Filmy tvp1 4 death becomes her 4



Pobieranie 1.24 Mb.
Strona33/51
Data29.04.2016
Rozmiar1.24 Mb.
1   ...   29   30   31   32   33   34   35   36   ...   51

ŻONA DOSKONAŁA (POTICHE)


Film komediowy, 98 min, Francja/Belgia, 2010

TVP 2, środa, 20 stycznia, godz. 22.20

TVP 2, czwartek, 21 stycznia, godz. 0.50
Piękna Catherine Deneuve jako Suzanne, tytułowa żona doskonała. Mąż bohaterki filmu zarządza rodzinną wytwórnią parasoli, która zapewnia im dostanie życie. Suzanne nie jest jednak szczęśliwa w małżeństwie. Akcja rozgrywa się w 1977 r. , na francuskiej prowincji. Suzanne jest żoną zamożnego i władczego przedsiębiorcy, Roberta Pujol, który żelazną ręką rządzi w swojej fabryce, uchodząc wśród robotników za tyrana. Kobieta opływa w luksusy, ale czuje się zdominowana przez męża, który też nie stroni od romansów. Mimo wszystko była do tej pory wobec niego pokorna i uległa. Rola luksusowej kury domowej coraz mniej zaczyna jej odpowiadać. Kiedy Robert zostaje uwięziony przez strajkujących pracowników fabryki, Suzanne staje przed wielkim wyzwaniem. Musi czasowo zastąpić męża i przejąć funkcje prezesa. Rodzina nie wierzy w jej możliwości i powodzenie całej operacji. Zwłaszcza że w tych czasach, kobiety nie zasiadały na wysokich stanowiskach. Suzanne szybko udowadnia, że jest niemal stworzona do roli przywódczyni, potrafi działać i walczyć. Po silnych przeżyciach, Robert zapada na zdrowiu i musi wyjechać na jakiś czas na leczenie. Tymczasem pani Pujol prz pomocy Maurice'a Babina, byłego lidera związków zawodowych i swego dawnego ukochanego, doprowadza do zakończenia strajku. Pod jej rządami fabryka parasoli znowu rusza pełną parą, ku uciesze pracowników, którzy mają teraz znacznie lepsze warunki pracy i płacy. Z rekonwalescencji wraca jednak Robert i wtedy sprawy zaczynają się komplikować.

Reż. Francois Ozon, wyk.: Catherine Deneuve, Gerard Depardieu, Fabrice Luchini, Karin Viard, Judith Godreche, Jeremie Renier, Sergi Lopez



JOANNA


Polska 2010

TVP 2, czwartek, 21 stycznia, godz. 22.50 i 2.45


Dramat. Kraków, okupacja hitlerowska. Joanna, młoda kobieta, której mąż zaginął na wojnie, znajduje w kościele siedmioletnią Różę, niemal cudem ocalałą z łapanki. Dziewczynka nie ma dokąd pójść, więc Joanna postanawia zabrać ją do siebie. "Kameralny, świadomie staroświecki film Falka ma czysty ton, rzadki w nowym polskim kinie. Dobro i zło są tu pozbawione masek, jakie nakłada im zbiorowość. "Joanna" powstała jako reakcja na sytuację współczesną, gdy kwestie moralności i wiary wywleka się na sztandary, łącząc je ze zbiorowością, z narodem, z partią. Falk sprowadza te wartości na grunt osobowy. To punkt widzenia chrześcijański, personalistyczny. Samotne dobro, napiętnowana cnota ukryta pod pozorem grzechu, nierozpoznane poświęcenie - to przecież ewangeliczne paradoksy" pisał w recenzji Tadeusz Sobolewski. Owa "staroświeckość", czy też "stereotypowość" dzieła Falka jest zatem zwodnicza. Reżyser posługuje się nią, by kręcąc kolejny film "o ratowaniu Żydów" opowiedzieć jednocześnie bardziej uniwersalną, poruszającą historię o ludzkiej samotności, kruchości więzów międzyludzkich, nieustannej grze prawdy i pozorów, w której ukryte dobro piętnowane bywa jako zło, a deklarowana przyzwoitość i patriotyzm mogą posłużyć za fałszywe moralne alibi, pozwalające "nie dostrzec" krzywdy drugiego człowieka. Bogaty w treść, dojrzały scenariusz i reżyserska sprawność w przetłumaczeniu go na język ruchomych obrazów to jednak nie jedyne walory dzieła Falka. Wśród tych ostatnich nie sposóbpominąć Urszuli Grabowskiej, odtwarzającej tytułową postać. Kameralny film, jakim jest "Joanna", by przekonać widza wymaga bowiem świetnego aktorstwa. Tu liczy się prawda każdego gestu, spojrzenia, słowa, a nawet milczenia. Urszuli Grabowskiej udało się tę prawdę pokazać, podobnie jak i partnerującym jej kolegom koleżankom, ze szczególnym uwzględnieniem drugoplanowych ról Stanisławy Celińskiej i Kingi Preis. "Joannę" uhonorowano nagrodami za reżyserię, scenariusz, kostiumy i charakteryzację na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (2010) oraz Orłami za najlepszą główną i drugoplanową rolę kobiecą 2010 roku. Ponadto film zdobył laury na festiwalach w Moskwie, Taszkiencie, Chicago, Palm Beach i Los Angeles. Kraków, lata okupacji hitlerowskiej. Joanna Kurska pracuje jako kelnerka w restauracji. Pewnego dnia niemieccy żołnierze urządzają w okolicy łapankę. Jej ofiarami padają także goście lokalu. Na szczęście Joannie udaje się uciec. Podobnie jak małej siedmioletniej Róży, żydowskiej dziewczynce, którą matka, zdemaskowana przez siedzącego obok szmalcownika, na chwilę przed niemieckim "nalotem" wysłała do położonego naprzeciwko restauracji kościoła. Do tego samego kościoła często zachodzi Joanna, by prosić Boga o powrót niedawno poślubionego męża, który poszedł na wojnę we wrześniu 1939 roku i jak dotąd nie wrócił. Czy w ogóle jeszcze kiedykolwiek go zobaczy? Joanna wciąż ma nadzieję, co pomaga jej stawiać czoło coraz bardziej natarczywej i nieznośnej samotności. Tym bardziej że czuje, iż w rodzicach i siostrze nie ma pełnego oparcia. Namiastkę poczucia spokoju i bezpieczeństwa daje jej tylko mieszkanie, wciąż pełne dawnej obecności męża i pamiątek po nim, ale i na ów ostatni azyl w dobie powszechnych dokwaterowań coraz więcej osób spogląda łakomym okiem. Kiedy nazajutrz po niemieckiej łapance Joanna jak zazwyczaj modli się w pustym kościele, ku swemu zdumieniu znajduje śpiącą pod ławką dziewczynkę. Jest nią Róża. Jeden rzut oka i Joanna już wie, że mała jest Żydówką i jeśli nikt jej nie pomoże wkrótce zginie. Niewiele myśląc kobieta postanawia ukryć ją w swoim mieszkaniu. Nie mając pełnego zaufania do rodziny, przyjaciół i sąsiadów, a zapewne także nie chcąc ich narażać, Joanna nikomu nie mówi, że w domu "ukrywa Żyda". Jednocześnie musi szukać nowej pracy i dyskretnie zaopatrzyć Różę w ubrania, jedzenie i choćby najskromniejsze zabawki. Pomimo wysiłków Kurskiej, wścibska gospodyni kamienicy zaczyna coś podejrzewać, a co jeszcze gorsze Joanną zaczyna interesować się pewien niemiecki oficer, który daje dość jasno do zrozumienia, jaki rodzaj znajomości chciałby z nią zawrzeć.

Reż. Feliks Falk, wyk.: Urszula Grabowska, Sara Knothe, Stanisława Celińska, Kinga Preis, Halina Łabonarska, Izabella Kuna, Monika Kwiatkowska, Joachim Assböck, Mieczysław Grąbka i inni



1   ...   29   30   31   32   33   34   35   36   ...   51


©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna