresie praw i obowiązków. Są też opinie,98 w myśl których przekazanie zadań i kompetencji jest czynnością z zakresu prawa administracyjnego, a przekazywanie środków finansowych czynnością z zakresu prawa cywilnego. W tej sprawie wypowiedział się sąd polubowny99 rozstrzygający spór powstały w wyniku nie przekazania gminom środków finansowych na realizację przyjętych zadań. Uznał on, że porozumienie, o którym mówi art. 8 ust. 2 Ustawy o samorządzie gminnym, jest umową o świadczenie usług, do której w myśl art. 734 KC, należy stosować przepisy o zleceniu. Treścią porozumień jest wykonywanie zadań ze sfery administracji publicznej, za pomocą form władczych, więc spory powinien rozstrzygać organ wskazany w porozumieniu lub organ sprawujący nadzór nad podmiotami zawierającymi porozumienia a nie sąd powszechny (art. 8 ust. 2b u.s.g.). Brak jednoznaczności świadczy o dwojakim charakterze porozumień.


Delegacja ustawowa w przypadku porozumień między wojewodą a organem gminy znajduje się w art. 2 pkt 4 i art. 33 Ustawy o administracji rządowej w województwie100 oraz w art. 8 Ustawy o samorządzie gminnym. Podobne rozwiązanie przynosi art. 5 ust. 2 u.s.p., który zezwala powiatowi zawierać porozumienia z gminą w sprawach wykonywania zadań publicznych. Na wniosek gminy powiat przekazuje jej zadania z zakresu swej działalności na podstawie zawartego porozumienia (art. 4 ust. 5 u.s.p.). W porozumieniu powinno być zawarte przedmiot i zakres realizowanych zadań, prawa i obowiązki podmiotów je wykonujących, a także inne ważne elementy związane z przekazywaniem zadań, w tym środków finansowych na ich realizację.101
W art. 33 Ustawy o administracji rządowej w województwie wprowadza pojęcie zadania powierzonego. Wojewoda może powierzyć prowadzenie w jego imieniu niektórych spraw z zakresu swej właściwości jednostkom samorządu terytorialnego. Powierzenie następuje na podstawie porozumienia wojewody z zarządami jednostek samorządu terytorialnego – organom wykonawczym i podlega ogłoszeniu w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Taka regulacja pozostaje sprzeczna z art. 18 ust. 2 pkt 11 u.s.g., który wskazuje, że podejmowanie uchwał w sprawach przyjmowania zadań zleconych w drodze porozumienia, należy do wyłącznej właściwości rady gminy.
Ustawa to źródło, z którego wynika możliwość zawarcie porozumienia. Brak upoważnienia uniemożliwia przekazanie sprawy z zakresu właściwości organów administracji rządowej samorządowi, jest niezgodne z prawem. Decyzje, które były wydane w oparciu o takie porozumienie (bez upoważnienia ustawowego), to będzie decyzją wydaną z naruszeniem przepisów o właściwości, a zgodnie z art. 156 §1 pkt 1 k.p.a. nieważna. Gminy realizują przypisane im zadania, korzystają z różnych form współpracy międzygminnej. Ustawy samorządowe dopuszczają w ramach współpracy tworzenie związków międzygminnych (komunalnych), zawieranie porozumień i stowarzyszeń gmin.
Związki międzygminne to najczęściej spotykane samorządowe formy współdziałania. Tworzone są w celu wspólnego wykonywania zadań publicznych. Uchwały o utworzeniu podejmują rady zainteresowanych gmin. Ustawa nie ogranicza liczby związków, do których gminy mogą należeć, ani minimalnej ilości gmin niezbędnej do utworzenia związku. Przedmiotem działania mogą być zadania własne i zlecone,102 chyba że w porozumieniu zawartym w trybie art. 8 ust. 2 możliwości takie zostaną wyłączone. Inną formą współdziałania gmin są porozumienia międzygminne, które mają na celu wykonywanie zadań publicznych. Nie chodzi o wspólne wykonywanie zadań publicznych przez gminy, lecz powierzenie jednej z nich kreślonych przez nie zadań.
Gmina wykonuje zadania publiczne objęte porozumieniem, przejmuje prawa i obowiązki pozostałych gmin. Wszystkie bowiem mają obowiązek uczestniczyć w kosztach realizacji powierzonego zadnia (art. 74 u.s.g.). W celu wspierania idei samorządu terytorialnego oraz obrony wspólnych interesów, gminy mogą tworzyć stowarzyszenia, w tym również z powiatami i województwami. Przynależność gmin do stowarzyszenia jest fakultatywna. Do stowarzyszenia gmin stosuje się prawo o stowarzyszeniach. Nadzór nad gminą sprawują organy rządowe: Prezes Rady Ministrów i wojewoda, a w zakresie spraw budżetowych Regionalna Izba Obrachunkowa. Konstytucja RP w art. 171 ust. 1 Ustawy zasadniczej ogranicza nadzór nad działalnością samorządu do kryterium legalności, bez względu na to, czy są to zadania własne czy zlecone. W świetle ustawy o samorządzie gminnym (art. 85 ust. 2 poprzednie brzmienie) kryterium to dotyczyło tylko wykonywania zadań własnych, w sprawach zadań zleconych nadzór nie ograniczał się tylko do badania legalności działania, ale dotyczył też oceny działania wg kryterium celowości, rzetelności i gospodarności. Było to sprzeczne z Konstytucją, dlatego przepis ten został uchylony. „Obecnie we wszystkich ustawach samorządowych występuje jednolita forma nadzoru – nadzór legalny”.103 Od 1 stycznia 1999 r. zmieniono art. 17 pkt 1 kpa, przestała obowiązywać zasada, według której organem wyższego stopnia w odniesieniu do organów samorządu w sprawach należących do zadań zleconych byli wojewodowie, a samorządowe kolegia odwoławcze były właściwe do zadań własnych. Wprowadzono domniemanie właściwości samorządowego kolegium odwoławczego także w odniesieniu do zadań zleconych, które może być tylko zmienione przez ustawę.104

6. Formy demokracji bezpośredniej – referendum i konsultacje
Przywracając w 1990 r. samorząd terytorialny ustawodawca chciał unormować zakres demokracji bezpośredniej. Społeczność lokalna żądała rozbudowy demokracji bezpośredniej, z drugiej zaś strony musiał wziąć pod uwagę obiektywne czynniki ograniczające rozbudowę tej instytucji, jak również nie mógł abstrahować od doświadczeń innych państw europejskich. W rezultacie powstał, chociaż niedoceniany, system demokracji bezpośredniej w gminie. Konstytucja RP z 1997 r. art. 4 traktuje demokrację bezpośrednią jako jedną z podstawowych form wykonywania władzy. Podstawę tego systemu tworzy art. 170 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z 1997 r. oraz ustawy samorządowe. Konstytucja stanowi: „Członkowie wspólnoty samorządowej mogą decydować, w drodze referendum, o sprawach dotyczących tej wspólnoty, w tym odwołaniu pochodzącego z wyborów bezpośrednich organu samorządu terytorialnego.
Zasady i tryb przeprowadzenia referendum lokalnego określa ustawa.”105 Przeprowadzenie referendum uregulowane jest przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym,106 która zastąpiła ustawę z dnia 11 października 1991 r. o referendum gminnym.107 W referendum mieszkańcy wyrażają swoją wolę, co do sposobu rozstrzygania sprawy dotyczącej wspólnoty, mieszczącej się, co do sposobu rozstrzygania sprawy dotyczących tej wspólnoty, mieszczącej się w zakresie zadań i kompetencji organów danej jednostki lub w sprawie odwołania organu stanowiącego tej jednostki, w przypadku gminy także wójta (burmistrza, prezydenta miasta). Referendum może dotyczyć wyłącznie spraw, które leżą w zakresie zadań i kompetencji organów danej jednostki samorządu terytorialnego. Mieszkańcy mogą podejmować rozstrzygnięcia w zakresie, w jakim zadania administracji publicznej zostały przekazane mieszkańcom danej jednostki samorządu terytorialnego w procesie decentralizacji. Ustawy samorządowe stanowią o możliwości przeprowadzenia referendum. System demokracji bezpośredniej w gminie tworzą następujące instytucje: wybory, referendum, zgromadzenie ogółu mieszkańców sołectwa (osiedla), konsultacje z mieszkańcami gminy. Ustawodawca przewidział dwa rodzaje referendum: obligatoryjne i fakultatywne.
Referendum obligatoryjne przeprowadzane jest w dwóch przypadkach: samoopodatkowania mieszkańców na cele publiczne i odwołania rady gminy przed upływem kadencji. Fakultatywnie referendum przeprowadza się w ważnych sprawach lokalnych z inicjatywy rady gminy lub na wniosek 1/10 mieszkańców gminy uprawnionych do głosowania. Wynik referendum jest ważny, gdy weźmie w nim udział minimum 30 proc. uprawnionych. Ustawa z dnia 15 września 2000 r. o referendum lokalnym zawiera przepisy proceduralne. W sprawach w niej nieuregulowanhch odsyła do Ordynacji wyborczej do rad gmin, powiatów i sejmików wojewódzkich z 1998 r. Referendum może odbywać się z inicjatywy organu stanowiącego (rady, sejmiku) lub na wniosek 10 proc. uprawnionych do głosowania mieszkańców gminy lub powiatu, względnie 5 proc. uprawnionych mieszkańców województwa. O odwołaniu organu stanowiącego referendum przeprowadza się tylko na wniosek mieszkańców. Ustawa określa kto może być inicjatorem referendum. Jeśli i referendum odbywa się na wniosek inicjatora rozpatruje go organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, gdy wniosek dotyczy odwołania organu stanowiącego – wojewódzki komisarz wyborczy. Ustawa z 15 września 2000 r. o referendum lokalnym wiele miejsca poświęca takim problemom jak kampania referendalna, sprawom finansowania referendum czy sprawom technicznym – ustalanie i ogłaszanie wyników referendum. Koszty referendum pokrywa się z budżetu odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego, a finansowanie referendum jest jawne. Referendum przeprowadzają obwodowe i terytorialne komisje wyborcze. Terytorialne komisje wyborcze podają do publicznej wiadomości wyniki referendum, które wojewoda ogłasza w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Przepisy ustawy o referendum zapewniają nie tylko kontrolę sądu administracyjnego, ale także sądu powszechnego. Z inicjatywą przeprowadzenia referendum może wystąpić sama rada gminy, lub mieszkańcy gminy.
Inicjatywa referendum gminnego była stosowana stosunkowo rzadko, być może z braku tradycji w Polsce, dużych kosztów jego przeprowadzenia, wymogu wysokiego progu frekwencji (30 proc.0. Ostatnio wzrasta zainteresowanie taką formą demokracji, która pozwala społeczności gminnej w sposób bezpośredni decydować o ważnych sprawach lokalnych. Reasumując, jeśli chodzi o formy demokracji bezpośredniej, to na uwagę zasługuje jeszcze jeden rys demokratyzowania samorządu. W art. 11b wskazuje się na jawność działania organów gminy. Jawność oznacza prawo do uzyskiwania informacji, wstępu na sesje rady gminy i posiedzenia komisji, dostęp do protokołów z posiedzenia tych organów. Art. 11b ustawy gminnej jest realizacją ogólnego prawa obywatela do uzyskiwania informacji o działalności władzy publicznej, zapisanego w Konstytucji RP art. 61. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej również reguluje te sprawy.108
Konsultacje należą do bezpośrednich uprawnień mieszkańców jednostek samorządu terytorialnego o charakterze niewładczym. Ustawa o samorządzie gminnym, o samorządzie powiatowym i ustawa o samorządzie województwa zawierają analogiczne regulacje prawne w sprawie przeprowadzania konsultacji. W niektórych sytuacjach przeprowadzanie konsultacji z mieszkańcami jest obligatoryjne, np. przeprowadzenie konsultacji z mieszkańcami przed wyrażeniem opinii rady powiatów albo rady miasta na prawach powiatu w sprawie wydania rozporządzenia, którego przedmiotem będzie tworzenie, łączenie, dzielenie czy znoszenie powiatów. Zasady i tryb przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami określane są w uchwale rad gmin, rad powiatów i sejmików województwa. Celem konsultacji jest wyrażanie opinii, celem referendum jest podjęcie wiążącej decyzji w określonej sprawie. Opinia wyrażana w ramach konsultacji nie jest wiążąca, stanowi tylko przesłankę do podjęcia decyzji przez organ administracyjny. Referendum jest bezpośrednią formą rozstrzygania przez mieszkańców o ważnych sprawach dla danej jednostki samorządu terytorialnego.

7. Kryterium legalności i ochrona sądowa
Istota kontroli administracji publicznej sprowadzana jest w doktrynie prawa administracyjnego do czynności ustalania stanu istniejącego, porównywania go z odpowiednimi wzorcami, dokonywania oceny i formułowania wniosków pokontrolnych.109 Nadzór oznacza czynność prawną dokonywaną w formie określonych środków prawnych i pociąga za sobą przewidziane przepisami prawnymi skutki prawne wraz z wszelkimi konsekwencjami z tego wynikającymi. Natomiast czynności kontrolne są czynnościami faktycznymi, bezpośrednio niewywołującymi skutków prawnych.110 W świetle tych definicji wynika, że nadzór opiera się na kontroli. Działania kontrolne poprzedzają zaś działania nadzorcze, a treść aktu nadzoru wynika bezpośrednio z wniosków pokontrolnych. Każdy organ nadzorczy jest wyposażony w kompetencje kontrolne, natomiast nie każdy organ kontrolny może spełniać funkcje nadzorcze. Nadzór jest szerszy od kontroli.
Podstawowym kryterium sprawowania nadzoru jest zgodność z prawem uchwał podejmowanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego, przedkładanych zgodnie z ustawowym obowiązkiem. Zasadniczym środkiem nadzoru jest rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność uchwały organu jednostki samorządu terytorialnego, podjętej niezgodnie z prawem. Wymóg zgodności z prawem oznacza, że działalność samorządów oceniana jest pod kątem przestrzegania reguł zawartych w ustawach oraz innych aktach zawierających przepisy powszechnie obowiązujące.111

Podstawowe zasady i kryteria nadzoru uregulowane są w Konstytucji RP z 1997 r. oraz w trzech ustawach ustrojowych: Ustawie o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (art. 87), Ustawie o samorządzie powiatowym z dnia 5 czerwca 1998 r. (art. 76 ust. 2) oraz Ustawie o samorządzie województwa z dnia 5 czerwca 1998 r. (art. 78 ust. 2). Nadzór nad działalnością jednostek samorządu terytorialnego w Polsce wykonują: Sejm RP, Prezes Rady Ministrów, wojewodowie oraz regionalne izby obrachunkowe. Funkcjonujący w Polsce system nadzoru nad administracją terytorialną oparty jest na zasadach, których wzorcem jest Europejska Karta Samorządu Terytorialnego ratyfikowana przez Polskę w 1993 r. (DzU 1994, nr 124, poz. 607).


Europejska Karta Samorządu Terytorialnego reguluje również zagadnienie kontroli administracyjnej działalności samorządu terytorialnego. Stwierdza się w niej, że wszelka kontrola administracyjna społeczności lokalnych może być dokonywana tylko w sposób i przypadkach określonych w konstytucji i ustawie danego kraju. Pozostawia więc ustawodawstwu wewnętrznemu możliwość określenia organów kontroli, sposobów przeprowadzania oraz kryteriów kontroli (art. 8 ust. 1). Kontrola ma na celu zapewnienie przestrzeganie prawa i zasad konstytucyjnych, jak również może obejmować kontrolę celowości realizowaną przez organ wyższego szczebla w stosunku do zadań, których realizacja została delegowana społecznościom lokalnym (art. 8 ust. 2).
Stosowane w Karcie pojęcie kontroli jest równoznaczne z używanym w przepisach polskiego prawa pojęciem nadzoru. Konstytucja RP w art. 171 określa, że działalność samorządu terytorialnego podlega nadzorowi z punktu widzenia legalności, czyli zgodności działań z prawem. Jednocześnie ustawodawca nie pozostawia złudzeń, co do obowiązków samorządu w tym zakresie, przewidując możliwość rozwiązania organu stanowiącego samorządu każdego szczebla, jeśli organ ten rażąco naruszałby Konstytucję lub ustawy. Organy nadzoru mogą wkraczać w działalność gmin tylko w przypadkach określonych ustawami. Nadzór nad działalnością powiatu i województwa sprawowany jest również na podstawie kryterium legalności, zarówno w odniesieniu do zadań własnych, jak i zleconych.112
Trybunał Konstytucyjny w Uchwale z dnia 27 września 1994 r. w sprawie ustalenia obowiązującej wykładni art. 85 i art. 87 Ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym (DzU nr 113, poz. 550) ustalił, że działalnością komunalną w rozumieniu art. 85 i art. 87 ustawy samorządowej jest wszelka działalność gmin oraz innych wymienionych w tej ustawie jednostek samorządu terytorialnego. Nadzór obejmuje realizację wszystkich zadań i kompetencji wykonywanych przez organy jednostek samorządu terytorialnego. Wszystkie zadania własne i zlecone są objęte nadzorem, gdyż mają charakter zadań publicznych, służą zaspokajaniu potrzeb zbiorowych społeczności lokalnych bądź całego społeczeństwa, a cel działalności samorządu, jakim jest zaspokajanie potrzeb mieszkańców, ma być osiągnięty przez całą działalność. Tak więc nie ma podstawy, aby zróżnicować poszczególne zadania i kompetencje służące osiągnięciu celu. Wyłączenie o charakterze przedmiotowym, jakie wprowadzono do ustaw samorządowych, nie stosuje się do decyzji indywidualnych w sprawach z zakresu administracji publicznej.
Rozstrzygnięcie nadzorcze powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, a także pouczenie o dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego, które można wnieść zgodnie z Ustawą o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (NSA) w ciągu 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Stwierdzenie nieważności uchwały lub zarządzenia wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa, w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności. Data rozstrzygnięcia nadzorczego to data, od której następuje wstrzymanie wykonania. W sytuacji wykonywania przez organy jednostek samorządu terytorialnego zadań z zakresu administracji rządowej, powierzonych przez wojewodę na podstawie porozumienia zawartego z organem danej jednostki, ustawodawca przewidział zastosowanie bardziej intensywnych środków nadzoru. Przepisy regulujące nadzór nad zadaniami powierzonymi organom samorządu terytorialnego przez wojewodę zawarte zostały w art. 34 Ustawy o administracji rządowej w województwie.113 Wojewoda zgodnie z art. 34 może wstrzymać wykonanie uchwały organu gminy, powiatu lub województwa i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując uchybienia oraz termin ponownego uchwalenia. Jeżeli ponownie nie przyniesie ona rozwiązania, wojewoda może uchylić uchwałę i wydać stosowne zarządzenie.

Stosownie do art. 16 ust. 1 Ustawy o administracji rządowej w województwie wojewoda może wydać w wyjątkowych sytuacjach, o których mowa w art. 15 ust. 4, polecenia obowiązujące organy samorządu terytorialnego. Są to okoliczności zapobiegania zagrożenia życia, zdrowia lub mienia oraz zagrożenia dla środowiska, bezpieczeństwa państwa i utrzymanie porządku publicznego, ochrony praw obywatelskich, a także zapobiegania klęskom żywiołowym i innym nadzwyczajnym zagrożeniom oraz zwalczania i usuwania skutków na zasadach podanych w ustawach.



Ochronę sądową samodzielności jednostek samorządu terytorialnego przewiduje art. 98 Ustawy o samorządzie gminnym, art. 85 Ustawy o samorządzie powiatowym i art. 86 Ustawy o samorządzie województwa. Artykuły te mają na celu ochronę samorządu terytorialnego przed ingerencją organów nadzoru w sposób niezgodny z prawem. Ustawy samorządowe przewidują sądową ochronę w stosunku do wszystkich rozstrzygnięć nadzorczych. Rozstrzygnięcia mogą być zaskarżone do NSA z powodu niezgodności z prawem. Termin na wniesienie skargi to 30 dni – biegnie on od dnia doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Skargę do sądu administracyjnego wnosi jednostka samorządu terytorialnego albo związek gminny lub związek powiatów, których interes prawny, uprawnienie lub kompetencje zostały naruszone. Podstawą wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   20


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna