Dr Antonina Adamowicz-Hummel wykład wprowadzający, Tyflopedagogika Niewidomi a słabowidzący



Pobieranie 8.68 Kb.
Data08.05.2016
Rozmiar8.68 Kb.

Dr Antonina Adamowicz-Hummel - wykład wprowadzający, Tyflopedagogika

Niewidomi a słabowidzący

  • kryteria różnicowania

    • medyczne

    • prawne

    • funkcjonalne

  • funkcjonalna definicja ‘słabowidzących’:

obejmuje wszystkie osoby posiadające jakikolwiek potencjał wzrokowy,

ale nie widzące prawidłowo pomimo najlepszej korekcji okularowej

i w związku z tym nie mogące funkcjonować jak osoby pełnosprawne.

Znajdują się wśród nich zarówno osoby z poczuciem i umiejętnością lokalizowania

światła, jak i ‘szczątkowo widzące’ i ‘niedowidzące’.


  • Statystyka – Polska:

380.000 – wg szacunków, że w krajach rozwiniętych niewidomi i słabowidzący



stanowią 1% populacji
ok. 500.000 niewidomych i słabowidzących – wg GUS (Główny Urząd Statystyczny)
ponad 90% słabowidzących wśród członków Polskiego Związku Niewidomych (PZN)
ok. 40% członków PZN ma powyżej 65 lat

Założenia teoretyczne rehabilitacji słabowidzących


  • używanie wzroku ≠ zużywanie go

  • umiejętność widzenia nie jest wrodzona – uczymy się jej w procesie rozwoju

  • rozwój widzenia u osób słabowidzących przebiega w podobny sposób, jak u osób widzących

  • można pomóc słabowidzącemu w osiąganiu kolejnych etapów rozwoju widzenia w drodze intensywnych ćwiczeń

  • punktem wyjścia dla usprawniania widzenia jest poziom rozwoju widzenia, niezależnie od wieku kalendarzowego

  • osoby słabowidzące od urodzenie spostrzegają siebie jako „całość”, a swoje otoczenie jako stacjonarne i „wyraźne”.

  • wyniki badań okulistycznych nie determinują funkcjonowania wzrokowego

  • większość wykonywanych czynności i orientacja w otoczeniu nie wymaga pełnej ostrości wzroku

  • słabowidzący może poprawić swoje funkcjonowanie poprzez

- ćwiczenie sprawności wzrokowych




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna