Do podręcznika Poznać przeszłość, zrozumieć dziś. Nowożytność



Pobieranie 297.6 Kb.
Strona1/4
Data08.05.2016
Rozmiar297.6 Kb.
  1   2   3   4

Poznać przeszłość, zrozumieć dziś. Nowożytność. Plan wynikowy

Łukasz Kusiak
Wynikowy plan nauczania historii

w II klasie szkoły ponadgimnazjalnej

do podręcznika

Poznać przeszłość, zrozumieć dziś. Nowożytność,

klasa II, część 2

Redakcja


Joanna Adamczyk
© Copyright by Wydawnictwo Piotra Marciszuka STENTOR

© Copyright by Łukasz Kusiak

Warszawa 2013
Wydawnictwo Piotra Marciszuka STENTOR

02–793 Warszawa, ul. Przy Bażantarni 11

tel. 22 544 59 00, faks 22 544 59 03

e-mail: stentor@stentor.com.pl



www.stentor.pl

Temat lekcji

Liczba godzin

Odnie-

sienia do PP

Wymagania edukacyjne w ujęciu czynnościowym

Metody i środki dydaktyczne

Procedury sprawdzania wiedzy

poziom podstawowy

poziom ponadpodstawowy

1. Wielkie odkrycia geograficzne
Kształt świata
Odkrywanie oceanu
Półwysep Iberyjski u schyłku XV w.
Wyprawy morskie Portugalczyków
Odkrycia hiszpańskie
Podróż dookoła świata Ferdynanda Magellana
Wyprawy angielskie i francuskie

1


(II)6.2

1.2


1.3

Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: 1492, 1494

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: kartografia, rekonkwista, irygacja, konkwistador, monopol, kompania handlowa, faktoria, emirat, unia personalna, kolonia, kolonizacja

– przedstawia postaci: Marco Polo, Izabela Kastylijska, Ferdynand Aragoński, Henryk Żeglarz, Vasco da Gama, Krzysztof Kolumb, Ferdynand Magellan, Amerigo Vespucci

– wyjaśnia przyczyny wielkich odkryć geograficznych

 wymienia najważniejsze państwa-uczestników wielkich odkryć geograficznych i wyjaśnia, dlaczego właśnie one zaangażowały się w podróże dalekomorskie

– wskazuje na mapie główne kierunki wypraw odkrywczych i przedstawia ich przebieg

– wyjaśnia genezę pierwszych zamorskich kolonii i faktorii handlowych i kompanii handlowych.



Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: 1271, 1469, 1444, 1488, 1497–1499, 1498, 1500, 1501–1502, 1517, 1519–1522, 1577–1580, 1596, 1728–1741, 1810

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: galera, rufa, ster osiowy, karawela, reja, karaka, kompas, rumb, sekstans, astrolabium, kwadrant, krzyż św. Jakuba, chronometr, szkorbut, korsarz

– przedstawia postaci: Klaudiusz Ptolemeusz, Lanzarote Malocello, Bartolomeu Diaz, Pedro Cabral, Vasco Nuñez de Balboa, Juan del Caño, Kazimierz Funk, Francis Drake, Jacques Cartier, Willem Barents, Vitus Bering, Adolf Nordenskiöld

– przedstawia stan wiedzy Europejczyków w XV w. na temat otaczającego ich świata

– porównuje stan wiedzy Europejczyków na temat otaczającego ich świata w XV w. i po wielkich odkryciach geograficznych

 wymienia najważniejsze wynalazki i konstrukcje, które pozwoliły poprawić jakość żeglugi i umożliwiły odkrycia

– charakteryzuje sytuację polityczną, społeczną i gospodarczą Hiszpanii oraz Portugalii w XV w.

 rozróżnia odkrycia portugalskie od hiszpańskich, angielskich i francuskich, umiejscowi je w czasie i przestrzeni

– ocenia znaczenie wielkich odkryć geograficznych dla Hiszpanii, Portugalii.



Metody:

– wykład


– praca z podręcznikiem

 praca z mapą

 praca z materiałem ilustracyjnym

 praca z tekstem źródłowym.


Środki dydaktyczne:

 podręcznik

 atlas historyczny

 mapa ścienna wielkich odkryć geograficznych.



Ocenianie dotyczy:

– poziomu wiedzy (aktywność na lekcji, kartkówka)

– poziomu umiejętności (aktywność na lekcji, praca z mapą  karty pracy, praca projektowa).


2. Europa i świat w XV–XIX w.
Skutki ekspansji Europejczyków
Aztekowie i Inkowie
Podbój
Konsekwencje podboju
Basen Oceanu Indyjskiego
Chiny
Japonia

1

1.1

1.2


1.3

1.4


Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: 1519, 1532

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: kompania handlowa, kolonia, monopol, faktoria handlowa, rolnictwo wypaleniskowe, chrystianizacja, misja, misjonarz, islam, hinduizm, izolacja, modernizacja

– przedstawia postaci: Hernán Cortés, Francisco Pizarro, Karol V

– wymienia najważniejsze cywilizacje prekolumbijskie w Ameryce (Azteków i Inków), umiejscowi je na mapie

– przedstawia przyczyny, przebieg i skutki wypraw konkwistadorskich

– charakteryzuje portugalską i hiszpańską polityką kolonialną

– wymienia najważniejsze cywilizacje w Azji (Indie, Chiny, Japonia), umiejscowi je na mapie i przedstawia ich relacje z Europą

– wyjaśnia, na czym polegała i jakimi metodami była prowadzona chrystianizacja w dobie ekspansji kolonialnej

– przedstawia konsekwencje podbojów kolonialnych dla Europy i innych kontynentów

– wyjaśnia znaczenie podbojów kolonialnych dla Europy i innych kontynentów.


Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: 1516, 1543, 15641565, 1602, 1609, 1622, 1637, 1739, 1757, 1767, 1858

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: gorączka złota, animizm, Kongregacja Propagandy Wiary, Imperium Wielkiego Mogoła, nabab, kontrybucja, eksterytorialność, Kraj Kwitnącej Wiśni, wojny opiumowe, powstanie tajpingów, lenno, samuraj, bushidō, szogun, szintoizm, buddyzm,

– przedstawia postaci: Montezuma II, Atahualpa, Bartolomé de Las Casasa, Babur, Akbar, św. Franciszek Ksawery, Matteo Ricci, Hideyoshi Toyotomi, Ieyasu Tokugawa

– charakteryzuje cywilizacje prekolumbijskie w Ameryce

– porównuje portugalską i hiszpańską polityką kolonialną, wyjaśnia przyczyny różnic

– charakteryzuje rywalizację potęg kolonialnych

– charakteryzuje najważniejsze cywilizacje oraz sytuację polityczną wybranych państw w Azji w czasach nowożytnych (Indie, Chiny i Japonia)

– porównuje losy Indii, Chin i Japonii w czasach nowożytnych, wyjaśnia przyczyny różnic

– ocenia znaczenie podbojów kolonialnych dla Europy i świata pozaeuropejskiego.



Metody:

– wykład


– praca z podręcznikiem

 praca z materiałem ilustracyjnym

 praca z mapą.
Środki dydaktyczne:

 podręcznik

 atlas historyczny

 mapa ścienna Ameryki i Azji w czasach nowożytnych.



Ocenianie dotyczy:

– poziomu wiedzy (aktywność na lekcji, kartkówka)

– poziomu umiejętności (aktywność na lekcji, praca z mapą  karty pracy, praca projektowa).


3. U źródeł dominacji europejskiej
Między europo-centryzmem a relatywizmem
Ameryka: rozwój zależny kolonii i katastrofa metropolii
Afryka: nie tylko niewolnicy
Chiny: zgubne skutki ksenofobii
Indie: skorumpowane państwo ograbia poddanych
Dlaczego Europa? Ludzie i moda

1

1.3

1.4


Uczeń:

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: europocentryzm, relatywizm kulturowy, idealizacja, antropologia kulturowa, plantacja, niewolnictwo, ksenofobia, indywidualizm,

– przedstawia postaci: Adam Smith

– przedstawia znaczenie ekspansji kolonialnej XV–XVI w. dla historii Europy i innych kontynentów

– wyjaśnia przyczyny dominacji Europy w relacjach z innymi kontynentami w epoce nowożytnej

– wyjaśnia, na czym polegała i z czego wynikała przewaga Europejczyków nad ludnością w Nowym Świecie

– wyjaśnia, na czym polegał, czemu służył i jak funkcjonował handel niewolnikami w czasach nowożytnych

wskazuje czynniki, które zdecydowały o osłabianiu pozycji Indii i Chin w czasach nowożytnych

– przedstawia skutki izolowania się w czasach nowożytnych Japonii od reszty świata.


Uczeń:

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: Kościół koptyjski, monofizytyzm, suahili, Burowie, eunuch, mandaryn, Imperium Wielkiego Mogoła, system kastowy

– przedstawia postaci: Tomasz Morus, Jan Jakub Rousseau, Zheng He, Akbar, Niño de Guevara

– wyjaśnia pojęcie „rozwój zależny” w odniesieniu do Ameryki Łacińskiej

– charakteryzuje sytuację społeczną, polityczną i gospodarczą wybranych obszarów w Ameryce w czasach nowożytnych

– charakteryzuje sytuację społeczną, polityczną i gospodarczą wybranych obszarów w Afryce w czasach nowożytnych

– ocenia polityczne, społeczne, gospodarcze i kulturowe znaczenie niewolnictwa w czasach nowożytnych

– charakteryzuje sytuację społeczną wybranych państw w Azji w czasach nowożytnych (Indie, Chiny, Japonia)

– przedstawia ewolucje mody europejskiej os starożytności do czasów nowożytnych

– dostrzega związki mody z historią społeczną i polityczną.



Metody:

– wykład


– praca z podręcznikiem

 praca z materiałem ilustracyjnym

 praca z mapą

– dyskusja.


Środki dydaktyczne:

 podręcznik

 atlas historyczny

 mapa ścienna Ameryki i Azji w czasach nowożytnych.



Ocenianie dotyczy:

– poziomu wiedzy (aktywność na lekcji, udział w dyskusji, kartkówka)

– poziomu umiejętności (aktywność na lekcji, praca z mapą  karty pracy, praca projektowa).


4. Gospodarka Europy w XVI i XVII w. Dualizm w rozwoju gospodarczym
Gospodarka pieniężna
Dualizm w rozwoju gospodarczym

Europy
Rewolucja cen


Centra gospodarcze kontynentu
Gospodarka Rzeczypospolitej

2

1.2

1.3


1.4

2.8


3.2

4.5


Uczeń:

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: dualizm gospodarczy, rewolucja cen, gospodarka naturalna, gospodarka pieniężna, inflacja, psucie pieniądza, reeksport, koniunktura, folwark szlachecki, przywilej szlachecki, opłata celna, system folwarczno-pańszczyźniany, pańszczyzna, czynsz, poddaństwo, wtórne poddaństwo

– wyjaśnia mechanizmy funkcjonowanie gospodarki naturalnej i gospodarki pieniężnej w czasach nowożytnych

– wyjaśnia, na czym polegał i czym się przejawiał dualizm w gospodarce europejskiej w czasach nowożytnych

– wyjaśnia na czym polegała i czym się przejawiała rewolucja cen

– wymienia i wskazuje na mapie główne centra gospodarcze Europy nowożytnej

– wyjaśnia gospodarcze znaczenie strefy bałtyckiej i miejsce w niej Rzeczypospolitej

– wskazuje na mapie najważniejsze szlaki handlowe Europy nowożytnej

– charakteryzuje gospodarkę Rzeczypospolitej w czasach nowożytnych

–wyjaśnia, na czym polegał i czym się przejawiał system folwarczno-pańszczyźniany w Rzeczypospolitej

– wymienia główne towary eksportowe Rzeczypospolitej

– wyjaśnia, jaką rolę w gospodarce Rzeczypospolitej odgrywał handel zbożem

– wskazuje momenty najlepszej koniunktury gospodarczej w Rzeczypospolitej w czasach nowożytnych.


Uczeń:

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: deflacja, hiperinflacja, transakcja barterowa, spekulacja, dumping, monopol propinacyjny, fracht, flisak

– przedstawia postaci: Anzelm Gostomski

– porównuje mechanizmy funkcjonowanie gospodarki naturalnej i gospodarki pieniężnej w czasach nowożytnych

– wyjaśnia genezę dualizmu w gospodarce europejskiej w czasach nowożytnych i jego konsekwencje widoczne w następnych wiekach

– wyjaśnia genezę rewolucji cen

– wymienia najważniejsze funkcje pieniądza w gospodarce nowożytnej

– analizuje proste dane statystyczne z dziedziny gospodarki w czasach nowożytnych

– wyjaśnia, jak to się stało, że w czasach nowożytnych wzrosło znaczenie gospodarcze Flandrii, Północnych Włoch, Antwerpii, Amsterdamu i Gdańska

– przyporządkuje najważniejsze szlaki handlowe Europy nowożytnej do przewożonych nimi towarów

– wyjaśnia genezę systemu folwarczno-pańszczyźnianego w Rzeczypospolitej i jego gospodarcze konsekwencje widoczne w następnych wiekach

– przedstawia najważniejsze konsekwencje społeczne i polityczne systemu folwarczno-pańszczyźnianego

– ocenia znaczenie gospodarki Rzeczypospolitej w Europie.


Metody:

– wykład


– praca z podręcznikiem

 praca z materiałem ilustracyjnym

– praca z danymi statystycznymi

 praca z mapą

– praca z tekstem źródłowym.
Środki dydaktyczne:

 podręcznik

 atlas historyczny

 mapa ścienna nowożytnej Europy.



Ocenianie dotyczy:

– poziomu wiedzy (aktywność na lekcji, kartkówka)

– poziomu umiejętności (aktywność na lekcji, praca z mapą, analiza danych statystycz-nych  karty pracy, praca projektowa).


5. Czego uczy historia gospodarcza?
Magistra vitae
Więcej i taniej – raz jeszcze o Holendrach
Kryzys Włoch w XVII w.
Szwecja
Zmierzch Holandii w XVIII w.

1

2.8

3.2


4.5

Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: XV w., XVI w., XVII w., XVIII w.

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: imigracja, emigracja, Niderlandy, transakcja terminowa, płodozmian, system nakładczy, chałupnik, Hanza, monopol, merkantylizm, budżet, deficyt budżetowy

– przedstawia postaci: Hugo Grotius, Adam Smith

– wyjaśnia, czemu służy dziś historia gospodarcza

– wyjaśnia różnice między produkcją luksusową i produkcją na rynek masowy w czasach nowożytnych

– wskazuje najważniejsze cechy nowożytnej gospodarki holenderskiej

– wyjaśnia, z czego wynikała potęga gospodarcza Holendrów w czasach nowożytnych

– wyjaśnia, z czego wynikał i jak się przejawiał kryzys gospodarczy Italii w XVII w.

– wskazuje najważniejsze cechy nowożytnej gospodarki szwedzkiej

– wyjaśnia, z czego wynikał i jak się przejawiał kryzys gospodarczy Holandii w XVIII w.

– wyjaśnia mechanizmy polityki merkantylizmu.



Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: 1609, 1672–1679

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: fleuta, handel komisowy, polder, alokacja, nieracjonalna alokacja zasobów

– charakteryzuje gospodarkę i społeczeństwo nowożytnej Holandii

– charakteryzuje gospodarkę i społeczeństwo nowożytnej Italii

– charakteryzuje gospodarkę i społeczeństwo nowożytnej Szwecji

– dostrzega korzystne i niekorzystne skutki specjalizacji gospodarczej Europy nowożytnej oraz znaczenie polityki gospodarczej państwa na przykładzie Szwecji

– ocenia znaczenie polityki merkantylizmu dla gospodarki państwa ją stosującego

– przedstawia konflikty Holandii z Anglia i Francją, oceni ich znaczenie gospodarcze

– przedstawia i ocenia najważniejsze zmiany, jakie zachodziły w rolnictwie, rzemiośle i handlu w czasach nowożytnych

– uzasadnia tezę, że spadek cen nie musi oznaczać pogorszenia jakości (efekt skali).


Metody:

– wykład


– praca z podręcznikiem

 praca z materiałem ilustracyjnym

– dyskusja.
Środki dydaktyczne:

 podręcznik.



Ocenianie dotyczy:

– poziomu wiedzy (aktywność na lekcji, kartkówka)

– poziomu umiejętności (aktywność na lekcji

 karty pracy, praca projektowa).



6. Renesans europejski
Początek nowoczesnej kultury
Dlaczego Włochy? Dlaczego Florencja?
Humanizm
Renesansowe szkolnictwo, czyli odkrycie młodości
Renesans za Alpami
Sztuki piękne w epoce renesansu
Schyłek renesansu. Manieryzm
Nauka w epoce renesansu

2

2.1

Uczeń:

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: renesans, odrodzenie, mecenat, humanizm, perspektywa, światłocień, manieryzm, przewrót kopernikowski, teoria heliocentryczna, alchemia, indeks ksiąg zakazanych

– przedstawia postaci: Francesco Petrarka, François Rabelais, Rafael, Michał Anioł Buonarroti, Erazm z Rotterdamu, Leonardo da Vinci, Bona Sforza, Zygmunt Stary, Mikołaj Kopernik, Galileusz, Giordano Bruno

– przedstawia założenia renesansu i humanizmu w światopoglądzie i sztuce

– przedstawia na wybranych przykładach cechy sztuki renesansowej (budownictwa sakralnego, rzeźby, malarstwa)

– wyjaśnia, w jaki sposób twórcy renesansu nawiązywali do motywów i korzeni antycznych

– wymienia głównych przedstawicieli sztuki i myśli renesansu oraz ich najważniejsze dzieła

– wymienia przykładowe zabytki renesansowe

– wskazuje główne centra renesansu w Europie

– charakteryzuje szkolnictwo renesansowe

– przedstawia najważniejsze kierunki i osiągnięcia nauki czasów renesansu.


Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: 1494, 1459, 1485, 1543, 1616

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: komuna miejska, sztuki wyzwolone, kolegium, maszkaron, attyka, człowiek witruwiański, kamień filozoficzny

– przedstawia postaci: Jules

Michelet, Jacob Burckhardt, Giorgio Vasari, Wawrzyniec Wspaniały, Kuźma (Cosimo) Medyceusz, Lorenzo Valla, Hieronim Savonarola, Mikołaj V, Juliusz II, Marsilio Ficino, Michał Montaigne, Vittorino da Feltre, Juan Luiz Vives, Benvenuto Cellini, Beatrycze (żona Macieja Korwina), Aristotele Fioravanti, Giovanni Padovano, Łukasz Górnicki, Baltazar Castiglione, Filippo Brunelleschi, Donato Bramante, Andrea Palladio, Leone Battista Alberti, Donatello, Andrea del Verrocchio, Piero della Francesca, Sandro Botticelli, Masaccio, Tycjan, Tintoretto, Giuseppe Arcimboldi, Mikołaj z Kuzy, Sebastian Münster, François Viète, Simon Stevin, Tycho de Brahe, Nostradamus, Jan Kepler, Paracelsus, Andreas Vesalius, Bonawentura Berlinghieri, Fra Angelico, Jan van Eyck

– wyjaśnia genezę renesansu i humanizmu

– samodzielnie rozpoznaje przykłady sztuki renesansowej (budownictwa sakralnego, rzeźby, malarstwa)

– analizuje wybrane działa artystów renesansowych

– rozpoznaje i analizuje motywy antyczne w sztuce renesansu

– rozpoznaje dzieła najbardziej znanych przedstawicieli epoki renesansu

– wyjaśnia, w jaki sposób Włochy stały się kolebką renesansu

– porównuje szkolnictwo renesansowe i średniowieczne

– wymienia ważniejszych ludzi nauki renesansu i ich osiągnięcia

– ocenia znaczenie sztuki i nauki epoki renesansu w kulturze europejskiej.



Metody:

– wykład


– praca z podręcznikiem

 praca z materiałem ilustracyjnym.


Środki dydaktyczne:

 podręcznik

 albumy poświęcone sztuce renesansowej.


Ocenianie dotyczy:

– poziomu wiedzy (aktywność na lekcji, kartkówka)

– poziomu umiejętności (aktywność na lekcji, praca z materiałem ilustracyjnym  karty pracy, praca projektowa).


7. Reformacja, kontrreformacja i wojny religijne w Europie
Religijność późnego średniowiecza. Przyczyny reformacji
Marcin Luter
Wojny religijne w Rzeszy
Jan Kalwin
Wojny religijne we Francji
Rozpowszech-nianie się reformacji w Europie
Kontrreformacja
Rewolucja w komunikacji społecznej

3

2.2

2.3


Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: 1455, 1517, 1520, 1525, 1534, 1545–1563, 1555, 1572, 1598, 1685

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: reformacja, kontrreformacja, wojna religijna, odpust, czyściec, celibat, schizma zachodnia, sobór, pielgrzymka, protestantyzm, luteranizm, kalwinizm, elektor, sekularyzacja, kapitalizm, dogmat, hugenota, edykt tolerancyjny, noc św. Bartłomieja, edykt nantejski, pokój augsburski, akt supremacji, anglikanizm, inkwizycja, indeks ksiąg zakazanych, cenzura, jezuici, ewangelizacja

– przedstawia postaci: Marcin Luter, Jan Kalwin, Henryk IV Burbon, Richelieu, Ludwik XIV, Albrecht Hohenzollern, Henryk VIII Tudor, Elżbieta I Tudor, Ignacy Loyola, Jan Gutenberg

– wymienia najważniejsze słabości Kościoła katolickiego pod koniec średniowiecza

– przedstawia główne tezy twórców głównych kierunków reformacji: Marcina Lutra, Jana Kalwina, Urlicha Zwinglego

– przedstawia przyczyny, przebieg i skutki wojen religijnych w Niemczech

– przedstawia postanowienia pokoju augsburskiego i wyjaśnia jego znaczenie

– przedstawia przyczyny, przebieg i skutki wojen religijnych we Francji

– przedstawia postanowienia edyktu nantejskiego i wyjaśnia jego znacznie

– przedstawia przyczyny, przebieg i skutki reformacji w Anglii

– wskazuje na mapie podziały religijne Europy w XVI w.

– przedstawia główne założenia i metody kontrreformacji

– przedstawia najważniejsze zmiany w komunikacji społecznej na przełomie średniowiecza i czasów nowożytnych.



Uczeń:

– zna daty i przyporządkowuje je do wydarzeń: 1378, 1417, 1521, 1522, 1524, 1525, 1527, 1529, 1530, 1531, 1536, 1541, 1542, 1546–1547, 1547, 1553, 1559, 1562, 1570, 1574, 1589, 1594, 1603, 1628, 1629

– wyjaśnia pojęcia i terminy i posługuje się nimi: taniec śmierci, kalwaria, misterium, devotio moderna, fundacja, kolektor, katechizm, anabaptyzm, menonita, baptyści, predestynacja, minister kościelny, konsystorz, regencja, wojna trzech Henryków, purytanizm, seminarium duchowne, kolegia jezuickie, kapucyni, urszulanki, inkunabuł, druk ulotny, wyznanie augsburskie

– przedstawia postaci: Tomasz à Kempis, Karol V Habsburg, Tomasz Münzer, Ulryk Zwingli, Max Weber, Michał Servet, Franciszek I Walezjusz, Henryk II Walezjusz, Gaspard de Coligny, Antoni Burbon, Franciszek II Walezjusz, Karol IX Walezjusz, Katarzyna Medycejska, Henryk III Walezy, Małgorzata de Valois, Maksymilian II Habsburg, Rudolf II Habsburg, Katarzyna Aragońska, Maria Tudor, Filip II Habsburg, Paweł III

– charakteryzuje przemiany religijności i sytuację w Kościele katolickim u schyłku XV w.

– wyjaśnia genezę reformacji

– przedstawia okoliczności narodzin reformacji

– charakteryzuje sytuację polityczną, społeczną i religijną w Rzeszy na przełomie XV i XVI w.

– charakteryzuje sytuację polityczną, społeczną i religijną we Francji w XVI w.

– charakteryzuje sytuację polityczną, społeczną i religijną w Anglii w XVI w.

– porównuje przebieg reformacji w krajach Rzeszy, we Francji i w Anglii

– ocenia znaczenie i zasięg reformacji w Europie

– ocenia znaczenie i zasięg kontrreformacji w Europie

– dostrzega związki postępów reformacji z prądami humanistycznymi oraz upowszechnieniem druku.



Metody:

– wykład


– praca z podręcznikiem

 praca z materiałem ilustracyjnym

 praca z mapą.
Środki dydaktyczne:

 podręcznik

 atlas historyczny

 mapa ścienna Europy w czasach reformacji.



Ocenianie dotyczy:

– poziomu wiedzy (aktywność na lekcji, kartkówka)

– poziomu umiejętności (aktywność na lekcji, praca z mapą  karty pracy, praca projektowa).

  1   2   3   4


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna