Decyzja komisji



Pobieranie 6.95 Mb.
Strona13/37
Data28.04.2016
Rozmiar6.95 Mb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   37






Temat

Statystyka ogólna




1



Serie


Metody




E



DOKUMENT STATYSTYCZNY


SPIS TREŚCI
Nr strony

Wprowadzenie 5


Porównanie między poziomami NUTS 8
Obszar regionów 9
Populacja regionów 9

Wykaz nazw i kodów Mapy

EUR15 NUTS poziom 0 - ....................................................... 10


EUR15 NUTS poziom 1 - ....................................................... 11
Belgique / België 13 ...................................................... 14
Danmark 16 ...................................................... 17
Deutschland 19 ...................................................... 29
Ellada 34 ..................................………….... 36
Espanã 38 ................................…………...... 40
France 43 .............................…………......... 46
Ireland 48 .................................…………..... 49
Italia 51 ...................................................... 54
Luxembourg 57 ...................................................... 14
Nederland 59 ...................................................... 60
Österreich 63 ...................................................... 64
Portugal 67 ...................................................... 68
Suomi / Finland 71 ...................................................... 72
Sverige 75 ...............................…………....... 76
United Kingom 78 ...................................................... 80
Załącznik 82

WPROWADZENIE

Nomenklatura Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NUTS) została ustanowiona przez Eurosat dla zapewnienia prostego jednolitego podziału jednostek terytorialnych w celu opracowywania statystyk regionalnych dla Unii Europejskiej.


Chociaż NUTS jako taka nie posiada żadnej mocy prawnej, od 1988 r. była używana w prawodawstwie wspólnotowym (rozporządzenie Rady (EWG) nr 2052/88 w sprawie zadań Funduszy Strukturalnych: Dz.U. L 185 z dnia 15 lipca 1988 r.).
Po wprowadzeniu do Unii trzech nowych Państw Członkowskich (Austrii, Finlandii, Szwecji), niniejsza wersja uwzględnia zmiany administracyjne, które miały miejsce od ostatniej publikacji NUTS w marcu 1992 r.:


  • całkowitą zmianę na poziomie 3 w przypadku „Länder” byłych Niemiec Wschodnich;




  • utworzenie dziesiątej „province” w Belgii. Brabant została podzielona na Brabant Wallon i Vlaams Brabant, zaś Bruksela została oddzielona od „province” Brabant. Umożliwia to ostatecznie uzyskanie całkowicie zhierarchizowanej struktury w nomenklaturze belgijskiej;




  • podział Irlandii zmieniono z dziewięciu „planning regions” na osiem „regional authority regions”. Trzy „planning regions” North East, Donegal i North West zostały połączone w jeden region: Border. „Planning region” East jest podzielony na Dublin i Mid - West;




  • we Włoszech sześć „provincie” zostało podzielone na dwie: Vercelli, Novarra, Como, Milano, Forli i Firenze. „Provincie” Catanzaro została podzielona na trzy.

Ponadto dokonano pewnej liczby zmian w kodzie. Jego struktura pozostaje niezmieniona, ale pierwsze dwa znaki, poprzednio R1, R2,... zostały zastąpione przez kod ISO Alpha 2. System kodowania został również zmodyfikowany w taki sposób, że gdy kody wybierane są w sposób numerycznie rosnący poszczególne elementy nomenklatury przedstawiane są w kolejności wymaganej przez Państwa Członkowskie.


Mapy w tym dokumencie mają na celu umożliwienie czytającemu zlokalizowanie regionów; pokazane granice regionów są jedynie czysto indykatywne. Zastosowana skala może się różnić w zależności od kraju.
Ponieważ kilka regionów posiada tą samą nazwę, wprowadzono rozróżnienie dodając do każdego z nich skrót kraju.
Pewne regiony NUTS pojawiają się na kilku poziomach (przykład: Luksemburg występuje jako kraj i jako poziom 1, 2 i 3). W tym przypadku przyporządkowuje się tylko jeden kod. Dla łatwiejszego wyboru regionów na określonym poziomie, ich nazwy są powtórzone w kolumnach odpowiadających poziomowi, do którego należą. Załącznik I zawiera wykaz tych regionów.
PODSTAWOWE ZASADY
Nomenklatura NUTS została stworzona i rozbudowana zgodnie z następującymi zasadami:
a. NUTS preferuje podział instytucjonalny.
Różne kryteria mogą być przyjęte w podpodziale terytorium kraju na regiony. Są one normalnie rozdzielone według kryteriów normatywnych i analitycznych:
regiony normatywne są wyrazem woli politycznej; ich granice są ustalone według przydzielonych zadań dla społeczności terytorialnych, zgodnie w wielkością zaludnienia niezbędną dla realizacji tych zadań sprawnie i ekonomicznie, uwzględniając czynniki historyczne, kulturowe i inne;
regiony analityczne (funkcjonalne) są określone stosownie do wymogów analitycznych; grupują one razem strefy stosując kryterium geograficzne (np. szerokość lub rodzaj gleby) lub kryterium socjo - ekonomiczne (np. jednolitość, komplementarność lub biegunowość gospodarek regionalnych).
Ze względów praktycznych w celu wykorzystywania dostępnych danych i realizowania polityki regionalnej, nomenklatura NUTS została pierwotnie oparta na podziale instytucjonalnym, wciąż obowiązującym w Państwach Członkowskich (kryterium normatywne).
b. NUTS preferuje jednostki regionalne o charakterze ogólnym.
Jednostki terytorialne wyróżniające się ze względu na szczególne obszary działalności (regiony górnicze, regiony z rozwiniętą siecią kolejową, regiony rolnicze, regiony rynku siły roboczej itd.) mogą czasami być stosowane w pewnych Państwach Członkowskich.
NUTS wyłącza specjalne jednostki terytorialne i jednostki lokalne na rzecz jednostek regionalnych o charakterze ogólnym.
c. NUTS tworzy pięciopoziomową hierarchiczną klasyfikację (trzy poziomy regionalne i dwa poziomy lokalne).
Ponieważ jest to klasyfikacja hierarchiczna, NUTS wprowadza podpodział każdego Państwa Członkowskiego na pełną ilość regionów NUTS 1, z których każdy zostaje dalej podzielony na pełną ilość regionów NUTS 2 i tak dalej.
Na poziomie regionalnym (bez uwzględniania gmin), struktura administracyjna Państw Członkowskich na ogół składa się z dwóch głównych poziomów regionalnych (Länder i Kreise w Niemczech, régions i départaments we Francji, Comunidades autonomas i provincias w Hiszpanii, standard regions i counties w Zjednoczonym Królestwie, regioni i provincie we Włoszech, itd.).
Grupowanie porównywalnych jednostek na każdym poziomie NUTS pociąga za sobą tworzenie dla każdego Państwa Członkowskiego dodatkowych poziomów regionalnych w stosunku do dwóch głównych poziomów, określonych powyżej. Dlatego te dodatkowe poziomy odpowiadają mniej istotnej lub nawet nieistniejącej strukturze administracyjnej, zaś ich poziom klasyfikacji waha się w obrębie pierwszych 3 poziomów NUTS, co w całości zależy od Państwa Członkowskiego: NUTS 1 w przypadku Francji, Włoch, Grecji i Hiszpanii, NUTS 2 w przypadku Niemiec i Zjednoczonego Królestwa, NUTS 3 w przypadku Belgii, itd.
WNIOSKI
Nomenklatura NUTS służy jako odniesienie:
a) dla gromadzenia, rozwoju i harmonizowania wspólnotowej statystyki regionalnej:
w latach siedemdziesiątych NUTS stopniowo zastępowała specjalne podziały wykorzystywane w różnych dziedzinach statystycznych (regiony rolnicze, regiony transportowe, itd.) i na bazie NUTS rozwinięto regionalne oceny ekonomiczne i zdefiniowano regionalne przekroje badań wspólnotowych.
b) dla socjo - ekonomicznych analiz regionów:
w tym samym czasie, kiedy ustanowiono współzależność między regionami pod względem wielkości, NUTS także określiła kilka poziomów analitycznych. Konferencja brukselska z 1961 r. w sprawie gospodarki regionalnej, zorganizowana przez Komisję stwierdziła, że NUTS 2 (regiony bazowe) stanowi ramy na ogół wykorzystywane przez Państwa Członkowskie w celu prowadzenia ich polityki regionalnej i jest dlatego właściwym poziomem dla prowadzenia analiz problemów regionalno - krajowych, podczas gdy NUTS 1 (główne socjo - ekonomiczne regiony grupujące regiony bazowe) powinny być używane do analizowania wspólnotowych problemów regionalnych, takich jak „wpływ unii celnej i integracji gospodarczej na obszary o jeden poziom niższe od obszarów na poziomie krajowym”. NUTS 3, który w szerokim znaczeniu składa się z regionów będących zbyt małymi dla przeprowadzania kompleksowych analiz ekonomicznych, może być używany do wypracowywania specjalnych diagnoz lub do wskazywania konieczności podejmowania środków regionalnych.
c) dla kształtowania wspólnotowej polityki regionalnej:
do celów oceny prawa do ubiegania się o pomoc z Funduszy Strukturalnych, regiony opóźnione w rozwoju (regiony objęte celem 1) i regiony północne, których gęstość zaludnienia jest niezwykle niska (regiony objęte celem 6) zostały sklasyfikowane jako poziom NUTS 2.
Obszary kwalifikujące się do innych priorytetowych celów zostały głównie sklasyfikowane jako poziom NUTS 3.
Okresowe sprawozdania na temat sytuacji socjalnej i ekonomicznej oraz rozwoju regionów Wspólnoty, które Komisja jest zobowiązana do przygotowania, co trzy lata, zgodnie z art. 8 rozporządzenia Rady (EWG) nr 4254/88 dotyczącego Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, były do tej pory opracowywane głównie na poziomie NUTS 2.
GŁÓWNE CECHY
Obecna nomenklatura NUTS dzieli terytorium gospodarcze Unii Europejskiej2 na 77 regionów na poziomie NUTS 1, 206 regionów na poziomie NUTS 2 i 1,031 regionów na poziomie NUTS 3. Na poziomie lokalnym, poziom NUTS 4 jest jedynie określony dla następujących krajów: Finlandia, Grecja, Irlandia, Luksemburg, Portugalia i Zjednoczone Królestwo. Poziom NUTS 5 składa się z 98,433 gmin i ich odpowiedników.
Niezależnie od celu zapewnienia, że regiony o porównywalnej wielkości znajdują się na tym samym poziomie, każdy poziom ciągle obejmuje regiony, które różnią się bardzo pod względem obszaru, zaludnienia, znaczenia ekonomicznego lub władz administracyjnych. Ta heterogeniczność na poziomie Wspólnoty jest często jedynie odbiciem sytuacji istniejącej na poziomie Państwa Członkowskiego.
Pod względem powierzchni, największe regiony są położone w Szwecji i Finlandii:


  • Manner - Suomi (Finlandia kontynentalna)3 na poziomie NUTS 1 o powierzchni 336,600 km²;




  • Övre Norrland (SE): 154,310 km², Pohjois – Suami (FI): 136,070 km² na poziomie NUTS 2;




  • Lappi (FI): 98,940 km², Norrbottens län (SE): 98,910 km², Västerbottens län (SE): 55,400 km² na poziomie NUTS 3.

Pod względem zaludnienia są również widoczne różnice między regionami:




  • na poziomie NUTS 1, południowo - wschodnia Anglia i Nordrhein - Wesfalen mają najwięcej mieszkańców (17 000 000 każdy), z drugiej strony Åland (25 000 mieszkańców) jest najsłabiej zaludnionym spośród regionów na poziomie NUTS 1.




  • na poziomie NUTS 2, Île de France i Lombardia mają odpowiednio 10 i 9 milionów mieszkańców, podczas gdy 16 regionów (większość z nich to regiony peryferyjne lub wyspy) mniej niż 300 000 mieszkańców: Åland, Burgenland, Flevoland, Guyane, Ceuta y Mellila, Valle d’Aosta, Belgian Luxembourg, La Rioja, Corse, Açores, Madeira, Highlands i Islands i cztery regiony greckie.




  • na poziomie NUTS 3, Greater Londyn, Berlin, hiszpańskie prowincje Madrid i Barcelona, włoskie prowincje Milano, Roma i Napoli i grecki nomos Attiki wszystkie mają ponad 3 miliony mieszkańców, podczas gdy szereg regionów na poziomie NUTS 3 w Niemczech, Belgii, Austrii, Finlandii i Grecji posiada zaludnienie poniżej 50 000.

Poniższe tabele pokazują największe, najmniejsze i średnie obszary i zaludnienie na trzech poziomach NUTS, w każdym Państwie Członkowskim i w Unii Europejskiej jako całości.


PRZEDSTAWIENIE
Niniejsza publikacja zawiera jedynie trzy pierwsze poziomy NUTS. Pełna nomenklatura znajduje się na dyskietce. Zawiera ona kody wspólnotowe, kody krajowe i identyfikatory pięciu poziomów określonych w tym dokumencie.
Biuro informacyjne Eurosat z przyjemnością prześle dyskietkę na życzenie:




1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   ...   37


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna