DreamWorks Pictures I Paramount Pictures prezentują film: lemony snicket: seria niefortunnych zdarzeń



Pobieranie 96.46 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar96.46 Kb.


DreamWorks Pictures

i Paramount Pictures

prezentują film:


LEMONY SNICKET: SERIA NIEFORTUNNYCH ZDARZEŃ

OBSADA
JIM CARREY.................................................................................................................... Hrabia Olaf

JIM CARREY.................................................................................................................. Kapitan Szlam

JIM CARREY............................................................................................................................ Stefano

JUDE LAW......................................................................................................... głos Lemony Snicketa

MERYL STREEP....................................................................................................... Ciotka Josephine

EMILY BROWNING.............................................................................................. Violet Beaudelaire

LIAM AIKEN ...........................................................................................................Klaus Beaudelaire

TIMOTHY SPALL .....................................................................................................................Mr. Poe


TWÓRCY
Reżyseria......................................................................................................... BRAD SILBERLING

Scenariusz......................................................................................................... ROBERT GORDON

Scenografia........................................................................................................ RICK HEINRICHS

Produkcja ...........................................................................................................WALTER F. PARKES

..........................................................................................................................LAURIE MACDONALD

Producent wykonawczy.............................................................................. BARRY SONNENFELD

Zdjęcia.......................................................................................................... EMMANUEL LUBEZKI

Montaż..................................................................................................................... MICHAEL KAHN

Kostiumy............................................................................................................ COLLEEN ATWOOD

Muzyka.............................................................................................................. THOMAS NEWMAN

Scenografia.......................................................................................................... RICK HEINRICHS

CZAS TRWANIA: 105 min.

PREMIERA W POLSCE: 21.01.2005

DYSTRYBUCJA W POLSCE: United International Pictures


POLSKA WERSJA JĘZYKOWA

STUDIO MASTER

REŻYSERIA .........................................................................................................................Elżbieta Jeżewska

Lemony Snickett....................................................................................................Grzegorz Damięcki

KAPITAN SZLAM..........................................................................................................Mariusz Czajka

HRABIA OLAF................................................................................................................Mariusz Czajka

STEFANO .....................................................................................................................Mariusz Czajka

CIOTKA JÓZEFINA ........................................................................................Barbara Bursztynowicz

WIOLETKA ................................................................................................................Ania Klamczyńska

KLAUS .................................................................................................................................Rafał Kołsut

PAN POE ....................................................................................................................Włodzimierz Press

MONTY ............................................................................................................................Grzegorz Wons

SĘDZIA STRAUSS ................................................................................................................Ewa Ziątek

KOBIETA I........................................................................................................................Krystyna Tkacz

KOBIETA II.......................................................................................................................Agata Kulesza

HAKORĘKI ........................................................................................................................Marcin Perchuć

FERIS .......................................................................................................................Mirosław Zbrojewicz

ŁYSY ...................................................................................................................................Andrzej Chudy

KRYTYK...........................................................................................................................Piotr Fronczewski



Szanowny Panie Dziennikarzu,
Przykro mi o tym mówić, ale film, o którym Pan właśnie czyta jest wyjątkowo nieprzyjemny. Tutaj wyraz nieprzyjemny oznacza - “trójkę bystrych sierot, ponurego złoczyńcę i stawiające włosy na głowie niefortunne zdarzenia”. Film ten opowiada historię rodzeństwa Baudelaire, które chociaż wyjątkowo inteligentne i czarujące, wiedzie życie pełne cierpienia i smutku. W trakcie trwania tylko tego jednego seansu filmowego, będzie Pan miał możliwość obejrzenia przerażającego pożaru, błyskawic, naprawdę poważnej tragedii, olbrzymiego węża, fragmentów kiepskiej komedii, jedzących ludzi pijawek i ...Jima Carreya.

Jako autor jestem zobowiązany kontynuować badania związane z niefortunnymi zdarzeniami, jakie spadły na sierotki Baudelaire znajdujące się w rękach ponurego Hrabiego Olafa, Pan, jednak może swobodnie poszukać lżejszej rozrywki – np. obejrzeć film dokumentalny poświęcony serowemu fondue.
Z poważaniem,
Lemony Snicket

ZŁOWIESZCZE STRESZCZENIE

Wszyscy powinni zostać postawieni w stan gotowości na wiadomość, że dwukrotny zdobywca Złotego Globu, Jim Carrey wystąpi w roli Hrabiego Olafa, diabolicznego aktora i mistrza kamuflażu, który postawił sobie za cel pozbawienie sierot Baudelaire ich rodzinnego majątku w produkcji zatytułowanej “Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń.” W filmie będzie można zobaczyć także zdobywczynię dwóch nagród Akademii®, Meryl Streep jako nadopiekuńczą Ciotkę Josephine oraz dwukrotnie nominowanego do Oskara® Jude Law, który użyczy swego głosu Lemony Snicketowi. Efektem współpracy aktorów jest przerażające widowisko. Słowo przerażające oznacza tutaj ni mniej, ni więcej to, że “poruszy ono wyobraźnię całej rodziny, pozostawiając gruzy na ogólnie przyjętych stereotypach filmów przygodowych i na nowo przywoła magię klasycznej rozrywki.”

DreamWorks Pictures i Paramount Pictures prezentują produkcję Parkes/MacDonald Production i Nickelodeon Movies Production, film w reżyserii Brada Silberlinga, “Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń”. W filmie występują - Jim Carrey, Jude Law jako głos Lemony Snicketa, Liam Aiken, Emily Browning, Timothy Spall, Catherine O’Hara, Billy Connolly, Cedric the Entertainer oraz Meryl Streep. Film został zrealizowany na podstawie scenariusza Roberta Gordona i powieści Lemony Snicketa. Produkcja - Laurie MacDonald, Walter F. Parkes, Jim Van Wyck. Produkcja wykonawcza - Scott Rudin, Barry Sonnenfeld, Julia Pistor i Albie Hecht.

Jeśli wiecie cokolwiek o tych ludziach, wiecie na pewno, że wiedzie im się podejrzanie dobrze, są podejrzliwi, a może i jedno i drugie...




WSTRZĄSAJĄCA HISTORIA

Począwszy od baśni braci Grimm, poprzez moralizatorskie opowieści ery wiktoriańskiej, a skończywszy na zakręconych dziełach Roalda Dahla, istnieje w dziecięcej literaturze długa tradycja polegająca na tym, że absurdalnie okropne rzeczy przydarzają się idealnie uroczym dzieciakom. Jedenaście książek napisanych i opowiedzianych przez tajemniczego Lemony Snicketa – którego niektórzy oskarżają o to, że jest tą samą osobą, co 34-letni autor Daniel Handler – wyniosło tę tradycję na zupełnie nowe wyżyny i brutalnie… zrzuciło ją z tej wysokości.

W dzisiejszych czasach pełnych dziwacznych dzieciaków i złowrogich hrabiów, powieści pana Snicketa zyskały szerokie uznanie krytyków i sporą popularność. Były pierwszymi książkami, które zrzuciły serię powieści o przygodach Harry’ego Pottera z pierwszego miejsca listy bestsellerów New York Timesa. Od tamtej pory, od ponad 600 tygodni, książki Snicketa znajdują się na czele list bestsellerów. Świetne recenzje w tak uznanych pismach jak m.in. New York Times, Entertainment Weekly, U.S. News oraz World Report, sprawiły że powieści pana Snicketa sprzedały się na całym świecie w liczbie ponad 27 milionów egzemplarzy – pomimo usilnych próśb autora, aby “czytać coś innego!”.

Teraz, adaptacja filmowa w reżyserii Brada Silberlinga, z tak rozpaczliwą obsadą jak Jim Carrey i Meryl Streep, pogrąża kina w mroku. W filmie można odnaleźć ten sam przewrotny humor, niebezpieczeństwo, poruszające serce emocje, dziwaczny styl i pożerające ludzi pijawki, jakie sprawiły, że książki pana Snicketa stały się tak unikalne.

“Błagałem ich, żeby tego nie robili. Błagałem, żeby nie zatrudniali dobrego reżysera. Błagałem, żeby nie obsadzali utalentowanych aktorów. Błagałem, żeby nie opierali scenariusza na żadnej z moich książek, a oni wybrali aż trzy!”, wykrzykuje pan Snicket ze swojej ponurej nory, a może apartamentu w luksusowej posiadłości. “Chwytam się ostatniej deski ratunku, mając nadzieję, że rzesze ochotników przeczytają moją wypowiedź, wykupią wszystkie bilety, a potem wcale nie pójdą na ten film do kina.”

“Lemony Snicket jest jednym z najoryginalniejszych autorów,” mówi Jim Carrey, całkowicie ignorując uczucia pana Snicketa. “Jego szaleńcza wyprawa do życia tych dzieciaków jest zarazem wspaniała jak i przerażająca.”

Meryl Streep, której córka “oszalała na punkcie tego projektu,” nie mogła nie skorzystać z możliwości zagrania w filmie. “Olbrzymi urok tej historii polega na tym, że udowadnia ona, jak bardzo niezależne potrafią być dzieci,” stwierdza Streep. “Pokazuje ich marzenia o samodzielności, a w przypadku trójki Baudelaire’ów, o byciu sprytniejszym niż znajdujący się w pobliżu dorośli.” Aktorka nie skomentowała faktu, że jedno z dzieci w filmie zostało zmuszone do przebrania się za wielbłąda.

Aktor Jude Law – w filmie głos Lemony Snicketa – dowiedział się o książkach pana Snicketa, kiedy jego syn przyniósł jedną z nich ze szkoły.

“Książki Lemony Snicketa w bardzo specjalny sposób zwracają na siebie uwagę zarówno dzieci jak i ich rodziców,” obserwuje Law, którego bohater – narrator – chociaż bez twarzy, posiada emocjonalny związek z dziećmi i obserwuje je z oddali. “Zupełnie inaczej niż większość literatury skierowanej do młodych ludzi, seria Snicketa ma złowieszczy charakter, co jest intrygujące dla odbiorców w różnym wieku.”

Złowieszczy, to słowo, które najprawdopodobniej oznacza “Hrabiego Olafa,” okrutnego nikczemnika i jeszcze gorszego aktora granego przez Jima Carreya. Co jakiś czas dzieci zmuszone są do wykorzystania całej swojej inteligencji i unikalnych talentów, aby uniknąć szponów Olafa. Niektórzy wierzą, że postać Hrabiego Olaf jest źródłem komizmu, inni uważają, że dziwnie pachnie i ma tylko jedną brew. A jeszcze twierdzą, że jest jednym z najbardziej przerażających czarnych charakterów od czasów Joan Crawford.

Wg reżysera Brada Silberlinga, książki Snicketa dają dzieciom możliwość wykazania się poczuciem humoru, a przy tym nie umniejszają ich roli jako czytelników. “Te książki są w pewien sposób obrazoburcze; ryzykowne. Taki jest zresztą nasz film.” Należy zauważyć, że to nie pan Silberling ryzykował, kiedy młody kaskader musiał zwisać z naprawdę bardzo wysokiej skały.

Biorąc pod uwagę to, że dorośli często nie słuchają dzieci wtedy, kiedy powinni, historia opowiedziana na ekranie, wg Silberlinga, opowiada o wytrwałości. Wzmacnia te cechy dzieci, które wychodzą na światło dzienne wtedy, gdy muszą polegać one na własnej pomysłowości – szczególnie w świecie, który jest obcy, nieprzyjazny i pełen... swędzących ubrań.

“Świat Lemony Snicketa jest zderzeniem różnych czasów, co prowadzi do mariażu komputerów i bruku, a nasi młodzi bohaterowie w tym bardzo dziwnym środowisku muszą używać sprytu,” mówi Silberling. “To wspaniała historia pozwalająca na wczucie się w atmosferę innych czasów, a jednocześnie bardzo współczesna technologicznie, podobnie zresztą jak zagadnienia, które eksploruje.” Te zagadnienia to na przykład społeczna sprawiedliwość, giermkowie z hakami zamiast rąk i lodówki.

Producent wykonawczy Julia Pistor, która jest także wiceprezesem Nickelodeon Movies, wspomina, jak zespół Nick Movies odkrył Lemony Snicketa w 1999 roku, tuż przed wydaniem Przykrego początku, Gabinetu gadów i Ogromnego okna – pierwszych trzech części serii i książek, na których oparto scenariusz filmu.

“Przeczytaliśmy te książki jeszcze w formie manuskryptów i natychmiast ‘zaklepaliśmy’ sobie prawa do nich. Bardzo spodobał nam się ich lekko przewrotny humor,” wspomina Pistor. “Ten nowy styl w literaturze dziecięcej i historia dzieciaków przechytrzających dorosłych, idealnie pasował do produkcji Nickelodeon.”

Producent Walter F. Parkes stwierdza, że film nie tylko jest historią przygód trójki inteligentnego rodzeństwa, ale opowiada także o samym Lemony Snickecie, który w bardzo specyficzny sposób tworzy relacje z każdym ze swoich bohaterów – czy to młodym czy starym.

“Tak naprawdę,” mówi Parkes, “pod koniec filmu ma się wrażenie, że Lemony podąża za każdą z postaci, czując, że musi opowiedzieć ich historie do końca.” Wypowiedziawszy to zdanie pan Parkes zakłada ciemne okulary i sztuczne wąsy mówiąc, że całkiem możliwe, że on także jest śledzony przez Snicketa.

Producent Laurie MacDonald zgadza się co do tego, że nigdy wcześniej nie czytała książek dla dzieci, które byłyby tak wyrafinowane i zabawne, a jednocześnie miały coś ważnego do przekazania. “Pomimo komicznego tonu, film, tak jak i książki opowiada o przetrwaniu,” obserwuje MacDonald. “Prawda jest taka, że rodzeństwo Baudelaire wydaje się dokładnie wiedzieć, jak poradzić sobie z przeciwieństwami losu, podczas gdy otaczający ich dorośli zupełnie nie dostrzegają tego, co dzieje się obok nich.” Usiłując wyjść z pokoju, pani MacDonald wpadła w sam środek rozwścieczonego tłumu.

Kolejna osoba sprytnie przebrana za producenta filmu to Jim Van Wyck, który dodaje, “To niesamowicie inteligentna i nieprzewidywalna historia bazująca na wewnętrznej sile rodziny i łatwości dzieci do przystosowania się w trudnych sytuacjach.”

Producent wykonawczy, pani Pistor stwierdza na koniec, że zdolności rodzeństwa Baudelaire są inspiracją dla innych. “Ten film nie obraża inteligencji młodych widzów, on ją celebruje,” mówi Pistor, motywowana przez podejrzliwego 12-letniego „asystenta”. “Uwielbiam sposób w jaki młodzi Baudelaire’owie przewidują każdy krok Hrabiego Olafa i potrafią go przechytrzyć.”

KOMPLETOWANIE ZNAKOMITEJ OBSADY


Tragiczne wydarzenia opowiedziane przez Lemony Snicketa rozpoczynają się w chwili, gdy trójka młodych Baudelaire’ów dowiaduje się, że ich rodzice właśnie zginęli w pożarze, który zniszczył ich dom. Producent Walter F. Parkes mówi, że opowieść Lemony Snicketa opiera się na tradycji literatury mającej swoje źródło w klasyce, a podążającej w stronę współczesnego powieściopisarstwa i filmu.

“Od Braci Grimm do Dickensa, od ‘Bambi’ do ‘Gdzie jest Nemo?’, temat osieroconych dzieci jest jednym z głównych tematów rodzinnej literatury,” stwierdza Parkes. “Jak na ironię, temat ten często stanowi bazę pełnych nadziei historii, gdyż we wspaniały sposób pokazuje wyzwania, przed którymi wszystkie dzieci prędzej czy później staną: dorastanie i radzenie sobie w świecie dorosłych.”

Rola Hrabiego Olafa pozwoliła aktorowi Jimowi Carrey’owi na stworzenie w ramach jednej postaci wielu różnych kreacji. “Ten facet posiada wszystkie negatywne cechy, jakie tylko mogą być udziałem człowieka,” śmieje się Carrey, którego bohater w czasie trwania filmu kilkakrotnie zmienia tożsamość przebierając się między innymi za odpychającego marynarza z drewnianą nogą czy ekscentrycznego laboranta. “Jest megalomanem i socjopatą. Za stworzoną przez niego fasadą kryje się ktoś, kto niczego nie jest pewien – począwszy od swoich zdolności aktorskich, a skończywszy na fryzurze – i nigdy nikomu nie dał tego po sobie poznać. Tak naprawdę i przede wszystkim dzięki Olafowi mogłem się świetnie bawić na planie!” Dziwne jest to, że pan Carrey, mimo tego, że zgromadził olbrzymią fortunę, zaprzecza jakoby sam był okropnym łajdakiem.

Drugą opiekunką dzieci jest Ciotka Josephine (Meryl Streep), nerwowa wdowa, która nigdy nie włącza grzejnika, bo boi się, że mógłby wybuchnąć, unika lodówki, bo ta mogłaby się przewrócić oraz nie używa telefonu obawiając się porażenia prądem. Przerażona wszystkim oprócz gramatyki angielskiej, Ciotka Josephine mieszka w starym domu zbudowanym ryzykownie na skale nad jeziorem Lachrymose. Tutaj ryzykownie znaczy po prostu, że “nie jest to dobry pomysł, szczególnie dlatego, że dom może zostać zmieciony przez huragan.”

Obdarzeni większą intuicją i rozsądkiem niż zajmujący się nimi dorośli, Wioletka, Klaus i Słoneczko Baudelaire muszą wykorzystać całą swoją inteligencję i odwagę, aby stawić czoła serii fantastycznie niefortunnych zdarzeń, takich jak... umycie naczyń czy spotkanie ze śmiertelnie jadowitą żmiją, stadem głodnych pijawek.

Najstarsza z rodzeństwa, Wioletka (Emily Browning) jest jedną z najlepszych na świecie 14-letnich konstruktorek. Jej dziełem są np. takie urządzenia jak łóżko, które samo się składa i ścieli, automatyczny harmonista, czy przyrząd, który jest w stanie odnaleźć wrzucony do oceanu kamień. Inwencja Wioletki bardzo pomaga dzieciom w ich zmaganiach, z wyjątkiem może sytuacji z pędzącym z olbrzymią prędkością pociągiem.

“Uwielbiam te książki. Już na samym początku Lemony Snicket mówi, że nie będziemy chcieli ich czytać – i oczywiście każdy czyta wszystko od deski do deski,” mówi Browning. “Grana przeze mnie postać czuje się odpowiedzialna i uważa, że skoro rodziców już nie ma, ona musi się wszystkim zająć. To naprawdę świetna dziewczyna – bystra, opiekuńcza, potrafiąca nadać wszystkim tym strasznym rzeczom optymistyczny wymiar.” W tym momencie biedna, młoda aktorka zalała się łzami.

Młodszy brat Wioletki, Klaus (Liam Aiken) jest zapalonym czytelnikiem. W ciągu 12 lat swojego życia, przeczytał więcej książek niż większość ludzi przez całe życie. Ten głód wiedzy pomaga mu i jego rodzeństwu przetrwać liczne niefortunne zdarzenia, chociaż nie na wiele się przydaje, kiedy chłopiec zwisa z bardzo wysokiej wieży.

“W tym filmie jest mnóstwo rzeczy, nad którymi trzeba się dłużej zastanowić,” stwierdza Aiken. “Jest w nim coś poważnego, ale ogólnie jest naprawdę bardzo zabawny.” Aktor i tak miał spore problemy z przejściem do porządku dziennego nad doświadczeniami, z jakimi miał do czynienia podczas zdjęć do filmu.

Najmłodsza z trójki rodzeństwa, Słoneczko (grana przez bliźnięta Karę i Shelby Hoffman) jest uroczym brzdącem porozumiewającym się z otoczeniem za pomocą odgłosów możliwych do zrozumienia tylko przez Wioletkę i Klausa. Słoneczko, ze swoimi niezwykle ostrymi zębami, ma dziwaczne skłonności do gryzienia dosłownie wszystkiego, co znajdzie się w jej zasięgu.

“Jedyną rzeczą, której można być pewnym, jeżeli chodzi o Słoneczko, jest to, że jeśli kogoś mocno ugryzie, na pewno go nie lubi,” śmieje się Aiken, pocierając kostkę.

RYZYKOWNA PRODUKCJA


Filmowcy obstawali przy tym, aby film “Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń” pozostał wierny niezwykłej atmosferze i stylowi powieści. Film musiał uchwycić zawartą w powieści nieprzewidywalność zdarzeń i ponadczasowość akcji. Aby w pełni zrealizować swoją wizję, reżyser Brad Silberling oddał się pasji zaangażowania najlepszej ekipy produkcyjnej z możliwych.

Umiejętnie stylizowane projekty scenograficzne spoczęły w rękach nagrodzonego Oskarem za scenografię do „Jeźdźca bez głowy” (Sleepy Hollow) Ricka Heinrichsa.

Scenografia w filmie “Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń” jest tak ważna, że stała się kolejnym niefortunnym bohaterem filmu, szczególnie od czasu, gdy to właśnie w jej otoczeniu wydarzyły się tak okropne zdarzenia jak pożar, huragan czy przyciemnione oświetlenie. Aby w pełni przedstawić w filmie projekty scenograficzne, ekipa filmowa zdecydowała się nakręcić cały film w studio w Hollywood.

Już dziewięć miesięcy przed rozpoczęciem zdjęć skompletowano zespół pod kierownictwem scenografa Ricka Heinrichs. W jego skład weszli – dwukrotnie nominowany do Oskara, autor zdjęć Emmanuel Lubezki (“Jeździec bez głowy”, “A Little Princess”), dyrektor artystyczny John Dexter (“Planeta małp”), trzykrotnie nominowana do Oskara, autorka dekoracji Cheryl Carasik (“Faceci w czerni”, “Klatka dla ptaków”, “A Little Princess”), zdobywczyni nagrody Akademii, autorka kostiumów Colleen Atwood (“Chicago”) oraz projektant Luke Freeborn (“Arrested Development”), który skonstruował liczne modele urządzeń pełniące na planie rolę prototypów.

Ogólny wygląd filmu “Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń” jest w olbrzymiej mierze zasługą autora zdjęć Emmanuela (“Cheevo”) Lubezkiego, kolejnej podejrzanej osoby, której nazwisko pojawiło się na liście wymarzonej ekipy sporządzonej przez reżysera, nie mówiąc już o wielu innych listach osób poszukiwanych.

W okresie przygotowawczym, departament scenograficzny poświęcił olbrzymią ilość czasu na zgromadzenie informacji i pomysłów oddających atmosferę powieści. Sporządzono mnóstwo rysunków, wykonano dziesiątki zdjęć, skonstruowano liczne modele, odbyto szereg rozmów, a także przeżyto kilka załamań nerwowych, aby osiągnąć wyznaczony przez reżysera cel.

“Ten film posiada bez wątpienia jeden z najlepiej zorganizowanych działów produkcyjnych, z jakimi miałam do czynienia. A pracowałam przy wielu filmach kostiumowych,” stwierdza Cheryl Carasik, która odwiedziła prawie wszystkie pchle targi i posiadłości czarnych charakterów w Kalifornii, szukając autentycznych przedmiotów, które można byłoby wykorzystać w filmie jako rekwizyty. Ostatecznie, jak ocenia to Carasik, około 85 procent dekoracji zostało w jakiś sposób zmodyfikowane, a wiele mebli wykonano na zamówienie, po to aby mieć pewność, że każdy rekwizyt grający w filmie będzie miał swój własny, wyróżniający się styl.

Udział projektantki kostiumów, Colleen Atwood w tworzeniu ponadczasowego charakteru filmu polegał na połączeniu elementów współczesnych strojów z elementami stylizowanymi na erę wiktoriańską.

“Kostiumy przeze mnie zaprojektowane były wzorowane przede wszystkim na powieściach Lemony Snicketa, w których tworzyły one eklektyczną mieszankę różnych stylów,” wyjaśnia Atwood, która często współpracuje z aktorami, złoczyńcami i członkami tajnych organizacji przygotowując dla nich stroje lub przebrania. “Tak jak włosy i makijaż, garderoba może być nieocenionym narzędziem pomagającym aktorowi w pełnym wcieleniu się w kreowaną przez niego postać. Na przykład Jim Carrey w pełni wykorzystuje swoje kostiumy, wraz z założeniem poszczególnych części stroju, staje się kimś innym - jest to olbrzymia nagroda dla projektanta.”

“Film ‘Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń’ był, bez wątpienia najbardziej złożoną produkcją, z jaką miałam do czynienia,” mówi producent Laurie MacDonald, która wspólnie z Walterem F. Parkesem wyprodukowała m.in. “Gladiatora” (Gladiator), “Facetów w czerni” (Men in Black) i “Twister”.

Z punktu widzenia produkcji, “Lemony Snicket” może być traktowany jak dwa filmy w jednym. Ekipa produkcyjna realizowała zdjęcia w 10 różnych studiach na terenie Paramount Pictures, a następnie przeniosła się do Downey Studios na przedmieścia Los Angeles. Ogólnie rzecz biorąc, film zrealizowano w 70 różnych obiektach scenograficznych, z których 5 było skonstruowanych na wodzie. Wymagał on sporych wyzwań logistycznych porównywalnych tylko z udaniem się na wojnę czy, ewentualnie, usmażeniem omletu z 82 jaj.

Michael Lantieri, który pracował z reżyserem Bradem Silberlingiem na planie filmu “Casper”, nadzorował przygotowanie efektów specjalnych, co czyniło go odpowiedzialnym za wszystkie katastrofy, jakie miały miejsce przed obiektywem kamery. To właśnie Lantieri skonstruował hydrauliczne dźwignie podtrzymujące dom Ciotki Aunt Josephine, efekt huraganu Herman przemieszczającego się z prędkością 80 mil na godzinę, a także nadzorował wykorzystanie znajdującego się w Downey Studios zbiornika z wodą pełniącego rolę jeziora Lachrymose.

Podczas trwania akcji filmu wszystkie, wydawałoby się, irracjonalne lęki Ciotki Josephine stają się zupełnie realne - jej grzejnik eksploduje, lodówka się przewraca, a gałki u drzwi drżą, kiedy olbrzymi huragan niszczy jej dom w jednej z najbardziej przykuwających wzrok sekwencji filmu. Fantastyczna jest także scena, w której Hrabia Olaf, kiedy jego plany małżeńskie nie układają się po jego myśli, dosłownie wzlatuje w powietrze uciekając przed Konstablem (Cedric the Entertainer).

“Widzowie naszego filmu zostaną zaproszeni do stylizowanej i interesującej podróży, posiadającej olbrzymią skalę i rozmiar,” podsumowuje Lantieri. “Wystarczy usiąść wygodnie, przygotować się na przejażdżkę i cieszyć się wszystkim, co przyniesie.”

Meryl Streep zgadza się z tym całkowicie. “Dekoracje w naszym filmie wykonane zostały po mistrzowsku. Od 30 lat bywam wśród przeróżnych dekoracji filmowych, ale nigdy jeszcze nie widziałam czegoś tak wspaniałego!”

Jim Carrey jest nastawiony równie entuzjastycznie. “Czułem się, jak gdybym wylądował w środku akcji ‘Czarnoksiężnika z Krainy Oz,’” wykrzykuje Carrey. “Zrobiło to na mnie naprawdę spore wrażenie.”

Używając słów pana Snicketa zapytamy - a może obejrzelibyście coś innego?

O OBSADZIE

JIM CARREY (Hrabia Olaf) pracuje obecnie na planie komedii “Fun with Dick and Jane” w reżyserii Deana Parisota, z Téą Leoni w jednej z głównych ról. Ostatnio wystąpił u boku Kate Winslet w cieszącym się popularnością dramacie “Zakochany bez pamięci” (Eternal Sunshine of the Spotless Mind), którego scenariusz napisał Charlie Kaufman (“Adaptacja”), a wyreżyserował Michael Gondry (“Human Nature”).

W 2003 roku, Carrey wystąpił w przebojowej komedii “Bruce Wszechmogący” (Bruce Almighty). Podczas realizacji tego filmu po raz kolejny współpracował z reżyserem Tomem Shadyac (“Ace Ventura: Psi detektyw” (Ace Ventura: Pet Detective) i „Kłamca, kłamca” (Liar Liar)) oraz scenarzystą Steve’m Oedekerkem (“Ace Ventura: Zew natury” (Ace Ventura: When Nature Calls)).

Pozostałe filmy w dorobku Carreya to “The Majestic” w reżyserii Franka Darabonta, „Grinch: Świąt nie będzie” (How the Grinch Stole Christmas) – aktor za rolę Grincha był nominowany do Złotego Globu, nagrody People’s Choice w kategorii Ulubiona Gwiazda w Komedii, „Ja, Irena i ja” (Me, Myself and Irene) w reżyserii Petera i Bobby’ego Farrelly – nominacja do nagrody MTV, “Człowiek na księżycu” (Man on the Moon) – Złoty Glob dla aktora, “The Truman Show” w reżyserii Petera Weira – Złoty Glob, „Kłamca, kłamca” (Liar Liar) – nominacja do Złotego Globu, “Maska” (The Mask) – nominacja do Złotego Globu, “Once Bitten” z Lauren Hutton, „Peggy Sue wyszła za mąż” (Peggy Sue Got Married) w reżyserii Francisa Forda Coppoli, komedia z Geeną Davis “Earth Girls Are Easy”, “The Dead Pool” Clina Eastwooda, „Głupi i głupszy” (Dumb and Dumber) z Jeffem Danielsem, “Batman Forever”, “Telemaniak” (The Cable Guy).

Urodzony 17 stycznia 1962 roku w Newmarket, Ontario, Carrey już jako trzylatek wiedział, że show biznes ma we krwi. W wieku 15 lat wyjechał do Toronto, aby występować w słynnym klubie komediowym Yuk Yuks. Przez kolejne kilka lat pracował w klubach w całej Kanadzie. W roku 1981, mając 19 lat przeprowadził się do Los Angeles i natychmiast zaczął regularnie pojawiać się na deskach klubu Mitzi Shore’s Comedy Store. Właśnie tam zwrócił na niego uwagę legendarny komik Rodney Dangerfield, który poprosił, aby Carrey odbył z nim tourne.

W 1990 roku, Carrey dołączył do realizowanego przez telewizję Fox show komediowego “In Living Color”. Już rok później został zaprezentowany specjalny odcinek z jego udziałem “Jim Carrey’s Unnatural Act”.
Jeden z najpopularniejszych obecnie aktorów, dwukrotnie nominowany do Oskara, JUDE LAW (głos Lemony Snicketa) wystąpił ostatnio w filmie Miramax “Wzgórze nadziei” (Cold Mountain) u boku Nicole Kidman i Renee Zellweger. Za rolę Inmana otrzymał nominacje do Oskara i Złotego Globu w kategorii Najlepszy Aktor. Law był także nominowany zarówno do nagrody Akademii jak i Złotego Globu za rolę Dickie’go Greenleafa w filmie “Utalentowany pan Ripley” (The Talented Mr. Ripley). Law został także nominowany do Złotego Globu za kreację w futurystycznym filmie Stevena Spielberga “A.I. Sztuczna inteligencja” (A.I.)

Tuż przed rozpoczęciem zdjęć do filmu „Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń” (Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events), Law zagrał w filmie wytwórni Paramount “Sky Kapitan i świat jutra” (Sky Captain and the World of Tomorrow) z Gwyneth Paltrow i Angeliną Jolie oraz filmie “Alfie” z Marisą Tomei i Susan Sarandon. Pozostałe filmy w dorobku Jude’a Law to “I  Huckabees” w reżyserii Davida O. Russella z Naomi Watts i Markiem Wahlbergiem, “Closer” Mike’a Nicholsa z Julią Roberts, „Droga do zatracenia” (Road to Perdition) Sama Mendesa z Tomem Hanksem i Paulem Newmanem, “eXistenZ” Davida Cronenberga z Jennifer Jason Leigh i Willemem Dafoe, “Wilde” ze Stephenem Fry i Vanessą Redgrave – nagrody London Film Critics Circle oraz Evening Standard, “Gattaca” z Umą Thurman i Ethanem Hawke, „Północ w ogrodzie dobra i zła” (Midnight in the Garden of Good and Evil) Clinta Eastwooda z Kevinem Spacey i Johnem Cusackiem oraz “Wróg u bram” (Enemy at the Gates) Jean-Jacquesa Annauda.

Law wystąpił także u boku Kathleen Turner i Eileen Atkins w wystawianym na Broadwayu przeboju “Indiscretions”. Rola w tym przedstawieniu przyniosła mu nagrodę Theater World oraz nominację do nagrody Tony. W Londynie, aktor wcielił się w postać Michaela w sztuce pod tym samym tytułem („Michale”) – nagroda Iana Charlesona przyznawana debiutującym aktorom. Jako bardzo młody człowiek, Law występował z zespołem National Youth Music Theater i pojawił się w kilku produkcjach wystawianych na londyńskim West Endzie.
LIAM AIKEN (Klaus Beaudelaire) wystąpił ostatnio w komedii “Good Boy!”, a wcześniej utalentowany trzynastolatek zrobił wrażenie na widzach rolą syna Toma Hanksa w filmie Sama Mendesa „Droga do zatracenia” (Road to Perdition).

Urodzony w Nowym Jorku, Aiken rozpoczął przygodę z aktorstwem już w wieku sześciu lat, kiedy pojawił się na scenie w sztuce Henrika Ibsena “A Doll’s House”. Rok później zadebiutował na dużym ekranie jako syna Parkera Poseya w wyreżyserowanym przez Hala Hartleya filmie “Henry Fool”. Kolejnymi filmami z jego udziałem były - “Montana” (projekcja na festiwalu filmowym Sundance w 1998 roku), “The Object of My Affection” z Jennifer Aniston, komedia z Julią Roberts „Mamuśka” (Stepmom) w reżyserii Chrisa Columbusa, “I Dreamed of Africa” z Kim Basinger, “Sweet November” z Keanu Reevesem i Charlize Theron.


EMILY BROWNING (Wioletka Beaudelaire) pojawiła się ostatnio w australijskim filmie przygodowym “Ned Kelly”, thrillerze “Darkness Falls”, a także w świetnie przyjętej serii telewizyjnej “After the Deluge.”

Browning zadebiutowała na małym ekranie w 1998 roku u boku Judy Davis w dramacie Hallmarku “The Echo of Thunder” w reżyserii Simona Wincera. Wkrótce potem została obsadzona w popularnym australijskim serialu “High Flyers”. W roku 2000 zagrała także w serialu “Thunderstone” oraz mini-serii CBS “Blonde” opartej na bestsellerze autorstwa Joyce Carol Oates.

Pierwszym kinowym filmem Browning była komedia z Billy’m Connolly i Judy Davis “The Man Who Sued God”. Inne filmy w jej dorobku to “Halifax f.p: Playing God” – nagroda Australian Film Institute przyznawana młodym aktorom oraz “Ghost Ship” z Gabrielem Byrne i Julianną Margulies.

Pochodząca z Australii aktorka podczas zdjęć do filmu „Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń” ukończyła 15 lat.


KARA i SHELBY HOFFMAN (Słoneczko Baudelaire) urodziły się w sierpniu 2002 roku w San Diego. Wkrótce po swoich pierwszych urodzinach rozpoczęły karierę aktorską w dramacie telewizyjnym “General Hospital.”

Film „Lemony Snicket: Seria niefortunnych zdarzeń” jest ich pełnometrażowym debiutem.


Uznawana za jedną z najlepszych aktorek świata, MERYL STREEP (Ciotka Josephine) stworzyła galerię wspaniałych postaci zarówno w teatrze, filmie jak i telewizji. Dwukrotna zdobywczyni nagrody Akademii oraz 13 nominacji do tejże nagrody, Streep została ostatnio uhonorowana nagrodą Emmy za rolę w filmie HBO “Angels in America” w reżyserii Mike’a Nicholsa.

Streep rozpoczęła karierę filmową jako ekranowa przyjaciółka Jane Fondy w filmie “Julia” wyreżyserowanym przez Freda Zinnemanna. Kolejną jej rolą była rola u boku Roberta DeNiro i Christophera Walken w „Łowcy jeleni” (The Deer Hunter) – nominacja dla aktorki do nagrody Akademii. Następne filmy w dorobku Meryl Streep to m.in. dramat polityczny “The Seduction of Joe Tynan”, w którym zagrała u boku Alana Aldy; “Manhattan” Woody Allena; „Sprawa Kramerów” (Kramer vs. Kramer) Roberta Bentona z Dustinem Hoffmanem – pierwszy Oskar dla aktorki; “Kochanica Francuza” (The French Lieutenant’s Woman) Karela Reisza – trzecia nominacja do Oskara i nagroda BAFTA; „Wybór Zofii” (Sophie’s Choice) Alana Pakuli – nagroda Akademii dla Najlepszej Aktorki; “Silkwood” Mike’a Nicholsa – kolejna nominacja; “Falling in Love” z Robertem De Niro; “Obfitość” (Plenty) Freda Schepisi; “Pożegnanie z Afryką” (Out of Africa) Sydneya Pollacka – kolejna nominacja do nagrody Akademii; “Zgaga” (Heartburn) Mike’a Nicholsa, “Ironweed” Hectora Babenco – siódma nominacja aktorki do Oskara; “A Cry in the Dark” Freda Schepisi; “She-Devil” Susan Seidelman; “Pocztówki znad krawędzi” (Postcards from the Edge) Mike’a Nicholsa; “Defending Your Life” Alberta Brooksa; “Ze śmiercią jej do twarzy” (Death Becomes Her) Roberta Zemeckisa; „Dom dusz” (The House of the Spirits) Bille Augusta; „Dzika rzeka” (The River Wild) z Kevinem Baconem; „Co się wydarzyło w Madison County?” (The Bridges of Madison County) Clinta Eastwooda – nagroda Gildii Aktorów Filmowych, nominacje do Złotego Globu i Oskara; “Before and After” z Liamem Neesonem w reżyserii Barbeta Schroedera; “Pokój Marvina” (Marvin’s Room) z Diane Keaton i Leonardo DiCaprio – nominacja dla aktorki do Złotego Globu; “One True Thing” na podstawie nagrodzonej powieści Anny Quindlen – jedenasta nominacja do Oskara oraz nominacje do Złotego Globu i nagrody SAG; “Dancing at Lughnasa” w reżyserii Pata O’Connora na podstawie sztuki Briana Friela; “Music of the Heart” – dwunasta nominacja do nagrody Akademii.

Ostatnio, Streep została uhonorowana Srebrnym Niedźwiedziem dla Najlepszej Aktorki na festiwalu filmowym w Berlinie za kreację w filmie „Godziny” (The Hours). Aktorka otrzymała ponadto trzynastą nominację do Oskara za rolę ekscentrycznej Susan Orlean w filmie Spike’a Jonze “Asdaptacja” (Adaptation).

Streep można będzie także wkrótce oglądać w zrealizowanym przez Jonathana Demme remake’u thrillera politycznego “Kandydat” (The Manchurian Candidate) z Denzelem Washingtonem, Lievem Schreiberem i Jeffreyem Wrightem.


O FILMOWCACH

BRAD SILBERLING (reżyser) wyreżyserował ostatnio świetnie przyjęty przez krytyków film “Moonlight Mile” z Dustinem Hoffmanem, Susan Sarandon, Jake Gyllenhaalem i Holly Hunter w rolach głównych. Wcześniej, jego dziełem był przebój “Miasto aniołów” (City of Angels) z Meg Ryan i Nicolasem Cage.

Silberling ukończył w 1984 roku University of California w Santa Barbara na Wydziale Literatury Angielskiej, a w 1987 roku otrzymał dyplom na Wydziale Sztuki UCLA. Podczas studiów na UCLA wyreżyserował film krótkometrażowy “Repairs”, dzięki któremu otrzymał kontrakt od Universal Studios.

Na potrzeby małego ekranu, Silberling wyreżyserował kilka odcinków serii autorstwa Stevena Bochco “NYPD Blue”, “L.A. Law” oraz “Civil Wars”, a także “Brooklyn Bridge” i pilot serialu “Judging Amy” między innymi.

Nagrodzony odcinek serii “Brooklyn Bridge” zwrócił uwagę Stevena Spielberga, który zaproponował Silberlingowi reżyserię przeboju “Casper” – ponad 300 mln USD wpływów na całym świecie.

Firma produkcyjna Silberlinga, Reveal Entertainment zajmuje się obecnie przygotowaniem kilku projektów filmowych, które wyreżyseruje Brad. Reżyser jest aktywnym członkiem Gildii Reżyserów Amerykańskich.

Pochodzący z Kalifornii, Silberling mieszka w Los Angeles ze swoją żoną, aktorką Amy Brenneman i roczną córeczką Charlotte.


LEMONY SNICKET (autor) bywał nazywany oszustem, szpiegiem, zbiegiem, fikcyjną postacią, oskarżano go o zły wpływ na czytelników, a także tytułowano autorem bestsellerów. Opublikowane przez niego wydarzenia z życia osieroconego rodzeństwa Baudelaire w Serii niefortunnych zdarzeń sprzedały się w nakładzie ponad 27 milionów egzemplarzy i zostały przetłumaczone na 39 języków, a zresztą może było odwrotnie. Ostatnia książka autora, Book the Eleventh, The Grim Grotto, została wydana we wrześniu 2004 roku i przez alarmująco długi okres czasu była najlepiej sprzedającą się książką w Ameryce.

Korzenie rodziny pana Snicketa znajdują się w tej części kraju, która jest obecnie pod wodą, a jego dzieciństwo minęło w splendorze Snicket Villa. Jego rodzinny dom był od tego czasu fabryką, fortecą, apteką, a obecnie jest po prostu domem kogoś innego. Dla mało wprawnego oka, rodzinne miasto pana Snicketa wydaje się nie mieć żadnych tajemnic. Ale niewprawne oczy już wcześniej często były w błędzie.

Skutki skandalu były w brutalny i bardzo nierzetelny sposób przedstawione w periodykach. Prawda jest taka, że pan Snicket został ogołocony z kilku nagród przez panujące władze, a Wysoka Rada wydała werdykt i pan Snicket z dnia na dzień znalazł się na wygnaniu. Mieszka obecnie w mieście i chowa się przed ludźmi na wsi. Odwrotna wersja zdarzeń też czasami bywa prawdziwa.

Wg światowej sieci konspiracji, która go otacza, pan Snicket często komunikuje się z szeroką publicznością poprzez swojego przedstawiciela Daniela Handlera. Handler prowadzi stosunkowo monotonne życie z żoną i synem w San Francisco. Jest autorem dwóch powieści dla dorosłych - The Basic Eight i Watch Your Mouth – które także napisał pod pseudonimem. Jeśli zastanawiacie się czy pan Handler i pan Snicket są jedną i tą samą osobą, przeczytajcie ten paragraf jeszcze raz.


ROBERT GORDON (scenariusz) napisał scenariusze do następujących filmów “Galaxy Quest”, romantycznej komedii “Addicted to Love” oraz „Facetów w czerni II” (Men in Black II). Gordon jest także producentem stowarzyszonym filmu wytwórni Paramount “Sky Kapitan i świat jutra” (Sky Captain and the World of Tomorrow).

Mieszkający obecnie w Los Angeles, Gordon otrzymał dyplom na Wydziale Filmu California Institute of the Arts.


LAURIE MACDONALD (producent) jest obecnie jednym z szefów DreamWorks Pictures. Wśród filmów, które wyprodukowała znajdują się takie przeboje jak “Maska Zorro” (The Mask of Zorro), “Twister,” “Faceci w czerni” (Men in Black) czy “Gladiator.”

Po krótkiej współpracy z wytwórnią Columbia Pictures, MacDonald wspólnie z Walterem F. Parkesem założyła firmę produkcyjną. Wkrótce potem Steven Spielberg zaproponował jej i jej partnerowi prowadzenie Amblin Entertainment, a sześć miesięcy później szefostwo nowo utworzonej firmy DreamWorks Pictures.

MacDonald i Parkes zachowują swoją autonomię jako niezależni producenci, równocześnie prowadząc odnoszące olbrzymie sukcesy studio filmowe. Ich dorobek to m.in. „Złap mnie jeśli potrafisz” (Catch Me if You Can), “Krąg” (The Ring), “The Terminal” z Tomem Hanksem, a także „Zakładnik” (Collateral) Michaela Manna z Tomem Cruise w roli głównej.
WALTER F. PARKES (producent) jest nominowanym do nagrody Akademii® autorem filmów dokumentalnych, scenarzystą, producentem i jednym z prezesów DreamWorks Pictures.

Parkes rozpoczął karierę filmowca, kiedy zdjęcie sześciu amerykańskich nazistów zainspirowało go do zrealizowania filmu dokumentalnego “California Reich” – nominacja do Oskara® w 1978 w kategorii Najlepszy Film Dokumentalny. Wkrótce potem scenariusz do filmu “WarGames” przyniósł mu kolejną nominację do Oskara® za Najlepszy Scenariusz Oryginalny.

Prowadzone przez niego DreamWorks Pictures wyprodukowało takie filmy jak “Gladiator,” “American Beauty,” “U progu sławy” (Almost Famous), “Szeregowiec Ryan” (Saving Private Ryan), “Droga do zatracenia” (Road to Perdition), “Raport mniejszości” (Minority Report), “Złap mnie, jeśli potrafisz” (Catch Me if You Can) czy „Krąg” (The Ring).

Inne filmy, które wyprodukował Parkes to między innymi „Wehikuł czasu” (The Time Machine), “Maska Zorro” (The Mask of Zorro), “The Peacemaker,” “Twister,” “Sneakers” i “True Believer.”


SCOTT RUDIN (producent wykonawczy) Filmy: “Team America: World Police,” “I©Huckabees,” “Osada” (The Village), “Kandydat” (The Manchurian Candidate), “Żony ze Stepford” (The Stepford Wives), “Szkoła rocka” (School of Rock), “Godziny” (The Hours), “Zmiana pasa” (Changing Lanes), “Orange County,” “Iris,” “The Royal Tenenbaums,” “Zoolander,” “Shaft,” “Jeździec bez głowy” (Sleepy Hollow), “Angela’s Ashes,” “Rules of Engagement,” “Cudowni chłopcy” (Wonder Boys), “Bringing Out the Dead,” “South Park: Bigger, Longer & Uncut,” “The Truman Show,” “A Civil Action,” “In and Out,” “Okup” (Ransom), “Mother,” “Pokój Marvina” (Marvin’s Room), “Zmowa pierwszych żon” (The First Wives Club), “Twilight,” “Clueless,” “Sabrina,” “Naiwniak” (Nobody’s Fool), “Firma” (The Firm), “Searching for Bobby Fischer,” “Zakonnica w przebraniu” (Sister Act), “Rodzina Addamsów” (The Addams Family), “Little Man Tate,” “Regarding Henry,” “Pacific Heights,” “Linia życia” (Flatliners), “Jennifer Eight,” “Mrs. Soffel” oraz “He Makes Me Feel Like Dancing” (nagroda Akademii® - Najlepszy Film Dokumentalny). Wkrótce na ekrany kin wejdą także najnowsze wyprodukowane przez niego filmy - “The Life Aquatic” Wesa Andersona, “Closer” Mike’a Nicholsa i “Margaret” Kennetha Lonergana.
Jako reżyser BARRY SONNENFELD (producent wykonawczy) zrealizował następujące filmy – obie części “Facetów w czerni” (Men in Black), „Dorwać małego” (Get Shorty), “Big Trouble”, „Bardzo Dziki Zachód” (Wild Wild West), który także wyprodukował oraz “For Love or Money” i “Rodzina Addamsów” (The Addams Family).

Jako producent, Sonnenfeld wziął udział w realizacji “The Ladykillers”, “Misery,” “Miller’s Crossing,” “Kiedy Harry poznał Sally” (When Harry Met Sally), “Big,” “Throw Mama From the Train,” “Raising Arizona” oraz “Blood Simple.”

Kolejne projekty reżyserskie Sonnenfelda to “The Heartbreak Kid”, a także “White Noise”.
MICHAEL KAHN, A.C.E. (montaż) zdobył Oskary® w kategorii Najlepszy Montaż za filmy - “Szeregowiec Ryan” (Saving Private Ryan), “Lista Schindlera” (Schindler’s List) i “Poszukiwacze zaginionej arki” (Raiders of the Lost Ark). Został także uhonorowany nominacjami do nagrody Akademii® za montaż „Fatalnego zauroczenia” (Fatal Attraction), “Imperium słońca” (Empire of the Sun), “Wisdom” i „Bliskie spotkania trzeciego stopnia” (Close Encounters of the Third Kind).

Na filmografię Kahna składa się większość filmów Stevena Spielberga, m.in. “The Terminal,” “Złap mnie, jeśli potrafisz” (Catch Me If You Can), “Raport mniejszości” (Minority Report), “A.I. Sztuczna inteligencja” (A.I.), “Szeregowiec Ryan” (Saving Private Ryan), “Amistad,” “Jurassic Park: The Lost World,” “Lista Schindlera” (Schindler’s List), “Hook,” “Always,” “Indiana Jones i ostatnia krucjata” (Indiana Jones and the Last Crusade), “Imperium słońca” (Empire of the Sun), “Kolor purpury” (The Color Purple), “Indiana Jones i świątynia przeznaczenia” (Indiana Jones and the Temple of Doom), “Twilight Zone: The Movie,” “Duch” (Poltergeist), “Poszukiwacze zaginionej arki” (Raiders of the Lost Ark) i “1941” oraz takie filmy jak “The Eyes of Laura Mars”, „The Goonies,” “Toy Soldiers,” “Twister” czy “Tomb Raider II.”

Kolejnym projektem Kahna jest film w reżyserii Stevena Spielberga “War of the Worlds” z Tomem Cruise w roli głównej. Film wejdzie na ekrany w 2005 roku.
EMMANUEL LUBEZKI, ASC, AMC (zdjęcia) zrealizował ostatnio zdjęcia do filmu “Kot” (The Cat in the Hat) oraz nominowanego do Oskara filmu “Ali”. Pochodzący z Mexico City, Lubezki regularnie współpracuje z meksykańskim przemysłem filmowym - “De Mesmer, con amor o Te para dos”, przebój wyreżyserowany przez jego brata Alejandro “I twoją matkę też” (Y tu mama tambien), “Marlena en la pared”, nominowany do nagrody Akademii film “Przepiórki w płatkach róży” (Like Water for Chocolate).

W 1996 roku, Lubezki otrzymał pierwszą nominację do Oskara za zdjęcia do filmu “A Little Princess”, a w 2000 roku za “Jeźdźca bez głowy” (Sleepy Hollow) Tima Burtona.

Inne filmy w realizacji których brał udział to “Things You Can Tell Just by Looking at Her,” “Joe Black” (Meet Joe Black), “Wielkie nadzieje” (Great Expectations), “Klatka dla ptaków” (The Birdcage), “Spacer w chmurach” (A Walk in the Clouds) oraz “Orbitowanie bez cukru” (Reality Bites).
RICK HEINRICHS (scenografia) został uhonorowany nagrodą Akademii za projekty scenograficzne do filmu Tima Burtona “Jeździec bez głowy” (Sleepy Hollow) – także nagrody BAFTA i Art Directors Guilds. Heinrichs zaprojektował także scenografię do przeboju “Planeta małp” (Planet of the Apes), także w reżyserii Burtona.

Twórcza współpraca Burton i Heinrichsa sięga roku 1980, kiedy wyprodukowali animowany film krótkometrażowy “Vincent”. Wkrótce potem wspólnie pracowali nad pierwszym kinowym filmem Burtona “Pee Wee’s Big Adventure”. Na dorobek Heinrichsa składają się także takie filmy jak “Pogromcy duchów II” (Ghostbusters II), “Edward Nożycoręki” (Edward Scissorhands), “Batman Returns”, “Soapdish”, “Bohater ostatniej akcji” (The Last Action Hero), “The Nightmare Before Christmas”, “Sok z żuka” (Beetlejuice), “The Hulk,” “Bedazzled,” “The Big Lebowski”, “Fargo”, “Tall Tale”, “Frankenweenie”, “The Fisher King” oraz “Joe Versus the Volcano.”


COLLEEN ATWOOD (kostiumy) zdobyła nagrodę Akademii za kostiumy do filmu “Chicago”, a wcześniej była nominowana do Oskara za “Jeźdźca bez głowy” (Sleepy Hollow), “Beloved” i “Małe kobietki” (Little Women).

Często współpracująca z reżyserem Timem Burtonem, Atwood zaprojektowała kostiumy do “Edwarda Nożycorękiego” (Edward Scissorhands), “Eda Wooda,” “Mars atakuje!” (Mars Attacks), “Planeta małp” (Planet of the Apes) oraz “Dużej ryby” (Big Fish). Atwood współprcowała także z Jonathanem Demme – “Poślubiona mafii” (Married to the Mob), ”Milczenie owiec” (Silence of the Lambs), “Filadelfia” (Philadelphia).

Inne filmy w jej dorobku to “A Little Sex”, “First Born” Michaela Apteda, “Manhunter” Michaela Manna, “Someone to Watch Over Me” Ridleya Scotta, “Critical Condition”, “The Mexican,” “Gattaca,” “Buddy,” “That Thing You Do,” “The Juror,” “Wyatt Earp,” “Philadelphia,” “Olej Lorenza” (Lorenzo’s Oil), “Born Yesterday,” “Joe Versus the Volcano,” “Opowieść podręcznej” (The Handmaid’s Tale) i “Torch Song Trilogy.”
THOMAS NEWMAN (muzyka) otrzymał ostatnio sześć nominacji do Oskara za kompozycje muzyczne do filmów “Gdzie jest Nemo?” (Finding Nemo), “Droga do zatracenia” (The Road to Perdition), “American Beauty” (także nagroda Grammy oraz BAFTA),” “Unstrung Heroes,” “Skazani na Shawshank” (The Shawshank Redemption) i “Małe kobietki” (Little Women). Kompozytor współpraciował z takimi uznanymi filmowcami jak Sam Mendes, Robert Altman, Mike Nichols czy Gillian Armstrong. W jego dorobku znajduje się muzyka do takich filmów jak “Smażone zielone pomidory” (Fried Green Tomatoes), “Gracz” (The Player), “Za drzwiami sypialni” (In the Bedroom), “Zielona mila” (The Green Mile), “Angels in America”, “Joe Black” (Meet Joe Black), “Zaklinacz koni” (The Horse Whisperer), “Up Close and Personal,” “Phenomenon,” “American Buffalo,” “Skandalista Larry Flynt” (The People Vs. Larry Flynt) Milosa Formana, “Oscar & Lucinda,” “Biały oleander” (White Oleander) oraz “The Salton Sea.”

Ostatnio, Newman został uhonorowany Emmy za kompozycje do wielokrotnie nagradzanego serialu HBO “Sześć stóp pod ziemią” (Six Feet Under). Filmy, przy których realizacji pracował, a które wkrótce wejdą na ekrany kin to także “The Cinderella Man” Rona Howarda i “Jarhead” Sama Mendesa.



Newman jest najmłodszym synem legendarnego Alfreda Newmana, dziewięciokrotnego zdobywcy Oskara i 45-krotnie nominowanego do tej nagrody oraz kuzynem kompozytora Randy’ego Newmana.




©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna