Decyzja komitetu wykonawczego



Pobieranie 0.96 Mb.
Strona1/11
Data03.05.2016
Rozmiar0.96 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11
DECYZJA KOMITETU WYKONAWCZEGO
z dnia 28 kwietnia 1999 r.
w sprawie ostatecznych wersji Wspólnego Podręcznika i Wspólnych Instrukcji Konsularnych
(SCH/Com-ex (99) 13)

KOMITET WYKONAWCZY,


uwzględniając art. 132 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen,
uwzględniając również art. 3, 5, 6, 7, 8, 11, 12, 17, 18 i 25 wymienionej Konwencji z jednej strony, oraz jej art. 9 i 17 z drugiej strony,
a także mając na uwadze, co następuje:
w interesie wszystkich Państw Schengen leży ujednolicenie reguł wydawania wiz w ramach wspólnej polityki w zakresie przepływu osób, w celu uniknięcia możliwych negatywnych następstw w odniesieniu do wjazdu na terytorium Państw Schengen i bezpieczeństwa wewnętrznego,
kierując się dążeniem do poszerzenia obecnych pozytywnych doświadczeń w stosowaniu Wspólnych Instrukcji Konsularnych oraz w celu dalszej harmonizacji procesu wydawania wiz,
kierując się zasadą solidarności między Państwami Schengen,
PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DECYZJĘ:
I. 1. Poprawiona wersja Wspólnych Instrukcji Konsularnych (dodatek 1*) i załączniki do nich, i
2. Poprawiona wersja Wspólnego Podręcznika (dodatek 2**) i załączniki do niego
zostają niniejszym przyjęte.
Następujące zmiany zostały uwzględnione przy sporządzaniu tych wersji: zmiany do załączników 1, 2, 3, 5, 7, 9, 10, 12 i 15 do Wspólnych Instrukcji Konsularnych oraz odpowiadających załączników 5, 5A, 14B 10, 6B, 6C i 14A do Wspólnego Podręcznika.


  1. Dokumenty odnoszące się do poprzednich wersji Wspólnych Instrukcji Konsularnych, Wspólnego Podręcznika oraz załączników do nich, wymienione w dodatku 3, tracą moc z dniem przyjęcia poprawionej wersji.

III. Dokument odnoszący się do reprezentacji w związku z wydawaniem wiz, jest załączony do celów informacyjnych w dodatku 4***.


IV. Niniejsza decyzja wchodzi w życie z dniem jej przyjęcia.

Luksemburg, dnia 28 kwietnia 1999 r.


C. H. SCHAPPER


Przewodniczący
Dodatek 1
WSPÓLNE INSTRUKCJE KONSULARNE DLA MISJI DYPLOMATYCZNYCH I URZĘDÓW KONSULARNYCH
SPIS TREŚCI
I. Przepisy ogólne
1. Zakres
2. Definicje i kategorie wiz
2.1 Wizy jednolite
2.1.1. Wizy lotniskowe
2.1.2. Wizy tranzytowe
2.1.3. Wizy krótkoterminowe lub wizy podróżne: wielokrotne wizy wjazdowe
2.1.4. Wizy grupowe
2.2 Wizy długoterminowe
2.3 Wizy o ograniczonej ważności terytorialnej
2.4 Wizy wydawane na granicy
II. Właściwa misja dyplomatyczna lub urząd konsularny
1. Określenie państwa właściwego
1.1 Państwo właściwe do rozpatrzenia wniosku
1.2 Państwo reprezentujące państwo właściwe
2. Wnioski o wizę wymagające konsultacji z krajowym organem centralnym lub z organem centralnym innej Umawiającej się Strony lub innych Umawiających się Stron, zgodnie z art. 17 ust. 2.
2.1 Konsultacje z krajowym organem centralnym
2.2 Konsultacje z organem centralnym innej Umawiającej się Strony lub innych Umawiających się Stron
2.3 Procedura konsultacji w ramach systemu reprezentacji
3. Wnioski o wizę złożone przez nierezydentów
4. Upoważnienie do wydawania wiz jednolitych
III. Wszczęcie procedury rozpatrywania wniosku
1. Formularz wniosku wizowego – liczba formularzy wniosków
2. Dokumenty dołączane do wniosku
3. Gwarancje pokrycia kosztów powrotu i pobytu
4. Rozmowy osobiste z wnioskodawcami
IV. Podstawa prawna
V. Rozpatrywanie wniosków i podjęcie decyzji
Podstawowe kryteria przy rozpatrywaniu wniosku
1. Rozpatrywanie wniosku wizowego
1.1. Sprawdzanie wniosku wizowego
1.2. Sprawdzanie tożsamości wnioskodawcy
1.3. Sprawdzenie dokumentu podróży
1.4. Sprawdzanie innych dokumentów zależnie do wniosku
- Dokumenty towarzyszące dotyczące celu podróży
- Dokumenty towarzyszące dotyczące kosztów transportu i powrotu
- dokumenty towarzyszące dotyczące środków utrzymania
- Dokumenty towarzyszące dotyczące zakwaterowania
- Inne dokumenty wymagane w miarę potrzeby
1.5 Ocena „dobrej wiary” wnioskodawcy
2. Procedura podejmowania decyzji przy rozpatrywaniu wniosków o wizę
2.1 Wybór kategorii wizy i liczby wjazdów
2.2 Odpowiedzialność administracyjna organu prowadzącego czynności


    1. Procedura przewidziana w przypadku gdy wymagane są wcześniejsze konsultacje z organami centralnymi innych Umawiających się Stron

a) Procedura


b) Przesyłanie wniosków krajowemu organowi centralnemu
c) Informacje przesyłane organowi centralnemu
d) Przesyłanie wniosków między organami centralnymi
e) Termin udzielenia odpowiedzi: przedłużenie
f) Decyzja oparta na wyniku konsultacji
g) Przekazanie dokumentów szczególnych
2.4 Odmowa rozpatrzenia wniosku, odmowa wydania wizy
3. Wizy o ograniczonej ważności terytorialnej
VI. Wypełnianie naklejki wizowej
1. Miejsce wpisów wspólnych – (SEKCJA 8)
1.1. Rubryka „WAŻNA W”
1.2. Rubryka „od ... do
1.3. Rubryka „Liczba wjazdów
1.4. Rubryka „Czas pobytu ... dni
1.5. Rubryka „WYDANA w … dnia …”
1.6. Rubryka „Numer paszportu
1.7. Rubryka „Kategoria wizy
2. Miejsce na wpisy krajowe („UWAGI”) (sekcja 9)
3. Miejsce na stempel misji lub urzędu wydającego wizę (sekcja 4)
4. Miejsce odczytu elektronicznego (sekcja 5)
5. Inne aspekty odnoszące się do wydawania wiz
5.1 Podpisanie wizy
5.2 Unieważnienie już wypełnionej naklejki wizowej
5.3 Umieszczenie naklejki wizowej w paszporcie
5.4 Paszporty i dokumenty podróży, w których mogą być umieszczane wizy jednolite
VII. Administracyjne zarządzanie i organizacja
1. Organizacja sekcji wiz
2. Przechowywanie
3. Rejestry wiz
4. Opłaty naliczane za wydanie wizy
VIII. Współpraca konsularna na poziomie lokalnym
1. Zarys współpracy konsularnej na poziomie lokalnym
2. Unikanie wniosków wielokrotnych lub wniosków złożonych bezpośrednio po odrzuceniu
3. Ocena „dobrej wiary” wnioskodawcy
4. Wymiana danych statystycznych

ZAŁĄCZNIKI DO WSPÓLNYCH INSTRUKCJI KONSULARNYCH W SPRAWIE WYDAWANIA WIZ
1. - Wspólny wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu we wszystkich Państwach Schengen
- Uaktualniony wykaz państw, których obywatele są zwolnieni z obowiązku wizowego we wszystkich Państwach Schengen
- Uaktualniony wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi wizowemu jedynie w niektórych Państwach Schengen
2. Przepisy regulujące przepływ posiadaczy paszportów dyplomatycznych, urzędowych i służbowych oraz listów żelaznych, które niektóre międzynarodowe organizacje międzyrządowe wydają swoim urzędnikom.
3. Wykaz państw, których obywatele podlegają obowiązkowi posiadania wizy lotniskowej, w przypadku gdy posiadacze dokumentów podróży wydanych przez te państwa podlegają również temu obowiązkowi wizowemu.
4. Wykaz dokumentów uprawniających do wjazdu bez wizy.
5. Wykaz wniosków o wydanie wizy wymagających wcześniejszych konsultacji z organami centralnymi, zgodnie z art. 17 ust. 2.
6. Lista konsulów honorowych, którzy w przypadkach wyjątkowych są tymczasowo upoważnieni do wydawania wiz.
7. Ustalane corocznie przez organy krajowe kwoty referencyjne uprawniające do przekroczenia granicy.
8. Jednolity wzór naklejki wizowej oraz informacje dotyczące ich specyfikacji technicznej oraz zabezpieczeń.
9. Wpisy, których Umawiające się Strony dokonują, w miarę potrzeby, w rubryce „uwagi”.
10. Instrukcje w sprawie dokonywania wpisów w rubryce odczytu elektronicznego.
11. Kryteria dotyczące dokumentów podróży, w których mogą być umieszczane wizy
12. Naliczane opłaty (w euro), za wydanie wizy jednolitej.
13. Wytyczne dotyczące wypełniania naklejki wizowej.
14. Zasady i procedury regulujące informacje przesyłane przez Umawiające się Strony podczas wydawania wiz o ograniczonej ważności terytorialnej, podczas unieważniania, uchylania lub ograniczania okresu ważności wiz jednolitych oraz w przypadku wydawania krajowych zezwoleń na pobyt.
15. Wzór sporządzonego przez Umawiające się Strony jednolitego formularza potwierdzającego zaproszenie, zakwaterowanie oraz pokrycie kosztów związanych z pobytem.
WSPÓLNE INSTRUKCJE
dla misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych Umawiających się Stron Konwencji z Schengen
WARUNKI REGULUJĄCE WYDAWANIE wiz jednolitYCH ważnYCH na terytorium WSZYSTKICH UMAWIAJĄCYCH SIĘ STRON
I. Przepisy ogólne
1. Zakres
Następujące wspólne postanowienia oparte na postanowieniach rozdziału 3 (sekcja 1 i 2) Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., zawartego między Rządami Państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej o stopniowym znoszeniu kontroli na wspólnych granicach (zwanej dalej „Konwencją”), podpisaną w Schengen dnia 19 czerwca 1990 r., do której następnie przystąpiły Włochy, Hiszpania, Portugalia, Grecja i Austria, stosuje się w odniesieniu do rozpatrywania wniosków wizowych na pobyt nieprzekraczający trzech miesięcy, w tym wizy tranzytowe, obowiązujące na terytorium wszystkich Umawiających się Stron****.
Wizy na pobyt przekraczający trzy miesiące są wizami krajowymi i uprawniają posiadacza jedynie do przebywania na terytorium danego państwa. Jednakże, takie wizy umożliwiają ich posiadaczom przejazd przez terytorium innych Umawiających się Stron w celu udania się na terytorium Umawiającej się Strony, która wydałą wizę, chyba że nie spełniają oni warunków wjazdu określonych w art. 5 ust. 1 lit. a), d) i e) lub znajdują się na krajowej liście wpisów do celów odmowy wjazdu Umawiającej się Strony przez której terytorium chcą przejechać.
2. Definicje i kategorie wiz
2.1 Wizy jednolite
Wizy jednolite są zezwoleniami lub decyzjami wydanymi w formie naklejki umieszczonej przez Umawiającą się Stronę w paszporcie, dokumencie podróży lub innym dokumencie uprawniającym posiadacza do przekroczenia granicy. Wiza jednolita uprawnia cudzoziemców podlegających obowiązkowi wizowemu, do stawienia się na granicy zewnętrznej Umawiającej się Strony, która wydała wizę lub na innej Umawiającej się Strony i stosownie do kategorii wizy, do wnioskowania o przejazd lub pobyt, o ile inne warunki wjazdu lub przejazdu zostały spełnione. Posiadanie wizy jednolitej nie gwarantuje automatycznego prawa wjazdu.
2.1.1 Wizy lotniskowe
Wiza lotniskowa uprawnia cudzoziemców podlegających obowiązkowi posiadania takiej wizy, do przebywania w trakcie międzylądowania, części przelotu lub lotów międzynarodowych, w międzynarodowej strefie tranzytowej portu lotniczego, nie uprawnia jednak na właściwy wjazd na terytorium danego państwa. Wymóg posiadania takiego rodzaju wizy jest wyjątkiem wobec ogólnego prawa przejazdu bez wizy przez wyżej wymienione międzynarodowe obszary tranzytowe.
Obywatele państw wymienionych w załączniku 3 oraz osoby, które niekoniecznie są obywatelami tych państw, ale posiadają dokumenty podróży wydane przez ich organy, mają obowiązek posiadania tego rodzaju wizy.
Zwolnienia z obowiązku posiadania wizy lotniskowej określone są w sekcji III załącznika 3.
2.1.2. Wizy tranzytowe
Wiza ta uprawnia cudzoziemców podróżujących z jednego państwa trzeciego do innego państwa trzeciego, do przejazdu przez terytorium Umawiających się Stron.
Wiza ta uprawnia posiadacza do przejazdu jedno, dwu, lub wyjątkowo także wielokrotnego, pod warunkiem, że czas trwania każdego z nich nie przekracza pięciu dni.
2.1.3. Wizy krótkoterminowe lub wizy podróżne - wielokrotne wizy wjazdowe
Wiza ta uprawnia cudzoziemców ubiegających się o wjazd na terytorium Umawiających się Stron w celu innym niż imigracja, do jednego lub wielu pobytów, których czas trwania nie przekracza trzech miesięcy w ciągu pół roku od daty pierwszego wjazdu. Zgodnie z ogólną regułą, wiza ta może zostać wydana na jeden lub wiele wjazdów.
W przypadku niektórych cudzoziemców, którzy często muszą podróżować do jednego lub wielu Państw Schengen, na przykład w celach służbowych, mogą zostać wydane wizy krótkoterminowe na kilka pobytów, pod warunkiem, że łączny czas trwania tych pobytów nie przekracza trzech miesięcy w ciągu pół roku. Okres ważności takiej wielokrotnej wizy wjazdowej może wynosić jeden rok lub wyjątkowo ponad rok dla niektórych kategorii osób (patrz V 2, 2.1)
2.1.4 Wizy grupowe
Jest to wiza tranzytowa lub uprawniająca do pobytu nieprzekraczającego trzydziestu dni, która może zostać umieszczona w paszporcie zbiorowym - o ile przepisy prawa krajowego nie stanowią inaczej - wydawana grupie cudzoziemców, utworzonej przed podjęciem decyzji odbycia podróży i której członkowie podczas wjazdu i pobytu oraz wyjazdu z terytorium Umawiających się Stron stale podróżują jako grupa.
Wizy grupowe mogą być wydawane grupie co najmniej 5 i najwyżej 50 osób. Osoba kierująca grupą posiada własny paszport i w razie potrzeby, wizę indywidualną.
2.2. Wizy długoterminowe
Wizy na pobyt przekraczający trzy miesiące są wizami krajowymi wydanymi przez jedną z Umawiających się Stron zgodnie ze jej prawem krajowym.
Jednakże, wizy takie są równorzędne wizom tranzytowym jednolitym i umożliwiają posiadaczowi podróż na terytorium Umawiającej się Strony, która wydała wizę, pod warunkiem, że trwa ona nie dłużej niż 5 dni licząc od dnia pierwszego wjazdu oraz, że posiadacz wizy spełnia wymagane warunki wjazdu i nie figuruje na krajowej liście wpisów do celów odmowy wjazdu Umawiającej się Strony lub Stron, przez których terytorium zamierza przejechać (patrz załącznik 4).
2.3. Wizy o ograniczonej ważności terytorialnej
Wiza ta jest umieszczana w paszporcie, dokumencie podróży lub innym dokumencie uprawniającym posiadacza do przekroczenia granicy, w wyjątkowych przypadkach i uprawnia wyłącznie do pobytu na terytorium jednego lub kilku Umawiających się Stron, pod warunkiem, że wjazd i wyjazd odbywają się przez terytorium tego lub tych Umawiających się Stron (patrz V 3).
2.4. Wizy wydawane na granicy *****
II. WŁAŚCIWA MISJA DYPLOMATYCZNA LUB URZĄD KONSULARNY
Cudzoziemiec podlegający obowiązkowi wizowemu (załącznik 1), który zamierza wjechać na terytorium Umawiającej się Strony, jest zobowiązany zwrócić się do sekcji wiz właściwej misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego.
1. Określenie państwa właściwego


    1. Państwo właściwe do rozpatrzenia wniosku

Do rozpatrywania wniosków o wydanie krótkoterminowych lub tranzytowych wiz jednolitych właściwe są:


a) - Umawiająca się Strona, na której terytorium znajduje się ostateczny lub główny cel podróży. W żadnym przypadku terytorium Umawiającej się Strony, przez które przebiega tranzyt, nie może być uważane za główny cel podróży.
Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, do których wniosek został wniesiony, określają w zależności od przypadku, która Umawiająca się Strona jest głownym celem podróży, uwzględniając w swojej ocenie wszystkie okoliczności, w szczególności cel stojący za wizytą, trasę podróży oraz czas trwania wizyty lub wizyt. Przy sprawdzaniu tych kryteriów, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny opierają się głównie na dokumentach towarzyszących przedłożonych przez wnioskodawcę.
- Jeżeli jeden lub więcej celów podróży stanowi bezpośredni powód lub uzupełnienie innego celu podróży, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny opiera się głównie na zasadniczym celu podróży.
- Jeżeli żaden cel podróży nie stanowi bezpośredniego powodu lub uzupełnienia innego celu podróży, misja dyplomatyczna lub urząd konsularnyopiera się głównie na najdłuższym okresie pobytu (a przy równych okresach pobytu, Umawiającą się Stronę, na terytorium której ma miejsce pierwszy pobyt).
b) - Umawiająca się Strona pierwszego wjazdu, jeżeli Umawiająca się Strona będąca celem podróży, nie może zostać ustalona.
Umawiającą się Stroną pierwszego wjazdu jest państwo, przez którego granicę zewnętrzną wnioskodawca po kontroli jego dokumentów wjeżdża na obszar Państw Schengen.
- Jeżeli Umawiająca się Strona pierwszego wjazdu nie wymaga posiadania wizy, nie jest ona zobowiązana do wydawania wizy; może ona jednak uczynić to dobrowolnie za zgodą wnioskodawcy; w innym przypadku odpowiedzialność jest przeniesiona na pierwszą, będącą celem podróży bądź tranzytu Umawiającą się Stronę nakładającą obowiązek wizowy.
- Do rozpatrywania wniosków i wydawania wiz o ograniczonej ważności terytorialnej (ograniczonej do terytorium jednej Umawiającej się Strony lub do terytorium Państw Beneluksu) właściwa jest Umawiająca się Strona lub Strony zainteresowane.
1.2 Państwo reprezentujące państwo właściwe
a) Jeżeli państwo właściwe nie posiada misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego w danym państwie, wiza jednolita może zostać wydana przez misję lub urząd Umawiającej się Strony, która reprezentuje interesy państwa właściwego. Wiza wydawana jest w imieniu reprezentowanej Umawiającej się Strony i za jej uprzednią zgodą oraz, w miarę potrzeby, po konsultacji między organami centralnymi. Jeżeli jedno z państw Beneluksu posiada misję dyplomatyczną lub urząd konsularny w danym państwie, automatycznie reprezentuje ono pozostałe państwa Beneluksu.
b) Jeżeli misja dyplomatyczna lub urząd konsularny państwa właściwego ma swoją siedzibę w stolicy danego państwa, lecz nie ma w rejonie, gdzie został złożony wniosek, a jedna lub kilka Umawiających się Stron posiada w tym rejonie misję lub urząd, to w wyjątkowych przypadkach i jedynie w państwach o dużym obszarze geograficznym, wizy mogą być wydawane przez inną Umawiającą się Stronę reprezentującą państwo właściwe, o ile zawarta została odrębna umowa o reprezentacji między tymi dwoma Umawiającymi się Stronami. Wydawanie wiz w takim przypadku odbywa się zgodnie z warunkami określonymi w tej umowie.
c) Zgodnie z przepisami zawartymi w lit. a) i b) w każdym przypadku do ubiegającego się o wizę należy decyzja, czy zwrócić się do misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego reprezentującego państwo właściwe, czy do przedstawicielstwa państwa właściwego.
d) Podgrupa robocza ds. wiz sporządza zestawienie przyjętych umów o reprezentacji i systematycznie je uaktualnia.
e) Procedura wydawania wiz Schengen w państwach trzecich, w których nie wszystkie Państwa Schengen są reprezentowane, w odniesieniu do art. 30 ust. 1 lit. a) Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen, oparta jest na następujących zasadach:


  • Reguły dotyczące reprezentacji stosuje się do rozpatrywania wniosków o jednolite wizy lotniskowe, wizy tranzytowe oraz wizy krótkoterminowe wydawane zgodnie z Konwencją z Schengen oraz ze Wspólnymi Instrukcjami Konsularnymi. Państwo reprezentujące jest zobowiązane stosować przepisy Wspólnych Instrukcji Konsularnych z taką samą starannością i równie szybko jak przy wydawaniu własnych wiz tego samego rodzaju i na ten sam okres ważności.




  • Z wyjątkiem wyraźnych przepisów umów dwustronnych, reguły dotyczące reprezentacji nie mają zastosowania do wiz wydawanych w związku z pracą zarobkową lub inną aktywnością, dla których wymagane jest wcześniejsze wydanie zezwolenia przez państwo, na którego terytorium mają one być wykonywane. Wnioskodawca musi skontaktować się z akredytowanym urzędem konsularnym państwa, w którym wykonywana ma być taka działalność.




  • Państwa Schengen nie są zobowiązane do zapewnienia tego, aby były reprezentowane w każdym państwie trzecim w zakresie wydawania wiz. Mogą one postanowić, że w określonych państwach trzecich wnioski wizowe lub wnioski o wizę określonego rodzaju, muszą być składane w stałym urzędzie konsularnym lub misji dyplomatycznej w kraju będącym głównym celem podróży.




  • Ocena zagrożenia nielegalną imigracją podczas wnioskowania o wizę pozostaje w wyłącznej gestii misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych.

- Państwa reprezentowane przejmują właściwość w zakresie wniosków o azyl składanych przez posiadaczy wiz, których naklejka wizowa wyraźnie wskazuje, że zostały one wydane przez państwo reprezentujące w imieniu państwa właściwego.




  • W przypadkach wyjątkowych, w umowach dwustronnych może zostać złożone zastrzeżenie, zgodnie z którym wnioski wizowe niektórych kategorii cudzoziemców przekazywane są przez państwo reprezentujące organom państwa reprezentowanego będącego głównym celem podróży, lub przekazywane są do stałej placówki konsularnej tego państwa. Dane kategorie cudzoziemców muszą być ustalone pisemnie (w miarę potrzeby dla każdej misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego). Przyjmuje się, że wydanie wizy następuje za upoważnieniem państwa reprezentowanego, zgodnie z art. 30 ust. 1 lit. a) Konwencji z Schengen.




  • Umowy dwustronne mogą być zmieniane z upływem czasu, na podstawie decyzji poszczególnych państw dotyczących wniosków o azyl złożonych w określonym terminie przez posiadaczy wiz wydanych w ramach reprezentacji i na podstawie innych informacji odnoszących się do wydawania wiz. Może zostać również zawarta umowa w sprawie uchylenia reguł dotyczących reprezentacji w przypadku niektórych misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych.




  • System reprezentacji ma zastosowanie wyłącznie w zakresie wydawania wiz. Cudzoziemcy, którzy nie mogą ubiegać się o wizę ze względu na to, że nie są w stanie dostarczyć wystarczających dowodów potwierdzających, że spełniają oni odpowiednie warunki, muszą zostać powiadomieni, że mogą ubiegać się o wizę w stałym urzędzie konsularnym lub misji dyplomatycznej Państwa Schengen będącego głównym celem podróży.




  • Reguły dotyczące reprezentacji mogą zostać doprecyzowywane przez dalszy rozwój oprogramowania umożliwiającego misjom dyplomatycznym oraz urzędom konsularnym, które podjęły się reprezentacji, zasięgać konsultacji organów centralnych państwa reprezentowanego bez większego dodatkowego nakładu pracy.

- Wykaz zawierający reguły dotyczące reprezentacji w odniesieniu do wydawania wiz Schengen w państwach trzecich, w których nie są reprezentowane wszystkie Państwa Schengen, załączony jest do niniejszego dokumentu. Zmiany w wykazie, dokonane w drodze wspólnych porozumień między zainteresowanymi Państwami Schengen, przedkładane są do zapoznania się Grupie Centralnej.


2. Wnioski o wizę wymagające konsultacji z krajowym organem centralnym lub z organem centralnym innej Umawiającej się Strony lub innych Umawiających się Stron, zgodnie z art. 17 ust. 2
2.1 Konsultacje z krajowym organem centralnym
Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny rozpatrujące wniosek, zwracają się organów centralnych o upoważnienie, konsultują się z nimi lub powiadamiają o decyzji jaką planują podjąć w danej sprawie, zgodnie z ustaleniami i terminami przewidzianymi przez prawo krajowe i praktykę. Przypadki wymagające krajowej konsultacji, wymienione są w załączniku 5A.
2.2 Konsultacje z organem centralnym innej Umawiającej się Strony lub innych Umawiających się Stron
Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, do których wniosek został wniesiony, zwracają się o upoważnienie do organu centralnego, który, ze swojej strony przekazuje wniosek do właściwych organów centralnych jednej lub więcej Umawiających się Stron (patrz część V pkt 2 ppkt 2.3). Do czasu zatwierdzenia przez Komitet Wykonawczy ostatecznego wykazu przypadków wymagających wzajemnej konsultacji, zastosowanie ma wykaz dołączony do niniejszych Wspólnych Instrukcji Konsularnych (patrz załącznik 5B).
2.3. Procedura konsultacji w ramach systemu reprezentacji


  1. Jeżeli wnioski wizowe składane są przez obywateli państw wymienionych w załączniku 5C w ambasadzie lub konsulacie Państwa Schengen, które reprezentuje inne Państwo Schengen, konsultuje się je z państwem reprezentowanym.




  1. Informacje wymienione w odniesieniu do wniosków wizowych są takie same jak obecnie wymieniane w ramach konsultacji, zgodnie z załącznikiem 5B. Obowiązkowa rubryka jednakże jest uwzględniona w formularzu dla odniesień dotyczących terytorium państwa reprezentowanego.




  1. Obecne przepisy Wspólnych Instrukcji Konsularnych stosuje się w odniesieniu do terminów, ich przedłużenia i formy odpowiedzi.




  1. Konsultacje przewidziane w załączniku 5B, przeprowadza państwo reprezentowane.

3. Wnioski o wizę złożone przez nierezydentów


Jeżeli wniosek wniesiony jest w państwie, które nie jest państwem stałego zamieszkania wnioskodawcy, a istnieją wątpliwości wobec intencji wnioskodawcy (w szczególności, gdy istnieje ryzyko nielegalnej imigracji), wiza jest wydawana jedynie po konsultacji z misją dyplomatyczną lub urzędem konsularnym państwa stałego zamieszkania wnioskodawcy i/lub z jego organami centralnymi.
4. Upoważnienie do wydawania wiz jednolitych
Jedynie misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne Umawiających się Stron, są upoważnione do wydawania wiz jednolitych, za wyjątkiem przypadków wymienionych w załączniku 6.
III. WSZCZĘCIE PROCEDURY ROZPATRYWANIA WNIOSKU
1. Formularz wniosku wizowego – liczba formularzy wniosków
Cudzoziemiec musi również wypełnić formularz wniosku o wydanie wizy jednolitej.
Przynajmniej jedna kopia wniosku wizowego musi zostać wypełniona w taki sposób, aby mogła zostać wykorzystana przez organy centralne podczas konsultacji. Umawiające się Strony mogą, w zakresie w jakim wymagają tego krajowe procedury administracyjne, żądać kilku kopii wniosku.
2. Dokumenty dołączane do wniosku
Cudzoziemiec musi dołączyć do wniosku następujące dokumenty:
a) ważny dokument podróży, w którym może być umieszczona wiza
b) w miarę potrzeby, dokumenty potwierdzające cel i warunki zamierzonego pobytu.
Jeżeli informacje dostarczone są wystarczające dla misji dyplomatycznych i urzędów konsularnych, aby ustalić, że wnioskodawca działa w dobrej wierze, personel odpowiedzialny z wydawanie wiz, może zwolnić wnioskodawcę z obowiązku przedłożenia dokumentów potwierdzających cel i okoliczności pobytu.
3. Gwarancje pokrycia kosztów powrotu i pobytu
Cudzoziemiec musi zapewnić misję dyplomatyczną lub urząd konsularny, w których złożył wniosek, że dysponuje środkami wystarczającymi na pokrycie kosztów pobytu i powrotu.
4. Rozmowy osobiste z wnioskodawcami
Zgodnie z ogólną zasadą, wnioskodawca jest wzywany na osobistą rozmowę, aby ustnie uzasadnić podstawy swojego wniosku, szczególnie gdy istnieją wątpliwości co do rzeczywistego celu podróży lub zamiaru powrotu do kraju wyjazdu.
Od wyżej wymienionych wymagań można odstąpić w przypadkach gdy wnioskodawca jest osobą powszechnie znaną lub gdy odległość do misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego jest zbyt duża, pod warunkiem, że nie istnieją wątpliwości co do dobrej wiary wnioskodawcy a w przypadku dużych grup, godna zaufania i ciesząca się dobrą renomą instytucja zaręcza za dobrą wiarę członków grupy.
IV. PODSTAWA PRAWNA
Wizy jednolite mogą zostać wydane jedynie gdy spełnione są warunki wjazdu określone w art. 15 i 5 Konwencji. Artykuły te brzmią, jak następuje:
Art. 15
W zasadzie, wizy określone w art. 10 mogą być wydawane wyłącznie, jeżeli cudzoziemiec spełnia warunki wjazdu ustanowione w art. 5 ust. 1 lit. a), c), d) i e).
Art. 5
1. W przypadku pobytu nieprzekraczającego trzech miesięcy, cudzoziemcom spełniającym następujące warunki można zezwolić na wjazd na terytoria Umawiających się Stron:
a) cudzoziemcy ci posiadają ważny dokument lub dokumenty, określone przez Komitet Wykonawczy, upoważniające ich do przekroczenia granicy;
b) cudzoziemcy ci posiadają ważną wizę, o ile jest ona wymagana;
c) cudzoziemcy ci przedstawiają, jeżeli to konieczne, dokumenty uzasadniające cel oraz warunki zamierzonego pobytu oraz posiadają wystarczające środki utrzymania, zarówno na okres zamierzonego pobytu, jak i na powrót do ich kraju pochodzenia lub na tranzyt do państwa trzeciego, w którym na pewno zostaną przyjęci, lub są w stanie nabyć takie środki legalnie;
d) cudzoziemcy ci nie są osobami, w przypadku których wprowadzono wpis do celów odmowy wjazdu;
e) cudzoziemcy ci nie są uważani za zagrożenie dla porządku publicznego, bezpieczeństwa narodowego lub stosunków międzynarodowych którejkolwiek z Umawiających się Stron.
2. Cudzoziemcowi, który nie spełnia wszystkich wyżej wymienionych warunków odmawia się wjazdu na terytoria Umawiających się Stron, chyba że Umawiająca się Strona uzna za niezbędne odstąpienie od powyższej zasady z przyczyn humanitarnych, z uwagi na interes narodowy lub zobowiązania międzynarodowe. W takich przypadkach zezwolenie na wjazd zostanie ograniczone do terytorium zainteresowanej Umawiającej się Strony, która powiadamia o powyższym pozostałe Umawiające się Strony.
Powyższe zasady nie uniemożliwiają zastosowania szczególnych przepisów dotyczących prawa azylu lub przepisów art. 18.
Wiza o ograniczonej ważności terytorialnej może zostać wydana tylko, gdy spełnione są warunki określone w art. 11 ust. 2, art. 14 ust. 1 oraz w art. 16 w połączeniu z art. 5 ust. 2 (patrz V.3).
Art. 11 ust. 2
2. Ustęp 1 nie stanowi przeszkody dla Umawiającej się Strony do wydania nowej wizy, której ważność jest ograniczona do jego terytorium, w ciągu danego okresu sześciu miesięcy, o ile to konieczne.
Art. 14 ust. 1
1. Wiza nie może zostać umieszczona w dokumencie podróży, jeżeli nie jest on ważny w którejkolwiek z Umawiających się Stron. Jeżeli dokument podróży jest ważny jedynie w jednej lub kilku Umawiających się Stronach, umieszczana w nim wiza ogranicza się do danej Umawiającej się Strony lub danych Stron.
Art. 16
Jeżeli Umawiająca się Strona uznaje za niezbędne odstąpienie z jednego z powodów wymienionych w art. 5 ust. 2 od zasady ustanowionej w art. 15, poprzez wydanie wizy cudzoziemcowi, który nie spełnia warunków wjazdu określonych w art. 5 ust. 1, ważność wizy ogranicza się do terytorium powyższej Umawiającej się Strony, która powiadamia o tym także inne Umawiające się Strony.
V. ROZPATRYWANIE WNIOSKÓW I PODJĘCIE DECYZJI
Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny sprawdzają w pierwszej kolejności przedłożone dokumenty (1) i opierają następnie na nich decyzję dotyczącą wniosku wizowego (2):
Podstawowe kryteria przy rozpatrywaniu wniosku
Główne kwestie, które należy mieć na uwadze rozpatrując wnioski to: bezpieczeństwo Umawiających się Stron, walka z nielegalną imigracją oraz inne aspekty dotyczące stosunków międzynarodowych. W zależności od państwa, jedna z kwestii może przeważać nad innymi, ale na żadnym stadium nie można pominąć którejkolwiek z nich.
W zakresie w jakim dotyczy to bezpieczeństwa, wskazane jest sprawdzenie, czy przeprowadzono wszystkie niezbędne kontrole: sprawdzenie w zbiorach danych osób zarejestrowanych w Systemie Informacyjnym Schengen ze względu na zakaz wjazdu oraz konsultacje z organami centralnymi w przypadku krajów podlegających tej procedurze.
Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny przejmują pełną odpowiedzialność za ocenę występowania ryzyka imigracji. Celem badania wniosków jest wykrycie tych wnioskodawców, którzy usiłują wyemigrować na terytorium Umawiających się Stron i osiedlić się tam wykorzystując cele takie jak turystyka, podjęcie nauki, sprawy służbowe, wizyta rodzinna, jako pretekst do wyjazdu. Dlatego, szczególnie czujnym należy być, kiedy ma się do czynienia z „kategoriami podwyższonego ryzyka”, jak bezrobotni, osoby pozbawione stałych źródeł dochodu, itp. Jeżeli istnieją wątpliwości co do autentyczności dokumentów i przedłożonych dokumentów towarzyszących, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny powstrzymują się od wydania wizy.
Przeciwnie natomiast, kontrole są ograniczane, jeżeli wnioskodawca jest osobą cieszącą się zaufaniem i wymieniono tę informacje w ramach współpracy konsularnej.
1. Rozpatrywanie wniosku wizowego
1.1 Sprawdzanie wniosku wizowego
- czas pobytu odpowiada celowi pobytu,
- odpowiedzi na pytania z formularza są kompletne i spójne. Należy dołączyć do formularza zdjęcie wnioskodawcy i w miarę możliwości w formularzu wskazuje się główny cel podróży.
1.2 Sprawdzanie tożsamości wnioskodawcy i sprawdzanie czy wnioskodawca nie został zarejestrowany w Systemie Informacyjnym Schengen „SIS” do celów odmowy wjazdu, lub czy nie stanowi innego zagrożenia (dla bezpieczeństwa), które stanowi podstawę dla odmowy wydania wizy, lub czy z punktu widzenia imigracji wnioskodawca nie stwarza ryzyka ze względu na to, że podczas wcześniejszej wizyty przekroczył zatwierdzony czas pobytu.
1.3 Sprawdzenie dokumentu podróży
- Sprawdzenie prawidłowości dokumentu: powinien być kompletny i nie powinien być ani zmieniany, ani sfałszowany czy podrobiony.
Sprawdzenie ważności terytorialnej dokumentu podróży: powinien być ważny na wjazd na terytorium Umawiających się Stron.
- Sprawdzenie okresu ważności dokumentu podróży; okres ważności dokumentu podróży powinien przekraczać o trzy miesiące okres ważności wizy (art. 13 ust. 2 Konwencji).
- Jednakże, z ważnych powodów humanitarnych, ze względu na interes narodowy, lub z powodu zobowiązań międzynarodowych, istnieje możliwość, w wyjątkowych przypadkach, umieszczania wiz w dokumentach podróży, których okres ważności jest krótszy od okresu określonego w poprzednim akapicie (trzy miesiące), pod warunkiem jednak, że okres ważności dokumentu podróży jest dłuższy niż okres ważności wizy oraz, że gwarancja powrotu nie jest zagrożona.
- Sprawdzenie długości poprzednich pobytów na terytorium Umawiających się Stron.
1.4 Sprawdzanie innych dokumentów zależnie do wniosku
Liczba i rodzaj wymaganych dokumentów towarzyszących zależą od ewentualnego ryzyka nielegalnej imigracji i sytuacji lokalnej (np. czy waluta jest wymienialna) i mogą być różne w zależności od kraju. W zakresie oceny dokumentów towarzyszących misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne Umawiających się Stron mogą poczynić praktyczne ustalenia dostosowane do okoliczności lokalnych.
Dokumenty towarzyszące dotyczą celu podróży, środków transportu i powrotu oraz środków utrzymania i zakwaterowania:
- dokumenty towarzyszące dotyczące celu podróży stanowią np.:
- zaproszenie;
- wezwanie do sądu;
- zorganizowana wycieczka.
- dokumenty towarzyszące dotyczące środków transportu i powrotu stanowią np.:
- bilet powrotny;
- waluta na paliwo lub ubezpieczenie samochodu.
- dokumenty towarzyszące dotyczące środków utrzymania:
Za dowody potwierdzające posiadanie środków utrzymania można uznać: środki pieniężne w walucie wymienialnej, czeki podróżne, czeki wystawione na konto dewizowe, karty kredytowe lub każdy inny dowód potwierdzający, że wnioskodawca dysponuje dewizami.
Poziom środków utrzymania ma być proporcjonalny do czasu i celu pobytu oraz również do kosztów utrzymania w odwiedzanym Państwie lub Państwach Schengen. W tym celu organy krajowe Umawiających się Stron ustalają corocznie kwoty referencyjne wymagane dla przekroczenia granicy (patrz załącznik 7)******.
- dokumenty towarzyszące dotyczące zakwaterowania:
Następujące dowody, między innymi, mogą być uznane za potwierdzające zakwaterowanie:
a) rezerwacja w hotelu lub podobne rezerwacje;
b) dokumenty potwierdzające, że wnioskujący o wizę jest w posiadaniu wystawionych na jego nazwisko umowy najmu, lub tytułu własności potwierdzającego posiadanie własności nieruchomości na terytorium państwa, które zamierza odwiedzić;
c) Jeżeli cudzoziemiec oświadcza, iż będzie zakwaterowany w domu osoby prywatnej lub w instytucji, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny sprawdzają, czy cudzoziemiec rzeczywiście będzie tam zakwaterowany:
- zarówno przez kontrolę za pośrednictwem organów krajowych, jeżeli taka kontrola jest konieczna;
- albo na podstawie przedłożonego przez wnioskodawcę zaświadczenia o zakwaterowaniu, które sporządzane jest w postaci ujednoliconego formularza i które poświadczane jest przez właściwy organ Umawiającej się Strony zgodnie z prawem krajowym. Wzór tego ujednoliconego formularza może zostać przyjęty przez Komitet Wykonawczy;
- albo na podstawie przedłożonego przez wnioskodawcę urzędowego lub oficjalnego zaświadczenia o zakwaterowaniu, które ma formę określoną w przepisach prawa Umawiającej się Strony i które sprawdzane jest zgodnie z prawem krajowym.
Przedłożenie wymienionych w powyższych dwóch tiret zaświadczeń o zakwaterowaniu, nie oznacza żadnego dodatkowego warunku dla wydania wizy. Dokumenty te służą do praktycznych celów potwierdzenia zakwaterowania lub posiadanie środków utrzymania, gdzie właściwe. Jeżeli jedna z Umawiających się Stron wykorzystuje taki rodzaj dokumentu, powinien on w każdym przypadku zawierać nazwisko przyjmującego i gościa, względnie gości oraz adres zakwaterowania i potwierdzać czas trwania i cel przyjęcia, możliwy stopień pokrewieństwa i legalność pobytu w kraju osoby przyjmującej.
Po wydaniu wizy misja dyplomatyczna lub urząd konsularny umieszczają swoją pieczęć na dokumencie i wpisuje numer wizy, w celu uniknięcia ponownego użycia dokumentu.
Celem sprawdzenia w każdym przypadku jest zapobieżenie zaproszeniom nieprawdziwym/fałszywym lub zaproszeniom od cudzoziemców z państw trzecich, których status jest nielegalny lub niepewny.
Jeżeli wnioskodawca może udowodnić, że dysponuje środkami finansowymi wystarczającymi na utrzymanie i zakwaterowanie na terytorium odwiedzanego/ych Państwa Schengen lub Państw Schengen, może on zostać zwolniony z obowiązku przedstawienia dowodów dotyczących zakwaterowania, przed złożeniem wniosku o wizę jednolitą.
- Inne dokumenty wymagane w miarę potrzeby
W zależności od sytuacji mogą być wymagane inne dokumenty, na przykład:
- poświadczenie miejsca zamieszkania i stałych więzi w państwie zamieszkania;
- zezwolenie rodziców (w przypadku nieletnich);
- zaświadczenia dotyczące sytuacji społeczno - zawodowej wnioskodawcy.
Jeżeli prawo krajowe Państw Schengen wymaga potwierdzenia zaproszenia od osób prywatnych lub dla podróżujących służbowo, deklaracji pokrycia kosztów związanych z pobytem lub potwierdzenia zakwaterowania, stosuje się jednolity formularz.
1.5 Ocena „dobrej wiary” wnioskodawcy
W celu oceny dobrej wiary wnioskodawcy, misja lub urząd sprawdzają, czy osoba ta jest znana w ramach lokalnej współpracy konsularnej jako osoba „dobrej wiary”
Ponadto, uwzględniane są informacje wymieniane między urzędami dyplomatycznymi i konsularnymi (patrz rozdział VIII, 3 niniejszych Instrukcji).
2. Procedura podejmowania decyzji przy rozpatrywaniu wniosków o wizę
2.1 Wybór kategorii wizy i liczby wjazdów
Wiza jednolita może być, zgodnie z art. 11:
- wizą uprawniającą do jednego lub więcej wjazdów, pod warunkiem, że ani długość ciągłego pobytu, ani całkowita długość kolejnych pobytów nie przekraczają trzech miesięcy w ciągu okresu sześciu miesięcy, liczonego od daty pierwszego wjazdu;
- wizą o rocznym okresie ważności, uprawniającą do pobytu przez okres trzech miesięcy w dowolnym okresie półrocznym i do wielokrotnego wjazdu. Taka wiza może być wydana osobom, które dają niezbędne gwarancje i z którymi wiążą się szczególne interesy jednej z Umawiających się Stron. W wyjątkowych przypadkach, można wydać niektórym kategoriom osób wizy o ważności ponad jeden rok do maksymalnie pięciu lat, uprawniającej do wielokrotnego wjazdu.
- wizą tranzytową uprawniającą jej posiadacza do przejazdu przez terytoria Umawiających się Stron jednorazowo, dwukrotnie lub, w wyjątkowych przypadkach, wielokrotnie w drodze na terytorium państwa trzeciego, pod warunkiem, że taki przejazd nie przekracza pięciu dni a wjazd cudzoziemca na terytorium państwa trzeciego jest wcześniej zagwarantowany i normalna trasa przejazdu prowadzi przez terytorium Umawiających się Stron.
2.2 Odpowiedzialność administracyjna organu prowadzącego czynności
Przedstawiciele dyplomatyczni lub szefowie wydziału konsularnego ponoszą, zgodnie ze swoimi kompetencjami krajowymi, pełną odpowiedzialność za praktyczne uwarunkowania wydawania wiz przez ich misje lub urzędy i konsultują się wzajemnie w tych kwestiach.
Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny podejmują decyzję na podstawie wszystkich dostępnych informacji, uwzględniając konkretne uwarunkowania każdego wniosku.
2.3 Procedura przewidziana w przypadku gdy wymagane są wcześniejsze konsultacje z organami centralnymi innych Umawiających się Stron
Do celów przeprowadzania konsultacji z organami centralnymi Umawiające się Strony podjęły decyzję o utworzeniu systemu.
W przypadku awarii systemu technicznego można, do celów konsultacji, przejściowo

i stosownie do sytuacji posłużyć się następującymi środkami:


- ograniczenia konsultacji do przypadków niezbędnych;
- skorzystanie z lokalnej sieci ambasad i konsulatów zainteresowanych państw celem sterowania konsultacji;
- skorzystanie z sieci ambasad Umawiających się Stron znajdujących się a) w kraju przeprowadzającym konsultacje, b) kraju wezwanym;
- wykorzystanie konwencjonalnych systemów komunikacji między kontaktującymi się komórkami: faks, telefon, itd.;
- wzmożenie czujności w celu zabezpieczenia wspólnych interesów.
W przypadku gdy wnioskodawcy podlegają kategoriom wymienionym w załączniku 5B, wymagającym konsultacji z organem centralnym, z Ministerstwem Spraw Zagranicznych lub z inną instancją (art. 17 ust. 2 Konwencji wykonawczej z 1990 r.), wizy są wydawane zgodnie z procedurą opisaną poniżej.
Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, w których osoba z jednej z tych kategorii składa wniosek, w pierwszej kolejności sprawdza, przez zapytanie w Systemie Informacyjnym Schengen, czy wnioskodawca nie został zarejestrowany do celów odmowy wjazdu.
Następnie stosuje procedurę opisaną poniżej:
a) Procedura
Procedura opisana w lit. b) nie ma zastosowania jeżeli wnioskodawca został zarejestrowany w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu.
b) Przesyłanie wniosków krajowemu organowi centralnemu
Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, w których osoba, w stosunku do której istnieje obowiązek konsultacji, złożyła wniosek, przesyła go niezwłocznie do organu centralnego swojego państwa.
- Jeżeli organ centralny odrzuca wniosek, w odniesieniu do którego właściwa jest Umawiająca się Strona, do której złożono wniosek, nie jest konieczne prowadzenie lub kontynuowanie procedury konsultacji z organami centralnymi Umawiających się Stron, które wnioskowały o konsultacje.


  • W przypadku rozpatrywania wniosku przez reprezentującego państwo właściwe, organ centralny Umawiającej się Strony, do której złożono wniosek, przesyła go organom centralnym państwa właściwego. Jeżeli organ centralny państwa reprezentowanego lub, w przypadku gdy jest to przewidziane w umowie o reprezentacji, organ centralny państwa reprezentującego, podejmuje decyzję o odrzuceniu wniosku o wydanie wizy, nie jest konieczne prowadzenie lub kontynuowanie procedury konsultacji z organami centralnymi Umawiających się Stron, które wnioskowały o konsultacje.

c) Informacje przesyłane organowi centralnemu


Jako część konsultacji z organami centralnymi, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, do których złożono wniosek, przesyłają następujące informacje do organu centralnego własnego państwa:
1. Misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, w którym złożono wniosek o wydanie wizy.
2. Nazwisko i imię(imiona), data i miejsce urodzenia, i - o ile są znane - nazwiska rodziców wnioskodawcy.
3. Obywatelstwo wnioskodawcy (wnioskodawców) i - o ile są znane - wcześniejsze obywatelstwa.
4. Rodzaj i numer przedłożonego dokumentu lub dokumentów podróży oraz data ich wydania i okres ważności.
5. Czas trwania i cel podróży.
6. Przewidywane terminy podróży.
7. Miejsce zamieszkania, zawód, pracodawca składającego wniosek o wydanie wizy.
8. Odniesienia do Państw Członkowskich, w szczególności dotyczące wcześniejszych wniosków o wizy i wcześniejszych pobytów na terytorium Państw Sygnatariuszy.
9. Granica, którą wnioskodawca ma zamiar przekroczyć, aby wjechać na terytorium Schengen.
10. Inne nazwiska (nazwisko rodowe, gdzie jest to właściwe, nazwisko po zawarciu związku małżeńskiego, w celu uzupełnienia możliwości ustalenia tożsamości zgodnie z wymogami prawa krajowego Umawiających się Stron oraz zgodnie z prawem krajowym państwa, którego obywatelem jest wnioskodawca).
11. Wszelkie inne informacje uważane za niezbędne przez misję dyplomatyczną lub urząd konsularny, dotyczące, na przykład małżonka lub dzieci towarzyszących wnioskodawcy oraz wiz otrzymanych wcześniej przez wnioskodawcę i wniosków o wydanie wiz związanych z tym samym celem podróży.
Informacje te należy pobierać z formularza wniosku w takiej kolejności, w jakiej tam figurują.
Rubryki te stanowią podstawę informacji przesyłanych do konsultacji między organami centralnymi. Umawiająca się Strona przeprowadzająca konsultacje z zasady odpowiedzialna jest za sposób, w jaki przekazuje informacje. Oczywiste jest, że data i czas przekazania informacji oraz ich otrzymania przez odbierające je organy centralne powinny być wyraźnie zaznaczone.
d) Przesyłanie wniosków między organami centralnymi
Organ centralny państwa, którego misja lub urząd otrzymały wniosek wizowy, prowadzi konsultacje, po kolei, z organem lub organami centralnymi Umawiającej się Strony lub Stron, które o nie wnioskowały. Organy wyznaczone przez Umawiające się Strony są w tym celu uważane za organy centralne.
Po wykonaniu niezbędnych sprawdzeń, organy te przekazują swoją ogólną ocenę wniosku wizowego organowi centralnemu, który wnioskował o konsultacje.
e) Termin udzielenia odpowiedzi – przedłużenie
Termin, który konsultowane organy centralne mają na udzielenie odpowiedzi organowi wnioskującemu o konsultacje wynosi maksymalnie siedem dni kalendarzowych. Termin ten liczony jest od momentu przesłania wniosku o konsultację przez organ centralny, który ma je przeprowadzać.
Jeżeli, w ciągu tych siedmiu dni, jeden z konsultowanych organów centralnych zwróci się o przedłużenie terminu, termin ten może zostać przedłużony o kolejne siedem dni.
W wyjątkowych przypadkach, konsultowany organ centralny może przedstawić umotywowany wniosek o przedłużenie terminu o więcej niż siedem dni.
Konsultowany organ centralny zapewnia, że w pilnych przypadkach prześle odpowiedź tak szybko, jak jest to możliwe.
Brak odpowiedzi w pierwszym terminie lub, odpowiednio, po upływie przedłużonego terminu, traktowany jest jako zezwolenie i oznacza, że w zakresie, w jakim dotyczy to danej Umawiającej się Strony lub Stron, nie ma podstaw do odmowy wydania wizy.
f) Decyzja oparta na wyniku konsultacji
Po upłynięciu początkowego lub przedłużonego terminu, organy centralne Umawiającej się Strony, do której złożono wniosek, mogą upoważnić misję dyplomatyczną lub urząd konsularny do wydania wizy jednolitej.
Jeżeli ze strony organów centralnych nie ma kategorycznej decyzji, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny, do którego złożono wniosek, może wydać wizę po upływie 14 dni od przekazania wniosku przez organ centralny prowadzący konsultacje. Obowiązkiem każdego organu centralnego jest powiadamianie własnych misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych o początku terminu konsultacji.
W przypadkach gdy organ centralny otrzymuje wniosek o wyjątkowe przedłużenie terminu, powiadamia o tym misję dyplomatyczną lub urząd konsularny, do którego złożono wniosek: nie mogą one podjąć decyzji w sprawie wniosku zanim nie otrzymają jasnych instrukcji od organu centralnego.
g) Przekazanie dokumentów szczególnych
W wyjątkowych przypadkach, ambasada, w której złożono wniosek wizowy, może, na wniosek urzędu konsularnego państwa konsultowanego, przekazać zgodnie z art. 17 Konwencji z Schengen formularz wniosku wizowego (z miejscem na fotografię).
Procedura ta znajduje zastosowanie jedynie w miejscach, w których istnieją misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne państwa konsultującego i państwa konsultowanego i jedynie w odniesieniu do obywateli państw wymienionych w załączniku 5B.
Odpowiedź na konsultacje lub na wniosek o przedłużenie terminu konsultacji, nie może być w żadnym wypadku podjęta na szczeblu lokalnym, z wyjątkiem konsultacji na szczeblu lokalnym zgodnie z aktualnie obowiązującymi przepisami załącznika 5B Wspólnych Instrukcji Konsularnych; wymiana informacji między organami centralnymi odbywa się zawsze z wykorzystaniem sieci konsultacji.
2.4 Odmowa rozpatrzenia wniosku, odmowa wydania wizy
Procedura i środki odwoławcze w przypadku, gdy misja dyplomatyczna lub urząd konsularny Umawiającej się Strony odmawiają rozpatrzenia wniosku lub wydania wizy, regulowane są przez prawo krajowe tej Umawiającej się Strony.
Jeżeli następuje odmowa wydania wizy, a prawo krajowe przewiduje uzasadnienie takiej odmowy, musi ono mieć postać następującego tekstu:
„Zgodnie z art. 15 w związku z art. 5 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 19 czerwca 1990 r. Pana(-i) wniosek o wizę został odrzucony, ponieważ nie spełnia Pan(-i) warunków przewidzianych w art. 5 ust. 1 lit. a), c), d), e) (odpowiednie zakreślić), który określa ... (zacytować odpowiednie warunki).”
Jeżeli jest to niezbędne, treść ta może zostać uzupełniona o informacje bardziej szczegółowe lub zawierać inne informacje, zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w tym zakresie przez prawo krajowe Państw Schengen.
Jeżeli ambasada lub urząd konsularny reprezentujące inne Państwo Schengen są zmuszone do zaprzestania rozpatrywania wniosku wizowego, wnioskodawca zostaje o tym niezwłocznie powiadomiony i poinformowany o możliwości zwrócenia się do najbliższej misji dyplomatycznej lub urzędu konsularnego państwa właściwego do rozpatrzenia wniosku.
3. Wiza o ograniczonej ważności terytorialnej
Wiza o ważności ograniczonej do terytorium jednej lub kilku Umawiających się Stron może zostać wydana:
1. Jeżeli misja dyplomatyczna lub urząd konsularny uznają za konieczne odstąpienie od zasady określonej w art. 15 Konwencji (art. 16) na podstawie przewidzianej w art.. 5 ust. 2 (przyczyny humanitarne, interes narodowy, zobowiązania międzynarodowe);
2. W przypadku określonym w art. 14 Konwencji:
„1. Wiza nie może zostać umieszczona w dokumencie podróży, jeżeli nie jest on ważny w którejkolwiek z Umawiających się Stron. Jeżeli dokument podróży jest ważny jedynie w jednej lub kilku Umawiających się Stronach, umieszczana w nim wiza ogranicza się do danej Umawiającej się Strony lub danych Stron.
2. Jeżeli dokument podróży nie jest uznawany za ważny przez jedną lub kilka Umawiających się Stron, w miejsce wizy może zostać wydane zezwolenie..

3. W przypadku gdy, ze względu na wyjątkową pilność sprawy (ze względów humanitarnych, z powodu interesu narodowego lub na podstawie zobowiązań międzynarodowych) misja bądź urząd nie skonsultowały się z organami centralnymi lub procedura ta dała podstawy do wniesienia zarzutów;


4. Jeżeli zachodzi absolutna potrzeba, aby misja dyplomatyczna lub urząd konsularny ponownie wydały wnioskodawcy wizę w ciągu tego samego półrocza, na które wnioskodawca otrzymał już wizę o trzymiesięcznym okresie ważności.
W przypadkach wymienionych w scenariuszu 1, 3 i 4 ważność wizy jest ograniczona do terytorium jednej Umawiającej się Strony, terytorium państw Beneluksu lub terytorium dwóch państw Beneluksu. W przypadku wymienionym w scenariuszu 2 ważność może zostać ograniczona do terytorium jednej lub kilku Umawiających się Stron, terytorium państw Beneluksu lub terytorium dwóch państw Beneluksu.
O wydaniu takiej wizy należy powiadomić misje dyplomatyczne lub urzędy konsularne innych Umawiających się Stron.
VI. WYPEŁNIANIE NAKLEJKI WIZOWEJ
Załączniki 8 oraz 13 zawierają: 8 – opis zabezpieczeń naklejki; 13 – wypełnione wzory naklejek wizowych.
1. Miejsce wpisów wspólnych (sekcja 8)
1.1 Rubryka „WAŻNA W”
Ta rubryka wskazuje terytorium, na którym posiadacz wizy jest uprawniony do podróżowania.
Rubryka ta może być wypełniona w jeden z trzech następujących sposobów:
a) Państwa Schengen;
b) Państwo Schengen lub Państwa Schengen, do których terytoriów wiza jest ograniczona (w takim przypadku używa się następujących skrótów: F - Francja, D - Niemcy, E - Hiszpania, GR - Grecja, P - Portugalia, I - Włochy, L - Luksemburg, N - Niderlandy i B - Belgia);
c) Beneluks.
- Jeżeli naklejka wizowa jest używana do wydania wizy jednolitej zgodnie z art. 10 i 11 Konwencji lub do wydania wizy, której ważność nie jest ograniczona do terytorium Umawiającej się Strony, która wizę wydała, w rubryce „ważna w”, w języku Umawiającej się Strony, która wizę wydała, wpisuje się „Państwa Schengen”.
- Jeżeli naklejka wizowa jest używana do wydania wizy, która wjazd, pobyt oraz wyjazd ogranicza do jednego terytorium, rubryka ta jest wypełniana w języku narodowym, podając nazwę Umawiającej się Strony, do której terytorium ogranicza się prawo wjazdu, pobytu i wyjazdu posiadacza wizy.
- Zgodnie z art. 14 Konwencji, ograniczona ważność terytorialna może obejmować terytoria kilku Umawiających się Stron; w takim przypadku, nazwy tych Umawiających się Stron zamieszcza się w tej rubryce.
- Ograniczona ważność terytorialna nie może mieć zastosowania do terytorium mniejszego Umawiająca się Strona.
1.2 Rubrykaod ... do
Rubryka ta określa czas, w którym posiadacz wizy może kontynuować wizytę, na którą wydano wizę.
Data, od której zezwala się posiadaczowi wizy na wjazd na terytorium jej obowiązywania, wpisywana jest w następujący sposób, po słowie „OD”:
- dwie cyfry na oznaczenie dnia; dni oznaczone jedną cyfrą poprzedza się zerem;
- myślnik;
- dwie cyfry na oznaczenie miesiąca; miesiące oznaczane jedną cyfrą poprzedza się zerem;
- myślnik;
- rok oznaczany jest dwiema ostatnimi cyframi danego roku;
- na przykład: 15-04-94 = 15 kwietnia 1994 r.
Ostatni dzień, w którym posiadacz wizy może kontynuować wizytę określoną przez wizę, wpisywany jest po słowie „DO”. Posiadacz wizy musi opuścić terytorium jej obowiązywania do północy tego dnia.
Datę tą określa się w taki sam sposób, jak pierwszy dzień ważności wizy.
1.3 Rubryka Liczba wjazdów
Rubryka ta określa ile razy posiadacz wizy może wjechać na terytorium jej obowiązywania. Innymi słowy, oznacza ilość pobytów, na które można podzielić cały okres ważności wizy, patrz 1.4.
Liczba wjazdów może wynosić jeden, dwa lub więcej. Liczbę tę podaje się po prawej stronie tekstu wpisując „01”, „02” lub skrót „MULT”, jeżeli wiza zezwala na więcej niż dwa wjazdy.
W przypadku wizy tranzytowej można udzielić zezwolenia tylko na jeden lub dwa wjazdy (oznaczane cyframi „01” lub „02”). Na więcej niż dwa wjazdy („MULT”) można zezwolić tylko w wyjątkowych przypadkach.
Wiza traci ważność, gdy całkowita ilość wyjazdów posiadacza wizy odpowiada ilości wyjazdów określonych w wizie, nawet jeżeli posiadacz wizy nie wykorzystał maksymalnej ilości dni na którą wydano wizę.
1.4 RubrykaCzas pobytu ... dni
Rubryka ta określa ilość dni, jaką posiadacz wizy może pozostać na terytorium jej obowiązywania*******. Pobyt może być ciągły lub podzielony, w zależności od ilości dni, na jakie wydano wizę, na kilka pobytów zawierających się w okresach określonych w ppkt. 1.2, mając na uwadze dozwoloną ilość wjazdów określoną w ppkt. 1.3.
Między wyrazami „CZAS POBYTU” oraz „DNI” podaje się ilość dni, w czasie których zezwala się na pobyt, oznaczając ją dwiema cyframi, przy czym jeżeli ilość dni jest mniejsza niż 10, jako pierwszą cyfrę wpisuje się zero.
Najdłuższy pobyt określony w tej rubryce wynosi 90 dni w ciągu dowolnego półrocza.
1.5 RubrykaWYDANA w … dnia …”
Rubryka ta określa, w języku Umawiającej się Strony wydającej wizę, nazwę miasta, w którym znajduje się misja dyplomatyczna lub urząd konsularny. Nazwę tę wpisuje się między wyrazami „W” oraz „DNIA”; datę wydania wpisuje się po wyrazie „DNIA”.
Datę wydania wpisuje się w ten sam sposób, jak określono w ppkt. 1.2.
Organ, który wydał wizę może zostać określony przy pomocy odcisku stempla umieszczonego w sekcji 4.
1.6 RubrykaNumer paszportu
Rubryka ta określa numer paszportu, w którym umieszcza się naklejkę wizową. Po numerze tym, podaje się informację o dzieciach i małżonku, jeżeli wpisani są oni do paszportu i towarzyszą jego posiadaczowi (litera X dla oznaczenia dzieci, poprzedzona cyfrą odpowiadającą ilości dzieci (na przykład 3X = troje dzieci) i litera „Y” dla oznaczenia małżonka).
Numer paszportu to nadrukowany lub wytłoczony na wszystkich lub na większości stron paszportu, numer seryjny.
1.7 Rubryka „Kategoria wizy
W celu usprawnienia działania organów kontrolujących, w rubryce tej określając kategorię wizy używa się liter A, B, C i D, zgodnie z poniższym:
A: Wiza tranzytowa lotnicza
B: Wiza tranzytowa
C: Wiza krótkoterminowa
D: Wiza krajowa długoterminowa
W odniesieniu do wiz o ograniczonej ważności terytorialnej oraz wiz zbiorowych litery A, B lub C stosuje się w zależności od rodzaju.
2. Sekcja wpisów krajowych („UWAGI”) (sekcja 9)
W odróżnieniu od sekcji 8 (wspólne i obowiązkowe wpisy), rubryka ta jest zastrzeżona dla wszelkich uwag dotyczących przepisów krajowych. Chociaż Umawiające się Strony mogą załączać wszelkie uwagi, które uważają za istotne, są one zobowiązane zawiadomić o nich swoich partnerów, aby mogły być one wzięte pod uwagę (patrz załącznik 9).
3. Miejsce na stempel misji lub urzędu wydającego wizę (sekcja 4)
Stempel misji bądź organu wydającego wizę umieszcza się w prostokącie między lewą stroną naklejki a sekcją „UWAGI” oraz między sekcją rotograwiury a sekcją odczytu elektronicznego.
Wymiary i napis na stemplu oraz używany tusz, są określane przez przepisy krajowe każdej z Umawiających się Stron.
4. Miejsce odczytu elektronicznego (sekcja 5)
Zarówno format naklejki wizowej, jak i sekcja odczytu elektronicznego zostały na wniosek Państw Schengen zaakceptowane przez ICAO. Sekcja ta składa się z dwóch wierszy po 36 znaków każdy (OCR B-10 cpi). W załączniku 10 znajdują się instrukcje dotyczące zapisu tej sekcji.
5. Inne aspekty odnoszące się do wydawania wiz
5.1 Podpisanie wizy
Jeżeli przepisy prawa lub praktyka Umawiającej się Strony wymagają podpisu odręcznego, naklejka wizowa, po umieszczeniu w paszporcie, jest podpisywana przez upoważnionego do tego urzędnika.
Podpis jest umieszczany po prawej stronie rubryki „UWAGI”; część podpisu powinna wykraczać na stronę paszportu czy dokumentu podróży, ale nie może sięgać sekcji odczytu elektronicznego.
5.2. Unieważnienie już wypełnionej naklejki wizowej
Na naklejce wizowej nie wolno dokonywać żadnych zmian. Jeżeli przy wypełnianiu wizy zostanie popełniony błąd, naklejkę należy unieważnić.
- Jeżeli pomyłka zostaje wykryta przed umieszczeniem naklejki w paszporcie, zostaje ona zniszczona lub przecięta po przekątnej na pół.
- Jeżeli pomyłka zostaje wykryta po umieszczeniu naklejki w paszporcie, zostaje ona na czerwono przekreślona na krzyż i umieszczana jest nowa naklejka.
5.3 Umieszczenie naklejki wizowej w paszporcie
Naklejkę wizową wypełnia się przed umieszczeniem jej w paszporcie. Ostemplowanie oraz złożenie podpisu następuje po umieszczeniu naklejki w paszporcie lub dokumencie podróży.
Jeżeli naklejka wizowa została wypełniona prawidłowo, umieszcza się ją na pierwszej stronie paszportu wolnej od wpisów bądź stempli, innych niż stempel identyfikacyjny wniosku. Paszporty, w których nie ma miejsca na umieszczenie naklejki, które straciły ważność lub przy użyciu których w okresie ważności wizy nie jest możliwy wyjazd cudzoziemca lub jego powrót do kraju pochodzenia, ani też jego wjazd na terytorium państwa trzeciego, nie są przyjmowane (patrz art. 13 Konwencji).
5.4 Paszporty i dokumenty podróży, w których mogą być umieszczane wizy jednolite
Kryteria decydujące o tym, jakie dokumenty podróży mogą być wizowane zgodnie z postanowieniami art. 17 ust. 3 lit. a) Konwencji, są wymienione w załączniku 11.
Zgodnie z art. 14, wiza nie może zostać umieszczona w dokumencie podróży, jeżeli nie jest on ważny w którejkolwiek z Umawiających się Stron. Jeżeli dokument podróży jest ważny jedynie w jednej lub kilku Umawiających się Stronach, umieszczana w nim wiza ogranicza się do danej Umawiającej się Strony lub danych Stron.
Jeżeli dokument podróży nie jest uznawany za ważny przez jedną lub kilka Umawiających się Stron, w miejsce wizy może zostać wydane zezwolenie. Zezwolenie takie umieszczane jest na oddzielnej stronie i ma wyłącznie działanie wizy o ograniczonej ważności terytorialnej.
VII. ADMINISTRACYJNE ZARZĄDZANIE I ORGANIZACJA
1. Organizacja sekcji wiz
Każda z Umawiających się Strona jest odpowiedzialna za organizację swojej sekcji wiz.
Szefowie misji lub urzędów zapewniają, aby sekcja odpowiedzialna za wydawanie wiz była zorganizowana w taki sposób, aby zagwarantować uniknięcie wszelkiego niedbalstwa, które mogłoby sprzyjać kradzieży lub fałszerstwu.
- Personel odpowiedzialny za wydawanie wiz nie może być narażony na żadne lokalne naciski.
- W celu uniknięcia powstania „przyzwyczajeń”, które mogłyby osłabić czujność, urzędnicy odpowiedzialni pracują w systemie rotacyjnym.
- Przechowując i stosując naklejki wizowe stosuje się środki bezpieczeństwa podobne do tych, które są stosowane do innych dokumentów wymagających ochrony.
2. Przechowywanie
Każda z Umawiających się Stron jest odpowiedzialna za przechowywanie wniosków wizowych i zdjęć wnioskodawców w przypadkach, gdy wizy poddawane są konsultacji centralnej.
Wnioski wizowe są przechowywane przynajmniej rok, jeżeli wiza została wydana i przynajmniej pięć lat, gdy odmówiono wydania wizy.
W celu ułatwienia odnalezienia wniosków, numer akt i archiwum jest określany podczas konsultacji i odpowiedzi na nie.
3. Rejestr wiz
Każda z Umawiających się Stron rejestruje wizy, które zostały wydane, zgodnie z praktyką krajową. Naklejki wizowe są rejestrowane w taki sam sposób.
4. Opłaty naliczane za wydanie wizy
Opłaty naliczane za wydanie wizy, wymienione są w załączniku 12.
VIII. WSPÓŁPRACA KONSULARNA NA POZIOMIE LOKALNYM
1. Zarys współpracy konsularnej na poziomie lokalnym
Generalnie, współpraca konsularna na miejscu skupia się na ocenie ryzyka imigracji. Jest ona skierowana przede wszystkim na ustalenie wspólnych kryteriów rozpatrywania wniosków, wymianę informacji o użyciu sfałszowanych dokumentów oraz możliwych trasach nielegalnej imigracji, a także o odmowie wydania wizy w sytuacji, gdy wnioski są bezpodstawne lub dane w nich zawarte są niezgodne z prawdą. Współpraca ta powinna również umożliwiać wymianę informacji o dobrej wierze wnioskodawców oraz opracowanie wspólnych informacji przeznaczonych do przekazania do wiadomości publicznej i dotyczących warunków wymaganych dla przyznania wizy Schengen.
Przy współpracy konsularnej na poziomie lokalnym uwzględnia się również lokalne struktury administracyjne, społeczne i gospodarcze.
Misje dyplomatyczne i urzędy konsularne odbywają posiedzenia z częstotliwością uzależnioną od sytuacji i na płaszczyźnie, którą uznają za stosowną. Z treści posiedzeń składają sprawozdanie swoim organom centralnym. Na wniosek Prezydencji przedkładają one półroczne sprawozdanie.
2. Unikanie wniosków wielokrotnych lub wniosków złożonych bezpośrednio po odrzuceniu
Wymiana informacji między misjami dyplomatycznymi i urzędami konsularnymi oraz identyfikacja wniosków przy pomocy stempli oraz innych środków ma na celu zapobieganie składaniu przez tę samą osobę wielu lub kolejnych wniosków wizowych, zarówno podczas rozpatrywania wniosku lub po odrzuceniu wniosku przez tę samą misję dyplomatyczną lub urząd konsularny bądź przez różne misje lub urzędy.
Bez uszczerbku dla konsultacji, które mogą być prowadzone między misjami dyplomatycznymi i urzędami konsularnymi oraz dla wymiany informacji, którą mogą one prowadzić, misje lub urzędy, w których złożono wniosek, umieszczają w paszporcie każdego wnioskodawcy stempel z napisem: „Wniosek wizowy z dnia....w...”. Dla pierwszej informacji przewiduje się sześć znaków, po dwa na oznaczenie dnia, miesiąca i roku; po wyrazie „w” należy wymienić daną misję dyplomatyczną lub urząd konsularny. W uzupełnieniu należy podać kod kategorii wizowej, o którą złożono wniosek.
Stemplowanie paszportów dyplomatycznych i służbowych pozostaje sprawą uznania właściwej misji lub urzędu, które zajmują się wnioskiem wizowym.
Stempel może również zostać umieszczony w przypadku złożenia wniosku o wydanie wizy długoterminowej.
Jeżeli Państwo Schengen reprezentowane jest przez inne Państwo Schengen, po kodzie kategorii wizy, o której przyznanie złożono wniosek, umieszcza się adnotację „R”, a następnie kod reprezentowanego państwa.
Przy wydawaniu wizy, naklejkę wizową należy umieścić – o ile to możliwe – na górze stempla identyfikacyjnego.
W wyjątkowych przypadkach, jeżeli umieszczenie stempla okazuje się niewykonalne, misja dyplomatyczna lub urząd konsularny Prezydencji powiadamia właściwą grupę Schengen i przedstawia do jej akceptacji zastosowanie środków zastępczych, np. wymianę fotokopii paszportów lub wykazów odrzuconych wiz z podaniem podstaw odrzucenia.
Szefowie misji dyplomatycznych lub urzędów konsularnych przyjmują na szczeblu lokalnym, z inicjatywy Prezydencji, dodatkowe lub zastępcze środki zabezpieczające, jeżeli są one konieczne.
3. Ocena „dobrej wiary” wnioskodawcy
W celu ułatwienia oceny dobrej wiary wnioskodawców, misje dyplomatyczne i urzędy konsularne mogą, zgodnie z prawem krajowym, przeprowadzać wymianę informacji na podstawie uzgodnień przyjętych na szczeblu lokalnym, jako część współpracy, zgodnie z pkt. 1 niniejszego rozdziału.
Informacje takie mogą być przekazywane okazjonalnie: osoby, którym odmówiono wydania wizy, ponieważ wykorzystywali kradzione, zgubione lub sfałszowane dokumenty lub nie wyjechali w terminie oznaczonym na wcześniej przyznanej wizie bez podania powodów lub istnieje zagrożenie dla bezpieczeństwa, w szczególności, jeżeli istnieje podejrzenie próby nielegalnej imigracji na terytorium Umawiających się Stron.
Wspólnie opracowywane i wymieniane informacje ustanawiają środek pomocniczy w ocenie wniosków wizowych. Nie mogą one, jednakże, zastępować sprawdzenia wniosku wizowego, ani też sprawdzenia w Systemie Informacyjnym Schengen lub konsultacji z organami centralnymi.
4. Wymiana danych statystycznych
4.1 Wymiana danych statystycznych dotyczących wystawionych oraz formalnie odrzuconych wiz krótkoterminowych, wiz tranzytowych lub wiz lotniskowych odbywa się kwartalnie.
4.2 Bez uszczerbku dla zobowiązań określonych w art. 16 Konwencji, które zostały jasno sformułowane w załączniku 14 Wspólnych Instrukcji Konsularnych i na podstawie których Państwa Schengen w ciągu 72 godzin muszą przekazać dane potrzebne do wystawienia wizy o ograniczonej ważności terytorialnej, misje dyplomatyczne i urzędy konsularne państw Schengen są zobowiązane, aby co miesiąc wymieniać dane statystyczne dotyczące przyznanych w poprzednim miesiącu wiz o ograniczonej ważności terytorialnej i przesyłać je do swoich krajowych organów centralnych.

  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10   11


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna