Filmy tvp1 4 death becomes her 4



Pobieranie 1.24 Mb.
Strona22/51
Data29.04.2016
Rozmiar1.24 Mb.
1   ...   18   19   20   21   22   23   24   25   ...   51

ŻANDARM I KOSMICI (LE GENDARME ET LES EXTRATERRESTRES)


Francja/Włochy 1978

TVP 1, niedziela, 31 stycznia, godz. 10.15 i godz. 2.00 (powt. 24 h)


Komedia. Niedaleko Saint - Tropez ląduje latający talerz. Wydarzenie to obserwuje żandarm Beaupied, ale gdy próbuje podzielić się z innymi niezwykłą wiadomością, nikt nie daje wiary jego słowom. Wkrótce sierżant Cruchot jest świadkiem kolejnego lądowania spodka. Odkrywa też, że kosmici, którzy przybyli na Ziemię ze specjalną misją, potrafią przyjmować ludzką postać, a co gorsza bliźniaczo upodabniać się do wybranych osób. Niebawem każdy z żandarmów posterunku w Saint - Tropez ma swego kosmicznego sobowtóra, co wywołuje lawinę nieporozumień. Cruchot, głęboko zaniepokojony inwazją istot pozaziemskich, usiłuje schwytać jedną z nich jako realny dowód zagrożenia. Nie jest to proste, zważywszy na ich umiejętność przeobrażania się. Kosmitów można bowiem rozpoznać tylko po dwóch charakterystycznych cechach: piją oliwę i dźwięczą metalicznie przy uderzeniu. Cruchot przemierza więc wzdłuż i wszerz całą plażę, klepiąc wszystkich turystów. Gdy wobec licznych protestów poklepywanych metoda okazuje się mało skuteczna, żandarmi z Saint - Tropez uciekają się do innego sposobu. Pozaziemscy przybysze w zetknięciu z wodą rdzewieją i skrzypią, więc stróże prawa i porządku uzbrojeni w sikawki urządzają plażowiczom zbiorowe prysznice.

W ostatnim filmie z serii "Żandarmów" wyraźnie zauważa się już zmęczenie pracującej nad nimi ekipy. Scenarzysta Jacques Vilfrid, zachęcony powodzeniem amerykańskich filmów fantastycznonaukowych spod znaku "bliskich spotkań trzeciego stopnia", przeniósł owe historie na grunt francuski i nadał im kształt komedii. Komizm ma wynikać z serii

powtarzających się qui pro quo: ziemianie są brani za upodobnionych do nich kosmitów i odwrotnie. Jednak powtarzalność tego gagu z czasem nieco nuży i nawet aktorzy (Louis de Funes, Michel Galabru i ich mundurowi koledzy), uganiający się za pozaziemskimi stworami po plażach śródziemnomorskiego kurortu, nie wnoszą tu wiele nowego.

Reż. Jean Girault, wyk. Louis de Funes, Michel Galabru, Maurice Risch, Guy Grosso,

Michel Modo, France Rumilly, Jacques Francois, Maria Mauban i inni

SKÓRA, W KTÓREJ ŻYJĘ (LA PIEL QUE HABITO)


Hiszpania 2011

TVP 1, niedziela, 31 stycznia, godz. 22.20, cykl Zakochana Jedynka


Dramat. Oszpecona w wyniku ciężkich poparzeń żona wybitnego chirurga popełnia samobójstwo, nie mogąc znieść deformacji własnego ciała. Zrozpaczony mężczyzna w tajemnicy rozpoczyna badania nad "skórą doskonałą", odporną na wszelkie obrażenia.

"Almodovar bawi się w Boga" napisał po premierze "Skóry, w której żyję" jeden z krytyków, porównując przy okazji głównego bohatera filmu do Pigmaliona i Frankensteina. Trudno tej diagnozie odmówić racji. A skoro jest diagnoza, musi być i choroba. W wypadku światowej sławy chirurga, dr. Roberta Ledgarda, jest nią obsesja "wskrzeszenia" swojej tragicznie zmarłej żony, miłości życia. Film jest adaptacją skandalizującej powieści "Tarantula" Thierry’ego Jonqueta. Podobnie jak bohater książki dr Ledgard sprawia wrażenie, że nie cofnie się przed niczym, byle tylko dopiąć swego szalonego celu. W ujęciu Almodovara makabryczna historia opowiedziana przez Jonqueta obrasta w miarę trwania filmu w dodatkowe znaczenia i etyczne znaki zapytania. Celowe zaburzenie naturalnej chronologii pozwoliło reżyserowi lepiej ukazać okoliczności, towarzyszące dramatycznym i niekiedy moralnie co najmniej dwuznacznym postępkom głównego bohatera. Liczne ujęcia sterylnego laboratorium, wysprzątanej "na wysoki połysk" stylowej rezydencji Ledgarda, wypielęgnowanego ogrodu, nienagannie skrojonych garniturów (za kostiumy w filmie odpowiada znany francuski projektant Jean - Paul Gaultier), błyszczących aut sprawiają, że trudno filmowi odmówić waloru plastycznego "piękna", choć chyba jeszcze trudniej nie opatrzyć owego wyrazu cudzysłowem, gdyż ów wystudiowany estetyzm w rzeczywistości jest podszyty duchowym chłodem i mrocznymi, gwałcącymi naturę obsesjami, których nie powstydziłby się markiz de Sade. "Skóra, w której żyję" to jak na Almodovara produkcja utrzymana w tonie niezwykle poważnym. Szokująca (co jest już znakiem firmowym tego twórcy), a zarazem otwierająca pole do rozmaitych odczytań, tudzież stawiania trudnych pytań, z których pytanie o granice ingerencji nauki w ludzką naturę z pewnością nie jest najmniej ważnym. Światowej sławy chirurg, dr Robert Ledgard, po tragicznej śmierci żony i córki poświęca się badaniom nad ulepszeniem ludzkiej skóry. Rewolucyjne wyniki swej pracy referuje na medycznym sympozjum, zatajając jednak, że nie wszystkie jego eksperymenty są zgodne z prawem i etycznie dopuszczalne. Nikt bowiem, poza doktorem i jego zaufaną służącą Marilią, nie wie, że w swej luksusowej rezydencji od wielu miesięcy więzi on młodą kobietę, na której testuje wyniki swych badań. Vera (bo tak nazywa się dziewczyna) całe dnie spędza w zamkniętym, eleganckim pokoju, zaopatrzonym w kamerę. Nawet jedzenie dowozi jej specjalna winda zamontowana w ścianie. Kobieta wydaje się niemal całkowicie pogodzona ze swym losem, próbuje nawet uwieść Ledgarda. Ten wszakże, mimo niewątpliwej urody Very, pozostaje niewzruszony. Pewnego dnia, pod nieobecność lekarza, na teren posesji dostaje się Zeca, wyrodny syn Marili, szukający schronienia przed policją po tym, jak został zdemaskowany podczas napadu na bank. Przestępca wiąże i knebluje matkę, a spostrzegłszy na monitorze piękną, samotną kobietę w pokoju, postanawia się z nią "zabawić". Ku jego zdumieniu w dziewczynie, którą zamierza posiąść rozpoznaje zmarłą żonę doktora Ledgarda, a zarazem swą byłą kochankę. Odkrycie to dodatkowo rozpala

jego namiętność, która mimo oporu Very, znajduje spełnienie w brutalnym gwałcie. W chwili, kiedy jest już "po wszystkim" w drzwiach staje uzbrojony w pistolet dr Ledgard. Pada strzał.

Reż. Pedro Almodovar, wyk. Antonio Banderas, Elena Anaya, Marisa Paredes, Jan Cornet, Roberto Alamo, Eduard Fernandez, Jose Luis Gomez, Blanca Suarez, Susi Sanchez, Barbara Lennie i inni

1   ...   18   19   20   21   22   23   24   25   ...   51


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna