Czas: 45 minut



Pobieranie 11.47 Kb.
Data06.05.2016
Rozmiar11.47 Kb.
KONSPEKT LEKCJI WYCHOWAWCZEJ

Temat: AIDS – choroba XX wieku.

Czas: 45 minut


Cele: zapoznanie uczniów z różnymi sposobami zarażenia wirusem Hiv
Metody: pogadanka wyjaśniająca, dyskusja,

Środki dydaktyczne: podręcznik, tablica
Przebieg lekcji:

  1. Sprawdzenie obecności:

  2. Sprawy bieżące (usprawiedliwienia, sprawy bieżące).

  3. Podanie tematu i celu lekcji:

Celem lekcji jest poznanie sposobów zarażenia wirusem Hiv, a także sposobów ochrony przed wirusem.

Podstawowe informacje o AIDS


HIV (ang. Human Immunodeficiency Virus) - ludzki wi­rus upośledzenia odporności, atakuje limfocyty T w ukła­dzie odpornościowym, powoli obniżając odporność orga­nizmu. Umożliwia tym samym powstawanie tzw. chorób oportunistycznych (są to najczęściej łagodne nowotwory skóry; zapalenia phxc, nie występujące u ludzi z normalnym układem odpornościowym), prowadzących w konsekwen­cji do rozwinięcia petnoobjawowego AIDS (ang. Aquired Immune Deficiency Syndrome) - zespołu nabytego upo­śledzenia odporności - i śmierci chorego, którego organizm nie jest w stanie zwalczać nasilających się infekcji. Chory umiera z powodu chorób oportunistycznych i wycieńczenia organizmu.

Osoby zakażone wirusem HIV mogą nie wykazywać oznak chorobowych zwykle przez około dziesięć lat. Takie osoby nazywamy seropozytywnymi. Często nosiciele wirusa HIV nie wiedzą o swoim zakażeniu i, utrzymując kontakty seksualne, mogą przekazywać wirus.

Wirusem HIV nie można się zakazić przez przypadkowy, towarzyski kontakt z nosicielem.

HIV jest wirusem mało odpornym: ginie w temperaturze powyżej 60°C oraz poza środowiskiem płynów ustrojowych.

Wirus HIV może być przekazany podczas stosunku seksualnego, kontaktu z krwią osoby zakażonej, wstrzykiwania narkotyków. Do niedawna wyróżniano tzw. grupy ryzylca: prostytutki, homoseksualistów, narkomanów - osoby te z racji częstej zamiany partnerów seksualnych lub używania wspólnych igieł i strzykawek były bardziej narażone na zakażenie wirusem HIV. Jednakże świadomość niebez­pieczeństwa i profilaktyka (stosowanie prezerwatyw, stałość partnerów seksualnych i badania banków krwi) zmniejszyły zagrożenie w tych grupach. Paradoksalnie, najbardziej ryzykują ci, którzy sądzą, że im się to nie może przytrafić. A przecież nawet jeden przypadkowy kontakt seksualny z zakażonym partnerem może się stać przyczyną zakażenia.

Pamiętajmy: AIDS jest chorobą zakaźną. Wirusem HIV możemy się zakazić jedynie w pewnych jasno określonych sytuacjach.

I jeszcze jedno: Ważne jest, abyśmy wiedzieli, że kontaktujemy się z nosicielem. Nietolerancja, histeria i agresja wobec nosicieli powoduje, że ukrywają oni ten fakt w obawie przed odrzuceniem, co stanowi zagrożenie dla ludzi zdrowych, np. u dentysty czy podczas przypadkowego kontaktu z ostrymi narzędziami. W takich sytuacjach niewiedza może zakończyć się śmiercią.

Proporcje przeprowadzenia zajęć w klasie

1. Po przedstawieniu powyższych informacji systematyzuje wiedzę uczniów o HIV i ASS, rozróżniając te dwa pojęcia. Wraz z klasą analizuje następujące zagadnienia:

- co to jest układ odponościowy i jaką rolę pełnią w nim limfocyty T,

- sposoby zakażenia się wirusem HIV (stosunek seksualny, kontakt z krwią lub płynami ustrojowymi nosiciela: wy­dzielina pochwowa i sperma; korzystanie ze wspólnych igieł),

- w jaki sposób nie można się zakazić wirusem HIV (wspólne posiłki, korzystanie z tego samego prysznica, kontakt z ciałem nosiciela, towarzyski pocałunek w poli­czek itp.),

- jak minimalizować niebezpieczeństwo zakażenia (abstynencja seksualna, stałość obu partnerów, prawidłowe stosowanie prezerwatyw, unikanie przypadkowych kontaktów seksualnych, unikanie narkotyków, tolerancja i zachowanie środków ostrożności w kontaktach z nosicielami),

- jak przebiega cykl od zakażenia wirusem do pełonoobjawowego AIDS (omówiony powyżej).

2. Nauczyciel przeprowadza z uczniami dyskusję dotyczącą ich postawy emocjonalnej wobec chorych (Czy w kontaktach z chorymi i nosicielami odczuwaliby oni strach? Czy w takich sytuacjach strach jest zjawiskiem normalnym? Jak go pokonać?).

Ważne jest, by w toku tej dyskusji wypracować postawę tolerancji dla nosicieli i uświadomić uczniom, że odczuwany przez nich strach nie powinien rodzić agresji czy ucieczki, lecz ostrożność, która zostanie zaakceptowana przez nosicieli.



3. Nauczyciel przeprowadza dyskusję (warsztaty) na temat sposobów radzenia sobie w sytuacjach namawiania do uży­wania narkotyków lub do przypadkowych i nie chcianych kontaktów seksualnych.






©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna