Dyrektywa rady z dnia 27 lipca 1976 r w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich dotyczących kosmetyków



Pobieranie 0.63 Mb.
Strona2/6
Data07.05.2016
Rozmiar0.63 Mb.
1   2   3   4   5   6

Artykuł 5

Przez trzy lata począwszy od ogłoszenia niniejszej dyrektywy Państwa Członkowskie zgadzają się na wprowadzenie do obrotu kosmetyków zawierających:


a) substancje wymienione w części pierwszej załącznika IV, nieprzekraczające ograniczeń i spełniające podane warunki;
b) barwniki wymienione w części drugiej załącznika IV, nieprzekraczające ograniczeń i spełniające podane warunki, jeśli produkty te są przeznaczone do stosowania w okolicach oczu, na wargach, w jamie ustnej lub na zewnętrznych narządach płciowych;
c) barwniki wymienione w części trzeciej załącznika IV, jeśli produkty te, albo nie są przeznaczone do kontaktu z błonami śluzowymi, lub są przeznaczone jedynie do krótkotrwałego kontaktu ze skórą.
Po wygaśnięciu okresu trzech lat te substancje i barwniki są:
- ostatecznie dopuszczone,


  • lub ostatecznie zakazane (załącznik II),




  • zachowane na okres następnych trzech lat w załączniku IV,

- lub wyłączone ze wszystkich załączników do niniejszej dyrektywy.



Artykuł 6

1. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania zapewniające, aby kosmetyki były wproawadzane do obrotu tylko wtedy, gdy ich pojemniki i opakowania zawierają umieszczone w sposób nieścieralny, łatwo czytelny i widoczny następujące dane:


a) nazwisko lub firmę i adres lub zarejestrowaną siedzibę producenta, lub osoby odpowiedzialnej za wprowadzenie kosmetyku na rynek, która ma siedzibę na terenie Wspólnoty. Informacja ta może być podana w skrócie, jeśli tylko będzie można rozpoznać z tego skrótu firmę przedsiębiorstwa. W przypadku produktów wyprodukowanych poza Wspólnotą Państwa Członkowskie mogą wymagać podania kraju pochodzenia;
b) nominalną zawartość w momencie pakowania;
c) termin ważności dla produktów o trwałości krótszej niż trzy lata
d) szczególne środki ostrożności, których należy przestrzegać podczas użycia, szczególnie wymienione w kolumnie „Warunki stosowania i ostrzeżenia, które muszą być podane na etykiecie” w załącznikach III i IV, które muszą być umieszczone na pojemniku; jeśli jest to z przyczyn praktycznych niemożliwe, niniejsza informacja musi być umieszczona na opakowaniu lub załączonej ulotce, lecz w ostatnim przypadku na pojemniku musi być skrócona wskazówka kierująca użytkownika do określonych informacji;
e) numer partii produkcyjnej lub znak, które umożliwiają identyfikację produkcji; jednakże, gdy jest to niemożliwe ze względów praktycznych, ponieważ kosmetyki są zbyt małe, informacja taka musi być podana tylko na zewnętrznym opakowaniu.
2. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie niezbędne działania, aby przy etykietowaniu, w ofercie handlowej i reklamie kosmetyków było zabronione używanie tekstów, nazw, znaków handlowych, rysunków i innych znaków graficznych, sugerujących, właściwości, których produkt nie posiada.

Artykuł 7

1. Państwa Członkowskie nie mogą z powodów związanych z wymaganiami podanymi w niniejszej dyrektywie i jej załącznikach, odmówić, zakazać lub ograniczyć wprowadzanie do obrotu jakichkolwiek kosmetyków, które spełniają wymagania niniejszej dyrektywy i jej załączników.


2. Mogą jednakże wymagać, aby informacje przewidziane w art. 6 ust. 1 lit. b)-d) były formułowane przynajmniej w ich języku(-ach) narodowym(-ych) lub urzędowym(-ych).
3. Ponadto, Państwa Członkowskie mogą wymagać, by w celu natychmiastowego i właściwego leczenia w przypadku wystąpienia problemów, stosowne i kompletne informacje dotyczące substancji zawartych w kosmetykach były dostępne dla właściwego organu, który zapewnia, że informacje te będą wykorzystywane wyłącznie do celów leczenia.

Artykuł 8

1. Zgodnie z procedurą podaną w art. 10 określa się, co następuje:


- metody analizy niezbędne do kontroli składu kosmetyków,
- kryteria czystości mikrobiologicznej i chemicznej oraz metody kontroli zgodności z tymi kryteriami.
2. Zgodnie z tą samą procedurą przyjmuje się zmiany konieczne do dostosowania załącznika II do postępu technicznego.
Artykuł 9
1. Ustanawia się komitet dostosowujący do postępu technicznego dyrektywy znoszące bariery techniczne w handlu kosmetykami, zwany dalej „Komitetem”. Składa się on z przedstawicieli Państw Członkowskich i przedstawiciela Komisji w roli przewodniczącego.
2. Komitet ustanawia swój wewnętrzny regulamin.

Artykuł 10

1. W przypadku odniesień do procedury określonej w niniejszym artykule, sprawy są przedstawiane Komitetowi przez przewodniczącego, albo z jego własnej inicjatywy albo na prośbę przedstawiciela Państwa Członkowskiego.


2. Przedstawiciel Komisji przedstawia Komitetowi projekt środków, które należy podjąć. Komitet przedstawia swoją opinię o projekcie w czasie określonym przez przewodniczącego, zależnie od pilności sprawy. Opinie są przyjmowane większością 41 głosów, przy czym głosy Państw Członkowskich ważone są zgodnie z art. 148 ust. 2 Traktatu. Przewodniczący nie ma prawa głosu.
3. a) Komisja przyjmuje proponowane środki, jeśli są one zgodne z opinią Komitetu.
b) Jeśli proponowane środki nie są zgodne z opinią Komitetu lub jeśli nie przyjęto żadnej opinii, Komisja bez zwłoki proponuje Radzie wprowadzenie środków, które należy podjąć. Rada zatwierdza wniosek większością kwalifikowaną.
c) Jeśli w ciągu trzech miesięcy od złożenia wniosku Rada nie zatwierdzi go, proponowane środki uchwalane są przez Komisję.
Artykuł 11
Z zastrzeżeniem art. 5 i najpóźniej rok po wygaśnięciu terminu podanego w art. 14 ust. 1, w celu wprowadzenia niniejszej dyrektywy przez Państwa Członkowskie, Komisja przedstawi Radzie, w oparciu o wyniki ostatnich badań naukowych i technicznych, stosowne propozycje ustanawiające wykazy dopuszczonych substancji.

Artykuł 12

1. Jeżeli Państwo Członkowskie stwierdzi na podstawie uzasadnionych powodów, że kosmetyk, mimo zgodności z wymaganiami niniejszej dyrektywy, zagraża zdrowiu, może czasowo zabronić wprowadzenie do obrotu tego produktu na swoim terytorium lub poddać ją specjalnym warunkom. Państwo to natychmiast powiadamia o tym inne Państwa Członkowskie i Komisję, podając przyczyny tej decyzji.


2. Komisja w ciągu sześciu tygodni zasięga opinii zainteresowanych Państw Członkowskich, następnie bezzwłocznie przedstawia swoją opinię i podejmuje odpowiednie kroki.
3. Jeśli Komisja uzna, że konieczne są techniczne dostosowania dyrektywy, będą one uchwalone albo przez Komisję albo przez Radę, zgodnie z procedurą określoną w art. 10. W tym przypadku Państwo Członkowskie, które wprowadziło środki zabezpieczające, utrzyma je do czasu wejścia w życie tych dostosowań.

1   2   3   4   5   6


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna