Filozofia nauki



Pobieranie 9.32 Kb.
Data07.05.2016
Rozmiar9.32 Kb.


1Prof. dr hab. Barbara Tuchańska

Katedra Epistemologii i Filozofii Nauki UŁ

FILOZOFIA NAUKI


Prowadzący: prof. dr hab. Barbara Tuchańska.

Rodzaj zajęć: seminarium doktorskie.

Poziom i wymiar przedmiotu: monograficzne, 30 godz., semestr zimowy.

Warunki zaliczenia: koniecznymi warunkami zaliczenia są: obecność na zajęciach i aktywny udział w nich.

Wymagania wstępne: nie ma.

Proponowany termin: poniedziałek 13.00-14.30.

Cel zajęć: zapoznanie słuchaczy z najważniejszymi wątkami neopozytywistycznej filozofii nauki, czyli koncepcjami dotyczącymi kryteriów oddzielenia nauki od nie-nauki, teorii naukowych, roli doświadczenia w nauce, wyjaśniania i przewidywania oraz rozwoju nauki. Prezentacjom tym towarzyszyć będą analizy krytyczne tych ustaleń.

Literatura podstawowa:

1. Adam Grobler, Metodologia nauk, Kraków, 2006, s. 60-80, 88-9, 103-7, 111-5, 142-56, 164-75, 187-90, 196-203

2. T. S. Kuhn, Struktura rewolucji naukowych, Fundacja Aletheia, Warszawa 2001.
Szczegółowy program
1-2. Źródła filozofii nauki: pozytywizm

(a) B. Tuchańska, Rozwój poznania jako proces społeczny. Warszawa: PWN, 1982, ss. 196-234.

3-4. Neopozytywistyczne kryteria demarkacji nauki: nauka – nie-nauka

(a) A. Grobler, Metodologia nauk, Kraków, 2006, s. 60-5.

(b) P. Zeidler, „Czy alchemia była protochemią? Studium metodologiczno-historyczne”, w: Pogranicza nauki. Protonauka - paranauka - pseudonauka, red. J. Zon, Lublin 2009, s. 151-63.

(c) B. Tuchańska, Kryteria naukowości. Nauka – nienauka, czy raczej my – inni? „Przegląd Filozoficzny - Nowa Seria”, r. 13, 2004 nr 3 (51), s. 95-110.

5-6. Teorie naukowe

(a) A. Grobler, Metodologia nauk, op. cit., ss. 142-51, 164-7, 187-91.

(b) B. Tuchańska, „Uniwersalność praw nauki a związek dyscyplin nomologicznych z historycznymi”, [w:] Historyzm i jego obecność w praktyce naukowej, red. J. Kmita, K. Łastowski. Warszawa: PWN, 1990, s. 57-81.

(c) B. Tuchańska, „Nieuniwersalność praw nauki, historyczność wszystkiego i specyfika humanistyki”, w: Nowy idiografizm?, red. K. Łukasiewicz, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Prace Kulturoznawcze XI, 2010, s. 15-26.

7. Rola doświadczenia w nauce – eksperyment i pomiar

(a) A. Grobler, Metodologia nauk, op.cit., s. 65-75, 151-6 (64), 168-75.




8-9. Wyjaśnianie i przewidywanie

(a) A. Grobler, Metodologia nauk, op. cit., s. 103-7, 111-5.

(b) B. Tuchańska, „Co jest wyjaśniane w nauce? Krytyka Hemplowskiego ujęcia eksplanandum”, [w:] Współczesna filozofia nauki, red. T. Buksiński. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 1991, s. 59-79.

(c) B. Tuchańska, Problem wyjaśniania rozważany w perspektywie socjologii. „Przegląd Socjologiczny”, nr. 37, 1989, s. 11-35.

10. Problem jedności nauki: redukcjonizm - holizm

(a) A. Grobler, Metodologia nauk, op. cit., s. 196-201.

11-12. Rozwój nauki

(a) A. Grobler, Metodologia nauk, op. cit., s. 78-80, 88-9, 201-3.

(b) T. S. Kuhn, Struktura rewolucji naukowych.

(c) B. Tuchańska, Kuhnowskie pojęcie paradygmatu a problem opisania rozwoju nauki. „Zagadnienia Naukoznawstwa”, t. XXIII nr. 89, 1987, s. 69-84.



(d) B. Tuchańska, „Historyczność nauki ujęta inaczej”, [w:] Ideały nauki i konflikty wartości. Studia złożone w darze Profesorowi Stefanowi Amsterdamskiemu, red. E. Chmielecka, J. Jedlicki, A. Rychard. Wydawnictwo IFiS PAN, Szkoła Nauk Społecznych przy IFiS PAN, Warszawa 2005, s. 51-70.



©absta.pl 2016
wyślij wiadomość

    Strona główna