Decyzja rady z dnia 19 marca 2001 r w sprawie przyjęcia przepisów Rady dotyczących bezpieczeństwa



Pobieranie 0.52 Mb.
Strona4/12
Data10.05.2016
Rozmiar0.52 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12

ZARZĄDZANIE W ZAKRESIE KLASYFIKOWANIA

1. Informacje poddaje się klasyfikacji jedynie wtedy, gdy jest to niezbędne. Zaklasyfikowanie jest wyraźnie i poprawnie wskazane i jest utrzymywane jedynie tak długo, jak długo informacja wymaga ochrony.


2. Odpowiedzialność za klasyfikowanie informacji oraz za późniejsze obniżanie klasyfikacji lub jej deklasyfikację8 spoczywa wyłącznie na autorze informacji.
Urzędnicy i inni pracownicy SGR klasyfikują, obniżają klasyfikację lub deklasyfikują informacje zgodnie z instrukcją lub za zgodą ich Dyrektora-Generalnego.
3. Szczegółowe procedury dotyczące traktowania dokumentów niejawnych zostały sformowane w taki sposób, aby zapewnić, że podlegają one ochronie właściwej do charakteru informacji, które zawierają.
4. Liczba osób upoważnionych do tworzenia dokumentów TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET jest ograniczona do minimum, a nazwiska tych osób umieszcza się na liście sporządzonej przez SGR, każde Państwo Członkowskie, oraz w odpowiednim przypadku, przez każdą ze zdecentralizowanych agencji UE.
STOSOWANIE KLASYFIKACJI
5. Klasyfikację dokumentu ustala się w zależności od poziomu sensytywności jego zawartości, zgodnie z definicją podaną w sekcji II ust. 1-4. Ważne jest, aby klasyfikacja została zastosowana poprawnie i z umiarem. Stosuje się to w szczególności w odniesieniu do klauzuli TRÈS SECRET UE/EU TOP SECRET.
6. Autor dokumentu, który podlega klasyfikacji, ma na uwadze przepisy określone powyżej oraz powstrzymuje się przed zawyżeniem lub zaniżeniem klasyfikacji.
Chociaż wyższa klasyfikacja może, na pierwszy rzut oka, wydawać się gwarancją większej ochrony, jednak rutynowe zawyżanie klasyfikacji może spowodować spadek zaufania do ważności systemu klasyfikowania.
Z drugiej strony, nie zaniża się klasyfikacji dokumentów w celu uniknięcia ograniczeń związanych z ochroną,.
Praktyczny przewodnik po klasyfikacji znajduje się w dodatku 3.
7. Poszczególne strony, ustępy, sekcje, załączniki, dodatki, załączone dokumenty i uzupełnienia danego dokumentu mogą wymagać różnych klasyfikacji i zostają odpowiednio oznaczone. Za klasyfikację dokumentu jako całości uznaje się najwyższą klasyfikację nadaną jednej z jego części.
8. Zaklasyfikowanie listów lub notatek zawierających załączniki jest na takim poziomie jak najwyższa klasyfikacja nadana ich załącznikom. Autor powinien wyraźnie wskazać poziom, na który powinno się je klasyfikować po oddzieleniu od załączników.
OBNIŻENIE KLASYFIKACJI I DEKLASYFIKACJA
9. Obniżenia klasyfikacji lub deklasyfikacji dokumentów niejawnych UE można dokonać jedynie za zgodą autora, oraz, jeżeli to niezbędne, po uzgodnieniu z innymi zainteresowanymi stronami. Obniżenie klasyfikacji lub deklasyfikacja zostają pisemnie potwierdzone. Instytucja, będąca źródłem dokumentu, Państwo Członkowskie, biuro, organizacja sukcesyjna lub organ wyższy jest odpowiedzialny za powiadomienie adresatów o zmianie, a te z kolei są odpowiedzialne za powiadomienie o zmianie dalszych adresatów, którym przesłano dokument lub jego kopię.
10. Jeżeli jest to możliwe, autorzy określają na dokumentach niejawnych datę lub okres, z upływem których można obniżyć klasyfikację lub zdeklasyfikować zawartość dokumentu. W przeciwnym razie, dokonują przeglądu dokumentów przynajmniej co pięć lat, w celu uzyskania pewności, że pierwotnie przyznana klasyfikacja jest nadal konieczna.

SEKCJA IV



BEZPIECZEŃSTWO FIZYCZNE

PRZEPISY OGÓLNE


1. Głównym celem środków fizycznego bezpieczeństwa jest uniemożliwienie uzyskania dostępu do informacji i/lub materiałów niejawnych UE osobie nieupoważnionej.
WYMOGI BEZPIECZEŃSTWA
2. Wszystkie siedziby, strefy, budynki, biura, pomieszczenia, systemy łączności i informacji itd., w których przechowywane są i/lub przetwarzane informacje i materiały niejawne UE, podlegają ochronie przy zastosowaniu właściwych środków bezpieczeństwa fizycznego.
3. Przy określaniu niezbędnego stopnia ochrony bezpieczeństwa fizycznego, uwzględnia się wszystkie stosowne czynniki, takie jak:
a) klasyfikację informacji i/lub materiałów;
b) ilość i formę (np. kopia trwała, komputerowe nośniki danych) przechowywanych informacji;
c) ocenę lokalnego zagrożenia dokonaną przez służby wywiadowcze, na jakie narażone jest Unia Europejska, Państwa Członkowskie i/lub inne instytucje lub strony trzecie przechowujące informacje niejawne UE, mianowicie sabotażu, terroryzmu i innych działań wywrotowych i/lub przestępczych.
4. Zastosowane środki bezpieczeństwa fizycznego są przeznaczone do:
a) uniemożliwienia, dyskretnego lub dokonanego przy użyciu siły, wtargnięcia intruza;
b) zapobiegania, udaremnienia i ujawniania działań nielojalnych pracowników (w tym szpiegów);
c) zapobiegania, by urzędnicy i inni pracownicy SGR, służb rządowych Państw Członkowskich i/lub innych instytucji lub stron trzecich, którzy nie mają potrzeby niezbędnej wiedzy , mieli dostęp do informacji niejawnych UE.
ŚRODKI BEZPIECZEŃSTWA FIZYCZNEGO

Strefy bezpieczeństwa

5. Strefy, gdzie informacje oznaczone klauzulą CONFIDENTIEL EU lub wyższą są przetwarzane i przechowywane posiadają taką organizację i strukturę, aby odpowiadać jednej z poniższych charakterystyk:


a) Strefa bezpieczeństwa klasy I: strefa, gdzie dokumenty oznaczone klauzulą CONFIDENTIEL lub wyższą są przetwarzane i przechowywane w taki sposób, że wejście do strefy, w każdym praktycznie celu, stanowi dostęp do informacji niejawnych. Taka strefa wymaga:
(i) wyraźnie określonych i chronionych granic, na których wszystkie wejścia i wyjścia są kontrolowane;
(ii) systemu kontroli wejść, który dopuszcza tylko osoby należycie sprawdzone i specjalnie upoważnione do wejścia na teren strefy;
(iii) specyfikacji klasyfikacji informacji niejawnych, zwykle przechowywanych w strefie, tzn. informacji, do których uzyskuje się dostęp wraz z wejściem do strefy.
b) Strefa bezpieczeństwa klasy II: strefa, gdzie dokumenty oznaczone klauzulę CONFIDENTIEL EU lub wyżej są przetwarzane i przechowywane w taki sposób, że mogą być chronione przed dostępem osób nieupoważnionych środkami wewnętrznie ustanowionych kontroli, tzn. są to obiekty posiadające biura, w których dokumenty oznaczone klauzulą CONFIDENTIEL EU lub wyżej są regularnie przetwarzane i przechowywane. Taka strefa wymaga:
(i) wyraźnie określonych i chronionych granic, na których wszystkie wejścia i wyjścia są kontrolowane;
(ii) systemu kontroli wejść, który dopuszcza bez eskorty jedynie osoby należycie sprawdzone i specjalnie upoważnione do wejścia na teren strefy. W odniesieniu do wszystkich innych osób, zostają wprowadzone przepisy wymagające posiadania eskorty lub objęcia równoważną kontrolą, w celu uniemożliwienia nieupoważnionego dostępu do informacji niejawnych UE i niekontrolowanego wejścia do stref podlegających kontrolom bezpieczeństwa technicznego.
Te strefy, w których pracownicy nie pracują w systemie całodobowym, są poddawane kontroli niezwłocznie po normalnych godzinach pracy w celu zapewnienia, że informacje niejawne UE są właściwie zabezpieczone.

Strefa administracyjna

6. Wokół stref bezpieczeństwa klasy I i II lub na drogach dojazdowych do nich można ustanowić strefę administracyjną o niższym poziomie zabezpieczeń. Taka strefa wymaga widocznie oznaczonych granic, na których istnieje możliwość kontroli pracowników i pojazdów. W strefach administracyjnych są przetwarzane i przechowywane jedynie informacje RESTREINT UE.



1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna