Credo I dekalog kazania katechizmowe cykl czytań „B” 2011-2012 Przemyśl 2011



Pobieranie 0.72 Mb.
Strona1/37
Data08.05.2016
Rozmiar0.72 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   37
CREDO I DEKALOG

Kazania katechizmowe
CYKL CZYTAŃ „B”

2011-2012


CREDO I DEKALOG

Kazania katechizmowe
CYKL CZYTAŃ „B”

2011-2012


Przemyśl 2011

Kolegium redakcyjne:



ks. dr Waldemar Janiga,

ks. dr Piotr Kandefer,

o. mgr Paweł Solecki OFMConv
Redakcja naukowa i skład:

ks. dr Wacław Siwak,

ks. dr Waldemar Janiga
Projekt okładki:

ks. mgr lic. Bartosz Rajnowski
Adiustacja tekstu:

s. mgr Krystyna Kasperczyk Sł. NMP Starow

IMPRIMATUR

Kuria Metropolitalna w Przemyślu

L.dz. 2245/077/2011 z dnia 14. 11. 2011 roku



bp Adam Szal – Wikariusz Generalny

ks. Bartosz Rajnowski – Kanclerz Kurii

ISBN 978-83-88522-80-2

Wydawca:


Wydawnictwo Archidiecezji Przemyskiej

37-700 Przemyśl, Plac Katedralny 4a

Tel.: 16 678 66 94; fax.: 16 678 26 74
Druk:

TECHGRAF Łańcut



BĘDĘ SIĘ RADOWAŁ Z TWOICH USTAW….


„Pan mówi: Imię moje znieważane jest wśród wszystkich narodów oraz «Biada temu, przez którego znieważane jest Imię moje». Przez co znieważane? Przez to, że nie pełnimy tego, czego nauczamy…”.

To fragment homilii patrystycznej anonimowe­go autora z II wieku. Bardzo wymowne słowa i ostra przestroga dla głosicieli Słowa, dla pasterzy wspól­not parafialnych.

Podejmując ten fragment homilii można go odnieść również do słuchaczy Słowa. Znieważane jest Imię moje, przez to, że nie pełnimy tego, co słucha­my, co zostaje nam przekazane.

Kiedy ojciec rodziny zauważa, że dzieci nie przestrzegają prawa Bożego, że gardzą słowem rodziców, stara się odwołać do autorytetu większego niż on sam. Mając świadomość, że także w naszej diecezji, mogą pojawić się zachowania, które ujaw­niają pokusę pomniejszenia lub osłabienia mocy Imienia Bożego zaprosiłem księży odpowiedzialnych za formację duchowieństwa, ale także i tych, którzy analizując rzeczywistość współczesnego świata, starają się wychodzić im naprzeciw w posłudze duszpasterskiej Kościoła, aby przybliżyli naszym wiernym naukę Katechizmu Kościoła Katolickiego. W każdą niedzielę wychodzimy ze świątyni nakar­mieni Słowem Bożym. Zdarza się, że dla uspokojenia sumienia pomniejszamy wagę słyszanego słowa, przypisując je raczej księdzu niż przyjmując jak jest naprawdę jako Słowo Boże.

A zatem, w ciągu kolejnych dwóch lat homi­letyczną refleksję nad Słowem Pana ubogacać bę­dziemy darem Tradycji Kościoła zawartym w Kate­chizmie Kościoła Katolickiego.

W minionych pokoleniach, nawet w życiu wie­lu starszych ta obecność Katechizmu była powszech­na. Każdego dnia wypowiadaliśmy słowa nauki Koś­cioła i wpisywały się one w nasz umysł i kształ­towały sumienia.

Proszę zatem Księży Proboszczów, aby w cza­sach powszechnego zagonienia, zanikania tradycji modlitwy dzieci ubogacanej przez obecność w niej rodziców, przejęli role duchowych ojców Parafii i korzystając z trudu księży opracowujących kazania potraktowali je z całą odpowiedzialnością jako pomoc konkretną i wartą uwagi na drodze posługi zbawie­niu powierzonych im dusz. Nie są to „gotowce”, które wystarczy przeczytać wiernym. Są pomocą, inspi­racją i ukierunkowaniem tematycznym. Jest świę­tym obowiązkiem duszpasterza, aby się nad tymi słowami pochylił, i próbował przemyśleć jak przy pomocy światła Ducha Świętego przekazać je wier­nym w swojej wspólnocie parafialnej. Ufam, że tak się stanie i przyzywam Ducha Świętego, aby wam Drodzy Bracia, podpowiedział najbardziej trafne słowa, przenikające umysły i serca słuchaczy.

Ojciec Święty Benedykt XVI podczas kate­chezy w dniu 8 listopada tego roku, omawiając psalm 118 zauważył: „jest to imponujący i uroczysty kantyk na temat Bożej Tory, to znaczy Jego prawa - które stanowi wyzwanie dla człowieka i powoduje jego reakcję ufnego posłuszeństwa i wielkodusznej miło­ści. Jest tak dlatego, gdyż Boże prawo nie jest ciężkim jarzmem niewoli, lecz darem łaski, który czyni wolnymi i prowadzi do szczęścia. «Będę się radował z Twych ustaw: słów Twoich nie zapomnę» (w. 16) mówi psalmista, a następnie: «Prowadź mnie ścieżką Twoich przykazań, bo ja się nimi raduję» (w. 35); i znowu: «Jakże miłuję Prawo Twoje: przez cały dzień nad nim rozmyślam» (w. 97). Prawo Pańskie, Słowo Boże jest centrum życia modlącego się człowieka. W nim znajduje on pociechę, staje się ono przedmiotem jego rozmyślania, zachowuje je w swoim sercu: «W sercu swym przechowuję Twą mo­wę, by nie grzeszyć przeciw Tobie» (w. 11), to właśnie jest sekretem szczęścia psalmisty. Następ­nie: «Zuchwali knują przeciw mnie podstępy, ja całym sercem strzegę Twych postanowień» (w. 69)”.

Autorom i Redaktorom tych dwuletnich ho­milii – katechez wyrażam słowa podziękowania za ich pracę i za zrozumienie powagi sytuacji w jakiej znajduje się dziś Kościół czyli my wszyscy.

Moją refleksję pragnę zakończyć pouczeniem Benedykta XVI ze wspomnianej katechezy. Dedykuję je wszystkim – głosicielom i słuchaczom tych homilii – katechez:

„Boże Prawo, przedmiot żarliwej miłości psal­misty i każdego człowieka wierzącego, jest źródłem życia. Pragnienie, aby je zrozumieć, obserwować, skie­rować ku niemu całą swą istotę jest chara­kterystyką człowieka sprawiedliwego i wiernego Panu, który nad nim «rozmyśla dniem i nocą», jak mówi Psalm 1 (w. 2). Prawo Boże jest takim prawem, które należy przechowywać «w sercu», jak mówi znany tekst «Szema Jisrael» w Księdze Powtórzonego Prawa”.

Józef Michalik

Arcybiskup Metropolita Przemyski
Przemyśl, w Uroczystość Chrystusa Króla Wszech­świata, AD 2011.

WPROWADZENIE


W Jezusie Chrystusie Bóg najpełniej „prze­mówił” do człowieka, objawiając mu pełnię prawd potrzebnych do zbawienia. A są nimi:



  • artykuły wiary – odnoszą się do samego Boga i Jego działania – mówiąc inaczej, odpowiadają na pytanie: „w co wierzyć”?

  • normy postępowania – wskazówki dotyczące urzeczywistniania życia chrześcijańskiego – odpo­wiadają na pytanie: „jak żyć”?

By pomóc szukać odpowiedzi na te pytania, Kościół w swej mądrości daje specjalne narzędzie – Katechizm. Wedle definicji encyklopedycznej to: „ksią­żka-podręcznik zawierający podstawowy, synte­ty­czny i całościowy wykład prawd wiary i norm moralności chrześcijańskiej, zakorzeniony w Piśmie św., Tradycji, historii i ludzkiej egzystencji, służący do nauczania i kształtowania przekonań i postaw wiernych” (EK, t. 8, kol. 1038-1039).

Po przeszło czterystu latach od ukazania się Katechizmu Rzymskiego (1566 r.) duszpasterze i wierni otrzymali nowy Katechizm Kościoła Katolic­kiego (1992 r.). Błogosławiony papież Jan Paweł II z okazji jego publikacji wydał Konstytucję Apo­stolską Fidei Depositum, w której apelował: „Proszę zatem pasterzy Kościoła oraz wiernych, aby przyjęli ten Katechizm w duchu jedności i gorliwie nim się posługiwali, pełniąc swoją misję głoszenia wiary i wzywając do życia zgodnego z Ewangelią. Kate­chizm zostaje im przekazany, by służył jako pewny i autentyczny punkt odniesienia w nauczaniu nauki katolickiej”.

Posłuszni wezwaniu Błogosławionego Papieża, a zarazem świadomi braku głębszej znajomości katolickiej doktryny, a niekiedy wręcz błędnego jej rozumienia u wielu wiernych (co pokazują socjolo­giczne badania), jak również wielkiego zamętu w sfe­rze aksjologicznej, który niosą współczesne czasy, podejmujemy od nowego roku liturgicznego 2011/12 w naszej Archidiecezji trud systematycznego kazno­dziejskiego wykładu Katechizmu.

Celem dwuletniego cyklu kazań katechizmo­wych, jak podkreśla Pasterz Kościoła Przemyskiego, „jest twórcze sięgnięcie do Katechizmu Kościoła Katolickiego, aby pogłębić znajomość prawd wiary, norm etycznych i moralnych, a następnie przez modlitwę w pełniejszy sposób uczestniczyć w życiu Kościoła. Jestem przekonany, że będzie to szczególna pomoc w odpowiedzi na pytanie, co to znaczy być katolikiem we współczesnych warunkach” (ks. abp Józef Michalik, Słowo Metropolity do katechetów i duszpasterzy Archidiecezji Przemyskiej, 2011).

W pierwszym roku realizacji programu, tema­ty homilii zostały zasadniczo wzięte z arty­kułów Katechizmu umieszczonych w dwu częściach: pierw­szej – Wyznanie wiary i trzeciej – Życie w Chrystusie. Natomiast drugi rok będzie obejmował analogicznie cześć drugą – Celebracja misterium chrześcijańskiego oraz czwartą – Modlitwa chrześci­jańska.

Niniejsza publikacja stanowi pomoc dla księży w ich kaznodziejskiej posłudze kursorycznego wykładania katechiz­mowych prawd wiary i norm moralnych. Kazania zosta­ły rozłożone na wszystkie niedziele roku liturgicznego, z pomi­nięciem pierwszych niedziel miesiąca - tzw. niedziel adoracyjnych (z wyjątkiem pierwszej niedzieli grudnia 2011) oraz największych uroczystości roku liturgicznego: Triduum Paschalnego, Bożego Naro­dzenia, Zesłania Ducha Świętego i Bożego Ciała, jak również niedziel, na które są przewidziane listy pasterskie tj.: pierwszej niedzieli Adwentu, pierwszej niedzieli Wielkiego Postu, święta św. Szczepana, Niedzieli Świętej Rodziny.

Zasadniczo merytoryczną strukturę każdej jednostki stanowi: 1) Problem, sytuacja egzysten­cjalna, 2) Myśl biblijna z czytań lub myśl z tekstów liturgicznych (co Pan Bóg na to?); 3) KKK lub Kompendium – wykład nauki Kościoła; 4) Zastoso­wanie życiowe – konkrety, aplikacje praktyczne.

Propozycje kazań katechizmowych zawarte w niniejszej publikacji, zostały poprzedzone wprowa­dzającym tekstem ks. prof. E. Stańka, najlepszego teoretyka i zarazem praktyka w trudniej i jakże potrzebnej dziś dziedzinie kazań katechiz­mowych.

Wszystkim autorom zamieszczonych kazań składamy serdeczne podziękowania za trud ich przy­gotowania, a wszystkim korzystającym z ich prze­myśleń, życzymy twórczych i owocnych wystąpień na ambonie.

Redaktorzy

  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   37


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna