Erich von Daniken



Pobieranie 1.1 Mb.
Strona20/20
Data28.04.2016
Rozmiar1.1 Mb.
1   ...   12   13   14   15   16   17   18   19   20

się ma dość pieniędzy.

Parlament liczy się ze zdaniem Indian -jeżeli nie mają ochoty, żeby

grzebano w którejś z ich historycznych świętości, to prace wykopalis-

kowe nie dojdą do skutku. Areheolodzy chętnie rozpoczęliby prace

w Palenque, Chichen-Itza i innych ośrodkach kultury Majów - ich

starania jednak kończą się często niepowodzeniem ze względu na opór

miejscowych Indian, którzy chronią swoje świętości - a mają wiele,

wiele czasu. Jeżeli jednak rozpocznie się działalność areheologiczną, to

pracują tam wyłącznie robotnicy indiańscy.

Kosmiczny rasizm
Amerykański archeolog W. Rathje napadł na mnie, pisząc, że

"dyskwalifikowanie osiągnięć Majów" przez pana von D„nikena oraz

"jego jednoznaczna deklaracja przyznająca najwybitniejsze duchowe

i techniczne umiejętności panom z Kosmosu jest nową formą rasizmu

- rasizmu kosmicznego" [17].

Stosując tę samą metodę można by odpowiedzieć, że jest to perfidna

faszystowska enuncjacja. Lepiej zacytuję więc jedną z sentencji Ludwiga

Tiecka (1773-1853): "Przyjąłem zasadę, żeby działać według własnych

zasad, nie troszcząc się o to, w jakim mnie to postawi świetle i czy nie

będzie źle zrozumiane."

Ale do rzeczy.

Nigdy by mi nawet przez myśl nie przeszło dyskredytować wspaniałe

osiągnięcia Majów, bo przecież to właśnie oni - nie "panowie

z Kosmosu" - zbudowali te wspaniałe świątynie i piramidy! Nigdy nie

kwestionowałem osiągnięć tego ludu, lecz w niczym nie zmieni to

mojego mniemania, że to istoty z Kosmosu były nauczycielami i dorad-

cami Majów albo ich przodków. Tego, co przypisuje mi archeolog

Rathje, nie uda się znaleźć w żadnej z moich książek, a i ja sam nigdy

tego nie powiedziałem. Z pewnością należę do najpilniejszych i najuważ-

niejszych czytelników książek archeologicznych i z całą pewnością rację

ma zuryskie czasopismo "Weltwoche": "Gdziekolwiek wykopaliska

archeologiczne zapowiadają powiększenie się stanu naszej wiedzy, tam

obecny jest Erich von Daniken". Całym sercem byłbym po stronie

archeologów, gdyby tylko zechcieli trochę szybciej i trochę odważniej

pokonywać przeszkody z tradycyjnych sądów i gdyby ich interpretacje

wykroczyły poza ogólnie przyjęty punkt widzenia naszej współczesno-

ści, słabo rozwiniętej technicznie.

Dopóki jednak archeolodzy będą się tylko dziwić, to szkoda czasu

i atłasu. Linda Schele, która jest profesorem na Uniwersytecie Stano-

wym Alabama, przypuszcza, że w świątyni Inskrypcji kryje się jakiś

"cud"! Zauważyła mianowicie, że w dniu przesilenia zimowego, słońce

zachodzi dokładnie "w" świątyni Inskrypcji i że jest to widok, jaki

w odwrotnej fazie powtarza się pierwszego dnia wiosny - kiedy to

słońce wznosi się "ze" świątyni Inskrypcji. Całe to widowisko najlepiej

obserwować z dachu świątyni Słońca, leżącej na wschód od świątyni

Inskrypcji. [18] Jeżeli się o tym wie, wówczas będzie zrozumiałe, że

usytuowanie tych budowli nie jest przypadkowe - prowadzi to także do

wniosku, że sarkofag o wadze dwudziestu ton i dziewięciotonową płytę

umieszczono w określonym położeniu "przed" wzniesieniem piramidy.

Dlatego płyta sarkofagu po wsze czasy pozostanie na swoim miejscu

- nijak nie uda się jej wynieść po stromych i wąskich schodach.

Najpierw zatem był grób (świątynia?) księcia, kapłana albo Kaczyny

- może krypta istniała na setki lat przed zbudowaniem nad nią

piramidy. Nieważne, kiedyją zbudowano - istotnejest, że wzniesiono

ją według planu i zorientowano astronomicznie - co wiązało się

z powrotem bogów. Trochę za wiele jak na lud epoki kamiennej, który

poza wymienionymi już obliczeniami astronomicznymi dysponował

danymi o Płejadach i niepojętych gwiezdnych bogach. Właśnie o nich

mówi Ksigga Kapłanów Jaguara:

"Zstąpiłi z drogi gwiazd...

Mówili magicznym językiem gwiazd nieba...

Tak, ich znakiem jest nasza pewność, że przybyli z nieba...

Kiedy znów zstąpią, trzynastu bogów i dziewięciu bogów,

uporządkują znowu, co niegdyś stworzyli." [19]

Aneks

Olmekowie

- lud, który w czasach preklasycznych mieszkał w Meksyku na terenach

dzisiejszych stanów Veracruz i Tabasco. Olmeków uważa się za przedstawicieli

pierwszej wysoko rozwiniętej kultury Nowego Świata, której okres rozkwitu

przypada na początki pierwszego tysiąclecia prz. Chr., koniec zaś datuje się

mniej więcej na koniec 400 r. prz. Chr. Można powiedzieć, że Olmekowie byli

ojcami kultury Majów.


Majowie

- grupa złożona z wielu plemion, najwybitniejszy cywilizowany lud

staroamerykański. Osiedlali się na terenach dzisiejszej Gwatemali, na

półwyspie Jukatan, w części obecnych meksykańskich stanów Tabasco i Chiapas,

w Belize i na części obszarów obecnego Hondurasu i Salwadoru. Pochodzenie

Majów nie zostało wyjaśnione. Archeologia w następujący sposób klasyfikuje

historię Majów:

wczesny okres preklasyczny - 2000-1200 r. prz. Chr.

średni okres preklasyczny -1200-400 r. prz. Chr. (W tych okresach powstały

najstarsze ośrodki obrzędowe Majów.)

późny okres preklasyczny - 400 r. prz.Chr.-300 r. po Chr.

wczesny okres klasyczny - 300-600 r. po Chr.

późny okres klasyczny - 600-900 r. po Chr.

wczesny okres postklasyczny - 900-1200 r. po Chr.

późny okres postklasyczny -1200-1520 r. po Chr. (przybycie Hiszpanów).
Aztekowie

- indiański lud, który osiedlał się przede wszystkim na Wyżynie

Meksykańskiej. Około 1345 r. po Chr. w miejscu, gdzie dzisiaj znajduje się

miasto Meksyk, założyli swoją stolicę - Tenochtitlan. Sto lat później władza

Azteków sięgała do wybrzeży Zatoki Meksykańskiej, około 1510 r. nawet od jej

wybrzeży do Oceanu Spokojnego i Gwatemali. Aztekowie byli ludem wojowniczym

i praktykowali składanie ofsar z ludzi. W 1521 roku Cortes zadał im

druzgocącą klęskę.


Teotihuakanie

- byli budowniczymi Teotihuacan, ogromnego zespołu urbanistycznego

znajdującego się 48 km na północny wschód od obecnej stolicy Meksyku. Nie

wiadomo skąd Teotihuakanie przybyli ani kim byli.


Mezoameryka

- jest pojęciem z pogranicza kultury i geografii wprowadzonym w 1943 roku

przez archeologa P. Kirchhoffa. Mezoameryka obejmuje imperium Majów - i ich

poprzedników - oraz Azteków.

Przypisy:

I. Cudowna podróż w epokę kamienną

1. Diego Garcia de Palacio, Carta dirigida al Rey de Espada, Honduras i San

Salvador 1576.

2. Rafael Girard, Dśe ewigen Mayas - Geschichte und Zivilisation, Zurich

1969.


3. Richard E.W. Adams, Ancient Maya Canals, "Archeology", v. 35, nr 6, 1982.

4. John L. Stephens, Incidents of Tarvel in Cenlral America, Chiapas and

Yucatan, New York 1969.
II. Początek końca

1. Frederic V. Grunfeld (wyd.), Spiele der Welt - Tlachtli, Szwajcarski

Komitet UNICEF, Zurich b.d. Zob. też Kronikarze kultur prekolumbijskich,

przeł. Maria Sten, Kraków 1988, s. 76 i 272.

2. Diego de Landa, Relación de las cosas de Yucatan, 1566

Diego de Landa, Yucatan before and after the Conquest, translated by

William Gates, New York 1978.

3. Bernal Diaz del Castillo, Historia verdadera de la Conquista de la Nueva

Espańa, Mexico 1969.

4. Wilfried Westphal, Die Maya - Volk im Schatten seiner Vdter, Munchen

1977.

5. William H. Prescott, History ofthe Conquest of Mexico, Paris 1844.



William H. Prescott, Geschichte der Eroberung von Mexico, t. 1. i 2.,

Leipzig 1845.

6. Der groáe Brockhaus, Wiesbaden 1953.

7. C. W. Ceram, Bogowie, groby i uczeni, przeł. Jerzy Nowacki, Warszawa 1987

(I wyd. polskie 1958), s. 316 n.

8. Walter Lehmann, Die Geschichte der K”nigreiche von Colhuacan und Mexico,

Stuttgart/Berlin 1938.

9. Irene Nicholson, Mexican and Central American Mythology, London/New York

1967.

10. Pierre Honore, Ich fand den Weiáen Gott, Frankfurt a.M. 1965.



11. Wilfried Westphal, Die Maya - Vofk im Schatten seiner V„ter, Munchen

1977.
III. Dzicy, biali, cudowne księgi

1. Rafael Girard, Die ewigen Mayas - Geschichte und Zivilisation, Zurich

1969.


2. Brian M. Fagan, Die vergrabene Sonne, Mnchen 1979.

3. Antoon Leon Vollemaere, The Maya Year of 365 Days in the Codices,

Mechelen (Belgia) 1973.

4. Diego de Landa, Relación de las cosas de Yucatan, 1566.

Diego de Landa, Yucutan before and after the Conquest, translated by

William Gates, New York 1978

5. Jose de Acosta, Historia natural y moral de los Indios, t.4., Sewilla

1590.


6. Helmut Deckert, Maya Handsehrift der sachsisehen Landesbibliothek

Dresden, Codex Drcsdensis, Berlin 1962.

7. Ferdinand Anders, Codex Tro-Cortesianus (Codex Madrid), Graz 1967.

8. Gnter Zimmermann, Die Hieroglyplren der Maya-Handsehrifien, Hamburg

1956.

9. George E.Stuart, The Maya, Riddle of the Glyphs, "National Geographic",



v.148, nr 6,1975.

10. Harald Steinert,Die Sehrift der Maya wird entsehleiert, "Die Welt"

z 14 VIII 1978.

11. Maya-Hieroglyphen entsehlusselt,"Bremer Nachrichten" z 4 II 1976.

12. Thomas Barthel, Die gegenw„rtige Situation in der Erforschung der

Maya-Sehrift, (w:) Proceeding of the thirty-second International Congress

of Americarrists.

13. Thomas Barthel, Muyahieroglyphen, "Bild der Wissenschaft", z. 6, 1967.

14. Herbert Wilhelmy, Welt und Umwelt der Maya, Mnchen 1981.

15. Arnost Dittrich Der Planet Wenus und seine Behandlung im Dresdener

Maya-Kodex, (w:) Sonderausgabe aus den Sitzungsberichten der Preuáisehen

Akudemie der Wissenschaften Phys.-math. Klasse, XXIV, 1937.

16. Ernst F”rstemann, Die Astronomie der Mayas, "Das Weltall" z 1 VII 1904.

17. Robert W. Willson, Astronomical Notes on the Maya-Codices, Papers of the

Peabody Museum of American Areheology and Ethnology, Harvard University,

v. VI, nr 3, Cambridge/Mass. 1924.

18. B.a., God and Science: Survey fndings show pupil doubts, "Malvern

Gazette",z 14 IV 1983.

Schoolboys air their religious beliefs, "Church Times" z 8 IV 1983.

19. David Whitehouse, A decade (and more!) of pseudo-science, "New

Scientist", z 7 IV 1983.

20. Weltraumatlas, Bern 1970.

21. Michael Rowan-Robinson, Mahan astronomy, "New Seientist" z 18 X 1979.

22. Sylvanus Griswold Morley, La Civilicación Maya, Mexico 1947.

Sylvanus Griswold Morley, The ancient Maya, Stanford 1946.

23. John Eric S. Thompson, Die Maya - Aufstieg und Niedergang einer

Indianerkultur. Mnchen 1968.

24. Robert Henseling, Das Alter der Maya-Astronomie und die Oktaeris,



"Forsehungen und Fortschritte, Nachrichtenblatt der deutsehen

Wissenschaft und Technik", Berlin, r.25., z. 3/4, 1949.
1   ...   12   13   14   15   16   17   18   19   20


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna