Dowody że wehikuły ufo już od tysiącleci przylatują do nowej zelandii



Pobieranie 0.51 Mb.
Strona1/14
Data09.05.2016
Rozmiar0.51 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14






Rozdział H.

DOWODY ŻE WEHIKUŁY UFO JUŻ OD TYSIĄCLECI PRZYLATUJĄ DO NOWEJ ZELANDII


Motto tego rozdziału: "Prawda może być znana przez wieki i ciągle nie zwrócić niczyjej uwagi."
Magnokraft stanowi całkowicie "ziemską" konstrukcję, t.j. został on wynaleziony, rozpracowany i jest przewidziany do zbudowania na Ziemi. Jednakże, mając w pamięci unikalne atrybuty tego wehikułu, wystarczy jedynie spojrzeć na nagłówki współczesnych gazet, i na tytuły niektórych książek, aby uświadomić sobie, że wehikuły identyczne do magnokraftu są obserwowane na Ziemi od niepamiętnych już czasów. Owe zaobserwowane już wehikuły magnokrafto-podobne opisywane są zwykle pod nazwą UFO.

Autor wynalazł i rozpracował magnokraft wyłącznie na podstawie swoich zawodowych zainteresowań w systemach napędowych, t.j. bez żadnej inspiracji czy wpływu ze strony UFO. Na początku tych prac zakładał on, iż magnokraft stanowił będzie tylko latającego następcę dla silnika elektrycznego. To bowiem sugerowały analogie i symetrie wyrażone Tablicą Cykliczności (patrz tablica na rysunku G1). W owej początkowej fazie rozwoju tego wehikułu autor wcale nie zdawał sobie sprawy z podobieństwa istniejącego pomiędzy magnokraftem i UFO. Podobieństwo to stało się oczywiste dopiero gdy pełna konstrukcja i właściwości omawianego statku zostały wydedukowane. Prawdę mówiąc, to na podobieństwo to zwrócili dopiero uwagę czytelnicy artykułów autora twierdzący że na własne oczy widzieli oni już działające magnokrafty, tyle tylko że określali je mianem "UFO". W trakcie naukowego weryfikowania i sprawdzania twierdzeń tych czytelników, autor zgromadził ogromny materiał dokumentujący że faktycznie na naszej planecie już operują nieznane statki popularnie zwane UFO, jakie wykazują się posiadaniem wszystkich atrybutów przewidywanych dla magnokraftu. W konsekwencji formalny dowód, iż "UFO są już działającymi magnokraftami" został opracowany i opublikowany. Pierwsza wersja tego dowodu ukazała się w artykule [1H] "Konstrukcja prosto z nieba" opublikowanym w polskim czasopiśmie "Przegląd Techniczny Innowacje" nr 12/1981, str. 43-45. Niestety, w owej pierwszej prezentacji omawianego dowodu z powodów jakie staną się jasne dopiero po przeczytaniu podrozdziału H5.2 redakcja Przeglądu Technicznego pominęła opublikowanie dołączonych do niego zdjęć i rysunków (podobnych do zdjęć i rysunków ilustrujących niniejszy rozdział). Z uwagi na szczupłość miejsca, zdjęć tych nie dało się też przedstawić gdy publikacja z Przeglądu została następnie omówiona w artykule [2H] "Jak dowiedziono istnienia UFO", opublikowanym w Kurierze Polskim, nr 119/1981, str. 5. Stąd kompletna wersja tego dowodu (z pełną dokumentacją fotograficzną, materialną, i faktologiczną) mogła zostać opublikowana dopiero w Nowej Zelandii, np. w polskojęzycznych monografiach [1/3] i [1/2], oraz kilku angielskojęzycznych monografiach je poprzedzających poświęconych tej samej tematyce. Dla użytku czytelników z Polski najlepiej została ona zaprezentowana w podrozdziale O2 monografii [1/3].

Dowód że "UFO to już działające magnokrafty" jest istotnym ogniwem w łańcuchu logicznym składającym się na treść niniejszej monografii (to jest więc powodem dla którego w następnym podrozdziale H1 podsumowano jego metodologię i najważniejszy materiał faktologiczny). W połączeniu bowiem z opisanym w podrozdziale H5 odkryciem, że Ziemia od początku swego zasiedlenia rasą ludzką znajduje się pod niewidzialną okupacją UFO, uświadamia on że nasza planeta w ogólności, zaś Nowa Zelandia w szczególności, od niepamiętnych czasów są nieprzerwanie prześladowane przez przedstawicieli pozaziemskich cywilizacji posiadających działające magnokrafty (UFO) w swojej dyspozycji. To z kolei uzasadnia możliwość celowego eksplodowania takiego wehikułu UFO ponad Tapanui. Po wykazaniu powyższego, ostatnim więc krokiem wymaganym dla udowodnienia prawdziwości drugiej tezy niniejszej monografii będzie zwykłe udokumentowanie że wszelkie atrybuty krateru Tapanui dokładnie odpowiadają tym przewidywanym dla miejsca eksplozji UFO.

H1. Formalny dowód że "UFO to już działające magnokrafty"


Osoby interesujące się badaniami UFO, jednak jak dotychczas nie mające styczności z opracowaniami autora, z zadowoleniem zapewne przyjmą niniejsze przypomnienie, że formalny dowód na istnienie UFO został opracowany i opublikowany już w 1981 roku, i że od owego czasu nieprzerwanie utrzymuje się on w mocy aż do dnia dzisiejszego. Jedynym zaś powodem dla jakiego dotychczas o nim nie słyszeli, to fakt że okupujący Ziemię UFOnauci po prostu uniemożliwiają jego przedostanie się do wiadomości społeczeństwa. Ów formalny dowód stwierdza, że "UFO istnieją i stanowią już działające magnokrafty zbudowane przez okupujące Ziemię technicznie wysoko-zaawansowane jednak moralnie podupadłe cywilizacje kosmiczne". Jego konstrukcja logiczna bazuje na sprawdzonej w działaniu i niezawodnej metodologii naukowej. Został też opublikowany w całym szeregu artykułów i monografii naukowych. Jako że dotąd nikt nie zdołał obalić tego dowodu, stąd jest on w mocy obowiązującej i teoretycznie rzecz biorąc każdy jest zobowiązany aby respektować jego istnienie. Ci zaś co go ignorują, oraz odmawiają przyjęcia do wiadomości jego następstw, są zwykłymi marionetkami w rękach kosmicznych pasożytów, zaś swym postępowaniem dokumentują że pozwolili sobie aby ich umysły całkowicie zamanipulowane zostały przez okupujących Ziemię UFOnautów. Niniejszy podrozdział służy zapoznaniu czytelników ze szczegółami tego dowodu, oraz wskazaniu im literatury źródłowej na wypadek gdyby zechcieli oni włączyć go do systemu swoich wiadomości, wiedzy, zasad filozoficznych i sposobu myślenia.

Formalny dowód że "UFO to już działające magnokrafty" bazuje na bardzo starej i niezliczoną ilość razy sprawdzonej już w działaniu metodologii adoptowanej przez współczesną naukę i nazywanej "metoda porównywania atrybutów" (po angielsku "the methodology of matching the attributes"). W metodologii tej dwa niezależne od siebie zbiory atrybutów, jakie opisują dwa różne obiekty, są ze sobą porównywane w celu udowodnienia że obiekty które one opisują są identyczne. Najstarszym przykładem użycia tej metodologii byłby myśliwy który przymierza (porównuje) atrybuty śladu na śniegu z cechami znanych mu zwierząt w celu ustalenia które z tych zwierząt pozostawiło dany ślad. Metodologia ta jest jedną z najbardziej niezawodnych, efektywnych, i najczęściej używanych sposobów identyfikowania niezanych obiektów. Jest ona używana w większości procedur identyfikacyjnych, włączając w to śledztwa kryminalne (porównywanie dowodów rzeczowych na miejscu zbrodni z osobą podejrzanego), medycynę (porównywanie symptomów z chorobą), rozpoznanie wojskowe, itp. Aby udowodnić z użyciem tej metodologii, że magnokraft i UFO są identycznymi wehikułami, całkowite podobieństwo pomiędzy wydedukowanymi atrybutami magnokraftu i zaobserwowanymi atrybutami UFO musi zostać wykazane. Stąd też, omawiany dowód został sformułowany jako łańcuch logiczny składający się z następujących 4 kroków:

1. Zaproponowanie tezy roboczej stwierdzającej że "UFO są już działającymi magnokraftami" oraz zdefiniowanie sposobu udowodnienia prawdziwości tej tezy.

2. Zidentyfikowanie atrybutów magnokraftu jakie zostaną poddane procesowi porównywania. Poprzez wykorzystanie Teorii Magnokraftu 12 klas najbardziej reprezentacyjnych atrybutów które charakteryzują działający magnokraft zostało zidentyfikowanych teoretycznie i użytych dla omawianego dowodzenia. Przyczyną dla której, w dowodzie omawianym tutaj, użyto tylko 12 klas atrybutów (zamiast, powiedzmy, 13 czy 24) jest że z punktu widzenia rachunku prawdopodobieństwa 12 atrybutów całkowicie wystarcza dla tego celu (patrz uzasadnienie przytoczone poniżej). Jednakże kompleksowość magnokraftu zezwala na zidentyfikowanie i opisanie ogromnej ilości dalszych atrybutów, nie rozpatrywanych w początkowym dowodzie. Stąd, prawie każda wymagana liczba atrybutów magnokraftu może zostać włączona do tego dowodu później, jeśli z jakichś tam powodów okaże się to niezbędne.

3. Udokumentowanie istnienia u UFO podobnych 12 klas atrybutów, z których każda pokrywa się z odpowiadającą jej klasą atrybutów wydedukowanych dla magnokraftu. Poprzez analizę różnorodnych fotografii UFO, obserwacji wizualnych tych obiektów, oraz dowodów materialnych aktywności UFO pozostawionych na naszej planecie, odpowiadające 12 atrybutów przyporządkowanych UFO zostało ujawnionych i udokumentowanych.

4. Porównywanie każdego atrybutu teoretycznie wydedukowanego dla magnokraftu z odpowiadającym mu atrybutem zaobserwowanym na UFO. Ponieważ, jak to wykazano w toku przeprowadzonego dowodzenia, takie porównanie wykazuje całkowitą zgodność (identyczność) obu grup atrybutów, jego pozytywny wynik konstytułuje formalny dowód że "UFO to już działające magnokrafty".

Wynikiem opisania obu wehikułów aż przez 12 klas głównych atrybutów jest, że wszystkie możliwe różnice pomiędzy magnokraftem i UFO mogą zostać wyszczególnione z niezwykłą precyzją. Ogromny potencjał różnicowania pomiędzy dwoma obiektami które opisane zostały aż 12 atrybutami, ilustruje poniższy hipotetyczny przykład budowania serii drastycznie odmiennych wehikułów latających. Seria ta w założeniu zawierałaby jedynie wehikuły jakie różnią się od tych zbudowanych już poprzednio przez co najmniej jeden z dwunastu opisujących je klas atrybutów. Dokonane obliczenia wykazują, że taka seria powinna zawierać pomiędzy 212=4096 a 12!=4.79 108 wzajemnie różniących się wehikułów latających (zależnie jak wiele odmian każdy z owych 12 atrybutów może przyjmować). Powyższe oznacza praktycznie, że jeśli każdego roku zbudowalibyśmy jeden taki wehikuł latający, poczynając od chwili zaczęcia się naszej cywilizacji, do teraz nie bylibyśmy w stanie skompletować pełnej serii tych wehikułów (dla porównania nasza cywilizacja buduje latające wehikuły zaledwie przez dwa wieki i podczas tego czasu zbudowała jedynie trzy zasadniczo odmienne ich rodzaje - t.j. balony, samoloty oraz rakiety kosmiczne). Powyższy przykład ilustruje, że czysto przypadkowe pokrycie się atrybutów magnokraftów i UFO we wszystkich 12 klasach jest niemożliwe. Stąd, z punktu widzenia prawdopodobieństwa matematycznego, potwierdzenie że takie pełne pokrycie się atrybutów obu tych wehikułów rzeczywiście następuje, wystarcza jako formalny dowód że "UFO to już działające magnokrafty".

Omawiany formalny dowód w monografii [1a] zajmuje 22 strony opisów i wykorzystuje około 34 fotografii UFO, natomiast w monografii [1/3] zajmuje około 20 stron opisów i wykorzystuje około 30 fotografii UFO. Jego główny segment odnosi się do magnokraftów i UFO pierwszej generacji. Jednakże w oddzielnych rozdziałach segment ten zostaje następnie rozszerzony do magnokraftów i UFO drugiej oraz trzeciej generacji. (W niniejszym podrozdziale też podsumowano jedynie segment referujący do UFO i magnokraftów pierwszej generacji; istnienie drugiej i trzeciej generacji tych wehikułów dowodzone jest odpowiednio w podrozdziałach H3.1 i H3.2.) Omawiany dowód został też tak opracowany, aby jego przeprowadzenie możliwe było wyłącznie na podstawie obiektywnych fotografii UFO (t.j. bez konieczności opierania dowodzenia na relacjach świadków które dla osób próbujących podważyć zasadność tego dowodu dostarczyłyby argumentu o rzekomej "subiektywności" materiału dokumentacyjnego). Poniżej przytoczono przykłady 12 klas atrybutów przewidzianych teoretycznie dla magnokraftu i porównanych następnie z tymi zaobserwowanymi na rzeczywistych UFO, użytych w ostatnio-opublikowanej wersji omawianego dowodu (warto zauważyć, że z uwagi na istnienie ogromnej ilości unikalnych cech charakteryzujących oba porównywane do siebie wehikuły, w poprzednich oraz dalszych wersjach tego dowodu użyte mogą być inne klasy atrybutów). Klasy te obejmują:

1. Spodko-podobny kształt geometryczny pojedynczych wehikułów. Dla magnokraftu kształt ten został precyzyjnie zdefiniowany układem równań matematycznych zaprezentowanych w podrozdziale G1. Analiza geometryczna fotografii UFO ujawnia, że dla każdego z ośmiu istniejących typów UFO i magnokraftu (w podrozdziale G1 oznaczonych jako typy K3 do K10) ich kształt zewnętrzny pokrywa się w sposób absolutnie dokładny - patrz przykład z rysunku H2 (porównaj także wszystkie ilustracje z tej monografii prezentujące zdjęcia UFO z rysunkami pokazującymi magnokrafty tych samych typów).

2. Konfiguracje sprzęgniętych wehikułów. Dokumentacja fotograficzna UFO zgromadzona dotychczas ujawnia, że wszystkie konfiguracje przewidywane teoretycznie dla magnokraftu (patrz rysunek G5) w rzeczywistości są już formowane przez UFO. Jako przykłady patrz: kompleks kulisty uformowany z UFO typu K6 pokazany na rysunku H3, cygaro z rysunku H4 (porównaj je z rysunkiem G6), latający kluster pokazany w części C rysunku H7 (porównaj go z rysunkiem G7), oraz lądowisko z rysunku H10 uformowane przez latający system.

3. Rozlokowanie pędników w wehikułach. Teoria Magnokraftu stwierdza że statek ten posiada pojedynczy pędnik główny zamontowany w jego centrum, oraz n=4 (K-1) pędników bocznych zamontowanych w poziomym kołnierzu obiegającym podstawę statku. Ogromna liczba istniejących fotografii UFO potwierdza takie właśnie rozlokowanie pędników w tych pozaziemskich wehikułach - patrz rysunek H5 (pośrednio to samo potwierdzają również rysunki H6 do H11).

4. Wykorzystywanie oddziaływań magnetycznych do wytwarzania sił napędowych. Dla przykładu wszystkie rysunki H6 do H11 pośrednio udowadniają, że pędniki UFO faktycznie wytwarzają pole magnetyczne, oraz że pole to służy formowaniu sił napędowych.

5. Wykorzystanie pulsującego pola magnetycznego do wytwarzania sił napędowych. Dla przykładu rysunek H6 udowadnia, że pędniki UFO wytwarzają pulsujące pole magnetyczne o charakterystyce identycznej do pola wytwarzanego przez komorę oscylacyjną i przewidzianego teoretycznie dla magnokraftu.

6. Tworzenie obwodów magnetycznych łączących dany biegun N/S (wylot) każdego pędnika, z przeciwstawnym biegunem magnetycznym tego samego, lub innego, pędnika. Istnienie takich obwodów u UFO zostało doskonale zilustrowane zdjęciami pokazanymi na rysunku H7.

7. Formowanie wiru magnetycznego. Wir taki powstaje w efekcie rotowania obwodów magnetycznych wokół centralnej osi statku. Jego wystąpienie u UFO zilustrowano w części D rysunku H7.

8. Indukowanie prądów elektrycznych. Jednym z następstw tego indukowania jest wytwarzanie niszczycielskiej chmury plazmowej jaka wiruje wokół powłoki tych statków. UFO wykorzystuje tą wirującą plazmę jako ogromną piłę tarczową zdolną do wcinania się w skały i żłobienia w nich szklistych tuneli, których przykłady pokazano na rysunku H8.

9. Możliwość łatwej zmiany trybu pracy na jeden z trzech trybów przewidzianych dla magnokraftów i opisanych w podrozdziale G1.2. Również pozaziemskie UFO mogą działać w każdym z tych trzech trybów pracy, t.j.: (1) w trybie soczewki magnetycznej, kiedy to UFO stają się zupełnie niewidoczne zarówno dla nieuzbrojonego oka jak i dla aparatu fotograficznego - patrz rysunek H1; (2) w trybie pulsującego (bijącego) pola kiedy to ich powłoka może zostać łatwo zaobserwowana (patrz rysunek H2); albo też (3) w trybie wiru magnetycznego kiedy ich powłoka otoczona jest chmurą plazmową (patrz rysunki H4 i H7D).

10. Odchylające oddziaływanie na promieniowanie elektromagnetyczne. Najbardziej spektakularną manifestacją tego oddziaływania jest formowanie soczewki magnetycznej, wyjaśnionej na rysunku G4 i zilustrowanej na rysunku H1. Inne odziaływania obejmują tworzenie tzw. "czarnych belek" zilustrowanych w częściach #2 i #3 rysunku G5.

11. Elektromagnetyczne indukowanie świateł o dwu odmiennych kolorach (t.j. zielono-niebieskim przy biegunie S lub żółto-pomarańczowym przy biegunie N) na przeciwstawnych wylotach tych samych pędników wehikułu. Okoliczności obserwawania tych świateł omówiono w części (a) rysunku H5. Kolorowe fotografie UFO potwierdzają opisany Teorią Magnokraftu związek pomiędzy biegunowością pola statku, a kolorem światła indukowanego na wylotach z pędników UFO o danej biegunowości.

12. Magnetyczny charakter lotu. Teoria Magnokraftu stwierdza, że loty tych wehikułów muszą podlegać prawom magnetyzmu zaś zaprzeczać prawom hydromechaniki. Stąd ich poruszanie się będzie przypominać szarpany lot ważki, jaki drastycznie różni się od płynnych aerodynamicznych lotów współczesnych samolotów i inercyjnych lotów naszych rakiet. Analiza nocnych zdjęć utrwalających trajektorię UFO (a także raportów z wizualnych obserwacji tych obiektów) wykazuje, że wszystkie atrybuty charakterystyczne dla magnetycznych lotów magnokraftu (wymienione w podrozdziale G1.1) występują także podczas lotów UFO. Ponadto, unikalna symetria lądowisk UFO w stosunku do południków magnetycznych, tak rzucająca się w oczy ich badaczowi, dodatkowo potwierdza magnetyczny charakter lotu tych wehikułów.

Kilka przykładów fotografii UFO, zaprezentowanych na rysunkach H1 do H7 dla ilustracji powyższych 12 atrybutów, stanowi jedynie niewielki ułamek całkowitej ilości istniejących fotografii UFO jakie ujawniają różnorodne cechy tych pozaziemskich statków. Cały ten ogromny materiał dowodowy zaobserwowany na UFO wykazuje doskonałą zgodność z teoretycznymi cechami wydedukowanymi dla magnokraftu. Stąd, zgodnie z metodologią naukową wyjaśnioną w poprzedniej części tego podrozdziału, uzyskanie takiej doskonałej zgodności konstytułuje formalny dowód że "UFO to już zbudowane magnokrafty".

Skompletowanie fomalnego dowodu, że "UFO to już działające magnokrafty" wprowadza cały szereg istotnych następstw, najważniejsze z których są jak następuje:

(A) Dowód ten równocześnie konstytułuje cały szereg dowodów cząstkowych, stwierdzających że: "UFO istnieją" (t.j. UFO są materialne, stąd muszą istnieć obiektywnie), "UFO są wehikułami", "UFO muszą być budowane i pilotowane przez istoty inteligentne", oraz "Cywilizacje jakie wysyłają UFO na Ziemię muszą być pochodzenia kosmicznego", bowiem na naszej planecie żaden z narodów nie osiągnął dotąd jeszcze poziomu nauki i technologii koniecznego dla zbudowania tych zaawansowanych wehikułów.

(B) Dowód ten potwierdza poprawność Teorii Magnokraftu. Z punktu widzenia ważności stwierdzeń tej teorii, formalne dowiedzenie istnienia wehikułu jaki już obecnie wykorzystuje zasadę działania użytą w napędzie magnokraftu stanowi niemalże równorzędnik zaprezentowania działającego prototypu tego przyszłościowego wehikułu.

(C) Dowód ten uwypukla wagę badań UFO. Naukowa analiza obserwacji UFO stanowi najistotniejszy czynnik pozwalający na szybkie skompletowanie naszych magnokraftów. Stąd postulowanie naukowego obserwowania i badania UFO jest niezwykle istotnym składnikiem nie tylko szybkiego osiągnięcia przez naszą cywilizację zdolności do odbywania podróży międzygwiezdnych, ale także zdolności naszego uwolnienia się od okupujących nas kosmitów.

Metodologia "porównywania atrybutów" zastosowana w dowodzie opisanym powyżej dostarcza także dodatkowej korzyści. Pozwala ona bowiem na wprowadzenie niezwykle istotnego "postulatu zamienności pomiędzy UFO i magnokraftami". Postulat ten stwierdza, że: każdy poprawny wzór matematyczny, reguła i fakt opracowany dla magnokraftów, musi równie poprawnie odnosić się też i do UFO, a także każdy fakt zaobserwowany na UFO musi również sprawdzać się dla magnokraftów. Praktyczne wykorzystanie tego postulatu z jednej strony zezwala na szybsze zbudowanie ziemskich magnokraftów przez wykorzystanie w nich gotowych rozwiązań technicznych zaobserwowanych u UFO, z drugiej zaś strony umożliwia szybsze rozwikłanie tajemnic UFO przez zastosowanie do nich teorii opracowanych dla magnokraftów.

Ponieważ opisany powyżej dowód demaskuje obecność na Ziemi kosmicznego okupanta który ze wszelką cenę stara się pozostawać nieodnotowalny dla ludzi, nic więc dziwnego że zamanipulowani przez tego okupanta jego ziemscy poplecznicy bezwzględnie atakują ten dowód i blokują jego powszechne uznanie. W przeszłości autor doświadczył wiele takich ataków. Prawdopodobnie też dalsze podobne ataki nastąpią i w przyszłości. Jako przykład tych ataków patrz czasopismo OMNI, wydanie z lutego 1984 roku, Vol. 6, nr 5, strona 87. Jednakże, na przekór wielokrotnym atakom ze strony przeciwników magnokraftu, dotychczas nikt nie zdołał obalić teorii tego statku, czy podważyć dowodu bazującego na tej teorii. Każde z zastrzeżeń wniesionych dotychczas przeciwko temu wehikułowi, przeoczało jakieś istotne rozwiązanie czy szczegół, już postulowane Teorią Magnokraftu. Z drugiej zaś strony, sukcesy w budowie urządzeń postulowanych teorią tego statku, takich jak komora oscylacyjna, czy siłownie telekinetyczne, utwierdzają poprawność jego fundamentów naukowych.

Dowód bazujący na metodologii "porównywania atrybutów" z definicji pozwala na nielimitowaną liczbę porównań (t.j. każdy empiryczny fakt pozyskany z obserwacji UFO może zostać porównany do odpowiadającego mu faktu wydedukowanego teoretycznie z Teorii Magnokraftu). Stąd też, ten rodzaj dowodu pozostaje ważnym nawet jeśli niektóre z indywidualnych atrybutów UFO na jakich się on opiera, nie mogą zostać potwierdzone z jakichś tam obiektywnych powodów. Powyższa charakterystyka omawianego dowodu całkowicie neutralizuje więc dotychczasową strategię "obalania dowodów" stosowaną przez popleczników kosmicznego okupanta nazywających siebie autorytatywnym zwrotem "UFO sceptycy" (autor nazywa ich bardziej im należnym mianem "sprzedawczyków", jako że ich działalność wspiera interesy okupanta z kosmosu). Wiadomo, że wszystkie poprzednie próby dowiedzenia istnienia UFO opierane były na pojedynczych faktach (np. na pojedynczej obserwacji, pojedynczym przypadku uprowadzenia, czy pojedynczym dowodzie rzeczowym). Z drugiej jednak strony, nie istnieje taki fakt jaki nie mógłby zostać poddany w wątpliwość przez odpowiednio nastawionych naukowców. Stąd, poprzez adoptowanie strategii bezustannego podważania kolejnych faktów dotyczących UFO, owi "sceptycy" zdołali unieważnić każdy dowód na istnienie UFO jaki dotychczas został wysunięty. Na szczęście, w stosunku do dowodu przedstawionego powyżej, omówiona strategia sceptyków po prostu traci swoją ważność. Aby bowiem unieważnić ten dowód musieliby oni bezspornie wykazać, że cały dotychczas zgromadzony materiał dowodowy na temat UFO jest nie-istniejący lub nieważny (folozoficznie rzecz biorąc jest to niemożliwe). Z tego też powodu, struktura przedstawionego tu dowodu na istnienie UFO jest "odporna na sceptyków" (tzn. owi "sceptycy" czy "sprzedawczycy" nie są w stanie podważyć jej poprawności).

Jak tego należy się spodziewać od idei usilnie zwalczanej przez okupujących Ziemię kosmitów, uznanie formalnego dowodu autora że "UFO to już działające magnokrafty" postępuje bardzo wolno. Prawdopodobnie nawet gdy już pierwsze zbudowane na Ziemi magnokrafty wyniosą naszych celników i obserwatorów na pokłady nachodzących naszą planetę UFO, ciągle zapewne istniały będą osoby które odmówią zaakceptowania faktu istnienia UFO (podobnie jak członkowie słynnego "Towarzystwa Płaskiej Ziemi" ciągle do dzisiaj odmawiają przyznania że nasza planeta jest kulista).

W tym miejscu warto jednak podkreślić, że na przekór warunków konspiracji w jakich dowód iż "UFO to już zbudowane magnokrafty" jest upowszechniany, ciągle znalazł on przynależne mu uznanie wśród pokaźnej grupy co bardziej racjonalnie myślących badaczy UFO z naszego kraju. Badacze ci od początku zdawali sobie sprawę z przewagi jaką formalne uznanie tego dowodu dałoby UFOlogii w jej walce z nieświadomymi kolaborantami naszych okupantów (jacy w czasach opublikowania tego dowodu uważani byli jedynie za ostoję konserwatyzmu). Z tego też powodu na dwóch kolejnych zjazdach UFOlogicznych, t.j. na II-gim Ogólnopolskim Zjeździe Ufologicznym w Szczecinie, 17-18 listopada 1984 roku (Szczeciński Klub Popularyzacji i Badań NOL), oraz na III-cim Ogólnopolskim Zjeździe Ufologicznym w Lublinie, 20-22 września 1985 (Klub Miłośników Fantastyki "Syriusz" przy WDK w Lublinie) ponawiane były przez tych postępowych badaczy wysiłki podjęcia uchwały o "formalnym uznaniu magnokraftu przez UFOlogów Polskich jako technicznego konceptu wyjaśniającego budowę, działanie i atrybuty UFO". Niestety owi nieświadomi kolaboranci okupujących nas UFOnautów, jacy wówczas dominowali Polski ruch UFOlogiczny przegłosowali owych postępowych badaczy i uniemożliwili podjęcie wspomnianej uchwały. W ten sposób pierwsza szansa na przeskoczenie legalnej bariery zmuszającej UFOlogów do bezustannego powtarzania w kółko tych samych argumentów bez zauważalnego posuwania się naprzód, nie została wykorzystana, zaś realna możliwość formalnego zatwierdzenia dowodu iż "UFO istnieją obiektywnie i są wysoko zaawansowanymi wehikułami" została zaprzepaszczona. Popularyzacja magnokraftu także została zablokowana, jako że nie powiodły się wysiłki opublikowania w Polsce choćby jednej monografii autora. Niemniej owe pierwsze przegrane bitwy z nieświadomymi kolaborantami naszego okupanta nie powinny być traktowane jako przegranie całej wojny. Zdaniem autora próby formalnego podjęcia omawianej uchwały powinny zostać ponawiane aż do skutku przy następnych okazjach. Jej podjęcie wszakże całkowicie zneutralizowałoby przeciwników istnienia UFO, jako że dla kontynuowania swoich dotychczasowych argumentacji musieliby oni najpierw obalić zasadność przedstawionego tu dowodu, co naukowo i filozoficznie jest już rzeczą niemożliwą. (Dopóki jednak zwolennicy istnienia UFO formalnie nie zaakceptują przedstawionego tu dowodu, dopóty ich przeciwnicy także nie będą poczuwać się zobowiązani do respektowania jego sformułowań.)

  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   14


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna