Czcionka (ang font), font



Pobieranie 13.85 Kb.
Data02.05.2016
Rozmiar13.85 Kb.
czcionka (ang. font), font

Pełny zestaw znaków (drukowanych lub ekranowych) o określonej wysokości w tzw. punktach typograficznych (1 pkt. = 1/72 cala = 2,54/72 cm = 0,353 mm), ustalonym kroju (Arial, Courier, Times itd.) i stylu (normalny, podkreślony, pochyły, pogrubiony itd.).

Rodzaj czcionki ustala się w programach, takich jak edytor tekstu, które umożliwiają stosowanie wyróżnień w tekście.

wcięcie akapitu (ang. indentation)

Przesunięcie w prawo pierwszego wiersza akapitu.

technologia informacyjna (ang. information technology)

Zespół środków (czyli urządzeń takich jak komputery i ich urządzenia zewnętrzne oraz sieci komputerowe) i narzędzi (czyli oprogramowanie), jak również inne technologie (takie, jak telekomunikacja), które służą posługiwaniu się informacją. Technologia ta obejmuje swoim zakresem m.in.: informację, komputery, informatykę i komunikację.

Słowo „technologia” w tym określeniu służy zaznaczeniu, że zarówno sama informacja, jak i sposób korzystania z niej to obecnie procesy, przebiegające w ścisłej więzi z komputerami i sieciami komputerowymi.

edytor tekstu (ang. text editor), procesor tekstu (ang. word processor)

Program komputerowy przeznaczony do tworzenia (pisania) i redagowania tekstów za pomocą komputera


dokument (ang. document)

W informatyce obiekt utworzony w określonym programie. Zaciera się różnica między dokumentami czysto tekstowymi, graficznymi, technicznymi. Na przykład w edytorze tekstu można utworzyć nie tylko tradycyjny tekst, ale uzupełnić go również elementami pochodzącymi niemal z każdego innego programu. Rodzaj dokumentu, czyli program, w którym został on utworzony, można na ogół rozpoznać po rozszerzeniu nazwy pliku, w którym jest przechowywany. W wielu przypadkach istnieje możliwość konwersji dokumentu utworzonego w jednym programie do innego programu. Najczęściej jednak taka konwersja prowadzi do utraty pewnych elementów konwertowanego dokumentu.

Tradycyjny dokument na papierze może być przeniesiony do komputera za pomocą odpowiednich urządzeń - (czytnika lub skanera) - i oprogramowania typu OCR.
plik tekstowy (ang. text file)

Plik, w którym zawarta informacja jest zakodowana w postaci znaków z kodu ASCII. Plik tekstowy może być na ogół odczytany przez człowieka bez dodatkowych przekształceń, chociaż nie wszystkie zawarte w nim informacje są istotne dla jego treści. Ilustruje to plik tekstowy w języku HTML.


interlinia

Odstęp między wierszami tekstu. W niektórych edytorach tekstu wielkość interlinii można ustawić dowolnie.


stopka (ang. footer, footnote)

Krótka informacja na dole strony, która może mieć podobną postać jak nagłówek. Edytor tekstu ma na ogół osobną opcję tworzenia i redagowania nagłówka i stopki.


nagłówek (ang. header)

Krótka informacja o dokumencie, znajdująca się na górze każdej jego strony, zawierająca numer strony i np. tytuł całego opracowania (na parzystych, czyli na lewych stronach) oraz tytuł rozdziału (na nieparzystych, czyli na prawych stronach). W edytorstwie nagłówek nazywa się paginą lub żywą paginą.

Na dole strony tekstu znajduje się stopka.

Nagłówek i stopka mogą być automatycznie tworzone i redagowane w edytorze tekstu.

kursywa (ang. italic), pismo pochyłe

Pismo pochyłe. Stosowane do wyróżniania w tekście np. tytułów książek i czasopism, zwrotów w języku obcym (jak w tym leksykonie). Zob. pismo półgrube, pismo proste.

pismo półgrube (ang. bold, boldface)

Pismo pogrubione, tzn. o grubszych znakach. Jest stosowane do składania tytułów, a także często wyróżnia się nim pojęcia definiowane.


pismo proste (ang. roman), antykwa

Pismo, którego czcionki są "prostopadłe" do linii wiersza.

schowek (ang. clipboard), skrytka

W środowisku Windows jest to wydzielone miejsce w pamięci operacyjnej komputera, przeznaczone na tymczasowe przechowywanie porcji informacji. Nowa porcja informacji trafia do schowka po wykonaniu jednej z operacji: Wytnij (Ctrl+X), Kopiuj (Ctrl+C) lub po naciśnięciu klawisza PrtSc (Print Screen).


justowanie tekstu (ang. justification)

Wyrównywanie tekstu w akapicie jednocześnie do lewego i prawego marginesu. W wielu edytorach tekstu jest to jedna z dostępnych operacji wykonywanych na akapitach. Ponieważ każdy wiersz tekstu ma taką samą długość, ale może zawierać różną liczbę znaków, justowanie polega na równomiernym wprowadzaniu do tekstu w wierszu dodatkowych odstępów między wyrazami.

akapit (ang. paragraph), ustęp

Wydzielony fragment tekstu, na ogół zawierający tematycznie wyodrębnioną i spójną całość. Akapit wyróżnia się przez wcięcie jego pierwszego wiersza lub przez większe odstępy przed pierwszym wierszem i po ostatnim wierszu. To hasło składa się z dwóch akapitów.

W akapitach tworzonych przez edytory tekstu nie występują znaki przejścia do następnego wiersza - znak taki jest uważany za koniec akapitu. Edytor tekstu zawiera funkcje umożliwiające opracowanie techniczne całego akapitu, w którym znajduje się kursor tekstowy, np. ustawianie: marginesów, odstępu między wierszami, rodzaju i wielkości czcionki itd. W edytorach można również numerować i wypunktowywać akapity.
Arial

Czcionka bezszeryfowa, czyli bez ozdobników (krótkich kreseczek, kończących główne kreski tworzące litery), używana jako czcionka ekranowa w programach komputerowych. Taką czcionką są pisane m.in. wszystkie teksty wyświetlane przez system Windows. Innymi popularnymi czcionkami, stosowanymi w edytorach tekstu są Courier i Times.


Courier


Czcionka drukarska, w której litery są tej samej szerokości i przypominają kształtem znaki maszyny do pisania. Inaczej zwana pismem nieproporcjonalnym.

To hasło zostało napisane pismem Courier.




Times


Popularna czcionka o dobrej czytelności przy małej wielkości liter. Powstała dla potrzeb angielskiej gazety „Times” stąd jej nazwa.

Jest to przykład czcionki szeryfowej, tzn. takiej, w której litery są zakończone cienkimi, krótkimi kreseczkami. Ten opis jest napisany pismem Times.


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna