Dzwonek na lekcję, uczniowie siadają w ławkach wołając „O nie !! historia



Pobieranie 31.5 Kb.
Data10.05.2016
Rozmiar31.5 Kb.
AKADEMIA 17 WRZEŚNIA
Jest przerwa, w tle słychać podkład „Bywaj dziewczę”. Dzwonek na lekcję, uczniowie siadają w ławkach wołając „O nie !! historia”
Wchodzi nauczyciel, klasa wstaje

-Dzień dobry( chórem).

-Dzień dobry- odpowiada nauczyciel. Witam Was moi drodzy. Zapiszmy sobie w zeszytach dzisiejszy temat: (dyktuje) Powtórzenie wiadomości o II wojnie światowej.
Marek pyta:

-Proszę pani, a który dzisiaj jest?


Dawid zwracając się do ucznia 1

-17 września 2008, kalendarza nie masz czy co?


Nauczyciel do Dawida

  • Dawidzie, a czy wiesz jaka rocznica przypada właśnie dzisiaj?


Dawid

  • Z tego co wiem to moja prababcia obchodzi dzisiaj urodziny..

(śmiech)
Nauczyciel:

-Oj Dawid, Dawid, nie mów, że nie uważałeś przez ostatnie dwa tygodnie....


Dawid

-Jak to nie, uważałem proszę pani: żeby nie zasnąć, nie spaść z krzesła i żeby ktoś nie zwinął mi nowego długopisu.


Nauczyciel:

  • Ręce opadają...Kto z Was wie, co to dziś za rocznica??


Marysia


„Państwo polskie i jego rząd faktycznie przestał istnieć, dlatego też umowy zawarte między ZSRR a Polską tracą ważność [...].

Szymon


  • Trzeba pamiętać , że od początku września trwała walka obronna Polski, po tym jak

1 września 1939 r. Niemcy hitlerowskie zaatakowały nasz kraj. Przed piątą rano padły pierwsze strzały. Podstępny, bez uprzedzenia, terrorystyczny atak... Atak, którego pierwszym celem stała się ludność cywilna.

Krysia


Przecież to wtedy Hitler powiedział: ”Zniszczenie Polski jest naszym pierwszym zadaniem. Celem musi być nie dotarcie do jakiejś oznaczonej linii, lecz zniszczenie żywej siły.”

Nauczyciel

-O tak, Początek roku szkolnego. Jeszcze niedawno kupowaliście szkolne przybory, a mamy prasowały wam białe koszule. Codzienność. Tak, wiemy, że czasy nie są różowe. Gdzieś tam w świecie są wojny, ataki terrorystyczne, giną niewinni ludzie.
Jakub


  • Ale my mamy swoje sprawy. Mamy o czym myśleć. Nauka, przyszłość, szczęśliwa miłość, nieszczęśliwa miłość, konflikt pokoleń… No nic. Początek roku szkolnego.

Nauczyciel:

Sześćdziesiąt dziewięć lat temu było dokładnie tak samo. Nauka, przyszłość, szczęśliwa miłość, nieszczęśliwa miłość, konflikt pokoleń… Białe koszule. Początek roku szkolnego. A to, że gdzieś na świecie wojna ? Że granica niepewna ? To były sprawy dorosłych, niemiłe sprawy. Bez większych wysiłków nasi rówieśnicy mogli o tym nie myśleć.

Jednej nocy zmienił się świat. 1 września 1939 r. O świcie wojska niemieckie zaatakowały obszar państwa polskiego na lądzie, morzu i w powietrzu.

Dla tamtej młodzieży inne sprawy zeszły na dalszy plan, a miłość często bywała nieszczęśliwa, bo zakochanych rozdzielała wojna, posłuchajcie: Piosenka „Białe róże”
Nauczyciel:

Rozpoczęła się trwająca 36 dni wojna obronna Polski. Rozpoczęła się zarazem II wojna światowa, która na prawie 6 lat ogarnęła najpierw Europę, a później prawie cały świat. O szóstej rano rozgłośnia Polskiego Radia w Warszawie nadała komunikat: „Zarządzam w całym kraju alarm przeciwlotniczy”.



Kasia


-Znam na o pamięć fragment wiersza Antoniego Słonimskiego na ten temat, czy mogę go wyrecytować?
Nauczyciel

-Oczywiście-


Kasia

Słyszę szum nocnych nalotów.


Płyną nad miastem. To nie samoloty.
Płyną zburzone Kościoły,
Ogrody zmienione w cmentarze,
Ruiny, gruzy, zwaliska,
Ulice i domy znajome z dziecinnych lat,
Traugutta i Świętokrzyska,
Niecała i Nowy Świat.
I płynie miasto na skrzydłach sławy,
I spada kamieniem na serce. Do dna.
Ogłaszam alarm dla miasta Warszawy.


Damian


-Ale przecież Polacy dzielnie walczyli (czyta)

„Naród polski przy skromnym potencjale wojskowym i materialnym przeciwstawił wielkiego ducha walki wielokroć silniejszemu wrogowi. Stanęliśmy w obronie wartości dla nas najważniejszych: niepodległości, wolności i godności narodowej.


Na polach bitewnych Westerplatte i Kutna, w bagnach Wizny i na ulicach bohaterskiej Warszawy żołnierze i cywile, robotnicy i chłopi, harcerze i weterani powstań narodowych jedność tę krwią świadczyli.”

Martynka


Westerplatte?!... A pamiętacie to (wstajesz)

Konstanty Ildefons Gałczyński










Pieśń o żołnierzach z Westerplatte







Kiedy się wypełniły dni
i przyszło zginąć latem,  
prosto do nieba czwórkami szli  
żołnierze z Westerplatte.  
        (A lato było piękne tego roku) 

I tak śpiewali: Ach, to nic,


że tak bolały rany,
bo jakże słodko teraz iść
na te niebieskie polany.
        (A na ziemi tego roku było tyle 
        wrzosu na bukiety)

W Gdańsku staliśmy tak jak mur,


gwiżdżąc na szwabską armatę,
teraz wznosimy się wśród chmur,
żołnierze z Westerplatte.






Jakub


-Zaraz, zaraz pamiętam w zeszłym roku na muzyce uczyliśmy się jednej pieśni o poświęceniu naszych żołnierzy... może ją zaśpiewamy?
Śpiewamy „Piechota”
Nauczyciel:

Następne tygodnie przyniosły jeszcze gorsze wieści. Przegrane bitwy, a także wojna ze Związkiem Radzieckim, która rozpoczęła się właśnie 17 września, sześćdziesiąt dziewięć lat temu, ewakuacja rządu i resztek wojska za granicę… Wojna nie oszczędziła nawet dzieci:

(Ewelinko przeczytaj proszę wiersz Krzysztofa Kamila Baczyńskiego na stronie 36.)

Ewelinka czyta


Oddzielili cię syneczku, od snów co jak motyl drżą
haftowali ci, syneczku, smutne oczy rudą krwią,
malowali krajobrazy w żółte ściegi pożóg,
wyszywali wisielcami drzew płynące morze.
Wyuczyli cię, syneczku, ziemi twej na pamięć,
gdyś jej ścieżki powycinał żelaznymi łzami
odchowali cię w ciemności, odkarmili bochnem trwóg,
przemierzyłeś po omacku najwstydliwsze z ludzkich dróg.
I wyszedłeś, jasny synku, z czarna bronią w noc,
i poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut-zło.
Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką.
Czy to kula, synku, czy to serce pękło?
Karolinka

-tak, agresja radziecka przyspieszyła klęskę Rzeczypospolitej. Zagrożone niewolą najwyższe władze cywilne Polski – prezydent i rząd, a także Naczelny Wódz i cześć oddziałów wojska polskiego wieczorem 17 września 39 roku opuściły kraj.


Marcin:

Oddziały polskie nadal jednak prowadziły walkę z niemieckim i radzieckim najeźdźcą. Pod Tomaszowem Mazowieckim jednostki polskie zostały przez Niemców otoczone i zmuszone do kapitulacji.


Marysia

Na Wołyniu, Polesiu, Nowogródczyźnie i Wileńszczyźnie toczyły się walki z Armią Czerwoną. Jednak do końca września Armia Czerwona rozbiła oddziały polskie, a ich dowódców internowała.


Wojtek

Do 2 października broniła się jeszcze polska załoga na półwyspie Hel.


Nauczyciel:

Pamiętajcie, że mimo klęski wojna obronna Polski we wrześniu 1939 przerwała pasmo bezkrwawych zwycięstw Hitlera. Polski opór uwikłał Niemcy w wojnę światową, której się obawiali


Dawid

A co z ofiarami, ile ich było?


Ewelinka

Podczas kampanii wrześniowej po stronie polskiej poległo ponad 170 tysięcy żołnierzy, do niewoli niemieckiej dostało się ponad 400 tyś żołnierzy i oficerów, a do radzieckiej ponad 230 tysięcy.


Łukasz

Uzupełnienie strat zajęło Niemcom wiele miesięcy. Dzięki temu Francja i Wielka Brytania zyskały cenny czas na przygotowanie się do wojny.



Jakub

1 września 1939 r. Wybuchła największa wojna w dziejach świata - II wojna światowa- która trwała niemal 6 lat. Wzięło w niej udział 61 państw. Zmobilizowano ponad 110 milionów żołnierzy, najliczniejsze były armie ZSRR, USA, III Rzeszy, Japonii, Wielkiej Brytanii, Francji oraz Chin. W czasie wojny zginęło ponad 55 milionów ludzi, 35 milionów zostało rannych.




Dawid

-Dziękuję Wam moi mili za ciekawą lekcję. Teraz już wiem, że historię swojej ojczyzny trzeba znać


Karolinka

Po to, aby przekazać ją kiedyś innym i aby ofiary nie poszły w zapomnienie. To właśnie pamięć stwarza ze społeczeństwa Naród. Pamięć o doświadczeniach pokoleń naszych poprzedników, pamięć o ich pracy na rzecz dobra wspólnego, o ich poświęceniu, kosztem najwyższych ofiar w obronie wyznawanych wartości..


Ewelinka

A co zrobimy, gdy kiedyś znów, któreś z państw zaatakuje naszą ojczyznę?


Szymon

Odpowiedź jest prosta- udzielił jej poeta Władysław Broniewski:

Kiedy przyjdą podpalić dom,
Ten, w którym mieszkasz – Polskę,
Kiedy rzucą przed siebie grom,
Kiedy runą żelaznym wojskiem
pod drzwiami staną, i nocą
Kolbami w drzwi załomocą –
Ty, ze snu podnosząc skroń,
Stań u drzwi.
Bagnet na broń!
Trzeba krwi!
Piosenka „Marsz Polonia”
Nauczyciel:

Cieszę się, że tak dobrze znacie historię II wojny światowej. Do zobaczenia jutro – sprawdzian na pewno wszyscy napiszecie na pięć.

1.Rozkwitały pąki białych róż, * wróć, Jasieńku, z tej wojenki, już, * /wróć, ucałuj, jak za dawnych lat, * dam ci za to róży najpiękniejszy kwiat !/2x

2. Kładłam ci ja idącemu w bój białą różę na karabin twój, nimeś odszedł mój Jasienku stąd, nimeś próg przestąpił kwiat na ziemi zwiądł

3. Już przekwitły pąki białych róż, * przeszło lato, jesień, zima już. * /Cóż ci teraz dam, Jasieńku, hej, * gdy z wojenki wrócisz do dziewczyny swej?/2x

4. Jasieńkowi nic nie trzeba już, * bo mu kwitną pąki białych róż; * /tam pod jarem, gdzie w wojence padł, * rozkwitł na mogile, białej róży kwiat./2x



Piechota

1.Nie noszą lampasów i szary ich strój, * nie noszą ni srebra, ni złota, * lecz w pierwszym szeregu podąża na bój * piechota, ta szara piechota.

Ref: Maszerują strzelcy, maszerują, * karabiny błyszczą, szary strój, * a przed nimi drzewce salutują, * bo za naszą Polskę idą w bój!

2. Idą, a w słońcu kołysze się stal, * dziewczęta zerkają zza płota, * a oczy ich dumne utkwione są w dal, * piechota, ta szara piechota.

3. Nie grają im surmy, nie huczy im róg, * a śmierć im pod stopy się miota, * lecz w pierwszym szeregu podąża na bój * piechota, ta szara piechota.

Marsz, marsz Polonia

1.Jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy, co nam obca przemoc wzięła szablą odbierzemy.

Ref. Marsz, marsz Polonia, Nasz dzielny narodzie, odpoczniemy po swej pracy w ojczystej zagrodzie. Marsz, marsz Polonia, Nasz dzielny narodzie, odpoczniemy po swej pracy w ojczystej zagrodzie

2. Przejdziem Wisłę, przejdziem Wartę, będziem Polakami, dał nam przykład Bonaparte jak zwyciężać mamy.


3.Jeszcze Polska nie zginęła i zginąć nie może, bo ty jesteś sprawiedliwy o Wszechmocny Boże.

opracowała



mgr Anna Folwarska










©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna